Cyfeirlyfr Talent Byd-eang

Cyfeirlyfr Comedïwyr

Pori proffiliau comedïwyr, crynodebau bywgraffyddol, gwlad tarddiad, a chysylltiadau swyddogol.

1635 comedïwyr

Albert Algoud

Albert Algoud, a ganwyd ar 23 Mawrth 1950, yn Asnières-sur-Seine, ydy comediwr Ffrengig â gyrfa amrylofol a hir. Daw o deulu o ysgrifwyr; oedd ei dad François-Marie Algoud, ac mae'n nieth i Albert Algoud arall, pawb awduron. Cyn dod i’r amlwig mewn comedi, bu Algoud yn athro Ffrangeg rhwng 1976 a 1988, gan ddysgu yng Nghôr-Serfyn, La Roche-sur-Foron, a Poissy. Ymhlith ei gyfnodau cynnar o fywyd, cawn sawl cyfnod byr o ymdrothiad gwleidyddol, gan gynnwys perthynas â’r Action Française ac yn ddiweddarach, yr Gauche prolétarienne, ond gadaethodd oherwydd anghyfarwyddiad ideolegol. Dechreuwyd teithion comedi Algoud mewn radio, yn gynted ag "Contrebande" yng Nghannecy tua'r flwyddyn 1970. Derbyniodd ymweliad helaeth dros ei waith ar raglenni Canal+, megis Nulle Part Ailleurs a Karl Zéro , lle chwaraeodd y cymeriad Pintimbert ochr yn ochr â Karl Zéro. Cyfrannodd hefyd i'r ysgrifennu o sgwrsiau ar gyfer Nulle Part Ailleurs gyda Antoine de Caunes a Laurent Chalumeau. Rhwng 1989 a 1990, rhannwyd y cyfrifiad gan Antoine de Caunes, Karl Zéro, a’i hun ar raglen radio comedi sydd newydd ei ddangos ar RFM. Ystyrir bod ei humor yn absrdd a doeth, gan gymysgu safar a chyfeiriadau diwylliannol, ac mae’n adnabyddus am ei fideos o ddynion gwleidyddol fel Hu Jintao, Vladimir Putin, a Osama bin Laden. Cofreithiodd hefyd y pastiche newydd Zérorama gyda Christophe Bertin ym 1994, ac ymddangosodd mewn rhaglen newyddiadau safarol Karl Zéro, Le Vrai Journal de Karl Zéro . Mae gyrfao'r Algoud yn parhau i datblygu. Rhwng 1999 a 2002, fe gyflwynodd y cylchlythreg diwylliannol La partie continue ar France Inter. Mae wedi ysgrifennu llawer o lyfrau, gan ganolbwyntio'n arbennig ar fyd Tintin, gan gynnwys geiriadur rhefnau Capten Haddock a bywgraff an-awdurdiedig Madame Castafiore. Yn 2023, cyhoeddodd Le Prof qui a sauvé sa vie , stribed grefft rhyfeddol. Ar hynnydd y dydd, ceir ef fel 'Père Albert' ar Le Fou du roi a À rebrousse poil ar France Inter, ac wedi bod yn colofnwr ar La Bande originale ers 2015. Cafodd ei fab, Boni, ei dyfarnu â chyflwr awtistiaidd rhwng tua 27 mlynedd cyn y cyfnod presennol, a trafod Algoud y pynciau hyn yn gyhoeddus. Mae'n awdur gwerthfawr hyd oes, wedi ysgrifennu oddeutu deg llyfr ynglŷn â Tintin, gan gynnwys Le dictionnaire amoureux de Tintin , sy’n canmol La Roche-sur-Foron.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Albert Meslay

Albert Meslay yw comediwr Ffrengig, ganwyd yno ar 9 Mai 1956. Cyn rhoi ei ddymuniad ar gomedi, gweithiodd Meslay fel analasis programau a chyfarwyddwr systemau, gan ddod o’r fath swyddi’n annhestrus. Astudiodd Economeg a dechreuodd perfformio mewn lleoedd bychain a bistros yn Breizh. Mae’r arddull cyfarwyddiadol Meslay yn nodweddu gan anghywirdeb, chwarae llythrennog, ac rhagofannau difychan. Mae ei humor yn cynnig brainiadau, deimladau o ffigurau fel Émile Zola, Gandhi, Jean Moulin, Pliny’r Hŷn, a chyfarwyddwr ariannol Christophe Colomb, a thegynnydd cyffredinol o’r anghywir. Fe’i nysgrifwir yn aml fel pataphisigwr a’n arbenigwr mewn pataphiseg. Symudodd i Baris ym 1996, ar ôl gadael ei waith ym 1993. Bu’n perfformio mewn lleoedd fel Point Virgule, Café de la Gare, a Théâtre Trévise. Ym 1995, enwyd ef yn Enillydd Gwobr Devos d'Or yng nghynhelir Efnas Monnaie, gan Raymond Devos. Mewnosoddwyd Meslay mewn sawl rhaglen radio a teledu ledion trwy'r helaeth, gan gynnwys 'Le fou du roi' gan Stéphane Bern ar France Inter rhwng 2001 a 2003, “Etonnant et Drôle” gan Patrick Sébastien ym 1996, "Faites la fête" gan Michel Drucker rhwng 1997 a 1998, a “Rien à voir” gan Laurence Boccolini rhwng 1999 a 2000. Mae sawl rhaglen teledu’n deilliad o’i grefft, weithiau 'L'Albertmondialiste,' 'Albert Meslay au Point-Virgule,' 'Je pense, mais je ne me comprends pas,' 'Je délocalise,' a 'La joyeuse histoire du monde.' Cyhoeddwyd ef hefyd 'La Cosmochérette' ym 2000, gyda chyhoeddiad newyddiadol yn ymddangos ym 1980. Meslay yw aelod o’r Académie Alphonse-Allais a fe wnaeth ymddangos yng nghyfres deledu "C'est la crise" ym 2013 a’r ffilm 'Salauds de pauvres' ym 2019. Mae’n parhau i ddringol, gyda’i arddangosdiwedd diweddaraf 'Je n’aime pas rire, ça me rappelle le boulot,' a greodd ym 2023, sy’n dal i berfformio ym 2026.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Alex Lutz

Ganed Alex Lutz ar Awst 25, 1978 yn Strasbwrg, yn rhanbarth Bas-Rhin, ac mae'n gweithio yn Ffrainc fel actor, digrifwr, cyfarwyddwr, dramodydd, nofelydd a chyfarwyddwr.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Alex Métayer

Alex Métayer, a anwyd Alexandre Marcel Jacques Métayer ar Fawrth 19 Mawrth 1930, yng Nghyberre-l'Étang, oedd cômicaidd Ffrengig. Symudodd ei riantwyr i Algeria ym 1936, lle daeth y teulu i drysu ei flynyddoedd cynnar hyd at ddychwelyd i Ffrain ym 1945 ar ôl Ail Ryfel Byd. Dangosodd allu cerddorol gynnar, gan ennyn gwobr cyntaf am chwarae'r clarinet a gweithio fel cerddor cyn ceisio rolebau eraill fel animeiddwr, pen y pentref, a rheolwr ymweliad ym Club Med. Dechreuodd Métayer ei yrfa yn gynnar yn y 1960au gan berfformio mewn cabarets, a chawniodd brofiad sylweddol wrth agor ar gyfer Georges Brassens yng Nghasino Bobino ym 1964. Parhaodd i adeiladu ei brifysgrub, gan gymryd rhan yn y sioe radio 'L'Oreille en coin' o 1966 i 1968 a pherfformio mewn sawl theatr prestigiol gan gynnwys Theatr Ville, Olympia, a Casino de Paris. Ymroddodd ei arddull comedi â gwisgo ffrogwyn gwyn ar llawr y llwyfan ac archwilio pobl bob dydd, yn digwyddiadol yn cynnig accent 'pied-noir' o’i amser yng Ngh Algeria. Cyflwynodd hefyd sioeau yng Nghasino Bobino, gan gynnwys ‘Les femmes et les enfants d’abord’ ym 1983. Mewnosoddwyd sawl sioe un person gan Métayer drwy gydol ei yrfa, dechreuodd â 'Mémoire d'un amnésique' ym 1975, ac wedi hynny teithiodd o dan enwau fel 'Nous on s'aime,' 'La Vie en VO,' a 'Merci disco.' Cyfarwyddodd tri ffilm: 'La Vie des seins' (1973), 'Le bonheur se porte large' (1988), a 'Mohamed Bertrand-Duval' (1991). Ym 1993, derbyniodd y Wobr Fawr Humora gan Sacem a phenodiad ar gyfer y pryfetwr gorau yng Ngwledyrfa’r Cerddoriaeth am ei sioe 'L'Opéra comique.' Yr oedd 'Alex perd la tête,' ei sioe olaf, a gwasanaethwyd ym 2000 yng Nghadarn Ty’r Brenhiniaeth, yn cynnig to flwyddyesol a chyfeiriad at yffrodd pobl. Bu farw Alex Métayer ar Chwefar 21, 2004, yn Levallois-Perret o ganser, ac fe'i claddwyd yn Nhestyn Montparnasse; ceir stryd yn Berre-l’Étang sy’n dal ei enw.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Alexandre Astier

Alexandre Astier yw artist Ffrengig aml-facet, ganwyd ar 16 Mehefin 1974, yn Lyon. Un person sy'n gallu gwneud llawer o bethau, mae'n chwarae rholiau fel comediwr, ysgrifennwr, cyfansoddwr, cyfarwyddwr, golygydd, awdur, a hefyd actor. Ei riant, Lionnel Astier a Joëlle Sevilla, maent hefyd yn actores a phrodygwyr, sy'n gyfraddio at ei efoesiad gynnar i’r celfyddydau perfformiad. Mae cefndrindol deulu Alexandre Astier yn cynnig tarddiad tadol o ran yr ardal Gévaudan a doethyn mamol o darddiad Eidalaidd-Sbaonaidd, ac mae'n chware bwlimen i'r actor Simon Astier. Dechreuodd taith artistig Astier gyda hyfforddiant cerddorol ffurfiol; astudiodd gerddoriaeth yng Nghonserthfa Lyon dechrau pan oedd ef yn chwech oed, gan ymdrechu ar drysor bas, trefniadaeth, a côr, ac ym 1989, mynychodd Ysgol Gerdd Americaidd Modern ym Paris. Pursiodd hefyd astudiaethau mewn actio a sgriptio ffilmiau. Mae ei gynlluniadau cynnar yn cynnwys ysgrifennu a pherfformio mewn drama fel 'Le Jour du froment' a 'Nous crions grâce,' a chy-ysgrifennu, actio, a chymposo cerddoriaeth ar gyfer ffilmiau byrion fel Soyons sport a Un soupçon fondé sur quelque chose de gras ym 2001. Fe'i defnyddiwyd y ffilm byr Dies Irae , a ddysgodd ef yn 2002, fel drafft seiliaidd ar gyfer ei greation enwocaf, Kaamelott . Fe’i adnabyddir yn bennaf am Kaamelott , cyfres teledu a grëodd, cyfarwyddwyd, ysgrifennwyd, golygydwyd, cydweithiwyd â’i lunio, a chwaraeodd rôl wrth iddo o 2005 i 2009, a gafodd ei ddangos gyntaf ar M6. Dewch o’r saith mab-yn-filiaid ef wedi ymddangos yn y sioe. Bu Astier hefyd mewn rhannau mewn ffilmiau fel Hey Good Looking! (2006), Asterix at the Olympic Games (2006), LOL (2009), a All Three of Us (2015). Cyfarwyddodd David et Madame Hansen (2012) a chyfarwyddodd ar ffilmiau animeiddiedig Asterix: The Mansions of the Gods (2014) a Asterix: The Secret of the Magic Potion (2018). Mae hefyd wedi perfformio mewn sioeau cymegol fel Que ma joie demeure! (2012) a L'Exoconférence (2014). Hefyd, mae’n adaptu Kaamelott i ddri o ffilmiau, gyda’r ffilm cyntaf, Kaamelott: Premier Volet , wedi’i gyhoeddi ym 2021. Mae hefyd yn bwriadu cyhoeddi cyfres o nofelau graffig, Kaamelott Résistance , i gysylltu’r cyfres teledu â’r ffilmiau sydd i ddod, a dechreuodd ffilmio ar y prosiect hon yn Ionawr 2019. Alexandre Astier yn berchen i gastell yng Nghorcia, lle’i cadw ei offer cerdd.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Alma Brami

Alma Brami yw awdures Ffrengig, adnabyddus am ei gwaith fel nofelydd a dramlenniwr. Cynhyrchodd hi enw cyntaf iddi ym 2008 gyda chyhoeddiad 'Sans elle,' nofel sydd wedi derbyn nifer o wobr. Ar ôl y llwyddiant cychwran hon, parhaodd i gyhoeddi nofelau gan gynnwys 'Ils l’ont laissée là' ym 2009 a 'Tant que tu es heureuse' ym 2010. Cyfieithwyd ac argraffwyd y tri nofel cyntaf hynny yn Tsieina ym Medi 2011, gan ehangu ei chyfrywiad rhyngwladol. Estynodd hi ei gynhyrchiad llenyddol bellach gyda 'C’est pour ton bien' ym 2012 a 'Lolo' ym Ianwary 2013, yn ogystyn â 'J’aurais dû apporter des fleurs' ym 2014 a 2016. Mae'r ymdrechau creadigol o Brami'n ymestyn y tuâlâ i nofelau. Yn 2011, cyhoeddodd ei llyfr plant cyntaf, 'Moi, j’aime pas comme je suis.' Sefydlogas hefyd y monolog 'Mardi c'est le jour du poulet' ar gyfer 'Le Paris des femmes' yn 2016, a fe’i ail-ysgrifwyd fel 'L’Ombre' yn yr un flwyddyn. Mae ei gwaith diweddaraf yn cynnwys y nofel 'Ils sont moi, je suis eux,' a gyhoeddwyd yn 2023. Hefyd, mae Brami’n ysgrifennydd ar ffilmiau ac ysgrifodd cyd-sgript ar gyfer 'A Dangerous Game' gyda Karine Silla. Mae’r drama hon, sydd ganolbwyntio ar ddau a’i gwest, yn cael ei gynhyrdu gan Thelma Films ac mae’n cynnig i’w rhyddhau yn Ffrainc ar Ionawr 20, 2027, dan y teitl 'Un jeu dangereux,' gyda chyfarwyddiad ffilm ar sail ei nofel 'Qui ne dit mot consent' i ddod. Mae'r ysgrifen gan Brami hefyd yn cynnwys llenyddiaeth plant gyda 'Je ne veux plus être un loup' (Dwi ddim eisiau bod yn llwyn), ar gyfer plant oedran 3 i fyny. Mae'r llyfr hon, sydd wedi'i arlunyddio gan Aurélie Grand, yn cyfeirio at rhwngofreiddiad a stereoteipiau yn erbyn anifeiliaid trwy stori lle mae gwahanawm o anifeiliaid—gan gynnwys llwyn, moch, geifr, selsen, caer-dwfr, crocodil, bear, a thywodog—yn newid eu meddyliau am eu hedfeydd negydlon a’n trefnu parti i ofal am ei gilydd. Fe'i disgrifir fel cân ddyfalbarth i ryddrwydd a chydbrodorfa, yn annog darllenwyr i ddioddefnyddio ac bod yn nhw hŷn. Ers 2024, mae hi wedi’i gynnal cyfweliadau dan y gyfres 'Alma invite,' gan barhau i'i chyfranogaeth â’r cyfryngau a chread yr eiddo i eraill.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Jean-Guy Fechner

Jean-Guy Fechner, a anwyd ym Agen, Ffrainc, ar Fawrth 2 Mawrth, 1947, yw adloniant aml-arwrol. Mae'n ystyried ei hun yn actor, comediwr, cyfansoddwr, drummer, a phrodywiwr. Mae'i deulu'n cynnwys ei frawd, Christian Fechner, sydd hefyd yn brodywiwr, a'i fab, Sébastien Fechner, sy'n rannu'r proffesiwn honno. Wrth iddo fod 79 oed, mae'n fyw i ddod â'i 80ain penblwydd ar Fawrth 2il Mawrth. Dechreuodd gyrfa Fechner ym mis Mehefin 1966 pan feuno i'r grŵp cerddorol Les Charlots, a adnabyddwyd cyn hynny fel Les Problèmes. Llwyddodd i olygu Donald Rieubon fel y drummer a gwrthiodd yn aelod hyd at Mehefin 1976. Mae’n ystyrionedd bod Les Charlots wedi derbyn cydnabyddiaeth trwy berfau o gantiau dyngarol a chwaraeodd rhan arwyddocaol mewn ffilmiau, gan gynnwys ymddygiadau mewn La Grande Java , Les Bidasses en folie , a Le Grand Bazar . Treuliasant nifer o newidiadau enw cyn sefydlu ar Les Charlots. Mae’n cynnig nodweddiadol mai Les Problèmes sydd wedi agor ar gyfer The Rolling Stones ym 1966. Gipsiadodd y grŵp ar ôl ffilmio Bons baisers de Hong Kong . Ar ôl ei ddymhel o Les Charlots, gweithiodd Fechner yng Studios Fechner gyda'i brawd. Mae ei ffilmograff yn cynnwys ymddyginiaethau mewn rhwng deg ffilm rhwng 1970 a 1975, yn ogystyn rôl byw yn y cynhyrchiadau cyfoes fel Trop c'est trop a Au bistro du coin . Ef hefyd oedd prif gymeriad mewn ffilmiau fel Fools Run Amok in Spain (1972) a The Cardboard Box (2004). Cyfansoddodd Fechner cerddoriaeth ar sawl ffilm, gan gynnwys Les fous du stade , Les Charlots font l'Espagne , a Bons baisers de Hong Kong . Gweithiodd fel rheolwr ar gynigion hysbyseb ar gyfer Les Bronzés 3 . Yn 1975, gwasanaethodd fel actor a phroffiwr cerdd gan amlaf ar gyfer Best Kisses from Hong Kong . Cafodd rhan yn y dogiadlyfr Les Charlots Intime yn 2013 ac efyddiedd â Les Charlots ym Mai 2016 i ddathlu'r pencampwriaeth 50 oed, gan berfformio byw ar ôl diweddaraf bron 40 mlynedd. Efynodd eto â Les Charlots yn 2014 ac mae'n aelod hyd heddiw. Mae gyrfa Fechner wedi'i ymestyn dros 43 mlynedd, gan gynnwys ymgysgodiadau mewn cyfres deledu a ffilmiau. Fe’i gweld ar Vivement dimanche gyda Les Charlots yn 2008 ac anghydfododd â ‘Les Grosses Têtes’ yn 2013. Cafodd ran mewn croesiant cerdded i Sbaen i bobl hen, yn 2014, a cyhoeddodd y llyfr Définitivement Charlots yn 2012. Fe’i gweld yn y drama Les Vieux fourneaux yn 2022. Brogyddodd Fechner strôc (AVC) yn 2022. Ar hyn o ran, mae'n arwain bywyd tyngedfusaidd o fewn gwyliau’r camera.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Jean-Hugues Calch

Mae Jean-Hugues Lime (ganwyd 28 Rhagfyr 1958 ym Montfermeil) yn actor Ffrengig a gymerodd ei gamau cyntaf yn y Théâtre de Bouvard; mae hefyd yn gweithio fel cyfarwyddwr ac ysgrifennwr.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Jean-Jacques Peroni

Jean-Jacques Peroni yw comediwr Ffrengig, ganwyd yno ar Chwefar 21, 1953, er bod rhai gwledfaenau'n dalu mai ef oedd wedi'i ganu yn 1955. Cychwirydd ef yng Nghaerdydd a mynychodd lycée Voltaire yn yr arrondissement 11eg. Ei dad, Victor Peroni, oedd newyddiadurwr chwaraeon a gweithiodd ar gyhoeddiadau fel L'Equipe, France Football, a Football magazine. Dechreuodd Peroni ei yrfa gan ysgrifennu drama yng nghafai-theatrau yn y 1970au, weithiau gydag Jean-Paul Sèvres a comediwyr eraill fel Jean-Hugues Lime. Mae'n briod ac mae ganddo fab o’r enw Jules. Mae arddull comedi Peroni yn cynnig bad a chwarae lwyfan, fe’i disgribir fel rhywun sydd â tafliad tywyll a meddylion gwlaith. Sefydlogodd a pherfformiodd dramâu gan gynnwys 'Couple moi l'souffle' (1979), 'Les blaireaux sont fatigués' (1982), a 'J'aurais pu être votre fils' (1982). O 1982, fe’i gwnaeth yn rhan o’r sioe teledu 'Le Théâtre de Bouvard'. Cyfrannodd hefyd i bapurau fel Hara-Kiri a La Grosse Bertha. Fe’i adnabyddir fel Peroni. Mae ei ysgrifiad yn cael ei ystyried yn asel ac yn hwl, ac nid yw’n rhoi’n rhyngol i unrhyw un – ieau, celfyddydwyr, gwleidyddion, neu themâu tabu. Rhan sylweddol o gyrfa Peroni diweddaraf wedi’i ganolbwyntio ar ei gydweithiau â Laurent Gerra. Cynhyrchodd y ddau arddangos ‘En route vers l'an débile’ ar Europe 1, ac yn ddiweddarach ‘Le Grand Juron’ a ‘Un doigt dans l'actu’ ar RTL dechreuolyn 2007. Rhannwyd ganefydiad cyngerdd un person cyntaf Laurent Gerra gan y ddau ym 1999, ac yn ddiweddarach parhaodd y cydweithio ar arddosau cynyddol. Cyfansoddodd Peroni tri CD a perfformiwyd gan Laurent Gerra: ‘Ma cabane au fond du jardin’ unigol a’r casgliadau ‘RTL Élections matinales’ a ‘Élections matinales volume 2’. Roedd Peroni yn rhanol o’r sioe radiofonig ‘Les Grosses Têtes’ rhwng Mai 1998 a Ebrill 2021, gan ennyn Le Grand Concours des Grosses Têtes pedwar gwaith (2004, 2005, 2006, 2008). Mewn Mawrth 2021, fe’i cyhoeddwyd yn beirianneg ‘Les Grosses Têtes’ a Laurent Ruquier, gan arwain at ei ddefnyddiad ar ôl 22 mlynedd. Cyfansoddodd sawl llyfr, gan gynnwys ‘Les Carnets d'un malfaisant’ (2004) a ‘Remettez-nous ça’ (2008).

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Jean-Marie Bigard

Jean-Marie Bigard, a ganwyd Mai 17, 1954, yng Nfontaine-Luyères, Aube, ydy comediwr, actor, awdur, a chyfarwyddwr Ffrengig. Mae'n 72 oed ar hynny. Mae'r cefndir teuluol yn cynnwys bod ef yn pedwar a'r blentyn olaf mewn teulu meddal; buasai ei dad yn caswariaid a stopiodd â'i waith oherwydd reswm iechyd, a gweithiodd ei mam mewn is-gynhyrchwr diwydiant awtomotif. Cafodd yr hafiau eu gweld ar fferm yng N-Aube gyda'i rhieni mamol. Bu Bigard yn ymdrechu â'r ysgol, gan ailadrodd gradd chwech, ond derbyniodd BEP mewn mecanyddiaeth cyffredinol pan oedd 16 oed. Gweithiodd bythyn fel swyddog stesen tanio trysor a dechreuodd ddihangran gynhyrchion Citroën Traction Avants hynaf. Y cwrdd cyntaf ynddo gynnig gwaith mewn ffatri i gasglu buddion eiddo'r amddiffaid a chwaraeodd fel bartender yng Nghroes i gefnogi ei fam, a oedd newynog o achlysiad difrifol. Dechreuodd Bigard ei yrfa gan berfformio comedi seicoleidd a chyfrannu i raglenni sgetsh. Derbyniodd cydnabyddiaeth ehangach yn y canol-ugrandegau ac ysgrifennodd dros 100 o sgetsh ar gyfer 'Yr Dosbarth' gyda Laurent Baffie. Ysgrifennodd hefyd ar gyfer’r grŵp comedi Dummies ar y rhaglen ‘Dim Man’. Adnabyddir ei sioeau un person, sydd i’w gweld yn dechrau â ‘Dywedais Bigard’ (1988), mewn Ffrainc am fod yn rudol ac wynebwr. Ledled ei yrfa, ymddangosodd Bigard mewn sawl ffilm, gan gynnwys 'Philosophale' (2001), 'Clérambard' (2010), 'Cyfrinfaethau Proffesiynol Dr. Apfelglück,' 'Arlette,' 'Y Blwch,' a ‘Ac Naw... Fenywaidd a Dynion’ (2002). Fe wnaeth hefyd llais i Beefy yn y rhyddhad Ffrengig o ‘Little Nicky’ a chyfarwyddodd, ysgrifennodd, a chwaraeodd rhan flaenrol mewn ‘Y Chwioryd Ysbrydol’ (1999). Mae ei waith goruchaf ar Rotten Tomatoes yn 'Ac Naw... Fenywaidd a Dynion' gyda rating o 47%. Mae gyrfa Bigard wedi ymestyn y tuâlân ffilm a teledu; perfformiodd yng nghynhelir Parc Bercy Paris a Stade de France. Cyflwynodd y sioe radio 'Les pieds dans le plat' ar Europe 1 rhwng 2014 a 2016. Mae ei fywyd personol yn cynnwys priodasau â Claudia Bigard (1991-2009) a Lola Marois (ers 2011), â’n rhan nhw’n rhannu geminoi ffederal Jules, Florian Jourda, a Bella, ynghyd â’i ferch Sasha. Mae Lola Marois yn amddiffyn cyhoeddus’r hawl i ryddfarnu Bigard ac yn disgrifio’r perthnesau rhyngddynt fel ‘cysylltiad anwybyddus’. Wedi’i ddewis, mae Bigard wedi wynebu heriau iechyd, gan gynnwys cwymp ym March 2024, anableiddiad diweddarach i gerdded, rehabiliad, a’r datguddiad o dair strôc (AVC) ym mis Gorffennaf. Mae’n cael ei monitro’n iawn meddygol ar hynny ac wedi ymddangos gyda Laurent Baffie. Er gwaith y pryderon hyn, rhania Lola Marois diweddariadau ar ei ôl-les, ac wedi ymddangos ef yn ddiweddar ar ‘Tout beau tout n9uf’ ar 9 Mehefin 2026, fe’i disgrifir fel bod mewn ffurf da.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Jean-Marie Proslier

Actor, digrifwr ac awdur Ffrengig oedd Jean-Marie Proslier (25 Chwefror, 1928 – 15 Tachwedd, 1997). Er mai dim ond mewn ffilmiau y mae wedi chwarae rolau cefnogol, mae wedi datgelu ei ymdeimlad o gomedi mewn nifer o sgetsys a hyd yn oed mewn hysbysebion. Hyd yn oed heddiw, y cymeriad sy'n ei wneud fwyaf cofiadwy yn yr unfed ganrif ar hugain yw Solcarlus, y ffigwr canolog yn y hysbyseb "Le Péplum", a gyfarwyddwyd gan Dino Risi ar gyfer hyrwyddo glanedydd Terra S. C. Johnson.

Gweld Proffil

Wedi'i Wirio Heb ei Hawlio

Ffrainc

Muriel Robin

Ydy Muriel Robin yn digrifwr, actores, cyfarwyddwr, a chyfarwyddwr theatr Ffrengig a anwyd ar Awst 2, 1955, yng Nghornbrison (Loire). Roedd ei riantau, Antoine Robin a Aimée Marie Joséphine Rimbaud, yn fasnachwyr esgannau. Hi oedd y ferch ieuhaidd o dri merch, gyda dau chwiorydd, Nydia a Martine. Ar ôl ymladd â'r ysgol a methu ar ei hymhelfa ddwywaith, gweithiodd yn gwerthu espadril yn siop ei theulu o 1975 i 1976. Ym 1977, symudodd i Baris i astudio actio yng ngorseddydd Cours Florent, a derbynwyd hi'n ddiweddarach gan y Conservatoire national supérieur d'art dramatique de Paris, graddio ym 1980 â nodiadau denodedig. Cafodd hi ddychwelyd byr i gwerthu espadril yn Saint-Étienne ar ôl graddio o'r conservatoire. Cychwyn galon ei gyrfa pan feistroliodd cwmni theatr Roger Louret, Les Baladins en Agenais, yng Nghlarence ym 1981, lle cyfarodd â Elie Semoun a Annie Grégorio. Mae dull gomedi Muriel Robin wedi cynnig cydweithiadau â Pierre Palmade, y rhywun ydywedodd ei fod yn ei alter ego gwyrddfarnol. Cynhyrchodd a pherfformiodd 'Maman ou Donne-moi ton linge, je fais une machine' ym 1987, ac enwyd hi’n fwy cyhoeddus trwy’r rhaglen teledu ‘La Classe’ tua’r diwedd o’r 1980au. Cyfarfu ei chyngerdd unbennydd cyntaf, 'Les majorettes se cachent pour mourir,' ym 1988, gan Roger Louret. Fe’i gwylwyd mewn drama fel ‘Tout m’Enerve’, ‘Bedos-Robin’, ‘Feu la Ma La Mère’, a ‘On purge Bébé’ yn y 1990au, ac fe’i gwylwyd mewn ffilmiau fel ‘Les Visiteurs 2’ ym 1997. Yn 2007, derbyniodd Gwobr Emmy Rhyngwladol am ei rôl yn y ffilm teledu "Marie Besnard, l'empoisonneuse." Mae hi wedi bod yn gysylltedd â ‘La Chaine de l’Espoir’ ers 2001 ac wedi cefnogi cwsmoedd gan y Enfoirés o 1992 i 2007. Mae hi felly’n paratoi arddangos newydd sy’n cyfuno ffantasïa surrealistig â barddoniaeth senedlig, gan ddylunio ‘ad-dryllu’ bywyd.

Gweld Proffil

Pori digrifwyr fesul gwlad

Albania

Armenia

Yr Ariannin

Awstria

Awstralia

Aserbaijan

Gwlad Belg

Bwlgaria

Benin

Brasil

Canada

Y Swistir

Chile

Camerŵn

Tsieina

Colombia

Tsiecia

Yr Almaen

Denmarc

Gweriniaeth Dominica

Algeria

Estonia

Yr Aifft

Sbaen

Y Ffindir

Ffrainc

Y Deyrnas Unedig

Ghana

Gwlad Groeg

Guatemala

Hwngari

Indonesia

Iwerddon

Israel

India

Irac

Iran

Yr Eidal

Jamaica

Japan

Kenya

De Corea

Kazakhstan

Libanus

Latfia

Moroco

Myanmar (Burma)

Malta

Malawi

Mecsico

Malaysia

Nigeria

Nicaragua

Yr Iseldiroedd

Norwy

Nepal

Seland Newydd

Periw

Y Philipinau

Pacistan

Gwlad Pwyl

Portiwgal

Qatar

Rwmania

Serbia

Rwsia

Saudi Arabia

Sweden

Slofenia

Slofacia

Gwlad Thai

Tiwnisia

Twrci

Taiwan

Wcráin

Uganda

Yr Unol Daleithiau

Uruguay

Uzbekistan

Fietnam

De Affrica

Ydych chi'n adnabod digrifwr a ddylai fod ar GiggleTime?

Dywedwch wrthym amdanyn nhw, neu amdanoch chi'ch hun os ydych chi'n ddigrifwr. Rydyn ni'n adolygu pob cynnig â llaw ac yn cyfieithu proffiliau cymeradwy i bob un o'r 26 iaith.

Ychwanegu digrifwr

Dewislen

Iaith

Categorïau

Gosodiadau

Cyfeirlyfr Comedïwyr

Pori proffiliau comedïwyr, crynodebau bywgraffyddol, gwlad tarddiad, a chysylltiadau swyddogol.

Albert Algoud

Albert Meslay

Alex Lutz

Alex Métayer

Alexandre Astier

Alma Brami

Jean-Guy Fechner

Jean-Hugues Calch

Jean-Jacques Peroni

Jean-Marie Bigard

Jean-Marie Proslier

Muriel Robin

Pori digrifwyr fesul gwlad

Ydych chi'n adnabod digrifwr a ddylai fod ar GiggleTime?