Γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1978 στο Στρασβούργο του Κάτω Ρήνου, ο Άλεξ Λουτς εργάζεται στη Γαλλία ως ηθοποιός, χιουμορίστας, σκηνοθέτης, δραματικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και σκηνοθέτης.
Ο Ζαν-Μαρί Προσλιέ (Jean-Marie Proslier, γεννημένος στις 2 5 Φεβρουαρίου 192 8 στο Μοντάργκις (Loiret) και πέθανε στις 15 Νοεμβρίου 1997 στο Évreux (Eure) ήταν Γάλλος ηθοποιός, χιουμορίστας και συγγραφέας. Αν όχι δεν έχει παίξει ποτέ τίποτα εκτός από ρόλους δευτέρου επιπέδου στον κινηματογράφο, έχει καταφέρει να αποκαλύψει την αίσθηση της κωμωδίας του σε πολλά σκίτσα και ακόμα και σε διαφημίσεις. χαρακτήρα που το κάνει πιο αξιομνημόνευτο στον 21ο αιώνα είναι το Solcarlus, κεντρική φιγούρα του διαφημιστικού spot "Le Péplum", σε σκηνοθεσία Ντίνο Ρίσι για την προώθηση του απορρυπαντικού Terra από τον S.C. Johnson.
Ο Ζαν-Μαρί Μπιγκάρ, γεννημένος στις 17 Μαΐου 1954, στη Φοντέν-Λυιέρ, Ωβέρν, είναι Γάλλος κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης. Σήμερα είναι 72 ετών. Η οικογενειακή του καταγωγή περιλαμβάνει το γεγονός ότι είναι το τέταρτο και τελευταίο παιδί μιας ταπεινής οικογένειας· ο πατέρας του ήταν κρεοπωλός που σταμάτησε να εργάζεται λόγω προβλημάτων υγείας, ενώ η μητέρα του εργαζόταν σε υποκατασκευαστή της αυτοκινητοβιομηχανίας. Τα καλοκαίρια περνούσαν σε μια φάρμα στην Ωβέρν με τους παππούδες του από την πλευρά της μητέρας του. Ο Μπιγκάρ δυσκολευόταν στο σχολείο, επανέλαβε την τέταρτη τάξη, αλλά απέκτησε ένα BEP στη γενική μηχανική σε ηλικία 16 ετών. Εργάστηκε για λίγο ως υπάλληλος σε πρατήριο καυσίμων και αργότερα ξεκίνησε μια επιχείρηση μεταπώλησης παλιών Citroën Traction Avants. Οι πρώτες του εμπειρίες περιλάμβαναν εργασία σε εργοστάσιο για να συγκεντρώσει επιδόματα ανεργίας και σερβιτόρος στο Τρουά για να υποστηρίξει τη μητέρα του, η οποία έπασχε από μια σοβαρή ασθένεια. Ο Μπιγκαρ ξεκίνησε την καριέρα του με stand-up comedy και συνεισφέροντας σε σκίτσα. Απέκτησε μεγαλύτερη αναγνώριση στα μέσα της δεκαετίας του '80 και έγραψε πάνω από 100 σκίτσα για την εκπομπή «Η Τάξη» με τον Λωράν Μπαφί. Επίσης, έγραψε για την κωμική ομάδα Dummies στην εκπομπή «Νησίδες». Τα μονόλογά του, ξεκινώντας με το «Εσύ είπες Μπιγκαρ» (1988), είναι γνωστά στη Γαλλία για την ωμότητα και την αντιπαραθετικότητά τους. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μπιγκαρ έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, όπως το «Philosophale» (2001), το «Clérambard» (2010), το «Τα Επαγγελματικά Μυστικά του Δρ. Apfelglück», το «Arlette», το «Το Κουτί» και το «Και Τώρα… Κυρίες και Κύριοι» (2002). Έδωσε επίσης φωνή στον Beefy στην γαλλική κυκλοφορία του «Little Nicky» και σκηνοθέτησε, έγραψε και πρωταγωνίστησε στο «Η Ψυχο-Αδελφή» (1999). Το έργο του με την υψηλότερη βαθμολογία στο Rotten Tomatoes είναι το «Και Τώρα… Κυρίες και Κύριοι» με ποσοστό 47%. Η καριέρα του Μπιγκαρ έχει επεκταθεί πέρα από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση· πραγματοποίησε παραστάσεις στην Αρένα Παρί-Μπερσύ και το Στάδιο της Γαλλίας. Παρουσίασε την ραδιοφωνική εκπομπή «Les pieds dans le plat» στον Europe 1 από το 2014 έως το 2016. Η προσωπική του ζωή περιλαμβάνει γάμους με την Κλαούντια Μπιγκαρ (1991-2009) και την Λόλα Μαρούα (από το 2011), με την οποία μοιράζεται δίδυμα παιδιά με τα ονόματα Ζυλ, Φλοριάν Ζούρντα και Μπέλλα, καθώς και την κόρη του Σάσα. Η Λόλα Μαρούα υπερασπίζεται δημοσίως το δικαίωμα του Μπιγκαρ στην ελευθερία της έκφρασης και περιγράφει τη σχέση τους ως «ασυμβίβαστο δεσμό». Πρόσφατα, ο Μπιγκαρ αντιμετώπισε προβλήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένης μιας πτώσης τον Μάρτιο του 2024, επακόλουθη δυσκολία στο περπάτημα, αποκατάσταση και της αποκάλυψης τριών εγκεφαλικών επεισοδίων (AVC) τον Ιούλιο. Παρακολουθείται επί του παρόντος σωστά ιατρικά και έχει εμφανιστεί με τον Λοράν Μπαφί. Παρά τις ανησυχίες αυτές, η Λόλα Μαρούα μοιράζεται ενημερώσεις για την ευημερία του, και εμφανίστηκε πρόσφατα στην «Tout beau tout n9uf» στις 9 Ιουνίου 2026, περιγράφοντας τον ως έχοντα καλή κατάσταση.
Ο Ζαν Χουγκουές Λάιμ (Jean-Hugues Lime, γενν. στις 2 8 Δεκεμβρίου 1958 στο Montferleil, είναι Γάλλος ηθοποιός που έκανε τα πρώτα του βήματα στο Théâtre de Bouvard· Επίσης εργάζεται ως σκηνοθέτης και συγγραφέας.
Η Καρολίν Γκριμ, γεννημένη στις 8 Ιουνίου 1964, είναι μια πολύπλευρη Γαλλίδα δημιουργός. Ξεκίνησε την καριέρα της στη μουσική το 1985 με την κυκλοφορία του 'La Vie sans toi', το οποίο απέκτησε πλατινένιο δίσκο και παρέμεινε στα Top 50 για 19 εβδομάδες. Η μητέρα της είναι η ηθοποιός Σοφί Γκριμάλντι και ο πατέρας της ο Ζιλμπέρ Λεντερμάν. Σπούδασε λογοτεχνία, αποδεικνύοντας από νωρίς ενδιαφέρον για την αφήγηση ιστοριών και τη γλώσσα. Η καριέρα της Grimm περιλαμβάνει πολλούς ρόλους, όπως σεναριογράφος, ηθοποιός, παραγωγός, σκηνοθέτης, μυθιστοριογράφος και τραγουδίστρια. Από το 1996 έως το 2000, παρήγαγε και παρουσίασε την εκπομπή 'La Nuit Caroline' στον France Inter για τέσσερα καλοκαίρια. Επίσης, κυκλοφόρησε ένα ερωτικό μυθιστόρημα με τίτλο 'La Nuit Caroline' στις αρχές του 2000. Το συγγραφικό της έργο εκτείνεται πέρα από τη μυθοπλασία· είναι βιογράφος, καθώς δημοσίευσε το Moi, Olympe de Gouges το 2009, το οποίο διασκευάστηκε σε μια επιτυχημένη θεατρική παράσταση στο Petit Théâtre de Paris. Αποδεικνύοντας περαιτέρω την ευελιξία της, στη συνέχεια δημοσίευσε το Churchill m’a menti το 2014, λαμβάνοντας θετικές κριτικές, και αργότερα κυκλοφόρησε το Vue sur Mère το 2019, ακολουθούμενο από το Ma Double vie avec Chagall το 2021. Πέρα από τη συγγραφή, η Grimm είναι ενεργά εμπλεκόμενη στον χώρο του κινηματογράφου και της αφήγησης ιστοριών. Εμφανίστηκε στο France 3 με τον Marc Jolivet στην εκπομπή 'Rire c'est bon pour la planète' το 2009, με σύντομα σκηνικά ενός λεπτού. Το 2010 έγραψε και σκηνοθέτησε την πρώτη της μικρού μήκους ταινία, 'Sous l'oreiller'. Έχει επίσης εργαστεί ως διορθωτής σεναρίων και διαχειρίζεται την παραγωγή μυθοπλασίας, έχοντας διατελέσει αυτόν τον ρόλο για το France 3 από το 2000 έως το 2004. Η Grimm απολαμβάνει να αφηγείται ιστορίες που συνδυάζουν προσωπικές εμπειρίες με καθολικά θέματα, επιδιώκοντας να ισορροπήσει το συναίσθημα, την αφηγηματική ένταση και το ανθρώπινο βάθος, και έχει αναπτύξει ένα οπτικό, σωματικό και ευαίσθητο ύφος γραφής. Είναι επίσης ραδιοφωνική αφηγήτρια ιστοριών και γράφει στίχους, αποκαλύπτοντας τα πολλά καλλιτεχνικά της ταλέντα.
Η Κλαούντια Ταγκμπό είναι Γαλλίδα-Ακρινή ηθοποιός, κωμικός και τηλεοπτική προσωπικότητα. Γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1973 στην Αμπιντιζάν, στην Ακτή Ελεφαντοστού, και πέρασε τα πρώτα χρόνια της εκεί πριν μετακομίσει στο Σανακ, Λοζέρ, στη Γαλλία, στην ηλικία των 13 ετών, όπου διέμεινε για δύο χρόνια. Μετά από αυτό, έζησε στο Αλέ, Γκαρ, μέχρι να γίνει 18 ετών. Από μικρή ηλικία, η Κλαούντια Ταγκμπό ανέπτυξε πάθος για την τέχνη και το θέατρο, το οποίο διαμόρφωσε την επαγγελματική της πορεία. Παρόλο που προσπάθησε να εισαχθεί στο Ωδείο Μονπελιέ χωρίς επιτυχία, συνέχισε τις σπουδές της, αποκτώντας μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Παραστατική Τέχνη από το Πανεπιστήμιο Παρίσι 8, αφού ολοκλήρωσε επαγγελματικές σπουδές, συμπεριλαμβανομένων ενός BEP και απολυτηρίου επαγγελματικού λυκείου σε λογιστικά. Η καριέρα της Ταγκμπό περιλαμβάνει τόσο δραματικές ερμηνείες όσο και κωμωδία. Έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως οι Stanislas Nordey, Elisabeth Rappeneau, Julien Leclercq και Olivier Dahan, εμφανιζόμενη σε ταινίες όπως η Mama Aloko , η La Valse des gros derrières , η Ma vie n'est pas une comédie romantique και η Chrysalis . Στη τηλεόραση, έχει συμμετάσχει σε σειρές όπως οι Fatou la Malienne , Ma meilleure amie , Le tuteur και R.I.S Police scientifique . Ξεκίνησε την καριέρα της στο stand-up comedy με επιτυχία, ξεκινώντας το ταξίδι της ως κωμικός στο Jamel Comedy Club το 2006. Από τον Νοέμβριο του 2010 έως τον Ιούλιο του 2012, ήταν μέλος της ομάδας στην εκπομπή Ce soir avec Arthur , και εμφανίστηκε επίσης στην κωμική σειρά United colors of Jean-Luc το 2011. Συμμετείχε ως διαγωνιζόμενη στην εκπομπή On n'demande qu'à en rire την ίδια χρονιά. Η Κλαούντια Ταγκμπό κάνει κάτι παραπάνω από απλή υποκριτική και stand-up comedy. Αυτό δείχνει ότι είναι καλή στην τηλεόραση. Από τον Δεκέμβριο του 2011, είναι συχνή καλεσμένη στην εκπομπή Vendredi, tout est permis . Το 2013, παρουσίασε την Claudia Tagbo & co , μια φιλανθρωπική γιορτή κωμωδίας που ωφελούσε τον σύλλογο CéKeDuBonheur, και επίσης παρουσίασε την Disco party . Αντιμετώπισε την εμπειρία της με τον καρκίνο στην εκπομπή À nous deux το 2014, και συνέβαλε στο single Kiss and Love για την Sidaction εκείνη τη χρονιά. Συνεχίζει να είναι ενεργή στη βιομηχανία του θεάματος, χτίζοντας μια καριέρα που καλύπτει την υποκριτική, την κωμωδία και τις τηλεοπτικές εμφανίσεις.
Γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1985 στο Vieux-Moulin, Oise, Constance Pittard, κυρίως γνωστή ως Constance, εργάστηκε ως ηθοποιός και χιουμορίστας στη Γαλλία.
Ο Μισέλ Μπουτζενά είναι Γαλλοτυνής εβραϊκός ηθοποιός, χιουμορίστας και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1952 στην Τύνιδα, Τυνησία, και μετακόμισε στη Γαλλία με την οικογένειά του στην ηλικία των έντεκα ετών, εγκαθιστάμενος στο Μπαγκνιέ κοντά στο Παρίσι. Ο πατέρας του, Ιωσήφ Μπουτζενά, ήταν γιατρός, και έχει τρία αδέλφια, συμπεριλαμβανομένου του κινηματογραφιστή Πολ Μπουτζενά. Από μικρός, ο Μισέλ εξέφρασε ενδιαφέρον για την υποκριτική, θέλοντας να γίνει ηθοποιός στα δεκαπέντε του. Παρακολούθησε το École alsacienne από το 1967 έως το 1970. Η καριέρα του Μπουτζενά ξεκίνησε με την ίδρυση της θεατρικής εταιρείας «La Grande Cuillère» το 1972 μαζί με τους Πολ Αλιό και Κορίνα Άτλας. Η πρώτη του είσοδος σε σόλο παράσταση ήρθε το 1980 με το «Albert», μια παράσταση που συνέγραψε με την Κορίνα Άτλας και εξερευνούσε τις εμπειρίες των Τυνήσιων Εβραίων μεταναστών στη Γαλλία, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο du Lucernaire. Έχει γράψει και σκηνοθετήσει όλες τις σόλο παραστάσεις του, με στόχο να αμφισβητήσει τα αρνητικά στερεότυπα. Ενώ η δεύτερη παράστασή του, «Anatole», δεν σημείωσε επιτυχία, το «Les Magnifiques» αποδείχθηκε σημαντική επιτυχία, παρουσιάζοντας πορτρέτα των Γαλλο-Τυνήσιων Εβραίων. Η κινηματογραφική του καριέρα ξεκίνησε το 1980 με το «Mais qu'est-ce que j'ai fait au bon Dieu pour avoir une femme qui boit dans les cafés avec les hommes?» και έχει εμφανιστεί σε πάνω από τριάντα ταινίες. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μπουτζενά έχει λάβει πολλά βραβεία. Κέρδισε το βραβείο César Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου το 1985 για την ταινία *Trois Hommes et un couffin*, και ήταν υποψήφιος για το βραβείο César Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου το 1994 για την ταινία *Le Nombril du Monde* και για Καλύτερη Πρώτη Εμφάνιση το 2004 για την ταινία *Father and Sons*. Σκηνοθέτησε τις ταινίες *Father and Sons* (2003), *Trois amis* (2007) και *Heartstrings* (2016), γράφοντας επίσης σενάρια για αρκετές ταινίες. Το 2004, διορίστηκε Αξιωματικός του Τάγματος Πολιτιστικής Αξίας στο Μονακό. Έχει εκφράσει πολύπλοκες απόψεις για την ταυτότητα, αισθανόμενος Εβραίος, Γάλλος, Τυνήσιος, Σιωνιστής και κοντά στο Ισραήλ, ενώ παράλληλα υποστηρίζει ένα παλαιστινιακό κράτος. Το 2017, η πρόσκλησή του σε ένα πολιτιστικό φεστιβάλ της Τυνησίας αντιμετώπισε διαμαρτυρίες λόγω αυτών των απόψεων. Αυτή τη στιγμή, ετοιμάζει μια ταινία με τους Yvan Attal και Pascal Elbé, που ανακοινώθηκε το 2013, και έχει υπηρετήσει ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ ντε Ραματουέλ από το 2007.
Ο Μπατίστ Λεκαπλάν, γεννημένος στις 23 Μαΐου 1985, στην Αβράνς (Μανσ), είναι Γάλλος κωμικός και ηθοποιός. Πέρασε την πρώιμη παιδική του ηλικία στο Σαιν-Ιλέρ-ντυ-Αρκουέ πριν μετακομίσει στο Μορτέν. Η εκπαίδευσή του περιλαμβάνει τη φοίτηση στο Collège de Brécey και Lycée Littré στην Αβράνς, όπου απέκτησε απολυτήριο λογοτεχνίας το 2004. Στη συνέχεια, σπούδασε αγγλικά στο Πανεπιστήμιο του Ρεν, ολοκληρώνοντας ένα πτυχίο. Το οικογενειακό υπόβαθρο του Λεκαπλάν περιλαμβάνει έναν πατέρα που εργάζεται ως τεχνίτης συντήρησης και μια μητέρα που διαχειρίζεται ένα κομμωτήριο. Ο Μπατίστ Λεκαπλάν ξεκίνησε την καριέρα του ως animator παιδικών εκδηλώσεων στο Λεβάλουά-Περέ πριν στραφεί στην κωμωδία. Εργάστηκε ως υπεύθυνος νεαρών στο Λεβάλουά-Περέ από το 2004 έως το 2006, και εγκατέλειψε την animation τον Σεπτέμβριο του 2006 για να ακολουθήσει το χιούμορ. Η πρώτη του παράσταση, με απλό τίτλο «Ο Μπατίστ», έκανε πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 2008 και βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε αυτοβιογραφικό υλικό. Στη συνέχεια, ξεκίνησε μια περιοδεία με το «Ο Μπατίστ ανεβάζει την ένταση», επίσης σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφική, ξεκινώντας από το 2008. Έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των «Πίστη στην υπηρεσία!» (2012) και «Νου Γιόρκ» (2012), σηματοδοτώντας το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο. Τον Φεβρουάριο του 2012, έδωσε εννέα παραστάσεις στους θεάτρους Bataclan στο Παρίσι. Ασχολείται με την stand-up κωμωδία. Η καριέρα του Λεκαπλαίν έχει συνεχίσει να εξελίσσεται από το 2012. Συμμετείχε στην 'La Tournée du Trio' με τους Ζερέμι Φεράρι και Αρνώ Τσαμέρε από τον Ιανουάριο έως τον Φεβρουάριο του 2013. Το 2014, πρωταγωνίστησε στην 'Libre et assoupi', και εμφανίστηκε επίσης σε μια μικρού μήκους ταινία για την ασφάλεια της οδικής κυκλοφορίας στη Γαλλία. Εντάχθηκε στο 'Les Grosses Têtes' στον ραδιοφωνικό σταθμό RTL τον Οκτώβριο του 2014, και συμμετείχε στο Fort Boyard τον Αύγουστο του 2014, όπου η ομάδα τους κέρδισε 11.270 ευρώ για το ίδρυμα Un cadeau pour la vie. Άρχισε περιοδείες με την 'Origines' το 2015. Έχει εμφανιστεί επίσης στις ‘Scènes de ménages’ (2013) και στην διαδικτυακή σειρά 'Pitch' (2019), καθώς και στις 'Les Duos Impossibles' τα έτη 2018 και 2020. Ο Gad Elmaleh επαίνεσε δημόσια τον Lecaplain, αποκαλώντας τον τον καλύτερο κωμικό της γενιάς του το 2010. Είναι πατέρας δύο θυγατέρων, της Thelma (γεννημένη τον Μάρτιο του 2014) και της Fantine (γεννημένη το 2018).
Η Μπλάνς Γκαρντίν είναι μια Γαλλίδα κωμικός, ηθοποιός και σεναριογράφος που γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1977 στο Σουρενέ. Η ανατροφή της διαμορφώθηκε από μορφωμένους γονείς: ο πατέρας της είναι καθηγητής γλωσσολογίας και κομμουνιστής, ενώ η μητέρα της είναι συγγραφέας και μεταφράστρια. Ακολούθησε ανώτερη εκπαίδευση, αποκτώντας μεταπτυχιακό δίπλωμα στη κοινωνιολογία από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού Ναντέρ το 2001. Πριν αφοσιωθεί στην κωμωδία, η Γκαρντίν εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στα προάστια του Παρισιού. Η καριέρα της ξεκίνησε όταν έστειλε ένα DVD με σκίτσα στον Καρλ Ζέρο, οδηγώντας στην ανακάλυψή της. Η Γκαρντίν απέκτησε δημόσια αναγνώριση μέσω εμφανίσεων στο Jamel Comedy Club, ξεκινώντας από το 2006. Παρουσίαζε την εβδομαδιαία εκπομπή 'Ligne Blanche' στο Comédie! από τις 10 Μαρτίου 2007 έως το 2008. Η δουλειά της επεκτείνεται πέρα από την stand-up κωμωδία· έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως το Le Chihuahua de Beverly Hills (2007), το La Lisière , το Low Cost και το Case départ (2011), καθώς και το 20 ans d'écart (2013). Είχε επίσης ρόλο ως Ελένη Γκριγιού στην τηλεοπτική σειρά WorkinGirls από το 2012 έως το 2014. Η Γκαρντίν συνέγραψε το Parents mode d'emploi , το οποίο προβλήθηκε στο France 2 ξεκινώντας από το 2013, και συν-δημιούργησε την ομώνυμη σειρά σύντομων κωμικών σκηνών. Συνέγραψε επίσης το Le Crocodile du Botswanga με τον Fabrice Éboué. Το κωμικό ταλέντο της Γκαρντίν έχει αναγνωριστεί ευρέως. Κέρδισε το βραβείο Μολιέρ για χιούμορ το 2018 για την μονογυναίκεία παράστασή της 'Je parle toute seule,' που παρουσιάστηκε στο L'Européen στο Παρίσι, και πάλι το 2019 για το 'Bonne nuit Blanche.' Συμμετείχε επίσης ως συν-συγγραφέας και ηθοποιός στο Inside Jamel Comedy Club (2009). Το 2015 παρουσίασε την παράσταση Il faut que je vous parle! , και στη συνέχεια εξέδωσε ένα βιβλίο με τον ίδιο τίτλο το 2016. Το έργο της Γκαρντίν έχει επηρεαστεί από τον Αμερικανό ηθοποιό Λούις C.K., και ήταν ζευγάρι μαζί του από το 2018 έως το 2022. Ίδρυσε τη δική της εταιρεία παραγωγής, 'White Spirit,' το 2016, και παρουσίασε τα Μολιέρ το 2018 κατά τη διάρκεια συζητήσεων σχετικά με τον Χάρβεϊ Γουάινσταϊν.
Ως Γαλλίδα καλλιτέχνις, η Σαντάλ Λομπί επιδεικνύει ευελιξία μέσα από το έργο της ως ηθοποιός, σκηνοθέτης ταινιών, σεναριογράφος, χιουμορίστρια, κωμικός και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Η γέννησή της έλαβε χώρα στις 23 Μαρτίου 1948 στο Γκαπ (Υψίτατα Άλπεις), και τα μορφοποιητικά της χρόνια πέρασαν στην Οβέρν, συγκεκριμένα ανάμεσα στο Αζόν και το Κλερμόν-Φεράν. Η καριέρα της ξεκίνησε νωρίς, με εργασία ως ομιλήτρια για την ORTF Auvergne το 1970 και αργότερα ρόλους ως ανακοίνουσα στην FR3 Auvergne. Κατά τη διάρκεια της θητείας της σε περιφερειακά γραφεία της France 3 και της Radio France, συνάντησε τον Μπρουνό Καρέτ. Μια καθοριστική στιγμή στην καριέρα της Λόουμπι ως κωμικού ήρθε με τη συμμετοχή της ως ιδρυτικό μέλος των Les Nuls, μιας ομάδας κωμωδίας που περιλάμβανε επίσης τους Μπρούνο Καρέτε, Αλαιν Σαμπά και Ντομινίγκ Φαρούγια. Αυτή η ομάδα δημιούργησε αξέχαστα έργα όπως η παρωδία διαστημικής σειράς 'Objectif Nul' το 1987. Μαζί, παρουσίασαν πολλές κωμικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων των 'Azur Rock', 'Un petit clip vaut mieux qu’une grande claque', 'Bzzz!', 'Le JTN', 'TVN 595' και 'A.B.C.D. Nuls'. Εμφανίστηκε επίσης στην 'La Cité de la peur' (1994), μια σατιρική κωμωδία με άλλα μέλη των Les Nuls, και στη συνέχεια συμμετείχε σε ταινίες που σκηνοθέτησαν οι πρώην συνάδελφοί της, όπως η 'Delphine 1, Yvan 0' (1996) και η 'Didier' (1997). Είχε επίσης ρόλους στις 'XY', 'Meilleur Espoir féminin’ (1999), ‘Antilles sur Seine’ (2000) και ‘Astérix et Obélix : Mission Cléopâtre’ (2002). Εκτός από τη δουλειά της με τους Les Nuls, η Lauby συνέχισε να χτίζει μια ποικιλόμορφη καριέρα. Σκηνοθέτησε την ταινία «Laisse tes mains sur mes hanches» το 2002 και εμφανίστηκε σε πολλές άλλες κωμωδίες, όπως οι «Toi et moi» (2006), «Comme tout le monde» (2007), «Vilaine» (2008) και «Bancs publics (Versailles Rive-Droite)» (2009). Αξιοσημείωτο είναι ότι αρχικά ανέπτυξε το σενάριο για μια ταινία με τίτλο «Comme un Ouragan», η οποία αργότερα έγινε «Les Tuche», και πρότεινε τους Jean-Paul Rouve και Isabelle Narty για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Παρέχει επίσης φωνητικά για την πρωινή εκπομπή στο Virgin Radio από τις 23 Αυγούστου 2010, και παρουσίασε την εκπομπή «Génération» με τον Jean-Luc Lemoine το 2012. Ένα άλμπουμ με τίτλο Aéromusical λειτούργησε ως soundtrack για μία από τις ταινίες της. Είναι μητέρα της Jennifer Ayache, τραγουδίστριας των Superbus, γεννημένης το 1983.
Ο Κυρίλος Χανούνα, ένας Γαλλοτυνής animator, τηλεοπτικός παραγωγός και επιχειρηματίας, γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1974 στο Παρίσι. Οι γονείς του, Εβραίοι Σεφαρδίτες μετανάστες από την Τυνησία, έφτασαν στη Γαλλία το 1969. Ο πατέρας του Κυρίλου Χανούνα, Ανζέ Χανούνα, ήταν γενικός γιατρός που απεβίωσε το 2024. Απέκτησε γαλλική υπηκοότητα στις 20 Δεκεμβρίου 1985 και ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του με απολυτήριο Γενικού Λυκείου κατεύθυνσης Επιστημών, εξειδικευμένο στη Βιολογία. Η καριέρα του Χανούνα πήρε πολλές στροφές πριν καταλήξει στον χώρο της ψυχαγωγίας. Αρχικά, σπούδασε ιατρική, ακολουθούμενη από διοίκηση επιχειρήσεων, αλλά εγκατέλειψε και τα δύο. Ξεκίνησε το τηλεοπτικό του ταξίδι το 1999 γράφοντας κείμενα για τρέιλερ της Comédie+. Από το 2002 και έπειτα, απέκτησε φήμη μέσω διαφόρων ρόλων, συμπεριλαμβανομένης της συν-παρουσίασης του 'La Grosse Émission' και της παρουσίασης της ραδιοφωνικής εκπομπής 'Planet Arthur'. Η δουλειά του επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει την παρουσίαση του ‘Morning Live’ στο M6 το 2003 και τη συμβολή σε ραδιοφωνικούς σταθμούς όπως Fun Radio, Rire et Chansons και RTL. Μεταξύ 2002 και 2012, εμφανίστηκε σε πολυάριθμες τηλεοπτικές εκπομπές στο France Télévisions, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα προγραμμάτων. Ο Χανούνα αναγνωρίζεται πρωτίστως για τη διοργάνωση και παραγωγή του 'Touche pas à mon poste!' (TPMP), το οποίο άρχισε την παραγωγή του από την εταιρεία του, H2O Productions, στις 1 Απριλίου 2010. Ίδρυσε την H2O Productions τον Μάρτιο του 2010. Η επιτυχία της εκπομπής οδήγησε σε σημαντική επένδυση 250 εκατομμυρίων ευρώ από τον Βινσέντ Μπολλορέ το 2015, με σκοπό τη διατήρηση του Χανούνα. Το τηλεοπτικό του έργο περιλαμβάνει επίσης τη διοργάνωση του 'Nouvelle Star' από το 2012 και μετά, καθώς και την παρουσίαση των γαλλικών τηλεφωνημάτων για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2008, και σχολιασμό από το 2009 έως το 2010. Επίσης, έχει διοργανώσει τα 'Les Pieds dans le plat' (2013-2016), 'Balance ton post!' (2018-2022), 'Face à Baba' και 'Face à Hanouna' (2018-2022), ‘La Très Grosse Émission’ και ‘Le Hanounight Show’ (2016-2017) και εμφανίστηκε στην ταινία 'La Vérité si je mens!' το 2011. Ξεκινά μια επικοινωνιακή εταιρεία με την ονομασία 'Chapchak' τον Μάιο του 2025, και μια talk show με τίτλο 'Tout beau, tout neuf' στο W9 από το 2025. Τον Νοέμβριο του 2023, συμμετείχε στην πορεία για τη Δημοκρατία και κατά της Αντισημιτισμού στο Παρίσι.
Αλβανία
Αρμενία
Αργεντινή
Αυστρία
Αυστραλία
Αζερμπαϊτζάν
Βέλγιο
Βουλγαρία
Μπενίν
Βραζιλία
Καναδάς
Ελβετία
Χιλή
Καμερούν
Κίνα
Κολομβία
Τσεχία
Γερμανία
Δανία
Δομινικανή Δημοκρατία
Αλγερία
Εσθονία
Αίγυπτος
Ισπανία
Φινλανδία
Γαλλία
Ηνωμένο Βασίλειο
Γκάνα
Ελλάδα
Γουατεμάλα
Ουγγαρία
Ινδονησία
Ιρλανδία
Ισραήλ
Ινδία
Ιράκ
Ιράν
Ιταλία
Τζαμάικα
Ιαπωνία
Κένυα
Νότια Κορέα
Καζακστάν
Λίβανος
Λετονία
Μαρόκο
Μιανμάρ (Βιρμανία)
Μάλτα
Μαλάουι
Μεξικό
Μαλαισία
Νιγηρία
Νικαράγουα
Κάτω Χώρες
Νορβηγία
Νεπάλ
Νέα Ζηλανδία
Περού
Φιλιππίνες
Πακιστάν
Πολωνία
Πορτογαλία
Κατάρ
Ρουμανία
Σερβία
Ρωσία
Σαουδική Αραβία
Σουηδία
Σλοβενία
Σλοβακία
Ταϊλάνδη
Τυνησία
Τουρκία
Ταϊβάν
Ουκρανία
Ουγκάντα
Ηνωμένες Πολιτείες
Ουρουγουάη
Ουζμπεκιστάν
Βιετνάμ
Νότια Αφρική
