Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

1635 Komicy

Guillaume Gallienne

Francuski aktor, scenarzysta, reżyser filmowy i aktor głosowy, Guillaume Gallienne urodził się 8 lutego 1972 roku w Neuilly-sur-Seine, przedmieściu Paryża. Jego rodzicami są francuski biznesmen Jean-Claude Gallienne oraz rosyjsko-gruzińska arystokratka Melitta Rotvand. Uczęszczał do La Salle Passy Buzenval od 10. roku życia i doświadczył nękania w tym czasie. Jest członkiem Comédie-Française od 2005 roku, stając się sociétaire w tym samym roku. Kariera Gallienne’a rozpoczęła się w 1992 roku jego filmowym debiutem w "Tableau d'honneur". Pomiędzy 2008 a 2010 rokiem prowadził również segment zatytułowany "Les Bonus de Guillaume" w programie "Le Grand Journal". Jego komediowy styl często zawiera elementy autobiograficzne, co można dostrzec w jego sztuce teatralnej i późniejszej adaptacji filmowej. Gallienne zyskał znaczną rozpoznawalność dzięki swoim solowym przedstawieniom *Boys* i *Guillaume, à table!*, zdobywając nagrodę Molière za najlepszy debiut w 2010 roku. Kontynuował zbieranie pochwał, otrzymując kolejną nagrodę Molière za najlepszą rolę drugoplanową w 2011 roku za *Un fil à la patte*. Film z 2013 roku *Ja, ja i moja mama*, oparty na spektaklu teatralnym, wzbudził duże zainteresowanie, zdobywając nagrodę Art Cinema Award i Prix SACD na Festiwalu Filmowym w Cannes. W 2014 roku otrzymał dziesięć nominacji do Cezara, z czego zdobył pięć nagród, w tym za najlepszą rolę aktorską i najlepszą adaptację dla Gallienne’a. Gallienne często współpracuje z Nicolasem Le Riche, w tym ich współpraca nad librettem do produkcji *Kaliguli* przez Paris Opera Ballet w 2011 roku. Znany jest również ze swoich ról głosowych w filmach takich jak *Asterix & Obelix: God Save Britannia* (2012) i *Mały Książę* (2010-2013).

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Laurent Lafitte

Laurent Lafitte, urodzony jako Laurent Fabien Fernand Lafitte 22 sierpnia 1973 roku w Paryżu, jest aktorem i reżyserem o zróżnicowanej karierze obejmującej teatr i ekran. Dorastał w 15. i 16. dzielnicach Paryża i uczęszczał do prywatnej szkoły podstawowej Saint-Jean-de-Passy. Wczesna styczność z telewizyjnymi komediami boulevard wzbudziła jego zainteresowanie teatrem. W młodym wieku wystąpił w filmie telewizyjnym "L’Enfant et le président" po odpowiedzi na ogłoszenie. Później porzucił szkołę średnią, aby studiować w Cours Florent, gdzie nawiązał kontakt z przyszłymi współpracownikami Gillesem Lellouche i Guillaume Canet. Jego edukacja kontynuowana była studiami w Conservatoire national supérieur d'art dramatique de Paris w wieku 22 lat, a także szkoleniem z tańca i śpiewu w Guildford School of Acting w Anglii, gdzie wystąpił w "Davina’s Landed". Lafitte zyskał szersze uznanie w 1993 roku jako Juan w sitcomie . Dalej rozwijał swoje talenty komediowe dzięki spektaklowi jednego aktora zatytułowanemu

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Lucien Hubert

Lucien Hubert, urodzony pod nazwiskiem Lucien Martial Désiré Lajarthe 25 września 1906 w Paryżu i zmarł 2 5 lutego 1986 w Antibes, był francuskim aktorem. Oprócz kariery w kinie pracował także na scenach teatralnych i uczestniczył w telefilmach oraz w kinie. do serialu.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Lucien Jean-Baptiste

Lucien Jean-Baptiste to francuski aktor, pisarz i reżyser urodzony 6 maja 1964 roku w Fort-de-France na Martynice. W wieku trzech lat przeniósł się z matką do regionu paryskiego, przybywając do Francji 25 grudnia 1967 roku. Lucien uczęszczał do szkoły średniej i liceum w Créteil, a następnie uzyskał dyplom BTS w dziedzinie komunikacji i reklamy. Przed rozpoczęciem kariery aktorskiej spędził około dziesięciu lat pracując w branży eventowej, w tym okres w Palais omnisports de Paris-Bercy. Wykazał się również talentem sportowym, zostając mistrzem Francji w zapasach greco-rzymskich (FSGT) w 1984 roku. Kariera Jeana-Batyste obejmuje zarówno filmy fabularne, jak i aktorstwo głosowe. Studiował aktorstwo w Cours Florent i zaczął pojawiać się w krótkich metrażach i serialach w 1998 roku, uzyskując role drugoplanowe w Du bleu jusqu'en Amérique i Jeu de cons . Zdobył uznanie dzięki powtarzającej się roli Fransa Marchanda, psychologa, w pierwszym sezonie Caméra Café . Znaczącą częścią jego pracy jest udostępnianie francuskich lektorów dla licznych amerykańskich aktorów. Jest regularnym aktorem głosowym Chrisa Rocka, Martina Lawrence'a i Ice Cube'a, a także podkładał głos Terrence'owi Howardowi, Willowi Smithowi, Kevinowi Hartowi, Jamie Foxxowi, Donowi Cheadle'owi, Anthony'emu Mackie'owi, Omarowi Eppsi i Orlando Jonesowi. Jego aktorstwo głosowe obejmuje również role w Scrubs , gdzie podkładał głos Donaldowi Faisonowi. Reżyserskie dorobek Luciena Jean-Baptistego obejmuje komedię familijną *La Première Étoile* (2009), która przyniosła mu Grand Prix i nagrodę publiczności na Festiwalu Filmowym w Alpe-d'Huez w tym roku. Po tym sukcesie założył w 2010 roku Zamba Productions i wydał w 2017 roku sequel, *La Deuxième Étoile*. W 2016 roku wydał *Dieumerci!*, zainspirowany osobistym doświadczeniem. Wyreżyserował również *Il a déjà tes yeux* w 2017 roku. Jego filmografia obejmuje role w serialu telewizyjnym *Munch*, a w 2005 roku zagrał główną rolę w *Emmenez-moi*.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Maeva Méline

Maeva Méline, urodzona w Paryżu 20 stycznia 1980 roku, jest francuską piosenkarką i aktorką. Jej wczesne wpływy muzyczne obejmują muzykę pop i folk, które ukształtowały jej rozwój artystyczny. Ukończyła studia prawnicze, jednocześnie studiując grę na pianinie, gitarze i śpiew. To zróżnicowane doświadczenie świadczy o zaangażowaniu zarówno w intelektualne dążenia, jak i ekspresję artystyczną. Kariera Méline rozpoczęła się od występów w zespole jazzowym i funkowym około 2008 roku. Zyskała również uznanie za rolę Nannerl w musicalu *Mozart, l'opéra rock* w 2008 roku, co przyczyniło się do zdobycia przez show nagrody NRJ. Jej talent wokalny jest dodatkowo zaprezentowany dzięki pracy w filmach animowanych; użyczyła głosu we francuskich wersjach *Zdziczałe Dzieciak i Wielkie Ratowanie wróżek* (2010), *Potężne Włosy Rapunzel* (2010) jako Rapunzel oraz *Rapunzel: Bez końca* (2012), ponownie wcielając się w rolę Rapunzel. Ponadto, podkładała głos księżniczce Merida we francuskiej wersji filmu *Brave* (2012) i pełniła funkcję głosu zastępczego dla Jane w filmie *Tarzan*. Wzięła udział w siódmej edycji programu *Star Academy* w 2007 roku, a później dołączyła do zespołu Louisa Bertignaca w drugim sezonie programu *The Voice, la plus belle voix* w 2013 roku. Od września 2014 roku Méline koncertowała z Mozart, l'opéra rock , początkowo w towarzystwie orkiestry symfonicznej z Kijowa, choć trasa została przesunięta wiosną 2014 roku z powodu wydarzeń na Ukrainie. W 2015 roku uruchomiła projekt muzyczny Looking for Suzanne , wykorzystując swoją gitarę i wokal, oraz wydała teledysk coverowy utworu 'Les parfums de sa vie'. Nadal pracuje jako aktorka głosowa, użyczając głosu serialom animowanym takim jak 'Raiponce, la série', 'Nella, Princess Knight' i '44 Cats', a także filmom takim jak Gabby and the Magic House (2025). Jej obsadzenie roli Rapunzel jest często uważane za idealne, a jej głos opisywany jest jako słodki i uroczy, a nawet porównywany do partii wokalnych Dżasminy. Wykonała koncert w ratuszu 20 października 2017 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Malik Bentalha

Malik Bentalha to francuski humorysta i aktor, urodzony 1 marca 1989 roku w Bagnols-sur-Cèze. Posiada algierskie dziedzictwo Chaoui z Khenchela oraz marokańskie dziedzictwo z Meknes; jego ojciec jest Algierczykiem, a matka Marokanką. W latach 2007–2008 odbył formalne szkolenie w Cours Florent, dorastając w Laudun-l'Ardoise, Gard. Na początku kariery występował z krótkimi formami w paryskich café-théâtres, takich jak Théâtre du Point-Virgule. Kariera zawodowa Bentalthy nabrała tempa w 2010 roku, kiedy Jamel Debbouze go zauważył i zaprosił do Jamel Comedy Club. Następnie występował jako rozgrzewający publiczność podczas trasy koncertowej Debbouze'a 'Tout sur Jamel' od 2010 do 2012 roku, a także otworzył koncerty Gada Elmaleha w Palais des Sports w 2010 roku. W tym samym roku wziął udział w programie France 2 ‘Le meilleur de Paris fait sa comédie’. Od 2011 roku regularnie występował w rubryce 'Télé Délire' w radiowym programie 'Le Grand Direct', początkowo z Mathieu Madénianem, a później z Benjaminem Josse. Alex Lutz wyreżyserował jego debiutancki solowy występ, 'Malik Bentalha se la raconte,' który miał premierę w 2010 roku. Kariera Bentalhy rozwinęła się poza stand-up comedy i obejmuje filmy oraz telewizję. DVD z 'Malik Bentalha se la raconte' zostało wydane w grudniu 2014 roku, a W9 transmitowało na żywo sesję programu w styczniu 2015 roku, po czym wyemitowano reportaż telewizyjny zatytułowany 'Malik se raconte'. Zagrał w filmie 'Pattaya' (2015), a później pojawił się w ‘Taxi 5’ (2018) i ‘Le Doudou’ (2018). Wystąpił również na pokazie 'Marrakech du rire' w czerwcu 2013 roku oraz regularnie pojawia się w radiowym programie Cyrila Hanouna 'Les pieds dans le plat' od 2014 roku, a także w 'Vendredi tout est permis' od lutego 2013 roku. Dołączył do Les Enfoirés w 2019 roku. Wyreżyserował film 'Jack Mimoun et les Secrets de Val Verde' w 2022 roku i wydał parodię 'L'Heure des pros' w listopadzie 2023 roku. Jego solowe pokazy trwają nadal, a obecnie prezentowany jest 'Nouveau monde' (2024-). Jest chrzestnym fundacji charytatywnej Theodora Children's Charity.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Manu Payet

Manu Payet, zawodowo znany jako Manu Payet, to francuski komik, aktor, filmowiec i radiowy prezenter. Urodzony jako Emmanuel Xavier Payet 22 grudnia 1975 roku na Reunionie (Saint-Denis de La Réunion), jest również znany pod swoim imieniem rodowym, Emmanuel Payet, a jego wymowa to [emanɥɛl many pajɛt]. Rozpoczął karierę jako kierownik antenowy w NRJ Réunion w 2000 roku. Wczesna praca Payeta obejmowała rolę prowadzącego audycje radiowe dla NRJ. W latach 2000-2008 pracował jako animator dla NRJ Paris i prowadził różne pasma czasowe, w tym popołudnie od 12:00 do 16:00 (2000-2001) oraz wieczorny program 'My NRJ' (2001). Współprowadził również 'Le Match NRJ' w 2002 roku i był częścią zespołu humorystycznego dla 'Le 6/9', wydając z tym zespołem albumy 'RN 6-9' (2002) i 'C'est commerçant' (2004). Jego występy telewizyjne obejmowały programy parodystyczne dla kanału Comédie! w 2003 roku, a w 2005 roku prowadził 'Le Soiring' na TPS Star. Współpracował z M6, prezentując 'Manu et Bruno sont dans la télé' w 2006 roku. Kariera Payeta rozwinęła się również w aktorstwie głosowym w filmach, w tym podkładał głos Lone Gunslinger Vulture w "Epoka Lodowcowa: Topnienie" (2006) oraz Po we francuskich wersjach serii filmów "Kung Fu Panda" od 2008 roku. Pojawił się w wielu filmach, takich jak "Hello Goodbye" (2008), "Kaamelott" (2009), "Coco" (2009) z Gad Elmalehem, "RTT" (2009) i "Tout Ce Qui Brille" (2010). W 2014 roku współreżyserował i zagrał w komedii romantycznej "Situation amoureuse : C'est compliqué". Występował ze swoimi solowymi programami, począwszy od "Manu Payet" w teatrze Splendid w 2007 roku, który przez trzy lata odbywał trasy po Francji i był prezentowany w Bataclanie (kwiecień 2008) oraz Olimpii (grudzień 2008). Następnie zaprezentował "Emmanuel" w 2017 roku. Powraca na scenę z nowym show, zawierającym historie z jego życia, w tym dzieciństwo na Reunionie, i poruszającym pasje takie jak radio, prehistoria, muzyka i Nutella.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Max Boublil

Max Boublil, urodzony jako Maximilien Léon Boublil 17 maja 1979 roku w Paryżu, jest francuskim aktorem, piosenkarzem i komikiem. Pochodzi z zróżnicowanego środowiska; jego ojciec jest lekarzem ogólnym pochodzenia tunezyjskiego żydowskiego, a matka scenarzystką i autorką książek dla dzieci pochodzenia szampanskiego, co czyni go Żydem sefardyjskim. Rozpoczął karierę występując w filmach, filmach telewizyjnych i serialach telewizyjnych pod koniec lat 90., w tym w rolach w ‘Sous le soleil’ (1999) i ‘Navarro’ (2000). Przed powrotem do stand-upu pracował w sprzedaży odzieży. Boublil zyskał znaczną rozpoznawalność w 2007 roku dzięki humorystycznej piosence i teledyskowi „Ce soir... tu vas prendre”, co zaowocowało również występami w programie Le Grand Journal na Canal+. Po tym sukcesie rozpoczął serię solowych przedstawień. Występował z „Max prend...” w Paryżu między 2007 a 2009 rokiem, a z „Max prend la route” w innych miastach w tym samym okresie. Jego styl komediowy charakteryzuje się humorystycznymi interpretacjami piosenek i osobowości; parodiował takie postacie jak Susan Boyle. Do godnych uwagi występów z tego okresu należą One Man Sauvage (2009) oraz Max les veut toutes , program z ukrytej kamery na Comédie! i NRJ 12 (2009). W lutym 2011 roku wydał swój debiutancki album „L'album”, a w czerwcu 2012 roku – „Le 2ème album”. W ciągu lat 2010. Boublil kontynuował rozwijanie swojej działalności. Pojawiał się w filmach takich jak 'Les Gaous' (2003), 'La Folle Histoire d'amour de Simon Eskenazy' (2009) oraz współtworzył i grał w ‘Les Gamins’ (2013). W 2010 roku prowadził Le Mag de Max w reality show Dilemme na antenie W9, a także wydał utwór 'Chanson raciste,' który wywołał spór z Alibi Montana, jednak później wspólnie nagrali 'Max Boublil clash alibi Montana.' Rozlegle koncertował z programem ‘En sketches et en chansons,’ zakończonym występem w Olympia w Paryżu w czerwcu 2013 roku. Ostatnio zagrał w Play (2020) i współtworzył oraz grał w serialu Mike (2018). W 2020 roku stworzył i zagrał w Max Boublil , nakręconym dla Prime Video. Wystąpił w Les Grosses Têtes w 2021 roku, a w 2025 roku zaprezentuje Neuilly-Poissy na San Diego French Film Festival.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Michaël Gregorio

Michaël Gregorio to francuski komik, imitator i piosenkarz urodzony 10 czerwca 1984 roku w Mulhouse. Jego dzieciństwo naznaczone było częstymi przeprowadzkami z powodu służby wojskowej ojca, w tym pobytem w Niemczech i Pau. Już od trzech lat wykazywał wczesne zainteresowanie występami, biorąc udział w szkolnym spektaklu w Gan. Posiada również pochodzenie hiszpańskie. Podróż Gregorio do świata komedii rozpoczęła się w wieku 14 lat, kiedy zaczął chodzić na zajęcia teatralne i występował w sztukach takich jak 'Dom Juana wraca z wojny' i 'Wielki strach i nędza III Rzeszy'. Około 16 roku życia eksperymentował ze śpiewem, czerpiąc inspirację z zespołów takich jak Radiohead i Nirvana. Uczęszczał również do szkoły cyrkowej (Persé Circus) jako kuglarz. Jego talent do naśladowania został dostrzeżony wcześnie; dwukrotnie wygrał program 'Graines de star' na M6 w marcu 2001 roku. Rozpoczął profesjonalne występy w wieku 16 lat ze swoim menedżerem, Davidem Harditem. W latach 2002 i 2003 brał udział w programie 'Les Coups d'humour' na TF1. W ciągu lat 2000. kariera Gregorio nabrała tempa. W 2004 roku wystąpił w programie Laurenta Ruquiera „Vos imitations préférées”, a w 2005 roku zagrał na festiwalu Juste pour rire w Montrealu. Jego pierwszy solowy występ, „J’aurais voulu être un chanteur…”, odbywał się z tournée po Francji i Europie. W 2008 roku otworzył koncert Céline Dion podczas jej europejskiej trasy koncertowej i otrzymał nagrodę „prix coup de cœur du jury” na Festiwalu Mont-Blanc d’Humour tego samego roku. Wykonał pięć koncertów z wyprzedanymi biletami w Bataclanie w grudniu 2008 roku. Od 2004 roku prezentuje udane pokazy łączące humor, występy wokalne i emocje. Jego trasy koncertowe zostały uznane przez ponad 1,5 miliona widzów. Obecny występ Gregorio to „L’Odyssée de la Voix”, który odbywa się z tournée po Francji i Belgii w sezonie 2023-24, a kończy się trzema występami w Folies Bergère 16, 17 i 18 lutego 2026 roku. „L’Odyssée de la voix” obejrzało ponad 400 000 osób. Pojawił się również w filmach takich jak „Dépression et des potes” (2016) i „Hommes au bord de la crise de nerfs” (2023), oraz zagrał dubbinga w około piętnastu filmach animowanych i serialach.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Michel Modo

Michel Modo, urodzony jako Michel Henri Louis Goi 30 marca 1937 roku w Carpentras, Vaucluse, we Francji, był francuskim aktorem i humorystą. Zmarł 24 września 2008 roku w Vaires-sur-Marne, Seine-et-Marne, na raka w wieku 71 lat. Znany zawodowo jako Modo, był również scenarzystą i aktorem głosowym. Modo rozpoczął swoją karierę pod koniec lat 50. XX wieku, kiedy to założył duet komediowy Grosso et Modo z Guy Grosso. Poznali się na kursie aktorskim Cours Simon i rozpoczęli profesjonalne występy w teatrach muzycznych i café-théâtres w 1958 roku. Grosso et Modo zyskali krajową rozpoznawalność po występie w filmie *Le Gendarme de Saint-Tropez* (1964) i następnie wystąpili w licznych filmach z Louis de Funès. Grając poruczników Tricarda i Berlicota w serii filmów *Gendarme de Saint-Tropez*, oraz Lecoinga i Laflûte w *Le Songe d'une nuit d'été* (1981). Modo zagrał konstabl Berlicota w sześciu filmach z tej serii. Przez całą swoją karierę Michel Modo występował w wielu filmach, takich jak La belle américaine , Le Corniaud , La Grande Vadrouille i Le Grand Restaurant . W latach 1993–1997 grał Maurice’a Lolande, humorystyczną postać reprezentującą przeciętnego Francuza, w serialu telewizyjnym Highlander . Pojawił się również w Plus belle la vie (2005) jako bezdomny filozof przebrany za Świętego Mikołaja. Od 1989 roku do śmierci Modo użyczał głosu wielu powtarzającym się postaciom we francuskiej wersji Simpsonów , w tym Burnsowi, Wiggumowi, Krusty’emu, Skinnerowi i Hibbertowi. Pracował nad dubbingiem 19 sezonu Simpsonów w momencie śmierci. Gérard Rinaldi zastąpił go, ale Rinaldi również zmarł na raka w 2012 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Odile Versois

Odile Versois, urodzona jako Étiennette de Poliakoff 15 czerwca 1930 roku w 15. dzielnicy Paryża, była francuską aktorką. Zmarła 23 czerwca 1980 roku w Paryżu na raka, mając 50 lat. Jej rodzice, Vladimir de Poliakoff i Militza Envald, byli rosyjskimi emigrantami, którzy uciekli po rewolucji 1917 roku; ojciec był śpiewakiem operowym, a matka tancerką baletową. Została pochowana na rosyjskim cmentarzu w Sainte-Geneviève-des-Bois. Tania Baydarova, później znana jako Versois, zaczęła profesjonalnie pracować w sztuce w młodym wieku, najpierw podejmując krótką karierę baletową jako „petit rat” w Corps de Ballet Opéra de Paris. W wieku 18 lat przeszła do aktorstwa, debiutując w filmie Les Dernières Vacances (1948) u boku Rogera Leenhardta. Wśród jej wczesnych ról znalazły się występy w filmach takich jak Orage d’été (1949) wraz z siostrą Catherine oraz Into the Blue (1950). W latach 1948–1980 Versois zagrała łącznie w 47 filmach i programach telewizyjnych. Wystąpiła m.in. w filmach Le Train Bleu s’arrête 13 fois (1966) i La Juive du Château-Trompette (1974). Na telewizji pojawiła się w serialach takich jak L’inspecteur Leclerc enquête (1962), Le Pain de ménage (1964) oraz w swojej ostatniej roli w Julien Fontanes, magistrat (1980). Grała także na scenach francuskich, belgijskich, szwajcarskich i północnoafrykańskich. W jej filmografii znajdują się m.in. Bel Amour (1951) i À tombeau ouvert (1956). Była dwukrotnie zamężna: najpierw z Jacques’em René Dacqminem w 1951 roku (rozwód w następnym roku), a następnie z hrabią François Reynierem Ambroise’em Henri Pozzo di Borgo w 1953 roku, z którym miała czworo dzieci.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Philippe Chevallier

Urodzony w Redon 11 stycznia 1956 roku, Philippe Chevallier jest francuskim komikiem, aktorem i fotografem. Jest najmłodszym z czterech braci, a jego ojciec był sędzią. Początkowo studiował prawo przez cztery lata i uzyskał dyplom z kriminologii, następnie uczęszczał na Cours Simon w celu szkolenia teatralnego, ostatecznie podążając za nauczycielem, aby ta rozpoczęła własną szkołę, gdzie w 1980 roku poznał Régisa Laspalès. To spotkanie zapoczątkowało znaczącą współpracę. Komiczny duet Chevallier et Laspalès, założony z Régisem Laspalèsem, w dużej mierze definiuje karierę Chevalliera. Zadebiutowali ze swoim pierwszym programem, *Pas de fantaisie dans l'orangeade*, w 1981 roku i po raz pierwszy wystąpili w telewizji w 1982 roku w 'Le Théâtre de Bouvard'. Duet zyskał popularność dzięki takim scenkom jak *Le train pour Pau*, *Les Vacances* i *S.O.S détresse*. Ich współpraca rozciągała się również na filmy, w tym wystąpili w *Ma femme s'appelle Maurice* w 2002 roku oraz pojawili się w filmach takich jak *Tête à tête* (1994), *Le Pari* (1997), *Ca n'empêche pas les sentiments* (1998), *Antilles sur Seine* (2000), *Les Gaous* (2004) i *Tu vas rire mais je te quitte* (2004). W 1999 roku otrzymali nagrodę SACEM za humor, a od 2001 do 2014 roku Chevallier był członkiem 'Les Grosses Têtes' w telewizji. Poza swoją pracą komediową, Chevallier jest znany ze swojej fotografii. Jego styl artystyczny bada tematy transparentności, nieprzejrzystości, voyeuryzmu, oniryzmu i skromności, często wykorzystując pończochy jako „jednostkę miary”. Krytycy zauważyli paradoksalną obecność erotyzmu w jego fotografiach i opisali jego podejście jako coraz bardziej wyrafinowane. Przeszedł z fotografii Polaroid na cyfrową i jest członkiem Académie Alphonse Allais. Poślubił swoją partnerkę, Stéphanie (pseudonim Tiffany), 26 lipca 2016 roku. Przedstawienie jest zaplanowane na 22 maja 2027 roku w Théâtre de Longjumeau.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 1

Argentyna 24

Austria 28

Australia 21

Azerbejdżan 1

Belgia 13

Bułgaria 31

Benin 2

Brazylia 9

Kanada 41

Szwajcaria 17

Chile 8

Kamerun 1

Chiny 7

Kolumbia 2

Czechy 7

Niemcy 188

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Estonia 5

Egipt 4

Hiszpania 74

Finlandia 15

Francja 175

Wielka Brytania 138

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Węgry 6

Indonezja 8

Irlandia 18

Izrael 9

Indie 11

Irak 3

Iran 6

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 35

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 1

Liban 5

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 10

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 3

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Słowenia 4

Słowacja 2

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 1

Uganda 7

Stany Zjednoczone 207

Urugwaj 1

Uzbekistan 1

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 2

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Guillaume Gallienne

Laurent Lafitte

Lucien Hubert

Lucien Jean-Baptiste

Maeva Méline

Malik Bentalha

Manu Payet

Max Boublil

Michaël Gregorio

Michel Modo

Odile Versois

Philippe Chevallier

Przeglądaj komików według kraju

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?