GiggleTime GiggleTime
Μενού
Αναβάθμιση σε Premium Υποβολή ανέκδοτου Κωμικοί Σχετικά Συχνές Ερωτήσεις Επικοινωνία

Νομικά
Πολιτική Απορρήτου Όροι Χρήσης Πολιτική Cookie Πολιτική Επιστροφών και Ακυρώσεων Αναφορές
Σύνδεση
Γλώσσα
Κατηγορίες
Ρυθμίσεις
Γλώσσα Ελληνικά
Ασφαλής λειτουργία
Αυτόματη αναπαραγωγή τυχαίων ανεκδότων
Ειδοποιήσεις
Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Προσθήκη κωμικού
1635 κωμικοί
Régis Laspalès, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Régis Laspalès

Ο Ρεζή Λασπαλές είναι Γάλλος κωμικός και ηθοποιός, γεννημένος στις 25 Φεβρουαρίου 1957, στην 14η συνοικία του Παρισιού. Η οικογένειά του κατάγεται από την Βουργουνδία, συγκεκριμένα από το Νυί-Σαιν-Ζωρζ (Κοτ ντε Όρ). Αφού παρακολούθησε το Λύκειο Μονταίν, συνέχισε τις σπουδές του στην École des Beaux-Arts στο Παρίσι, όπου απέκτησε πτυχίο στις πλαστικές τέχνες με εξειδίκευση στη γλυπτική. Στη συνέχεια, ακολούθησε σπουδές υποκριτικής στο Cours Simon, το οποίο θεωρούσε πραγματικό κλήρο του. Πριν ξεκινήσει την καριέρα του ως κωμικός, ο Λασπαλές υπηρέτησε στο Marine Nationale ως βοηθός στην κουζίνα. Η επαγγελματική πορεία του Λασπαλές ξεκίνησε το 1981, όταν εκείνος και ο Φιλίπ Σεβαλιέ δημιούργησαν την πρώτη τους παράσταση, «Χωρίς φαντασία στην πορτοκαλάδα». Ο Φιλίπ Μπουβάρ τους ανακάλυψε αργότερα, και εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην τηλεόραση το 1982 ως μέρος της εκπομπής «Το Θέατρο του Μπουβάρ» που μεταδιδόταν από το Antenne 2. Το κωμικό δίδυμο, Σεβαλιέ ετ Λασπαλές, έγινε γνωστό για τη μοναδική τους διατύπωση, η οποία συχνά μιμούταν από άλλους καλλιτέχνες. Διαχειρίζονται από κοινού την εταιρεία παραγωγής «Pipo et Mario». Το 1999, έλαβαν το Βραβείο Χιούμορ της SACEM. Έχει επίσης αναλάβει σόλο ρόλους, με αξιοσημείωτη την πρωταγωνιστική του εμφάνιση ως Λαντρύ στο θεατρικό έργο του Λοράν Ρουκιέ με τον ίδιο τίτλο το 2005 και τη συμμετοχή του στην εκπομπή «Σ δεξιά, σ αριστερά» από το 2016 έως το 2018. Ο Λασπαλές ζει κυρίως στο Παρίσι, κοντά στο Μονπαρνάς, και έχει ένα σπίτι στο Πρεμό-Πρισέ. Διαθέτει επίσης αμπελώνες στο Πρεμό-Πρισέ και παράγει κρασί, συνδέοντάς τον με τις βουργουνδικές ρίζες της οικογένειάς του. Ο πατέρας του ήταν εφευρέτης και φωτογράφος που κέρδισε ένα μετάλλιο στον διαγωνισμό Λεπίν για ένα «χιόνιστρο σκι», ενώ η μητέρα του ήταν ζωγράφος. Το 2026, επιστρέφει στη σκηνή μόνος του με το 'Ο Ρεζύς Λασπαλές μιλάει επιτέλους', σηματοδοτώντας μια αλλαγή στην καριέρα του. Είναι γνωστός ως αφοσιωμένος θαυμαστής του Ντέιβιντ Μπόουι και απολαμβάνει τον μηχανοκινητικό αθλητισμό, έχοντας κατέχει σπορ αυτοκίνητα όπως Lotus και αγγλικά αυτοκίνητα, και ισχυρίζεται ότι δεν έχασε ποτέ ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1.

Smaïn, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Smaïn

Ο Σμαΐν Φαϊρούζ, γνωστός επαγγελματικά ως Σμαΐν, είναι Γάλλος ηθοποιός και κωμικός αλγερινής καταγωγής. Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1958 στην Κωνσταντίνα, Αλγερία, η οποία τότε αποτελούσε μέρος της Γαλλικής Αλγερίας. Οι γονείς του είναι άγνωστοι· μεγάλωσε από ανάδοχη οικογένεια. Ο ανάδοχος πατέρας του ήταν ένας καβυλιανός καθαριστής και η ανάδοχος μητέρα του υπηρέτρια. Κατά την παιδική του ηλικία, ο Σμαΐν βίωσε περιόδους σε δημόσια νοσοκομεία και αργότερα έζησε με μια οικογένεια ανάδοσης. Παρακολούθησε το σχολείο Notre-Dame de Saint-Mandé και το Lycée Saint-Michel de Picpus, και συμμετείχε σε χορωδιακό τραγούδι για πολλά χρόνια κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Ο Σμαίν ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1980, εμφανιζόμενος σε καφέ-θέατρα και μικρά παρισινά καμπαρέ. Εντάχθηκε στο Θέατρο Μπουβάρ του Φιλίπ Μπουβάρ, όπου γνωρίστηκε με τους Ντιντιέ Μπουρδόν, Μπερνάρ Καμπάν, Πασκάλ Λεζιτίμου και Σέιμουρ Μπρούσσελ. Μαζί, σχημάτισαν μια ομάδα κωμωδίας που ονομαζόταν Les Cinq, η οποία περιόδευσε για αρκετά χρόνια. Η σόλο καριέρα του απέκτησε δυναμική με παραστάσεις όπως το 'English beur' το 1986, που γυρίστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ηθοποιών, και το 'T'en veux?' το 1989. Εμφανίστηκε στην ταινία 'L'Œil au beur(re) noir' το 1987, η οποία κέρδισε το βραβείο César Καλύτερης Πρώτης Ταινίας. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Σμαίν έχει λάβει σημαντική αναγνώριση για το έργο του. Το 1996, κέρδισε ένα βραβείο Μολιέρ για την καλύτερη μονομελής παράσταση για το 'Comme ça se prononce,' και έλαβε επίσης ένα βραβείο Victoire de la musique και ένα Grand Prix Sacem. Συμμετείχε σε αρκετές παραστάσεις των Enfoirés από το 1992 έως το 1998. Το 2009, ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 'La France a un incroyable talent' και συνεργάστηκε με τον Μισέλ Λεγκράν στο άλμπουμ του 'Délit de fa dièse.' Ερμήνευσε στο θεατρικό έργο 'Réactions en chaîne' το 2012. Το 2024, ο Σμαίν διορίστηκε Αξιωματικός της Εθνικής Τάξης Αξίας, και συνεχίζει να εμφανίζεται, συμμετέχοντας στο ‘The Masked Singer’ το 2019.

Αριστίντ Μπρούαντ, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Αριστίντ Μπρούαντ

Γεννημένος στις 6 Μαΐου 1851 στην Κουρτενάι, Λουάρ-ετ, Γαλλία, ο Αριστίδης Μπρυάν ήταν ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων, καμπαρέ και κωμικός. Προερχόταν από μια αστική οικογένεια και ως παιδί έλαβε μόρφωση, συμπεριλαμβανομένων σπουδών λατινικών με τον τοπικό ιερέα. Στην ηλικία των έντεκα, πέτυχε επιτυχία κερδίζοντας πολλά βραβεία σε διάφορα θέματα, συμπεριλαμβανομένης της φωνητικής μουσικής, στο Αυτοκρατορικό Λύκειο του Σεν. Η πρώιμη ζωή του Μπρυάν σημαδεύτηκε από οικονομικές δυσκολίες· η οικογένειά του μετακόμισε πέντε φορές μεταξύ 1863 και 1867. Άρχισε να συνθέτει τραγούδια ήδη από το 1862. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1866, ο Μπρουντάν έφυγε από το σπίτι στα δεκαπέντε του για να βρει εργασία. Εργάστηκε ως μαθητευόμενος κοσμηματοπώλη και αργότερα ως κοσμηματοπώλης, πριν υπηρετήσει σύντομα ως εθελοντής σκοπευτής κατά τον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο του 1870. Στη συνέχεια, εργάστηκε για τέσσερα χρόνια στην Εταιρεία Βόρειας Σιδηροδρόμου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ανέπτυξε το τραγουδιστικό και κωμικό του πρόγραμμα, εμφανιζόμενος σε καφέ-κονσέρτα και μικρά στέκια που ονομάζονταν «γκογκέτες». Απέκτησε αναγνώριση μέσω αυτών των εμφανίσεων και ενθαρρύνθηκε να παρουσιαστεί σε χώρους όπως το Robinson, το Concert des Amandiers και το Concert de l'Époque. Η σκηνική προσωπικότητα του Μπρουντάν έγινε αναγνωρίσιμη, με ψηλές μπότες, ένα μακρύ κόκκινο φουλάρι, ένα μαύρο βελούδινο σακάκι, και συχνές εμφανίσεις με ένα κόκκινο πουκάμισο. Η καλλιτεχνική κορυφή του Μπρουάν σημειώθηκε μεταξύ των ετών 1880 και 1905. Άνοιξε το δικό του κλαμπ, το «Le Mirliton», το 1885, όπου χρησιμοποιούσε την κωμωδία των προσβολών για να ψυχαγωγήσει το κοινό του. Το κλαμπ φιλοξενούσε επίσης ένα περιοδικό με το ίδιο όνομα με εικονογραφήσεις από τον Ενρί ντε Τουλλούζ-Λοτρέκ, ο οποίος δημιούργησε μια εμβληματική αφίσα με θέμα τον Μπρουάν. Ο Μπρουάν θεωρείται ότι δημιούργησε το μουσικό είδος «chanson réaliste» και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της παρισιάνικης αργκό (argot). Τα «Nini Peau d'Chien», «A la Bastille» και «Le Chat Noir» είναι μερικά από τα τραγούδια που του έδωσαν σημαντική αναγνώριση. Το ρεαλιστικό κίνημα chanson, στο οποίο ο Μπρουάν συνέβαλε στην ίδρυσή του, συνεχίστηκε έως τα μέσα του 20ού αιώνα, με την Εντίθ Πιάφ να θεωρείται μία από τις τελευταίες ερμηνεύτριές του. Μετά τον θάνατό του στο Παρίσι (18ο διαμέρισμα) στις 11 Φεβρουαρίου 1925, ο Αριστίδης Μπρουάν τάφηκε στο νεκροταφείο του Σουμπλίνι.

Ξαβιέ Ντελούκ, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Ξαβιέ Ντελούκ

Ο Xavier Deluc, ένας Γάλλος ταλαντούχος που έχει εργαστεί ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, θυμάται καλύτερα τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, ιδιαίτερα στις σειρές Marc Eliot, Dolmen, και ένα δωδεκάχρονο τμήμα της Ερευνητικής Μονάδας όπου υποδύθηκε τον Captain Martin Bernier. Στον κινηματογράφο πρωταγωνίστησε στην ταινία του 1985 Πέθανε με τα μάτια του ανοιχτά και την εικόνα του 1986 Captive.

Πιερ-Φρανσουά Μαρτέν-Λαβάλ, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Πιερ-Φρανσουά Μαρτέν-Λαβάλ

Ο Πιέρ-Φρανσουά Μάρτιν-Λαβάλ, που συχνά αναφέρεται ως PEF ή Pef, ήταν Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης ταινιών, σεναριογράφος και θεατρικός σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στο Μασσαλία στις 25 Ιουνίου 1968, γιος του Ντενί Μάρτιν-Λαβάλ, και ξεκίνησε την εκπαίδευσή του ως ηθοποιός από το 1988 έως το 1991 υπό τις Ιζαμπέλ Ναντί και Ντενίζ Μπονάλ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, γνώρισε τη Μαρίνα Φουά, την Ελίζ Λαρνικόλ, τον Μωρίς Μπαρτέλεμί, τον Ζαν-Πολ Ρούβ και τον Πασκάλ Βινσέν, άτομα που αργότερα θα γίνονταν αναπόσπαστα μέλη μιας κωμικής ομάδας. Το δίδυμο της κωμωδίας «Les Robins des Bois» ιδρύθηκε από τον Martin-Laval το 1996 μαζί με τους συμμαθητές του. Αρχικά ονομαζόταν «The Royal Imperial Green Rabbit Company», αλλά σύντομα άλλαξαν όνομα μετά την πρώτη τους επιτυχημένη παράσταση, «Robins des bois». Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Théâtre des Sablons στη Fontainebleau και παρουσιάστηκε πάνω από 250 φορές στο Théâtre de la Gaîté-Montparnasse και στη συνέχεια στο Splendid. Ο Dominique Farrugia ανακάλυψε τους Les Robins des Bois και τους παρήγαγε στο κανάλι Comédie!, όπου εμφανίστηκαν στην εκπομπή «La Grosse Emission» από τον Νοέμβριο του 1997 έως τον Ιούνιο του 1999, και αργότερα στην εκπομπή «Nulle part ailleurs» του Canal+ από τον Σεπτέμβριο του 1999 έως το 2001. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στους Les Robins des Bois, η οποία διήρκεσε από τη δεκαετία του 1990 έως τη δεκαετία του 2000, υποδύθηκε επαναλαμβανόμενους χαρακτήρες όπως ο Pouf le Cascadeur, ο Commissaire Van Loc, ο Monsieur Merdocu, ο Maître Marcadet, η Madame Marcadet και ο Professeur Cigalon. Πέρα από τη συνεργασία του με τους Les Robins des Bois, ο Μαρτίν-Λαβάλ έχει ακολουθήσει μια ποικιλόμορφη καριέρα. Σκηνοθέτησε τις 'Éric et Ramzy' από το 1996 έως το 1998 και την ταινία 'Essaye-moi' το 2006, με πρωταγωνιστές τους Ζυλί Ντεπαρντιέ, Πιέρ Ρισε, Καντ Μεράντ και Μαρίνά Φουά. Σκηνοθέτησε επίσης το 'Serial Teachers' το 2013 και τη συνέχεια του το 2015, καθώς και το 'Gaston Lagaffe' το 2018. Στα credits του ως ηθοποιός περιλαμβάνονται ρόλοι σε ταινίες όπως η Vilaine (2008), η Modern Love (2008), η L'un dans l'autre (2016), η Mon poussin (2016) και η Un jour mon prince ! (2016). Επίσης, έδωσε τη φωνή του στον Έμιλ στην γαλλική έκδοση του 'Ratatouille' το 2007, εμφανίστηκε στο 'Capitaine Marleau' το 2018 και στο 'The Disappearance' το 2015. Σκηνοθέτησε και υποδύθηκε στο θεατρικό έργο 'Robin des Bois d'à peu près Alexandre Dumas' το 1997, και σκηνοθέτησε το μιούζικαλ Spamalot στο Théâtre Comédia το 2010, επαναλαμβάνοντας τον ρόλο του Βασιλιά Αρθούρου από το 2013 έως το 2014 στο Bobino.

Ρίτσαρντ Μπέλζερ, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Ρίτσαρντ Μπέλζερ

Ο Ρίτσαρντ Μπέλζερ, γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1944 στο Μπρίτζπορτ του Κονέκτικατ, ήταν Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός, συγγραφέας, σεναριογράφος και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Οι γονείς του ήταν Εβραίοι. Ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός σε νεαρή ηλικία, αρχικά επιδιώκοντας να φέρει γέλιο και αποσπάσματα στην μητέρα του. Αποφοίτησε από το Fairfield Warde High School και παρακολούθησε για σύντομο χρονικό διάστημα το Dean College πριν αποβληθεί, ο Μπέλζερ ακολούθησε την κωμική σκηνή σε μέρη όπως τα Pips, The Improv και Catch a Rising Star. Συνέβαλε επίσης στην ομάδα κωμικού Channel One, η οποία υπήρξε έμπνευση για το 'The Groove Tube'. Ως κωμικός προθέρμανσης για το *Saturday Night Live* εργάστηκε μεταξύ 1975 και 1980, ενώ από το 1973 έως το 1975 είχε τον ρόλο ενός βασικού μέλους στο *National Lampoon Radio Hour*. Άνοιξε τις εμφανίσεις του Warren Zevon κατά τη διάρκεια της περιοδείας του το 1979 και συν-παρουσίασε την εκπομπή Brink & Belzer στον ραδιοφωνικό σταθμό WNBC στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Στα credits του ως ηθοποιός περιλαμβάνονται εμφανίσεις σε ταινίες όπως το *Fame*, το *Night Shift* και το *Scarface*. Συχνά εμφανιζόταν στην εκπομπή *The Howard Stern Show* και παρουσίαζε την εκπομπή *The Richard Belzer Show* στο Cinemax. Ο Μπέλζερ είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως αστυνομικός Τζον Μαντς σε πολλές σειρές για 23 χρόνια. Έπαιξε τον αστυνομικό Τζον Μαντς στις σειρές *Homicide: Life on the Street* (1993-1999) και *Law & Order: Special Victims Unit* (1999-2013), και εμφανίστηκε ως ο χαρακτήρας σε επτά άλλες σειρές, συνολικά έντεκα εκπομπές. Έγραψε αρκετά βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των *UFOs, JFK, and Elvis: Conspiracies You Don't Have to Be Crazy to Believe* (2000) και *How to Be a Stand-Up Comic* (1988). Ο Ρίτσαρντ Μπέλζερ αγόρασε ένα σπίτι στο Μπουζούλ, στη Γαλλία, το 2013, όπου απεβίωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2023. Θυμάται ως ένας από τους λίγους ηθοποιούς που υποδύθηκαν τον ίδιο χαρακτήρα σε τόσες διαφορετικές σειρές.

Ρομάν Μπρουτέγ, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Ρομάν Μπρουτέγ

Ο Ρομαίν Μπουτιγιέ, γεννημένος στο Παρίσι στις 24 Μαρτίου 1937, ήταν ένας πολυπράγματος Γάλλος καλλιτέχνης. Αυτοπροσδιοριζόταν ως θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός, κωμικός και τραγουδιστής, και η καριέρα του διήρκησε πολλές δεκαετίες. Από μικρός έδειξε μια επιθυμία για καλλιτεχνική ελευθερία, εκφράζοντας ότι το λειτούργημά του ήταν να βρει εργασία που να του επιτρέπει να δραστηριοποιείται οποιαδήποτε ώρα χωρίς να χρειάζεται δίπλωμα ή πραγματική εργασία. Η πρώιμη ζωή του Μπουτιγιέ περιλάμβανε συμμετοχή στις Κα Scout. Το ταξίδι του στον χώρο της παράστασης ξεκίνησε με την πρώτη του μονομελή παράσταση στο Θέατρο de la Vieille-Grille το 1966. Μια καθοριστική στιγμή στην καριέρα του Μπουτεγιέ συνέβη το 1968, όταν συνίδρυσε την ομάδα Café de la Gare. Αυτό το στέκι, μαζί με άλλα, βοήθησε να ξεκινήσουν οι καριέρες πολλών καλλιτεχνών και θεωρείται πρωτοπόρος του café-théâtre. Η αρχική ομάδα περιλάμβανε τους Κολύχ, Σόθα, Ανρί Γκυμπέ, Πατρίκ Ντεουάρ και Μιού-Μιού. Ένας χωρισμός από τη συνεργάτιδά του Σόθα συνέβη το 1968, όταν παντρεύτηκε τον Πατρίκ Ντεουάρ. Το έργο του Μπουτεγιέ συχνά εξερευνούσε αναρχικές θεματικές· έγραψε σχεδόν τριάντα θεατρικά έργα εμπνευσμένα από ελευθεριακές ιδέες, και περίπου τριάντα συνολικά. Στη λίστα των εμφανίσεών του ως ηθοποιός περιλαμβάνονται ταινίες όπως το Le Feu follet και το The Distrait , καθώς και ο ρόλος του Σάιμον στην ταινία του Ρόμαν Πολάνσκι, The Tenant (1976). Το έργο του Μπουτεγιέ τεκμηριώνεται στο IMDb. Αργότερα στη ζωή του, ο Μπουτεγιέ συνέχισε να συμβάλλει στις τέχνες. Νυμφεύθηκε την ηθοποιό Σαΐντα Τσόρτσιλ το 1988 και απέκτησαν έναν γιο με το όνομα Σαμς, που γεννήθηκε στο Μασσαλία το 1997. Η οικογένεια μετακόμισε στην Εταμπές, Μπως, το 1997. Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Μπουτεγιέ και η Τσόρτσιλ ίδρυσαν ένα θέατρο με 50 θέσεις που ονομαζόταν Les Grands Solistes στην Εταμπές. Ο χώρος αυτός φιλοξένησε περίπου πενήντα καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Φρανσουά Ρολάν, Αλμπέρ Μεσλέ, Κλερ Ζαζ, Ντιντιέ Πορτέ, Μαρκ Ζελάς, Φρεντ Σορέλ, Πολ Αντάμ, Βινσέν Ρόκα, Κριστόφ Γκιγιέ, Ζαν Βοκά, Φρεντρικ Χουλνέ και Προύν Λιχτλέ. Ο Ρομαίν Μπουτεγιέ απεβίωσε στην Κορμπέ-Εσονές στις 31 Μαΐου 2021, σε ηλικία 84 ετών, λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας.

Ρόμπερτ Καστέλ, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Ρόμπερτ Καστέλ

Ο Ρομπέρ Καστέλ, γεννημένος Ρομπέρ Μογιάλ στις 21 Μαΐου 1933 στην Μπαμπ Ελ Ουέντ, Αλγερία, ήταν Γάλλος κωμικός και ηθοποιός. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του ήταν γεμάτα μουσική· η μητέρα του, Λίλι Λαμπασί, ήταν τραγουδίστρια-συνθέτης μουσικής Chaabi, και ο πατέρας του, επίσης με το όνομα Λίλι Λαμπασί (Ελί Μογιάλ), ήταν δάσκαλος της μουσικής chaâbi. Ο Καστέλ ξεκίνησε την καριέρα του συνοδεύοντας τον πατέρα του παίζοντας ταρ και κιθάρα, ερμηνεύοντας γαλλο-αραβικά τραγούδια. Αρχικά ακολούθησε ένα μουσικό μονοπάτι πριν στραφεί στην υποκριτική. Ο Καστέλ ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο ως μέλος της трупής του Περιφερειακού Κέντρου Θεατρικής Τέχνης με έδρα την Αλγέρι. Έπαιξε αξιοσημείωτα τον Ρομπέρ στο έργο «Η Οικογένεια Ερνάντες», το οποίο εξέταζε τις εμπειρίες της κοινότητας των Πιέ-Νουάρ. Η κινηματογραφική του καριέρα ξεκίνησε το 1957, σε ηλικία 24 ετών, με εμφανίσεις στις ταινίες «Οι Εραστές του Αύριο» και «Μάρτυρας στην Πόλη». Καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα συνέχισε να παίζει, εμφανιζόμενος σε πολυάριθμες κωμωδίες για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Έπαιξε σε ταινίες όπως «Ένας Ηλίθιος στο Παρίσι» (1967), «Τρέχει, τρέχει η προάστιο» (1972), «Η Άδεια Οδήγησης» (1973) και «Ο Μεγάλος Ξανθός με το Μαύρο Παπούτσι» (1972), καθώς και στην τηλεοπτική σειρά «Οι Αγίες Αγαπημένες». Ο Καστέλ και η σύζυγός του, η ηθοποιός Λυουκέτ Σακέ, η οποία απεβίωσε το 1987, παρουσίαζαν συχνά κωμικά σκίτσα μαζί, συχνά σε στυλ «πιέ-νουάρ». Ο Καστέλ και ο Σακιέ ήταν ένα καλλιτεχνικό δίδυμο, που άνοιγαν τις εμφανίσεις για αξιόλογες προσωπικότητες όπως ο Φρανκ Σινάτρα, η Μαρλένε Ντήτριχ και ο Φιλίπ Κλε. Συμμετείχαν επίσης σε ραδιοφωνικές εκπομπές όπως το «Les Grosses Têtes» και το «Jeux de 20 heures», και εμφανίστηκαν σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το «Les Grosses Têtes» (RTL) και το «Les Jeux de 20 heures» (France Régions 3). Το 2011, συνέβαλε στην ταινία «El Gusto», υποδυόμενος έναν ρόλο και παίζοντας ως βιολιστής στην ορχήστρα. Η συμμετοχή του στο ντοκιμαντέρ του 2017 «Les Magnifiques», το οποίο εξέταζε τον γαλλικό ποπ πολιτισμό από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980, ανέδειξε την επιρροή του μέσα σε αυτή την εποχή. Ο Καστέλ έλαβε τον Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής το 2011. Μετά από μια περίοδο ασθένειας, απεβίωσε στις 5 Δεκεμβρίου 2020, στο Νοσοκομείο Pitié-Salpêtrière στο Παρίσι· η ταφή του πραγματοποιήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου στο Παρισινό νεκροταφείο Pantin.

Τίτοφ, κωμικός από Γαλλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Τίτοφ

Ο Τιτόφ, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Κριστόφ Ζούνκα, είναι Γάλλος κωμικός και ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1972 στο Μασσαλία και κατάγεται από μια οικογένεια με δημιουργικές ρίζες· ο πατέρας του, Ζεράρ Ζούνκα, είναι ζωγράφος και εργολάβος, ενώ η μητέρα του, Αλίν Ζούνκα, εργάστηκε ως κομμώτρια πριν γίνει νοικοκυρά. Στα νιάτα του, ακολούθησε καριέρα στον αθλητισμό, φιλοδοξώντας να γίνει τερματοφύλακας και έπαιξε για λίγο μαζί με τον Ζινεντίν Ζιντάν σε μια ομάδα νέων. Το ταξίδι του προς την κωμωδία ξεκίνησε το 1989 όταν άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο Delta-Théâtre. Η καριέρα του Τιτόφ άρχισε να αποκτά δυναμική στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ξεκινώντας με σκετσάκια που παρουσιάστηκαν στο εστιατόριο του αδελφού του στο Σαιν-Τροπέπε περίπου το 1990. Συνίδρυσε μια ομάδα κωμωδίας με την ονομασία Les Locos μαζί με τους Anthony Sajan-Parker, Jean-Jerôme Esposito, Clara Michel και Réda Ben Hassen. Το 1995, έκανε την πρώτη του μονολογική παράσταση στο Chocolat-Théâtre, κερδίζοντας την αναγνώριση του Romain Bouteille. Λίγο αργότερα, ο Jean-Luc Delarue έδειξε ενδιαφέρον για τη δουλειά του και τον παρήγαγε στο Παρίσι. Από το 1998 έως το 2000, ο Τιτόφ έγινε γνωστός σε ένα ευρύτερο κοινό ως χιουμορίστας "sniper" στην εκπομπή Tout le monde en parle , εναλλάσσοντας με τον Laurent Baffie. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 2000, ο Τιτόφ συνέχισε να χτίζει την καριέρα του με πολυάριθμες εμφανίσεις και παραστάσεις. Παρουσίασε το 'Métrosexuel' το 2007 και το 'Déjà de retour' το 2012, και γιόρτασε τα '15 ans de scène' το 2014. Ερμήνευσε σε αξιόλογους χώρους, όπως το Olympia το 2000, το Casino de Paris το 2003 και το Palais des Glaces το 2004. Στη filmογραφία του περιλαμβάνονται ρόλοι σε ταινίες όπως η Comme Un Aimant (2000), η Les Jolies Choses (2001) με την Μαριόν Κοτιγιάρ, η Gomez et Tavarès (2003) με τον Stomy Bugsy και η L'Incruste, fallait pas le laisser entrer ! (2004). Επίσης, εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Vive les vacances! το 2009 και ήταν μόνιμος συνεργάτης στην ραδιοφωνική εκπομπή On va s'gêner από το 2007 έως το 2014. Ο Τιτόφ είναι επίσης γνωστός για τη δημιουργία του χαρακτήρα του καθηγητή Jacky Love, ειδικού στα θέματα αγάπης και σεξ, ο οποίος έχει εμφανιστεί σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές.

Κωμικοί ανά χώρα

Αλβανία 1 Αρμενία 1 Αργεντινή 24 Αυστρία 28 Αυστραλία 21 Αζερμπαϊτζάν 1 Βέλγιο 13 Βουλγαρία 31 Μπενίν 2 Βραζιλία 9 Καναδάς 41 Ελβετία 17 Χιλή 8 Καμερούν 1 Κίνα 7 Κολομβία 2 Τσεχία 7 Γερμανία 188 Δανία 17 Δομινικανή Δημοκρατία 1 Αλγερία 2 Εσθονία 5 Αίγυπτος 4 Ισπανία 74 Φινλανδία 15 Γαλλία 175 Ηνωμένο Βασίλειο 138 Γκάνα 3 Ελλάδα 18 Γουατεμάλα 1 Ουγγαρία 6 Ινδονησία 8 Ιρλανδία 18 Ισραήλ 9 Ινδία 11 Ιράκ 3 Ιράν 6 Ιταλία 136 Τζαμάικα 1 Ιαπωνία 35 Κένυα 3 Νότια Κορέα 20 Καζακστάν 1 Λίβανος 5 Λετονία 1 Μαρόκο 17 Μιανμάρ (Βιρμανία) 1 Μάλτα 1 Μαλάουι 2 Μεξικό 28 Μαλαισία 7 Νιγηρία 19 Νικαράγουα 2 Κάτω Χώρες 2 Νορβηγία 10 Νεπάλ 3 Νέα Ζηλανδία 9 Περού 2 Φιλιππίνες 35 Πακιστάν 7 Πολωνία 8 Πορτογαλία 7 Κατάρ 1 Ρουμανία 1 Σερβία 3 Ρωσία 9 Σαουδική Αραβία 4 Σουηδία 101 Σλοβενία 4 Σλοβακία 2 Ταϊλάνδη 2 Τυνησία 4 Τουρκία 5 Ταϊβάν 1 Ουκρανία 1 Ουγκάντα 7 Ηνωμένες Πολιτείες 207 Ουρουγουάη 1 Ουζμπεκιστάν 1 Βιετνάμ 1 Νότια Αφρική 2