Andrew Thomas Lee, een Australische komiek, werkt ook als televisiepresentator, muzikant en schrijver van boeken voor kinderen. Hij groeide op door samen te werken met Hamish Blake in de comedy partnership bekend als Hamish & Andy.
Anh Do is een geliefde Australische entertainer, omschreven als een bestsellende comedian en auteur. Geboren op 2 juni 1977, is hij een Australiër van Vietnamese afkomst, die in 1980 met zijn familie vluchtte uit Vietnam. In 1982 verhuisde hij op driejarige leeftijd naar Australië als onderdeel van een groep van 47 mensen. De reis over de Indische Oceaan was uiterst moeilijk, gekenmerkt door incidenten zoals piratenovervallen, ernstige dorst en opsluiting in een vluchtelingenkamp in Maleisië. Zijn moeder verzorgde hem en zijn broers en zussen met een laag inkomen, en op 13-jarige leeftijd beloofde hij haar een huis te kopen. Khoa Do is zijn broer en is filmregisseur. Hij volgde gelijktijdig een opleiding Bedrijfsrecht aan de University of Technology, Sydney. Hoewel hij aanvankelijk interesse had in rechten, verzekerde een score van 98 in de HSC hem een plaats daar; echter, hij stopte met zijn studie slechts zes maanden voor afstuderen, en koos er in plaats daarvan voor om meer tijd te besteden aan kunstlessen. Zijn broer, Khoa Do, regisseerde talloze films waarin hij meespeelde, waaronder *Footy Legends*, waarvoor hij ook als co-writer en producent fungeerde. In 2003 coproduceerde hij The Finished People, en ontving daarvoor lof van Margaret Pomeranz. Anh Do staat bekend om zijn autobiografische werk, met name *The Happiest Refugee* (2010), dat in 2011 de prijs voor Boek van het Jaar in Australië won en andere onderscheidingen kreeg. Hij toert met *The Happiest Refugee Live*. Als bestsellerauteur schrijft hij grappige, volledig geïllustreerde boeken, waaronder de ‘WeirDo’ hoofdstukboekenreeks, 'Smarty Pup', ‘Pow Pow Pig’, de ‘Ninja Kid’-serie beginnend met ‘From Nerd to Ninja’, 'Hot Dog', 'Wolf Girl', de ‘Sky Dragon’-serie, 'The Champ' en 'E-Boy'. Hij is onlangs ook begonnen met schilderen, wat hij beschrijft als een mix van gelukzaligheid en marteling. Zijn schilderijen worden vaak snel voltooid vanwege tijdsgebrek met zijn drie zonen en een dochter, en hij schildert portretten omdat hij geïnteresseerd is in de emoties en ervaringen van mensen. Hij is vier keer finalist geweest in de Archibald Prize, en won de People’s Choice Award in 2017, na twee eerdere nominaties. Anh Do presenteerde *Anh's Brush with Fame* op ABC TV van 2016 tot 2021; de show bevindt zich momenteel in het vierde seizoen. Daarvoor was hij gastheer van *Made in China with Anh Do*. Hij heeft publiek vermaakt door optredens te geven op zowel het Melbourne International Comedy Festival als het Sydney Opera House, en speelde consequent voor uitverkochte zalen.
Anthony Ackroyd is een veelzijdig Australisch entertainer, geboren op 30 juni 1958 in Hobart, Tasmanië. Hij bracht zijn vroege jaren door in de buitenwijk Warrane. Na het behalen van een Bachelor of Arts aan de University of Tasmania, met een specialisatie in Engelse Literatuur, Europese Literatuur en Filosofie, omvat Ackroyd’s professionele leven werk op het gebied van comedy, schrijven, presenteren, muziek, acteren, coaching en onderwijs. Hij wordt door sommigen beschouwd als de 'vader van de Australische comedyscène' na 30 jaar optreden. Ackroyd lanceerde zijn comedycarrière in de jaren '80 bij de Sydney Comedy Store en verwierf snel erkenning. Zijn televisieoptredens begonnen in die periode, waaronder programma's als The Video Comedy Store , Hey Hey It’s Saturday en The Midday Show . Hij werd van 1989 tot 1991 castlid van ABC TV’s The Big Gig , wat hem hielp nationale bekendheid te verwerven. Gedurende de jaren '90 verscheen hij nog steeds in populaire programma's zoals Good News Week , Tonight Live , Mornings with Kerri-Anne en Pizza . Ackroyd staat bekend om zijn intelligentie, snelle geest en vermogen om contact te maken met het publiek, vaak door middel van imitaties van beroemdheden en politici, waaronder een opmerkelijke vertolking van voormalig premier Kevin Rudd in The Comedy Company . Hij droeg ook materiaal bij aan Jim Carrey’s Ace Ventura en speelde mee in de film Reckless Kelly . Naast stand-up comedy heeft Ackroyd verschillende wegen binnen de entertainmentindustrie verkend. Hij speelde de komische monoloog 'Karma Comedian' in The Smallest Room in the House en was van 1996 tot 2021 castlid van Thank God It’s Friday! . Zijn eenmanshows, waaronder Anthony Ackroyd in His Own Little World , Ecstasy and How To Get It , At Last The Truth About Everything en The Fruit of My Lions , tonen zijn veelzijdigheid. Hij heeft uitgebreid gewerkt in Australië, de VS, het VK, Nieuw-Zeeland en Azië, waarbij hij internationaal optrad en zelfs in het ANZ Stadium voor menigten van meer dan 110.000 toeschouwers. Hij zette ook ondernemingen op, als CEO van bedrijven zoals Feel Betterer, Creative Call en The Laughter Advantage. Momenteel is hij nog steeds CEO van Feel Betterer. Ackroyd, toegewijd aan het gebruik van amusement voor gezondheidsverbetering, werkt als narrendoctor in Sydney in het Kinderziekenhuis. Hij biedt humoristische behandelingen in bejaardentehuizen en geeft les over de genezende eigenschappen van lachen in het Quest For Life Centre.
Charles Henry Burgmann Firth, van nationaliteit Australiër, is een komiek, schrijver, regisseur en producent. Geboren in Sydney, Australië in 1975, komt hij uit een politiek betrokken familie; zijn ouders namen hem in de jaren '80 mee naar vreedemonstraties. Verity Firth, die tussen 2007 en 2011 een positie bekleedde als minister van New South Wales voor de Labour Party, is zijn oudere zus. Tijdens zijn studie aan de Sydney Grammar School ontwikkelde Firth een vroege fascinatie voor satire; hij beheerde het satirische tijdschrift van de school, 'The Tiger,' en werkte samen met Dominic Knight en Chas Licciardello aan een studentenkrant. Van 1994 tot 1998 studeerde Firth aan de Universiteit van Sydney en behaalde uiteindelijk een Bachelor of Arts-diploma. Gedurende die tijd redigeerde hij in 1995 de Honi Soit studentenkrant en regisseerde hij de Arts Revue van 1996. Een documentaire genaamd 'Uni' toonde hem in 1996 als student aan de Universiteit van Sydney. The Chaser werd door hem opgericht als een van de oprichters; aanvankelijk een satirische krant aan de University of New South Wales, heeft het sindsdien zijn scope uitgebreid om televisieprogramma's, podcasts en live optredens te omvatten die commentaar leveren op politieke en sociale kwesties. Firth droeg bij aan verschillende Chaser-programma's, waaronder CNNNN, The Election Chaser en The Chaser's War on Everything, die meerdere Logie Awards wonnen. Hij was van 2003 tot 2004 gastheer van 'The Firth Factor' op CNNNN, waarbij hij Bill O'Reilly parodieerde. Firth’s betrokkenheid bij The Chaser heeft af en toe debat uitgelokt, waaronder incidenten zoals de vervalste presidentiële motorcade tijdens de APEC-top in 2007, wat leidde tot arrestaties en negatieve reacties van het publiek, en diverse praktische grappen gericht op radiopersoonlijkheid Alan Jones. Hij co-host ook de Radio Chaser podcast. Firth schreef American Hoax, gepubliceerd in november 2006, met fictieve Amerikaanse personages, en het wordt beschouwd als een bestseller. Naast zijn werk met The Chaser heeft Firth verschillende komische paden verkend. In juli 2007 presenteerde hij op het Festival of Ideas in Adelaide samen met Julian Morrow, waarbij interactie met het publiek en bewerkingen van Wikipedia betrokken waren. Hij lanceerde in augustus 2007 een printmagazine en nieuwssite genaamd The Manic Times. In 2008 maakte hij 'Firth Goes To Washington' voor SBS, en co-hostte hij in november 2006 een aflevering van de podcast 'Radio Ha Ha'. In 2023 presenteerde hij met James Schloeffel de komedieshow 'Wankernomics' op verschillende festivals, met als doel mensen te helpen navigeren in de moderne werkomgeving. Firth en Schloeffel staan bekend om hun bijtende satire en observatiehumor. Momenteel, in 2025, is Firth bezig met de ontwikkeling van een nieuwe komische televisieserie genaamd 'Optics' voor ABC TV, die hij gezamenlijk heeft gecreëerd. Hij speelt ook cricket voor het amateurteam 'The Mighty Dicks'. Hij is getrouwd met Amanda Tattersall, die betrokken is bij gemeenschapsorganisatie en auteurschap.
Doug Chappel is een Australische komiek met een carrière van 25 jaar. Opgegroeid in de buitenwijken van Melbourne, Footscray en Sunshine, die arbeiderswijken waren, heeft zijn humoristische perspectief diepgaand gevormd. Zijn materiaal put rechtstreeks uit deze ervaringen uit het verleden, waaronder periodes van dakloosheid en ontmoetingen met een 'ruige groep'. Critici beschrijven hem als iemand met een 'uniek hilarische' stijl en die charisma vertoont tijdens optredens. Hij is een populaire komiek in Australië, die vaak optreedt bij voetbalclubs, Sportmannenavonden, goede doelen evenementen en bedrijfsevenementen. Chappel’s werk reikt verder dan traditionele comedylocaties; hij heeft Australische Defensietroepen in Afghanistan, de Solomon Eilanden en Oost-Timor vermaakt, evenals publieken tot 45.000 mensen in het Etihad Stadion. Hij heeft ook opgetreden voor politieke leiders, waaronder de premier van Australië en voormalig oppositieleider Simon Crean. Zijn carrière omvat het hosten van de Australian Adult Industry Awards en Sexpo, en hij is verschenen op NBC in Los Angeles en bij de London Comedy Store. Van 2004 tot 2008 behaalde hij uitverkochte shows op het Melbourne International Comedy Festival, waarbij hij deelnam aan meer dan 15 van dergelijke evenementen. Hij bracht in 2004 twee CD's uit, The Funniest Man on the Planet en The Footscray Rap , die zijn turbulente verleden, opvoeding en relaties verkennen. Chappel’s optredens worden gekenmerkt door zijn energie, hilarische gezichtsuitdrukkingen, scherp observatievermogen en charme. Hij heeft uitgebreid getoerd, met optredens in bijna 20 landen over 5 continenten, waaronder Engeland, Ierland, Schotland, de VS, Azië en het Midden-Oosten. Hij heeft comedy clubs over de hele wereld geheadline, waaronder Jongleurs Comedy Club in Londen en The Comedy Store. Zijn acteerkredieten omvatten rollen in Australische drama's, muziekvideo's en films zoals 'The Reunion,' 'My Brothers Rage,' ‘The Groomeless Bride,’ en een cameo in 'The Heckler.' Hij heeft diploma’s in Psychologie, Jeugdwerk, Counseling en Wetenschap van de Monash Universiteit, en ontving de Golden Key award voor academische excellentie. Hij toert regelmatig door Australië en het buitenland, treedt op op cruiseschepen en verschijnt in talloze Australische televisieprogramma's.
Lawrence Leung is een Australische comedian, schrijver, regisseur en acteur afkomstig uit Melbourne. Hij begon zijn carrière met stand-up comedy en verwierf snel erkenning binnen de Australische scene. In 2001 behaalde hij vroeg succes met 'Sucker,' waarmee hij de prijs voor Beste Solo Show won op het Melbourne Fringe Festival. Zijn werk bleef zich verder ontwikkelen, wat blijkt uit de Age Critic's Award in 2007 voor 'Lawrence Leung leert breakdance,' en vervolgens de Best Local (Australische) Show award op het Sydney Comedy Festival in 2008 voor dezelfde show. Leung heeft ook zijn talenten internationaal gepresenteerd, met optredens in Londens West End en het Edinburgh Fringe Festival. Leung’s creatieve output reikt verder dan stand-up comedy. Hij werkt vaak samen met Andrew McClelland, een vriend sinds de schoolbanken, en samen hebben ze verschillende projecten gerealiseerd. In 2009 brachten ze 'The Paradoxical Adventures of Lawrence Leung and Andrew McClelland: Time Ninjas' uit. Datzelfde jaar speelde Leung de hoofdrol in en schreef hij 'Lawrence Leung's Choose Your Own Adventure,' een televisieprogramma dat werd uitgezonden op ABC1 en ABC2. Een soundtrack EP verscheen bij de release van de show in april 2009, gevolgd door een DVD-uitgave op 7 mei 2009. Hij heeft ook bijgedragen aan televisiescriptie, door grappen te leveren voor 'The Chaser's War on Everything,' en verscheen in 2009 in 'Talkin' 'Bout Your Generation.' Leung’s onderzoeksdocumentaireserie Lawrence Leung's Unbelievable is wellicht zijn meest onderscheidende werk. De zes afleveringen van 30 minuten, voltooid in 2011, verkennen irrationele en onwaarschijnlijke verschijnselen, waarbij Leung zich positioneert als een onderzoeker die quasi-wetenschappelijk onderzoek en experimenten uit de praktijk gebruikt om de grenzen van mensen hun geloof te testen. Deze serie werd geproduceerd door ABC TV Arts and Entertainment en Unbelievable Productions, met ABC Commercial die de verkoop verzorgde. Hij is ook verschenen in televisie rollen, waaronder het spelen van Dr. Elvis Kwan in 'Offspring' in 2013 en de hoofdrol in 'Maximum Choppage' in 2015. Leung verschijnt regelmatig als gast in radioprogramma’s zoals 3RRR Breakfasters en Get This, en co-hostte een ochtendshow op Fox FM van 2005 tot 2006. In 2017 droeg hij bij aan ABC Kids Play School Story Time.
Leon Errol, geboren als Leonce Errol Sims op 3 juli 1881 in Sydney, Australië, was een Australisch-Amerikaanse komiek en acteur die populairiteit verwierf tijdens de eerste helft van de 20e eeuw. Hij begon zijn entertainmentcarrière terwijl hij geneeskunde studeerde aan de Universiteit van Sydney, waar hij revues schreef, produceerde en in speelde. Rond 1896 verliet hij zijn medische studie om bij het circus te gaan als clown, barebackruiter en acrobaat, en trad ook op in Shakespeeriaanse rollen zoals Edmund en Macduff, en nam deel aan operettes met zingen en dansen. Errol emigreerde rond 1904 naar de Verenigde Staten met zijn danspartner Stella Chatelaine, met wie hij in 1906 trouwde. Van 1904 tot 1910 beheerde hij muzikale burlesketroepen, waarbij hij fungeerde als hoofdonderhouder, componist, tekstdichter en librettist. Al in 1905 beheerde hij een tournee-vaudevillegezelschap in Portland, Oregon, en was hij ook toneelmeester voor het Orpheum Theater daar. Hij toerde door Australië, Nieuw-Zeeland, Groot-Brittannië en Ierland en trad op in verschillende theateromgevingen. Rond 1904 vormde hij een partnerschap met Pete Gerald als 'Gerald en Errol', met dialectkomedie, ragtimepiano en een getrainde bulldog. Hij maakte zijn Broadway debuut in "The Winsome Widow" (rond 1911) op aandringen van Abe Erlanger. Errols carrière bereikte nieuwe hoogten toen hij in 1911 bij de Ziegfeld Follies ging spelen, en jaarlijks optrad tot 1915, waarbij hij samenwerkte met Bert Williams aan sketches die beschouwd werden als enkele van de grappigste Follies-optredens. Hij regisseerde de Ziegfeld Follies shows tijdens zijn laatste twee jaar, 1913-1915. Hij behaalde succes in het vaudeville door hoofdact te spelen bij het Palace, en verscheen in eenentwintig Broadway-shows tussen 1911 en 1929. Zijn komische stijl omvatte een wankelende, onzekere gang, die vaak overging in dans, en hij vertolkte vaak een verward, lascif en leugend personage. Hij speelde in zesenvijftig speelfilms, waaronder rollen in de 'Mexican Spitfire'-serie (1939–43) als Uncle Matt en Lord Epping, en negentien korte films. Hij verscheen in films zoals ‘Nearly Spliced’ (1921), ‘Sally’ (1925) en ‘Clothes Make the Pirate’ (1925). Hij speelde in talloze films tussen 1930 en 1951, waaronder 'One Heavenly Night' (1931) en de 'Joe Palooka'-serie. Leon Errol liet een nalatenschap achter die een ster op de Hollywood Walk of Fame omvat.
Michael Chamberlin voert stand-up comedy uit Melbourne. Samen met Charlie Pickering was hij medeoprichter van de comedylocatie Stagetime.
Paul McDermott is een Australische entertainer, geboren op 13 mei 1962 in Adelaide, South Australia. Hij is een van de zes kinderen en een eenling; zijn vader was een hoge ambtenaar terwijl zijn moeder het huishouden runde. Het gezin verhuisde naar Canberra toen hij drie jaar oud was. Vier jaar lang volgde hij kunststudieën aan de Canberra School of Art van de Australian National University, evenals Marist College Canberra en Dickson College. McDermott’s talenten omvatten een breed scala, met erkenning als comedian, acteur, schrijver, regisseur, zanger, kunstenaar en televisiepersoonlijkheid. McDermott begon met optreden op 25-jarige leeftijd vanwege financiële noodzaak, aanvankelijk door straatoptredens in 1985. Hij was lid van Gigantic Fly voordat hij zich in de jaren '80 bij de Doug Anthony All Stars (DAAS) voegde, waarmee hij begon met straatoptredens in Canberra. DAAS verwierf bekendheid op het Edinburgh Fringe Festival en verscheen vervolgens op ABC TV’s The Big Gig . De groep speelde van 1991 tot 1993 in hun eigen spin-off tv-show, DAAS Kapital . McDermott zong de leidende vocalen en schreef het grootste deel van het materiaal voor DAAS, en de groep toerde nationaal en internationaal, zelfs tijdens de opening van de Olympische Spelen van Barcelona. DAAS ging aanvankelijk in 1994 uiteen maar hervormde in 2014 met Paul Livingston als vervanging van Richard Fidler. Na de eerste ontbinding van DAAS presenteerde McDermott nog twee andere ABC-programma's en werkte hij kort als ochtendradio presentator op Triple J van 1996 tot 1997. Hij staat het best bekend om zijn presentatie van Good News Week tot 2012. Hij heeft regelmatig opgetreden op het Melbourne International Comedy Festival, waarbij hij deelnam aan de Comedy Festival Gala en de Great Debate. McDermott heeft kinderboeken geschreven, krantenartikelen en zijn columns samengesteld in het boek The Forgetting of Wisdom . Hij schreef en regisseerde ook korte animatiefilms, waaronder drie prijswinnende films: The SCREE (2004), The Girl who Swallowed Bees (2007) en GHOSTBEAR (2019). Sinds 2012 heeft hij een schilder carrière nagejaagd en concerten gegeven met zijn eigen, serieuzere liedjes. Hij toert momenteel met de live show Paul + 1, bedacht en uitgevoerd met Glenn Moorhouse, en ze namen een muziekstuk op genaamd I’VE SEEN THE FUTURE AND YOU’RE NOT IN IT waarin ervaringen tijdens de lockdown worden beschreven.
Peter Helliar, geboren op 16 juni 1975, is een Australische komiek met een gevarieerde carrière over verschillende media. Hij staat bekend als komiek, acteur, televisiepresentator, radiopresentator, schrijver, producent en regisseur. Zijn reis begon midden jaren '90 toen hij voor het eerst optrad in de Melbournse comedy scene. Vroege televisieoptredens omvatten een vaste rol in de variétéshow Under Melbourne Tonight in 1997 en optredens als stand-up comedian op The Loft Live van 1997 tot 1998. Hij maakte ook verschijningen in Rove Live aan het einde van de jaren '90, waarmee hij zich binnen het Australische comedy landschap vestigde. Helliar's carrière kreeg verder momentum met zijn rol als vaste sidekick in de show 'Rove' van Rove McManus van 1999 tot 2009. Hij droeg ook bij aan skitHOUSE tussen 2003 en 2004, waarmee hij zijn veelzijdigheid demonstreerde. Zijn betrokkenheid bij de radio omvatte regelmatige gastoptredens op Triple J tussen 1998 en 2000, en presentatiediensten op Saturday Morning Rove/Rove Live Radio van 2002 tot 2004, evenals The Judith Lucy Show op 2Day FM in 2004. Hij is een populaire komiek in Australië, wat blijkt uit het succes van zijn comedy tour, One Hot Mess , die uitverkochte shows kende in zowel Australië als Nieuw-Zeeland. Helliar's creatieve inspanningen strekken zich uit tot schrijven en produceren, waaronder de creatie, het schrijven, de co-productie en de co-regie van de komedieserie 'It's a Date' (2013), die datzelfde jaar de ‘Beste Gescript Format Prijs’ won. Hij creëerde en co-schreef ook How to Stay Married (2018-2021) en speelde in zowel It's a Date als de film I Love You Too mee. Momenteel is Peter Helliar co-host van The Project op Network Ten, een rol die hij sinds 2014 bekleedt, als vervanger van Dave Hughes. Hij heeft ook het AFL-personage Bryan ‘Strauchanie’ Strauchan gecreëerd. Zijn familiedramaserie, The Complete History of Better Books , verkent zijn jeugdige interesse in schrijven. In 2023 was hij een deelnemer aan I'm a Celebrity...Get Me Out of Here! en werd hij als zevende uitgeschakeld. Hij staat gepland om in 2024 te verschijnen in Taskmaster Australia en zal in 2024 meedoen aan The Amazing Race Australia met zijn vrouw Bridget. Helliar woont in Melbourne met zijn vrouw en drie kinderen, en hij streeft ernaar de eerste persoon te worden die terugreist in de tijd.
Als Australiër werkt Rob Sitch als regisseur, producent, scenarioschrijver, acteur en komiek. Na zijn afstuderen aan de Universiteit van Melbourne als arts, oefende hij kortstondig geneeskunde uit voordat hij zijn focus verplaatste naar comedy. Sinds de oprichting is het productiebedrijf Working Dog een bepalend element geweest in Rob Sitch's professionele leven, en hij is lid van dat bedrijf. De output van het bedrijf omvat talrijke succesvolle televisieshows en films, waarmee Sitch zich als een belangrijke figuur in het Australische entertainment heeft gevestigd. Hij staat wellicht het best bekend om het regisseren en mede-schrijven van *The Castle* (1997), een film die vaak wordt genoemd als een van de beste Australische films. Working Dog produceerde ook *The Dish* (2000), die hij regisseerde en mede-schreef. Zijn werk met Working Dog omvat andere producties, waaronder *Frontline* (jaren '90) en *Utopia* (2014–heden) voor televisie, en *Any Questions for Ben?* als film. *Frontline* kreeg erkenning als nummer 22 in de speciale uitzending *50 Years 50 Shows*. Sitch toont ook zijn komische talenten door het mede-schrijven van satirische Jetlag reisgidsen naar fictieve landen zoals Molvanîa, Phaic Tăn en San Sombrèro. Sitch's vroege carrière omvatte de uitgave van de albums *The D-Generation: The Satanic Sketches* (1989) en *The D-Generation: The Breakfast Tapes* (1990). In 2006 erkende het Nine Network's programma *50 Years 50 Stars* Rob Sitch's bijdragen door hem te rangschikken als de 39e grootste levende televisie ster in Australië. Momenteel is Sitch nog steeds betrokken bij televisieproductie met *Utopia*. Een toneelproductie van *The Castle* is gepland voor 2027, wat de blijvende populariteit en nalatenschap van zijn werk aantoont.
Sam Simmons is een Australische komiek, acteur en radio-/televisiepresentator. Hij groeide op in Adelaide, Zuid-Australië, en bracht daar zijn jeugd door met een alleenstaande werkende moeder. Zijn geboortejaar is ofwel 1977 of 1978. Australische critici beschrijven hem vaak als een uitzonderlijk gedurfde en unieke komiek, die talloze prijzen heeft gewonnen en wordt beschouwd als een geliefde, niche-persoonlijkheid binnen de Australische comedy. In zijn jonge jaren, op 13-jarige leeftijd, probeerde hij zelfmoord te plegen; deze ervaring zou later zijn werk hebben geïnformeerd, zoals te zien is in zijn show uit 2015, Spaghetti for Breakfast, die er een verwijzing naar bevatte. Simmons begon zijn komische reis in 2001 met een optreden tijdens een benefietshow. Hij presenteerde 'The Steve Promise Story' op het Melbourne International Comedy Festival (MICF) in 2003. Zijn komische stijl combineert realiteit met absurditeit, beïnvloed door performers zoals The Goodies, Monkey, Benny Hill en John Cleese. Gedurende zijn carrière heeft Simmons talloze onderscheidingen ontvangen, waaronder een Helpmann Award voor Beste Komische Act in 2014, en de Directors Choice op het Sydney Comedy Festival voor "Death of a Sailsman." Hij won ook de Piece Of Wood Award (2010) en de Golden Gibbo Award (2010), en ontving de Best Comedy Show award op het Adelaide Fringe Festival in 2011. Zijn show Tales of the Erotic Cat werd in 2006 genomineerd voor de Barry Award, terwijl Where Can I Win A Bear Around Here? in 2008 de Festival Director’s Choice Award won. Simmons' werk reikt verder dan stand-up. Hij is verschenen in diverse televisieprogramma's, waaronder Squinters, NBC, BBC, Channel 4, Comedy Central, ABC, Adam Devine's House Party en 8 Out of 10 Cats. Tussen 2005 en 2009 presenteerde hij regelmatig programma's op Triple J radio; met name presenteerde hij zowel de dagelijkse Breakfast als Drive Shows in 2008 en 2009, en hij blijft een veelvoorkomende gast. Hij presenteerde ook 'The Urban Monkey' met Murray Foote in 2009. In 2012 creëerde hij Problems (ABC1), een vierdelige serie die in het VK werd uitgezonden. Hij maakte zijn Amerikaanse televisie debuut op Conan in 2013 en heeft optredens gegeven op festivals, waaronder het Montreal Just For Laughs Comedy Festival, JFL festivals in Chicago en Toronto, en tweemaal op de Edinburgh Fringe Festival. Hij heeft ook opgetreden in de Sydney Opera House. Momenteel treedt hij nog steeds op voor uitverkochte zalen over de hele wereld, zoals blijkt uit zijn recente optreden van 'Man With A Fork In A World Full Of Soup' tijdens de Adelaide Fringe in maart 2024, en heeft hij gewerkt aan dierlijk verrijking in de Melbourne Zoo.
Albanië
1
Armenië
2
Argentinië
32
Oostenrijk
28
Azerbeidzjan
1
België
13
Bulgarije
31
Benin
2
Bolivia
1
Brazilië
27
Canada
118
Zwitserland
17
Chili
8
Kameroen
1
China
7
Colombia
2
Tsjechië
7
Duitsland
188
Denemarken
17
Dominicaanse Republiek
1
Algerije
2
Estland
5
Egypte
4
Spanje
74
Finland
15
Frankrijk
214
Verenigd Koninkrijk
330
Ghana
3
Griekenland
18
Guatemala
1
Hongarije
7
Indonesië
8
Ierland
28
Israël
9
India
11
Irak
3
Iran
6
Italië
136
Jamaica
1
Japan
35
Kenia
3
Korea, Zuid
20
Kazachstan
1
Libanon
5
Litouwen
1
Letland
1
Marokko
17
Myanmar
1
Malta
1
Malawi
2
Mexico
28
Maleisië
7
Nigeria
19
Nicaragua
2
Nederland
2
Noorwegen
12
Nepal
3
Nieuw-Zeeland
9
Peru
2
Filipijnen
35
Pakistan
7
Polen
8
Portugal
7
Qatar
1
Roemenië
1
Servië
3
Rusland
9
Saudi-Arabië
4
Zweden
101
Slovenië
4
Slowakije
2
Thailand
2
Tunesië
4
Turkije
5
Taiwan
1
Oekraïne
7
Oeganda
7
Verenigde Staten
213
Uruguay
1
Oezbekistan
1
Vietnam
1
Zuid-Afrika
2
Australië heeft een levendige humorcultuur, met comedians die optreden in stand-up comedy, televisie, film, radio, theater en online platforms. Van gevestigde comedy sterren tot opkomende performers, Australische comedians staan bekend om een breed scala aan stijlen, van observatiehumor en storytelling tot satire, sketch comedy en improvisatie.
Bij GiggleTime brengen we profielen samen van Australische comedians, stand-up comedians, comedy acteurs en andere persoonlijkheden verbonden aan Australische komedie en entertainment. Bekijk de profielen hierboven om meer te ontdekken over hun carrières, optredens en bijdragen aan de komediescene in Australië.
Stand-up comedy is een belangrijk onderdeel van het Australische entertainmentlandschap, met comedians die optreden in speciale comedyclubs, theaters, pubs, festivals en live evenementen door heel het land.
Australië heeft een opvallende stand-upcultuur ontwikkeld, waarbij comedians inspiratie halen uit het dagelijks leven in Australië, relaties, cultuur en actuele gebeurtenissen. De comedy scene van het land omvat ook performers met zeer verschillende benaderingen van humor, variërend van observatiehumor en persoonlijke verhalen tot satire, zwarte humor, karaktercomedy en improvisatie.
Melbourne heeft een bijzonder sterke reputatie op het gebied van live comedy en is de thuisbasis van het Melbourne International Comedy Festival, een van Australië's belangrijkste comedy-evenementen. Comedy is ook een significant onderdeel van de entertainment scene in Sydney, Brisbane, Perth, Adelaide en andere steden verspreid over het land.
Australië heeft veel comedians voortgebracht die zowel nationaal als internationaal bekend zijn geworden. Sommigen bouwden hun carrière op met live stand-up, terwijl anderen erkenning kregen via televisie, films, radio, theater of comedy schrijven.
Australische comedians zijn ook verschenen in grote internationale producties, waarmee ze de Australische humor en performers hebben geïntroduceerd bij publiek over de hele wereld. Veel comedy-performer werken in meerdere gebieden van entertainment, waarbij ze stand-up combineren met acteren, schrijven, presenteren, podcasten of televisie.
De Australische comedy scene blijft nieuwe performers introduceren naast gevestigde namen, waardoor het publiek een voortdurend veranderend aanbod van komische stemmen en stijlen krijgt.
Australische humor reikt veel verder dan het stand-up podium. Televisie heeft een belangrijke rol gespeeld bij het introduceren van comedians bij een breder publiek door middel van sitcoms, sketchshows, panelshows, comedyseries en andere entertainmentprogramma's.
Australische comedians zijn ook actief in film, radio, podcasts en online media. Platforms zoals YouTube en sociale media hebben nieuwe manieren gecreëerd voor comedians om sketches, stand-up fragmenten, korte comedy en originele content te delen met publiek in Australië en over de hele wereld.
Deze combinatie van live optredens, traditionele media en digitale platforms heeft geholpen kansen te creëren voor zowel gevestigde Australische comedians als nieuw komisch talent.
Verken onze collectie Australische comedians en comedy-persoonlijkheden hierboven om performers uit verschillende generaties en gebieden van de Australische komediescene te ontdekken.
Gebruik de zoekfunctie om een specifieke komiek te vinden of blader door de directory om nieuwe namen te ontdekken. Individuele profielen kunnen biografische informatie, loopbaan details, optredens, foto's en andere interessante feiten bevatten.
Of je nu op zoek bent naar Australische stand-up comedians, bekende Australische comedians, comedy acteurs, televisie comedians of opkomend comedy talent, GiggleTime maakt het gemakkelijk om comedians uit Australië te ontdekken.
De directory blijft groeien naarmate er nieuwe comedians en komische persoonlijkheden worden toegevoegd.
