GiggleTime GiggleTime
Μενού
Αναβάθμιση σε Premium Υποβολή ανέκδοτου Κωμικοί Σχετικά Συχνές Ερωτήσεις Επικοινωνία

Νομικά
Πολιτική Απορρήτου Όροι Χρήσης Πολιτική Cookie Πολιτική Επιστροφών και Ακυρώσεων Αναφορές
Σύνδεση
Γλώσσα
Κατηγορίες
Ρυθμίσεις
Γλώσσα Ελληνικά
Ασφαλής λειτουργία
Αυτόματη αναπαραγωγή τυχαίων ανεκδότων
Ειδοποιήσεις
Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Προσθήκη κωμικού
1588 κωμικοί
Αντόνιο Αλμπανέζε, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Αντόνιο Αλμπανέζε

Ο ιταλός διασκεδαστής Αντόνιο Αλμπάνεζε εργάζεται ως κωμικός, ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1964 στην Όλγιντε, στην επαρχία Λέκο, από γονείς που κατάγονται από την Πετραλία Σοπράνα (PA). Η καριέρα του ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 με τους τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς Onda Radio Olginate και Radio Cristal di Lecco. Αποφοίτησε από το Civica Scuola d'Arte Drammatica στο Μιλάνο το 1991, έχοντας σπουδάσει εκεί. Η καριέρα του Albanese στην κωμωδία ξεκίνησε το 1992 στο θέατρο Zelig στη Μιλάνο, και έδωσε παραστάσεις και στο “Zanzara d’oro” στη Μπολόνια. Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή συζητήσεων του Maurizio Costanzo και συνεργάστηκε με τον Paolo Rossi. Απέκτησε αρχική αναγνώριση στην τηλεοπτική εκπομπή "Never say goals," συγκεκριμένα μέσα από τις εμφανίσεις του στην εκπομπή του Italia 1, *Mai dire Gol*, όπου δημιούργησε αρκετούς διάσημους χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένων των Frengo, Stop και Pier Piero. Εμφανίστηκε επίσης στο *Su la testa!* Το 1992 υποδύθηκε τους ρόλους του Alex Drastico και Epifanio· ο χαρακτήρας του Alex Drastico αντλεί έμπνευση από γκρινιάρηδες που συναντώνται σε μπαρ των προαστίων της Μιλάνο, ενώ ο Epifanio απεικονίζεται ως ένας νευρικός άνθρωπος με συμπάθεια για ένα φυτό βάλσαμου. Από το 1990, έδινε κωμικά μονόλογα σε θέατρα καμπαρέ όπως το Zelig και το Zanzara d’oro. Απέκτησε ευρεία αναγνώριση μέσω του *Mai dire Gol* (η μπάντα των Gialappa), όπου δημιούργησε αρκετούς χαρακτήρες. Συνέχισε τη δουλειά του σε spin-off εκπομπές, το *Mai dire Domenica* και το *Mai dire Lunedì* (2004-2005), υποδυόμενος τέσσερις νέους χαρακτήρες. Ο Albanese είναι γνωστός για την μίμηση πολλών χαρακτήρων, κάνοντας τον καθένα μοναδικό, και το κωμικό του στυλ περιγράφεται ως κωμικό, σατιρικό και ειρωνικό. Δημιούργησε τον χαρακτήρα Cetto La Qualunque, έναν διεφθαρμένο Καλαβρέζο με δεσμούς με οργανωμένο έγκλημα, ο οποίος πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεοπτική του εκπομπή *Non c'è problema* το 2003, σε συνεργασία με τον Piero Guerrera. Η ταινία *Qualunquemente*, μια ταινία μυθοπλασίας για τον Cetto La Qualunque, κυκλοφόρησε το 2011 και σημείωσε εμπορική επιτυχία. Έχει επίσης υποδυθεί χαρακτήρες όπως ο Pier Peter, ο Gennaro Gattuso και ο Mino Martinelli. Ο Albanese έχει σκηνοθετήσει ταινίες όπως το *Freshwater Man* (1997), το *La fame e la sete* (1999), το *Il nostro matrimonio è in crisi* (2002), το *Contromano* (2018), το *A Hundred Sundays* (2023) και το *Lavoreremo da grandi* (2026). Κέρδισε το βραβείο Stresa για το μυθιστόρημά του *La strada giovane* το 2025, και ένα βραβείο Nastri d'Argento το 2023 για τον καλύτερο κωμικό ηθοποιό για την ταινία *Grazie ragazzi*. Όπως το 2023, είναι 62 ετών.

Αρένα Μπρούνο, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Αρένα Μπρούνο

Ο Μπρούνο Αρένα, γεννημένος στις 12 Ιανουαρίου 1957 στο Μιλάνο, ήταν Ιταλός κωμικός, καμπαρέ και ηθοποιός. Ο πατέρας του είχε σικελικές καταβολές. Μετά την αποφοίτησή του από ένα λύκειο τέχνης και σπουδές στη φυσική αγώγηση στο ISEF, εργάστηκε ως καθηγητής φυσικής αγώγισης σε σχολεία στην επαρχία της Βαρέζε. Ο Αρένα αρχικά ακολούθησε καριέρα ως τουριστικός animator, ξεκινώντας το 1983. Ένα σοβαρό αυτοκινητικό ατύχημα το 1984 είχε ως αποτέλεσμα μερική απώλεια όρασης σε ένα μάτι, μια εμπειρία που αργότερα ενσωμάτωσε στις κωμικές του εμφανίσεις. Η καριέρα του Άρενα πήρε μια σημαντική τροπή το 1988 όταν γνωρίστηκε με τον Μάξ Καβάλιαρι και μαζί σχημάτισαν το κωμικό δίδυμο Φίτσι ντ’Ινδιά. Το όνομα, που σημαίνει «πεκάν», εμπνεύστηκε από φυτά που είδαν κατά τη διάρκεια μιας βόλτας στην Παλινούρο. Έκαναν το ντεμπούτο τους στο καμπαρέ Fuori Pasto στην Βαρέζε το 1989 και απέκτησαν γρήγορα δημοτικότητα παρουσιάζοντας παραστάσεις σε παραλίες στην Παλινούρο. Οι Φίτσι ντ’Ινδιά ενσωμάτωναν συχνά τον σουρεαλισμό στις παραστάσεις τους και απέκτησαν αναγνώριση για τις παρωδίες τους σε τηλεοπτικές εκπομπές πωλήσεων, ιδιαίτερα εκείνες με πρωταγωνιστή τον Σέρτζιο Μπαράκο, χρησιμοποιώντας συχνά τη φράση «Amici hararara». Το ζευγάρι έκανε εμφανίσεις σε ραδιοφωνικά προγράμματα όπως το Radio Deejay και το R101, και προβλήθηκαν σε τηλεοπτικά δίκτυα όπως το Italia 1, Canale 5 και Italia 7. Επίσης, πραγματοποίησαν θεατρικές παραστάσεις και περιοδείες, και επιλέχθηκαν από τον Ρομπέρτο Μπερνίνι να υποδυθούν την Αίγα και τη Φώτιδα στην ταινία Πινόκιο , λαμβάνοντας διθυραμβικές κριτικές για τις κωμικές και υποκριτικές τους συνεισφορές. Η Αρένα και η Καβαλάρι κατείχαν το κλαμπ Arlecchino στο Βεντάνο Ολόνα, το οποίο συνέβαλε στην εκκίνηση των καριερών πολλών καμπαρέ καλλιτεχνών από το Μιλάνο και τη Βαρέζε. Οι τηλεοπτικές τους εμφανίσεις επεκτάθηκαν σε εκπομπές όπως η Yogurt - Fermenti attivi (1994) και η La sai l'ultima? , και συμμετείχαν σε πολλές εκδόσεις του Zelig και τη σειρά ταινιών Merry Christmas (2001-2003). Το 2013, ο Αρένα υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του Zelig , με αποτέλεσμα αφασία και αδυναμία βάδισης. Συνέγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Domani ti porto al mare. Niente può cancellare il nostro amore magnifico με τη Ροσάνα Μαρόνε. Ο Μπρούνο Αρένα απεβίωσε στις 27 Σεπτεμβρίου 2022, στο Μπαράσο, σε ηλικία 65 ετών, και θυμάται ως σημαντική μορφή στην κωμωδία στην επαρχία της Βαρέζε.

Γκέπι Κουτσιάρι, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Γκέπι Κουτσιάρι

Η Μαρία Γιουζέπινα Κούτσιαρι, γνωστή επαγγελματικά ως Geppi Cucciari, γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1973 και εργάζεται ως Ιταλίδα κωμικός stand-up, ηθοποιός και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Γεννήθηκε στην Κάγκλιαρι και πέρασε την νεότητά της στο Μακόμερ, επαρχία Νουόρο. Ο πατέρας της είχε μια μικρή κατασκευαστική επιχείρηση, ενώ η μητέρα της ήταν καθηγήτρια φυσικής αγωγής. Δείχνει γρήγορο πνεύμα και ευφυΐα στην κωμωδία της, συχνά συνδυάζοντας τον σαρκασμό με την αυτοσαρκαστικότητα. Το ταξίδι της Κούτσιαρι ξεκίνησε με τη σπουδή του νομικού στο Πανεπιστήμιο της Καγκαρία πριν αποφοιτήσει από το Καθολικό Πανεπιστήμιο του Σακρού Καρδιάς στη Μιλάνη το 2001 με διατριβή στο Διεθνές Δημόσιο Δίκαιο. Ανακάλυψε την αγάπη της για το θέατρο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και παρακολούθησε το εργαστήριο «Scaldasole». Το 2000, εντάχθηκε στο θεατρικό εργαστήριο Scaldasole και αργότερα στο καλλιτεχνικό εργαστήριο Zelig. Η επαγγελματική πορεία της Κούτσιαρι σημείωσε σημαντική πρόοδο χάρη στη συμμετοχή της στο Zelig, ιδιαίτερα με την επιτυχημένη εμφάνισή της στην εκπομπή ποικιλιών Zelig Off το 2003. Εμφανίστηκε επίσης στην εκπομπή Pinocchio του Radio Deejay το 2002 και στην ραδιοφωνική εκπομπή Scaldanight το 2002. Μεταξύ 2005 και 2009, η Κούτσιαρι εμφανιζόταν τακτικά στην τηλεοπτική σειρά «Belli dentro», κερδίζοντας ένα βραβείο Telegrolla το 2006 για τον ρόλο της ως Μαρία «Γκόνι» Γκοναρία. Έκανε το ντεμπούτο της ως συγγραφέας το 2006 με το μυθιστόρημα «Meglio donna che male accompagnata» και ακολούθησε το «Meglio un uomo oggi» το 2009. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, έχει παρουσιάσει πολυάριθμα τηλεοπτικά προγράμματα, όπως το «Italia’s Got Talent» (2010-2011), το «G’Day» (2011-2012) και επί του παρόντος παρουσιάζει το «Splendida cornice» από το 2023. Συνυποδέχτηκε μια βραδιά του Φεστιβάλ Μουσικής Sanremo το 2025. Έχει επίσης συμμετάσχει στις «Le invasioni barbariche» από το 2013, παρέχοντας την κάλυψη που είναι γνωστή ως «Agenda Geppi», και συνυποδέχεται το «Per un pugno di libri» στο Rai 3 από το 2014 μέχρι σήμερα. Το 20ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ρώμης θα κάνει την πρεμιέρα της ταινίας της Geppi Cucciari, «Life Goes This Way», στις 15 Οκτωβρίου 2025. Η δουλειά της Κούτσιαρι έχει αποσπάσει αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένης της διάκρισης «Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana» (5η τάξη/Ιππότης) το 2015 και του βραβείου Regia Televisiva για την καλύτερη γυναικεία τηλεοπτική προσωπικότητα το 2012. Πρόσφατα εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το «Romeo è Giulietta», το «Gli addestratori» και το «Diamanti», ενώ κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην πέμπτη σεζόν του LOL (Prime Video). Σήμερα, παρουσιάζει την εκπομπή «Splendida cornice» στο Rai3 μαζί με τον Λούκα Μποτούρα, με τους Έντοαρντό Καμούρι, Αμάλια Ερκόλι Φίντσι, Τζουζέπε Αντονέλι, Έστερ Βιόλα και Αλεσάντρο Άρκοδια. Η εκπομπή εξερευνά την ιστορία του Rai3 και έχει περιλάβει τμήματα όπως μια εικονική δίκη με τη Ρομπέρτα Πετρέλουτσι.

Λέο Γκουλότα, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Λέο Γκουλότα

Γεννημένος Σαλβατόρε Λεοπόλδο Γκούλοττα στην Κατάνια, στη Σικελία, στις 9 Ιανουαρίου 1946, ο Λίο Γκούλοττα είναι Ιταλός που εργάζεται ως ηθοποιός, ηχολόγος, κωμικός και συγγραφέας. Ξεκίνησε την καριέρα του ως κομπάρσος στο Θέατρο Μάσιμο Μπελλίνι στην Κατάνια, εμφανιζόμενος εκεί ως παιδί. Η πρώιμη εκπαίδευσή του περιλάμβανε σπουδές υποκριτικής υπό τον Τούρι Φέρρο στην ακαδημία παραστατικών τεχνών Teatro Stabile. Μετά την ένταξή του στο καλλιτεχνικό σύνολο του Teatro Stabile di Catania το 1970, απέκτησε αρχική αναγνώριση ως κωμικός στην καμπαρέ διασκέδαση της Ρώμης. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, έχει παίξει σε κωμωδίες και δραματικά έργα για τον κινηματογράφο και το θέατρο, εμφανιζόμενος σε περίπου 100 ταινίες και πολυάριθμες τηλεοπτικές εκπομπές και δραματικές σειρές. Απέκτησε δημοτικότητα ως ηθοποιός με την εταιρεία Bagaglino, συμμετέχοντας σε πολλές παρωδίες, συμπεριλαμβανομένης μιας της κυρίας Λεονίδα. Συνεργάστηκε συχνά με τον σκηνοθέτη Giuseppe Tornatore, δουλεύοντας μαζί του τουλάχιστον πέντε φορές. Η ευελιξία του Λίο Γκούλοτα είναι εμφανής στη δουλειά του ως ηχοντοθέτης. Έδωσε την ιταλική φωνή στον Μάνι στις πρώτες τρεις ταινίες «Η Παλαιολίθικη Εποχή» και σε σχετικά μέσα, καθώς και τον ντουμπλάζ του Μπαρτ Γιανγκ στο «Ρόκυ», του Τζο Πέσι σε αρκετές ταινίες και του Ρομάν Πολάνσκι στο «Στην Ρώμη με Αγάπη». Επίσης, έδωσε φωνή στον Johnny 5 στην ταινία «Κυκλώματα». Κέρδισε πολλά βραβεία David di Donatello, ξεκινώντας με ένα το 1986 για την ταινία «Ο Καθηγητής» και αργότερα λαμβάνοντας δύο ακόμη το 1997 και το 2000. Δημόσια δήλωσε ότι είναι ομοφυλόφιλος τον Μάρτιο του 1995 και τέλεσε μια πολιτική ένωση με τον Φάμπιο Γκρόσι, τον σύντροφό του για 32 χρόνια, το 2019. Ο Γκούλοτα εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Mille fili d'erba» το 1998 και αργότερα συν-παρήγαγε το ντοκιμαντέρ «In arte Lilia Silvi» το 2011, το οποίο κέρδισε ένα Nastro d’argento το 2012.

Λέο Μπάσι, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Λέο Μπάσι

Ο Λέο Μπάσσι είναι ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης, που αναγνωρίζεται ως λομπρός, κωμικός και ηθοποιός. Γεννημένος το 1952 στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει βαθιά ριζωμένο υπόβαθρο στην παράδοση του τσίρκου. Η οικογένειά του διαθέτει πάνω από 130 χρόνια εμπλοκής σε ιταλικές, γαλλικές και αγγλικές παραστάσεις τσίρκου· ένας πρόγονος πολέμησε στο πλευρό του Γκαριμπάλντι πριν ιδρύσει ένα από τα πρώτα σύγχρονα τσίρκα στην Τοσκάνη. Εμπλουτίζοντας περαιτέρω αυτή την κληρονομιά, ο παππούς του, Τζίμι Ίουελερ, ήταν τακτικός πρωταγωνιστής στο Palladium του Λονδίνου και πρωτοπόρος της κωμωδίας στην πρώιμη τηλεόραση της BBC, ενώ ο πατέρας του, Λέο Μπάσσι ο μεγαλύτερος, απέκτησε φήμη ως λομπρός που εργαζόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες με προσωπικότητες όπως ο Groucho Marx και ο Ed Sullivan. Πέρασε την παιδική του ηλικία σε πίσω από σκηνή τσίρκων, κληρονομώντας δεξιότητες τσίρκου, συμπεριλαμβανομένου του ποδολομπισμού, ο οποίος αναγνωρίζεται στην Οξφορνική Εγκυκλοπαίδεια των Παραστατικών Τεχνών. Η καριέρα του Μπάσι τον έχει οδηγήσει σε ηπείρους, καθώς έζησε στη Γαλλία, τη Μέση Ανατολή, την Ιαπωνία και την Ιταλία, μεταξύ άλλων. Εξειδικεύεται στην αντιπόδιση, ακροβατικά που περιλαμβάνουν την ισορροπία και την περιστροφή αντικειμένων με τα πόδια του. Οι παραστάσεις του λαμβάνουν χώρα σε θέατρα, δρόμους, πλατείες και νυχτερινά κέντρα. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1980, δημιούργησε μια σειρά από παραστάσεις, ξεκινώντας με το 'Il circo più piccolo del mondo.' Οι πρώτες παραστάσεις συχνά περιλάμβαναν ένα νούμερο με πυραμίδα όπου οι θεατές έμοιαζαν να υπνωτίζονται. Έχει εμφανιστεί επίσης στην ιταλική τηλεόραση με τον Πιέρο Τσιαμπρέτι. Στη δεκαετία του 1990, σημείωσε επιτυχία στην Ισπανία με την παράσταση 'Instintos Ocultos,' και αργότερα ανέπτυξε παραστάσεις όπως το 'La Vendetta,' το 'Golf' και το '12 Settembre,' οι οποίες πραγματεύονται πολιτικά και περιβαλλοντικά θέματα. Η παράσταση του 2008, 'La Revelacion,' ασκεί κριτική στους θρησκευτικούς μύθους και γιορτάζει τη λογική. Η δουλειά του Μπάσι συχνά ασχολείται με επίκαιρα γεγονότα και κοινωνικά ζητήματα. Έχει δημοσίως επικρίνει τη στάση του Πάπα σχετικά με τα προφυλακτικά και εξέφρασε διαφωνία για την ομοφυλοφιλία. Έδωσε στη δημοσιότητα ένα μανιφέστο που υποστηρίζει τον Νόμο για την Υγεία των Σεξουαλικών Δικαιωμάτων και την Εθελοντική Διακοπή της Κύησης (IVE). Έχει εμπλακεί στην αποκάλυψη αυτών που οργάνωσαν μια διαδικτυακή καμπάνια κατά της Αποκάλυψης, οδηγώντας σε νομικές μάχες με το Hazteoir.org και άλλες ακροδεξιές καθολικές ομάδες· κατηγορήθηκε τον Οκτώβριο για υποτιθέμενη προσβολή θρησκευτικών αισθημάτων. Έχει επίσης κινηθεί νομικά κατά του Hazteoir.org και του Libertaddigital.com για δυσφήμιση. Η πρόσφατη παράστασή του ονομάζεται «Ουτοπία», έκανε πρεμιέρα γύρω στο 2009, και συνεχίζει να παρουσιάζει αντισυμβατικό χιούμορ διεθνώς. Περιγράφεται ως ένας έμπειρος και φανταστικά αστείος καλλιτέχνης, και στοχεύει στη δημιουργία μοναδικών και συναισθηματικών εμπειριών για το κοινό. Διατηρεί έναν επίσημο ιστότοπο στο leobassi.com.

Μασιμιλιάνο Καβαλλάρι, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Μασιμιλιάνο Καβαλλάρι

Ο Μαξιμίλιανο Καβαλάρι, γνωστός επαγγελματικά ως Μάξ Καβαλάρι, είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός και καμπαρέ performer. Γεννημένος στις 8 Ιουλίου 1963 στην Βαρέζε, έχει οικογενειακές ρίζες στο Σαν Σεβέρο (FG) και το Μαροπάτι (RC). Σήμερα, είναι 63 ετών και ανήκει στο ζώδιο του Καρκίνου. Ο Καβαλάρι ξεκίνησε την καριέρα του το 1988, όταν σχημάτισε το κωμικό ντουέτο Φίτσι ντ’Ινδιά με τον Μπρούνο Αρένα. Έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στον ραδιοφωνικό σταθμό Radio Deejay, αποκτώντας γρήγορα αναγνώριση μέσω συμμετοχών σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Dee Jay Television, το Canale 5 και το Italia 1. Από το 1988 και μετά, υιοθέτησε το ψευδώνυμο «Μαξ». Από το 1994 έως το 1998 ήταν εμφανείς στον Radio Dee Jay και συμμετείχαν στο ‘La sai l’ultima?’ το 1995. Το ντουέτο έδωσε επίσης παραστάσεις στο Aquafan στην Ριτσόνε κατά τους καλοκαιρινούς μήνες από το 1996 έως το 1998. Οι Φίτσι ντ’ Ίντια απέκτησαν εθνική αναγνώριση μετά την εμφάνισή τους στην εκπομπή Zelig - Facciamo cabaret το 1999, με παρουσιαστή τον Κλαούντιο Μπίζιο. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησαν στην ταινία Amici Ahrarara (2001) και συμμετείχαν σε αρκετές χριστουγεννιάτικες ταινίες με τους Μάσιμο Μπόλντι και Κριστιάν Ντε Σίκα μεταξύ 2001 και 2003, συμπεριλαμβανομένων των Merry Christmas , Natale sul Nilo και Natale in India . Επίσης, υποδύθηκαν τους Ρόλο της Γάτας και της Αλεπούς στην ταινία του Ρομπέρτο Μπενίνι, Pinocchio (2002). Από το 2007 έως το 2012, οι Καβάλλαρι και Αρένα ήταν καλεσμένοι στην εκπομπή Colorado στο Italia 1. Τον Οκτώβριο του 2015, επέστρεψε ως καλεσμένος στην Colorado . Έλαβε το βραβείο Premio Pugliese dell'anno τον Ιούλιο του 2021 και εξέδωσε το βιβλίο του Non spegnere la luna. Fichi si nasce, amici si diventa τον Οκτώβριο του 2022. Συνεχίζει να εμφανίζεται, συμμετέχοντας στην εκπομπή Only Fun - Comico Show στο Nove το 2023, και είναι προγραμματισμένο να εμφανιστεί στην ταινία La leggenda dei tre compagni (2026).

Νίνο Φορμικόλα, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Νίνο Φορμικόλα

Ο Νίνο Φορμικόλα, γεννημένος Αντονίνo Βαλεντίνο Φορμικόλα στις 12 Ιουνίου 1953 στο Μιλάνο, είναι Ιταλός κωμικός, καμπαρέ και ηθοποιός. Οι γονείς του κατάγονται από τη Νάπολη και την Κατάνια, αντίστοιχα. Σήμερα είναι 73 ετών και παραμένει ενεργός στον χώρο της διασκέδασης. Ο Νίνο Φορμικόλα φημίζεται για την μακρόχρονη καριέρα του και την ευελιξία του, εργαζόμενος σε τηλεόραση, κινηματογράφο και θέατρο. Η επαγγελματική πορεία του Φορμικόλα ξεκίνησε το 1976, όταν γνωρίστηκε με τον Αντρέα Τσιπριάνο Μπραμπίλα, ο οποίος αργότερα έγινε ο κουνιάδος του. Μαζί, σχημάτισαν το δίδυμο της κωμωδίας «Zuzzurro e Gaspare» το 1977, δημιουργώντας μια θεμελιώδη συνεργασία που θα καθόριζε μεγάλο μέρος της καριέρας του. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην τηλεόραση το 1978 στην εκπομπή «Non stop», και απέκτησαν μεγαλύτερη αναγνώριση μέσω των εμφανίσεών τους στην «Drive In» από το 1983. Μια αξιοσημείωτη πρώιμη εμφάνιση ήταν ένα σκίτσο που απεικόνιζε έναν αθώο αστυνομικό και τον βοηθό του στην «La sberla» το 1979. Συν-συνέγραψαν επίσης την κωμική εκπομπή «Emilio» με τον Zuzzurro το 1989. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Φορμικόλα έχει παρουσιάσει διάφορα τηλεοπτικά προγράμματα, όπως το «Il TG delle vacanze» και το «Dido... menica» το 1992, και συνυποδέχθηκε τα «Miraggi» και «Saxa Rubra» το 1994. Έδωσε επίσης τη φωνή του στον χαρακτήρα Panico στην ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney Hercules το 1997. Το 2018, πέτυχε τη νίκη στην δέκατη τρίτη έκδοση του «L'isola dei famosi», καθιστώντας τον τον μεγαλύτερο σε ηλικία νικητή. Από τον Φεβρουάριο του 2015, είναι επίσημος εκπρόσωπος της εθελοντικής ένωσης City Angels και έλαβε το βραβείο Leggio d’oro “Alberto Sordi” το 2015. Ο Φορμικόλα συνεχίζει να εργάζεται, αναλογιζόμενος το μεταβαλλόμενο τοπίο της κωμωδίας και εκφράζοντας θαυμασμό για προσωπικότητες όπως ο Gianfranco Funari, ενώ παράλληλα παρατηρεί τις ανησυχίες σχετικά με τους περιορισμούς της σύγχρονης τηλεόρασης.

Νίνο Φράσικα, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Νίνο Φράσικα

Ο Νίνο Φράσικα είναι Ιταλός ηθοποιός και κωμικός, γεννημένος Αντονίνo Φράσικα στις 11 Δεκεμβρίου 1950, στη Μεσσήνη, Σικελία. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1970 με μια ομάδα που ονομαζόταν I cantatori pelosi figli della cantatrice calva. Αφού άφησε ένα εκκεντρικό μήνυμα στο απαντητικό μηχάνημα του Ρέντσο Άρμπορε, απέκτησε αναγνώριση και στη συνέχεια εντάχθηκε στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Radio Anghe Noi το 1982. Η κωμική προσέγγιση του Φρασίσκα, την οποία οι κριτικοί θεωρούν «δάσκαλο του παράλογου χιούμορ», βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε σουρεαλιστικό διάλογο, παραλογισμό, λογοπαίγνια και παράλογες παρατηρήσεις. Περιγράφει την προσέγγισή του ως «καταστροφή της λογικής και της ιταλικής γλώσσας». Η πρώτη του εμφάνιση στην ιταλική τηλεόραση έγινε το 1985 με το *Quelli della notte*, όπου υποδύθηκε έναν ημι-αναγράμματο μοναχό, τον αδελφό Αντονίνου ντα Σκασάζα. Συνεργάστηκε με τον Ρέντσο Άρμπορε τόσο στο *Quelli della notte* όσο και στο *Indietro tutta!*. Αυτή η περίοδος οδήγησε στην έκδοση του 'Il libro di Sani Gesualdi' (1986) και του 'Il manovale del bravo presentatore' (1987). Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Νίνο Φρασίσκα έχει εμφανιστεί σε αρκετές κωμικές ταινίες, συμπεριλαμβανομένης της «Il Bi e il Ba» (1986), και διάφορες άλλες τηλεοπτικές εκπομπές όπως το «Fantastico», το «Domenica in», το «Scommettiamo che...?», το «I cervelloni», το «Acqua calda», το «Colorado Cafè» και το «Markette». Από το 2000 μέχρι σήμερα, είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Σμηνίτης Αντόνιο «Νίνο» Τσεκίνι στην τηλεοπτική σειρά «Don Matteo». Έχει εμφανιστεί επίσης σε ταινίες όπως η «Apri gli occhi e... sogna» (2002), η «Prendimi e portami via» (2003) και το «The Tourist» (2010). Ο Νίνο Φρασίσκα είναι μια αγαπητή και αναγνωρίσιμη σικελική προσωπικότητα στον ιταλικό χώρο της διασκέδασης, και θα συν-πραγματεύεται τη τελευταία βραδιά του Φεστιβάλ Τραγουδιού Sanremo το 2026.

Ναταλίνο Μπαλάσο, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Ναταλίνο Μπαλάσο

Ο Ναταλίνο Μπαλάσσο, γεννημένος στις 2 Δεκεμβρίου 1960, στο Πόρτο Τόλλε, είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός, καμπαρέ performer, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και συγγραφέας. Κατοικεί ανάμεσα στην Via Emilia και τη Βορειοανατολική Ιταλία. Είναι ακόμα ζωντανός και εργάζεται κυρίως ως ηθοποιός στο θέατρο, αλλά εμφανίζεται επίσης σε ταινίες και τηλεόραση, κάνοντας περιστασιακά τους ανθρώπους να γελούν. Η καλλιτεχνική πορεία του Μπαλάσο ξεκίνησε με μια πρώτη εμφάνιση στο θέατρο το 1990. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, έδινε κωμικά σόου με σουρεαλιστικά και αχνά φουτουριστικά στοιχεία στην Εμίλια-Ρομάνια. Συνεργάστηκε ως συγγραφέας για περιοδικά χιούμορ και σατιρικά όπως το Comix , το Cuore και το Smemoranda το 1993, και εξέδωσε ένα βιβλίο με σουρεαλιστικές ιστορίες με τίτλο Operazione buco nell'acqua την ίδια χρονιά. Έγραψε έναν μονόλογο με τίτλο 'Il grande pop corn' με τον Μάουριτσιο Γκράντε το 1994. Από το 1995 έως το 2004, ηγήθηκε της Compagnia degli Gnorri, παρουσιάζοντας παραστάσεις στη βόρεια Ιταλία και ξαναγράφοντας σενάρια Commedia dell'Arte, εκσυγχρονίζοντας τις μάσκες, δημιουργώντας οκτώ θεατρικά έργα με τίτλο 'L'isola degli Gnorri'. Εμφανίστηκε στην τηλεόραση γύρω στο 2003 στο Zelig και άρχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Η κινηματογραφική του πρεμιέρα ήταν το 2007. Η πολυγραφότατη καριέρα του Μπαλάσο περιλαμβάνει τη συγγραφή αρκετών μυθιστορημάτων, όπως το 'Operazione buco nell'acqua' (1993), το 'L’anno prossimo si sta a casa' (2004), το 'Livello di guardia' (2007) και το 'Dio c'è ma non esiste' (2012). Έχει επίσης γράψει και παρουσιάσει πολλά θεατρικά έργα, όπως το 'Dammi il tuo cuore, mi serve' (2003), το 'Ercole in Polesine' (2004) και το 'La tosa e lo storione' (2007/2008), τα οποία παραμένουν στο ρεπερτόριό του. Μετάφρασε και παρουσίασε τον Δον Ζουάν στη βενετσιάνικη διάλεκτο. Από το 2010 συνεργάζεται με την Il Fatto Quotidiano . Δημιούργησε ένα κανάλι στο YouTube με τίτλο 'Telebalasso' το 2011 και συνεχίζει να παράγει ταινίες και διαδικτυακές σειρές μέσω μιας συνδρομητικής υπηρεσίας που ονομάζεται Circolo Balasso στο Patreon.com από το 2021. Σήμερα, συμμετέχει σε παραγωγές όπως η 'La Grande Magia' του Εντουάρντο Ντε Φιλίπο (επανέρχεται στις 30 Ιανουαρίου 2026), το 'Giovanna dei Disoccupati' (πρεμιέρα στις 4 Νοεμβρίου 2025) και το 'La Cripta dei Cappuccini' (παρουσιάζεται στις 16 Σεπτεμβρίου 2025), καθώς και την διαδικτυακή τηλενουβέλα 'Lagna d’Amore' (ξεκινά στις 3 Μαΐου 2025) και την έξι επεισοδίων διαδικτυακή σειρά ‘Agenzia Kautho Investighescion’ (πρεμιέρα στις 5 Απριλίου 2024).

Πίπο Φράνκο, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Πίπο Φράνκο

Ο Πίππο Φράνκο, του οποίου το πλήρες όνομα είναι Φραντσέσκο Πίππο, είναι Ιταλός ηθοποιός, τραγουδιστής, κωμικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1940 στη Ρώμη, Λάτιο, Ιταλία, και το 2024 είναι 83 ετών. Η οικογένειά του κατάγεται αρχικά από την Βαλλάτα στην επαρχία της Αβελίνο, αν και πέρασε την παιδική του ηλικία σε ένα οικοτροφείο και αργότερα σπούδασε στο Λύκειο Τεχνών όπου καθηγητές ήταν ο Ρενάτο Γκούτουςο και ο Τζούλιο Τουρκκάτο. Ξεκίνησε την καριέρα του ως μουσικός στα τέλη της δεκαετίας του 1950, γράφοντας κωμικά τραγούδια, και επίσημα μεταπήδησε στην υποκριτική στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η καριέρα του Φράνκο περιλαμβάνει διάφορους καλλιτεχνικούς τομείς. Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1960 με την ταινία Appuntamento a Ischia , μαζί με τη Μίνα, και συνέχισε να παίζει μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’60. Από τη δεκαετία του ’70 και μετά, πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες «commedia sexy all’italiana», συμπεριλαμβανομένων συνεργασιών με την Έντβιτζ Φενέκ σε τίτλους όπως Quel gran pezzo dell'Ubalda tutta nuda e tutta calda (1972) και Giovannona Coscialunga disonorata con onore (1973). Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία του Μπίλι Γουάιλντερ, Avanti! (1972), και συνεργάστηκε με τον Λουίτζι Μάγκνι σε ταινίες όπως Nell'anno del Signore (1970) και La via dei babbuini (1974). Σκηνοθέτησε την ταινία La gatta da pelare το 1981, γράφοντας τόσο το σενάριο όσο και τη μουσική. Το έργο του περιλαμβάνει επίσης τηλεοπτικές εμφανίσεις από το 1971, παρουσιάζοντας την ιταλική λοταρία το 1980 μαζί με τη Λόρα Τροσέλ και τον Κλαούντιο Τσεκέτο, και συμμετέχοντας στο Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο ετησίως μεταξύ 1979 και 1984. Η καλλιτεχνική παραγωγή του Πίπο Φράνκο εκτείνεται πέρα από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έβγαλε πάνω από είκοσι δίσκους 45 στροφών και πάνω από μια ντουζίνα άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένων του *Cara Kiri* (1971) και του *Bededè* (1975), με αξιόλογα τραγούδια όπως το 'Cesso', το 'Isotta' (1977) και το 'Mi scappa la pipì papà' (1979). Δημιούργησε επίσης επιτυχημένη παιδική μουσική και έγραψε σλόγκαν για ιταλικά προγράμματα λοταρίας. Ήταν μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Il Bagaglino από τη δεκαετία του 1970, συμμετέχοντας σε παραστάσεις μέχρι το 2007. Το 2006 διεκδίκησε μια θέση στη Γερουσία της Ιταλίας αλλά απέτυχε. Έχει επίσης συν-γράψει τρία βιβλία για τη γλωσσική χιουμοριστική διάσταση και θεωρεί τον εαυτό του «κοσμικό ον». Μετά το κλείσιμο του Il Bagaglino, συνεργάστηκε με την όρα της Međugorje Marija Pavlović. Το στυλ της κωμωδίας του επηρεάζεται από το καμπαρέ και εμφανίζεται συχνά σε ταινίες όπως το *Arrivano i bersaglieri* (1980), το *Zucchero, miele e peperoncino* (1980), το *Il tifoso, l'arbitro e il calciatore* (1982) και το *Due strani papà* (1984), για τις οποίες συν-έγραψε επίσης το σενάριο.

Τζίνο Μπραμιέρι, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Τζίνο Μπραμιέρι

Ο Τζίνο Μπραμιέρι, γεννημένος Λουίτζι Μπραμιέρι στις 20 Ιουνίου 1928 στη Μιλάνο της Ιταλίας, ήταν Ιταλός κωμικός και ηθοποιός. Οι γονείς του ήταν ο Άντζελο Μπραμιέρι, ξυλουργός, και η Τζιούλια Μποτούρι. Μεγάλωσε σε ένα πολυκατοικία εργατικής τάξης στην περιοχή Μπρέρα της Μιλάνο. Το καλλιτεχνικό ταξίδι του Μπραμιέρι ξεκίνησε στα τέλη του 1943 με μια ερασιτεχνική εμφάνιση σε φιλανθρωπικό θεατρικό έργο στην Ροβέλασκα. Την πρώτη του θεατρική εμφάνιση με λεκτικές ατάκες έκανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1944, στο θέατρο Αυγούστειο του Μιλάνου. Το 1949, ξεκίνησε το επαγγελματικό του ταξίδι, εντάσσοντάς τον στην ομάδα επιθεωρήσεων του Ερμίνιο Μακάριο, οδηγώντας στην πρώτη του αμοιβόμενη δουλειά με το τρίο Μπραμπίτο στο θέατρο Αντέο. Απέκτησε γρήγορα εμπειρία συνεργαζόμενος με διάσημους Ιταλούς κωμικούς όπως ο Τότο, ο Πεπίνο Ντε Φιλίπο και ο Άλντο Φάμπριτσι. Το ψευδώνυμο «Il Re della barzelletta» («Ο Βασιλιάς των αστείων») αντικατόπτριζε την κωμική του προσέγγιση, η οποία χαρακτηριζόταν από την αφήγηση χιουμοριστικών ιστοριών, που συχνά παραδίδονταν γρήγορα και παρουσίαζαν σουρεαλιστικές ιδιότητες. Απέκτησε πτυχίο λογιστικής μέσω μαθημάτων βραδυπορίας. Καθ’ όλη τη δεκαετία του ’60 και του ’70, ο Μπραμιέρι σημείωσε σημαντική επιτυχία στην τηλεόραση, εμφανιζόμενος σε εκπομπές όπως το *Tigre contro tigre*, το *Il signore ha suonato?* και το *E noi qui*. Παρουσίασε τη δική του εκπομπή, το *G.B. Show*, από το 1982 έως το 1988. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε δημοφιλείς διαφημίσεις του Carosello για την Moplen, και έγινε γνωστός για το σύνθημα «e mó e mó Moplen». Εμφανίστηκε σε περίπου τριάντα ταινίες και σκηνοθέτησε το *Ride bene... chi ride ultimo*. Ο Μπραμιέρι είχε το παρατσούκλι «il Gino nazionale» και «Re della barzelletta». Συγκέντρωσε τα αστεία του σε μια σειρά βιβλία, συμπεριλαμβανομένου του *50 chili fa*, εμπνευσμένο από την απώλεια βάρους του. Ο καρκίνος του παγκρέατος έκλεψε τη ζωή του Μπραμιέρι στις 18 Ιουνίου 1996, σε ηλικία 67 ετών· εν συνεχεία τάφη στο Μνημειώδες Νεκροταφείο του Μιλάνου. Οδοί και πλατείες μετονομάστηκαν προς τιμήν του στο Μιλάνο και τη Ρώμη.

Τζίτζι Προϊέτι, κωμικός από Ιταλία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Τζίτζι Προϊέτι

Ο Τζίτζι Προϊέτι, γεννημένος Λουίτζι Προϊέτι στις 2 Νοεμβρίου 1940 στη Ρώμη, ήταν ένας πολυπράγμων Ιταλός διασκεδαστής. Οι γονείς του ήταν ο Ρομάνο Προϊέτι από την Ούμπρια και η Τζιοβάννα Τσέτσι, και τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε διάφορες τοποθεσίες στη Ρώμη. Αρχικά σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Λα Σαπιέντζα, αλλά εγκατέλειψε πριν αποφοιτήσει, ακολουθώντας μια καριέρα στις τέχνες. Από μικρός έδειξε μουσικό ταλέντο, κυριαρχώντας σε όργανα όπως η κιθάρα, το πιάνο, το ακορντεόν και το κοντραμπάσο, και εμφανιζόταν σε ρωμαϊκά νυχτερινά κέντρα για να βγάλει τα προς το ζην. Η καριέρα του Προγιέτι ξεκίνησε το 1966 με εμφανίσεις στις ταινίες «Ευχάριστες Νύχτες» και «Οι Μεγάλοι Χαμαιλέοντες». Συνέχισε να εμπλουτίζει το βιογραφικό του, συμμετέχοντας σε πειραματικές θεατρικές παραγωγές όπως η Can Can degli italiani (1963) και συνεργαζόμενος με την Ομάδα Πειραματικού Θεάτρου 101 από το 1964. Έκανε το ντεμπούτο του στο σανίδιο το 1964, υποδυόμενος ένα πουπουλάκι σε μια παράσταση του έργου του Αριστοφάνη, Οι Όρνιθες . Κατά τη δεκαετία του 1970, εμφανίστηκε σε ταινίες όπως «Το Ραντεβού» (1969), «Ένας Γάμος» (1978) και «Ποιος σκοτώνει τους σπουδαίους μάγειρες της Ευρώπης;» (1978) και πρωταγωνίστησε στο δράμα «Το Δείπνο των Ψευδαισθήσεων» το 1974. Από το 1976, συνεργάστηκε με τον Ρομπέρτο Λέριτσι, δημιουργώντας και σκηνοθετώντας θεατρικά έργα. Η πρεμιέρα και η παρουσίαση του μονόλογου «A me gli occhi, please», που ξεκίνησε το 1976 και συνεχίστηκε για πάνω από 300 παραστάσεις, σηματοδότησαν ένα κομβικό σημείο στην επαγγελματική του ζωή. Έγινε επίσης γνωστός για τη μεγάλη δουλειά του ως ηχοντογράφος, δίνοντας φωνή σε ηθοποιούς όπως ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ο Σίλβεστερ Στάλονε, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον και ο Μαρλον Μπράνδο. Προσέφερε τη φωνή του στον Τζίνι στις ιταλικές εκδόσεις των ταινιών «Αλαντίν», καθώς και στον Δράκο στην ταινία «Dragonheart» και στον Γκάνταλφ στην κινηματογραφική σειρά «Ο Χόμπιτ». Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κυκλοφόρησε πάνω από 11 άλμπουμ και 15 singles. Έπαιξε στις ταινίες Febbre da cavallo (1976) και στην ακολούθηση Febbre da cavallo - La mandrakata (2002), και εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Il maresciallo Rocca (1996-2005). Ο Τζίτζι Προγιέτι απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου 2020, μετά από καρδιακή προσβολή, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που περιλαμβάνει τιμητική υπηκοότητα από την Βιτέρμπο (2013) και έναν αστεροειδή αφιερωμένο στη μνήμη του (7916 Gigiproietti, 2021).