ჰიალმარ პეტერსონი
ჰიალმარ პეტერსონი, დაბადებული კარლ ჰიალმარ პეტერსონად 1886 წლის 7 თებერვალს, ვärmმლანდის მუნკფორში, შვედ-ამერიკელი მომღერალი და კომიკოსი იყო. 1905 წელს эмигрировал შეერთებულ შტატებში, თავდაპირველად მუშაობდა 농장 работником, სანამ პოპულარული არ გახდა ვილმარში, მინესოტაში, 1905 წლის 농부ების ярмаркеზე. 1909 წელს швеции მოკლე επιστροφής ექვსი თვის ტურნეს შემდეგ, დაახლოებით 1910 წლიდან დაიწყო სкандинавური варьете-ს ტურები, როგორც исполнитель სახელწოდებით ოლე ი სკრატთულტი (ოლე სიცილის ქალაქიდან). თავდაპირველად შეერთებულ შტატებში აშმაურის მუშაობას ეწევა და მოგვიანებით მინეაპოლისში დამკვირვდა. ოლე პერსონად, პეტერსონი კომედიურ წარმოდგენებს ატარებდა „ბონდკომიკერის“ სახით, რაც სკანდინავიური ტიპის გულუბრყვიელი მორდოს წარმოადგენს. ეს პიროვნება შავად დაბალილი კბილებით, соломенноფერის თმით და 농부 ტანსაცმლით იყო ცნობილი. მან 1916 წელს ორკესტრი და კომედიური კომპანია შექმნა, ხოლო 1916 და 1929 წლის შორის მისმა ორკესტ੍ਰმა კოლუმბიასა და ვიქტორისთვის თითქმის ოთხმოცამდე ჩანაწერი გა yaptı. მისი გამოსვლები მოიცავდა სიმღერებს, ცეკვებს, სკეჩებს და მონოლოებს, ხშირად დიდი ორკესტრის თანხლებით 1920-იან წლებში. მან შვედეთში შვედ-ამერიკულმა კვარტეტებთან ერთად 1909 და 1911 წლის შორის ტურნეები იმგზავრებდა. აღსანიშნავია, რომ მისი „ნიკოლინას“ 1917 წლის ჩანაწერი 100 000 ცალს გაყიდვად წაიქცა და მისი ყველაზე ცნობილი ნაშრომია; მას სასაცილო ისტორია აღწერს დამორჩილების შესახებ. პეტერსონმა ასევე გამოაცხადა სიმღერების კრებული ტექსტებით აუდიტორიის ჩართვისთვის და ზღაპრები, მათ შორის „ოლე ი სკრატულტი, ნია ਵਿਸੋਰ ოਚ ისტორიერ“ 1921 წელს და „ბლანდ კოლინგარ ოਚ კოგუბარ“ 1908 წელს. პეტერსონის კარიერამ მთელი ცხოვრების განმავლობაში ცვლილებები განიცადა. 1917 წელს იგი ცოლად შეირყა ოლიგა ლინდგრენი, კომპანიის წამყვანი მომღერალი, და მათ ქორწინება 1933 წლამდე გაგრძვნდა. 1914-დან 1929 წლამდე მან 50-ზე მეტი გრამოფონის ჩანაწერი გა yaptı. მისი პოპულარობა შემცირდა ეკონომიკური კრიზისის, შემცირებული ემიგრაციის და ამერიკანიზაციისკენ მიმართული ზეწოლის გამო. 1940-იან წლებში მან მარკეტში, მიჩიგანში საკუთარი რესტორანი და ცეკვების დარბაზი გაიხსნა. 1953 წელს რელიგიური გარდაქმნის შემდეგ იგი შეუერთდა სიონის არმიას და მომღერლად განაგრძო გამოსვლა, თავისი ვოკალური ნიჭის გამოყენება ქრისტიანულ სიმღერებში. მისი მეორე ცოლის, მორა გრეისი ენგებრეტსონის გარდაცვალების შემდეგ, 1949 წელს, მისი მუსიკალური კარიერა საბოლოოდ დასრულდა. იგი გარდაიცვალა 1960 წლის 24 ივნეს, მინეაპოლისში. სნუზ ბულევარდის ფესტივალის, რომელიც 1972-დან 1977 წლამდე ტარდებოდა, წყალობით აღორძინდა მის მუსიკაზე დაფუძნებული ინტერესი.