Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met S Geverifieerd Alles wissen
133-144 van 150 comedians
Geverifieerd Onopgeëist
Noorwegen

Siw Anita Andersen

Siw Anita Andersen, født i Oslo, er både skuespiller og komiker i Norge. Hun er mest gjenkjent av TV-publikum for karakteren Målfrid i sitcomen Mot i brøstet. Videre har hun dukket opp i serier som Nissene på låven (2001) og har også spilt i film. Filmdebuten kom i 1989 med Showbiz, og hun fikk senere en rolle i The Polar Bear King i 1991. Andersen har holdt stand-up-opptredener og deltatt i varietéprogrammer, og i 2002 ble hun tildelt Leif Juster-prises, en ærespris oppkalt etter den berømte komikeren Leif Juster. Samme år motto van Komiprisen som årets kvinnelige komiker. Ik tillegg har hun opptrådt flere ganger på Oslo Nye Teater.

Geverifieerd Onopgeëist
Wit-Rusland

Slava Komissarenko

Slava Komissarenko, geboren als Vjatsjeslav Sergejevitsj Komissarenko op 27 juli 1985 in Minsk, is een Wit-Russische stand-upcomedian die beroemd werd op de Russische televisie en nu optreedt in de landen van de Europese Unie. Zijn ouders waren leraren Engels. Als jongeman zwom hij en bokste hij vier jaar, en als tiener zag hij Eddie Murphy optreden en besloot hij comedian te worden. In 2003 schreef hij zich op aandringen van zijn ouders in aan de Wit-Russische Staatsuniversiteit voor Economie om industriële marketing en communicatie te studeren. Daar leerde hij Dmitri Nevzorov kennen, en samen vormden ze het comedyduo Sovest (Geweten), dat eerst aan de universiteit en daarna op de Wit-Russische en Russische televisie optrad. In 2008 verhuisden ze naar Moskou en bereikten ze het achtste seizoen van Smech bez pravil (Lachen zonder regels), gepresenteerd door Vladimir Toertsjinski en Pavel Volja, waar ze tweede werden. Daarna volgden de projecten Oubojnaja liga, Bunker News, Cheesecake Factory, Comedy Battle en Central Park. Komissarenko begon geleidelijk solo op te treden en maakte naam als een van de beste stand-upcomedians van Rusland; hij werd een vaste waarde in TNT’s Stand Up. In 2013 schreef hij scenario’s voor de series NeZlobin en V Moskve vsegda solnetsjno, en in 2017 nam hij met Roeslan Bely, Joelia Achmedova, Timoer Karginov en Andrej Beboeresjvili plaats in de jury van Open Microphone. Hij verscheen in 2018 en opnieuw in 2019 met Nurlan Saburov in Studija ‘Sojoez’, en in april 2019 was hij de eerste gast in Anton Sjastoens programma Kontakty. In januari 2020 verliet hij TNT uit eigen beweging en begon hij zijn eigen YouTube-kanaal, waar in juni 2020 zijn podcast Vremja ot vremeni startte met gasten als Joelia Achmedova, Azamat Moesagalijev en Danila Poperetsjny. Nadat hij in november 2020 op het podium de Wit-Russische autoriteiten had bekritiseerd, kreeg hij in januari 2021 een optreedverbod in Wit-Rusland, en in januari 2022 maakte hij bekend dat hij Rusland had verlaten. In december 2024 veroordeelde een Wit-Russische rechtbank hem bij verstek tot zes jaar gevangenisstraf, en in april 2025 werd hem het Russische staatsburgerschap ontnomen dat hij had verworven.

Geverifieerd Onopgeëist
Bulgarije

Slavi Trifonov

Slavi Trifonov, geboren als Stanislav Todorov Trifonov op 18 oktober 1966 in Pleven, is een Bulgaarse zanger, muzikant, televisiepresentator, showman en producent wiens satirische programma's drie decennia lang de Bulgaarse televisie bepaalden. Later werd hij ook politicus. Hij studeerde aan de muziekschool in Pleven. Hij heeft een moment in een pionierskamp beschreven als keerpunt: op een talentenavond vertelde hij een paar grappen die hij uit zijn hoofd had geleerd van een cassette van de komiek Sjkoembata, en het publiek riep hem terug voor een toegift. Zijn televisieloopbaan begon in 1992 met een sketch die een heavymetalband parodieerde in Ku-Ku, het satirische studentenprogramma van de Bulgaarse Nationale Televisie, waarin hij altviool speelde en één zin had. Binnen twee jaar was hij populair genoeg om helemaal over te stappen naar de showbusiness. Met Petar Koeroembasjev en Ljoeben Dilov junior werd hij een van de eerste onafhankelijke producenten die met de Bulgaarse Nationale Televisie werkten. Op Ku-Ku volgde in 1995 Kanaleto, live uitgezonden vanuit het Nationaal Paleis van Cultuur en bekend om zijn scherpe politieke satire, en in 1998 Hasjove, dat de BNT na één uitzending van de buis haalde; het ging nog twee jaar door op andere zenders. In al deze programma's trad hij op met de Ku-Ku Band, die hij oprichtte met jeugd- en studievrienden Evgeni Dimitrov (Maestroto), Evgeni Jotov en Ilija Iliev. Op 27 november 2000 zond bTV de eerste aflevering uit van Slavi's Show, de eerste dagelijkse latenightshow van Bulgarije. In de eerste jaren trok die elke avond twee tot drie miljoen kijkers en werd het best bekeken programma van de zender, met het commentaar van de presentator op het nieuws van de dag, live muzikale parodieën met de Ku-Ku Band en gasten in de studio. Zijn productiebedrijf Seven-Eight maakte voor bTV ook Bulgaarse versies van formats als Survivor, Music Idol en The Voice. De show eindigde op 31 juli 2019 na 4176 afleveringen, en in november 2019 startte Trifonov zijn eigen zender, 7/8 TV, met een nieuw avondprogramma, De avondshow van Slavi Trifonov. Als zanger bracht hij met de Ku-Ku Band 22 albums en meer dan 300 liedjes uit, toerde hij vele malen door Bulgarije en speelde hij in 2010 in de Verenigde Staten en Canada. In 2003 nam hij het duet Waarom? op met Elena Paparizou. Trifonov richtte ook de politieke partij Er Is Zo'n Volk (Ima Takav Narod) op. Nadat die in het parlement kwam, trok hij zich terug van het scherm, al hield de avondshow op 7/8 TV zijn naam.

Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Smug Roberts

Andy Robert Wilkinson, die werkt onder de naam Smug Roberts, is een Engelse stand-up komiek en acteur. Hij werd geboren in Harpurhey, Manchester, en ging naar North Manchester High School for Boys. Zijn carrière omvat onder meer een stint als relief pub verhuurder, coach van een voetbalteam in Toronto, Ontario, Canada, en voor een periode leidde hij zijn eigen sign-writing bedrijf.

Geverifieerd Onopgeëist
Tunesië

Sofiene Chaari

Sofiene Chaari, geboren op 31 juli 1962, was een Tunesische acteur, humorist en televisiepresentator. Hij overleed op 22 augustus 2011 in La Marsa aan een hartaanval; hij was 49 jaar oud. Zijn vader, Habib Chaari, was een acteur en filmproducent die hem hielp zijn carrière te beginnen. Aanvankelijk werkte Chaari als technicus en toneelmeester met een theatergezelschap in Tunis voordat hij overging tot acteren. Hij was ook productiemedewerker voor hetzelfde gezelschap. Chaari's carrière omvatte zowel televisie als theater. Hij verscheen in talrijke films en series, waaronder El Khottab Al Bab (1997) als gastster, Ashqa wa Hikayat (1998), Festin (1998), Mnamat Arusiyya (2001) waarin hij Abd El-Razak speelde, Mala Ana (2002), And Aziz (2003), Deadlines (2004), Kalimat Rijal (2004), Making of (2006) en Dima Brando (2011). Hij speelde ook belangrijke rollen in de komische serie Nesibti Laaziza , waarin hij Hsouna en later Hosna El-Bahi speelde van 2010 tot 2011. Hij werkte samen met acteurs zoals Mona Noureddine, Kamal Touati en Kaouthar Bardi. Hij speelde in toneelproducties zoals Saâdoun 28 (2009-2010), Al Maréchal (2005-2006) en Comedino (2009). Sofiene Chaari staat vooral bekend om zijn rol als Sbouï in de Ramadan televisieserie Choufli Hal (2005–2009), die hem wijdverspreide populariteit opleverde. Hij presenteerde ook zijn eigen tv-programma, Sofiene Show , van 2009 tot 2010, en een kinderprogramma op nationale televisie. In 2005 ontving hij een presidentiële prijs en werd hij benoemd tot ridder in de Orde voor Culturele Verdienste door de President van Tunesië. Hij verscheen ook in promotievideo's voor Globnet (2009) en het bedrijf Al Mazra'a (2011). Hij wordt beschouwd als een van de populairste komische acteurs in Tunesië.

Geverifieerd Onopgeëist
China

Song Dandan

Song Dandan is een Chinese actrice die bekend staat om haar komische optredens. Ze werd geboren op 25 augustus 1961 in Beijing en heeft een opmerkelijke familieachtergrond; haar vader, Song Gong, bekleedde een leidinggevende positie binnen de Beijing Federation of Literary and Art Circles, en haar broer, Song Beisha, was vicegouverneur van Shanxi. Haar voorouderlijke thuis is Yantai, Shandong. Ze begon haar acteercarrière in de jaren 80, waarbij ze rond 1981 de training volgde aan de Beijing People's Art Theater training class en twee jaar later afstudeerde. Vroege erkenning omvatte een eerste klasse prijs en de Beijing Outstanding Actor Award in 1984 voor haar rol in Red White Wedding , en de Flying Apsaras Award voor Beste Actrice in een Bijrol in 1985 voor Searching for the Returned World . Song Dandan verwierf wijdverspreide bekendheid met haar sketchdebuut, "Een afspraak met Slug," tijdens de Nieuwjaarsgala van CCTV in 1989. Ze werkte regelmatig samen met Zhao Benshan op de CCTV Spring Festival Gala, beginnend in 1989 en voortgaand vanaf 1999 met de populaire 'Witte Wol Zwarte Grond'-serie. Haar komische stijl staat bekend om haar ‘volks’ humor, die vaak sociale kwesties aansnijdt. Opmerkelijke sketches zijn onder meer "Anti-geplande gezinsguerrilla" (1990), die aandacht trok vanwege discussies over gezinsplanning, en "Gisteren, vandaag en morgen." Ze speelde ook met Huang Hong en Zhao Benshan in veel sketches van de jaren 90 tot de jaren 2010. Haar optredens op de CCTV Spring Festival Gala gingen door tot in de jaren 2010. Naast haar komische sketches is Song Dandan ook verschenen in televisieseries en films. Ze speelde de rol van Peace in de eerste Chinese sitcom I Love My Home (1994) en vertolkte Liu Mei in de populaire sitcom Family Has Children (2004), een baanbrekende rol in haar carrière. Ze had ook een bijrol in de film House of Flying Daggers . Haar huwelijk met Ying Da resulteerde in een zoon, Ying Rubin (artiestennaam Batu). Ze trouwde met Zhao Yuji slechts 28 dagen nadat ze elkaar in 1997 ontmoet hadden. Song Dandan heeft talloze prijzen ontvangen, waaronder de Shanghai Television Festival Magnolia Award voor Beste Actrice in 2009 en 2013. Ze publiceerde Happiness Deep Inside in 2007. Ze ging in augustus 2020 met pensioen bij het Beijing People's Art Theater, en kondigde in 2024 haar afscheid aan van het acteren na een optreden in Fifty Kilometers of Peach Blossom , waarmee ze haar status als nationaal acteur van de eerste klasse verstevigde.

Geverifieerd Onopgeëist
Bulgarije

Stanimir Gamov

Stanimir Gamov is een Bulgaarse acteur en komiek, op televisie bekend om zijn komische personages en in het theater om zijn werk met poppen. Hij werd op 1 augustus 1974 geboren in Stara Zagora en rondde daar in 1993 het Engelstalige Lyceum Romain Rolland af. Datzelfde jaar werd hij toegelaten tot de opleiding poppenspel aan de Nationale Academie voor Theater- en Filmkunsten Krastjo Sarafov (VITIZ) in Sofia, waar hij vier jaar studeerde bij professor Bonjo Loengov. Als student speelde hij al bij Theater 13 en Theater Albena, en in 1997 studeerde hij af. Sinds 2001 is hij vast lid van het Poppentheater van Sofia, waar hij optreedt in voorstellingen voor kinderen en volwassenen. Tot zijn rollen daar behoren de Vliegenier in De kleine prins, Smee in Peter Pan, Peperoengel in Wij, de mussen van Jordan Raditsjkov, Gloepan in Poesjkins sprookje over de pope en zijn knecht, de verteller in De jonge prins en de waarheid van Jean-Claude Carrière en de kater in een toneelbewerking van het verhaal van Luis Sepúlveda over een meeuw en de kater die haar leerde vliegen. Op televisie werd hij breder bekend. Hij werd eerst populair als cultuurkenner Gamov in het bTV-programma Sblasak, en zijn grootste succes kwam als Zjivko Zdravkov, begrafenis- en huwelijksagent, in de sitcom Etazjna Sobstvenost (Het flatgebouw) van Nova Television. In 2013 deed hij mee aan het eerste seizoen van Your Face Sounds Familiar (Kato Dve Kapki Voda), waarin zijn laatste imitatie die van Frank Sinatra was. In 2015 presenteerde hij een seizoen van het programma Ik kan het ook en was hij te zien in een aflevering van de serie Vrazki. Hij is ook een vertrouwd gezicht in realitytelevisie. Hij werd vierde in VIP Brother in 2015 en opnieuw vierde in Big Brother: Most Wanted in 2018. In 2025 deed hij mee aan de strategische realityshow The Traitors van bTV, en in 2026 aan Chereshkata na Tortata van Nova. Gamov doet ook af en toe nasynchronisatie. Zijn stemrollen in Bulgaarse versies van animatiefilms zijn onder meer Kovu in De Leeuwenkoning II: Simba's trots, Aladar in Dinosaur, Monsieur Tréville in Barbie en de drie musketiers en Herb Overkill in Minions.

Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Stefan Grudin

Eric Stefan Grudin, die op 10 maart 1941 in Stockholm naar de wereld kwam, werkt als radioman, komiek en satirist in Zweden. Tussen 1995 en 2003 was hij een vaste metgezel in het nieuwsprogramma, en hij nam deel aan het parlement in de periode 1999/2000. Eerder droeg hij satirische praatjes bij aan de Zweedse krant. Hij studeerde ook aan de Stockholm School of Economics.

Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Stefan Hufschmidt

Stefan Hufschmidt is een Duitse acteur, komiek en auteur, die ook bij een breder publiek bekend staat als Ernst Eiswürfel. Geboren in Mülheim an der Ruhr en opgegroeid in het Ruhrgebied, heeft hij een gevarieerde carrière gehad op het gebied van theater, televisie en film. Hij ontving zijn acteursopleiding aan de Otto-Falckenberg-Schule in München, wat hem voorbereidde op engagements in talrijke steden waaronder München, Augsburg, Bamberg, Bielefeld, Liechtenstein, Oberhausen en Salzburg. Hufschmidt's komische werk begon met zijn betrokkenheid bij de 'Comedy Factory' voor Pro 7, waar hij als mede-oprichter, auteur en performer fungeerde. Hij werkte samen met Martin Schneider, Jan Ditgen en Lou Richter bij de Comedy Factory, en verscheen later in de televisieserie 'Comedy Factory' op ProSieben in 1996, waarbij hij verschillende rollen speelde en als stemacteur/synchroonspreker bijdroeg. Hij schreef ook scripts voor de Sat.1-serie Finanzamt Mitte en werkte als freelance schrijver voor 'Kowalski' en 'Switch'. Opmerkelijk is dat hij de hoofdrol speelde en het script schreef voor de ARD-komedieserie Die Zeit ist reif für Ernst Eiswürfel van 1988 tot 1990, een reeks korte films bestaande uit 36 afleveringen die tussen 1989 en 1991 werden geproduceerd. Deze korte films, doorgaans 3-4 minuten lang, toonden de avonturen van een onhandige jonge man die probeert cool te worden onder leiding van zijn 'engel', en werden geschreven door Sven Böttcher. Naast televisie omvat Hufschmidts carrière theateroptredens in zalen zoals Theater Bielefeld, Theaterhaus Jena en de Schaubühne. Hij was sinds 2001 lid van het Berlijnse theatergezelschap Lubricat, en is lid van het Schauspielensemble 'Lubricat' bij de Berliner sophiensaelen. Hij verscheen in producties waaronder 'Zornige Menschen' (2005), 'Speeddating' (2007) en 'Stoning Mary' (2007). Hij heeft ook opgetreden als stand-up comedian bij Thomas Hermanns’ Quatsch Comedy Club. Sinds 2009 werkt Hufschmidt regelmatig als instructeur bij de Schauspielschule Charlottenburg. De serie Ernst Eiswürfel , hoewel geen standalone show, werd opgenomen in andere programma's zoals 'Moskito - Nichts sticht besser', '45 Grad Fieber', 'A-Z Liveshow' en 'Live aus dem Alabama', en wordt online beschouwd als een gewild zeldzaamheid, met een herkenbare themamuziek. Ondanks de populariteit is er nog geen DVD-uitgave verschenen.

Geverifieerd Onopgeëist
Oeganda

Stella Nanteza

Stella Nanteza, een Oegandese muzikant, was mede-oprichter van het drama- en muziekensemble Ebonies. Naast Jimmy Katumbawere hielp ze bij het vormgeven van de geliefde filippische muziekstijl in Oeganda, waardoor ze een plek veiligstelde onder de belangrijkste artiesten van het land. De Ebonies domineerden de Oegandese muziekscene in de jaren 80 en 90.