Philippe Val
Philippe Val, urodzony 14 września 1952 roku w Neuilly-sur-Seine, jest francuskim dziennikarzem, piosenkarzem i komikiem. Jego rodzicami byli rzeźnik, René Vol, który później zmienił nazwisko na Val, oraz fryzjerka; był czwartym z czwórki rodzeństwa. W wieku 17 lat porzucił szkołę, by realizować się w muzyce, co świadczyło o wczesnym skłonności do ekspresji artystycznej. Komiczna podróż Val’a rozpoczęła się duetem Font et Val, założonym w latach 70. z Patrickiem Font. Początkowo występował jako zaangażowany autor piosenek w miejscach takich jak La Pizza du Marais, Théâtre de Dix heures i Vrai Chic Parisien, towarzysząc mu Paul Castanier do 1989 roku, a później Emmanuel Binet. We wczesnych latach 80. sporadycznie występował solo, czasami z udziałem swojego psa, Jeffa. W 1973 roku współpracował z piosenkarką Anne Vanderlove przy jej politycznie zaangażowanym albumie 'Non'. Przez krótki czas redagował La Grosse Bertha w 1991 roku i współzałożył drugą iterację Charlie Hebdo w 1992 roku u boku Cabu, pełniąc funkcję redaktora i dyrektora do 1992 roku. Później powrócił, aby kierować Charlie Hebdo od 2004 do 2009 roku, publikując w 2005 roku karykatury Muhammada z Jyllands-Posten, co doprowadziło do uniewinnienia w 2007 roku od zarzutów podżegania do nienawiści. Opublikował kilka książek, w tym 'Vingt ans de finesse' (1992) i 'Malaise dans l’inculture' (2015). Po odejściu z Charlie Hebdo w 2009 roku, Val został dyrektorem France Inter, stanowisko to zajmował do 2014 roku. Wydał albumy 'Paris-Vincennes' (1996), 'Hôtel de l’univers' (1999) i 'Philippe Val' (2004). Val wyrażał silne poglądy polityczne, opracowując w 2018 roku manifest przeciwko antysemityzmowi oraz sprzeciwiając się takim grupom jak Front National i integranci katoliccy. Obecnie od 2021 roku pełni funkcję cotygodniowego komentatora w radiu Europe 1. Jego kariera odzwierciedla różnorodne zaangażowanie we francuską kulturę i społeczeństwo, naznaczone zarówno twórczą współpracą, jak i kierownictwem redakcyjnym.
