Alexander Pereira Avusturya'dan kültürel bir yöneticidir. 1991'den 2012'ye kadar yönetmen olarak Opernhaus Zürich'i yönetti, sonra 2012'den 2014'e Salzburg Festivali'nin direktörlüğünü devraldı. Ekim 2014 ve Aralık 2019 tarihleri arasında Milano Scala'nın başıydı ve 2020/2021 sezonunda Opera di Firenze'ye liderlik etti.
Alfred Dorfer Avusturya'dan geliyor ve bir komedyen, yazar ve aktör olarak çalışıyor. Ülkenin en tanınmış Cabaret performansçıları ve komik figürleri arasında yer alıyor, birçok Avusturyalı filmde katılımı ile büyük bir statü arttı. Ensemble Schlabarett ile erken başarılardan sonra, hem senaryo yazarı olarak daha geniş bir şöhret kazandı ve Indien'in liderliğini yaptı. Şu anda, Dorfer, Alman dili alanında önde gelen komedi ve yazarların biri olarak kabul edilir.
Christian Hölbling, 21 Haziran 1972'de Bruck an der Mur (Steiermark) doğumlu, çok yönlü bir Avusturya eğlence insanıdır. Kabare sanatçısı, komedyen, şarkıcı ve yazar olarak tanınır. 1991 yılında Handelsakademie Bruck/Mur'dan mezun olduktan sonra, okulda erken kabare deneyimi, engelliler için bir bakım evinde sivil hizmet, günlük bir gazete için gazeteci olarak çalışma, bir kültür dergisi kurma ve Kunsthaus Mürzzuschlag'da program planlama gibi çeşitli yaratıcı yollar izledi. Ayrıca palyaçoluk, komedi, pantomim, obje tiyatrosu ve ses eğitimi üzerine odaklanan seminerlere katıldı. 1991'den beri solo kabare sanatçısı olarak çalışmaktadır. Hölbling’in kariyeri, sayısız ödül ve çeşitli projelerle damgalanmıştır. 1992'de ilk gösterisi 'G’schichterln für’s Herzerl' için Nachwuchspreis Grazer Kleinkunstvogel ödülünü aldı. 1998'den 2020'ye kadar Rote Nasen Clowndoctors ile Dr. olarak çalıştı. 2000 yılında Helfried karakterini, sadist bir öğrenim danışmanı olarak geliştirmeye başladı ve bu karakter onun çalışmalarının merkezine yerleşerek Tollwood-Künstlerpreis (2000), Trophée Perrier Comedy Award (2000) ve Wiener Kabarett Förderpreis (2001) gibi birçok ödül kazandı. 2009'dan 2018'e kadar Internationale Humorfestival Velden’i yönetti ve 2016’dan beri Helfried kişiliğiyle düzenli olarak 'Helfrieds Strenge Kammer' adlı talk şovunu sunmaktadır. Hölbling yaratmaya ve performans sergilemeye devam ediyor. 2016'dan beri Kleine Zeitung'da aylık 'Gedankenspiele' adlı bir köşe yazıyor ve 2019'da 'Lieder nahe am Wasser' albümünü çıkardı. Kitabı 'Ins Astloch gemurmelt' 2020'de yayınlandı, ardından 2021'de 'Deppendiplom' kabare programı geldi. Şu anda 2001'den beri Kärnten'de yaşıyor ve Maria Weichesmüller ile birlikte 2024'ten beri 'Late Night im Hafen' programını sunuyor. Maria Weichesmüller ile birlikte Helfried karakteri için 25. yıl özel bir program olan 'Helfried - Unverändert NEU!' 2025 yılında planlanıyor ve yeni solo programı "Der Wechselseitige", kökenleri, kimliği, dili, siyasi mitleri ve kişisel derinlikleri ele alıyor. Kleine Zeitung'daki (6 Mart 2026) bir inceleme performansını 'kesinlikle tavsiye edilir' olarak nitelendirdi.
Gernot Kulis, 11 Ağustos 1976'da Kärnten eyaletinin Sankt Paul im Lavanttal kasabasında doğan Avusturyalı bir komedyendir. Eğitimi, 14 yaşına kadar St. Paul Manastırı Okulu'nda başlamış ve ardından Graz'daki HIB Liebenau yatılı okuluna devam etmiştir. Kariyerinin başlarında Kulis, Antenne Steiermark'ta radyo yayıncılığı konusunda deneyim kazanmıştır. Kulis’in profesyonel komedi yolculuğu, Aralık 1999’dan Haziran 2017’ye kadar uzanan Ö3 radyosu için mizah yazarı olarak geçirdiği önemli bir dönemi içeriyor. 'Ö3 Callboy' segmentiyle tanınıyor; bu segment CD’lerde yayınlanan şakacı telefon görüşmelerini kapsıyordu. Komedi yeteneği çeşitli formatlara yayılıyor; stand-up gösterileri yapıyor ve 2004 yılından beri Rolf Lehmann, Herbert Haider, Peter Moizi ve Christian Schwab ile birlikte Comedy Hirten kabare grubunun bir üyesi. Comedy Hirten sık sık Armin Assinger, Hans Krankl ve Ivica Vastić gibi ünlüleri, ayrıca Karl Nehammer ('Karl Schmähhammer') ve Rudi Anschober ('Rudi Warnschober') gibi politikacıları hicvediyor. Ayrıca Christian Schwab ile birlikte oluşturduğu komik ikili 'Die Zwoa Lofntola'da 'Heini' karakterini canlandırıyor. Önemli eserleri arasında 2002'de gösterime giren komedi segmenti 'Profesör Kaiser' ve Lukas Rupp ile birlikte yayınlanan hit şarkı 'Was is' mit du?' sayılabilir. Kulis’in canlı programları iyi karşılanmıştır; 'Kulisionen' 17 Mart 2011'de ilk kez sahnelendi ve The Falter tarafından bir rock konserine benzer profesyonelce sahnelendiği belirtildi. İkinci programı 'Herkulis', Ekim 2017'de hayatın zorluklarına çözümler odaklanarak başladı ve Wiener Zeitung ve Kleine Zeitung tarafından yüksek yoğunluklu noktaları ve hızlı temposu nedeniyle övüldü. Şu anda 'Herkulis,' 'Kulisionen,' 'Hold the Line' ve Şubat 2025'te prömiyeri yapılacak 'Ich kann nicht anders' adlı programlarla turne yapmaktadır. Kulis ayrıca Ö3’de haftalık hicivli bir komedi incelemesi olan 'Comedy-Wochenrückblick'ı sunmakta ve Danubium Tulln an der Donau’da Aralık 2026’da planlanan bir komedi akşamı olan "I Can’t Help It" adlı programı sunmaktadır. Avusturya'nın en tanınmış komedyenlerinden biri olarak tanımlanıyor, mizahi anekdotları, hayata ve aileye yönelik keskin gözlemleri, güçlü punchline'ları ve cesur hikayeleriyle biliniyor; çoğu zaman yardımcı komşular, kendi çocukları ve ailesinin tarihini, özellikle de babası Papa Kulis hakkındaki hikayeler gibi unsurları içeriyor. Kendisini bir 'anti-kahraman' olarak tanımlıyor ve komedisi genellikle 'siyasi doğruluğu olmayan' olarak nitelendiriliyor. Kulis'in başarısı, aldığı tanınırlıkla yansıyor; Aralık 2015'te 200.000 bilet satışı nedeniyle oeticket'ten platin ödülü kazandı. "Kuralları yıkan kahraman," "bir espriyi ne kadar götürebileceğinin kahramanı" ve "komediye inanan kahraman" olarak tanımlanıyor, sıklıkla bir "sözcü" olarak sunuluyor. Evli ve iki çocuğu var.
Yüzyılın sonunda Heinrich Eisenbach, Viyana'nın önde gelen cabaretçiler ve grotesk komedyenlerinden biri olarak ayağa kalktı ve orada orada orada kuruldu. Cabaret'in kalbinde Budapeşte Orpheum'a benziyor.
Avusturya'da doğdu, Herbert "Happi" Prikopa bir televizyon sunucusu, şef, operada onor, aktör, besteci, yazar, piyanist ve cabaretist olarak çalıştı.
Joe Furtner, 1893 yılında Viyana'da doğan Alman bir aktör ve komedyendi. Berlin'i ikinci evi olarak kabul ediyor, yıllarca orada yaşayıp çalışırken Viyanalı zarafetini koruyordu. İlk olarak 1939'da Kabarett der Komiker'de sahne almaya başladı, 1942 yılına kadar ve tekrar 1947'de programlarda yer aldı. 1947'de Helmut-Zacharias-Quartett ve Rudolf Nelson'ın 'Erinnern Sie sich? - Eine Melodienfolge' eseriyle birlikte Neue Scala/Kabarett der Komiker'de sahne aldı; Hanns Geert konferans veriyor ve piyano çalıyordu. Ayrıca 1940 yılında bir dergi/mecmuda Kabarett der Komiker topluluğunun bir parçası olarak tasvir edilmiştir. Furtner’in kariyeri sahne, sinema ve radyo alanlarını kapsıyordu. Birçok filmde rol aldı ve Hebbel-Theater, Schauspielhaus Hansa, Berliner Theater an der Nürnberger Straße ve Renaissance-Theater gibi tiyatrolarda sıkça performans sergiledi. Willi Schaeffers liderliğindeki Kabarett der Komiker’de Spielleiter olarak görev yaptı ve uzun yıllar orada sahne aldı. Radyo çalışmaları, özellikle Viyanalı bir karakter gerektiğinde sayısız fırsat sundu. 1953/54 radyo dizisi 'Die Arche Noack'ta Herr Huber rolünü canlandırdı, 'Da werden Tiere zu Hyänen' (1949) filminde Pilkington ve 'Der kleine Grenzverkehr' (1953) filminde Bellicek gibi rollerde yer aldı ve 'Der Kammersänger' (1959) filminde Prof. Düring’i oynadı. Ayrıca 1943 yılında 'Wir senden Frohsinn - wir spenden Freude' televizyon eğlence programında Jo Hanns Rösler’in ‘Wenn’s dem Esel zu wohl wird’ adlı bölümünü çeşitli karakterlerle birlikte seslendirdi. 8 Ekim 1943 tarihinde saat 14:30’dan 16:00’a kadar Reichssportfeld’in Kuppelsaal’ında bir yayın yapıldı. Furtner, en çok 1948'den 1961'e kadar yayınlanan radyo programı 'Die Insulaner'daki Profesör Quatschnie rolüyle tanınır; bu karakteri sık sık "Profesör Quatschnie" lakabıyla anardı. Genellikle sahne yapımlarında ve filmlerde iyi kalpli karakterleri canlandırmıştır. Performanslarının tuhaf bir yönü, insanlara paprika biberi ikram ettikten sonra şakalaşarak bira ödemeyi reddetmesiydi. Joe Furtner, 1943 yılında Johanne Sophie Krüger ile evlendi. Bir Philips fotoğrafına imza attı ve 1940 yılında Berlin P. W. Brocker tarafından yayınlanan bir yayında yer alan topluluğun bir parçasıydı.
Josef Armin, aynı zamanda bir çift şarkıcı, sahne yazarı ve yönetmen olarak çalışan Macar-Austrian kökleri ile bir komedyendi. Viyana'daki Budapeşte Orpheum'un yazarlarına aitti.
Lisel Löwinger, 11 Ocak 1918'de Graz, Steiermark'ta Elisabeth Meinhard olarak doğan Avusturyalı bir halk oyuncusu ve komedyendi. 15 Ekim 1980'de Viyana'da, topluluk Altlengbach için "ağır bir darbe" olarak nitelendirilen bir pulmoner enfarktüs sonucu hayatını kaybetti. Löwinger’in sahneye adım atma yolculuğu geniş kapsamlı bir eğitimle başladı; Graz Konservatuvarı'nda piyano, akordeon, konuşma koçluğu, edebiyat çalışmaları, Dorothea Neff ile oyunculuk, Willy Fränzl ile dans ve Profesör Rittersheim ile şarkıcılık dersleri aldı. 1938’de halk oyuncusu Paul Löwinger ile evlendi ve bu durum, onun tarafından yönetilen aileye ait tiyatro sahnesine dahil olmasına yol açtı. 'Radikal komedyen' olarak tanınan Löwinger, sıkça sağlam bir kırsal karaktere sahip, gündelik kadınları canlandırdı ve Mirzl, Zenzi, Kathi, Leni ve Mitzi gibi karakterleri bünyesinde barındırdı. 1950 ile 1970 yılları arasında 'Der keusche Adam' (1950), 'Lachendes Wien' (1957) ve 'Das Liab am Almsee' (1966) gibi birçok filmde rol aldı. Löwinger Bühne çalışmalarının merkezini oluşturdu. Tiyatro deneyimini Löwinger Bühne'de kazandı ve sahnelenen yapımların televizyon kayıtları kült klasik olarak kabul ediliyor. Paul Löwinger ve halası Gretl ile birlikte birçok halk oyununda sahne aldı. 1970 yılında ailesine odaklanmak için kamusal hayattan emekli oldu; ailesi üç çocuktan oluşuyordu: Sissy, Guggi ve Paul Jr. 1988'de babasının ölümünden sonra Sissy Löwinger, 1997'den beri Avusturya'yı dolaşan Löwinger sahnesinin yönetimini devraldı. Ayrıca Löwinger Bühne'nin programlamasına önemli katkılarda bulundu; yönetmenlik yaptı, takma ad altında yazdı ve Almanya ve ABD'de turneler düzenledi. Kültür Bakanı Claudia Schmied, Liesl Löwinger'i mizacıyla seyircileri büyüleyen bir "kan bürüten oyuncu" olarak övdü; Aşağı Avusturya Valisi Erwin Pröll ise oyunculuğu aracılığıyla neşe getirmesine yaptığı katkıları vurguladı.
Marion Petric bir komedyen olarak çalışan çok yönlü bir Avusturyalı sanatçıydı, ses taklitatörü, şarkıcı, ses aktörü, şimdikier, cabaretist ve aktris.
Stephen John Fry, “Sir” unvanının sahibi İngiliz-Austrian yazar, senaryo yazarı, aktör, yönetmen, gazeteci, şair, komedyen ve televizyon sunucusudur.
Victor Oliver von Samek, profesyonel olarak Vic Oliver olarak tanınıyordu ve 8 Temmuz 1898'de Viyana'da Baron Viktor von Samek'in oğlu olarak doğdu. Yahudi bir aileden gelen Victor, hayatının başlarında önemli bir atletik yetenek sergiledi ve 1914'te Avusturya genç tenis şampiyonluğunu kazandı. Viyana Üniversitesi'nde tıp okumak amacıyla eğitimine başlayan Victor, daha sonra müziğe kendini adadı ve keman dahisi olarak olağanüstü bir yetenek sergileyerek Mahler'den ders aldı. I. Dünya Savaşı sırasında Avusturya süvarisinde yardımcı olarak görev yaptı. Savaş sona erdikten sonra kısa süreli bankacılık ve tekstil üretimi pozisyonlarında bulundu; daha sonra müzikal uğraşlara yöneldi ve Rouen ve Le Havre'de bir caz topluluğunda davul çaldı. Oliver'ın kariyeri 1922'de Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat ettiğinde transatlantik bir dönüşüm yaşadı. Sahne performansları vaudeville gösterilerini kapsıyordu ve 1923'te 'The Nine Nights of Jazz' caz grubunun bir üyesi oldu. 1924'te kemancı Margaret Crangle ile ortaklık kurarak bir düo oluşturdular. Kritik bir an 1928'de, yanlışlıkla piyano taburesinden düştüğünde ve kahkaha uyandırarak komik yeteneğini ortaya çıkardığında yaşandı. Bu keşif, 1929'da New York'taki Palace Tiyatrosu'nda bir sözleşmeye yol açtı ve bu da komedyen olarak yükselişinin başlangıcını işaret etti. 1931'de London Palladium'da performans sergiledikten sonra hızla İngiltere'de popülerlik kazandı; alçakgönüllü mizahı, bazen müstehcen kabare tarzı ve kasıtlı olarak kötü keman çalmasıyla tanındı. 1930'lar ve 40'lı yıllar boyunca Oliver, İngiliz eğlence dünyasının vazgeçilmezi haline geldi. 1935 yılına gelindiğinde Londra Palladium'da ana sahneye çıktı ve Max Miller ile birlikte Holborn Empire'daki gösteri sayısı rekorunu paylaştı. 1934 yılında 'Güneşi Takip Et' gibi revülerde rol aldı ve burada Sarah Churchill ile tanıştı. Onlar, 1936 yılbaşı gününde New York'ta evlendiler; ancak daha sonra 1945'te boşandılar. II. Dünya Savaşı sırasında çeşitli popüler revülerde yer aldı ve BBC radyo programı 'Merhaba Tayfa!'yı sundu ve 1942 yılında 'Çaresiz Ada Diskleri'nin ilk konuğu oldu. Ayrıca 1944 yılında hafif klasik müzik konusunda uzmanlaşmış Vic Oliver Konser Orkestrası'nı kurdu. Çeşitli gösterilerde ve pantomimlerde görünmeye devam etti ve 'Hava İçindeki Ritim' (1936) ve 'Bay Penny ile Tanışın' (1938) gibi filmlerde, ayrıca 'İmparator Oteli' (1958-1960) dizisinde rol aldı. 1948 yılında İngiliz vatandaşı oldu ve 1946 yılında Natalie Frances Conder ile yeniden evlendi ve bir kızları oldu. Oliver'in profesyonel hayatı, Johannesburg, Güney Afrika'da 15 Ağustos 1964'te konser sırasında geçirdiği bir rahatsızlık sonucu 66 yaşında hayatını kaybetmesiyle erken sona erdi.
Arnavutluk
Ermenistan
Arjantin
Avusturya
Avustralya
Azerbaycan
Belçika
Bulgaristan
Benin
Brezilya
Kanada
İsviçre
Şili
Kamerun
Çin
Kolombiya
Çekya
Almanya
Danimarka
Dominik Cumhuriyeti
Cezayir
Estonya
Mısır
İspanya
Finlandiya
Fransa
Birleşik Krallık
Gana
Yunanistan
Guatemala
Macaristan
Endonezya
İrlanda
İsrail
Hindistan
Irak
İran
İtalya
Jamaika
Japonya
Kenya
Güney Kore
Kazakistan
Lübnan
Letonya
Fas
Myanmar (Burma)
Malta
Malavi
Meksika
Malezya
Nijerya
Nikaragua
Hollanda
Norveç
Nepal
Yeni Zelanda
Peru
Filipinler
Pakistan
Polonya
Portekiz
Katar
Romanya
Sırbistan
Rusya
Suudi Arabistan
İsveç
Slovenya
Slovakya
Tayland
Tunus
Türkiye
Tayvan
Ukrayna
Uganda
Amerika Birleşik Devletleri
Uruguay
Özbekistan
Vietnam
Güney Afrika
