დევიდ მარსეისი, დაიბადა 1984 წლის 4 აპრილს რამბუიში, მუშაობს საფრანგეთში, როგორც მსახიობი, კომიკოსი, სცენარისტი და პროდიუსერი. 2002 წლიდან იგი თანამშრომლობს გრეგუარ ლუდიგთან კომედიური დუეტის პალმაშოუს შესაქმნელად.
დენის მარეშალი ფრანგი სტენდ-აპ კომიკოსი და მსახიობია, დაიბადა ლიონში, 1969 წლის 29 ნოემბერს. 21 წლის ასაკში, 1990 წელს, ის მსახიობი కావాలని ოცნებობდა. 24 წლის ასაკში გადავიდა ლიონიდან პარიზში ამ კარიერების განმგებლობისთვის და ორი წლის განმავლობაში სწავლობდა კურს ფლორენტში, თეატრალურ სკოლაში. 1997 წელს მან და ფურნელმა მოიგეს 'Graines de star'-ში, ჟან დუჟარდინის ఓdefeat defeating. მალევე მათ მონაწილეობა მიიღეს ფილიპ ბუვარის შოუში 'Bouvard du Rire', ხოლო ტიერი არდიზონმა მიიწვეა მას 'Vue sur la mer'-ში ბარმენის როლზე. 1997 წლის და 1999 წლის შორის მარეშალი შეუერთდა 'Bande du Carré Blanc'-ს კარრე ბლანკის კაბარეში, მონაწილეობდა შოუებში, როგორებიცაა 'Soirée d’Enfer', 'Graines de star', 'Demandez le Programme' და 'Vivement dimanche'. მან ასევე მიიღო მონაწილეობა კოლუშის პრიზში მონტრუჟში. მარშალი განაგრძობდა კარიერის აწარმოებას, 2000 წელს "Coups d'Humour"-ში მეორე ადგილი დაიკავა მაქსიმეს შემდეგ, ხოლო 2001 წელს გაიმარჯვა კონკურსში, რაც Glem-თან კონტრაქტს მოჰყვა. 2005 წელს მან სერიალ "Kaamelott"-ში ნარსესის როლი შეასრულა და პირველი სოლო-შოუ "J’dis franchement" შექმნა. ამას მოჰყავდა "Denis Maréchal passe la seconde" 2007 წელს და ათობით სახალისო სკეჩი სახელად "Gym Comic". 2008 წელს მან ფილმში "La Personne aux deux personnes" მიიღო მონაწილეობა. 2010 წლის ივლისიდან ხშირად ჩანვება თამაშ-შოუ "Mot de passe"-ში. 2012 წელს ფლორანს ფორესტის దర్శకությბაში "Denis Maréchal joue!"-ში გამოდის. ის ასევე მონაწილეობს 2024 წლის ტელეპროექტში "Les Fantômes des Saintes" და აქვს ხმის გაკეთების სამუშაოები პროგრამებისთვის, როგორიცაა "Battlebots: Le Choc des robots" (2022) და "Transformers: EarthSpark" (2023).
დიდიე ბენურო 프랑ული ჰუმორისტი და მსახიობია, დაიბადა 1956 წლის 28 ოქტომბერს კურბუავოში, პარიზის დასავლეთით მდებარე ერთ-ერთ საწარო ზონაში. მისი მუსიკალური მოგზაურობა დაიწყო 15 წლის ასაკში გიტარით გატაცებით, რაც 1975 წელს აკუსტიკური ჯგუფი 'Quasifolklo'-ს ჩამოყალიბებას მოჰყვა. ამ ჯგუფმა აღიარება მოიპოვა, როდესაც პატრის ლებონტის მასპინძლობისას ტელეშოუში მედალი მოიგო. ამის შემდეგ, 1977-1978 წლებში სამხედრო სამსახურს ასრულებდა. მilitარული სამსახურის შემდეგ, ბენეირომ განაგრძო წარმოდგენების ძიება და მუშაობდა მხიარულების სახით MSC de Villeneuve-la-Garenne-ში, ასევე ასრულებდა თანამდებობას ზაფხულის ბანაკში მრჩევლად და სკოლის საკვების ურჩეველად. მან 1979 წელს სანეიროში MSC-ში დაიწყო acting-ის გაკვეთილები. 1981 წლისა და 1984 წლის შორის, ის მონაწილეობდა చిన్న როლებში ფილმებსა და ტელეშოუებში. 1985 წელს მან პირველად გამოჩნდა Petit Théâtre de Bouvard-ში თავისი ნევროზული პერსონაჟებით. 1986 წელს მურიელ რობინთან თანამშრომლობით, 공동으로 დაწერა სპექტაკლი სახელწოდებით 'MAMAN ou donne-moi ton linge ou je fais une machine !'. ბენუროს კარიერამ სწრაფად განვითარება დაიწყო მისი პირველი სოლო შოუს, "აბსოლუტ ბენურო"-ს, წარდგენით 1988 წელს. მოგვიანებით მან მონაწილეობა მიიღო ბერტრან ბლიეს ფილმში "ძალიან ლამაზი შენთვის" მას შემდეგ, რაც ბლიერს მისი შოუს ვიდეო გაუგზავნა. 1990-2000 წლებში მან რამდენიმე ფილმში შეასრულა ეპიზოდური როლები, მათ შორის "პალე რუალშიც!". 1993 წელს მან დაიწყო მისი მეორე სოლო შოუ, რომელიც დიოდონე დირექტორად ხელმძღვანელობდა და გაიცნო დომინიკ შამპეტიერი, ვინც ხშირად თანამშრომლობდა მასთან. 1998 წელს მან გამოუშვა მოკლემетраჟიანი ფილმი "ზანზიბარი". 1997-1999 წლებში მან მესამე სოლო შოუ წარმოთქა გარიშის კაფეში და კომედი კაუმარტინში. მან მონაწილეობა მიიღო არაერთ ნაშრომში, რომელიც მოიცავს კომედიას, რომანს და ტელესერიალებს, და 2008 წლისთვის 60-ზე მეტ პროექტში მიიღო მონაწილეობა. კრიტიკოსებმა მის შოუებს მოიწონა და 2007 წელს მას "შავი იუმორის გრან-პრიზი" მიანიჭეს მისი შოუს "ბობო"-სთვის, რომელმაც 2009 წელს SACD-ის წლის საუკეთესო სოლო შოუს ჯილდო მოიგო. მან ჟილბერტის როლი შეასრულა ტელესერიალში "Scènes de ménages" 2023 წლის 23 იანვრიდან, მაგრამ 2024 წლის ივნისში დატოვა შოუ დაგეგმილ კონფლიქტების გამო.
დიდიე პორტი ფრანგი კომიკოსი, რადიომაუწყებლის წამყვანი, ჟურნალისტი და იუმორისტია, დაიბადა 1958 წლის 29 იანვარს, კომპიენში. ამჟამად მას 68 წელი აქვს. მისი მშობლები ფრანგი არიან და საფრანგეთში თაობების განმავლობაში ცხოვრობენ. პორტემ საფრანგეთის პარიზის X უნივერსიტეტში, ნანტერში, ეკონომიკის 학위를 მიიღო 1980 წელს. მას საკუთარ თავს „კომპლემენტარი ჟურნალისტად“ თვლის, ვიდრე 단순ი развлекателя. პორტემ 1984 წელს დაიწყო კარიერა ჟურნალისტად "La Dépêche du Midi"-ში და შემდეგნადამ თანამშრომლობა ჰქონდა სხვადასხვა მედიასთან, მათ შორის: Le Matin de Paris, L’Étudiant, Canal 102, TSF 93, RMC, RFM, Europe 2 და Ouï FM-თან. 1984-დან 1992 წლამდე ის რეპორტიორი-რეგისორი იყო M6 ტელეარხის "Culture Pub" პროგრამაში. მან ასევე თანაავტორობა გაუწია Anne Magnien-სთან Canal+ ტელეარხის "La Nuit de la connerie" პროგრამას და William Reymond-თან ერთად წიგნს "Le Grand Livre de la connerie"-ს. მისი ნაშრომები მოიცავს წვლილებს პროგრამებში, როგორიცაა: "Les Lois de la jungle", "Éconoclaste", "Tutti frutti", "Comme au cinéma" და "Héros vinaigrette". დიდიე პორტის კარიერაში საფრანგეთის რადიო France Inter-ში რეგულარული კოლumnებიც მოიცავს, რომელიც 1993 წლიდან დაიწყო 'Zappinge'-ით და გაგრძელდა პროგრამებთან כמו 'Zoom', 'Audimatraquage', 'Rien à cirer', 'Les P’tits Déj’s', 'Changement de direction', 'Rien à voir' და 'Le Fou du roi'. მისი კომენტარების გამო რამდენიმე ცილისმწამებლობის სარჩელიც წარდგენილია. 1998 წელს იგი სოლო-შოუს შემსრულებლად дебют yaptı L'Ami des vedettes , რის შემდეგაც სხვა შოუებშიც მიიღო მონაწილეობა, მათ შორის Entracte manqué , Didier Porte joue et gagne à être connu , Didier Porte aime les gens და Didier Porte fait rire les masses . 2013 წლიდან იგი ასრულებს Didier Porte à droite! . ის ნიკოლა სარკოზისა და მისი ადმინისტრაციის сатиру yapıyor და ცნობილია თავისი 'სპარსული' сатиრით; გასულ კვირას მან ბერნარ ਕੁჩენერი, საგარეო საქმეთა მინისტრი, подвергся сатире. მისი ნაშრომმა თანდათანობით უმეტესი მსმენელის ყურადღებას მიიპყრო, რაც ხელს უწყობს პოლიტიკურადად ჩართულ ფრანგულ კომედიის აღზევებას. მან საკუთარი თავი როგორც თავს წარმოაჩინა ფილმში 'Satire dans la campagne' და 2015 წლიდან 계속해서 აგრძელებს წვლილს 'Là-bas si j'y suis'-ის ვებ-ვერსიაში.
დომინიკ ფარუგია, რომელიც დაიბადა 1962 წლის 2 სექტემბერს, ვიშიში, საფრანგეთში, არის მრავალმხრივი ფრანგი კრეატიური პიროვნება. იგი ასრულებს როლს როგორც მსახიობი, მხატვრული ფილმების რეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი, იუმორისტი და კომიკოსი. მისი ოჯახური წარმომავლობა აღმოსაჩენს მრავალფეროვან კულტურას, მათ შორის, یهودੀ pied-noir-ისა და მალტელი წარმოშობის ნიშნებს; მისი მშობლები, რომლებიც ალჟირიდან 1962 წლის დამოუკიდებლობის შემდეგ გადმოვიდნენ, დასახლდნენ ვიშიში. მათ მართავდნენ ბარი-რესტორანს სახელად Le Verdier, ხოლო მისი მამა მუსიკოსად ირიცხებოდა ვიშის კაზინოში. დომინიკ ფარუგიას სრული სახელია დომინიკ სპირიდიონ ლეონ ფარუგია. 1986 წლიდან 1992 წლამდე „Les Nuls“-ი აქტიური იყო და მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა საფრანგეთის კომედიის განვითარებაში. მან 1987 წელს написал ტელესერიალში „Objective: nul“-ისთვის, რომელმაც 7 d'Or ჯილდო მოიპოვა. ამ პერიოდში მან ხანმოკლე ტელეპროგრამა „Nulle part ailleurs“-ში პაროდიული ამინდის პროგნოზი გაავრცელა 1987-1988 წლებში და შემთხვევითი მონაწილეობითი როლი მოიგო „Objective: nul“-ის ერთ-ერთ ეპიზოდში მსახიოლის არყოფნის გამო. 1988 წლის ტელეპროგრამამ „TVN 595“ კიდევ ერთხელ მიიღო 7 d'Or ჯილდო. მან და ოლივье გრანიერმა ერთად დავყევით RF2K პროდიუსერ კომპანია და 1997 წელს დავარსებთ Comédie! ტელეარხს, რომლის გენერალური დირექტორი და პრეზიდენტი ვიყავი 2002 წლის აპრილიდან 2003 წლის თებერვლამდე. 1994 წელს გადავმართე ფილმი "La Cité de la peur", რომელმაც საფრანგეთში 2,2 მილიონი მაყურებელი მოიზინა. ჩემი რეჟისორის ნამუშევრების შორისაა: "Delphine 1, Yvan 0" (1996), "L'amour, c'est mieux à deux" (2010), "Bis" (2015), "Return to 17" (2015) და "Under the Same Roof" (2017). ამჟამად Shine Fiction-ის ხელმძღვანელი ვარ გილიომ თურესთან ერთად მთავარი ოპერაციული ოფიცრის რანგში, რაც ფოკუსირებულია საფრანგეთის ტელეარხებისთვის და გლობალური სტრი밍 პლატფორმებისთვის პრემიუმ სერიალების წარმოებაზე.
ფრანგი მხატვრული წარმომადგენელი შარლ არმან მენარი, რომელიც სცენაზე დრანემის სახელს იყენებდა, სასაცილო სიმღერების მომღერალი იყო, მუსიკალური დარბაზებისა და სცენის შემსრულებელი და κινηოებში მსახიობი. დაიბადა პარიზის მეათე არონდიმენტში, 1869 წლის 23 მაისს და გარდაიცვალა პარიზის მეშვიდე არონდიმენტში, 1935 წლის 13 ოქტომბერს. მისი მამა ხელოსანი-იუველიერი იყო და დრანემ ვაჭრობა მისგან ისწავლა. სცენაზე სახელი დრანემი მიიღო მენარდის ანაგრამად. დრანემ იუველირების მოწაფეობით დაიწყო კარიერა, სანამ გასართობ ინდუსტრიაში გადავიდოდა. თავდაპირველად, ხანმოკლე პერიოდი 벨ტის გამყიდველად და ორთოპედული ინსტრუმენტების վաճառողად მუშაობდა. მისი საყვარელი სცენაზე გამოჩენა 1890 წლის სექტემბერში, ლა ვერერი-ში შედგა. პროფესიონალური დებიუტი კი 1894 წლის 24 მარტს, ელექტრო-კონცერტზე ჰქონდა. 1895 წლიდან ფელიქს მაიოლთან და მაქსი დირლისთან ერთად выступаում էր „კონსერტ პარიზენ“-ში. დაახლოებით 1896 წელს მან განავითარა გამორჩეული კოსტიუმი: პატარა жакетი, ვერტიკალური ზოლებიანი шорты, უზარმაზარი ფეხსაცმელი და ქუ hats, ასევე სახის ფერწერა. იგი ცნობილი მუსიკალური თეატრის არტისტად გადაინაცვლა, რომელიც კომიკურ абсурдистულ ჟანრში выступаობდა. დრანემის კომიკური სიმღერების წარმოდგენებმა მას ერთგული მიმდევარი მოუპოვებია და სიმდიდრესაც უზრუნველყოფილია. მან მრავალ ფილმში მიიღო მონაწილეობა, მათ შორის 1902 წლის „Bonsoir m'sieurs dames“-ში და ფერდინანდ ზეკას რამდენიმე ხმაუไรშესრულებელ მოკლეფილმში, როგორიცაა „Le salut de Dranem“ (1901). ალის გიიმ გაუმტარებლად მიიღო მეთერთმეტე ხმაუไรშესრულებელი ფილმი, სახელად „Phonoscènes“, დრანემის მონაწილეობით Gaumont-ისთვის 1905 წელს. მისი იუმორი არათანაბარი და ხშირად გულწრფელი იყო, ხოლო სიმღერები, როგორიცაა „Le Fils d'un gniaf“, დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. 1910 წელს შატო დე რი-ს (Château de Ris) satın aldığı შემდეგ, მან ფილანტროპული ორგანიზაცია შექმნა ასაკოვანი არტისტების დასახმარად; კოტეჯი გაიხსნა პრეზიდენტ არმანდ ფალიერის მიერ 1911 წელს. დრანემის ფონდი ფუნქციონირებდა 2000 წლამდე, ხოლო ამჟამად ეს საკონტაქტო სახლი სახელმწიფო-წარმოებული მოხუცთა თავშესაფარია. მან მონაწილეობა მიიღო ოპერეტებში, ცოცხალ თეატრში და ფილმებში, მათ შორის 1918 წლის „La fille de Madame Angot“-ში პარიზის ოპერა-კომიკში და „Les brigands“-ში (1931). 1910 წელს დრანემ მოლიერის „Le Médecin malgré lui“-ს პიესის წარმოებაშიც მიიღო მონაწილეობა ოდეონის თეატრში. 1923 წელს მან دریافت کرد отличие Chevalier de la Légion d'Honneur, რის შემდეგაც 1935 წელს ოფიცერის წოდება მიიღო. შატო დე რი-ორანჟი (Château de Ris-Orangis) დრანემის უკანასკნელი დასვენების ადგილია. პირველ მსოფლიო ომის დროს დრანემ ჯარებისა და ჭრილობამდგომიSoldiers-ისთვის გამართა კონცერტები და 병원ებში გამოჩნდა. იგი მორიც შევალესთან ერთად ფილმში 'Là-Haut'-შიც მიიღო მონაწილეობა. Pathé-მ გადაღებული ფილმი 'Le Ménage Dranem' (დრანემის ოჯახი) ტრადიციული სქესიანი როლების საწინააღმდეგო თემა ეხება, სადაც ცოლი ქმარს ძალადობრივად მოუპარავს. 1919 და 1935 წლის შორის მან რადიოში მრავალი გამოსვლა ჰქონდა და ათობით ფილმში ითამაშა. იგი 1935 წლის 13 ოქტომბერს, პარიზში, ალმას კლინიკაში გარდაიცვალა 66 წლის ასაკში.
მაქსიმ გოდარი ფრანგი მსახიობია, იუმორისტი, სცენარისტი და ფილმის რეჟისორი. დაიბადა საფრანგეთში, კომპიენში, 1998 წლის 2 ოქტომბერს (ან 1999 წლის 9 ოქტომბერს, სხვა წყაროების მიხედვით). მსახიობრივ კარიერას 2009 წელს დაიწყო. რვა წლის ასაკში დაიწყო თეატრალურ გაკვეთილებზე დაკითხვა ნუონისა და მისი კულტურული ცენტრის მიერ, იმის მოტივით, რომ მსახიობი გამხდარიყო. მისი决心 რეჟისორ ლორან ტირარდს შთამბეჭდავად მოევლინა, მან მას მნიშვნელოვანი როლი უწოდა 2008 წელს ინტერნეტში ნახულ ერთ-ერთ რეკლამასა და "პეტი ნიკოლას"-ის შესარჩევ პროცესში მასთან შეხვედრის შემდეგ. გოდარდი ყველაზე ცნობილია პეტი ნიკოლასის როლის შესრულებით 2009 წლის ფილმში „პეტი ნიკოლასი“, რომელიც რენე გოსინის მიერ შექმნილი ნაწარმოების მიხედვითაა გადაღებული და რომელსაც ლორან ტირარი దర్శకత్వం ახორციელებს. მან მთავარი როლი განსახიერა, ამ როლის მოპოვება კი მისი სიმსგავსებით კომიქსში წარმოდგენილ პერსონაჟთან და acting-ისადმი ცხადი სურვილით განაპირობა. ფილმი ჩინეთის კონტინენტალურ ნაწილში 2013 წლის 10 თებერვალს გამოვიდა და „ევროპული κινηოწარმოების ჯილდოებში“ და „ბრაზილიის κινηოწარმოების ჯილდოებში“ საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის ნომინაციაში მოხვდა. მან ასევე მიიღო მონაწილეობა ფილმებში „Les Meilleurs Amis du Monde“ (2009) ბრუსის როლში და „Le Grand Restaurant“ (2010) შარლის როლში, ხოლო „The Best Friends in the World“ (2010) ფილმში ეპიზოდურ როლს ასრულებდა. ამ პერიოდში მან 2010 წლის NRJ Music Awards-ზე The Black Eyed Peas-ს ჯილდო გადასცა და Prix Louis Lumière-შიც მიიღო მონაწილეობა. როგორც მსახიობი, გოდარმა განავრცოვა თავისი კრეატიული საქმიანობა. 2015 წელს მან წარმოუდგა კონფერენცია ასტროფიზიკოს ჰიუბერტ რივზის მიერ სკოლებში პიკარდიაში. 2017 წელს გახდა "Coming Alive" ასოციაციის godparent და გამოჩნდა კრისტოფე მადროლის მუსიკალურ ვიდეოში. მან მთავარი როლი ითამაშა მოკლემეტრაჟიან ფილმებში "Par un Regard" (2019) და "Par un regard : chapitre 2" (2019). გოდარმა ასევე სცადა საკუთარი ძალები რეჟისორობაში, დაწარმოა და განათავსა 2024 წლის მოკლემეტრაჟიანი ფილმი "Constellation", სადაც ის ასევე გამოჩნდა როგორც მსახიობი. მან ესტუმრა "Le Petit Nicolas"-ის პრემიერას პარიზში და ვენეციის 81-ელ საერთაშორისო κινηოფესტივალს კლოდ ლელუჩთან ერთად და მიიღო მონაწილეობა საქველმოქმედო ღონისძიებებში ისეთ ორგანიზაციებისთვის, როგორიცაა "Premiers de Cordée", რომელიც უზრუნველყოფს სპორტულ აქტივობებს საავამდებოში მოცემულ ბავშვებისთვის.
ფაბრის ებუე დაიბადა 1977 წლის 7 ივნისს, მესონ-ალფორტში (ვალ-დე-მარნ). ბავშვობა გაატარა ვინსენსა და ნოჟან-სურ-მარნში. მისი ოჯახი ხალხებით متنوعია; მამა გინეკოლოგი-საბუროთი არის კამერუნული წარმოშობის, დედა კი ფრანგია ნორმანდიური კავშირებით. ებუეს ჰყავს რვაพี่น้อง. ადრეულ ასაკში გამოჩნდა δημιουργικό მიდრეკილება და 1999 წელს მონაწილეობდა ვალ-დე-მარნეს სპლიფტონის კოლექტივის მიქსტეიპში "ემბოშ პურ ლა დებოში", რაპერად выступал ფსევდონიმით Mr. Faf. ებიუეს განათლების გზაზე მოიცავს ალბერ-დე-მუნის კერძო სკოლაში სწავლას, საიდანაც გააძევეს, ხოლო შემდეგ — ბრანლის, მონტალემბერის (ნოჟენტ-სურ-მარნი) და ლა პროვიდენს დ’ამიენში. მან გარე მსვლელობის სტატუსით აბიტური გამოცდა გაიpassesა და ტურიზმის BTS მოიპოვა მისი გერმანული ენის მასწავლებლის დახმარებით. ამ დროს ის მეგნობარედ მუშაობდა ლოմբრივების მღვიძარში, თავდაპირველად გეოლოგიური ინფორმაციისreciting-ს უწევდა, სანამ დამთვრერებს გასართობს არ შეხვდებოდა ქცევითი და გამოგონილი ისტორიული ანეკdotებით. 2000 წლიდან იგი დაიწყო გამოსვლა პარიზის სხვადასხვა სცენაზე, როგორიცაა თეატრ დე ბლანკს-მანტოს და ტრიანონი. ებიუეს კარიერამ მნიშვნელოვანი ზრდა განიცადა 2000-იანი წლების შუაში. მან მონაწილეობა მიიღო მოკლე ფილმში, 'Un crime d'eau,' 2005 წელს და 2006-დან 2008 წლამდე იყო ჟამელ დებუზეს კომედიის კლუბის ჯგუფის წევრი. ტომას ნგიჯოლთან ერთად თანაავტორობდა 'Inside Jamel Comedy Club'-ს და 2006-დან 2008 წლამდე მონაწილეობდა ტელეშოუში 'T'empêches tout le monde de dormir'. 2008-დან 2014 წლამდე რეგულარულად წერდა 'On va s'gêner'-ზე, Europe 1-ში და ტომას ნგიჯოლთან ერთად აარსებდა კომედიის კლუბის თეატრს პარიზში 2008 წლის აპრილში. მისი კომედიური სტილი აღწერილია, როგორც მუქი იუმორი მკვეთრი პერსპექტივით, ხშირად აკეთებს დაკვირვებებს ურთიერთობებზე, სოციალურ მედიასა და საზოგადოებაზე. მან მარტში 2009 წელს მიიღო 'Macho d'argent' ჯილდო. ებიუემ გადაიღო ფილმები, მათ შორის 'Case départ' (2010), 'Le Crocodile du Botswanga' (2014) და 'CoeXister' (2016). ამჟამად წარადგენს ახალ შოუს სახელწოდებით 'SolitudeS,' რომელიც იკვლევს კავშირისა და მარტინის პარადoksს და რომლის პრემიერაც გათიშულია რუბექსში, 2026 წლის 19 ნოემბერს.
ფრანსინედი, დაბადებული ფრანსის კონტანდინად ოქტომბერში, 21-ზე, 1914 წელს, მარსელში, საფრანგეთში, იყო ფრანგი კომიკოსი და მომღერალი. იგი გარდაიცვალა მარსელში, ოქტომბერში, 17-ზე, 2012 წელს. მისი ოჯახი ძლიერად იყო დაკავშირებული გასართობ ინდუსტრიასთან; იგი იყო მსახიობ ფერნანდელის უმცროსი ძმა, დაბადებული ფერნან ჟოზეფ დეზირე კონტანდინად, 8 მაისს, 1903 წელს, და ფრანკ ფერნანდელის ბიძა. მისი მშობლების წარმოდგენას ეხებოდა „ლეს სინედ“, ხოლო ფრანსინედმა მიიღო ფსევდონიმ ფრანსინედი, თავისი პირველი სახელის შერწყმით მშობლების წარმოდგენის ჯგუფთან. მან თავისი კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა „კომიკ ტრუპიეს“ სახელით, რაც იმას ნიშნავს, რომ იგი ხშირად მოგზაურობდა გამოსრულების მიზნით. ფრანსინედის კარიერა სხვადასხვა სახის გასართობს მოიცავდა. ძირითადად კაბარეებსა და მუსიკალურ დარბაზებში выступаობდა და არაერთხელ გამოჩნდა ფილმებში, ხშირად చిన్న როლებში ან მასების ერთ-ერთ წევრად. როგორც მომღერალი, ასრულებდა ვინსენტ სკოტოს, ბობს კერის და პოლ ლემელის სიმღერებს, ასევე მისი ძმისა, ფერნანდელის პოპულარულ კომპოზიციებს. 1966 და 1978 წლის შორის ფრანსინედმა რამდენიმე გრამფირფიტა გამოსცა, მათ შორის ალბომი, რომელიც მთლიანად ფერნანდელის მუსიკას ეძღვნებოდა. 1960-იანი წლებიდან დაწყებული, მან წვლილი შეიტანა რეკლამალურ ინდუსტრიაშიც, არაერთ რეკლამაში მიიღო მონაწილეობა, მისი τελευταίο გამოჩენა კი 2012 წელს „La Salvetat“ მინერალური წყლის რეკლამაში შედგა. ფრანსინედის კომედია ხშირად მოიცავდა სამხრეთ საფრანგეთის იუმორობას, რაც ხშირად წარმოჩენილი იყო ერთკაციანი შოუებში. 1972 წელს მან აღ reviving Fernandel-ის სიმღერა „Ne me dis plus tu“ და შესრულა ტელევიზიონში. მისი ძმა ფერნანდელი ფართო აღიარებას მიაღწია ვოდვილებით, ოპერეტებით, მუსიკალური შოუებით და განსაკუთრებით 'დონ კამილოს' ფილმების სერიით, ფრანსინედმა კი საფრანგეთის გასართობში స్థిრილი პრეზენსაცია შეინარჩუნა. ფერნანდელი ცნობილი იყო ცხენისებური კბეებით და გამოჩნდა ფილმებში, როგორიცაა 'რაც გარშემორტყმულია 80 დღეში' (1956) და 'პარიზის დასვენება' (1958), და კიდევ ითამაშა ბრიტანულ ტელევიზიონ რეკლამებში Dubonnet-ისთვის. ფრანსინედის კარიერა, თუმცა ნაკლებად გამოკვეთილი იყო მისი ძმისაზე, ცხადყოფდა საფრანგეთის კომიკური წარმოდგენისადმი ერთგულებას მთელი სიცოცხლის განმავლობაში.
1953 წლის 31 მაისს დაიბადა მალო-ლე-ბანსში (ამჟამად დუნკერკი), ფრანსუა მორის როლენი პროფესიულად ცნობილია როგორც ფრანსუა როლენი და არის ფრანგი მსახიობი, კომიკოსი, ავტორი და სცენარისტი. 1975 წელს დაამთავრა ESSEC ბიზნეს-სკოლა და 1976 წლიდან 1991 წლამდე ჟურნალისტი იყო Le Monde გაზეთში. ამ პერიოდში განავითარა საკომედიო უნარები კოლumnისტად გამართულმა მუშაობამ, ისეთი გამოცემებისთვის, როგორებიცაა 'Vu de gauche' და 'Fluide glacial,' სადაც გააზრებული აქვს ამჟამინდელი მოვლენების უნიკალური ხედვა. როლინის კომიკურ მოგზაურობას საფუძველი სხვადასხვა მედიის მიმართულებაში გაკეთებულმა წვლილმა დაუდო. იგი 1980-იან წლებში ბურლესკის მუსიკალურ ჯგუფ „ჩუკ ჩუკ ნუგა“-ში იყო ჩართული და 1982-1984 წლებში სცენარისტად მიიღო მონაწილეობა ფილმში „მერსი ბერნარდი“. უფრო geniş აღიარება 1988 წელს ტელესერიალმა „პალასი“ მოუტანა, სადაც იგი ერთ-ერთი ავტორი იყო და შექმნა პოპულარული პერსონაჟი – „პროფესორ როლინი“. პერსონაჟი სარეალიზებო და აბსურდულ იუმორს ერევა საზოგადოებრივ სატირასთან, რაც ხშირად წარმოდგენილია როგორც მხიარული და სა konuştuრო პროფესორი მის ერთკაციან შოუებში. მან ასევე წერა დაიწყო სატირიკული ამბების პროგრამისთვის „ლე გიგნოლ დე ლ’ინფო“ 1989-1990 წლებში. როლინის ნაშრომები მოიცავს სხვადასხვა ფორმატს, მათ შორის ფილმებს, ტელევიზიას, ლიტერატურას და თეატრს. მან გამოჩნდა Pendant ce temps nos deux héros -ში 1988 წელს, ითამაშა Hirondelles de saucisson -ში, რომლის ავტორიც იგივე იყო, 1990 წელს და მთავარი როლი შეასრულა Colères -ში 1996 და 2008 წლებში. მან దర్శకత్వం გაუწია L'Envol du pingouin -ს 2000, 2006 და 2008 წლებში და написал многочисленные книги, მათ შორის J'ai réfléchi pour vous (2001), Les Grands Mots du professeur Rollin (2006), Les Belles Lettres du profesor Rollin (2007) და Sophie Mounicot, c'est mon tour! (2008). მან 공동ად написал такие работы, как Astier et Rollin posent les bases de la pensée moderne ალექსანდრ ასტიერთან ერთად 2009 წელს და Epîtres არნო ჟუიესთან & არნო ცამერესთან ერთად 2016 წელს. მან მეფე ლოტის როლი შეასრულა სერიალში Kaamelott . საფრანგეთის ენის რემონდ-დეВоსის პრიზი როლინს გადაეცა 2009 წელს. მიუხედავად того, что он прекратил сольных концертов в 2017 году, იგი продолжает появляться რადიოსადგურებზე, როგორიცაა France Inter, Europe 2 და France Culture, და RTL-ის 'Les Grosses Têtes'-ის რეგულარული წევრია 2016 წლიდან. მან πρόσφατα შეუერთდა მატუ ჟუელისა და მისი შოუს ‘Zoom Zoom Zen’ France Inter-ში და რეგულარულად გამოჩნდება 'La semaine de campagne'-ში 2026 წლის სექტემბრიდან.
ფრედერიკ ვოლოვიჩი ფრანგი მომღერალი და კომიკოსია, დაიბადა 1974 წლის 18 მაისს ტურში. იგი არის "Les Wriggles"-ის წევრი, ფრანგულენოვანი ჯგუფი, რომელიც მოიცავს სიმღერას, თეატრსა და მუსიკალურ კომედიას, და აღიარება მოიპოვა მისი წვლილისთვის. ეს ჯგუფი 1995 წელს დაიწყო პარიზში, ENSATT-ში. ვოლოვიჩი 1995 წლიდან 2009 წლამდე იყო ხუთწევრიან შემადგენლობაში. Volovitch-ის ჩართულობა Les Wriggles-ში დაიწყო 1995 წელს და გრძელდებოდა რამდენიმე ალბომის გავლით, მათ შორის Justice avec des saucisses (1997), Les Wriggles partent en live (1999), Ah bah ouais mais bon (2002), Moi d'abord (2005) და Tant pis ! Tant mieux! (2007). ჯგუფმა გააერთიანა სახალისო, პოეტური, პროვოკაციული და ნაზი ტექსტები, რეალურმატიკური დაკვირვებების წარმოჩენა სკეჩებით, რომლებიც სიმღერებთან იყო გადაჯვარედინებული, და საკონცერტო გამოსვლებზე ყოველთვის ატარებდნენ წითელ წინდაებს. ისინი ურთიერთქმედებდნენ მაყურებელთან ხუმრობებითა და ინტერაქციებით, ხოლო მათი წარმოდგენები ხშირად იკვლევდნენ თემების ფართო სპექტრს, ყოველდღიური ცხოვრებიდან სოციალურ კრიტიკამდე. პოპულარული სიმღერები, როგორიცაა "Poupine et Thierry", ალეგორიას იყენებდნენ კულტურულ კონფლიქტების შესასწავლად, ხოლო "Délit de face, yes!" მიმართული იყო რასიზმის წინააღმდეგ. 2006 წელს Les Wriggles-დან წასვლის შემდეგ, ანტუან რეჟასესთან და ფრანკ ზერბიბთან ერთად, ვოლოვიჩმა 2001 წელს დუეტი Volo ჩამოაყარა თავისი უმცროს ძმასთან, ოლივიე ვოლოვიჩთან. Volo-მ რამდენიმე ალბომი გამოსცა, მათ შორის Bien Zarbos (2005), Jours Heureux (2007), Sans rire (2013), Chanson française (2017) და Avec son Frère (2020). 2011 წლიდან ვოლოვიჩი სოლო შოუს ატარებს, რომელიც თავდაპირველად Est ce qu'il y a des morts? სახელწოდებით იყო და სიმღერას, იუმორს და მუსიკალურ თეატრს აერთიანებს. მისი შოუები ხაზს უსვამს პირდაპირ ურთიერთქმედებას აუდიტორიასთან, სიტყვაძუნველობაში და ყოველდღიური ცხოვრების დაკვირვებას, იყენებს მოთხრობას, ირონიას და მოვლენების აღწერას. დაგეგმილია ალბომის 'Mine de rien' გამოშვება 2026 წელს და გამოსვლა აშერში 2027 წლის აპრილში.
ფრანსის ჟინებრი ფრანგი კომიკოსი და იუმორისტია, დაიბადა 1959 წლის 17 ივნეს, ტულუზაში, საფრანგეთში. ბავშვობა ტულუზაში გაატარა და დიპლომი მიიღო ბიელ-არტების სკოლიდან, ფერწერას სწავლობდა ტულუზის სამხატვრო აკადემიაში. თავდაპირველად ხელოვნების კარიერას მისდევდა და იმ ინსტიტუტში დიპლომი მიიღო. 1980-იანი წლების 초반ში ყურადღება μουσიკაზე გადაიტანა და თვითონ ასწავლა барабаны. რამდენიმე ჯგუფში უკრავდა барабаны, ხშირად ცეკვისთვის μουσική ასრულებდა გასაжыვრებისთვის და მონაწილეობდა ადრეულ ტურებსა და წარმოდგენებში ქორეის შემადგენლობაშიც. ჯინირის კარიერაში გადამწყვეტი მომენტი ადრეულ 1980-იან წლებში დაემთხვა, როდესაც იგი ერიკ კარირესთან გაიცნო, რომელიც დრამბისტს ეძებდა. ამ შეხვედრამ მაშინვე კომედიური дуეტის Les Chevaliers du Fiel-ის ჩამოყალიბებას მოგზავნა. მათ პროფესიული და მეგობრული პარტნიორული ურთიერთობა ఏర్పატარეს და ერთად выступаებდნენ აღნიშნული сцениური სახელწოდებით. მათი პირველი შოუ იყო 'Le détournement d’avion le plus fou de l’année,' ხოლო 1996 წელს ჰიტი 'La Smica 2000' მოუტანიათ მნიშვნელოვანი აღიარება. ისინი რეგულარულად выступаებენ ტელევიზიონ და რადიო პროგრამებში, ხოლო 1995 წელს პარიზში გადავიდნენ. ჯინირას აქვს გამოცდილება სხვა არტისტებისთვისაც წერაში; მან написаა скетчи და თანაავტორობა გაუწია სხვადასხვა исполнителям, მათ შორის Les Vamps-ს და Michel Galabru-ს, და ასევე внес წვლილს ტელევიზიონ და რადიო პროგრამებში. ჯინებრეს ნაშრომი სტენდ-აპ კომედიის ფარგლებს გასცდება. მან რამდენიმე ფილმში მიიღო მონაწილეობა, მათ შორის: Repas de famille (2014), Les Municipaux, ces héros (2018), Les Municipaux, trop c'est trop (2019) და Bingbodi (1998). ის თანამედირეობითა და მთავარ როლში იყო ფილმებში Municipal Hero (2018) და Municipal Hero, Too Much is Too Much (2019) ერიკ კარერიესთან ერთად. 2016 წელს მათ 공동ად დაარსეს Championnat du monde du cassoulet de Toulouse , რაც ადგილობრივ კულტურში ინტერესს გამოავლენს. ამჟამად, ჯინებრე განაგრძობს რეგულარულ სცენაზე გამოსვლას Les Chevaliers du Fiel-თან ერთად შოუ "Vacances à Dubaï"-ში. მათი იუმორი ყოველდღიური ცხოვრებისგან იღებს სათავეს, ხოლო მათი შოუ 'Le Best of collector' პოპულარული რჩება. მან ასევე ითამაშა სპექტაკლში 'Vacances d'enfer' Théâtre du Gymnase Marie Bell-ში, რომელიც 2011 წლის 14 იანვრიდან დაიწყო და აღწერილია როგორც ბულვარული თეატრის პაროდია.
ალბანეთი
სომხეთი
არგენტინა
ავსტრია
ავსტრალია
აზერბაიჯანი
ბელგია
ბულგარეთი
ბენინი
ბრაზილია
კანადა
შვეიცარია
ჩილე
კამერუნი
ჩინეთი
კოლუმბია
ჩეხეთი
გერმანია
დანია
დომინიკელთა რესპუბლიკა
ალჟირი
ესტონეთი
ეგვიპტე
ესპანეთი
ფინეთი
საფრანგეთი
გაერთიანებული სამეფო
განა
საბერძნეთი
გვატემალა
უნგრეთი
ინდონეზია
ირლანდია
ისრაელი
ინდოეთი
ერაყი
ირანი
იტალია
იამაიკა
იაპონია
კენია
სამხრეთ კორეა
ყაზახეთი
ლიბანი
ლატვია
მაროკო
მიანმარი (ბირმა)
მალტა
მალავი
მექსიკა
მალაიზია
ნიგერია
ნიკარაგუა
ნიდერლანდები
ნორვეგია
ნეპალი
ახალი ზელანდია
პერუ
ფილიპინები
პაკისტანი
პოლონეთი
პორტუგალია
კატარი
რუმინეთი
სერბეთი
რუსეთი
საუდის არაბეთი
შვედეთი
სლოვენია
სლოვაკეთი
ტაილანდი
ტუნისი
თურქეთი
ტაივანი
უკრაინა
უგანდა
ამერიკის შეერთებული შტატები
ურუგვაი
უზბეკეთი
ვიეტნამი
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა
