Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met H Geverifieerd Alles wissen
61-72 van 76 comedians
Hjalmar Peterson (1886–1960), comedian (Zweden) – Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Hjalmar Peterson

Hjalmar Peterson, geboren als Karl Hjalmar Peterson op 7 februari 1886 in Munkfors, Värmland, was een Zweeds-Amerikaanse zanger en komiek. Hij emigreerde in 1905 naar de Verenigde Staten, waar hij aanvankelijk als landarbeider werkte voordat hij populair werd door optredens op een boerenmarkt in Willmar, Minnesota, in 1905. Na een kort terugkeer naar Zweden in 1909 voor een zes maanden durende tournee, begon hij rond 1910 te toeren met het algehele Scandinavische variétécircuit en vestigde zich als performer onder de artiestennaam Olle i Skratthult (Olle uit Laughtersville). Hij werkte aanvankelijk als baksteenlegger in de VS en later vestigde hij zich in Minneapolis. Als Olle vertolkte Peterson komedie met de persona van een 'bondkomiker', een Scandinavisch type narrenkomiek. Dit personage was herkenbaar aan een verdoofde tand, een strokleurige pruik en boerenkleren. Hij bouwde in 1916 een orkest en comedygezelschap, en tussen 1916 en 1929 nam zijn orkest bijna vier dozijn platen op voor Columbia en Victor. Zijn optredens bestonden uit liedjes, dansen, sketches en monologen, vaak begeleid door een groot orkest tijdens de jaren twintig. Hij toerde met Zweeds-Amerikaanse kwartetten door Zweden tussen 1909 en 1911. Opmerkelijk is dat zijn opname van 'Nikolina' in 1917 100.000 exemplaren verkocht en wordt beschouwd als zijn bekendste werk; het vertelt een komisch verhaal over de hofperiode. Peterson publiceerde ook songbooks met teksten voor publieksparticipatie en sprookjes, waaronder 'Olle i Skratthult, Nya Visor och Historier' in 1921 en 'Bland Kolingar och Kogubbar' in 1908. Peterson’s carrière kende verschuivingen doorheen zijn leven. Hij trouwde in 1917 met Olga Lindgren, de ster van het bedrijf, en ze bleven getrouwd tot 1933. Van 1914 tot 1929 nam hij meer dan 50 grammofoonplaten op. Zijn populariteit daalde door economische depressie, verminderde emigratie en druk naar Amerikaanse invloeden. In de jaren ’40 runde hij zijn eigen taverne en danszaal in Marquette, Michigan. Na een religieuze bekeerling in 1953 sloot hij zich aan bij het Leger des Heils en bleef optreden als soldaat, waarbij hij zijn zangkunsten kanaliseerde in christelijke liederen. Na de dood van zijn tweede vrouw, Mora Grace Engebretson, in 1949, eindigde zijn muzikale carrière definitief. Hij overleed op 24 juni 1960 in Minneapolis. Het Snoose Boulevard festival, gehouden tussen 1972 en 1977, leidde tot hernieuwde waardering voor zijn muziek.

Horace de Vere Cole (1881–1936), comedian (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Horace de Vere Cole

Horace de Vere Cole, geboren op 5 mei 1881 in Ballincollig, County Cork, Ierland, was een Britse komiek bekend om zijn uitgebreide en vaak gewaagde streken. Hij stamde af van een welgestelde familie; zijn vader, William Utting Cole, diende als officier bij de derde Dragoon Guards en stierf tragisch aan cholera in India. Zijn moeder, Mary de Vere, erfde landgoed en stond in contact met de politicus Sir Stephen de Vere, waardoor hij een neef van de Anglo-Ierse dichter Aubrey de Vere was. Van jongs af aan kende Cole's leven aanzienlijke overgangen; hij bezocht Eton College als internaatleerling op tienjarige leeftijd en leed later blijvende gehoorschade door difterie. Hoewel zijn familieachtergrond een traditionele weg suggereerde, koos hij uiteindelijk voor de komedie in plaats van een militaire carrière, waarbij hij kortstondig de Trinity College, Cambridge bezocht in 1902. Hij diende als luitenant bij de Yorkshire Hussars tijdens de Tweede Boerenoorlog (1900) en raakte gewond, waardoor hij in Kroonstad moest herstellen. Opmerkelijk genoeg doneerde hij zijn resulterende invaliditeitspensioen (£1.800) aan weduwen en wezen van oorlogsslachtoffers. Zijn meest bekende stunt was de Dreadnought-oplichterij van 1910, waarbij hij en een medeplichtige zich voordeden als een Abyssinische prins en succesvol een rondleiding kregen op de HMS Dreadnought. Tijdens zijn studie in Cambridge verfijnden Cole en een vriend, Adrian Stephen, hun vaardigheden verder door zich voor te doen als de Sultan van Zanzibar, waarbij ze het burgemeesterskantoor en de gemeenschap konden overtuigen om hen een formele receptie en rondleiding te geven, bijna ontmaskerd toen een zendeling probeerde in de moedertaal van de sultan te communiceren. Hij werd beboet met £5 voor een verstoring van de openbare orde na een grap met Oliver Locker-Lampson, en in 1919 gooide hij beredeneerd paardenmest op het Piazza San Marco in Venetië. Financiële overwegingen speelden ook een rol in zijn leven; hij erfde West Woodhay House in Berkshire in 1906, maar verkocht het in 1912 vanwege de onderhoudskosten.

Hristo Garbov, comedian (Bulgarije) – Satire, Poppen en buikspreken
Geverifieerd Onopgeëist
Bulgarije

Hristo Garbov

Hristo Garbov is een Bulgaarse theater-, filmacteur en komiek. Geboren op 23 september 1957 in Varna, wordt hij beschouwd als een van Bulgarije's beste comedians. Zijn ouders moedigden hem aan om als kind familie- en vrienden na te doen, en leraren straften hem daar niet voor, wat wijst op een vroege neiging naar optreden. Garbov's carrière begon in 1981 met een rol in de film Letaloto . Hij studeerde aanvankelijk ‘Technologie van Metalen en Metaalbewerkingsmachines’ aan het Hoger Mechanisch-Elektrisch Instituut in Varna voordat hij overstapte naar acteren. Van 1979 tot 1983 volgde hij de Nationale Academie voor Theater en Filmkunsten Krastyo Sarafov, waar hij toneelspel voor dramatische theater studeerde onder Professor E. Mihailova. Hij werkte vervolgens van 1983 tot 1985 bij het Dramatisch-Poppentheater ‘Ivan Dimov’ en van 1985 tot 1987 bij het Drama Theater in Lovech. In 1987 verhuisde hij naar Sofia en sloot zich aan bij het Satirische Theater ‘Aleko Konstantinov’, waar hij nog steeds werkt. Gedurende zijn carrière is Garbov verschenen in tal van Bulgaarse films en televisieprogramma's, waaronder Orisiya (1983), Chernite lebedi (1984), Sofia Residents in Excess , en Journey to Jerusalem (2003). Hij staat bekend om zijn vermogen om mensen na te doen en hun onderscheidende kenmerken vast te leggen. Zijn optredens in comedy shows zoals Comitzite , Velika Bulgaria , en Komikite hebben zijn populariteit verder geconsolideerd. Hij presenteerde het tv-spel 'Nota Bene' tot 1999 en deed mee aan ‘The Street’ van Teddy Moscow. Hij speelde de hoofdrol in de komedie "Fans - Hristo Garbov en Valentin Tanev" met Valentin Tanev, die twee Icarus awards en een Askeer award won. Het toneelstuk, geregisseerd door zijn vrouw, Iglika Trifanova, verkent het leven van Bulgaarse mannen en bevat personages die speciaal voor Garbov en Tanev zijn gecreëerd. Hij verscheen onlangs in de show The Comedians op bTV en nam deel aan het 11e seizoen van 'Like Two Drops of Water'. Zijn handafdrukken worden getoond op de Wall of Fame voor Theater 199, ter erkenning van zijn bijdragen aan het Bulgaarse theater.

Hubertus Albers, comedian (Duitsland)
Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Hubertus Albers

Hubertus Albers, geboren op 27 september 1965 in Emsdetten, Duitsland, is een Duitse cabaretier, acteur en entertainer. Hij treedt op onder de pseudoniem Atze Schröder, een persona die hij al meer dan 25 jaar heeft ontwikkeld. In 1998 zette Albers de naam 'Atze Schröder' veilig bij het Duitse Octrooien- en Handelsmerkenkantoor. Schröder’s komische stijl omvat een grote bruine pruik en een bril, en critici omschrijven het als 'platvloers,' waarbij hij een zelfverzekerde 'Proll' (arbeidersklasse) persona belichaamt. Hij verschijnt doorgaans alleen in karakter in het openbaar. Zijn humor leunt vaak op snedige humor, stereotypen en sociale clichés, en maakt vaak grappen over relaties, alledaagse situaties en de Ruhrregio. Van 2000 tot 2007 kreeg Albers meer publieke bekendheid dankzij optredens bij Quatsch Comedy Club, en hij speelde de hoofdrol in de RTL-comedy serie Alles Atze. Zijn werk in deze rol leverde hem verschillende onderscheidingen op, met name de Deutscher Comedypreis in zowel 2000 als 2003, en de Deutscher Fernsehpreis in 2003. Albers speelde zichzelf in de Duitse komedie film U-900, uitgebracht in 2008. Hij heeft van 1998 tot 2024 uitgebreid getoerd met shows waaronder Nur so geht's , Lecker , en Atze im Wunderland . In 2023 bracht hij een biografie uit getiteld "Blauäugig: Mein Leben als Atze Schröder," die zijn familiegeschiedenis verkent en persoonlijke onthullingen bevat. Hij is momenteel co-host van de wekelijkse podcast 'Betreutes Fühlen' met Leon Windscheid, en sinds februari 2019 co-host van de podcast 'Zärtliche Cousinen' met Till Hoheneder; zij toeren er ook mee. Per 2024 is hij 58 jaar oud en lijkt hij te filmen voor de televisieserie Der Traumschiff .

Huguette Dreikaus, comédienne (Frankrijk) – Satire
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Huguette Dreikaus

Huguette Dreikaus is een Franse, en specifiek Elzassische, komiek en auteur. Geboren als Marie Oster op 26 augustus 1949 in Dauendorf, Bas-Rhin, woont ze momenteel in Haguenau. Ze begon haar carrière aanvankelijk als Duitse lerares voordat ze overging op schrijven en optreden. Haar werk is diep geworteld in de cultuur van Elzas, en ze brengt haar humor in het Frans, Elzassisch en Duits. Ze ontvangt regelmatig uitnodigingen voor feesten en familiecelebraties, en geniet van het herfstseizoen en wijnfeesten. Dreikaus’s komische stijl omvat een breed scala aan onderwerpen, vaak puttend uit de lokale pers en actuele gebeurtenissen. Ze heeft ongeveer tien shows gecreëerd en geeft 'one woman show' optredens. Ze schreef columns voor Les Dernières Nouvelles d'Alsace en droeg bij aan radioprogramma’s. Gilles Pudlowski beschreef haar als een ‘stakhanoviste de choc’ en een satirist met een groot hart. Haar productieve oeuvre omvat talrijke boeken, zoals het jaarlijkse Alsamanach , en titels als Le Monde d'Huguette (1997), Dame de cœur (1998), La passion selon Huguette (1999), Huguette, capitale de Noël (1999), Les Alsachiens (2002) en L'éternel Alsacien (2002). Ze werkte ook samen met Michel Charvet aan boeken als Maigrir en Alsace (2004) en Salaisons d'Alsace (2004), en met Jack Meyer aan Marie-Rose (2012). Naast haar optredens op het podium en gepubliceerde werken, behoudt Dreikaus een sterke aanwezigheid in de media. Ze presenteert de rubriek 'Léonie' op France Bleu Elsass, waarbij ze humoristisch commentaar levert op actuele gebeurtenissen terwijl ze de personage Léonie vertolkt. Ze heeft ook een vaste rubriek genaamd 'SHOW T’HEIM' op France 3 Alsace en werkt samen met Jacques Higelin op dat kanaal. Sinds 2018 geeft ze les in regionale taal en cultuur (LCR) aan de Jean-Jacques Waltz middelbare school in Marckolsheim. Haar bijdragen strekken zich uit tot entertainment buiten traditionele media; ze leverde in 2017 Elsassische elementen voor de attractie Madame Freudenreich Curiosités in Europa-Park, waaronder concepten als Gugelhupf en een warmhartige grootmoeder, die nu dinosaurussen bevat. Een animatieserie van 26 afleveringen, 'DINO MATES - Vakantie met Madame Freudenreich,' is gepland voor KiKa vanaf januari 2026, wereldwijd gedistribueerd door Studio 100. Ze presenteert ook het programma 'La Pépites des Canards' geproduceerd door ICI Elsass, met rubrieken als ‘A güeder Plat du jour’ en ‘d’Huguette leuijt Blog,’ onder andere.

Geverifieerd Onopgeëist
Korea, Zuid

H-Eugeen

De Zuid-Koreaanse rapper Heo Eugene, die onder de naam H-Eugene (H- Onder de artiesten waar hij mee samenwerkte zijn MC Mong, Teddy Park, Miryo van Brown Eyed Girls en Yenny van de Wonder Girls. In 2010 sloot hij zich aan bij zanger Han Soo Yeon om het duo H2 te creëren.

Geverifieerd Onopgeëist
Ierland

Hal Roach

Hal Roach, een eminente Ierse stripverhaal, besteedde meer dan zestig jaar aan het onderhouden van publiek live, en bracht ook albums en dvd's uit. Zijn 26-jarige run in Jury Hoewel hij dezelfde naam draagt als de baanbrekende Hollywood producent van Laurel en Hardy, The Little Rascals en Harold Lloyd, is er geen familierelatie tussen hen.

Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Halblok

Harold Leonard Block werkte in de Verenigde Staten als komedieschrijver, stand-up performer, producer, songwriter en televisiepersoonlijkheid. Hij bracht meer dan vijftien jaar door met het maken van succesvol comedy materiaal. In het populaire geheugen staat hij vooral bekend als een van de eerste panelisten op de game show *Wat is mijn Line?*, een rol die eindigde toen hij werd ontslagen tijdens het derde seizoen van het programma te midden van beschuldigingen van ongeschikt gedrag op camera. Zijn nalatenschap blijft verdeeld: sommige critici veroordelen hem, terwijl anderen zijn schrijftalent en zijn aandeel in de vroege triomf van *Wat mijn lijn?* prijzen.

Geverifieerd Onopgeëist
Uruguay

Henny Trayles

Henny Trayles, geboren als Henny Trylesinski, was een in Duitsland geboren Uruguayaanse komische actrice, schrijfster en humoriste die in Argentinië woonde en werkte, vooral bekend van het comedyprogramma Telecataplúm en later van haar rol als Greta in Floricienta. Ze werd op 4 juni 1937 in Hamburg geboren en kwam op eenjarige leeftijd naar Uruguay met haar vader, de koopman Abraham Trylesinski, haar moeder Lea Goldenberg en haar broers Alfred en Joachim. Ze begon op haar vierde als wonderkind, studeerde klassieke dans, piano, toneel en acrobatiek, en danste, declameerde, speelde en tapdanste op feesten. Van 1955 tot 1962 speelde ze in het onafhankelijke theater repertoirestukken als Los cuernos de don Friolera van Valle-Inclán, Lysistrata, De getemde feeks, Doña Rosita la soltera, La estrella de Sevilla, Locos de verano en De held van het westen, en daarnaast in de revues Caracol Col Col en Caracol ’91. In 1962 kwam ze bij het beroemde Uruguayaanse comedyprogramma Telecataplúm en bleef ze erbij toen het van 1963 tot 1968 naar Argentinië verhuisde. Daarna volgden de comedyprogramma’s Jaujarana, Hupumorpo, Comicolor en Calabromas, de sitcom Mi cuñado (1993–1998) en Verano del 98, naast komieken als Ricardo Espalter, Enrique Almada, Eduardo D’Angelo, Berugo Carámbula, Raimundo Soto, Julio Frade, Gabriela Acher en Edda Díaz. Vanaf 1969 speelde ze soloshows als Agripita contra todos en het café-concert Cómo ser una Idishe Mame, naar Dan Greenburg, en met haar man, de Argentijnse schrijver Ricardo Talesnik, schreef ze de shows Traylesnik (1974) en Henny Tales (1983). In 1986 speelde ze met Tato Bores en Carlos Perciavalle in de musical La jaula de las locas in het Teatro Metropolitan in Buenos Aires, en in 1981 won ze een Konex-prijs als komische actrice. Tot haar films behoren Piel de verano (1961), La industria del matrimonio (1965), Jacinta Pichimahuida se enamora (1977), ¡Yo también tengo fiaca! (1978), Gran valor (1980), Samy y yo (2002) en Rompecabezas (2010). Van 2004 tot 2005 speelde ze Greta Van Beethoven in Floricienta. Ze gaf ook lezingen en workshops over genezing door lachen, en in 2016 bracht ze de soloshow ¿Me permite una sonrisa?, een nostalgische terugblik op de personages die ze had gecreëerd. Henny Trayles overleed op 17 februari 2022 in Villa de Merlo, San Luis, 84 jaar oud.

Geverifieerd Onopgeëist
Democratische Republiek Congo

Herman Amisi

Herman Amisi is een Congolese stand-upcomedian, online humorist en acteur, op het podium bekend als ‘de predikant van het goede humeur’. Hij werd op 30 juli 1993 geboren in Lubumbashi, in de huidige provincie Haut-Katanga van de Democratische Republiek Congo, en studeerde talen en handel aan de Faculteit Letteren van de Universiteit van Lubumbashi. Eind 2018 begon hij met comedy onder de bijnaam ‘Daddy’ en sloot hij zich aan bij het collectief Lubum Comedy Club, waarmee zijn reputatie groeide voordat hij solo verderging. Zijn eerste show, in 2019 in het gebouw Hypnose in Lubumbashi, trok zo’n honderd mensen. Hij brak door met het nummer Les Vérités de Déborah, waarin hij de spot drijft met de onverschilligheid van sommige jonge vrouwen tegenover mannen zonder geld, en dat zijn kenmerkende stuk werd. In juli 2022 zei hij dat ‘Je suis dans les bruits’, een uitdrukking over de feestelijke sfeer van de weekenden in Kinshasa die in de hoofdstad enorm populair was geworden, door hem in omloop was gebracht. In 2022 richtte hij in Lubumbashi het comedyfestival La Grande Croisade du Rire op, waarvan de eerste editie meer dan 1.500 toeschouwers trok; de tweede, in 2023 in het amfitheater Bahalis met als thema ‘Eenheid in verscheidenheid’, meer dan 2.000. Hij trad ook op bij Rirophonie (2022) en bij de zesde en zevende editie van het festival Zéro Polémik (2023 en 2024). In 2024, toen de Luipaarden van de DR Congo op de Afrika Cup in Ivoorkust speelden, lanceerde hij de grappige slogan ‘Surveiller le fleuve’ (‘De rivier bewaken’), waarmee hij de buren in Congo-Brazzaville, die niet op het toernooi waren, schertsend de taak gaf de Congorivier te bewaken, die ook een gedeelde hulpbron van beide volken is. Hij bracht het thema op 28 april 2024 naar het Palais des Congrès in Brazzaville en op 30 juni 2024 naar het Casino de Paris, waar zijn show Surveillez le fleuve: le bilan voor tweeduizend toeschouwers speelde. In november 2024 presenteerde hij Je vais vous expliquer in het nieuwe Financieel Centrum van Kinshasa. Tot zijn onderscheidingen behoren de Lokumu-prijs (2021) en de beste prestatie bij de African Comedy Awards (2022), en hij werd tweede bij de Kora Awards in 2024. In januari 2024 maakte hij zijn gewoonterechtelijke huwelijk met Carole Nyakeru bekend.

Geverifieerd Onopgeëist
Pakistan

Hina Dilpazeer

Hina Dilpazeer Khan, een Pakistaanse entertainer, toont diverse talenten waaronder acteren, comedy, televisiepresentatie, regisseren en zingen. Ze wordt algemeen beschouwd als een van Pakistan's populairste comedians en actrices. Hina Dilpazeer Khan werd geboren in Karachi, Pakistan, op 16 januari 1969. Haar familie verhuisde naar de VAE vanwege de baan van haar vader, maar ze keerde in 2006 terug naar Karachi. Tijdens haar verblijf in de VAE volgde ze een carrière in de radio, waarbij ze radiodrama's schreef en speelde. Dilpazeer's professionele debuut op het scherm vond plaats in 2008 met Burns Road Ki Neelofar , waarvoor ze de Kara Film Festival Award voor Beste Actrice in een Bijrol in 2009 won. Sindsdien is ze verschenen in talrijke televisieseries en films, waaronder prominente rollen in Annie Ki Ayegi Baraat (2012), Mohabbat Jaye Bhar Mein (2012) en Mitthu Aur Aapa (2012). Ze staat vooral bekend om haar rol als Momo in de komedie-drama Bulbulay , die in 2009 debuteerde en een van de meest bekeken komedie-drama's in Pakistan werd. Haar vertolking van Momo heeft positieve reacties over de hele wereld opgewekt en een cultaanhang ontwikkeld. Naast Bulbulay heeft Dilpazeer in meer dan 40 personages gespeeld in Quddusi Sahab Ki Bewah (2012–2014), waarin ze Shakooran portretteerde, en speelde ze Saeeda in Burns Road Ki Neelofar . Haar filmcredits omvatten ook 7 Din Mohabbat In (2018) en Parey Hut Love (2019), waarvan de laatste tot de films met de hoogste opbrengst in Pakistan behoorde. Ze heeft Lux Style Award-nominaties ontvangen voor haar vertolkingen in Tum Ho Ke Chup (2011) en Mohabbat Jaye Bhar Mein (2012). Anil Kapoor, een Bollywood acteur, heeft haar aanpassingsvermogen geprezen en haar een "Art Diva" genoemd, en zelfs verwees naar haar als zijn guru. Dilpazeer is ongeveer 54 jaar oud in 2020 en heeft een zoon genaamd Mustafa Dilpazeer Khan, geboren toen ze 23 was.