Chuck - ο κωμικός κινουμένων σχεδίων του GiggleTime που λέει ανέκδοτα
Το GiggleTime για Android
Δωρεάν στο Google Play
Κατεβάστε την εφαρμογή
GiggleTime - ανέκδοτα, κωμικοί και κωμικές παραστάσεις GiggleTime
Μενού
Αναβάθμιση σε Premium Υποβολή ανέκδοτου Κωμικοί Κωμικές παραστάσεις Οι κωμικοί με τους περισσότερους ακόλουθους Σχετικά Συχνές Ερωτήσεις Επικοινωνία Προσθήκη κωμικού
Κατεβάστε την εφαρμογή
Ακολουθήστε μας

Νομικά
Πολιτική Απορρήτου Όροι Χρήσης Πολιτική Cookie Πολιτική Επιστροφών και Ακυρώσεων Αναφορές
Σύνδεση
Γλώσσα
Κατηγορίες
Ρυθμίσεις
Γλώσσα Ελληνικά Ελληνικά
Ασφαλής λειτουργία
Αυτόματη αναπαραγωγή τυχαίων ανεκδότων
Ειδοποιήσεις
Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Ξεκινά με G Επαληθευμένο Καθαρισμός όλων
Εμφάνιση 73-84 από 91 κωμικούς
Τζιανλούκα Φουμπέλι, κωμικός (Ιταλία) – Αυτοσχεδιασμός, Παρωδία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Τζιανλούκα Φουμπέλι

Ο Τζιανλούκα Φουμπέλλι, γνωστός και ως Σκίντιλα, είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής, γεννημένος στη Ρώμη στις 9 Απριλίου 1973. Η καριέρα του ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 με δουλειές animation και ψυχαγωγίας σε τουριστικά θέρετρα από το 1996 έως το 1999. Εργάστηκε ως οδοντοτεχνίτης μέχρι να γίνει 22 ετών. Το 1998, συνίδρυσε την κωμική ομάδα I Turbolenti με τους Τζιανλούκα Ιμπαστάτο, Στεφάνο Βογκόνια και Έντσο Πολιντόρο, και παρέμεινε μέλος από το 1998 έως το 2013. Οι I Turbolenti απέσπασαν σημαντική αναγνώριση, κερδίζοντας το Φεστιβάλ Nazionale del Cabaret το 2000 και λαμβάνοντας το Premio della Critica στο Premio Charlot το 2002. Η ομάδα εμφανίστηκε στην Colorado στο Italia 1 από το 2003 έως το 2013, συμβάλλοντας σημαντικά στη δημοτικότητα της εκπομπής. Ο Gianluca Fubelli είναι γνωστός για εμβληματικούς χαρακτήρες όπως ο Romolo Prinz και ο Giulio Cesare dei giorni nostri που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Colorado. Συν-παρουσίασε την Colorado από το 2003 έως το 2019 και επίσης παρουσίασε την House of Gag από το 2015 έως το 2017, και πάλι το 2023. Το κωμικό του στυλ συνδυάζει ειρωνεία, παρωδία και παρατηρήσεις της καθημερινής ζωής. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Φουμπέλλι έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες, όπως το *Eccezzziunale veramente - Capitolo secondo... me* (2006), το *Area Paradiso* (2012), το *L'ultimo crodino* και το *Tutto molto bello* (2014). Έχει επίσης συμμετάσχει σε θεατρικές παραγωγές όπως το *Gli Artificieri* (2004) και το *La bellezza non è tutto* (2024). Το 2011, έγραψε το κωμικό βιβλίο *Gaius Iulius Caesar. La vera storia di Giulio Cesare dittatore massimo!*. Εμφανίστηκε στο *Enjoy - Ridere fa bene* το 2020 και στο *Back to School* τα έτη 2022 και 2023, όπου υποδύθηκε έναν άτακτο καθηγητή. Το 2023, παντρεύτηκε τη τραγουδοποιό Federica Camba, και θα συμμετάσχουν στο *Pechino Express* το 2025. Επίσης, παρουσιάζει μια ζωντανή παράσταση με τίτλο *La bellezza non è tutto*, η οποία περιλαμβάνει αυθορμητισμό και αλληλεπίδραση με το κοινό.

Τζιανφράνκο Ντ'Άντζελο (1936–2021), κωμικός (Ιταλία) – Σάτιρα
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Τζιανφράνκο Ντ'Άντζελο

Ο Τζιανφράνκο Ντάντζελο, γεννημένος Τζιανφράνκο Ντάντζελο Μάνι στις 19 Αυγούστου 1936 στη Ρώμη της Ιταλίας, ήταν Ιταλός ηθοποιός και κωμικός. Απεβίωσε στη Ρώμη στις 15 Αυγούστου 2021, στο νοσοκομείο Τζεμέλλι, λίγες μέρες πριν από τα 85α γενέθλιά του. Μεγάλωσε στην περιοχή Εσκουιλίνο μετά τον θάνατο των γονιών του σε ηλικία τριών ετών και ανατράφηκε από τη θεία και τον θείο του. Αφού αποφοίτησε από λογιστική, ο Ντάντζελο ξεκίνησε την θεατρική του καριέρα το 1963 ως ηθοποιός στο σατιρικό έργο «I Teleselettivi». Η επαγγελματική καριέρα του D’Angelo στην κωμωδία ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Απέσπασε νωρίς επιτυχία με την θεατρική εταιρεία Il Bagaglino και, μαζί με φίλους, ίδρυσε το Teatro Cordino στην Τραστέβερε, όπου έπαιξε θεατρικά έργα που είχε γράψει ο Maurizio Costanzo. Εργάστηκε επίσης στο Teatro Puff στη Ρώμη από το 1968 έως το 1970. Η καριέρα του σημείωσε σημαντική πρόοδο στα μέσα της δεκαετίας του ’70, με εμφανίσεις σε διάφορες επιτυχημένες τηλεοπτικές εκπομπές ποικίλης διασκέδασης, όπως οι Mazzabubù, C'era una volta Roma, La Sberla, Drive In, Odiens και Striscia la notizia. Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά 'La porta sul buio' το 1973, υποδυόμενος αστυνομικό επιθεωρητή, και συν-παρουσίασε την 'Foto di gruppo' το 1974. Από το 1974 έως το 1982, ο Ντάντζελο ήταν ενεργός στον κινηματογράφο, εμφανιζόμενος κυρίως σε «ερωτικές κωμωδίες» και ταινίες Β'. Υποδύθηκε διάφορους ρόλους, συμπεριλαμβανομένου ενός γερμανικού αρχιεπισκόπου στην 'Alleluja brava gente' (1970), του καθηγητή Πούντιγλιο στην *L'insegnante* (1975) και εμφανίστηκε στο *Mondo Candido* (1975). Οι κινηματογραφικές του εμφανίσεις συνεχίστηκαν στη δεκαετία του 1980, με ρόλους στις ταινίες *The Gorilla* και *Young, Beautiful... Probably Rich* (1982) και *Girls of Miss Italy* (2002). Συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες Ντίνο Ρίζι και Μπρούνο Κορμπούτσι και τους ηθοποιούς Άλβαρο Βιτάλι και Νάντια Κασίνι. Από το 1983 έως το 1988, πρωταγωνίστησε στο πρόγραμμα του Italia 1 'Drive In', υποδυόμενος τον χαρακτήρα του κ. Αρμάντο, και συν-παρουσίασε την πρώτη σεζόν του 'Striscia la notizia' με τον Έτσιο Γκρέγιο το 1988. Επίσης, σχολίασε τον ποδηλατικό αγώνα Giro d'Italia τα έτη 1978 και 1979. Ο Ντάντζελο έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο 'Gianfranco D'Angelo racconta drive in'. Απέκτησε τέσσερα βραβεία Telegatti και το Delfino d'oro για την καριέρα του το 2001. Το 2015, εμφανίστηκε ως καλεσμένος διαγωνιζόμενος στο 'Italia's Got Talent', και περιόδευσε θεατρικά το 2017 με την παράσταση 'Quattro donne e una canaglia'. Μια πλατεία στο κέντρο παραγωγής Mediaset πήρε το όνομά του τον Σεπτέμβριο του 2023. Συνάδελφοι όπως η Μπάρμπαρα ντ’Ούρσο, ο Αντόνιο Ρίτσι και ο Πάολο Ρουφίνι τον θυμήθηκαν με αγάπη, επισημαίνοντας την ικανότητά του να κάνει τους ανθρώπους να γελούν και τον διαρκή αντίκτυπό του στην ιταλική ψυχαγωγία.

Τζίνο Ρένι (1943–2021), κωμικός (Αργεντινή)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Αργεντινή

Τζίνο Ρένι

Γεννημένος στις 7 Ιουνίου 1943 στην Κοριλιάνου Καλάμπρου, Ιταλία, ο Λουίτζι Μελιένι Μόλλο, αργότερα αναγνωρισμένος ως Τζίνο Ρέννι, ήταν καλλιτέχνης, καλύπτοντας ρόλους ως ηθοποιός, κωμικός και τραγουδιστής· κατείχε ιταλο-αργεντινή υπηκοότητα. Η οικογένειά του μετανάστευσε στην Αργεντινή όταν ήταν πολύ μικρός, εγκαθιστάμενος στο Παλέρμο, Μπουένος Άιρες. Υιοθέτησε το «Ρέννι» ως καλλιτεχνικό επώνυμο και το «Τζίνο» ως ψευδώνυμο, ξεκινώντας την καριέρα του επαγγελματικά το 1961 στο Ραδιόφωνο El Mundo στην ηλικία των 18 ετών. Ο πατέρας του, Φραντσέσκο Μελιένι, ήταν αγράμματος και μιλούσε μόνο τη διαλεκτό της περιοχής του, ενώ η μητέρα του ήταν η Έλενα Μόλλο· είχε μια αδελφή, την Άνα Μαρία, η οποία απεβίωσε το 2014. Η καριέρα του Ρένι ξεκίνησε γύρω στο 1960 ως τραγουδιστής στον ραδιοφωνο και στην τηλεόραση. Έκανε το ντεμπούτο του με την ραδιοφωνική εκπομπή 'Canta Italia con Gino Renni' στο Radio El Mundo. Ερμήνευσε ιταλικά ερωτικά τραγούδια και κυκλοφόρησε αρκετά χιουμοριστικά ή ρομαντικά singles και δύο άλμπουμ, συνεργαζόμενος με προσωπικότητες όπως ο Aníbal Troilo και ο Cacho Tirao, επηρεασμένος από τον Domenico Modugno. Οι πρώτες του τηλεοπτικές εμφανίσεις περιλάμβαναν το 'Sábados circulares de mancera' το 1962 και το 'El Club del Clan' (1963-1964), όπου ηχογράφησε αρκετά singles. Επίσης, εμφανίστηκε στην διεθνώς επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά Nino το 1971, γεγονός που τον οδήγησε να χρησιμοποιεί συχνά τον ιδιωματισμό 'cocoliche'. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1970 και του 1980, ο Ρένι απέκτησε σημαντική δημοτικότητα μέσα από εμφανίσεις σε τηλεοπτικά κωμικά σόου όπως το La Tuerca , όπου υποδυόταν τον Τζάκομο Πολέντα, έναν γκαούτσο Ιταλό, το Operación Ja Ja , το Mesa de Noticias , το Brigada Cola και το Cebollitas . Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες όπως το Villa Cariño está que arde (1968), το Te rompo el rating , το He nacido en la Ribera και το Hay que parar la delantera . Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τον ρόλο του Τζίνo Φοντερόνε στις ταινίες της σειράς Explosive Squad και Craziest Bathers in the World . Περίπου το 2005, έκανε ντεμπούτο ως ραδιοφωνικός παραγωγός με το ψευδώνυμο Dj Luigi, και αργότερα λάνσαρε το ραδιοφωνικό πρόγραμμα 'Pronto, ¿qui parla?' το 2006. Το 2013, ο Ρένι συμμετείχε για λίγο στην ιταλική πολιτική διεκδικώντας μια θέση στη Βουλή των Αντιπροσώπων, καμπάνια ως υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος που εκπροσωπεί την Εξωτερική Περιφέρεια, τη Νότια Αμερική. Η Ρένι συνέχισε να εργάζεται στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο μέχρι τον θάνατό του. Εμφανίστηκε σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, όπως οι 'Los Campanelli', 'El Hijo de Don Mateo', 'Atrévase a Soñar', και συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Alberto Olmedo, ο Pepe Biondi, ο Emilio Disi, η Andrea del Boca, ο Ricardo Darín και ο Chayanne. Συμμετείχε επίσης σε εκπομπές όπως το Showmatch και το La Platea στην εκπομπή της Susana Giménez. Έλαβε δύο δόσεις του εμβολίου Sinopharm κατά του COVID-19 το 2020. Τον Ιούνιο του 2021 νοσηλεύτηκε με COVID-19, το οποίο οδήγησε σε πνευμονία και νεφρική ανεπάρκεια που απαιτούσε αιμοκάθαρση· παρέμεινε νοσηλευόμενος σχεδόν δύο μήνες. Ο Τζίνο Ρένι απεβίωσε στις 1 Αυγούστου 2021, στην Μπουένος Άιρες, Αργεντινή, σε ηλικία 78 ετών, λόγω επιπλοκών που σχετίζονται με τον COVID-19.

Τζιοβάνι Στόρτι, κωμικός (Ιταλία) – Σωματική κωμωδία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Τζιοβάνι Στόρτι

Γεννημένος στο Μιλάνο στις 20 Φεβρουαρίου 1957, ο Ιταλός ηθοποιός, κωμικός, σκηνοθέτης ταινιών και συγγραφέας Τζιοβάνι Στόρτι ήρθε στον κόσμο. Από τη δεκαετία του 1990, το σχήμα κωμωδίας Aldo, Giovanni e Giacomo έχει γνωρίσει σημαντική επιτυχία, με τον Στόρτι να είναι ένα από τα βασικά μέλη του. Η καριέρα του Στόρτι ξεκίνησε με σπουδές στην σχολή μίμου-δράματος Teatro Arsenale, αποφοιτώντας το 1978. Πριν σχηματίσουν το διάσημο τρίο, εργάστηκε ως κωμικός και σχημάτισε ντουέτο με τον Άλντο Μπάγλιο για περίπου δέκα χρόνια. Η κωμική πορεία του Στόρτι πήρε μια σημαντική τροπή κατά τη διάρκεια της εργασίας του στο Palmasera Village Resort στην Καλα Γκόνονε, στη Σαρδηνία, από το 1985. Εκεί, γνώρισε τον Τζιακόμο Πορέτι και σχημάτισαν το κωμικό δίδυμο «I suggestionabili» με τον Άλντο Μπάγλιο. Επίσης, εμφανίστηκε στην ταινία του 1987 *Kamikazen - Ultima notte a Milano*. Το τρίο Άλντο, Τζιοβάνι και Τζιακόμο σχηματίστηκε επίσημα το 1991, χτίζοντας τη φήμη τους μέσα από θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές εμφανίσεις, συμπεριλαμβανομένης της εκπομπής *Mai dire Gol* μεταξύ 1994 και 1997. Η επιτυχία του τριμελούς συνόλου συνεχίστηκε με αρκετές επιτυχημένες ταινίες, ξεκινώντας με το «Τρεις Άντρες και ένα Πόδι» (1997), το οποίο έγραψαν και σκηνοθέτησαν μαζί με τον Μάσιμο Βενιέρ. Αυτή η ταινία απέφερε στον Στόρτι μια υποψηφιότητα για το βραβείο David di Donatello Καλύτερου Νέου Σκηνοθέτη το 1998, και έλαβε επίσης ένα ειδικό Nastro d'argento την ίδια χρονιά. Επόμενες ταινίες όπως το «Αυτό είναι η ζωή» (1998), το «Ρώτησέ με αν είμαι χαρούμενος» (2000) και το «Η Λεζάντα του Άλ, του Τζον και του Τζακ» (2002) εδραίωσαν περαιτέρω τη θέση τους στην ιταλική κωμωδία. Τα τρία βιβλία του Στόρτι εκδόθηκαν από τις Mondadori καθ’ όλη τη δεκαετία του 2010, συμπεριλαμβανομένου του *Corro perché mia mamma mi picchia* το 2013, ακολουθούμενο από το *Una seducente sospensione del buon senso* το 2015 και το *Niente panico, si continua a correre* κατά το 2018. Πρόσφατες εμφανίσεις περιλαμβάνουν το «Οι χειρότερες μέρες» (2023) και το «Santocielo» (2023). Ο Στόρτι είναι παντρεμένος με την Αννίτα Κασόλο και έχει δύο κόρες, την Κλάρα και τη Μάρα· συμμετέχει επίσης σε αγώνες μαραθωνίου και ασκείται στο τάι τσι.

Τζίτζι Προϊέτι (1940–2020), κωμικός (Ιταλία)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Τζίτζι Προϊέτι

Ο Τζίτζι Προϊέτι, γεννημένος Λουίτζι Προϊέτι στις 2 Νοεμβρίου 1940 στη Ρώμη, ήταν ένας πολυπράγμων Ιταλός διασκεδαστής. Οι γονείς του ήταν ο Ρομάνο Προϊέτι από την Ούμπρια και η Τζιοβάννα Τσέτσι, και τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε διάφορες τοποθεσίες στη Ρώμη. Αρχικά σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Λα Σαπιέντζα, αλλά εγκατέλειψε πριν αποφοιτήσει, ακολουθώντας μια καριέρα στις τέχνες. Από μικρός έδειξε μουσικό ταλέντο, κυριαρχώντας σε όργανα όπως η κιθάρα, το πιάνο, το ακορντεόν και το κοντραμπάσο, και εμφανιζόταν σε ρωμαϊκά νυχτερινά κέντρα για να βγάλει τα προς το ζην. Η καριέρα του Προγιέτι ξεκίνησε το 1966 με εμφανίσεις στις ταινίες «Ευχάριστες Νύχτες» και «Οι Μεγάλοι Χαμαιλέοντες». Συνέχισε να εμπλουτίζει το βιογραφικό του, συμμετέχοντας σε πειραματικές θεατρικές παραγωγές όπως η Can Can degli italiani (1963) και συνεργαζόμενος με την Ομάδα Πειραματικού Θεάτρου 101 από το 1964. Έκανε το ντεμπούτο του στο σανίδιο το 1964, υποδυόμενος ένα πουπουλάκι σε μια παράσταση του έργου του Αριστοφάνη, Οι Όρνιθες . Κατά τη δεκαετία του 1970, εμφανίστηκε σε ταινίες όπως «Το Ραντεβού» (1969), «Ένας Γάμος» (1978) και «Ποιος σκοτώνει τους σπουδαίους μάγειρες της Ευρώπης;» (1978) και πρωταγωνίστησε στο δράμα «Το Δείπνο των Ψευδαισθήσεων» το 1974. Από το 1976, συνεργάστηκε με τον Ρομπέρτο Λέριτσι, δημιουργώντας και σκηνοθετώντας θεατρικά έργα. Η πρεμιέρα και η παρουσίαση του μονόλογου «A me gli occhi, please», που ξεκίνησε το 1976 και συνεχίστηκε για πάνω από 300 παραστάσεις, σηματοδότησαν ένα κομβικό σημείο στην επαγγελματική του ζωή. Έγινε επίσης γνωστός για τη μεγάλη δουλειά του ως ηχοντογράφος, δίνοντας φωνή σε ηθοποιούς όπως ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ο Σίλβεστερ Στάλονε, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον και ο Μαρλον Μπράνδο. Προσέφερε τη φωνή του στον Τζίνι στις ιταλικές εκδόσεις των ταινιών «Αλαντίν», καθώς και στον Δράκο στην ταινία «Dragonheart» και στον Γκάνταλφ στην κινηματογραφική σειρά «Ο Χόμπιτ». Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κυκλοφόρησε πάνω από 11 άλμπουμ και 15 singles. Έπαιξε στις ταινίες Febbre da cavallo (1976) και στην ακολούθηση Febbre da cavallo - La mandrakata (2002), και εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Il maresciallo Rocca (1996-2005). Ο Τζίτζι Προγιέτι απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου 2020, μετά από καρδιακή προσβολή, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που περιλαμβάνει τιμητική υπηκοότητα από την Βιτέρμπο (2013) και έναν αστεροειδή αφιερωμένο στη μνήμη του (7916 Gigiproietti, 2021).

Χερμάν Μπερνάρντεζ, κωμικός (Ισπανία) – Αφήγηση ιστοριών, Κούκλες και εγγαστριμυθία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ισπανία

Χερμάν Μπερνάρντεζ

Ο Γερμάν Μπερνάρντες Ροντρίγκες είναι Ουρουγουανός κωμικός και σεναριογράφος, γεννημένος στις 16 Νοεμβρίου 1984 στη Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. Η οικογένειά του μετακόμισε στη Μάλαγα της Ισπανίας όταν ήταν πέντε ετών, όπου παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο. Είναι εγγονός του φωτογράφου και ζωγράφου Χόρχε Χούμπερ Ροντρίγκες, και οι γονείς του είναι ο Εντουάρντο Μπερνάρντες και η Έλισα Ροντρίγκες. Μεγαλώνοντας στην Ισπανία, ανέπτυξε μια εκτίμηση για την ισπανική κωμωδία, θαυμάζοντας κωμικούς όπως οι Cruz y Raya, Martes y 13, Los Morancos, Manolo 1,85, Eugenio, Chiquito de la Calzada και Angel Garó. Αναφέρει επίσης τον Mike Birbiglia ως πηγή κωμικού έμπνευσης, μαζί με τους Richard Pryor, Jerry Seinfield, Bill Burr, Jim Jefferies και Dusty Slay. Το καλλιτεχνικό ταξίδι του Germán ξεκίνησε με ένα εργαστήριο κουκλοθέατρου στη Μάλαγα υπό την καθοδήγηση του Don Leopoldo Mérida. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει εξερευνήσει διάφορες δημιουργικές οδούς, εργαζόμενος ως μουσικός, συγγραφέας, ηθοποιός, παρουσιαστής και podcaster. Έχει γράψει για πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, όπως το ¿Quién es la máscara?, Fuego sagrado, Tu Cara Me Suena, Mi Casa es tu Casa και Veo cómo cantas, τόσο στην Ισπανία όσο και στην Ουρουγουάη. Εμφανίστηκε επίσης ως La Parca στο El Gran Juego de la Oca (Ουρουγουάη) και από τον Μάρτιο του 2022 επανεντάχθηκε στην εκπομπή ως La Parca. Το χιούμορ του χαρακτηρίζεται από αφήγηση ιστοριών και μακροσκελή ανέκια με πολλή ενέργεια και πληροφορίες. Το 2013 έλαβε αναφορά για την καλύτερη μουσική κωμική παράσταση με την ομάδα «Los Mañaneros», και το 2014 κέρδισε το πρώτο βραβείο Νέου Χιούμορ στο Encuentro de Humor Joven. Ο Γερμάν έχει πραγματοποιήσει εκτεταμένες εμφανίσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας παράστασης για πάνω από 20.000 άτομα στο Fiesta Nacional del Chamamé στην Κόρριεντες, Αργεντινή. Έφτασε στους ημιτελικούς ενός διαγωνισμού stand-up comedy το 2015 και συμμετείχε σε ένα εργαστήριο stand-up comedy με επικεφαλής τον Germán Medina το ίδιο έτος. Δημιούργησε μια στενή φιλία με τον Eduardo Fernández (El Gaucho Influencer), ξεκινώντας εκτεταμένες περιοδείες μαζί και αναλαμβάνοντας το επίσημο σενάριο του El Gaucho Influencer το 2021. Μαζί, δημιούργησαν την θεατρική παράσταση El Gurú del Interior, η οποία έτρεξε για 32 παραστάσεις το 2022. Σήμερα, είναι ο σεναριογράφος του El Gaucho Influencer και εργάζεται ως σεναριογράφος για τις περισσότερες μεγάλες εκπομπές του Teledoce από το 2022. Παρουσιάζει μια παράσταση με τίτλο "Pasajero en tránsito" (Επιβάτης εν Δόλω), η οποία επικεντρώνεται στο θέμα των ταξιδιών, και έχει παρουσιάσει παραστάσεις στην Χιλή, την Περού, την Αργεντινή, την Ισπανία και τη Βραζιλία. Από τον Φεβρουάριο του 2024, άρχισε να διδάσκει stand-up comedy στο El Comedy Bar στη Μοντεβίδεο, και συνυποδέχτηκε την ραδιοφωνική εκπομπή Otra Tarde Negra από το 2025 έως το 2026. Κάλυψε επίσης ζωντανά το γεγονός Cosquín Rock Uruguay τα έτη 2025 και 2026.

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Νιγηρία

Gbenga Adeboye (στα Αγγλικά).

Ο Gbenga Adeboye, ένας Νιγηριανός τραγουδιστής, κωμικός, ραδιοφωνικός παρουσιαστής, ραδιοτηλεοπτικός φορέας και MC, ήταν ευρέως γνωστός από το moniker Funwontan. Διατήρησε έναν παγκόσμιο ακόλουθο στον τομέα της ψυχαγωγίας μέχρι το θάνατό του.

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Βουλγαρία

Γεράσιμος Γκεοργκίεφ-Γέρο

Ο Γκεράσιμ Γκεοργκίεφ, γνωστός απλώς ως Γκέρο, είναι Βούλγαρος ηθοποιός κινηματογράφου και θεάτρου, κωμικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Γεννήθηκε στο Ρούσε στις 10 Ιουλίου 1974 και αποφοίτησε το 1999 από την Εθνική Ακαδημία Θεατρικών και Κινηματογραφικών Τεχνών (NATFIZ) της Σόφιας, στην τάξη της Ντιμιτρίνα Γκιούροβα. Τα πρώτα του χρόνια στη σκηνή τον έφεραν στα θέατρα του Γκάμπροβο, του Ρούσε, του Κάρτζαλι και του Σμόλιαν. Αργότερα ανήκε στους θιάσους του Μικρού Δημοτικού Θεάτρου Πέρα από το Κανάλι, του Σατιρικού Θεάτρου και του Θεάτρου Νεότητας στη Σόφια, και έχει εμφανιστεί στις σκηνές του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου του Στρατού, του Θεάτρου 199 και των θεάτρων της Φιλιππούπολης, του Σλίβεν, του Χάσκοβο και του Ρούσε. Έχει επίσης συμμετάσχει σε παραγωγές των λυρικών θεάτρων της Βάρνας, της Στάρα Ζαγκόρα και του Μπουργκάς. Η τηλεόραση τον έκανε γνωστό σε όλους. Παρουσίασε τη σατιρική εκπομπή Gorchivo στα MSat και bTV και αργότερα το Gospodari na Efira (Οι άρχοντες του αέρα) στο Nova Television, και ήταν μέλος της ομάδας της εκπομπής σκετς Palna Ludnitsa (Πλήρες τρελοκομείο). Το 2016 διαγωνίστηκε στην τέταρτη σεζόν του Your Face Sounds Familiar (Kato Dve Kapki Voda) και από το 2021 παρουσιάζει την εκπομπή, αρχικά μαζί με τον Βασίλ Βασίλεφ-Ζουέκα και αργότερα με τον Ντιμιτάρ Ράτσκοφ. Το 2019 ήταν ένας από τους ντετέκτιβ της κριτικής επιτροπής στην πρώτη σεζόν του The Masked Singer στο Nova, και παρουσίασε τη δεύτερη και την τρίτη σεζόν το 2020 και το 2021, μαζί με τον Βασίλ Βασίλεφ-Ζουέκα και τον Κράσι Ράντκοφ αντίστοιχα. Το 2018 υποδύθηκε τον πρωταγωνιστή, τον αστυνομικό Πλάμεν Πλαμένοφ με το παρατσούκλι Πάτσο, στην κωμική σειρά του Nova Politsaite ot Kraya na Grada (Οι αστυνομικοί της άκρης της πόλης). Ο Γκέρο έχει χτίσει και σταθερή κινηματογραφική καριέρα. Έχει συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη Στέφαν Κομαντάρεφ στα Directions (2017), Μέσα στον κύκλο (2019) και Τα μαθήματα της Μπλάγκα (2023), και στις άλλες ταινίες του περιλαμβάνονται οι Παραθεριστές (2016), Σαν για τελευταία φορά (2020), Μαθήματα γερμανικών (2020), Η γυμνή αλήθεια για το συγκρότημα Ζιγκούλι (2021), όπου έπαιξε τον ντράμερ Πούχι, και Ο καλός οδηγός (2022). Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές Η πύλη (2021) και Ενοχή (2023–2024), και το 2026 υποδύθηκε τον Μπορισλάβ Αντρέεφ στην ταινία Η βροχή αφήνει ίχνη της Κριστίνα Γκρόζεβα και του Πέταρ Βάλτσανοφ. Το 2020 δοκίμασε και τη μουσική, ηχογραφώντας το τραγούδι Λια-λια σε ντουέτο με την τραγουδίστρια και ηθοποιό Λιουντμίλα Σλάνεβα, στο πλαίσιο του προγράμματος Ηθοποιοί που τραγουδούν.

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Βουλγαρία

Γκεόργκι Καλογιάντσεφ

Ο Γκεόργκι Καλογιάντσεφ, γνωστός στο βουλγαρικό κοινό ως Καλάτα, ήταν ένας από τους πιο αγαπημένους κωμικούς ηθοποιούς του βουλγαρικού θεάτρου και κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Μπουργκάς στις 13 Ιανουαρίου 1925 και, μετά τη στρατιωτική του θητεία, γράφτηκε στη θεατρική σχολή της Σόφιας, όπου σπούδασε υποκριτική με τον καθηγητή Στέφαν Σαρτσαντζίεφ μαζί με την Κάτια Ζεχίρεβα, τον Κόστα Τσόνεφ και την Κάτια Ντίνεβα. Αποφοίτησε το 1952. Το ταλέντο του έγινε νωρίς αντιληπτό. Το 1951 ο Ρώσος σκηνοθέτης Μπορίς Μπαμπότσκιν, που ανέβαζε έργα στο Εθνικό Θέατρο, είδε πώς ο Καλογιάντσεφ συνδύαζε το χιούμορ με το δράμα στην Καταιγίδα του Οστρόφσκι, και ο νεαρός ηθοποιός εντάχθηκε στον θίασο του Εθνικού Θεάτρου αμέσως μετά τις σπουδές του. Το 1956 μετακινήθηκε στο νεοσύστατο Σατιρικό Θέατρο Άλεκο Κονσταντίνοφ, τη σκηνή που συνδέεται περισσότερο με το όνομά του. Εκεί υποδύθηκε, ανάμεσα σε πολλούς άλλους ρόλους, τον σύντροφο Βελοσιπέντκιν στο Λουτρό του Μαγιακόφσκι, τον Οστάπ Μπέντερ στις Δώδεκα καρέκλες, τον Πρισίπκιν στον Κοριό και τον Ιβάντσο Γιοτάτα στους Θείους του Βάζοφ. Τα αποτυπώματα των χεριών του βρίσκονται στον Τοίχο της Δόξας έξω από το Θέατρο 199. Στην οθόνη έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωινό πάνω από την πατρίδα (1951) και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε περισσότερες από πενήντα ταινίες. Οι Βούλγαροι θεατές τον θυμούνται ως αρσιβαρίστα στο Ειδικός σε όλα (1962), ως επιθεωρητή στο Ο επιθεωρητής και η νύχτα (1963), ως Τζέσι Τζέιμς στο Ο Τζέσι Τζέιμς εναντίον του Λοκούμ Σεκέροφ (1966), ως ταχυδακτυλουργό στο Η πιο μεγάλη νύχτα (1969), ως Ρίκσατα στο Το δεμένο αερόστατο (1969) και στον ομώνυμο ρόλο του Αισώπου (1971). Υποδύθηκε επίσης τον Τζορντάνο Μπρούνο στην ιταλική παραγωγή Galileo Galilei (1969) και εμφανίστηκε στα Νάκο, Ντάκο, Τσάκο (1974), Bon Chance, επιθεωρητά! (1984) και Ραψωδία στα λευκά (2002). Ο πιο γνωστός ύστερος ρόλος του ήταν ο Μπάι Γκάνιο, ο διάσημος ήρωας του Άλεκο Κονσταντίνοφ, στην ταινία του Ιβάν Νίτσεφ Ο Μπάι Γκάνιο πάει στην Ευρώπη (1990), που έγινε μία από τις πιο πολυθέαμες βουλγαρικές ταινίες των αρχών της δεκαετίας του 1990. Γράφτηκε για εκείνον σενάριο συνέχειας, και όταν η συνέχεια, Ο Γκάνιο Μπαλκάνσκι επιστρέφει από την Ευρώπη, γυρίστηκε τελικά το 2006, ο Νίτσεφ πρόσθεσε έναν νέο ήρωα, το πνεύμα του Μπάι Γκάνιο, ώστε ο Καλογιάντσεφ να μπορεί να εμφανιστεί σε αυτήν. Ο Καλογιάντσεφ τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, ανάμεσά τους το Βραβείο Ντιμιτρόφ για το θέατρο (1959), τους τίτλους Τιμημένος Καλλιτέχνης (1963) και Καλλιτέχνης του Λαού (1966), το βραβείο Askeer για το σύνολο της καριέρας του το 1995 και το βραβείο καριέρας της Ένωσης Βούλγαρων Ηθοποιών το 2006. Το 1995 ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης του Μπουργκάς. Το αυτοβιογραφικό του βιβλίο Είμαι ζωντανός, είμαι δικός σας!, που κατέγραψε η Κάτια Βοντενιτσάροβα, κυκλοφόρησε το 1998. Πέθανε στη Σόφια στις 18 Δεκεμβρίου 2012, σε ηλικία 87 ετών, και είναι θαμμένος στο Κεντρικό Νεκροταφείο της Σόφιας. Ένας δρόμος στη συνοικία Ντραγκαλέφτσι της Σόφιας φέρει το όνομά του.

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Βουλγαρία

Γκεόργκι Παρσάλεφ

Ο Γκεόργκι Παρτσάλεφ ήταν Βούλγαρος ηθοποιός θεάτρου και κινηματογράφου που πέρασε σχεδόν όλη την καριέρα του σε κωμικούς ρόλους και έγινε ένα από τα πιο αξέχαστα πρόσωπα της βουλγαρικής κωμωδίας. Γεννήθηκε στην πόλη Λέφσκι στις 16 Ιουνίου 1925. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο στην Πλέβεν, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας, πριν η σκηνή κυριεύσει τη ζωή του. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 εργάστηκε στο Θέατρο της Υπηρεσίας Εργασίας (1954) και στο Θέατρο των Στρατευμάτων Κατασκευών (1955), και το 1956 εντάχθηκε στο Σατιρικό Θέατρο της Σόφιας, όπου έμεινε για την υπόλοιπη καριέρα του. Οι ρόλοι του εκεί δείχνουν το εύρος του ρεπερτορίου του θιάσου: ο Οπτιμιστένκο στο Λουτρό του Μαγιακόφσκι, ο Κισλιάρσκι στις Δώδεκα καρέκλες, αρκετοί ρόλοι στον Κοριό του Μαγιακόφσκι, ο Χατζή Σμιόν στους Θείους του Ιβάν Βάζοφ, ο Όσιπ στον Επιθεωρητή του Γκόγκολ, ο Μιχάλ στο Μιχάλ Μισκοέντ του Σάβα Ντομπροπλόντνι και ο Ιβάν Γκαμάσα στη Φασαρία του Γιορντάν Ραντίτσκοφ. Πήρε επίσης μέρος στις περιοδεύουσες συναυλίες βαριετέ και σάτιρας των τελών της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1960, που τον έκαναν γνωστό πολύ πέρα από την πρωτεύουσα. Ο πρώτος του κινηματογραφικός ρόλος ήρθε το 1958 στο Φαβορί αρ. 13. Τις επόμενες τρεις δεκαετίες έγινε σταθερή παρουσία της βουλγαρικής κινηματογραφικής κωμωδίας, με αξέχαστους ρόλους στα Το δεμένο αερόστατο (1967), Φάλαινα (1970), Οι πέντε του Μόμπι Ντικ (1970), Με τα παιδιά στη θάλασσα (1972), Το καλοκαίρι του φτωχού (1973), Ο πατέρας μου ο ζωγράφος (1974), Δύο διοπτρίες υπερμετρωπίας (1976) και Η δέκατη τρίτη νύφη του πρίγκιπα (1987). Για χρόνια ήλπιζε να υποδυθεί τον Δον Κιχώτη, ρόλο που δεν έπαιξε ποτέ. Ο Παρτσάλεφ ανακηρύχθηκε Τιμημένος Καλλιτέχνης το 1969 και Καλλιτέχνης του Λαού το 1983, και τιμήθηκε με το Τάγμα των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου πρώτης τάξεως και το Τάγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας πρώτης τάξεως (1985). Η ερμηνεία του ως Μετόντι Ράσκοφ στο Καλοκαίρι του φτωχού του χάρισε το βραβείο ανδρικής ερμηνείας στο 25ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Εργαζομένων στην Τσεχοσλοβακία το 1974. Από το 1974 ήταν μέλος της Ένωσης Βούλγαρων Κινηματογραφιστών. Ο Γκεόργκι Παρτσάλεφ πέθανε στη Σόφια στις 31 Οκτωβρίου 1989, σε ηλικία 64 ετών.

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Φινλανδία

Γκέστα Σούντβιστ

Ο Gösta Erik Sundqvist, ένας Φινλανδός μουσικός, ραδιοφωνικός χιουμορίστας και δισκογραφικός παραγωγός, πρόσθιασε τον Leevi και τα Leaves από την ίδρυσή του στα τέλη της δεκαετίας του 1970 μέχρι το θάνατό του, τη σύνθεση του, τη λυρική γραφή και τη διευθέτηση για κάθε κομμάτι που εξέδωσε η ομάδα. Το 1996 τιμήθηκε με το Βραβείο Juha Vainio για το λυρικό του έργο. Εσκεμμένα κράτησε έξω από τα φώτα της δημοσιότητας: Ο Λίβι και οι Leaveings δεν έκαναν ποτέ περιοδεία και έκαναν μόνο μία δημόσια εμφάνιση με το δικό τους όνομα, στην προεπιλογή της φινλανδικής Eurovision του 1981. Από το 1996 και μετά εγκατέλειψε όλες τις συνεντεύξεις και σε μεγάλο βαθμό υποχώρησε από τη δημόσια ζωή.

Κωμικοί ανά χώρα

Κωμικοί: Αλβανία Αλβανία 1 Κωμικοί: Αρμενία Αρμενία 2 Κωμικοί: Αργεντινή Αργεντινή 36 Κωμικοί: Αυστρία Αυστρία 27 Κωμικοί: Αυστραλία Αυστραλία 52 Κωμικοί: Αζερμπαϊτζάν Αζερμπαϊτζάν 1 Κωμικοί: Μπανγκλαντές Μπανγκλαντές 1 Κωμικοί: Βέλγιο Βέλγιο 13 Κωμικοί: Βουλγαρία Βουλγαρία 57 Κωμικοί: Μπενίν Μπενίν 2 Κωμικοί: Βολιβία Βολιβία 1 Κωμικοί: Βραζιλία Βραζιλία 27 Κωμικοί: Λευκορωσία Λευκορωσία 2 Κωμικοί: Καναδάς Καναδάς 125 Κωμικοί: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 3 Κωμικοί: Ελβετία Ελβετία 17 Κωμικοί: Ακτή Ελεφαντοστού Ακτή Ελεφαντοστού 1 Κωμικοί: Χιλή Χιλή 15 Κωμικοί: Καμερούν Καμερούν 1 Κωμικοί: Κίνα Κίνα 8 Κωμικοί: Κολομβία Κολομβία 4 Κωμικοί: Κούβα Κούβα 4 Κωμικοί: Τσεχία Τσεχία 7 Κωμικοί: Γερμανία Γερμανία 188 Κωμικοί: Δανία Δανία 17 Κωμικοί: Δομινικανή Δημοκρατία Δομινικανή Δημοκρατία 1 Κωμικοί: Αλγερία Αλγερία 2 Κωμικοί: Ισημερινός Ισημερινός 2 Κωμικοί: Εσθονία Εσθονία 5 Κωμικοί: Αίγυπτος Αίγυπτος 10 Κωμικοί: Ισπανία Ισπανία 74 Κωμικοί: Αιθιοπία Αιθιοπία 1 Κωμικοί: Φινλανδία Φινλανδία 15 Κωμικοί: Γαλλία Γαλλία 214 Κωμικοί: Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμένο Βασίλειο 365 Κωμικοί: Γεωργία Γεωργία 1 Κωμικοί: Γκάνα Γκάνα 3 Κωμικοί: Ελλάδα Ελλάδα 18 Κωμικοί: Γουατεμάλα Γουατεμάλα 1 Κωμικοί: Κροατία Κροατία 2 Κωμικοί: Αϊτή Αϊτή 1 Κωμικοί: Ουγγαρία Ουγγαρία 7 Κωμικοί: Ινδονησία Ινδονησία 23 Κωμικοί: Ιρλανδία Ιρλανδία 31 Κωμικοί: Ισραήλ Ισραήλ 10 Κωμικοί: Ινδία Ινδία 47 Κωμικοί: Ιράκ Ιράκ 3 Κωμικοί: Ιράν Ιράν 6 Κωμικοί: Ισλανδία Ισλανδία 4 Κωμικοί: Ιταλία Ιταλία 136 Κωμικοί: Τζαμάικα Τζαμάικα 1 Κωμικοί: Ιαπωνία Ιαπωνία 37 Κωμικοί: Κένυα Κένυα 3 Κωμικοί: Νότια Κορέα Νότια Κορέα 20 Κωμικοί: Καζακστάν Καζακστάν 3 Κωμικοί: Λίβανος Λίβανος 5 Κωμικοί: Σρι Λάνκα Σρι Λάνκα 1 Κωμικοί: Λιθουανία Λιθουανία 1 Κωμικοί: Λετονία Λετονία 1 Κωμικοί: Μαρόκο Μαρόκο 17 Κωμικοί: Μιανμάρ (Βιρμανία) Μιανμάρ (Βιρμανία) 1 Κωμικοί: Μάλτα Μάλτα 1 Κωμικοί: Μαλάουι Μαλάουι 2 Κωμικοί: Μεξικό Μεξικό 28 Κωμικοί: Μαλαισία Μαλαισία 7 Κωμικοί: Νιγηρία Νιγηρία 19 Κωμικοί: Νικαράγουα Νικαράγουα 2 Κωμικοί: Κάτω Χώρες Κάτω Χώρες 2 Κωμικοί: Νορβηγία Νορβηγία 12 Κωμικοί: Νεπάλ Νεπάλ 3 Κωμικοί: Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία 9 Κωμικοί: Περού Περού 2 Κωμικοί: Φιλιππίνες Φιλιππίνες 35 Κωμικοί: Πακιστάν Πακιστάν 7 Κωμικοί: Πολωνία Πολωνία 8 Κωμικοί: Πορτογαλία Πορτογαλία 7 Κωμικοί: Κατάρ Κατάρ 1 Κωμικοί: Ρουμανία Ρουμανία 1 Κωμικοί: Σερβία Σερβία 4 Κωμικοί: Ρωσία Ρωσία 9 Κωμικοί: Σαουδική Αραβία Σαουδική Αραβία 4 Κωμικοί: Σουηδία Σουηδία 101 Κωμικοί: Σιγκαπούρη Σιγκαπούρη 3 Κωμικοί: Σλοβενία Σλοβενία 4 Κωμικοί: Σλοβακία Σλοβακία 2 Κωμικοί: Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ 1 Κωμικοί: Συρία Συρία 1 Κωμικοί: Ταϊλάνδη Ταϊλάνδη 2 Κωμικοί: Τυνησία Τυνησία 4 Κωμικοί: Τουρκία Τουρκία 5 Κωμικοί: Ταϊβάν Ταϊβάν 1 Κωμικοί: Ουκρανία Ουκρανία 11 Κωμικοί: Ουγκάντα Ουγκάντα 7 Κωμικοί: Ηνωμένες Πολιτείες Ηνωμένες Πολιτείες 213 Κωμικοί: Ουρουγουάη Ουρουγουάη 4 Κωμικοί: Ουζμπεκιστάν Ουζμπεκιστάν 1 Κωμικοί: Βενεζουέλα Βενεζουέλα 5 Κωμικοί: Βιετνάμ Βιετνάμ 1 Κωμικοί: Νότια Αφρική Νότια Αφρική 3 Κωμικοί: Ζιμπάμπουε Ζιμπάμπουε 1