Hjalmar Peterson
Hjalmar Peterson, a anwyd Karl Hjalmar Peterson ar 7 Chwefror 1886, yng Nghwrddfors, Värmland, oedd canwr ac anepis Swedeg-American. Trosiadodd i'r Unedig America ym 1905, yn gweithio’n gyntaf fel llywfa cyn cael poblogaeth gan berfformio mewn ffair fferm ym Willmar, Minnesota, ym 1905. Ar ôl dodôl byr i Sweden ym 1909 ar gyfnod o chwech mis, dechreuodd dawnsio’n gylchog trwy’r cylched theatr Scandinaviaf cyfan tua 1910, gan sefydlu ei hun fel perfformiwr dan enw llwyfan Olle i Skratthult (Olle o Laughtersville). Gweithiodd fel adeiladwr brick yn y DU ar ddeg gynharaf, ac yna sefydliodd yng N Minneapolis. Fel Olle, perfformiodd Peterson comedi gan ddefnyddio personiad 'bondkomiker,' sef math o gomediwr rube Scandinaveidd. Roedd y cymeriad hwn yn adnabyddus trwy fenten du, wig lliw straw, a dillad ffermwr. Adeiliodd orchestra a cwmni comedi erbyn 1916, ac rhwng 1916 a 1929, recordiodd ei orchestra bron i degau pedwar o recordiadau ar gyfer Columbia a Victor. Cynnigodd ei perfformiadau cân, dawnsiau, sgetshio, a monologau, fel arfer gydag band mawr yn y 1920au. Cyrhaeddodd Sweden gyda chwarterau Swedeg-Americanaidd rhwng 1909 a 1911. Mae'n arbennig, gwerthwyd 100,000 o gopïau o'i recordiad 'Nikolina' yn 1917 ac mae'n cael ei ystyried fel ei waith enwocaf; dywedwch stori comediol o gortyn. Cyhoeddodd Peterson hefyd llyfrau canu gyda llywodraethau ar gyfer rhanbarthus y cyfryddiad a straean, gan gynnwys 'Olle i Skratthult, Nya Visor och Historier' yn 1921 a 'Bland Kolingar och Kogubbar' yn 1908. Gwelodd gyrffyngaeth Peterson newidiadau trwy gydol ei fywyd. Priododd Olga Lindgren, seren arweinaidd y cwmni, yn 1917, a rhoddwyd eu priodas hyd 1933. Rhwng 1914 a 1929, recordiodd fwy na 50 recordiad gramffon. Gwnaethpwyd ei boblogaeth is amherus o ganlyniad i ddrygdir economaidd, llythrennedd crynodedig, a pwyso tuag at Americanaeth. Fe’i gynhaliodd ei gwmni bwtafan a neuadd dawns yng Nghaer Marquette, Michigan, yn y 1940au. Ar ôl newidiad crefyddiol ym 1953, fe ysgrifennodd i Fudi Mawr a chynu’n gweithredwr, gan ddefnyddio ei degeiliau ganu mewn caneuon Cristnogol. Ar ôl marwolaeth ei wedyn wraig, Mora Grace Engebretson, ym 1949, doedd ei yrfa cerddorol ddim yn parhau byth. Bu farw ar Chwefar 24, 1960, yng Nghaer Minneapolis. Bu ffestifol “Cofion Snoose Boulevard”, a gynhaliwyd rhwng 1972 a 1977, i’w gyflwyno mersiwn newydd am ei gerddoriaeth.