Chuck - fıkra anlatan GiggleTime çizgi film komedyeni
Android için GiggleTime
Google Play'de ücretsiz
Uygulamayı indirin
GiggleTime - fıkralar, komedyenler ve komedi gösterileri GiggleTime
Menü
Premium'a Yükselt Şaka Gönder Komedyenler Komedi gösterileri En çok takip edilen komedyenler Hakkımızda SSS İletişim Komedyen ekle
Uygulamayı indirin
Bizi takip edin

Yasal
Gizlilik Politikası Hizmet Şartları Çerez Politikası İade ve İptal Politikası Kaynaklar
Giriş yap
Dil
Kategoriler
Ayarlar
Dil Türkçe Türkçe
Güvenli Mod
Rastgele Şaka Otomatik Oynatma
Bildirimler
Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

G ile başlayan Doğrulanmış Tümünü temizle
91 komedyenden 49-60 gösteriliyor
Giacomo Battaglia (1965–2019), komedyen (İtalya) – Skeç komedisi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Giacomo Battaglia

Giacomo Battaglia, 27 Ocak 1965’te Reggio Calabria’da doğan, İtalyan bir komedyendi ve Battaglia e Miseferi ikilisinin bir parçası olarak tanındı. Luigi Miseferi ile Reggio Calabria’da 1980’lerin ortalarında tanışmış ve ortaklıkları yerel radyolar aracılığıyla yayınlarla başlamıştı. Erken dönem çalışmaları onları bölgesel eğlence sahnesinde yer etmişti. 1990 yılında, RAI’nin 'Stasera mi butto' programında yer alarak daha geniş kitleler tarafından tanındılar; bu program yeni yetenekli komedyenlere bir platform sunuyordu. Bu görünüş, Pier Francesco Pingitore’den bir davet aldı ve onu Compagnia del Teatro Bagaglino bünyesindeki 'Troppa Trippa' gösterisi için yazdı. Battaglia ve Miseferi, Teatro Bagaglino’nun daimi üyeleri haline gelerek komedi anlayışına önemli katkılarda bulundular. Performansları komik skeçler ve taklitlerden oluşuyordu, özellikle Sandro Ciotti ve Bruno Vespa'nın taklitleri dikkat çekiyordu. Sahne çalışmalarının yanı sıra, Reggio Calabria'dan yerel futbol takımı Calcio Reggina’nın ateşli destekçileriydiler. Bu tutku, sık sık RAI’deki 'Quelli che il calcio' programında Reggina maçları hakkında yorum yapmak için görünmelerine neden oldu. Battaglia ayrıca yaratıcı çabalarını genişletti, 'Jurassic Pac' (1993), 'Mediterroni' (1998) ve 'I Telebani' (2002) gibi çeşitli tiyatro yapımlarının ortak yazarı ve oyuncusu oldu. 1992 yapımı 'Gole ruggenti' filminde de rol alarak çok yönlülüğünü kanıtladı. Battaglia’nın kariyeri, 2008 yılında ‘Racconti in Amaranto’ adlı bir kitap yayınlamayı ve 2013 yılında RAI Italia’daki ‘Community - L'altra Italia’ programına katılarak eseri sunmayı içeriyordu. Ne yazık ki, Ocak 2018’de ciddi bir hastalığa yakalandı. Pippo Franco ile birlikte bir gösteriden sonra 26 Haziran 2018’de felç geçirdi ve ardından Crotone’de hastaneye kaldırıldı. Giacomo Battaglia, 1 Nisan 2019’da Cinquefrondi’de vefat etti ve İtalya’daki komik performansları ve sadık hayran kitlesiyle bir miras bıraktı.

Giancarlo De Biasi, komedyen (İtalya) – Kabare
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Giancarlo De Biasi

Giancarlo De Biasi İtalyan bir komedyen ve oyuncudur. 24 Mart 1971'de La Spezia'da doğdu ve gelişim çağlarını Lerici'de geçirdi. Kariyeri, 1991'den 1993'e kadar Orazio Costa İfadeye Yönlendirme Merkezi'ndeki çalışmalarla başladı. Bu süre zarfında Lucio Chiavarelli'den pantomim teknikleri öğrendi ve vücut ifadesine odaklandı; bu yaklaşım, daha sonraki komedi tarzını önemli ölçüde etkiledi. De Biasi'nin komik yolculuğu, dikkat çekici yarışma başarılarını da içeriyor; 2002 yılında 'Crepapelle' ulusal komedi yarışmasını kazandı. Televizyon programlarındaki görünüşleri 2000'lerin başlarında başladı ve BravoGrazie (2003) ve Arrivano i Nostri (2004) gibi programlarda rol aldı. Televizyonda görünmeye devam etti, Big (2010), Metropolis (2012-2013) ve 2019 ve 2021 yıllarında Pausa Pranzo 'da yer aldı. Kariyeri boyunca Comedy Central'da da yer aldı ve 1990'lardan beri komedyenler için başarılı televizyon programlarında boy gösterdi. De Biasi'nın çalışmalarının önemli bir yönü, Riccardo Piferi ile birlikte yarattığı kabare gösterisi Tabù , aynı zamanda Alla Canna del Gas olarak da bilinir. Bu gösteri, sosyal kaygı ve anonimlik temalarını keşfederken, güvensizlikleri ve toplumsal baskıları inceliyor. Tabù , Roma'daki Teatro Garbatella (2019), Lerici'deki Shelley Park (2021) ve Zelig (22 Nisan 2023) gibi çeşitli mekanlarda sahnelendi. Gösteri, 2024 yılında Amazon Prime Video'da Taboo adıyla yayınlandı. De Biasi ayrıca 2020 yapımı L'uomo Samargantico filminde 'Maestro Sunny' rolünü üstlenerek 'Maestro Sunny' karakterini canlandırdı ve bu rol, filmin 2021 yılında David di Donatello Ödülleri'ne aday gösterilmesine katkıda bulundu. 2025 İtalyan Komedi Festivali'ne video gönderisiyle kabul edildi ve Irene Elisa Parenti'nin yaklaşan gösterilerde birlikte rol aldığı performanslarına devam ediyor.

Giancarlo Kalabrugovic, komedyen (İtalya) – Kabare
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Giancarlo Kalabrugovic

Giancarlo Kalabrugovic, İtalyan bir komedyen ve kabare sanatçısıdır; 2 Ekim 1966'da Bollate'de Giancarlo Calabretta olarak doğmuştur. Kökenleri, babasının Calabria'dan, annesinin ise Emilia'dan geldiği çeşitli İtalyan bölgelerinin karışımını yansıtmaktadır. Milano'lu bir komedyen olarak tanınır ve İtalya genelinde tiyatrolarda, meydanlarda ve çeşitli etkinliklerde, şirket toplantıları ve özel kutlamalar da dahil olmak üzere performans sergiler. Kalabrugovic’ın sahne adı, çocukluk oyunlarından doğdu; o ve arkadaşları, özellikle Yugoslavya’dan olan futbolcuları taklit etmek için soyadlarını eğlenceli bir şekilde değiştirirlerdi. 2000 yılında Milano'daki Campo Teatrale okulunda oyunculuk eğitimi aldıktan sonra 2001 yılında komik tiyatroya yöneldi. Profesyonel sahneye çıkışı ise 2002’de, Milano’nun Teatro Verdi ve Roma’nın Teatro Valle gibi prestijli mekanlarda gösterilen 'Sbarlusc' adlı gösteriyle gerçekleşti. Ardından 2003 yılında Breil reklamında ve 2003 yapımı 'Fame chimica' filminde Bifo karakterini canlandırarak rol aldı. Kariyerinde önemli bir dönüm noktası 2005 yılında Zelig sanat laboratuvarına katılmasıyla yaşandı. 2007'den 2008'e kadar 'Zelig Off' programında düzenli konuk oldu ve Ale ve Franz ile birlikte 'Buona la prima!' (2007-2008) programında kapıcı oğlu Mimmo karakterini canlandırdı. Özellikle, 2007'den itibaren Zelig'de popülerlik kazanan, kamu konutlarından gelen bir 'şehir felsefecisi' olan ‘Pino dei Palazzi’ karakteriyle tanınır. Kalabrugovic, Pino dei Palazzi karakterini 2007'den 2011'e kadar tutarlı bir şekilde canlandırdı ve 2013, 2021 ve 2026 yıllarında da yeniden ortaya çıktı. Komedi tarzı 'çevrenin' komedisi, ironik ve şiirsel olarak tanımlanır. Rapper Marracash, Pino dei Palazzi karakterine çeşitli şarkılarda gönderme yaparak karakterin kültürel etkisini daha da pekiştirmiştir. 2018 ile 2020 yılları arasında 'Zelig Time' programında başrol oynadı ve Zelig'e çeşitli bölümleri için dönmeye devam ediyor.

Gianfranco D'Angelo (1936–2021), komedyen (İtalya) – Hiciv
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Gianfranco D'Angelo

Gianfranco D'Angelo, 19 Ağustos 1936'da İtalya'nın Roma kentinde Gianfranco D'Angelo Manni olarak doğan İtalyan bir aktör ve komedyendi. 85. doğum gününün hemen öncesinde, 15 Ağustos 2021'de Gemelli Hastanesi'nde Roma'da hayata veda etti. Üç yaşındayken ebeveynlerini kaybettikten sonra Esquilino semtinde büyümüş ve daha sonra teyzesi ve amcası tarafından yetiştirilmiştir. Muhasebe eğitimi aldıktan sonra, D'Angelo 1963 yılında 'I Teleselettivi' hicivli oyununda oyuncu olarak tiyatro kariyerine başlamıştır. D'Angelo'nun profesyonel komedi kariyeri 1960'ların ortalarında başladı. Il Bagaglino tiyatro şirketiyle erken başarı yakaladı ve arkadaşlarıyla birlikte Trastevere'deki Teatro Cordino'yu kurdu; burada Maurizio Costanzo tarafından yazılan oyunlarda sahne aldı. 1968'den 1970'e kadar Roma'daki Teatro Puff'ta da çalıştı. Kariyeri, 1970'lerin ortalarında Mazzabubù, C'era una volta Roma, La Sberla, Drive In, Odiens ve Striscia la notizia gibi birçok başarılı televizyon eğlence programlarında yer almasıyla önemli ölçüde ilerledi. 1973 yılında 'La porta sul buio' dizisinde bir polis komiseri olarak rol aldı ve 1974 yılında 'Foto di gruppo'yu sunuculuğunu yaptı. 1974'ten 1982'ye kadar D'Angelo sinemada aktif olarak yer aldı, öncelikle 'seksi komediler' ve B filmlerinde rol aldı. 'Alleluja brava gente' (1970) filminde bir Alman başpiskopos, L'insegnante (1975) filminde Profesör Puntiglio gibi çeşitli rollerde oynadı ve Mondo Candido (1975) filminde yer aldı. Film görünüşleri 1980'lere kadar devam etti; The Gorilla ve Young, Beautiful... Probably Rich (1982) ve Girls of Miss Italy (2002) filmlerinde rol aldı. Dino Risi ve Bruno Corbucci gibi yönetmenlerle ve Alvaro Vitali ve Nadia Cassini gibi oyuncularla işbirliği yaptı. 1983'ten 1988'e kadar 'Drive In' programında Mr. Armando karakterini canlandırarak Italia 1'de başrol oynadı ve 1988'de Ezio Greggio ile birlikte 'Striscia la notizia'nın ilk sezonunu sunuculuğunu yaptı. Ayrıca 1978 ve 1979 yıllarında Giro d'Italia bisiklet yarışı hakkında yorum yaptı. D’Angelo, 'Gianfranco D'Angelo racconta drive in' adlı bir kitap yazdı. Dört Telegatti ödülü ve kariyeri nedeniyle 2001 yılında Delfino d'oro ödülünü aldı. 2015'te 'Italia's Got Talent' programında konuk yarışmacı olarak yer aldı ve 2017'de 'Quattro donne e una canaglia' gösterisiyle tiyatro turnesine çıktı. Mediaset yapım merkezinde bir meydan, Eylül 2023'te onun anısına adlandırıldı. Barbara d’Urso, Antonio Ricci ve Paolo Ruffini gibi meslektaşları onu sevgiyle hatırladı, insanları güldürme yeteneğini ve İtalyan eğlence dünyasındaki kalıcı etkisini vurguladı.

Gianluca Fubelli, komedyen (İtalya) – Doğaçlama, Parodi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Gianluca Fubelli

Gianluca Fubelli, Scintilla olarak da bilinen, İtalyan bir oyuncu, komedyen ve televizyon sunucusudur; 9 Nisan 1973'te Roma'da doğmuştur. Kariyeri 1990'larda başlamış ve 1996'dan 1999'a kadar turistik yerlerde animasyon ve eğlence görevlerinde bulunmuştur. 22 yaşına kadar diş teknisyeni olarak çalışmıştır. 1998 yılında Gianluca Impastato, Stefano Vogogna ve Enzo Polidoro ile birlikte komedi grubu I Turbolenti'yi kurmuş ve 1998'den 2013'e kadar üyesi olmuştur. I Turbolenti, 2000 yılında Festival Nazionale del Cabaret'yi kazanarak ve 2002 yılında Premio Charlot'ta Premio della Critica'yı alarak önemli bir tanınma elde etti. Grup, 2003'ten 2013'e kadar Italia 1'deki Colorado programında yer aldı ve programın popülaritesine önemli katkıda bulundu. Gianluca Fubelli, Colorado'daki görev süresi boyunca geliştirdiği Romolo Prinz ve Giulio Cesare dei giorni nostri gibi ikonik karakterleriyle tanınıyor. 2003'ten 2019'a kadar Colorado'yu sunarken, 2015'ten 2017'ye ve tekrar 2023 yılında House of Gag'i de sundu. Komedi tarzı ironi, parodi ve günlük hayata dair gözlemleri birleştiriyor. Kariyeri boyunca Fubelli birçok filmde rol aldı, bunlar arasında Eccezzziunale veramente - Capitolo secondo... me (2006), Area Paradiso (2012), L'ultimo crodino ve Tutto molto bello (2014) sayılabilir. Aynı zamanda Gli Artificieri (2004) ve La bellezza non è tutto (2024) gibi tiyatro yapımlarında da yer aldı. 2011 yılında komik kitap olan Gaius Iulius Caesar. La vera storia di Giulio Cesare dittatore massimo! kitabını yazdı. 2020'de Enjoy - Ridere fa bene programında ve 2022 ile 2023 yıllarında disiplinsiz bir öğretmen rolünü oynadığı Back to School programında yer aldı. 2023 yılında şarkıcı-söz yazarı Federica Camba ile evlendi ve 2025 yılında Pechino Express'e katılacaklar. Ayrıca doğaçlama ve seyirciyle etkileşim içeren La bellezza non è tutto adlı bir canlı gösteri de sergiliyor.

Gigi Proietti (1940–2020), komedyen (İtalya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Gigi Proietti

Gigi Proietti, 2 Kasım 1940'ta Roma'da Luigi Proietti olarak doğmuş çok yönlü bir İtalyan eğlence insanıydı. Babası Umbria kökenli Romano Proietti ve annesi Giovanna Ceci’ydi ve çocukluğunu Roma’nın çeşitli yerlerinde geçirdi. Başlangıçta La Sapienza Üniversitesi’nde hukuk okudu ancak mezun olmadan sanat kariyerine yöneldi. Genç yaşlardan itibaren müzikal yeteneği sergiledi, gitar, piyano, akordeon ve kontrabas gibi enstrümanları çaldı ve geçimini sağlamak için Roma gece kulüplerinde sahne aldı. Proietti’nin kariyeri, 1966 yılında ‘Keyifli Geceler’ ve ‘Büyük Kamelyonlar’ adlı yapımlarda yer almasıyla başladı. Deneyimli tiyatro prodüksiyonları olan Can Can degli italiani (1963) gibi projelerde yer alarak ve 1964'ten itibaren Gruppo Sperimentale 101 ile sahne çalışması yaparak özgeçmişini geliştirmeye devam etti. Sahnedeki ilk performansını 1964 yılında Aristophanes’in Kuşlar adlı yapımında bir upupa kuşu karakterini canlandırarak gerçekleştirdi. 1970'ler boyunca ‘Randevu’ (1969), ‘Bir Düğün’ (1978) ve ‘Avrupa’nın Büyük Şeflerini Kim Öldürüyor?’ (1978) gibi filmlerde yer aldı ve 1974 yılında ‘La cena delle beffe’ adlı dramada başrol oynadı. 1976'dan itibaren Roberto Lerici ile iş birliği yaparak sahne oyunları yarattı ve yönetti. 1976'da başlayan ve 300'den fazla gösteriyle devam eden tek kişilik gösterisi 'A me gli occhi, please,'ın galası ve sunumu, onun profesyonel hayatındaki dönüm noktalarından birini işaret etmiştir. Aynı zamanda Robert De Niro, Sylvester Stallone, Richard Burton ve Marlon Brando gibi oyuncuların seslendirmesini yaparak geniş kapsamlı seslendirme çalışmalarıyla da tanınmıştır. 'Aladdin' filmlerinin İtalyan versiyonlarında Cin'in, 'Ejderha Kalbi'nde Draco'nun ve 'Hobbit' film serisinde Gandalf'ın seslendirmesini yapmıştır. Kariyeri boyunca 11'den fazla albüm ve 15 single yayınlamıştır. Febbre da cavallo (1976) ve devam filmi Febbre da cavallo - La mandrakata (2002) filmlerinde rol almış ve Il maresciallo Rocca (1996-2005) televizyon dizisinde yer almıştır. Gigi Proietti, 2 Kasım 2020'de kalp krizi sonucu hayatını kaybetmiş ve Viterbo tarafından kendisine verilen onursal vatandaşlık (2013) ve anısına adlandırılan bir asteroid (7916 Gigiproietti, 2021) gibi bir miras bırakmıştır.

Gilles Benizio, komedyen (Fransa) – Skeç komedisi, Doğaçlama
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Gilles Benizio

Gilles Benizio, 1 Haziran 1957'de Meurthe-et-Moselle bölgesindeki Villerupt'ta doğan Fransız bir komedyendir. İtalyan kökenlidir ve 1 Haziran 2024'te 67 yaşına girecektir. 1982'de gelecekteki eşi Corinne Benizio ile tanıştığı Paris'teki Censier Üniversitesi'nde tiyatro eğitimi almıştır. 1985'te evlenmişler ve Elisa ile Raphaël adında iki çocukları olmuştur. Benizio, Shirley et Dino ikilisinin yarısı olarak tanınır. Bu komik ikili, Corinne Benizio ile 1988’de kurulmuştur. Shirley ve Dino karakterleri, Ariane Mnouchkine ile yapılan bir doğaçlama atölyesinde yaratılmış ve kariyerlerinin başlamasına yardımcı olmuştur. Komedi tarzları, Dino'nun Shirley'i seyircinin eğlencesi için sızlattığı dinamikler üzerine kuruludur; Dino, İtalyan kökenleriyle karakterize edilir ve performanslarında sıkça İtalyan şarkıları kullanırken, Shirley saf bir karakter olarak tasvir edilir ve Dino sürekli olarak sözünü keserek hikayeler anlatmaya çalışır. Performansları genellikle saf aptalların hikayelerini içerir. Sahneye ilk kez 1985'te 'Achilles Tonic' adıyla çıkmışlar ve ilk müzik hol temalı gösterilerini 1988'de Avignon Off Festivali'nde sahnelemişlerdir. Shirley et Dino, Patrick Sébastien’in televizyon programlarında, özellikle 2001’den 2004’e kadar yayınlanan ‘Le Plus Grand Cabaret du monde’de yer alarak daha geniş bir tanınırlık kazandılar. 2003 yılında 'Le Duo' gösterileriyle Molière Ödülü'nü En İyi Eskiz Gösterisi dalında aldılar. 'À Marigny' DVD’leri bir milyondan fazla sattı ve 2006’da vizyona giren 'Cabaret Paradis' filmi 200 bin seyirciyi çekti. İkili, komediden opera yönetmenliğine geçiş yaptı ve 2015 yılında ‘Don Quichotte chez la Duchesse’ ve 2022 yılında ‘Platée’ gibi barok operaları sahneledi; en son olarak da 31 Mart 2023 tarihinde Grenoble'da 'Turandot'u sahnelediler. Şu anda Ardèche bölgesinde yaşıyorlar.

Gilles Latulippe (1937–2014), komedyen (Kanada) – Kabare
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Kanada

Gilles Latulippe

Gilles Latulippe, 31 Ağustos 1937'de Montreal, St-Eusèbe-de-Verceil’de Eugène Latulippe ve Blanche Fournier’ün oğlu olarak doğmuş, Quebec’in komik tiyatro tarihindeki önemli bir figürdü. Kariyerine 1959’da Paul Buissonneau aracılığıyla Bousille et les Justes 'daki kardeş Nolasque rolüyle başladı. Gratien Gélinas daha sonra 1959’da Bousille et les justes 'da ona bir rol verdi ve bu, tiyatro yolculuğundaki erken bir adım oldu. François Rozet’in yanında tiyatro eğitimi aldı. 1960'larda Latulippe, Montreal'ın kabare ve komedi tiyatrosu sahnesinde yıldızlaştı ve aynı zamanda başarılı bir televizyon kariyerine başladı. Le Zoo du Capitaine Bonhomme sırasında Olivier Guimond ile yaptığı tanışma, kariyerini burlesque tiyatroya doğru etkiledi. 1.000'i aşan iki televizyon dizisinde yer aldı: Le Zoo du Capitaine Bonhomme ve Les Démons du midi . Symphorien (1970-1977) dizisinde başrolü üstlendi, ayrıca Les Brillant (1979-1982) ve Poivre et Sel (1983-1987) dizilerinde de yer aldı. 1967'de Dominion Tiyatrosu'nu Théâtre des Variétés'ye dönüştürdü. 1969'da ‘Monsieur Télévision’ ödülünü ve 1972'de ‘Affection Olivier Guimond’ ödülünü aldı. Latulippe, Montreal'daki Théâtre des Variétés'yi 1967'de kurdu ve 33 yıl boyunca faaliyet göstererek, devlet sübvansiyonu olmadan 7.000'den fazla gösteri sundu. Aynı zamanda Ah, Keşke Rahibim İsterse... , Leopold Z'nin Neşeli Dünyası , Altın İçindeki İki Kadın , Babamın Kulaklarını Bırakma , Kamouraska , İtmeyin ve Sosisler gibi birçok filmde de rol aldı. Kariyeri boyunca televizyon çalışmalarıyla ilgili olarak sayısız Prix Gémeaux ve MetroStar ödülü aldı; bunlar arasında 1990, 1991, 1992 yıllarında Trophées Métrostar ödülleri ve 2000 yılında bir 'Coup de cœur' ödülü bulunmaktadır. 1998 yılında Le Journal de Montréal tarafından Quebec'in en sevilen oyuncusu seçildi. Kariyerinin 50. yılını 1 Nisan 2009'da kutladı ve 1995 yılında Dünya Mizah Şöhretler Salonu'na kabul edildi. 2007 Prix Gémeaux'da ve 2007 Kanada Sinema ve Televizyon Akademisi Grand Prix'sinde ömür boyu başarı ödülü aldı. Latulippe'nin Quebec kültürüne katkıları geniş çapta takdir edildi. 2003 yılında Kanada Nişanı Şövalyesi, 2009 yılında Quebec Ulusal Nişanı Şövalyesi ve 2000 yılında La Pléiade Nişanı Şövalyesi olarak atanmıştır. 2014 yazından itibaren Drummondville'de her yıl gösteri yaptı, 19 yılda 840'ın üzerinde performans sergileyerek 456.000 seyirciyi ağırladı. Temmuz 2014'te Juste pour rire festivalinde kendisine bir saygı duruşunda bulunuldu. Üç yıl önce teşhis konulan akciğer kanserinden 23 Eylül 2014'te hayatını kaybetti. Hastaneye kaldırılmasından kısa bir süre öncesine kadar Drummondville'de gösteri yapmaya devam ediyordu. Ölümünden sonra Montreal bayrakları yarıya indirilerek, belediye binasında tören düzenlendi. 3 Ekim 2014'te ölümünden sonra Montreal'in fahri vatandaşı olarak ilan edildi ve 2013 yılında Kraliçe II. Elizabeth Elmas Hükümdarlığı Madalyası'nı aldı.

Giobbe Covatta, komedyen (İtalya) – Skeç komedisi, Parodi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Giobbe Covatta

İtalyan eğlence dünyasının tanınmış ismi Giobbe Covatta, stand-up komedyeni, oyuncu, yazar ve politikacı gibi çeşitli rollerde bulunmaktadır. Gianni Maria Covatta olarak 11 Haziran 1956'da Taranto, Puglia'da doğdu ve ailesiyle birlikte üç yaşındayken Napoli'ye taşındı. 'Giobbe' sahne adıyla komedi kariyerine 1977 civarında Milano'daki Derby Club'da başladı. Covatta yazları yelken eğitmeni ve animatör olarak çalıştı ve daha sonra Calabria'nın Capo Vaticano bölgesinde bir yelken okulu açtı. Maurizio Costanzo Şovu, Covatta'yı 1990'dan itibaren düzenli bir konuk olarak ağırladı. Şovdaki komedi skeçleri İncil'den esinleniyordu ve 1991 tarihli Parola di Giobbe kitabının ilham kaynağı oldu. Bu kitap, İncil'in bir revizyonu olup bir milyondan fazla sattı ve otuzdan fazla baskısı yapıldı. Diğer kitapları arasında Edmondo De Amicis'in Heart eserinin bir parodisi olan Pancreas da bulunmaktadır. Covatta, 1987 yılında 'Una notte all'Odeon' ile Odeon TV'de televizyon debutunu yaptı ve 1988'de Rai 2 programları olan 'Tiramisù' ve 'Fate il vostro gioco'da yer aldı. Parabole Iperboli adlı oyunını 1991 yılında Milano'daki Ciak Tiyatrosu'nda sahneye koydu. Komik çalışmalarının yanı sıra, Covatta çeşitli film, televizyon ve tiyatro yapımlarında da oyunculuk yaptı; bunlardan dikkat çekici örnekler 'Pacco, doppio pacco e contropaccotto' (1993) ve 'Muzungu - Uomo bianco' (1999) filmleri. 1994 yılında balina koruması hakkında olan Aria Condizionata gösterisini oluşturmak için Greenpeace ile işbirliği yaptı. 2006 yılında, Roma'da Yeşiller Federasyonu partisi için 3.586 oy alarak meclis üyesi seçildi. Daha sonra 2015 yılında aynı partinin ulusal sözcüsü oldu, ancak kendisini siyasetçi olarak görmediğini iddia ediyor. Covatta, 2007 ve 2023 yıllarında Zelig'de yer aldı ve son olarak 14 Ekim 2023 tarihinde Ale & Franz ve Michelle Hunziker ile birlikte Canale 5'te 30. yıl dönümünü kutlamak için sahneye çıktı. Paola Catella ile evli ve Olivia Covatta adında bir kızları var.

Giovanni Storti, komedyen (İtalya) – Fiziksel komedi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Giovanni Storti

20 Şubat 1957'de Milano'da doğan İtalyan oyuncu, komedyen, film yönetmeni ve yazar Giovanni Storti doğdu. 1990'lardan beri Aldo, Giovanni e Giacomo adlı bir komedi üçlüsü büyük başarılar elde etti ve Storti bu grubun önde gelen üyelerinden biri oldu. Storti'nin kariyeri, Teatro Arsenale pantomim-drama okulunda aldığı eğitimle başladı ve 1978 yılında mezun oldu. Ünlü üçlüü kurmadan önce yaklaşık on yıl boyunca Aldo Baglio ile birlikte komedyen olarak çalıştı ve bir ikili oluşturdular. Storti'nin komik yolculuğu, 1985'ten itibaren Sardinya, Cala Gonone'daki Palmasera Village Resort'ta çalışırken önemli bir dönüm noktasına ulaştı. Orada Giacomo Poretti ile tanıştı ve Aldo Baglio ile birlikte 'I suggestionabili' adlı komedi ikilisini kurdu. Aynı zamanda 1987 yapımı Kamikazen - Ultima notte a Milano filminde de rol aldı. Aldo, Giovanni e Giacomo üçlüsü ise 1991'de resmen kuruldu ve tiyatro gösterileri ve televizyon programları aracılığıyla ünlerini inşa etti; bunlar arasında 1994 ile 1997 yılları arasında yayınlanan Mai dire Gol programı da yer aldı. Üçlü, Massimo Venier ile birlikte yazdığı ve yönettiği (1997) *Üç Adam ve Bir Bacak* filmiyle başlayan birçok hit filmle başarılarını sürdürdü; bu film, Storti'ye 1998 yılında En İyi Yeni Yönetmen dalında David di Donatello Ödülü adaylığı getirdi ve aynı yıl özel bir Nastro d'argento ödülü de aldı. *Hayat İşte* (1998), *Bana Mutlu Muyum diye Sor* (2000) ve *Al, John ve Jack Efsanesi* (2002) gibi sonraki filmler, İtalyan komedisindeki yerlerini daha da sağlamlaştırdı. Storti'nin üç kitabı 2010'larda Mondadori tarafından yayınlandı; bunlar arasında 2013 yılında *Annem Beni Döverken Koşuyorum*, 2015 yılında *Sağduyunun Cazip Bir Askıya Alınması* ve 2018 yılında *Panik Yok, Koşmaya Devam* yer alıyor. Son zamanlardaki çalışmaları arasında *En Kötü Günler* (2023) ve *Santocielo* (2023) bulunuyor. Storti, Annita Casolo ile evli ve Clara ve Mara adında iki kızı var; aynı zamanda maraton yarışmalarına katılıyor ve tai chi yapıyor.

Gladys del Río (1941–2021), komedyen (Şili) – Skeç komedisi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Şili

Gladys del Río

Gladys del Río, Şili'li bir aktris ve komedyendi, 29 Aralık 1941'de Santiago'da doğdu. İlk yıllarını Şili Karabinieros'unun (polis teşkilatı) bir yerleşiminde geçirdi. 1960'ların başlarında, Devlet Teknik Üniversitesi'ne (UTE) bağlı Teknik Pedagojik Enstitüsü'nde İspanyolca Pedagoji eğitimi aldı. Bu dönemde tiyatroyla ilgilenmeye başladı ve Sonia Viveros, Gabriela Medina ve Luis Alarcón ile birlikte üniversite tiyatrosu grubu Teknos'u kurdu. 1967'de aktör ve müzisyen Jorge Pedreros ile evlendi ve Claudia adında bir kızları oldu. Del Río’nun kariyeri, 1983 yılında Jappening con Ja televizyon programına katılmasıyla önemli bir tanınma kazandı. 'La Oficina' adlı popüler skeç içinde canlandırdığı 'Señora Pochi' karakteriyle geniş çapta tanındı. Bu rolün ötesinde, 'Mama Show', 'Tranquilina', 'Yolanda Motocinos', 'Maruja' ve 'Pequitas’ın annesi' gibi çeşitli diğer karakterleri de canlandırdı. Televizyon dışındaki çalışmaları da vardı; 1982 yapımı De cara al mañana dizisinde ve Alfredo Lamadrid’in yönettiği 1989 yapımı Todo por nada filminde yer aldı. Ayrıca 2001 yılında El show de Pepito TV ve A la suerte de la olla programlarında da yer aldı. 2013 yılında uzun süren bir rahatsızlığın ardından eşi Jorge Pedreros'un ölümünden sonra Gladys del Río çalışmaya devam etti. Ne yazık ki, 30 Ekim 2021'de 79 yaşında, Santiago'da kalp yetmezliği sonucu ve kardiyorespiratuar duraklamasının ardından hayatını kaybetti. Cenazesi Aziz Franciscus Kilisesi'nde teşhir edildi ve San Bernardo pariş kilise mezarlığında defnedildi. Şili komedisi ve televizyonunda sevilen bir figür olarak bir miras bıraktı.