Chuck - fıkra anlatan GiggleTime çizgi film komedyeni
Android için GiggleTime
Google Play'de ücretsiz
Uygulamayı indirin
GiggleTime - fıkralar, komedyenler ve komedi gösterileri GiggleTime
Menü
Premium'a Yükselt Şaka Gönder Komedyenler Komedi gösterileri En çok takip edilen komedyenler Hakkımızda SSS İletişim Komedyen ekle
Uygulamayı indirin
Bizi takip edin

Yasal
Gizlilik Politikası Hizmet Şartları Çerez Politikası İade ve İptal Politikası Kaynaklar
Giriş yap
Dil
Kategoriler
Ayarlar
Dil Türkçe Türkçe
Güvenli Mod
Rastgele Şaka Otomatik Oynatma
Bildirimler
Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

P ile başlayan Doğrulanmış Tümünü temizle
102 komedyenden 73-84 gösteriliyor
Pierre Dac (?–1975), komedyen (Fransa) – Hiciv, Müzikal komedi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Pierre Dac

Pierre Dac, 15 Ağustos 1893'te Fransa'nın Châlons-sur-Marne şehrinde André Isaac olarak doğan bir Fransız mizahcısıydı. Ailesi, kökeni Alsace'a (Uttenheim ve Niederbronn-les-Bains) dayanan ve Yahudi kökenleri olan bir aileydi ve Fransız-Prusya Savaşı'ndan sonra göç etmişlerdir. Babası Salomon Isaac kasaplık yapıyordu ve Dac üç yaşındayken aile Paris'e taşınmıştır. Çocukken keman dersleri alsa da 1908 yılında yaptığı bir şaka nedeniyle okuldan atılmıştır. Dac'ın kariyeri 1920'lerde La Muse rouge ve La Vache enragée gibi kabarelerde şarkıcı olarak başladı. 1938'de L'Os à moelle adlı hicivli dergiyi çıkardı; bu dergi popülerlik kazandı ancak Nazi sansürü tarafından durduruldu. Voilà Montmartre (1934) ve Juanita (1935) gibi filmlerde rol aldı. 1941'de II. Dünya Savaşı'nın çatışmasından kaçarak Londra'ya sığındı. Orada, işgal altındaki Fransa'ya ulaşan bir BBC hizmeti olan Radio Londres'a mizahi şarkılar bestelemesi ve komik skeçler sergilemesiyle katkıda bulundu. Londra'ya gitmeye çalışırken İspanya'da tutuklandı ve Franco'nun hapishanelerinde birkaç ay geçirdi. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Dac, Francis Blanche ile birlikte komik bir düo oluşturdu ve Malheur aux barbus, Signé Furax ve Bons Baisers de partout gibi popüler radyo programlarını yarattı ve sundu. Dac, 'Schmilblick' olarak tanımlanan 'katıksız bütünlükçü, hiçbir işe yaramayan ve bu yüzden her şeye yarayabilen' komik terimi uydurdu ve "loufoque" kelimesini popülerleştirdi. Ayrıca biglotron'u ve erişte reçelinin tarifini icat etti. 1926 yılında masonluğa kabul edildi ve 'Le rite des Voyous' adlı parodisel bir masonik töreni yarattı. Pierre Dac, hayatı boyunca birçok nişanla onurlandırıldı; bunlar arasında Croix de Guerre (hem 1914-1918 hem de 1939-1945), Direniş Madalyası ve Légion d'Honneur Nişanı Şövalyesi olarak atanması yer alıyordu. 9 Şubat 1975'te Paris'te hayatını kaybına kadar La Famille Anodin (1956) ve Ne jouez pas avec les Martiens (1968) gibi yapımlardaki rollerle film ve televizyonda aktif kaldı.

Pierre Étaix (1928–2016), komedyen (Fransa) – Fiziksel komedi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Pierre Étaix

Pierre Étaix, 23 Kasım 1928'de Fransa’nın Roanne kentinde doğan Fransız bir palyaço, komedyen ve film yapımcısıydı. Babası deri tüccarı Edmond Étaix ve annesi Berthe Tacher idi. Başlangıçta grafik tasarım eğitimi almış, Théodore-Gérard Hanssen ile vitray eğitimi görmüş ve dergi illüstratörü olarak geçimini sağlamıştı. Kariyerinin başlarında çeşitli kabarelerde ve müzik salonlarında sahne aldı; bunlar arasında Le Cheval d'Or, Les Trois Baudets, l'ABC, l'Alhambra, Bobino ve Olympia sayılabilir ve aynı zamanda palyaço Nino ile birlikte sirk gösterilerinde de çalıştı. Étaix’in kariyeri, 1954'te Jacques Tati için çalışmaya başladığında önemli bir dönüm noktasına ulaştı. Mon Oncle filmi için karikatürist ve esprili diyalog yazarı olarak katkıda bulundu, 1958'de çekimlerine yardım etti ve filmin posterlerini tasarladı ve daha sonraki yeniden yayınında, *Les Vacances de Monsieur Hulot* için de posterler hazırladı. Ayrıca 1960'ta Olympia'da Tati’nin *Jour de fête* filminde de yer aldı. Buster Keaton, Harold Lloyd, Harry Langdon, Max Linder, Charlie Chaplin ve Laurel and Hardy gibi slapstick komedyenlerinden etkilenen Étaix, slapstick'in zarafeti ve titizlikle ayarlanmış zamanlamasıyla karakterize edilen kendi komedi tarzını oluşturmaya başladı. İlk kısa filmi *Rupture*'ı Jean-Claude Carrière ile ortaklaşa yönetti ve bunu 1963'te de Carrière ile ortaklaşa imzalanan Akademi Ödülü kazanan kısa film *Heureux Anniversaire* ile takip etti. Étaix’in yönetmenlik kariyeri arasında Düşünen Adam (1962), Yoyo (1965), Sağlığımız Varken (1965), Büyük Aşk (1968) ve Cennet Ülkesi (1971) gibi yapımlar yer alır. Filmleri genellikle modern yaşamı, gürültüyü ve reklamcılığı hicveder. Bir yasal anlaşmazlık nedeniyle Étaix’in filmleri 1970’lerden itibaren ulaşılamaz hale gelmiş; ancak bir mahkeme kararıyla 2010 yılında yeniden restore edilerek kamuoyuna sunulmuştur. Étaix ve Annie Fratellini, 1973 yılında birlikte Ulusal Sirk Okulu'nu (École nationale de cirque) kurmuşlardır; 1969’da evlenmişler ve daha sonra kendi sirkleriyle turneye çıkarak Étaix, beyaz yüzlü bir palyaço olarak performans sergilemiştir. Le Soupirant ile 1962 yılında Louis Delluc Ödülü'nü kazanmış ve 2013 yılında Légion d'honneur'un Komutanı (Commandeur des Arts et des Lettres) unvanına layık görülmüştür. Pierre Étaix, 14 Ekim 2016’da Paris’te, 87 yaşında hayatını kaybetmiş ve şiirsel burleskin ustası ve Fransız slapstick sinemasının önemli bir figürü olarak bir miras bırakmıştır.

Pierre Palmade, komedyen (Fransa) – Skeç komedisi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Pierre Palmade

Pierre Palmade, 23 Mart 1968'de Fransa'nın Bordeaux kentinde doğan çok yönlü bir Fransız eğlence insanıdır. Oyuncu, komedyen, sahne yönetmeni ve oyun yazarı olarak görev yapmaktadır. Bordeaux'da Paul-Antin okulu, Alain-Fournier lisesi ve Michel-Montaigne liselerine devam ettikten sonra, Paris'te kariyer yapmak için HEC hazırlık çalışmalarını bırakmıştır. Palmade, 1980'lerin sonlarında bir mizahçı olarak tanınmış, başlangıçta skeç komedi şovlarında yer almış ve daha sonra 1988'de La Classe televizyon programında rol almıştır. Komedik tarzı genellikle hoş olmayan veya sinir bozucu karakterleri canlandırmayı içerir ve karakter ve durumlarla ilgili komedi tarzıyla tanınır. 1990'larda Palmade kendi stand-up gösterilerini yazmaya ve sahnelemeye başladı ve 1991'de Jacqueline Maillan için Pièce montée adlı bir oyun yazdı. Muriel Robin ve Michèle Laroque ile 1996'da prömiyerini yapan ve 2001'e kadar devam eden Ils s'aiment adlı oyun serisinde işbirliği yaptı. Bu yapımlar, prestijli bir Fransız tiyatro onuru olan Molière Ödülleri'ne aday gösterildi. Palmade ayrıca Jean-Marie Bigard, Mimie Mathy ve Guy Bedos gibi sanatçılar için de yazdı. Palmade’nin kariyeri sahnenin ötesine uzanıyor; 67 filmde rol almış ve 12 film için senaryo yazmış, bunlar arasında Pédale douce ve Pédale dure 'nin ortak yazarlığı da bulunuyor. 1998 yapımı Asterix ve Obélix Sezar’a Karşı filminde Assurancetourix karakterini canlandırmış ve 2008 yapımı biyografik film Sagan 'da Jacques Chazot rolünü üstlenmiş, ancak bu film olumsuz eleştiriler almış. 1993’ten 2021’e kadar Enfoirés gösterilerinde yer almıştır. Eylül 2007’den Aralık 2007’ye kadar France 3 kanalında Made in Palmade adlı skeç komedi şovunu sunmuştur. Son yıllarda hayatı yasal ve sağlık sorunlarıyla dolu olmuştur; 2019 yılında uyuşturucu bağımlılığı çektiğini itiraf etmiş ve uyuşturucuyla ilgili suçlamalarla karşı karşıya kalmıştır. Şubat 2023’te kokain etkisi altındayken ciddi bir trafik kazası geçirmiş, bu kaza başkalarında ağır yaralanmalara ve bir bebek ölümüyle sonuçlanmıştır. Kasım 2024 itibarıyla, 56 yaşında olan Palmade, elektronik takip sistemiyle birlikte bir tedavi merkezinde tutuluyor ve ağır yaralama ve ihmal sonucu ölüme yol açma suçlamalarıyla karşı karşıya bulunuyor.

Pierre Repp (1909–1986), komedyen (Fransa) – Skeç komedisi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Pierre Repp

Pierre Repp, 5 Kasım 1909'da Saint-Pol-sur-Ternoise'de Pierre Alphonse Léon Frédéric Bouclet olarak doğmuş, Fransız bir mizahçı ve oyuncuydu. Başlangıçta Lille Konservatuvarı'nda okudu ve 1930'ların başlarında askere gitmeden önce bir Baccalauréat derecesi aldı. Askerlik hizmetinin ardından Paris'e taşındı ve kariyerine kabarelerde performans sergileyerek başladı. Kuzeni Ferdinande Alice Andrée Bouclet ile evliliği 14 Ağustos 1930'da Lille'de gerçekleşti. Sık sık hem Paris'te hem de turnelerde müzik holleri ve kabarelerde sahne aldı ve Fransız eğlence dünyasında önde gelen bir figür olarak yer edindi. Repp'in komedi tarzı, kendine özgü "talent de bafouilleur" veya kekemelik yeteneği ile karakterizeydi. Mizahi bir şekilde kekelemeyi taklit eder, genellikle kelimeleri şaşırtıcı alternatiflerle değiştirir ve kelime oyunları kullanırdı. Stéphane De Groodt'un belirttiğine göre, özellikle ünlü olan "Les crêpes" (Krep) skeçi, komik telaffuz hataları içeren bir tarif sergiliyor ve hala esprili bir referans noktasıdır. Bu skeç, 1960 yılında 'La Machine à laver' (Çamaşır Makinesi) gibi diğer şarkılarla birlikte bir plakta şarkı olarak da yayınlandı. Boris Vian ve Fernand Raynaud gibi sanatçılarla işbirliği yaptı ve 1970'lerde Guy Lux'un televizyon programları ve Michel Drucker'ın programları da dahil olmak üzere birçok tiyatro oyununda ve TV şovunda yer aldı. Görüntüleri, 'Zygomaticorama'da Belçika televizyonuna da uzandı. Kariyeri boyunca Repp, yaklaşık 100 filmde rol aldı, çoğu zaman yardımcı karakterler olarak yer alarak ‘Bonjour sourire’ ve ‘Les Quatre Cents Coups’ gibi önemli yapımlara katkıda bulundu ve böylece Fransız sinema tarihine adını yazdırdı. Fernand Gravey ile birlikte 'Le Nouveau Testament' filminde de yer aldı. 1982 yılında, Fondation Perce-Neige için Paris Kumarhanesi'nde sahneye çıktı. Société des Rosati’nin bir üyesiydi. Pierre Repp, 1 Kasım 1986’da, neredeyse 77 yaşında Plessis-Trévise’de vefat etti ve Vincennes’in yeni mezarlığında defnedildi. 2018 yılında Nicolas Le Golvan tarafından kaleme alınan 'Pierre Repp, Bégayer, exister, écrire' adlı deneme, hayatını ve çalışmalarını inceledi.

Pierre-François Martin-Laval, komedyen (Fransa)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Pierre-François Martin-Laval

Pierre-François Martin-Laval, sıkça PEF veya Pef olarak anılan, Fransız bir oyuncu, film yönetmeni, senarist ve tiyatro yönetmenidir. 25 Haziran 1968'de Marsilya'da Denis Martin-Laval'ın oğlu olarak doğdu ve 1988'den 1991'e kadar Isabelle Nanty ve Denise Bonal yönetiminde oyunculuk eğitimi almaya başladı. Bu dönemde Marina Foïs, Élise Larnicol, Maurice Barthélemy, Jean-Paul Rouve ve Pascal Vincent ile tanıştı; bu kişiler daha sonra bir komedi ekibinin ayrılmaz parçaları haline geleceklerdi. 'Les Robins des Bois' komedi ikilisi, Martin-Laval tarafından 1996 yılında sınıf arkadaşlarıyla birlikte kuruldu. Başlangıçta 'The Royal Imperial Green Rabbit Company' adı altında faaliyet gösteren grup, ilk başarılı oyunları 'Robins des bois'tan sonra isimlerini değiştirdi. Oyun, Fontainebleau’daki Théâtre des Sablons’da sahnelendi ve daha sonra Théâtre de la Gaîté-Montparnasse’da ve Splendid’de 250’den fazla kez gösterildi. Dominique Farrugia, Les Robins des Bois’yi keşfetti ve onları Comédie! kanalında üretti; burada Kasım 1997'den Haziran 1999'a kadar 'La Grosse Emission'da ve daha sonra Eylül 1999'dan 2001'e kadar Canal+’daki 'Nulle part ailleurs'de yer aldılar. Les Robins des Bois ile 1990'lardan 2000'lere kadar süren döneminde Pouf le Cascadeur, Commissaire Van Loc, Monsieur Merdocu, Maître Marcadet, Madame Marcadet ve Professeur Cigalon gibi tekrar eden karakterleri canlandırdı. Les Robins des Bois ile yaptığı çalışmalarının ötesinde, Martin-Laval çeşitli bir kariyere sahip olmuştur. 1996'dan 1998'e kadar 'Éric et Ramzy'yi yönetti ve 2006 yılında Julie Depardieu, Pierre Richard, Kad Merad ve Marina Foïs'nın rol aldığı 'Essaye-moi' filmini yönetti. Ayrıca 2013'te 'Serial Teachers'ı ve 2015'te devam filmini, 2018'de de 'Gaston Lagaffe'ı yönetti. Oyunculuk kariyerinde Vilaine (2008), Modern Love (2008), L'un dans l'autre (2016), Mon poussin (2016) ve Un jour mon prince ! (2016) gibi filmlerdeki roller yer almaktadır. 2007 yılında 'Ratatouille'un Fransız versiyonunda Emile'i seslendirdi, 2018'de 'Capitaine Marleau'da ve 2015'te 'The Disappearance'da rol aldı. 1997'de 'Robin des Bois d'à peu près Alexandre Dumas' adlı oyunu yönetti ve oynadı, 2010 yılında Théâtre Comédia'da müzikal Spamalot 'u yönetti ve 2013'ten 2014'e kadar Bobino'da Kral Arthur rolünü canlandırdı.

Pieter-Dirk Uys, komedyen (Güney Afrika) – Hiciv, Kabare
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Güney Afrika

Pieter-Dirk Uys

Pieter-Dirk Uys 28 Eylül 1945'te Güney Afrika, Cape Town'da doğdu. Cape Town'da büyüdü ve Mowbray'deki Nassau Lisesi'ne gitti. Babası, Hannes Uys, Kalvinist Afrikalı bir müzisyen ve orgcu iken annesi, Berlin doğumlu Yahudi bir konser piyanisti olan Helga Bassel, Nazi Almanyası'ndan kaçmıştı; kız kardeşi Tessa Uys, anneleri tarafından piyano eğitimi aldıktan sonra Londra'da yerleşik bir konser piyanisti oldu. Bir NG Kerk (Hollanda Reform Kilisesi) ortamında büyütülen Uys, ders olarak Rosalie van der Gucht, Mavis Taylor ve Robert Mohr gibi akademisyenlerle birlikte Cape Town Üniversitesi Drama Bölümü'nden B.A. derecesi aldı. Cape Town'a döndükten sonra Uys, oyun yazarı, oyuncu ve sahne yönetmeni olarak serbest görevler üstlendi. Popcorn, Selle Ou Storie, Pity About People, God's Forgotten ve Karnaval gibi oyunları yazdı ve yönetti; bu oyunlar Space Theatre'da sahnelendi. Uys, Space Theatre'a aktif bir oyuncu, yazar ve sahne yönetmeni olarak katıldı, birçok oyunda rol aldı ve çeşitli yapımları yönetti. Uys, Evita Bezuidenhout karakterini yaratması ve canlandırmasıyla geniş çapta tanınır; bu karakter, Barry Humphries'in Dame Edna Everage'ından ilham alan Afrikans bir sosyetesi ve siyasi aktivistidir. Evita Bezuidenhout, icat edilmiş bir Bantustan olan Bapetikosweti'nin eski büyükelçisi pozisyonunu yürütmüştür. 1970'lerin sonlarında Güney Afrika siyasi figürlerini taklit etmeye başlamış, 'Paradise is Closing Down' adlı oyunu 1979'da Londra ve Edinburgh Festivali'nde gösterilmiş ve daha sonra 1981'de Granada Television için uyarlanmıştır. 'Adapt or Dye' adlı gösterisi 1981'de Johannesburg'daki Market Theatre'da prömiyerini yapmış ve toplamda 280 gösteriyle devam etmiştir. Uys, mizahı Güney Afrika'nın apartheid politikalarını eleştirmek için kullanmış ve eşcinsel hakları savunucusudur. Western Cape, Darling'de eski bir tren istasyonunu dönüştürerek Evita se Perron adlı bir kabare mekanı açmıştır. Bir oyuncu, komedyen, hicivci, yazar ve oyun yazarı olarak 18 oyun, revü ve tek kişilik gösteri yaratarak sunmuştur; bunlardan May 2004'te Obie Ödülü ve 2011'de Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Özel Teddy Ödülü alan 'Foreign Aids' bulunmaktadır. Şu anda Darling'de yaşamaktadır ve kurumsal kitlelere performans sergileyerek, 'An Audience with Pieter-Dirk Eish' gösterisinde kutu seçimi yoluyla sıklıkla izleyici katılımıyla toplumsal gerçeklikleri hicivle ele almaktadır.

Pinko Izumi, komedyen (Japonya) – Kabare
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Japonya

Pinko Izumi

Pinko Izumi, komedi sitelerinde ピンクイズミ olarak da bilinen, 11 Eylül 1947'de Tokyo, Nihonbashi'de Sayo Takemoto olarak doğan Japon bir aktris ve şarkıcıdır. Tokyo Metropolitan Higashi-Shinagawa İkinci İlkokulu ve Shinagawa Belediyesi Hino Ortaokulu'na gitti, ancak 1966 yılında Japan Müzik Lisesi'nden ayrıldı. Kariyerinin başları, Makoto Maki'nin mentorluğuyla Mari Misaka adıyla bir kayo enkagakusha (şarkı ve konuşma eğlencecisi) olarak başladı. Bu dönemde kabare kulüplerinde çalıştı ve taciz ve seyirci küfürleri de dahil olmak üzere zorlu koşullar yaşadı. Izumi'nin televizyona geçişi 1975 yılında, eğlenceli konuşma tarzı sayesinde Television Sanmen Kiji Weekender programında muhabir olarak bir role yol açmasıyla gerçekleşti ve bu durum Pinko Izumi ismine geçmesine neden oldu. İlk raporu domuzların cinsel davranışlarını gözlemlemekle ilgiliydi ve hızla dikkat çekti, bu da TBS yönetmeni Nobuichi Kamikata'nın onu televizyon dizilerine davet etmesine yol açtı. Aynı yıl Kobe Uluslararası Çete ile oyuncu olarak sahneye çıktı ve ilk dizisi olan Hanafubuki Hashigo Kazoku 'da başrolü oynadı. 1977'de “Airen Chō” (Melankolik Kelebek) adlı ilk single'ını çıkardı ve orta düzeyde bir başarı yakaladı; Oricon listelerinde 37 numaraya yükseldi ve 109.000 adet sattı. Uzun süredir NHK Kohaku Uta Gassen programında yer alma arzusunu dile getirmişti ve nihayet 2014 yılında bu hedefine ulaştı. Pinko Izumi’nin kariyeri onlarca yılı kapsamış ve televizyon, sinema ve tiyatroda çeşitli rollerde yer almıştır. Özellikle 1983-1984 yıllarında NHK taiga draması Oshin 'deki Fuji rolüyle tanınır ve bu rol ona önemli bir ün kazandırmıştır. Oshin ’in senaristinden övgü aldıktan sonra Bridda Sugita’nın eserlerinde sıkça yer almıştır. Sanga Moyu (1984), Inochi (1986) ve Onna Taikoki (1981) filmlerinde Asahi no kata olarak rol almıştır. 1990’dan beri Wataru Seken wa Oni Bakari 'de Kojima Satsuki karakterini canlandırarak dizinin vazgeçilmezi haline gelmiştir. 2001’den günümüze kadar Onna to Ai to Mystery dizisinde de yer almış ve Blackjack ni Yoroshiku (2003) filminde Kaneko Akiko, Misora Hibari Tanjo Monogatari (2005) filminde ise Kato Kimie karakterlerini canlandırmıştır. Old Car (2023) filminde başrolü üstlenmiş ve Zagin de Shisu! (2024) filminde de rol alması planlanmaktadır. 1989 yılında gastroenterolog Motoe Kabemoto ile evlenmiştir. Japon eğlence dünyasına yaptığı katkılar, 2019 yılında Kültür İşleri Komiseri Ödülü ve Yükselen Güneş Nişanı, 4. Sınıf, Altın Işınlar ve Gül Rozeti ile taltif edilerek kabul görmüştür.

Polo Polo (1944–2023), komedyen (Meksika) – Hikâye anlatıcılığı
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Meksika

Polo Polo

Polo Polo , doğumluyken Leopoldo Roberto García Peláez Benítez olarak bilinen, kendine özgü hikaye anlatımı, kelime oyunları, çift anlamlılıklar ve yetişkinlere yönelik mizahıyla tanınan Meksikalı bir stand-up komedyendi. 9 Mart 1944'te León, Guanajuato'da doğdu ve ilk olarak ailesinin ayakkabı işinde çalıştıktan sonra komedi yeteneğini keşfetti. Küçük kulüplerde ve barlarda performanslar sergilemeye başladıktan sonra 1970'lerde Mexico City'deki Keops Nightclub'da daha geniş bir tanınma kazandı. Polo Polo, 1980'ler ve 1990'larda Meksikalı komedinin en tanınabilir figürlerinden biri haline geldi. Rutinleri genellikle ayrıntılı birinci şahıs anektotları şeklinde sunulurdu; çoğu zaman cinsel mizah, albur olarak bilinen Meksikalı kelime oyunları ve renkli gündelik durumlar içerirdi. Canlı kayıtları oldukça popüler hale geldi ve aynı zamanda televizyonda, filmlerde ve Meksika ile Amerika Birleşik Devletleri'ndeki büyük mekanlarda sahne aldı; Los Angeles'taki Grand Olympic Auditorium da bunlardan biriydi. Sıklıkla Meksika'daki stand-up komedinin öncüsü olarak tanımlanan Polo Polo, sohbet tarzı hikaye anlatımı ve affedilmez yetişkin mizahıyla İspanyolca konuşan nesillerce komedyeni etkiledi. Eğlence sektöründe 40 yılı aşkın bir sürenin ardından 2010'larda sahneden emekli oldu ve 23 Ocak 2023'te 78 yaşında hayatını kaybetti. Çalışmaları, Meksikalı komedinin tarihi içinde önemli bir yere sahiptir.

Prince Jacob, komedyen (Hindistan)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Hindistan

Prince Jacob

Prensi Jacob, profesyonel olarak प्रिंस जैक olarak da bilinen, Hindistan’dan çok yönlü bir eğlence insanıdır. 16 Temmuz 1960'ta Miguel Jacob Carmo Luis Fernandes olarak doğdu ve oyuncu, şarkıcı, komedyen, oyun yazarı, yönetmen, yapımcı ve radyo kişiliği olarak tanınmaktadır. Esas olarak Marathi ve Konkani film endüstrileri içinde faaliyet göstermekte, özellikle de Konkani tiatr yapımlarına odaklanmaktadır. Kariyeri genç yaşta başladı; 1973'te sadece 13 yaşında tiatr sahnesine Rosario Dias’ın ‘Chuk Hanvem Adharli’ adlı oyunuyla adım attı. SSC’yi tamamladıktan sonra, Don Bosco, Fatorda’da kaynak ve işleme alanında teknik eğitim aldı ve ardından tiatrist Ligorio Fernandes tarafından tavsiye edilerek Roseferns Dramatics Troupe’a katıldı. Prens Jacob'ın komik yeteneği, hızla onu Konkani tiatr sahnesinde önemli bir figür olarak yerleştirdi. ‘Thapot’un 75. gösterisinden sonra 1982 yılında 'Komedi Prensi' unvanını kazandı. Çalışmaları yenilikçiliğiyle karakterizedir; 'Pavnnek'te bir Doberman ve 'Raza Raani'de sihir gibi unsurları dahil etmesi, aynı zamanda toplumsal konulara değinmesi de bunlardandır; 'Pavlam' tiatrında gerçek bir engelli kişiyi sahneye sürdü. Çok sayıda tiatr yönetti, bunların çoğu 'P' ile başlayan başlıkları içeriyor: 'Pinzrem', 'Pavnnek', 'Pordexi' ve 'Padri'. Özellikle ‘Padri’ dikkate değer bir dönüm noktasına ulaştı ve 315 gösteriyi tamamlayan ilk tiatr oldu. Bundan sonra, 'Rodonaka' ve 'Raja Rani' de dahil olmak üzere 'R' harfiyle başlayan tiyatrolar yönetti. Sık sık kardeşi ve komik ortağı Humbert ile işbirliği yaparak eğlence dünyasındaki varlığını daha da sağlamlaştırdı. Prens Jacob'ın Konkani tiyatrosuna katkıları önemli bir tanınma kazanmıştır. Tiatr Akademisi of Goa'nın eski başkanı olarak görev yapmıştır. Çalışmaları, GoaPost Ödülü, Gulab Ödülü ve Kala Academy Ödülü de dahil olmak üzere birçok ödül almasını sağlamıştır. Goa, Hindistan, Körfez Bölgesi ve İngiltere'de kendisine bağlı bir hayran kitlesi bulunmaktadır. Eğlence kariyerinin yanı sıra Prens Jacob hayırseverlik çalışmalarıyla da tanınmaktadır. Konkani tiatr topluluğunda aktif olarak yer almaya devam ediyor, çok yönlü bir sanatçı ve etkili bir figür olarak kalıcı bir miras sergiliyor.

Professor Backwards (1910–1976), komedyen (Amerika Birleşik Devletleri)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Amerika Birleşik Devletleri

Professor Backwards

Ailesi, on iki yaşındayken Jacksonville, Florida'ya taşındı ve hayatının büyük bir bölümünü orada St. Nicholas semtinde geçirdi. Edmondson, herkesin ters yönde hareket ettiği bir rüyanın onu geriye doğru okuma, yazma, konuşma ve şarkı söyleme yeteneğini geliştirmesine yol açtığını iddia etti. Bu alışılmadık beceri, Times-Union için düzelticiliğe yaptığı işlerle potansiyel olarak geliştirilmişti ve vaudeville sanatçısı ve stand-up komedyeni olarak kariyerinin temelini oluşturdu. Bu geriye doğru yeteneklerini bir komedi gösterisine dahil etti ve genellikle kep ve cübbe giyerek sahneye çıkardı. Profesör Tersyazı’nın gösterisi, kelimeleri ters yazma, ters yazma ve telaffuz etme üzerineydi; aynı zamanda ters çevrilmiş bir kara tahtasını okumayı da içeriyordu. Eşsiz tarzı 1960'larda ulusal ilgi gördü ve birçok televizyon programında yer almasına yol açtı. 1950'lerden erken 1970'lere kadar The Ed Sullivan Show, The Tonight Show, The Merv Griffin Show, The Dean Martin Show ve The Mike Douglas Show gibi programlarda sahne aldı. 1955 yılında 'Laugh With' adlı bir komedi albümü çıkardı. Ayrıca New York Şehri'ndeki prestijli Latin Quarter gece kulübünde sahne aldı; Ann Corio gibi isimlerle aynı sahneyi paylaştı ve Lou Walters’ın "New York'un en yıldızlarla dolu gösterisi" olarak tanıttığı, saat 20:00 ve 24:00'te düzenlenen tap dansçıları, salon dansçıları ve şarkıcılarla birlikte performans sergiledi. Jacksonville'deki başarısına ve "iyi bir adam ve komşu" olarak ününe rağmen, Profesör Backwards'ın hayatı trajik bir şekilde kesintiye uğradı. 29 Ocak 1976'da, Georgia, College Park'taki evinde silahlı bir soygun sırasında öldürüldü. Willie Edgar Bell, Roy Anthony Ellerbee ve Michael Gantt cinayetinden mahkum edildi ve silahlı soygun nedeniyle ömür boyu hapis cezası ile birlikte 20 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Bell ve Gantt, birden fazla şartlı tahliye deneyimi yaşadı ve ardından tekrar hapse geri döndüler. Ölümüyle ilgili koşullar, pek çok kişiye kahkaha getiren bir kariyerin sonunu işaret etti ve yenilikçi ve unutulmaz bir komedyen olarak bir miras bıraktı.