Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Κωμικές παραστάσεις Πιο δημοφιλείς Προσθήκη κωμικού

Όλοι A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Χώρα:

Επερχόμενες παραστάσεις Επαληθευμένο Διεκδικημένα προφίλ

Ξεκινά με P Επαληθευμένο Καθαρισμός όλων

Εμφάνιση 37-48 από 103 κωμικούς

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ισπανία

Πατρίθια Κόντε

Η Πατρίσια Κόντε Γκαλίντο, γεννημένη στη Βαγιαδολίδ στις 5 Οκτωβρίου 1979, είναι μια πολυπράγμων διασκεδάστρια από την Ισπανία. Εργάζεται ως ηθοποιός, κωμικός, παρουσιάστρια τηλεόρασης και μοντέλο. Ως μεσαίο παιδί τριών αδελφών—της Νοεμί και του Ρουμπέν—ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών εργαζόμενη ως μοντέλο. Αυτή η πρώιμη είσοδος στη βιομηχανία του θεάματος θα άνοιγε τον δρόμο για μελλοντικές ευκαιρίες. Η Κόντε απέκτησε αναγνώριση μέσω διαφόρων τηλεοπτικών εμφανίσεων. Το 1999, συμμετείχε στον διαγωνισμό Miss Spain ως Miss Palencia. Λίγο αργότερα, άρχισε να εργάζεται στην τηλεόραση και απέκτησε γρήγορα φήμη ως ανταποκρινόμενη στο χιουμοριστικό πρόγραμμα *El informal*. Το κωμικό της ταλέντο αναδείχθηκε, οδηγώντας σε ρόλους σε σειρές όπως η *Lady Kaña* (2004) και εμφανίσεις σε εκπομπές όπως η *Un domingo cualquiera* (2004), η *7 días al desnudo* και η *El club de la comedia*. Συνυποδέχτηκε επίσης την *Nuestra mejor canción* με την Concha García Campoy το 2004 και την *Cero en Historia*, αντικαθιστώντας την Silvia Abril το 2019. Από το 2006 έως το 2011, συνυποδέχτηκε το καθημερινό χιουμοριστικό πρόγραμμα *Sé lo que hicisteis...*, κερδίζοντας αρκετά βραβεία κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η καριέρα της Πατρίσια Κόντε εκτείνεται πέρα από την τηλεόραση. Προσέφερε τη φωνή της στην Λούσι Γουάιλντ στην ισπανική έκδοση του Despicable Me 2 (2013) και πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως το Pancho, el perro millonario (2014) και το Legami sporchi (2004). Έχει επίσης συμμετάσχει σε θεατρικές παραγωγές όπως το 5mujeres.com και το Los 39 escalones . Η Κόντε σχεδίασε τη δική της μάρκα μόδας, την συλλογή Patricia Conde Collection, και υπηρέτησε ως πρέσβυς του ιδρύματος των Ηνωμένων Εθνών Women Together. Τα πρόσφατα έργα της περιλαμβάνουν την παρουσίαση του Los poderes extraordinarios del cuerpo humano (2017), του Nadie al volante (2021), του Telepasión (2023-2024) και τη συμπαρουσίαση του ¡Feliz 2024! . Σήμερα, συμμετέχει στο El Desafío 6 (2025) και θα παρουσιάσει το Juego de pelotas (2026). Η προσωπική της ζωή περιλαμβάνει γάμο με τον Κάρλος Σεγύι από το 2012 έως το 2014 και σχέσεις με τους Κάρλος Μόγια, Ντάνι Μάρτιν και Ερνέστο Σεβίγια.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ηνωμένο Βασίλειο

Πάτρικ Μάρμπερ

Ο Πάτρικ Άλμπερτ Κρίσπιν Μάρμπερ, Άγγλος κωμικός που γράφει επίσης θεατρικά έργα, σκηνοθετεί, ερμηνεύει και χειροτεχνεί σενάρια, διορίστηκε Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Λογοτεχνίας το 2002.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιρλανδία

Πάτρικ Μόναχαν

Ο Πάτρικ Μόναχαν, Ιρλανδός‐Ιρανός κωμικός, κατέλαβε την πρώτη θέση στους τηλεοπτικούς διαγωνισμούς Πάρτε το Mike το 2001 και Δείξτε μου το αστείο το 2011, και εμφανίζεται συχνά στη σκηνή Fringe του Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Πάτρικ Μόσο

Ο Πατρίκ Μπόσο είναι Γάλλος κωμικός και ηθοποιός, γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου 1962 στο Μασσαλία. Γεννήθηκε στην μονάδα υποδοχής μητέρων του νοσοκομείου La Belle de Mai. Οι γονείς του ήταν Ιταλοί μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία. Μεγαλώνοντας στην συνοικία Panier στο Μασσαλία, αργότερα μετακόμισε στις βόρειες περιοχές εντός του συγκροτήματος κατοικιών 'Les Lauriers'. Η πρώιμη ζωή του Μπόσο αντανακλά το εργατικό υπόβαθρό του· ο πατέρας του εργαζόταν στο ναυπηγείο του λιμανιού του Μασσαλία και ο ίδιος ακολούθησε για λίγο τα βήματά του ως ναυπηγός. Προσπάθησε επίσης να κάνει μια πρακτική μαθητεία υδραυλικού, αλλά δεν την ολοκλήρωσε. Πριν βρει το πάθος του στην κωμωδία, εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, όπως μεταφορές στο Vieux-Port, παράδοση μπύρας, πλύσιμο πιάτων σε εστιατόριο και απασχόληση στο δημαρχείο. Η στροφή στην καριέρα του Bosso ξεκίνησε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε ως μπράβος στην Pigalle και πούλησε είδη για μουσικούς όπως η Madonna, ο Roch Voisine και ο Michel Sardou. Το 1989, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής με τον Niels Arestrup, ο οποίος τον ενθάρρυνε να ακολουθήσει μονολογοδρομίες. Έκανε το ντεμπούτο του σε σόλο παράσταση την ίδια χρονιά με το 'C’est méchant' στο Théâtre Marie Stuart. Η πρώτη του μεγάλη παράσταση, 'Qui ?!? Moi !?!', έκανε πρεμιέρα στο Palais des Glaces το 1995. Η παράσταση 'Les talons devant' (1997) αύξησε σημαντικά την αναγνωρισιμότητά του στο κοινό. Παρουσίασε για λίγο την εκπομπή 'La Grosse émission' στο κανάλι Comédie! από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο του 1998, και το 2000, ο Pierre-François Martin-Laval (Pef) σκηνοθέτησε τη δεύτερή του παράσταση, 'Bosso exagère trop!'. Ο Μπόσο συνέχισε να αναπτύσσει τις κωμικές του ικανότητες όλα αυτά τα χρόνια. Παρουσίασε το 'Du Bonheur' τον Νοέμβριο του 2005, το οποίο κυκλοφόρησε σε DVD το 2007. Το 'Le spectacle de ma vie' έκανε πρεμιέρα στο Olympia τον Οκτώβριο του 2003. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει εμφανιστεί σε πάνω από είκοσι ταινίες από το 1996 και πρωταγωνίστησε στην μίνι-σειρά 'Hep Taxi!' (2003), καθώς και σε διάφορες τηλεταινίες ανάμεσα στις παραστάσεις. Το 2016, υποδύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία 'Marseille', σε σκηνοθεσία του Kad Merad. Επίσης, απέδειξε την ευελιξία του σκηνοθετώντας το μικρού μήκους φιλμ 'Rien ne sert de courir' το 1999 και κυκλοφορώντας ένα βιβλίο, 'Melon et Melèche: le grand concours', το 2001. Η μονομελής παράστασή του 'La courte échelle' έκανε πρεμιέρα στην Comédie de Paris τον Ιανουάριο του 2009 και κυκλοφόρησε σε DVD το 2010.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Πάτρικ Ράιναλ

Ο Πατρίκ Ρενάλ, γεννημένος Μπερνάρ Ζιρό στο Βιερζόν στις 29 Μαΐου 1926, ήταν Γάλλος σονετιέρης και χιουμορίστας. Ξεκίνησε το καλλιτεχνικό του ταξίδι μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην ηλικία των 20 ετών, αποφασίζοντας να ακολουθήσει μια καριέρα ως καλλιτέχνης. Μεγαλωμένος σε μια ταπεινή οικογένεια με κομμουνιστή πατέρα, βίωσε από νωρίς διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων συχνών αποβολών από το σχολείο και ενός σύντομου επεισοδίου φυγάς στην ηλικία των 13 ετών. Οι πρώτες του εμφανίσεις περιλάμβαναν την μίμηση του Σαρλ Τρενέ ενώ υπηρετούσε στον στρατό, κάτι που του έδωσε το παρατσούκλι «ο τραγουδιστής τρελός του Βιερζόν». Στη συνέχεια, ακολούθησε μια καριέρα μουσικού θεάτρου ως «γελοίος χωρικός», αγκαλιάζοντας τις αγροτικές του ρίζες. Ο Ρενάλ απέκτησε φήμη τη δεκαετία του 1950, ξεκινώντας τις εμφανίσεις του στην περιοχή Μπερί και στη συνέχεια σε εθνικό επίπεδο. Το κωμικό του στυλ συχνά περιλάμβανε σατιρικές απεικονίσεις αγροτών από την Μπερί, ενσαρκωμένους από την οικογένεια Berlodiot και ιδιαίτερα τον χαρακτήρα του Berlodiot, ένα καρικατούρα με μια χαρακτηριστική προφορά. Εμφανίστηκε σε χώρους όπως το Caveau de la République, όπου ανέπτυξε φιλίες με τους Pierre Dac και Francis Blanche, και αργότερα στόλισε σκηνές όπως το Bobino και το Olympia. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, η οποία διήρκεσε περίπου 50 χρόνια, ηχογράφησε πολυάριθμους δίσκους 45 στροφών, γνωρίζοντας σημαντική δημοτικότητα στην περιοχή Μπερί και πέρα από αυτήν, κερδίζοντας δύο χρυσούς δίσκους στο δρόμο του. Πέρα από τις θεατρικές του παραστάσεις και τις ηχογραφήσεις, ο Ρενάλ εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες, συμπεριλαμβανομένου του *Le journal d'une femme en blanc* (1965) δίπλα στη Μαρί-Ζοζέ Νατ, καθώς και του *Babette s'en va-t-en guerre* (1960), *Le Magot de Josepha* (1962) και *Les grandes familles* (1966). Άσκησε ανοιχτή κριτική σε πτυχές της παρισιάνικης κουλτούρας, ιδιαίτερα στην καταναλωτική κοινωνία, θεωρώντας την αγχωτική, ασέβηστη και ομοιογενή, εκφράζοντας επίσης δυσφορία για τη «νέα κουζίνα». Έλαβε αναγνώριση για το έργο του, συμπεριλαμβανομένου του Prix de l'humour το 1971 και του Prix Fernand Raynaud δύο φορές, το 1971 και πάλι το 1989. Απονεμήθηκε επίσης ο τίτλος Chevalier des Arts et des Lettres, Grand Officier de la Ligue du Bien Public, καθώς και μετάλλια από την πόλη του Παρισιού και τη Sacem. Μετά τη συνταξιοδότησή του στο Ανζί-λε-Ντυκ με τη σύζυγό του Κλοντίν, συνέχισε να δίνει φιλανθρωπικές παραστάσεις για οργανισμούς όπως η ένωση κατά του καρκίνου και ο σύλλογος για τυφλά σκυλιά. Ο Πατρίκ Ρενάλ απεβίωσε στο νοσοκομείο Paray-le-Monial στις 1 Μαΐου 2010.

Προβολή προφίλ

Πάτρικ Τίμσιτ, κωμικός (Γαλλία) – Κωμωδία σκετς

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

12 Μαρ 2027 Γαλλία

Πάτρικ Τίμσιτ

Ο Πατρίκ Τιμσιτάς, γεννημένος στις 15 Ιουλίου 1959 στην Αλγέρι, Αλγερία, είναι Γάλλος κωμικός, συγγραφέας και σκηνοθέτης ταινιών. Η οικογένειά του μετακόμισε στη μητροπολιτική Γαλλία όταν ήταν δύο ετών λόγω του Αλγερινό Πολέμου. Πέρασε την παιδική του ηλικία στο εργαστήριο δερμάτινων ειδών των γονιών του και απέκτησε απολυτήριο τύπου D ως εξωτερικός φοιτητής, έχοντας εγκαταλείψει πολλά σχολεία. Ασχολήθηκε για λίγο με τα ακίνητα, ανοίγοντας το δικό του πρακτορείο το 1983· αυτή η εμπειρία αργότερα ενέπνευσε το κωμικό του σκίτσο «Οι Μικρές Αγγελίες». Οι γονείς του ήταν Εβραίοι Σεφαρδίτες και έχει αλγερινή εβραϊκή καταγωγή. Η καριέρα του Τίμσιτ περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ρόλων τόσο στην οθόνη όσο και στο θέατρο. Έπαιξε τον Κάρολο Η' της Γαλλίας στην ταινία *Χωρίς φόβο και χωρίς ανάπαυση* (1988) και τον Μισού στην *Η Κρίση* (1992), για την οποία υποτίθεται ότι ήταν υποψήφιος για ένα βραβείο Σέζαρ ως Καλύτερος Β' Ανδρικός Ηθοποιός. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη συμμετοχή του στην κωμική ταινία *Ένας Ινδιάνος στην πόλη*. Εμφανίστηκε επίσης στην *Mayrig* (1991) ως Γκάρμπις και στην *Μια φανταστική εποχή…* (1991). Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990, απέκτησε αναγνώριση για τον έντονο κωμικό τόνο του στις τηλεοπτικές εμφανίσεις. Συνέγραψε και πρωταγωνίστησε στην *Pédale douce* (1996), κερδίζοντας υποψηφιότητες για ένα βραβείο Σέζαρ ως Καλύτερος Ηθοποιός, Καλύτερο Πρωτότυπο ή Διασκευασμένο Σενάριο και πάλι ως Καλύτερος Ηθοποιός. Η κωμωδία του συχνά πραγματεύεται ευαίσθητα θέματα όπως η πολιτική, ο ρατσισμός, το αντισημιτισμός και η ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση. Εκτός από την υποκριτική, ο Τιμσίτ έχει επιδείξει και το σκηνοθετικό του ταλέντο. Σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στις ταινίες Quasimodo d'El Paris (1999) και L'Américain (2004). Έχει κάνει μεταγλώττιση σε πολλές ταινίες, όπως οι The Monster (1994), Hercules (1997), Atlantis: The Lost Empire (2001), Shark Tale (2004) και Dragon Hunters (2008). Συμμετείχε στο Rendez-vous en terre inconnue το 2006. Έχει λάβει τέσσερις υποψηφιότητες για βραβείο César, σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στον γαλλικό κινηματογράφο. Συνεχίζει να παίζει, με ρόλους σε πρόσφατες ταινίες όπως οι Dalida (2017), The Last Mercenary (2021), Brother and Sister (2022) και It Takes Two to Tango (2025).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ελλάδα

Παύλος Χαϊκάλης

Ο Παύλος Χαϊκάλης, γνωστός και ως Παύλος Τσάικαλις, είναι Έλληνας ηθοποιός και πολιτικός που γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1959 στο Κατάκολο, Ηλείας. Πέρασε την παιδική του ηλικία και φοίτησε σε σχολείο στην Πάτρα, αφού η οικογένειά του μετακόμισε εκεί. Ο πατέρας του, Γιώργος Χαϊκάλης, απεβίωσε όταν ήταν δέκα ετών, συμβάλλοντας σε μια δύσκολη παιδική ηλικία σημαδεμένη από οικονομικές δυσκολίες. Πριν ακολουθήσει την υποκριτική, εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, όπως σερβιτόρος, εργάτης, υπάλληλος αποθήκης, πωλητής σε κιόσκι με εφημερίδες και για μικρό χρονικό διάστημα ως ιδιωτικός ερευνητής. Έχει παντρευτεί τρεις φορές: την Ευδοκία Πεντζάκη (από την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Γιώργο Χαϊκάλη), τη Μαργαρίτα Σολδάτου και τη Μαρία Λυκού, από την οποία διαζεύχθηκε το 2019. Το ενδιαφέρον του Χαϊκάλη για την υποκριτική ενθαρρύνθηκε από τον Ηλία Λογοθέτη, οδηγώντας τον να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή Γιώργος Θεοδωσιάδης των Αθηνών. Αποφοίτησε το 1983. Η καριέρα του ξεκίνησε με μικρούς ρόλους και οι πρώτες του εμφανίσεις περιλάμβαναν συμμετοχές στις «Λυξάνδρα» και «Μέθηση Πολιτείας». Υπηρέτησε στον στρατό με τις τεθωρακισμένες μονάδες στα σύνορα της Ελλάδας. Έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες ελληνικές τηλεοπτικές παραγωγές από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένων του *Ανδροκλής και οι λιονταράκια του* (1985), *Πενήντα Πενήντα* (2005-2007, 2010-2011) και *Η Πόλη* (2008-2011). Εργάστηκε επίσης ως ηθοποιός φωνής στην παιδική σειρά κουκλών *Φρουτοπία* (1985-1988) και πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως το *Ασφαλές Σέξ* (1999) και το *Το Λιμουζίνα* (2013), με μια σκηνή από το *Ασφαλές Σέξ* να επανεμφανίζεται αργότερα κατά τη διάρκεια καταγγελιών για σεξουαλική παρενόχληση. Είναι γνωστός για το κωμικό του ταλέντο και την ικανότητά του να μεταμορφώνεται σε διαφορετικούς χαρακτήρες. Ο Χαϊκάλης εισήλθε στην πολιτική το 1993 ως υποψήφιος για την «Πολιτική Άνοιξη» και εξελέγη βουλευτής με τους «Ανεξάρτητους Έλληνες» τον Μάιο του 2012, λαμβάνοντας 18.533 ψήφους. Ανανέωσε τη θητεία του τον Ιούνιο του 2012 και υπηρέτησε ως Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης από τις 18 Ιουλίου έως τις 28 Αυγούστου 2015. Στη συνέχεια, ανακοίνωσε ότι θα ηγηθεί της παράταξης «Αττική – Συμμετέχοντες στο Αύριο» στις περιφερειακές εκλογές για την Αττική. Τον Φεβρουάριο του 2021, κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση από τέσσερις γυναίκες, γεγονός που οδήγησε στην αποβολή του από το μητρώο της Ενώσεως Ηθοποιών Ελλάδος τον Απρίλιο του 2022. Έχει αποσυρθεί μόνιμα από το θέατρο και ζει σήμερα στο Κατάκολο, Ηλείας, όπου μελετά αστρολογία, περιγράφοντάς την ως «τέχνη και επιστήμη». Επί του παρόντος, πρωταγωνιστεί σε μια νέα θεατρική παράσταση με τίτλο «Ένα μωρό για τρεις», υποδυόμενος τον Μιχαήλ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ισπανία

Πέδρο Ρέγιες

Ο Πέδρο Ρεγιές Ροντρίγκες, ένας Ισπανός κωμικός, χιουμορίστας, ηθοποιός και τηλεοπτικός παρουσιαστής, γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1961 στο Τάντζερ του Μαρόκο. Η οικογένειά του μετακόμισε στη Χουέβα της Ισπανίας όταν ήταν μικρός, όπου πέρασε την παιδική και εφηβική του ηλικία. Έδειξε από νωρίς ενδιαφέρον για τις παραστάσεις, εντάσσοντάς τον στην θεατρική ομάδα Centuria στη Χουέβα το 1977 μαζί με φίλους όπως ο Πάμπλο Καρμπόνελ και ο Χουάν Ρομέρο Μάντσα. Περίπου στα είκοσι του χρόνια, ο Ρεγιές μετακόμισε στη Σεβίλλη με τον Καρμπόνελ για να σχηματίσουν το κωμικό ντουέτο Πέδρο γι Πάμπλο, ξεκινώντας την καριέρα τους παρουσιάζοντας παραστάσεις σε ένα χώρο στην οδό Betis. Το δίδυμο της κωμωδίας Pedro y Pablo απέκτησε φήμη τη δεκαετία του 1980, ξεκινώντας από τη Σεβίλλη πριν μετακομίσουν στη Μαδρίτη το 1982. Ανακαλύφθηκαν από έναν δημοσιογράφο της El País ενώ παρουσίαζαν ένα πρόγραμμα στο πάρκο Retiro και στη συνέχεια τους κάλεσαν να εμφανιστούν στην El carro de la farsa της Rosana Torres. Οι εμφανίσεις τους στην τηλεοπτική εκπομπή La bola de cristal από το 1984 έως το 1988 αύξησαν σημαντικά τη φήμη τους. Ο Reyes επίσης παρουσίασε την τηλεοπτική εκπομπή Pero, ¿esto qué es? από το 1989 έως το 1990, στην οποία συμμετείχαν αξιόλογοι καλλιτέχνες όπως ο Paul McCartney και η Liza Minnelli. Συνέχισε το τηλεοπτικό του έργο στην No te rías, que es peor από το 1990 έως το 1995 και ήταν γνωστός για το σουρεαλιστικό χιούμορ του. Πέρα από την τηλεόραση, ο Ρέγιες διερεύνησε και άλλους δημιουργικούς δρόμους. Το 1995, έγραψε και σκηνοθέτησε την μικρού μήκους ταινία El niño pollo , η οποία προβλήθηκε στην Gran Vía στη Μαδρίτη. Συνέχισε να εργάζεται στο θέατρο, γράφοντας και σκηνοθετώντας τα έργα Las hermanas Wuachosky και Sapore di Amore το 2013. Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες, κερδίζοντας το βραβείο “Καλύτερος Ηθοποιός” στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αλικάντε το 2010 για την La curva de la felicidad . Ο Πέδρο Ρέγιες απεβίωσε ξαφνικά στις 25 Μαρτίου 2015, από καρδιακή προσβολή στη Βαλένθια, σε ηλικία 53 ετών. Η κηδεία του έγινε στη Βαλένθια στις 27 Μαρτίου 2015, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά συνεργασίας με τον Πάμπλο Καρμπόνελ και συνεισφορές στην ισπανική τηλεόραση και τον κινηματογράφο.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ηνωμένες Πολιτείες

Πένι Μάρσαλ

Η Κάρολ Πένι Μάρσαλ, Αμερικανίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου, απεικόνισε την Λαβέρν ΝτεΦάζιο στην τηλεοπτική σειρά Laverne & Shirley από το 1976 μέχρι το 1983, μια παράσταση που συγκέντρωσε τις τρεις υποψηφιότητες της για το βραβείο Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού – Τηλεοπτικής Σειράς Μουσικού ή Κωμωδίας.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ισπανία

Πέπε Ιγκλέσιας

Ο José Ángel Iglesias Sánchez, με το καλλιτεχνικό όνομα Pepe Iglesias "El Zorro," ξεχώρισε ως Αργεντινός χιουμορίστας· αν και το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του έγινε στην Αργεντινή, πέρασε περιόδους κατοικώντας στη Χιλή και την Ισπανία.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ισπανία

Περιστέρι Πληγωμένο

Η Παλόμα Χουρτάντο Καρίγιο, Ισπανίδα ηθοποιός, είναι κόρη της ηθοποιού Μαίρη Καρίγιο και αδελφή των διδύμων Τερέζα και Φερνάντα Χουρτάντο, με τους οποίους δημιούργησε το κωμικό τρίο "τις αδερφές Χουρτάντο." Επιπλέον είχε μια μεγαλύτερη αδελφή, την Αλίσια, η οποία πέθανε το 1998.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Δανία

Πέτερ Φρέντιν

Ο Πέτερ Φρόντιν είναι ένας πολυτάλαντος Δανός διασκεδαστής, αναγνωρισμένος ως ηθοποιός, κωμικός και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1964 στο Κρίστιανσχαβν, και πέρασε την παιδική του ηλικία στην Αμάγκερ, Κοπεγχάγη, παρακολουθώντας το Sønderbro Skole. Παρόλο που αρχικά ακολούθησε την υποκριτική προσπαθώντας να εισαχθεί σε σχολή υποκριτικής χωρίς επιτυχία, η καριέρα του ξεκίνησε το 1984 με έναν ρόλο στο μιούζικαλ 'Runaways' και στη συνέχεια στο Merkurteatret. Οι πρώτες του εμπειρίες περιλάμβαναν συνεργασίες με την Paprika Steen, την Hella Joof και τον Martin Brygmann στο Cafe Teatret, κάτι που αποδείχθηκε καθοριστικό για το μεταγενέστερο έργο του. Η κωμική πορεία του Frödin πήρε μορφή μέσα από τη συμμετοχή του σε κωμικές ομάδες όπως οι Lex & Klatten και Det brune punktum. Η μουσική από αυτές τις ομάδες απέκτησε σημαντική δημοτικότητα στον Δανικό ραδιοφωνο. Επέκτεινε περαιτέρω την επιρροή του συνυποδηλώνοντας την παιδική εκπομπή 'Bullerfnis' με τη Hella Joof από το 1990 έως το 1992, και εμφανιζόμενος σε αρκετές δανικές ταινίες όπως οι 'Hannibal & Jerry', 'Motello', 'Mirakel', 'Grev Axel', 'Jul I Valhal', και 'En kort en lang'. Απέκτησε επίσης αναγνώριση μέσα από εμφανίσεις σε τηλεοπτικά διαφημιστικά για brands όπως οι Tuborg και TDC. Σημαντική ήταν η συνεργασία του με τον Jimmy Jørgensen στο τραγούδι 'Vent på mig' από την ταινία 'En kort en lang', το οποίο έγινε σταθερό σήμα στον ραδιοφωνο μεταξύ 1995 και 2010. Πέρα από την υποκριτική και την κωμωδία, ο Frödin επιδεικνύει σημαντικό μουσικό ταλέντο· ο Jarl Friis Mikkelsen τον χαρακτήρισε «έναν από τους καλύτερους τραγουδιστές της Δανίας» κατά τη διάρκεια της εκπομπής «Her er dit liv». Συνεργάστηκε με τον Bent Fabricius-Bjerre στο άλμπουμ «Jukebox» το 2004. Η δημιουργική του συνεργασία με τον Søren Østergaard οδήγησε στο περιοδεύον κωμικό τσίρκο, Zirkus Nemo. Το 2019, υιοθέτησε την περσόνα του Franzi25 για το Rød25, κυκλοφορώντας μουσική schlager που σημείωσε viral επιτυχία. Έχει αφηγηθεί παιδικά βιβλία των Ole Lund Kirkegaard και Kim Fupz Aakeson, και συν-συνέγραψε το «Lille Allan - Den Menneskelige Antenne» με τη Line Knutzon το 2012, ακολουθούμενο από τη συνέχεια «Lille Allan og Dobbeltgængerskolen» το 2013. Πιο πρόσφατα, έχει εμφανιστεί ως Doktor Munch στην τηλεοπτική κωμική σειρά «Backstage» του DR Ultra και ως ντετέκτιβ στην εκπομπή «Hvem holder masken?» του TV 2 από το 2021-2022, και έδωσε φωνή στον «Den private samler» στην κινηματογραφική διασκευή του «Lille Allan» το 2022. Επίσης, ήταν κριτής στο «Danmark har talent» το 2015.

Προβολή προφίλ