Mae David Marsais, a anwyd ar Ebrill 4, 1984 yn Rambouillet, yn gweithio yn Ffrainc fel actor, digrifwr, sgriptiwr a chynhyrchydd. Ers 2002, mae wedi cydweithio â Grégoire Ludig i ffurfio'r ddeuawd gomedi Palmashow.
Denis Maréchal yw cyflwynydd comedi seicoleiddil Ffrengig a gynhyrddwr ffilm ganwyd yng Nghanolffeydd ar Chloffor 29, 1969. Pan oedd yn 21 oed ym 1990, ymdreipiodd i ddod yn actor. Symudodd o Ganolffeydd i Baris pan oedd yn 24 oed i dal uchelganu’r gyrfa hon, gan fynychu'r École de Théâtre Cours Florent am ddwy flynedd. Yn 1997, cipiodd ef a Fournel bud mewn 'Graines de star', gan guro Jean Dujardin. Yn fuan wedi hynny, ymddangosasant ar sioe Philippe Bouvard, 'Bouvard du Rire', ac gwmnid i Thierry Ardisson ymweld â’i ddrao 'Vue sur la mer' fel bartender. Rhwng 1997 a 1999, cysylltodd Maréchal â’r ‘Bande du Carré Blanc’ yng nghabaret Carré Blanc, yn ymddangos mewn sioeau gan gynnwys 'Soirée d’Enfer', 'Graines de star', 'Demandez le Programme', a 'Vivement dimanche'. Cafodd hefyd ran mewn Gwobr Coluche yng Nghornog. Prydwlodd Maréchal yn parhau i adeiladu ei yrfa, gan orffen ail yn 'Coups d'Humour' ym 2000 ar ôl Maxime, a’r wên buddugoliaeth y gystadleuaeth ym 2001, sydd a arweiniodd i gontract gyda Glem. Yn 2005, chwaraeodd Narses yn y cyfres deledu 'Kaamelott', a chreuodd ei ddrama un person cyntaf, 'J’dis franchement'. Gorffennodd â hynny â 'Denis Maréchal passe la seconde' ym 2007 a gynhyrchodd bwth o ddatganiadau cymeryd yn llawn hwylion, 'Gym Comic'. Yn 2008, ymddangosodd yn y ffilm 'La Personne aux deux personnes'. O filiynaf 2010, mae wedi ymddangos yn aml yn y gêm ddychmygu 'Mot de passe'. Perfformiodd mewn 'Denis Maréchal joue!', dan gyfarwyddiad Florence Foresti, ym 2012. Mae hefyd yn ymddangos yn y ffilm teledu 'Les Fantômes des Saintes' yn 2024, ac mae wedi gwneud gwaith llefarydd ar gyfer rhaglennau fel 'Battlebots: Le Choc des robots' (2022) a 'Transformers: EarthSpark' (2023).
Ydy Didier Bénureau yn digrifwr ac actor Ffrengig ganwyd yno ar Hydref 28, 1956, yng Nghourbevoie, faes orllewinol o Baris. Dechreuodd ei deithiau cerddorol pan oedd yn 15 oed gyda pheth am gitâr, a arweiniodd i ffurfio grŵp trydanol o’r enw ‘Quasifolklo’ yn 1975. Derbyniodd y grŵp hwnnw cydnabyddiaeth pan enwyd medal iddo mewn sioe teledu a gynhaliwyd gan Patrice Laffont. Yna, bu farw o'r fyddin rhwng 1977 a 1978. Ar ôl ei wasanaeth milwriaeth, perfformiodd Bénureau gyrsiau, yn gweithio fel adroddwr ar MSC Villeneuve-la-Garenne, a hefyd yn dal swyddi fel cynghorydd gwersyll haf a monitwr bwtser ysgol. Mynwentodd dosbarthau actin yng Ngh Villeneuve-la-Garenne MSC ym 1979. Rhwng 1981 a 1984, ymddangosodd mewn rholau bach mewn ffilmiau a rhaglennau teledu. Ym 1985, ymddangosodd am y tro cyntaf yng Ngh Petit Théâtre de Bouvard gyda'i gymeriadau niwrotig. Gweithiodd gydag Muriel Robin i-cynhyrch y drama 'MAMAN ou donne-moi ton linge ou je fais une machine !' ym 1986. Cynhyrchodd gyrfa Bénureau o ganlyniad â'i ddangosg solo cyntaf, 'Enfin Bénureau,' ym 1988. Yna, ymddangosodd mewn ffilm Bertrand Blier, *Trop belle pour toi*, ar ôl cyflwyno Blier fideo o'i dangosg. Rhwng 1990 a 2000, gellir gweld ef mewn rhannau cynorthwyol mewn sawl ffilm, gan gynnwys *Palais Royal!* Yn 1993, dechreuodd ei ddangosg solo ail, dan weinyddu Dieudonné, ac ymunodd â Dominique Champetier, a daeth i fod yn cydweithiwr rheolaidd. Rhyddhawyd ffilm byr o’r enw *Zanzibar* ym 1998. Rhwng 1997 a 1999, perfformiodd ei ddangosg solo trydydd yng nghaffi de la Gare a Comédie Caumartin. Mae wedi ymddangos mewn nifer o waith sy’n cyrraedd cymedrwydd, rhamant, a chyfres deledu, gan gymryd rhan mewn dros 60 gynhyrchiad erbyn 2008. Mae beirniadwyr wedi lofa bod yn barchus am ei ddangysgod, ac derbyniodd y Grand Prix de l’Humour Noir ym 2007 am ei ddangosg *Bobo*, a enwyd yn y wobr SACD Gorau Dangosg Un Person yn 2009. Chwaraeodd Gilbert yng nghyfres deledu *Scènes de ménages* rhwng Ionawr 23, 2023, ond gadaethodd y sioe ym Mehefin 2024 oherwydd gwrthbwyso’r amseriad.
Didier Porte yw cyflwynydd digrifol, cyfeiriadwr radio, newyddiadurwr, a digrifwr Ffrengig a anwyd ym Compiègne ar Ionawr 29, 1958. Mae'n 68 oed ar hynnydym. Mae rhieni Porte yn Ffrengig ac mae wedi byw yng Nghanol Ffyrdd Ewrop ers degau o ganlyniadau. Derbystodd Porte gradd mewn economi o’r Ynghŷn Paris-X Nanterre ym 1980. Mae'n ystyried ei hun yn 'newyddiadurwr o gymorth' cyn ragor na dim wefr syml. Dechreuodd Porte ei yrfa fel newyddiadurwr yn 1984 mewn cylchgrawn *La Dépêche du Midi*, a chyda’n ddiweddarach, gweithiodd gydag amryw o wasanaethau cyfryngol gan gynnwys *Le Matin de Paris*, *L’Étudiant*, Canal 102, TSF 93, RMC, RFM, Europe 2, a Ouï FM. Rhwng 1984 a 1992, bu’n gweithio fel gohebydd-cyfarwyddwr ar y sioe 'Culture Pub' ar M6. Cofrestrodd hefyd i-gofrestr fel awdur cyfarwyddiedig ar y sioe 'La Nuit de la connerie' gydag Anne Magnien ar Canal+ a’r llyfr 'Le Grand Livre de la connerie' gydag William Reymond. Mae ei waith wedi cynnwys cyfraniadau i sioeau fel 'Les Lois de la jungle', 'Éconoclaste', 'Tutti frutti', 'Comme au cinéma', a 'Héros vinaigrette'. Mae gyrfa Didier Porte yn cynnig colofnau rheolaidd ar France Inter, dechreuol mewn 1993 gyda ‘Zappinge’ a chyflawn trwy raglenni fel ‘Zoom’, ‘Audimatraquage’, ‘Rien à cirer’, ‘Les P’tits Déj’s’, ‘Changement de direction’, ‘Rien à voir’, a ‘Le Fou du roi’. Mae wedi wynebu sawl cwestiynau diffamwn o ganlyniad i'w sylfaenol. Dechreuodd fel perfformiwr arddangos un person mewn 1998 gyda L'Ami des vedettes , gan feiciau eraill gan gynnwys Entracte manqué , Didier Porte joue et gagne à être connu , Didier Porte aime les gens , a Didier Porte fait rire les masses . Ers 2013, mae’n perfformio Didier Porte à droite! Mae’n beirniadu Nicolas Sarkozy a’i weinidogfa ac mae’n adnabyddus am fod yn ‘analluogaidd’ mewn ei feirniadaeth; wythnos diwethaf, fe wnaeth e beirniadu Bernard Kouchner, y swyddog tramor. Mae’i waith wedi denu mwy a mwy o gwrthlwynebau, gan gyfrannu at ail-dyfodiad comedi Ffrengig sydd yn ymgysgrifol wleidyddol. Mae wedi ymddangos fel ef hun mewn ffilm ‘Satire dans la campagne’ ac yn parhau i gyfrannu i fersiwn gwe o ‘Là-bas si j'y suis’ ers 2015.
Dominique Farrugia, a anwyd ym Vichy, Ffrainc, ar 2 Medi 1962, yw creadwr Ffrengig aml-arwrol. Mae'n gweithio fel actor, cyfarwyddwr ffilm, sgriptiwr, cynhyrddwr, digrifwr a chemegydd. Adlewyrchwyd cefndir ei deulu mewn etifeddiaeth amryloedd, gan gynnwys eiddo oherwydd Iddewig pied-noir a dofrolwch Maltais; ychydig ar ôl annibyniaeth Algeria ym 1962, pendeu ei riant, a sefydliodd yng Nghyfi. Rheolwyd bar-bwyta gan y teulu, Se Le Verdier, a gweithiodd ei dad fel arweinydd band yng nghasino Vichy. Enw llawn Dominique Farrugia yw Dominique Spiridion Léon Farrugia. O 1986 i 1992, roedd Les Nuls yn gweithredol, gan gyfrannu’n hollol i gomedi Ffrengig. Sefydlogodd ar gyfer y cyfres teledu Objective: nul yn 1987, a enwyd yn wobr 7 d'Or iddo. Yng nghyfnod hwnnw, fe arweiniodd arweiniad byr o’r dull o ragweld tywydd ar ‘Nulle part ailleurs’ o 1987 i 1988, ac ymddangosodd yn actor dan ganlyniad gwbl dros ryngliol o actor mewn cynnig o Objective: nul . Derbyniad y sioe arbennig teledu TVN 595 yn 1988 hefyd wobr 7 d'Or. Cyn-cofadebodd cwmni cynhyrchu RF2K â Olivier Granier ac, ym 1997, sefydlodd sianel deledu Comédie! a gwasanaethodd fel rheolwr cyffredinol a phrifysgrifennydd rhwng Ebrill 2002 a Chwefror 2003. Cyfarwyddodd &La Cité de la peur& ym 1994, sydd iachawnaid 2.2 miliwn o wylwyr yn Ffrainc. Mae ei waith cyfarwyddo hefyd yn cynnwys &Delphine 1, Yvan 0& (1996), &L'amour, c'est mieux à deux& (2010), &Bis& (2015), &Return to 17& (2015) a &Under the Same Roof& (2017). Hefyd, mae’n arwain Shine Fiction yn bwrpasol gyda Guillaume Thouret fel swyddog gweithredol, gan ffocusio ar gynhyrchu cyfres sgripted premiwm i gyflwynwyr Ffrangeg a platfformau strymu byd-eang.
Y prifysgrifennydd Ffrengig Charles Armand Ménard, a ddefnyddiodd enw llwyfan Dranem, oedd canwr cân comig, perfformiwr mewn theatrau cerdd a chyfarwyddiadau llwyfan, a gynhyrrwr ffilmiau. Cafodd ei eni yn arrondissement 10th Paris ar Mai 23, 1869, a bu farw yn arrondissement 7e Paris ar Hydref 13, 1935. Roedd ei dad yn hoffelwr gemwaith, ac dysgodd Dranem y gwaith ohono. Adoptodd enw llwyfan Dranem fel anagram o Ménard. Dechreuodd Dranem ei yrfa fel aprendiz i gefnogwr gemwaith cyn iddo ddewis y diweddron. Yn gynted ag y gwnaeth, bu’n gweithio bythyn ag arwerthwr bwyntiau a gwerthwr offer meddygol ortopaidd. Cyhoeddodd ei yrfa llwyfan amatur ym La Verrerie ym mis Medi 1890. Digwyddodd ei ymddangos proffesiynol cyntaf ar 24 Mawrth 1894, yng nghoncert Electrig. Rhwng 1895, perfformiodd gyda Félix Mayol a Max Dearly yng ‘y Concert Parisien’. O’u cynnig 1896, datblygodd gwisgo arbennig: o’rth dychan bach, pantion streipiedig, esboniadau mawr, a het, ynghyd â paent wyneb. Daeth yn gyflwynydd arlunyddol arloesol adnabyddus am ei genre gomig absurd. Mae rhaglith ganu cyfarwyddiadol Dranem wedi’i ddewis gan ei fatal a gwneud ef yn boblas. Fe’i gwelwyd mewn sawl ffilm, gan gynnwys 'Bonsoir m'sieurs dames' ym 1902 a sawl byr deuol gyfarwyddwyd gan Ferdinand Zecca, megis 'Le salut de Dranem' (1901). Cyfarwyddodd Alice Guy un ar hugain o ffilmiau sain cychwarch, a adwaithir fel ‘Phonoscènes,’ gyda Dranem ar gyfer Gaumont ym 1905. Roedd ei humor yn anghyfarwydd ac yn aml yn drom, ac fe ganodd caneuon fel ‘Le Fils d'un gniaf’ i boblogaeth mawr. Wrth ddefnyddio Château de Ris ym 1910, sefydlodd eisteddfa elus i helpu artistiaid hen a’i chwymp; fe’i arweiniodd Arlywydd Armands Fallières ym 1911. Buasai Sefydliad Dranem yn gweithio hyd 2000, ac mae’r eiddo bellach yn gartref penisaidd dan weinyddu’r wladwriaeth. Fe’i gwelwyd mewn operettau, theatr byw, a ffilm, gan gynnwys 'La fille de Madame Angot' (1918) yng nghadarn Paris Opéra-Comique a ‘Les brigands’ (1931). Yng nghanol 1910, cymerodd Dranem ran hefyd mewn cynyrchiad o ‘Le Médecin malgré lui’ gan Molière yng nghadar l'Odéon. Yn 1923, derbyniodd y brethyn o Chevaliar de la Légion d'Honneur, gan ei ddilyn gan ran o Officier ym 1935. Mae Château de Ris-Orangis yn gwasanaethu fel lle’r ystyrir bod Dranem yn gorwedd. Yn ystod y Rhyfel Byd Cyntaf, perfformiodd Dranem ar gyfer milwyr a philsiau digroed, gan ymddangos mewn ysbytai. Fe ymddangosodd hefyd ochr yn ochr â Maurice Chevalier mewn ‘Là-Haut’. Mae ffilm ‘Le Ménage Dranem’ (Tŷ Dranem), a wneud gan Pathé, yn delweddu gwrthdro o rolebau rhyngellol draddodiadol, gyda’r wraig yn aflinolu’r gwerydd. Roedd ganddo nifer o ymddangosiaethau radio ac fe gapio mewn bwŷd ddeg ffilm rhwng 1919 a 1935. Bu farw ar Hydref 13, 1935, yng nghlinig l'Alma ym Paris, wedi cyflawni’r oedran o 66.
Ganwyd Fabrice Éboué ar 7 Mehefin 1977, yng Nghôr Maisons-Alfort (Val-de-Marne). Cafodd ei chylchgwaith yn Vincennes a Nogent-sur-Marne. Mae'r cefndir teuluol yn amryddawn; mae ei dad yn gynhyrfwr-gyrffolydd o darddiad Camerounaidd, tra bod ei mam yn Ffrengig â rhynau Normandaidd. Mae gan Éboué chwech o chwiorydd a brawd. Yn gynnar, dangosodd bŵd dychymegol, gan gymryd rhan mewn mixtape 'Embauche pour la débauche' grŵp clywedog Val-de-Marnais Splifton ym 1999, yn rapu dan yr enw pseudonim Mr. Faf. Mae'r llwybr addysgol i Éboué wedi cynnwys profiadau yng Ngholeg Breifat Albert-de-Mun, o ble cafodd ei ddiswylio, ac yn ddiweddarach ym Mwl Branly, Montalembert (Nogent-sur-Marne), a La Providence d'Amiens. Derbyniodd arethusiad fel ymgefridydd allanolus a chwrs BTS mewn Twristiaeth gyda help ei athrawon Almaenig. Yng nghyfnod hwnnw, gweithiodd fel arweinydd yn ogof Lombrives, yn cyfieithu gwybodaeth geolegol gyntaf cyn cynnig criceri a straean hanesyddol dyluniad i adloniant ymweldwyr. O 2000 ymlaen, dechreuodd perfformio ar sawl llwyfan ym Parcís, megis Théâtre des Blancs-Manteaux a Trianon. Éboué's gyrfa dyfuodd yn fawr rhwng canol-ddau ganrif deg. Fe ymddangosodd mewn ffilm byr, 'Un crime d'eau,' ym 2005 a daeth i fod yn rhan o grôp Comedy Club Jamel Debbouze rhwng 2006 a 2008. Cynhyrchodd 'Inside Jamel Comedy Club' gyda Thomas N'Gijol a chymerodd ran mewn sioe teledu 'T'empêches tout le monde de dormir' rhwng 2006 a 2008. Bu’n colofnydd rheolaidd ar 'On va s'gêner' ar Europe 1 rhwng 2008 a 2014, a chyd-siasodd theatr Comedy Club ym Paris gyda Thomas N'Gijol ym mis Ebrill 2008. Disgrifiad o’i arddull comedi yw humor du gydag archwelyd sôl, yn gwneud sylvennau am fynegiadol, cyfryngau cymdeithasol a chymdeithas. Derbyniodd y wobr 'Macho d'argent' ym marth 2009. Cyfarwyddodd Éboué ffilmiau gan gynnwys 'Case départ' (2010), 'Le Crocodile du Botswanga' (2014), a 'CoeXister' (2016). Mae’n perfformio sioe newydd ar hynnyndi o’r enw 'SolitudeS,' sy’n archwilio’r paradox o gysylltedd a pharanc, wedi’i schedule i Roubaix ar Chwefror 19, 2026.
Francis Ginibre yw cyfarwyddwr comedi a chariad Ffrengig, ganwyd ar 17 Mehefin 1959, yng Nghliwsi, Ffrainc. Cafodd ei chylchgysgod yn Nghliwsi ac mwynodd radd o'r ysgol Beaux-Arts, gan astudio celf fân yng Nghlwsi. Dechreuodd ar yrfa ym melfald, gan dderbyn dyfarniad o'r sefydliad hwnnw. Trosodd ei ffocws i gerddoriaeth ddechrau’r 1980au, a daeth yn drwmwr hunan-ddysgedig. Chwaraeodd y drum mewn sawl band, gan berfformio cerddoriaeth dawns yn aml i ddewis byw, a chymerodd ran hyd yn oed mewn dosraniadau cynnar a perfformiadau oherwydd ei rhan yng nghorau. Lluniwyd swm aruthrol yn y cyfnod cynnar o'r 1980au pan gyfarfu Ginibre â Éric Carrière, a oedd yn chwilio am drychymer. Arweiniodd y cwrdd hwn i ffurfio diweddiannol’r ddau gomediol Les Chevaliers du Fiel. Ffurfiodd bartneriaeth broffesiynol a chyfeillgar, gan berfformio gyda’n gilydd dan yr enw llwyfan honno. Yr holliant cyntaf iddynt oedd ‘Le détournement d’avion le plus fou de l’année,’ ac yn 1996, cyflawnasant cydnabyddiaeth sylweddol gyda’r cân hit ‘La Smica 2000.’ Ysgrifennwyd amdanatrysor ar teledu a radio, ac ym 1995, symudodd y ddau i Baris. Mae Ginibre hefyd yn medru ysgrifennu ar gyfer arddrawsyddion eraill; ysgrifennodd sgetiau a chyfrannodd i weithrediad am sawl perfformiwr, gan gynnwys Les Vamps a Michel Galabru, ac wedi’i anghydnabod i raglenni teledu a radio. Mae gwaith Ginibre yn ymestyn y tuâlâ i gomedi sefydlog. Mae wedi ymddangos mewn sawl ffilm, gan gynnwys Repas de famille (2014), Les Municipaux, ces héros (2018), Les Municipaux, trop c'est trop (2019), a Bingbodi (1998). Cyfarwyddodd a chwaraeodd rhan flaenorol mewn Municipal Hero (2018) a Municipal Hero, Too Much is Too Much (2019) gyda Éric Carrière. Yn 2016, sefydliodd Championnat du monde du cassoulet de Toulouse â’n gilydd, sy’n dangos diddordeb mewn diwylliant lleol. Ar hyn o ran, yn parhau Ginibre i gynnal presenoldeb rheolaidd ar y llwyfan, gan berfformio gyda Les Chevaliers du Fiel mewn arsylwad "Vacances à Dubaï." Mae'r humor ohon nhw’n gadeiriedig mewn bywyd bob dydd, a’r arsylwad 'Le Best of collector' yn parhau i fod yn boblogaidd. Chwaraeodd hefyd rhan flaenorol yn y drama 'Vacances d'enfer' yng Nghadair y Gymnase Marie Bell dechreuolyn Ionawr 14, 2011, sy’n cael ei lufrwyo fel parodi o theatr ffordd.
Fransined, a anwyd Francis Contandin ar 21 Hydref 1914 yng Nghaerdydd, Ffrainc, oedd comedian a chanwr Ffrengig. Bu farw ef yng Nghaerdydd ar 17 Hydref 2012. Roedd perthynas gref gan ei deulu â byd y sinema; roedd e'n brawd iau’r actor Fernandel, a anwyd Fernand Joseph Désiré Contandin ar 8 Mai 1903, a’r nac Franck Fernandel. Galwyd act rhieni ei rian Les Sined, ac mabwysiadodd Fransined yr enw daearol Fransined, gan gyfuno ei enw cyntaf â’r grŵp perfformiad ei rian. Treuliasd e llawer o’i yrfa yn perfformio fel ‘comique troupier,’ sef mae e wedi teithio’n helaeth i berfformio. Mae gyrfa Fransined wedi cynnwys sawl math o wahanoliadau adloniad. Bu’n perfformio prifnol mewn cabarets a theatrau cerdd, a gwyddech ef yn ymddangos niferus mewn ffilmiau, fel arfer mewn rholau bach neu fel actor wrth gefn. Fel canwr, bu’n perfformio cân gan Vincent Scotto, Bob Cary, a Paul Lemel, ynghyd â phoblogaidd gan ei frawd Fernandel. Rhwng 1966 a 1978, rhyddhaodd Fransined sawl côl, gan gynnwys albwm wedi’i arddelio i gerddoriaeth Fernandel. Bu hefyd yn cyfrannu i'r diwydiant hysbysebion o'r 1960au ymlaen, gan ymddangos mewn llawer o gyhoeddiadau, gyda'i ymddangosiad olaf ar gyfer dŵr minerlaidd La Salvetat yn 2012. Fe gysyllt y cymedrwydd o Fransined yn aml â chymeriadau cyfunol o De Ffrainc, a ddangoswyd yn aml mewn sioeau un person. Yn 1972, adfyddodd Fernandel ei gan “Ne me dis plus tu” a’i berfformiodd ar y teledu. Er bod ei frawd Fernandel wedi cyflawni poblogaeth eang trwy gyngerddiadau, operettas, adolygiadau mwnci, ac yn enwedig cyfres ffilmiau 'Don Camillo', cynhaliodd Fransined bresenolwch gyson ym mlynyddoedd y diweddaraf o wleidyddiaeth Ffrengig. Cysylltir Fernandel â’i dathanen geiniog a fe’i gwylwyd mewn ffilmiau fel ‘Round the World in 80 Days’ (1956) a ‘Paris Holiday’ (1958), a chwaraeodd hyd yn oed rôl prif ganlyniadwr mewn hysbysebion teledu Brydebaidd ar gyfer Dubonnet. Dangosodd gyrfa Fransined, er nad oedd yn arbennig mor nodedig â’i frawd, y cynorthwyeddeg i berfformiad cymeriadol Ffrengig trwy gydol ei oes.
Ganwyd 31 Mai 1953, yng Nghlo-les-Bains (Dunkerque yn bresennol), François Maurice Rollin, sy’n adnabyddus proffesiynol fel François Rollin, ac mae’n gweithio fel actor, comediant, awdur, a sgriptiwr Ffrengig. Graddiodd o'r ESSEC Business School ym 1975 a dechreuodd ei yrfa fel newyddiadurwr ar gyfer Le Monde rhwng 1976 a 1991. Mae’n rhan o’r cyfnod honno y datblygodd ei sgiliau humor fel colofnwr mewn cyhoeddiadau fel 'Vu de gauche' a 'Fluide glacial,' gan adfyreddio perspectif unigryw ar ddigwyddiadau presennol. Dechreuodd teithion comedi Rollin gyda chyfraniadau i sawl mudiad cyfryngol. Roedd yn rhan o grŵp cerddoriaeth burlesque Tchouk Tchouk Nougâh yn y 1980au, a chyfrannodd fel ysgrifennydd ffilm i Merci Bernard rhwng 1982 a 1984. Derbyniodd adnabyddiad gwasanaethfawr gyda’r cyfres teledu Palace yn 1988, lle bu’n un o’r awduron a chreuodd y cymeriad boblogaidd ‘Profesor Rollin.’ Mae’r cymeriad yn mesglu humor surrealegol a phamprin â pharodi cymdeithasol, fel arfer wedi’i bresennu fel proffesor ffyddlon a doethiol mewn sioeau un person. Sefydlogodd hefyd i’r rhaglen newyddiadur safarog Les Guignols de l'info rhwng 1989 a 1990. Mae gwaith Rollin yn cyrraedd amryw o gyfryngau, gan gynnwys ffilm, teledu, llenyddiaeth, a chyngerdd. Fe’i gwylwyd mewn Pendant ce temps nos deux héros ym 1988, fe’i actiodd mewn Hirondelles de saucisson , a ysgrifennodd ef hefyd, ym 1990, ac fe’i brifactiodd mewn Colères ym 1996 a eto ym 2008. Cyfarwyddodd ef L'Envol du pingouin ym 2000, 2006, a 2008, ac mae wedi ysgrifennu niferus o lyfrau, gan gynnwys J'ai réfléchi pour vous (2001), Les Grands Mots du professeur Rollin (2006), Les Belles Lettres du professeur Rollin (2007), a Sophie Mounicot, c'est mon tour! (2008). Cyfarwyddodd ef gwaith felly fel Astier et Rollin posent les bases de la pensée moderne gyda Alexandre Astier ym 2009, a Epîtres gyda Arnaud Joyet & Arnaud Tsamere ym 2016. Chwaraeodd brenin Loth yn y gyfres Kaamelott . Cafodd Wobr Raymond-Devos am iaith Ffrangeg ei anrhydeddu gan Rollin ym 2009. Er nad yw’n rhoi arddrawsyddion unigol bellach ers 2017, mae’n parhau i ymddangos ar orsafoedd radio fel France Inter, Europe 2, a France Culture, ac mae’n aelod rheolaidd o ‘Les Grosses Têtes’ ar RTL ers 2016. Mae wedi ychwanegu Matthieu Noël’s show ‘Zoom Zoom Zen’ ar France Inter yn ddiweddar, a bydd yn ymddangos yn rheolaidd ar ‘La semaine de campagne’ rhag September 2026.
Y Frédéric Volovitch yw canwr a chariadall Ffrengig, ganwyd ar 18 Mai 1974, yng Nghyfnod. Ael o Les Wriggles, grŵp Ffranseis-iaith sy’n cynnwys cân, theatr a chomedï rhynglyngbyrbwl, derbyniodd ymweliad am ei gyfraniadau. Dechreuodd y grŵp hwn yn 1995 yng ngholeg ENSATT ym Paris. Roedd Volovitch yn rhan o’r tîm cyfarwydd o bump ael o 1995 hyd 2009. Y dechreuodd y perthynas rhwng Volovitch a Les Wriggles ym 1995 ac yn parhau trwy sawl albwm, gan gynnwys Justice avec des saucisses (1997), Les Wriggles partent en live (1999), Ah bah ouais mais bon (2002), Moi d'abord (2005), a Tant pis ! Tant mieux! (2007). Cymysgodd y grŵp testau cyfunus, barddonol, heriol, a llestriadol, gan gyflwyno gwyliadau realistig trwy sgetshau wedi'u cymysgu â caneuon, ac yn gwisgo dillonfeydd coch yn gyson wrth gyngerddau. Ymroddodd y grŵp â’r gynhadledd trwy ddychrynion a rhyngweithiadau, a phethodd eu perfformiadau yn hirbysu amrywiaeth eang o themâu, o fywyd bob dydd i feirniadaeth gymdeithasol. Defnyddiodd caneuon poblogaidd fel "Poupine et Thierry" allegori i arestio gwrthdaro diwylliannol, tra cyfeiriad "Délit de face, yes!" i niweliad. Ar ôl ei ddymhelodd o Les Wriggles ym 2006, ynghyd â Antoine Réjasse a Franck Zerbib, ffurfiodd Volovitch y ddau Volo â'i brawd iau, Olivier Volovitch, yn 2001. Rhyddhawyd sawl albwm gan Volo, gan gynnwys Bien Zarbos (2005), Jours Heureux (2007), Sans rire (2013), Chanson française (2017), a Avec son Frère (2020). Ers 2011, mae Volovitch wedi perfformio sioe solo, a enwyd gyhydnodedig Est ce qu'il y a des morts? , sy’n clymu canu, hwylio, a theatr cerddorol. Mae ei sioeau’n pwysleidio cyswll direct â’r cyfryngau, rhychwantu mewn cerddoriaeth, ac archwilio bywyd dyddiadol, gan ddefnyddio straffeiti, drygryn, a mwyno o naratif. Mae’n cynnig rhyddhau’r albwm ‘Mine de rien’ ym 2026 a pherfformio yng Nghyffres ym mis Ebrill 2027.
Maxime Godart yw actor, digrifwr, sgriptysgrifennydd, a chyfarwyddwr ffilm Ffrengig. Cafodd ei eni yng Nghompiègne, Ffrainc, ar Hydref 2, 1998 (neu Hydref 9, 1999, yn ôl ffynnonau eraill), ac dechreuodd ei yrfa actorol ym 2009. O ran naw mlynedd, dechreuodd danfon dosbarthion theatr yng nghanol diwylliant Noyon, gan fygythio â’r awyrgystadledd i ddod yn actor. Bu ei dymheriad yn yswyddu cyfarwyddwr Laurent Tirard, a’i ddewisodd ar gyfer rôl pwysig ar ôl gweld adroddiad ar-lein a chreu’n rhedeg ar gyfer Le Petit Nicolas yn 2008. Mae Godart yn adnabyddus iawn am ei ddarddiad o Petit Nicolas yn y ffilm "Le Petit Nicolas" ym 2009, sy’n seiliedig ar waith René Goscinny a chyfarwyddwyd gan Laurent Tirard. Chwaraeodd y rhan flaen, gan ennyn y rhan oherwydd ei deallusrwydd i gymeriad y llyfr comig a’i ddymuniad clir i ddangos. Cafodd y ffilm ei rhyddhad yn Tsieina’n Fefnol ar 10 Chwefar, 2013, a derbyniodd ei enwi am "Ffilm Iaith Tramwog Gorau" yng Ngwobrau Ffilm Ewrop a Gwobrau Ffilm Brasil. Fe’i gwelwyd hefyd yn "Les Meilleurs Amis du Monde" (2009) fel Bruce a "Le Grand Restaurant" (2010) fel Charles, ac roedd ganddo rhan gefnog mewn "The Best Friends in the World" (2010). Yng nghyfnod hwnnw, cyflwynodd wobr i The Black Eyed Peas yng Ngwobrau Cerdd NRJ ym 2010 a gymerodd ran yn y Prix Louis Lumière. Y tuâl i’r actio, ehangodd Godart ei waith creadigol. Yn 2015, cyflwynodd gyngherdd gan y gwyddonydd astrophysig Hubert Reeves mewn ysgolion ledled Picardy. Daeth yn nodennydd i’r cymdeithas ‘Coming Alive’ yn 2017 a fe’i gwylwyd mewn fideo cerddor ar gyfer Christophe Madrolle. Ef oedd y prif ganlyniadwr mewn ffilmiau byrion Par un Regard (2019) a Par un regard : chapitre 2 (2019). Mae Godart hefyd wedi mynd i’r blaen i’w gyfarwyddo, cynhyrfu a chyfarwyddo’r ffilm byr Constellation (2024), lle mae hefyd yn ymddangos fel actor. Cadwodd sereniad ar gynhyrchiad Le Petit Nicolas yn Paris a’r 81il Ffilm Ryngwladol Fenis gyda Claude Lelouch, ac wedi cymryd rhan mewn digwyddiadau elusgol ar gyfer sefydliadau fel ‘Premiers de Cordée’, sy’n darparu gweithgareddau chwaraeon i blant sydd wedi’i cysgoddi mewn ysbytai.
Albania
Armenia
Yr Ariannin
Awstria
Awstralia
Aserbaijan
Gwlad Belg
Bwlgaria
Benin
Brasil
Canada
Y Swistir
Chile
Camerŵn
Tsieina
Colombia
Tsiecia
Yr Almaen
Denmarc
Gweriniaeth Dominica
Algeria
Estonia
Yr Aifft
Sbaen
Y Ffindir
Ffrainc
Y Deyrnas Unedig
Ghana
Gwlad Groeg
Guatemala
Hwngari
Indonesia
Iwerddon
Israel
India
Irac
Iran
Yr Eidal
Jamaica
Japan
Kenya
De Corea
Kazakhstan
Libanus
Latfia
Moroco
Myanmar (Burma)
Malta
Malawi
Mecsico
Malaysia
Nigeria
Nicaragua
Yr Iseldiroedd
Norwy
Nepal
Seland Newydd
Periw
Y Philipinau
Pacistan
Gwlad Pwyl
Portiwgal
Qatar
Rwmania
Serbia
Rwsia
Saudi Arabia
Sweden
Slofenia
Slofacia
Gwlad Thai
Tiwnisia
Twrci
Taiwan
Wcráin
Uganda
Yr Unol Daleithiau
Uruguay
Uzbekistan
Fietnam
De Affrica
