Alexander Pereira is cultureel manager uit Oostenrijk. Van 1991 tot 2012 was hij directeur van het Salzburg Festival. Tussen oktober 2014 en december 2019 stond hij aan het hoofd van de Milan Scala en sinds het seizoen 2020/2021 leidt hij de Opera di Firenze.
Alfred Dorfer komt uit Oostenrijk en werkt als komiek, schrijver en acteur. Hij behoort tot de meest bekende cabaret artiesten en stripfiguren, een status versterkt door zijn betrokkenheid bij vele Oostenrijkse films. Na zijn vroege prestaties met het ensemble Schlabarett kreeg hij een bredere bekendheid als zowel scenarioschrijver als hoofdrolspeler van de film Indien. Momenteel wordt Dorfer beschouwd als een van de toonaangevende satiristen en auteurs in de Duitse taal.
Christian Hölbling, geboren op 21 juni 1972 in Bruck an der Mur (Steiermark), is een veelzijdig Oostenrijks entertainer. Hij staat bekend als cabaretier, komiek, zanger en auteur. Na het afronden van de Handelsakademie Bruck/Mur in 1991, volgde hij diverse creatieve paden, waaronder vroege cabaretervaring op school, burgerdienst in een tehuis voor gehandicapten, werk als journalist voor een dagblad, de oprichting van een cultureel tijdschrift en programmaplanning bij het Kunsthaus Mürzzuschlag. Hij volgde ook seminars gericht op clowning, comedy, pantomime, objecttheater en stemtraining. Sinds 1991 is hij werkzaam als solo-cabaretiër. Hölblings carrière wordt gekenmerkt door tal van prijzen en uiteenlopende projecten. In 1992 ontving hij de Nachwuchspreis Grazer Kleinkunstvogel voor zijn eerste show, 'G’schichterln für’s Herzerl'. Van 1998 tot 2020 was hij betrokken bij Rote Nasen Clowndoctors als Dr. He. Vanaf 2000 ontwikkelde hij het personage van Helfried, een sadistische studiebegeleider, dat centraal is komen te staan in zijn werk en talloze prijzen opleverde, waaronder de Tollwood-Künstlerpreis (2000), de Trophée Perrier Comedy Award (2000) en de Wiener Kabarett Förderpreis (2001). Hij regisseerde het Internationale Humorfestival Velden van 2009 tot 2018 en presenteert sinds 2016 regelmatig de talkshow 'Helfrieds Strenge Kammer' in zijn Helfried-persona. Hölbling blijft creëren en optreden. Sinds 2016 publiceert hij elke maand een column genaamd 'Gedankenspiele' in Kleine Zeitung, en bracht hij in 2019 het album 'Lieder nahe am Wasser' uit. Zijn boek 'Ins Astloch gemurmelt' verscheen in 2020, gevolgd door het cabaretprogramma 'Deppendiplom' in 2021. Momenteel woont hij sinds 2001 in Kärnten en co-host hij sinds 2024 'Late Night im Hafen' met Maria Weichesmüller. Een jubileumprogramma voor het karakter Helfried, 'Helfried - Unverändert NEU!', staat gepland voor 2025 met Maria Weichesmüller, en zijn nieuwe solo programma, "Der Wechselseitige," verkent thema’s als herkomst, identiteit, taal, politieke mythen en persoonlijke diepten. Een recensie in Kleine Zeitung (6 maart 2026) noemde zijn optreden 'absoluut aanbevolen'.
Gernot Kulis is een Oostenrijkse komiek, geboren op 11 augustus 1976 in Sankt Paul im Lavanttal, Karinthië. Zijn opleiding begon aan de St. Paulsabdijschool tot hij 14 jaar oud was. Vervolgens bezocht hij de kostschool HIB Liebenau in Graz. In het begin van zijn carrière deed Kulis ervaring op met radio-uitzendingen bij Antenne Steiermark. Kulis’s professionele comedy-reis omvat een aanzienlijke periode als humoristische auteur voor Ö3 radio, van december 1999 tot juni 2017. Hij staat bekend om het 'Ö3 Callboy'-segment, dat neppretjes bevatte die op cd's werden uitgebracht. Zijn komische talenten strekken zich uit over verschillende formats; hij doet stand-up comedy en is sinds 2004 lid van de cabaretgroep Comedy Hirten, samen met Rolf Lehmann, Herbert Haider, Peter Moizi en Christian Schwab. Comedy Hirten parodieert vaak bekende personen zoals Armin Assinger, Hans Krankl en Ivica Vastić, evenals politici zoals Karl Nehammer ('Karl Schmähhammer') en Rudi Anschober ('Rudi Warnschober'). Hij treedt ook op als 'Heini' in 'Die Zwoa Lofntola,' een komisch duo met Christian Schwab. Opmerkelijke werken zijn onder meer het komische segment 'Professor Kaiser,' dat debuteerde in 2002, en de hit 'Was is' mit du?' uitgebracht met Lukas Rupp. Kulis’ live programma’s zijn goed ontvangen; 'Kulisionen' beleefde zijn première op 17 maart 2011 en werd door The Falter beschreven als professioneel opgezet als een rockconcert. Zijn tweede programma, 'Herkulis,' debuteerde in oktober 2017, met de focus op oplossingen voor levensuitdagingen, en werd geprezen door de Wiener Zeitung en Kleine Zeitung vanwege de hoge dichtheid van hoogtepunten en het snelle tempo. Hij toert momenteel met programma’s getiteld 'Herkulis,' 'Kulisionen,' 'Hold the Line' en 'Ich kann nicht anders,' dat in februari 2025 in première gaat. Kulis presenteert ook een wekelijkse satirische comedy review genaamd 'Comedy-Wochenrückblick' op Ö3, en presenteert een comedy avond getiteld "I Can’t Help It," gepland voor december 2026 in Danubium in Tulln an der Donau. Hij wordt beschreven als een van Oostenrijk’s meest bekende comedians, bekend om humoristische anekdotes, scherpe observaties over het leven en de familie, sterke punchlines en gewaagde verhalen, vaak met elementen zoals behulpzame buren, zijn eigen kinderen en exploraties van zijn familiegeschiedenis, inclusief verhalen over zijn vader, Papa Kulis. Hij beschrijft zichzelf als een 'anti-held,' en zijn comedy wordt vaak gekarakteriseerd als 'geen politieke correctheid.' Kulis' succes weerspiegelt zich in de erkenning die hij heeft ontvangen; hij ontving in december 2015 een platina-award van oeticket voor de verkoop van 200.000 kaarten. Hij wordt omschreven als een 'regelbrekende held,' een 'punchline-wat-het-kost-held' en een ‘comedy-gelovige held,’ vaak gepresenteerd als een ‘woordvoerder.’ Hij is getrouwd en heeft twee kinderen.
Aan het begin van de eeuw stond Heinrich Eisenbach als een van de toonaangevende cabaretisten en groteske komieken van Wenen in de schijnwerpers en vormde zich daar In het hart van het cabaret ensemble Budapester Orpheum.
== Biografie ==Prakopa werd geboren in Oostenrijk als televisiepresentator, dirigent, tenor in de opera, acteur, componist, schrijver, pianist en cabaretist.
Joe Furtner, geboren te Wenen in 1893, was een Duitse acteur en komiek. Hij beschouwde Berlijn als zijn tweede thuis, en woonde en werkte daar vele jaren terwijl hij zijn Weense charme behield. Hij begon al in 1939 op te treden bij het Kabarett der Komiker, verscheen in programma's tot 1942 en opnieuw in 1947. In 1947 trad hij op met Helmut-Zacharias-Quartett en 'Erinnern Sie sich? - Eine Melodienfolge' van Rudolf Nelson bij de Neue Scala/Kabarett der Komiker, met Hanns Geert als gespreksleider en pianist. Hij werd ook in 1940 afgebeeld in een tijdschrift/krant als onderdeel van het ensemble van het Kabarett der Komiker. Furtner’s carrière omvatte theater, film en radio. Hij verscheen in verschillende filmrollen en trad regelmatig op in theaters, waaronder het Hebbel-Theater, Schauspielhaus Hansa, Berliner Theater an der Nürnberger Straße en Renaissance-Theater. Hij was Spielleiter bij het Kabarett der Komiker, geleid door Willi Schaeffers, en was daar vele jaren performer. Radio werk bood talloze mogelijkheden, vooral wanneer een Weens karakter nodig was. Hij speelde de rol van Herr Huber in de radio serie 'Die Arche Noack' uit 1953/54, en vertolkte rollen zoals Pilkington in 'Da werden Tiere zu Hyänen' (1949) en Bellicek in 'Der kleine Grenzverkehr' (1953), en Prof. Düring in 'Der Kammersänger' (1959). Hij verscheen ook in de televisie variété show 'Wir senden Frohsinn - wir spenden Freude' in 1943, met een segment genaamd 'Wenn's dem Esel zu wohl wird' van Jo Hanns Rösler, dat verschillende karakters omvatte. Een uitzending op 8 oktober 1943, van 14:30 uur tot 16:00 uur, vond plaats in de Kuppelsaal des Reichssportfeldes. Furtner is het best bekend om zijn rol als Professor Quatschnie in de radio-uitzending 'Die Insulaner' van 1948 tot 1961, een personage waar hij vaak naar verwees met de bijnaam “Professor Quatschnie”. Hij vertolkte vaak vriendelijke personages in toneelstukken en films. Een eigenaardigheid van zijn optredens was dat hij speels weigerde te betalen voor bier nadat hij mensen paprikapoppers had aangeboden. Joe Furtner trouwde in 1943 met Johanne Sophie Krüger. Hij signeerde een foto van Philips en maakte deel uit van de ensemble die werd afgebeeld in een publicatie uit 1940 van Berlin P. W. Brocker.
Josef Armin was een komiek met Hongaarse-Oostenrijkse roots die hij ook werkte als coupletzanger, podiumschrijver en regisseur. Hij behoorde tot de n auteurs van het Budapest Orpheum in Wenen.
Liesl Löwinger, geboren als Elisabeth Meinhard op 11 januari 1918 in Graz, Stiërië, was een Oostenrijkse volksactrice en komediante. Ze overleed op 15 oktober 1980 in Wenen aan een longinfarct, wat werd omschreven als een 'zware slag' voor de gemeenschap van Altlengbach. Löwingers reis naar het toneel begon met een uitgebreide opleiding; ze studeerde aan het Conservatorium van Graz en ontving instructie in piano, accordeon, stemcoaching, literatuurstudies, acteren bij Dorothea Neff, dans bij Willy Fränzl en zang bij Professor Rittersheim. Ze trouwde in 1938 met volkstheateracteur Paul Löwinger, wat leidde tot haar betrokkenheid bij het door hem gerunde familiebedrijfstheater. Bekend als een 'drastische komediante,' vertolkte ze vaak nuchtere vrouwen met een sterke landelijke karakter, personages zoals Mirzl, Zenzi, Kathi, Leni en Mitzi. Ze verscheen in talrijke films tussen 1950 en 1970, waaronder 'Der keusche Adam' (1950), 'Lachendes Wien' (1957) en 'Das Liab am Almsee' (1966). De Löwinger Bühne werd het centrum van haar werk. Ze verwierf toneelervaring bij de Löwinger Bühne, en televisieopnames van haar producties worden beschouwd als cultklassiekers. Ze speelde in talloze volkstouwtjes naast Paul Löwinger en haar tante Gretl. In 1970 trad ze terug uit het publieke leven om zich op haar gezin te concentreren, dat bestond uit drie kinderen: Sissy, Guggi en Paul Jr. Na de dood van haar vader in 1988 nam Sissy Löwinger het management van de Löwinger Bühne over, die sinds 1997 door Oostenrijk toert. Ze droeg ook aanzienlijk bij aan de programmering van de Löwinger Bühne, regisseerde, schreef onder een pseudoniem en organiseerde tournees door Duitsland en de VS. Cultuurminister Claudia Schmied prees Liesl Löwinger als een 'bloedmoedige actrice' die het publiek betoverde met humor, terwijl gouverneur Erwin Pröll van Niederösterreich haar bijdrage benadrukte aan het brengen van vreugde door haar spel.
Marion Petric was een veelzijdige Oostenrijkse kunstenaar die werkte als komiek, stemimitator, zangeres, stemacteur, presentator, cabaretist en actrice.
Stephen John Fry , houder van de titel Sir., is een Brits-Oostenrijkse auteur, scenarioschrijver, acteur, regisseur, journalist, dichter, komiek en televisiepresentator.
Victor Oliver von Samek, professioneel bekend als Vic Oliver, werd geboren te Wenen op 8 juli 1898, als zoon van Baron Viktor von Samek. Afkomstig uit een Joodse familie, toonde hij al vroeg aanzienlijke atletische vaardigheid, en won in 1914 het Oostenrijkse junioren tenniskampioenschap. Na te zijn begonnen met zijn studie aan de Universiteit van Wenen met de intentie om geneeskunde te studeren, wijdde hij zich later aan de muziek, waarbij hij opmerkelijk talent toonde als violenwonderkind en instructie ontving van Mahler. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij in de Oostenrijkse cavalerie als adjudant. Na afloop van de oorlog bekleedde hij kortstondige posities in zowel de banksector als de textielindustrie; vervolgens zette hij zich aan muziekale bezigheden over, waaronder het bespelen van drums binnen een jazzensemble in Rouen en Le Havre. Oliver's carrière kreeg een transatlantische wending in 1922 toen hij naar de Verenigde Staten reisde. Zijn optredens op het toneel omvatten variétévoorstellingen, en in 1923 werd hij lid van de jazzgroep 'The Nine Nights of Jazz'. Een partnerschap met violist Margaret Crangle begon in 1924, waardoor een duo ontstond. Een cruciaal moment vond plaats in 1928 toen hij per ongeluk van een pianostoel viel, wat lachsalvo's opwekte en zijn komische talent onthulde. Deze ontdekking leidde tot een engagement bij het Palace Theatre in New York in 1929, waarmee het begin van zijn opkomst als comedian werd gemarkeerd. Hij verwierf snel populariteit in Groot-Brittannië na optredens in het London Palladium in 1931, bekend om zijn respectvolle humor, soms risqué cabaretestijl en opzettelijk slechte vioolspel. Gedurende de jaren dertig en veertig werd Oliver een vaste waarde in het Britse amusement. Hij stond in 1935 al bovenaan de factuur in het London Palladium en deelde een record voor optredens in het Holborn Empire met Max Miller. Hij speelde in revues zoals 'Follow the Sun' in 1934, waar hij Sarah Churchill ontmoette. Ze trouwden op kerstdag 1936 in New York; ze scheidden later in 1945. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verscheen hij in verschillende populaire revues en presenteerde de BBC-radioshow 'Hi, Gang!' en was hij de eerste gast bij 'Desert Island Discs' in 1942. Hij richtte ook het Vic Oliver Concert Orchestra op in 1944, gespecialiseerd in lichte klassieke muziek. Hij bleef optreden in variétéshows en pantomimes, en speelde in films zoals 'Rhythm in the Air' (1936) en 'Meet Mr. Penny' (1938), en de tv-serie 'Hotel Imperial' (1958-1960). Hij werd in 1948 een natuurlijke Britse onderdaan en trouwde in 1946 opnieuw met Natalie Frances Conder, waarmee ze één dochter kreeg. Oliver's professionele leven eindigde voortijdig toen hij tijdens een concert in Johannesburg, Zuid-Afrika, op 15 augustus 1964 bezweek en overleed, op de leeftijd van 66 jaar.
Albanië
Armenië
Argentinië
Oostenrijk
Australië
Azerbeidzjan
België
Bulgarije
Benin
Brazilië
Canada
Zwitserland
Chili
Kameroen
China
Colombia
Tsjechië
Duitsland
Denemarken
Dominicaanse Republiek
Algerije
Estland
Egypte
Spanje
Finland
Frankrijk
Verenigd Koninkrijk
Ghana
Griekenland
Guatemala
Hongarije
Indonesië
Ierland
Israël
India
Irak
Iran
Italië
Jamaica
Japan
Kenia
Korea, Zuid
Kazachstan
Libanon
Letland
Marokko
Myanmar
Malta
Malawi
Mexico
Maleisië
Nigeria
Nicaragua
Nederland
Noorwegen
Nepal
Nieuw-Zeeland
Peru
Filipijnen
Pakistan
Polen
Portugal
Qatar
Roemenië
Servië
Rusland
Saudi-Arabië
Zweden
Slovenië
Slowakije
Thailand
Tunesië
Turkije
Taiwan
Oekraïne
Oeganda
Verenigde Staten
Uruguay
Oezbekistan
Vietnam
Zuid-Afrika
