Hjalmar Peterson
Hjalmar Peterson, geboren als Karl Hjalmar Peterson op 7 februari 1886 in Munkfors, Värmland, was een Zweeds-Amerikaanse zanger en komiek. Hij emigreerde in 1905 naar de Verenigde Staten, waar hij aanvankelijk als landarbeider werkte voordat hij populair werd door optredens op een boerenmarkt in Willmar, Minnesota, in 1905. Na een kort terugkeer naar Zweden in 1909 voor een zes maanden durende tournee, begon hij rond 1910 te toeren met het algehele Scandinavische variétécircuit en vestigde zich als performer onder de artiestennaam Olle i Skratthult (Olle uit Laughtersville). Hij werkte aanvankelijk als baksteenlegger in de VS en later vestigde hij zich in Minneapolis. Als Olle vertolkte Peterson komedie met de persona van een 'bondkomiker', een Scandinavisch type narrenkomiek. Dit personage was herkenbaar aan een verdoofde tand, een strokleurige pruik en boerenkleren. Hij bouwde in 1916 een orkest en comedygezelschap, en tussen 1916 en 1929 nam zijn orkest bijna vier dozijn platen op voor Columbia en Victor. Zijn optredens bestonden uit liedjes, dansen, sketches en monologen, vaak begeleid door een groot orkest tijdens de jaren twintig. Hij toerde met Zweeds-Amerikaanse kwartetten door Zweden tussen 1909 en 1911. Opmerkelijk is dat zijn opname van 'Nikolina' in 1917 100.000 exemplaren verkocht en wordt beschouwd als zijn bekendste werk; het vertelt een komisch verhaal over de hofperiode. Peterson publiceerde ook songbooks met teksten voor publieksparticipatie en sprookjes, waaronder 'Olle i Skratthult, Nya Visor och Historier' in 1921 en 'Bland Kolingar och Kogubbar' in 1908. Peterson’s carrière kende verschuivingen doorheen zijn leven. Hij trouwde in 1917 met Olga Lindgren, de ster van het bedrijf, en ze bleven getrouwd tot 1933. Van 1914 tot 1929 nam hij meer dan 50 grammofoonplaten op. Zijn populariteit daalde door economische depressie, verminderde emigratie en druk naar Amerikaanse invloeden. In de jaren ’40 runde hij zijn eigen taverne en danszaal in Marquette, Michigan. Na een religieuze bekeerling in 1953 sloot hij zich aan bij het Leger des Heils en bleef optreden als soldaat, waarbij hij zijn zangkunsten kanaliseerde in christelijke liederen. Na de dood van zijn tweede vrouw, Mora Grace Engebretson, in 1949, eindigde zijn muzikale carrière definitief. Hij overleed op 24 juni 1960 in Minneapolis. Het Snoose Boulevard festival, gehouden tussen 1972 en 1977, leidde tot hernieuwde waardering voor zijn muziek.