Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

1588 komedyenler

Arnaud Ducret

Arnaud Ducret, 6 Aralık 1978'de Rouen'de doğan Fransız bir oyuncu ve komedyendir. Çocukluğunu Amfreville-la-Campagne, Petit-Couronne ve Oissel arasında geçirdi. Oyuncu ve mizahçı olarak ünlenmeden önce Ducret daha önce bir gospel şarkıcısıydı. Kariyeri, 2008'de Fortunes adlı televizyon filmindeki rolüyle ivme kazandı ve 2009'da Adieu de Gaulle, adieu filminde genç Jacques Chirac'ı canlandırdı. Ayrıca 2010 yılında Caméra Café 2 'de kısa bir süre Yvan Le Bolloc’h’un yerini aldı. Ducret'in komik yeteneği, 2010 yılından itibaren giderek daha fazla tanınmaya başlandı. O yıl, ilk gösterisi olan Pareil… mais en mieux 'yi yarattı ve sahneledi ve Monty Python'dan ilham alan bir yapım olan Spamalot 'ta yer aldı. 2012 yılında L'Oncle Charles ve Une vie meilleure 'deki rollerle oyunculuk kariyerini genişletmeye devam etti. Önemli bir atılım 2013 yılında, France 2 dizisi Parents mode d'emploi 'de Gaby rolünü oynamaya başladığında yaşandı; bu rol ona önemli ölçüde tanınma getirdi. Dizi popüler oldu, geniş bir izleyici kitlesi çekti ve Ducret 2013'ten 2018'e kadar Gaby'yi canlandırmaya devam etti. Ayrıca 2013 yılında Serial Teachers ve Serial Teachers 2 'de yer aldı ve Amour et turbulences ve Les Profs (2013) filmlerinde başrol oynadı. Televizyonun ötesinde, Ducret kariyerinde çok yönlülüğünü kanıtlamıştır. 2014 yılında Les Copains d'abord font du ski programını sundu ve animasyon filmi The Lego Movie ’de Emmet karakterini seslendirdi. Ayrıca, bir motorsporları etkinliği olan Trophée Andros’a da katılmıştır. İkinci solo gösterisi J’me rends ’i iki yıl boyunca sergilemiştir. Kişisel bir not olarak, 2012 yılında Maurine Nicot ile tanışmış ve aynı yılın Temmuz ayında Oscar adını verdikleri bir oğulları olmuştur; ancak 2018’de ayrılmışlardır; daha sonra 2021 yılının Temmuz ayında Claire Francisci ile evlenmiştir. En son olarak, 2022’den beri Les Enfoirés ’de yer alarak Fransız eğlence dünyasındaki varlığını sürdürmektedir.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Ary Abittan

31 Ocak 1974'te Paris'in 15. arrondissement'inde doğan Ary Abittan, Fransız bir oyuncu ve komedyendir. Abittan'ın ailesinin kökeni Sefarad Yahudidir; babası Fas kökenli, annesi ise Tunus kökenlidir. Çocukluğunun bir kısmını Garges-lès-Gonesse ve Sarcelles'de geçirdi. 2026 itibarıyla 52 yaşında olacak. Abittan, 19 yaşında skeçler yazarak kariyerine başladı ve 1994 civarında sahne performanslarına başladı. Oyunculuk derslerinin finansmanını yapmak için, 19 yaşından itibaren Paris'te taksi şoförlüğü yaptı ve 1993 yılında tekrar bu işe girdi. Sahne performanslarına 1998'de başladı ve kariyerinin başlarında Enrico Macias, Gad Elmaleh ve Élie Semoun gibi sanatçılar için sahne hazırladı. Fiziksel komedi ve hızlı bir sunum tarzı kullanan Abittan, sık sık taksi şoförlüğü yaptığı dönemden anekdotları komedisine dahil eder. 2007'de Mutlu Hanuka oyununda rol aldı ve 2007'den 2009'a kadar olan dönemde Nos années pension adlı televizyon dizisinde baş rolde oynadı; bu durum, kamuoyunda tanınmasını sağladı. Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu? film serisindeki David Benichou rolüyle tanınıyor ve bu franchise aracılığıyla uluslararası tanınmışlık kazandı. Diğer önemli çalışmaları arasında Serial (Bad) Weddings , Tout ce qui brille , With Open Arms , The Visitors: Bastille Day ve Hector karakterini Fransız dublajında seslendirdiği Coco yer alıyor. Aynı zamanda Vendredi tout est permis gibi mizah programlarında da yer aldı. 2021 yılında tecavüzle suçlandı ve gözaltına alındı; ancak üç yıllık soruşturma sonucunda Nisan 2024'te suçlamalar düşürüldü ve Ocak 2025'te temyiz onaylandı. 2026 itibarıyla, babalık, aşk ve kişisel gelişimle ilgili deneyimleri ele alan Authentique adlı yeni bir sahne gösterisiyle oyunculuğa geri döndü ve protestolarla karşılaştı. Yasal süreçlerin ardından Ary Abittan, hem 2024 hem de 2025 yıllarında yerinden kaldırma kararıyla tecavüz suçlamalarından beraat etti. Brigitte Macron onu kamuoyu önünde destekledi.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Audrey Vernon

Audrey Vernon, 1980 yılında Marsilya'da doğan Fransız bir aktris ve mizah sanatçısıdır. Sanatsal bağlara sahip bir aileden gelir; ressam Marthe Bonnard'ın büyük-büyük yeğenidir. Erken dönem eğitiminde Toulon Konservatuvarı'nda drama eğitimi almasının yanı sıra, ERAC atölyelerine, Paris'in 10. bölgesindeki Konservatuvarı'na ve Cours Florent'e katılmıştır. Bu temel, Shakespeare'in *Hamlet* oyununda Ophelia ve Brecht'in *Üç Pennili Opera* oyununda Polly gibi sahne rolleriyle kariyerinin başlangıcını işaret etmiştir. Vernon'ın çalışmaları sahnenin ötesine geçerek, 2001’deki Fatou la Malienne ve 2007’deki Moot-Moot gibi televizyon programlarında yer almasını ve 2010 televizyon filminde Le Petit Poucet ’de başrolünü içermiştir. 2005'ten 2013'e kadar, Canal+ Décalé'deki günlük bir dakikalık bölümüyle tanınmıştır. Ayrıca 2009'da prömiyerini yapan ve sürekli başarı yakalayan Comment épouser un milliardaire ’ı yazıp canlandırmasıyla da bilinir; Giorgia Sinicorni, İtalya'da bu gösteriyi sergilemiştir. Gösteri, 2018'de Théâtre Antoine'da 500. gösterisini yaparak önemli bir dönüm noktasına ulaşmıştır. Ayrıca Temmuz 2013’te La Nouvelle Seine'de sahnelenerek tiyatroyu bir dizi performansla açan Marx et Jenny ’yi de yaratıp canlandırmıştır. Son yıllarda Vernon çeşitli yaratıcı yollar izledi. 2016'dan itibaren France Inter'de Le billet d’Audrey Vernon programını sundu, ancak 2017'de demiryolu işçisi intihalleriyle ilgili bir bölüm sansürlendi. 2018'de Écologie, maintenant il faut se battre programını ortaklaşa yarattı ve o zamandan beri 2020 kışında başlayarak orijinal başlığı Cannon Fodder olan Billion Dollar Baby programını sunuyor. Nisan 2020'de kapitalizmle ilgili okumaları içeren BigBooks podcast'ini başlatmasının yanı sıra, siyasi aktivizme dahil oldu, Mart 2022'de Parlement de l'Union Populaire'a katıldı ve 2023'te Soulèvements de la Terre'nin finansal destek kolektifinin eş başkanı oldu. Şu anda komedyen Thomas VDB ile birlikte ve iki çocukları var. Vernon, 2026'da Comment épouser un milliardaire 2 : Noces de cristal adlı eseri yayınlamaya hazırlanıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Félix Galipaux

Félix Galipaux, Bordeaux'da 12 Aralık 1860'ta Félix Martin olarak doğan Fransız bir aktör, oyun yazarı ve mizah ustasıydı. Louise Fénélon-Galipaux onu 1866'da tespit etti ve ardından Bordeaux ve Paris'te eğitim gördü; nihayetinde Paris Konservatuvarı'ndan birinci derecesi kazandı. Başlangıçta Comédie-Française yerine Théâtre du Palais-Royal'de sahneye çıkmayı seçti, daha sonra Théâtre de la Renaissance'ya taşındı. Galipaux, 7 Aralık 1931'de Paris'te vefat etti ve Père-Lachaise Mezarlığı'na defnedildi; mezarında bir bronz büst bulunmaktadır. Galipaux’nun komedi kariyeri geniş kapsamlıydı ve yaklaşık kırk oyunu Paris tiyatrolarında sahnelendi. Popülaritesi, mizahi sahne monologlarından kaynaklanıyordu, özellikle de 'Téléphonique İletişim' (1906) adlı eseri olmak üzere, bunlardan bazıları kayıtlarla günümüze ulaştı. Henri Pagat ile ortak takma ad Pagalipaux altında işbirliği yaptı ve Coquelin Cadet ile birlikte 1880’lerde müzik holü monologlarını popülerleştirdiler. Tarzı, kahkahayı fiziksel özelliklere veya telaffuz tuhaflıklarına dayanmak yerine yazarlığına borçluydu. Birçok boulevard oyunu, komedi, skeç, monolog ve fantezi yazdı ve Félix Mayran takma adıyla gazete sütunlarına katkıda bulundu. Tiyatronun ötesinde, Galipaux erken dönem filmlere de girdi; Ferdinand Zecca, Georges Méliès ve Pathé Frères gibi isimlerin eserlerinde yer aldı, bunlar arasında ‘Cesur Bir Otomobil Yolculuğu’ ve ‘La Lettre’ ve ‘Telefonda’ (1905) gibi erken dönem Fransız sesli filmler de vardı. Charles-Émile Reynaud, onu 1896 veya 1897 civarında ‘Le Premier Cigare’ı canlandırırken görüntüledi. Ayrıca gramofon plakları için konuşma kayıtları da yaptı ve ‘Un monsieur qui a un tic’ (1911) ve ‘Gorgibus et Sganarelle’ (1912) gibi filmlerde rol aldı; son film rolü ise ‘Lorena’ (1918) oldu. Henri de Toulouse-Lautrec tarafından 1893 tarihli bir taş baskısında Gabrielle Réjane ile birlikte tasvir edilmiştir. Galipaux aynı zamanda Floridor, Cinguy, Dazincourt ve Caméléon ile birlikte komik sahneler içeren “Galipettes”i yazdı. Bu sahneler gezgin bir tiyatro grubunu konu alıyordu. Bundan sonra Galipaux, Ordre des Palmes Académiques içinde Instruction Publique Subayı unvanını aldı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Gabriel de Lautrec

Gabriel de Lautrec, 21 Şubat 1867'de Béziers'de doğmuş ve 25 Temmuz 1938'de Paris'te ölmüş olan Fransız bir yazar, kronik yazarı, çevirmen ve şairdi. Ressam Henri de Toulouse-Lautrec'in uzak bir akrabasıydı, ancak yakın ilişkileri olmamasına rağmen, 1900 civarında Paris sosyetesini zekâ dolu sözleriyle sık sık eğlendirerek bir dandy imajı çiziyordu. Edebiyat alanında lisans derecesi (licence ès Lettres) almıştır ve 1889'dan 1893'e kadar Le Chat Noir'de Alphonse Allais'nin arkadaşı olarak görev yapmış, burada ilk prose yazılarını yayınlamıştır. De Lautrec’in kariyeri, 1890’ların başlarında Paris’e taşınması ve La Vie drôle gibi yayınlara katkıda bulunmaya başlamasıyla başladı. Latin Mahallesi'ndeki edebiyat kafelerini sık sık ziyaret etti ve Chat noir kabaresinde Alphonse Allais ile tanışarak Allais’nin bir öğrencisi oldu. Çalışmaları mizah ve fanteziyle karakterize edilir, çoğu zaman parapsikolojik ve okültist çevrelerle bağlantılıdır. Bir prose şiirler derlemesi olan 'Poèmes en prose,' 1898'de yayınlanarak Paris’in edebi sahnesine kapılar açtı. Passy’de Jean Lorrain, Willy, Jean de Tinan, Alfred Jarry, Oscar Wilde ve Paul Verlaine gibi tanınmış figürlerin toplandığı bir salon düzenledi; özellikle Paul Verlaine ile yakın bir ilişki yaşadı ve ölümünden sonra bile onun cesedini korudu. 1890 ile 1911 yılları arasında Le Chat Noir, La Vie drôle, Le Rire, Fantasio, La Revue blanche, Le Sourire ve Le Mercure de France gibi çeşitli yayınlarda iki yüzün üzerinde kısa öykü, kronik ve fantezi yayınladığını iddia etti. Kariyeri boyunca De Lautrec, Mark Twain, Havelock Ellis, Alfred Levin, Matthew Phipps Shiel ve Oscar Wilde'ın (Henry-D. Davray ile işbirliği yaparak) eserlerini, çoğu zaman Mercure de France için çevirdi. 1900 yılında La Petite Semaine'i ve 1920 yılında Curnonsky ve Courteline ile birlikte Académie de l’Humour'u kurdu. 1929'da emekli olana kadar Marsilya'da Latin ve Yunanca dersleri verdi ve kısa bir süre sonra Paris'e geri döndü. Otobiyografisi, Souvenirs des jours sans souci'yi 1938'de yayınladı. Tanınma arayışına girmesine, 1923 yılında Fransız Akademisi'ne aday olmasına rağmen, edebi tanınma elde edemediği için hayal kırıklığına uğradı. 1936'da Légion d'honneur ile ödüllendirildi ve 'Poèmes en prose,' 'Les Roses noires,' 'Monsieur de Crac' ve Souvenirs des jours sans souci gibi yayınlanmış eserler geride bıraktı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Ged Marlon

Ged Marlon, asıl adı Gérard Brunettini olan ve 10 Nisan 1954'te Paris'te doğan Fransız bir mizah sanatçısı ve oyuncudur. İtalyan büyükleri tarafından yetiştirilen Marlon, başlangıçta atletizmle ilgilendi ve Greko-Romen stili serbest güreş gençlik Fransa şampiyonu oldu. Kariyerinin başlarında Robert Hossein ile 'Juana d'Arc' ve 'Potemkin'de bir mızrakçı rolü için sahne aldı. Marlon, kendine özgü komedi anlayışında Keaton, Tati, Bunuel ve Dali'den ilham alıyor. 1979'da Flic ou Voyou filminde yer aldı ve daha sonra 1983'te kısa film Mambo-scratch 'te başrol oynadı. 1980'ler boyunca Ged Marlon oyunculuk kariyerini geliştirmeye devam etti ve Bertrand Tavernier (1986'da *Autour de minuit*), Claude Lelouch (1984'te *Viva la vie*) ve Gérard Oury gibi yönetmenlerin filmlerinde rol aldı. 1984 yılında Théâtre Fontaine'de *Games* oyununda sahneye çıktı ve 2010 yılında Théâtre Montparnasse'da yazdığı ve yönettiği *L'Embarras du soi* oyununda da yer aldı. Farid Chopel ile yaptığı işbirliği, 1980 gösterisi 'Aviateurs'un başarısına yol açtı. Genellikle ortalama, kel ve bıyıklı Fransız'ı canlandırır ve performanslarında absürtlüğü zarafetle harmanlar. Marlon’ın tiyatro çalışmaları arasında, Jean-Michel Ribes tarafından 1989’da Théâtre du Splendid’de yönetilen solo gösteriler ve 2002’de Théâtre du Rond-Point’ta prömiyerini yaparak Roland Topor salonunu açan Un simple froncement de sourcil yer almaktadır. Gösterileri genellikle felsefi ve pratik soruları ele alır, Raymond Devos ile karşılaştırmalar yapılmasını sağlar. Jest performansı esastır; bedeni sıklıkla kelimelerin yerini alır; “fazla söylenenden” ziyade “söylenmeyene” tercih eder. 'Brèves de comptoir' gibi oyunlarda ve Labiche, Courteline ve Feydeau’nun eserlerinde sahne almıştır. Ayrıca, 28 Ağustos 2008’de Théâtre du Petit Montparnasse’da prömiyerini yapan ve hayal kırıklığına uğramış aşk temalarını üç karakterin mutluluk arayışı üzerinden işleyen solo gösteri 'Ged Marlon / Solo'yu sunmuştur. Ged Marlon şu anda 2025 yılında vizyona girmesi planlanan Les Talents d’Achille adlı bir film yönetmektedir.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Gil Alma

2 Eylül 0, 1979 Montreuil (Seine-Saint-Denis), Gilles Bongibault, Fransa'da aktör, mizahçı ve yapımcı olarak çalıştı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Gilles Benizio

Gilles Benizio, 1 Haziran 1957'de Meurthe-et-Moselle bölgesindeki Villerupt'ta doğan Fransız bir komedyendir. İtalyan kökenlidir ve 1 Haziran 2024'te 67 yaşına girecektir. 1982'de gelecekteki eşi Corinne Benizio ile tanıştığı Paris'teki Censier Üniversitesi'nde tiyatro eğitimi almıştır. 1985'te evlenmişler ve Elisa ile Raphaël adında iki çocukları olmuştur. Benizio, Shirley et Dino ikilisinin yarısı olarak tanınır. Bu komik ikili, Corinne Benizio ile 1988’de kurulmuştur. Shirley ve Dino karakterleri, Ariane Mnouchkine ile yapılan bir doğaçlama atölyesinde yaratılmış ve kariyerlerinin başlamasına yardımcı olmuştur. Komedi tarzları, Dino'nun Shirley'i seyircinin eğlencesi için sızlattığı dinamikler üzerine kuruludur; Dino, İtalyan kökenleriyle karakterize edilir ve performanslarında sıkça İtalyan şarkıları kullanırken, Shirley saf bir karakter olarak tasvir edilir ve Dino sürekli olarak sözünü keserek hikayeler anlatmaya çalışır. Performansları genellikle saf aptalların hikayelerini içerir. Sahneye ilk kez 1985'te 'Achilles Tonic' adıyla çıkmışlar ve ilk müzik hol temalı gösterilerini 1988'de Avignon Off Festivali'nde sahnelemişlerdir. Shirley et Dino, Patrick Sébastien’in televizyon programlarında, özellikle 2001’den 2004’e kadar yayınlanan ‘Le Plus Grand Cabaret du monde’de yer alarak daha geniş bir tanınırlık kazandılar. 2003 yılında 'Le Duo' gösterileriyle Molière Ödülü'nü En İyi Eskiz Gösterisi dalında aldılar. 'À Marigny' DVD’leri bir milyondan fazla sattı ve 2006’da vizyona giren 'Cabaret Paradis' filmi 200 bin seyirciyi çekti. İkili, komediden opera yönetmenliğine geçiş yaptı ve 2015 yılında ‘Don Quichotte chez la Duchesse’ ve 2022 yılında ‘Platée’ gibi barok operaları sahneledi; en son olarak da 31 Mart 2023 tarihinde Grenoble'da 'Turandot'u sahnelediler. Şu anda Ardèche bölgesinde yaşıyorlar.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Guy Bedos

Guy Bedos, 15 Haziran 1934'te Cezayir, Algier'de doğdu ve 28 Mayıs 2020'de Paris'te vefat etti. Çok yönlü bir sanatçıydı, Cezayir'deki Fransızlar için kullanılan "Pied-Noir" terimiyle tanımlanır ve senaryo yazarı, stand-up komedyeni ve oyuncu olarak yaptığı çalışmalarla tanınırdı. Cezayir Fransa'nın bir departmanı iken doğmuş, ailesinde sağlık görevlisi olarak çalışan babası Alfred Bedos ve annesi Hildeberte Verdier bulunmaktaydı. Çocukluğu, evler ve yatılı okullar arasında taşınmalarıyla karakterize edilmiş, Bone'daki bir Katolik lisesi ve Cezayir'deki Bugeaud lisesi de dahil olmak üzere çeşitli okullara gitmiştir. Bedos'un kariyeri, 1950'lerin başlarında 'Bande du Conservatoire' komedi grubuyla başlamıştır. Ailesiyle birlikte Haziran 1949'da Paris'e gelmiş ve ilk film görünümünü 1954 yılında *Gelecek Yıldızlar* filminde yapmıştır. Cezayir Savaşı sırasında askerlik hizmetinden kaçınmak için açlık grevi yaparak zihinsel olarak uygun olmadığına karar verilmiştir. 1965'te Barbara ile birlikte Bobino müzikholünde sahneye çıkmış ve daha sonra Michel Boujenah ve Smaïn ile *Olympia'da Güneş Çarpması* adlı projede işbirliği yapmıştır. Bedos, on yedi buçuk yaşında 'Arlequin poli par l’amour' gibi oyunları da sahnelemiştir. Bedos özellikle, Simon adlı bir doktor rolünde tekrar ettiği (1976) ve (1977) filmleriyle hatırlanır; ikincisi ona önemli bir tanınma getirmiştir. Ayrıca filminde Bidibi’yi canlandırmış ve Siné Hebdo adlı hicivli haftalığa katkıda bulunmuş, Siné’nin ’dan kovulmasının ardından onu desteklemiştir. Politik olarak François Mitterrand’ı desteklemiş ve 2012 yılında Jean-Luc Mélenchon’u desteklemek için Hénin-Beaumont’a taşınmıştır. Hayatının sonlarına doğru Alzheimer hastalığına yakalandı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Gérald Dahan

Gérald Dahan, 17 Mayıs 1973'te Fransa'nın Cognac kentinde Gérald Berthelot olarak doğdu; Fransız bir mizahçı, taklitçi, radyo programcısı ve oyuncudur. Taklit yeteneğini dört yaşındayken göstermeye başladı. Ebeveynleri esnaf olup, babası Fransız hukuku okumuştur. Gérald Dahan sahne adını, annesinin vefat etmiş teyzesi Émilie Dahan'dan ilham alarak yaklaşık on altı yaşında aldı ve performans kariyerini sürdürmek için Paris'e taşındı. Dahan’ın erken kariyeri, on iki yaşında Angoulême’de ‘Fransa’nın En Genç Taklitçisi’ unvanını kazanmayı ve 1992’de Bobino’da ‘Yılın En İyi Genç Komedyeni’ ödülünü almayı içeriyordu. 1993’ten 1998’e kadar, France 3 kanalındaki çocuk televizyon dizisi Les Minikeums 'daki birçok erkek karakterin seslendirmesini yaptı. Ayrıca 1993’ten 2000’e kadar France Inter radyosundaki Laurent Ruquier’nin Rien à cirer programında yer aldı ve 1998 ile 1999 yılları arasında ‘Les 6 Clones’ grubunu beraberinde getirerek Vivement dimanche gibi televizyon programlarında sahneye çıktı. Seslendirme yeteneği ve telefon şakaları konusunda uzmanlaşmıştır, vokal dönüşümleriyle inandırıcı senaryolar yaratır. Kariyeri boyunca Dahan, L’imposteur , Érection Présidentielle , Sarkoland ve Gérald Dahan tombe les masques gibi birçok sahne gösterisinde yer aldı. 2006 yılında France 3'te kendi televizyon programını, Les missions de Gérald Dahan 'ı yarattı ve sundu. Rire et Chansons ile yaptığı telefon şakaları, Jean-Pierre Raffarin, Adrien Zeller ve Zinedine Zidane gibi isimleri hedefleyerek tanındı. 2001 yapımı La Boîte filminde ve 2005 yapımı televizyon filmi La famille Zappon 'da rol aldı. 2026 yılında, yaklaşık elli taklit ve piyano performansını içeren 'J'imite donc je suis' adlı gösterisini sahneye çıkardı. Şu anda, 29 Mart'ta prömiyerini yapan ve 2027'de devam eden Molière hakkında tek kişilik bir tiyatro oyunu olan 'Il était une voix… Molière!' adlı oyunu sergiliyor; bu oyunda Emmanuel Macron, Alceste olarak ve Nicolas Sarkozy, Molière olarak canlandırılıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jackie Berroyer

Jackie Berroyer, 24 Mayıs 1946'da Reims'de doğan Fransız bir oyuncu, komedyen, yazar ve gazetecidir. Çocukluğunu, babasının tuğla ustası olarak çalıştığı ve annesinin ev kadını olduğu Reims'in Maison-Blanche semtinde geçirdi. Başlangıçta endüstriyel tasarımcı olarak kariyerine yöneldi, ancak 25 yaşında bu kariyeri bıraktı. 1970'lerin ortalarından itibaren Berroyer, Charlie Hebdo için rock eleştirmeni olarak kendini tanıttı ve Hara-Kiri, Libération, Rock & Folk, Actuel ve Rolling Stone gibi çeşitli yayınlara da katkıda bulundu. Berroyer'ın yaratıcı çalışmaları çeşitli mecraları kapsıyor. Bir yazardır ve 1980'lerden itibaren birçok Fransız filmi için diyaloglar yazmıştır; Patrick Bouchitey, Patrick Grandperret ve Jean-François Stévenin gibi yönetmenlerle işbirliği yapmıştır. Özellikle, Cédric Klapisch'in ilk filmi 'Riens du tout'u ortaklaşa yazmıştır. Yazarlığı aynı zamanda proseye de uzanıyor; 1992'de 'La femme de Berroyer est plus belle que toi, connasse' adlı eserini yayınlamış, bu eser daha sonra 'Tempête dans un verre d'eau' filmine uyarlanmıştır. Ayrıca komik performanslarıyla da tanınır; üç yıl boyunca 'Nulle part ailleurs' televizyon programında yaramaz bir santral operatörü olarak yer almış, başlangıçta Jackie Darbois takma adını kullanmış ve Canal+’da ‘Pas si vite!’ adlı mizah ve felsefe programını sunmuştur. Berroyer'in kariyeri, Siné Hebdo ve Siné Mensuel gibi hicivli yayınlara katkıları içeriyor. 2010'dan 2012'ye kadar Le Mouv’da ‘Mélomanie’ programını sundu. 2006 yılında, mizahi ve müzikli bir adam gösterisi olan 'Ma vie de jolie fille'ı yarattı ve sahneledi. Çalışmaları tanınmış durumda; 1979'da 'Dossier Goudard' ile Angoulême Festivali'nde En İyi Yeni Sanatçı Ödülü'nü aldı ve 2012'de 'Mobile Home' ile Jean-Carmet Festivali'nde en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülüne aday gösterildi. Berroyer aynı zamanda Arts and Letters Nedenleri Nişanı Şövalyesi olarak da tanınıyor. Müzik yapımcıları ARK ve Jim Casanova'nın babasıdır.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Jean-Christian Fraiscinet

Jean-Christian Fraiscinet, bazen Jean-Christian Faiscinet olarak da yazılır, Fransız bir mizahçı ve oyuncudur. Erken yaşamı, büyükanne ve dedesinin bakıcı ve rehber olduğu Château de Valençay ile iç içeydi ve annesi de rehber olarak çalışıyordu; çocukluğunun büyük bir bölümünü orada geçirdi. İlk oyunculuk repliklerini şatoda verdi, başlangıçta 'La Reine Margot'da yaralanan bir oyuncuyu değiştirerek gençliğinde tiyatroya olan tutkusunu ateşledi. Fraiscinet’in mizaha olan yolculuğu, genç bir adam olarak köyün yaz aylarındaki 'Son et Lumière' gösterilerinde yer almasıyla başladı ve bu deneyimler onun performansla ilgilenmesine yol açtı. Kısa bir süre tıp eğitimi aldıktan sonra Tours Dramatik Sanatlar Konservatuvarı'na gitti ve iki yıl sonra altın madalyayla mezun oldu. Yaklaşık on beş gösteri sahnelediler, bunların arasında 'ZAP', 'Hôtel des voyageurs' ve 'Mona' gibi üç özgün yapım da vardı. 1994 yılında Villard de Lans festivalinde Vincent Dubois ile tanıştı ve bu da Les Bodin's komedi ikilisinin kurulmasına neden oldu. Les Bodin’lar, Fraiscinet’i Hristiyan ve Dubois’yı 87 yaşında zorba bir kadın olarak canlandırıyor. İkili sahne performanslarının yanı sıra üç filmde de yer aldı: Mariage chez les Bodin’s (2008), Amélie au pays des Bodin’s (2010) ve Les Bodin’s en Thaïlande (2021). Fraiscinet ayrıca 'J'ai faim !!!' (2001) ve 'Le Démon de midi' (2005) gibi diğer filmlerde ve 'Chez Maupassant’ (2008, 2011) ve 'Les Bodin's sont confinés' (2020) gibi televizyon dizilerinde rol aldı. "Çok ucuza" satın alınan çiftlik başlangıçta su ve elektriğe sahip değildi ve komşu çiftçi Anthony Janvier’nin yardımıyla restore edildi. Fraiscinet ayrıca Caméléon Production ile de ilgileniyor ve çiftlikte oyuncu, senarist, garson ve teknik görevlisi gibi çeşitli roller üstleniyor.

Profili Görüntüle