Ο Κάρλος Ιγκνάσιο Σαραγόσα Μόρα, ο οποίος ενεργεί με το όνομα Κάρλος Ιγκνάσιο, είναι Μεξικανός διερμηνέας αφιερωμένος στο χιούμορ. Είναι μέρος του καστ προγραμμάτων όπως το The House of Laughing και το A Family of.
Ο Κάρλος Αλμπέρτο Μιτσελένα Σόρια, γνωστός ως «Ελ Μίτσε», είναι Ισημερινός ηθοποιός, κωμικός, σκιτσογράφος και χιουμορίστας, που θεωρείται μία από τις πιο αντιπροσωπευτικές μορφές του θεάτρου του δρόμου στον Ισημερινό. Η μακρά του καριέρα συνδυάζει πολιτική σάτιρα, κοινωνικό χιούμορ και κριτική της ανισότητας. Γεννήθηκε στο Κίτο στις 5 Ιανουαρίου 1954 σε φτωχή οικογένεια: ο πατέρας του ήταν τσαγκάρης και η μητέρα του πουλούσε γλυκά και εφημερίδες στον δρόμο, και ως παιδί βοηθούσε κι εκείνος την οικογένεια πουλώντας καραμέλες. Πήγε στο δημοτικό στο Colegio Simón Bolívar, αλλά δεν ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον του για το θέατρο ξύπνησε στα δέκα του χρόνια, όταν έκανε παντομίμα πάνω σε δίσκους σε έναν σύλλογο της γειτονιάς στο Ελ Ντοράδο του Κίτο. Στα δεκαπέντε, με την ενθάρρυνση της μητέρας του, άρχισε να παρακολουθεί ως ακροατής τη δραματική σχολή της Casa de la Cultura Ecuatoriana και μετά δούλεψε ως βοηθός σκηνικών αντικειμένων στον θίασο Teatro Ensayo, όπου πήρε τον πρώτο του ρόλο, στο Huasipungo, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Χόρχε Ικάσα. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός στη θεατρική σχολή της Casa de la Cultura στα δεκαοκτώ, εκπαιδεύτηκε κοντά στον σκηνοθέτη Αντόνιο Ορδόνιες και έπαιξε με το Teatro Ensayo σε έργα όπως τα Boletín y elegía de las mitas, Dos viejos pánicos και «Ο γιατρός με το ζόρι». Αργότερα εντάχθηκε στον θίασο Ollantay της Εθνικής Πολυτεχνικής Σχολής και στην ομάδα Malayerba, και διηύθυνε το Teatro de la Calle, που έφερνε παραστάσεις σε πλατείες και πάρκα. Από τη δεκαετία του 1980 σκηνή του είναι το πάρκο Ελ Εχίδο στο Κίτο, όπου, με το πρόσωπο βαμμένο λευκό και με κοστούμια που φτιάχνει ο ίδιος, υποδύεται χαρακτήρες από την καθημερινή ζωή, από γείτονες, εργάτες και πλανόδιους πωλητές ως πολιτικούς και ισχυρούς, χρησιμοποιώντας την ειρωνεία για να βάλει το κοινό σε σκέψεις. Ο Τύπος έχει περιγράψει τον Ελ Μίτσε ως διασταύρωση πολιτικού γελωτοποιού και λαϊκού χρονογράφου. Έχει δουλέψει επίσης στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και στο διαδίκτυο. Το 2011 παρουσίασε ένα τσίρκο-σόου, το El circo del Miche, που παιζόταν τρεις εβδομάδες στο Carpa Teatro, και το 2019 παρουσίασε το El toque del Miche στο Teatro Centro de Arte στο Γκουαγιακίλ. Προτιμά τους ανοιχτούς χώρους, που του επιτρέπουν να αυτοσχεδιάζει πάνω σε ό,τι συμβαίνει γύρω του, και αποφεύγει το διφορούμενο χιούμορ. Το 2003 η Casa de la Cultura Ecuatoriana του απένειμε το Τάγμα Καλλιτεχνικής Αξίας.
Ο Κάρλος Νούñez Κόρτες, γνωστός τρυφερά ως «Καρλίτος», είναι ένας πολυπράγμων Αργεντινός καλλιτέχνης που γεννήθηκε στην Μπουένος Άιρες στις 15 Οκτωβρίου 1942. Οι γονείς του ήταν ο Ανσέλμο Νούñez Κόρτες και η Χουλία Αλάζδρακουί· έχει δύο αδέρφια, τον Εντουάρδο Ενρίκε και τη Μόνικα. Με παππούδες ισπανικής καταγωγής και γιαγιάδες από την Τουρκία, η οικογένειά του μετακόμισε στην Ποσάντας (Μισιόνες) όταν ήταν έξι ετών, όπου έζησε μέχρι την ηλικία των δεκατριών. Αυτή η πρώιμη εμπειρία καλλιέργησε ένα βαθύ ενδιαφέρον για τη φύση και την άγρια ζωή. Άρχισε μαθήματα πιάνου στην ίδια ηλικία και συνέχισε τις σπουδές του με τον Ρομπέρτο Σατσέντε, δίνοντας τις πρώτες του συναυλίες στα δεκατέσσερα, ενώ παράλληλα σπούδαζε ανεξάρτητα σύνθεση και αρμονία. Η επαγγελματική πορεία του Núñez Cortés συνδέεται στενά με την εορτασμένη κωμική ομάδα Les Luthiers. Αφού συμμετείχε σε φοιτητικές χορωδίες στις Σχολές Θετικών Επιστημών και Μηχανικών, ήταν μέλος των I Musicisti, οι οποίοι αργότερα διαλύθηκαν στα Les Luthiers και I Musicisti. Έγινε μέλος των Les Luthiers γύρω στο τέλος του 1968 και παρέμεινε μέλος από το 1969 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2017. Στην ομάδα, θεωρείται ένα ευέλικτο μέλος με μουσικές, θεατρικές και συνθετικές ικανότητες. Συχνά έπαιρνε τον ρόλο του επικεφαλής τραγουδιστή, συχνά κρατώντας τη μελωδία σε κομμάτια χορωδίας λόγω της υψηλής φωνητικής έκτασης, και ερμήνευσε κομμάτια όπως το 'Voglio Entrare' και σερνάτες. Συνέβαλε επίσης σημαντικά στο ρεπερτόριό τους συνθέτοντας πολλά κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων των 'Las Majas', 'Teorema de Thales', 'San Ictícola', 'Epopeya de Edipo', 'Calypso de las píldoras' και 'Kathy, la reina del saloon'. Δημιούργησε νέα όργανα για την ομάδα, όπως το φλάουτο Bunsen και glamocot, και ανέλαβε τις φωνητικές ενορχηστρώσεις, όπως φαίνεται στο 'Conozca el Interior'. Οι κωμικές του ικανότητες στην υποκριτική αναγνωρίζονται και επηρεάζονται από τον Charles Chaplin. Πέρα από τη δουλειά του με τους Les Luthiers, ο Núñez Cortés έχει επιδείξει ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων και εξειδικεύσεων. Απέκτησε πτυχίο στη βιολογική χημεία από το Πανεπιστήμιο της Μπουένος Άιρες (UBA) το 1967 και εργάστηκε ως χημικός μέχρι το 1972. Είναι ειδικός σε μολύσκους, διαθέτοντας μια μεγάλη συλλογή από κοχύλια, και συν-συγγραφέας του '100 Caracoles Argentinos' με τον φυσιολάτρη Tito Narosky. Έχει επίσης γράψει τρία βιβλία στα ισπανικά: 'Los juegos de Mastropiero', '100 caracoles argentinos' και 'Memorias de un luthier'. Επί του παρόντος είναι αρθρογράφος για το podcast 'La Hora de la Nostalgia'. Τα ποικίλα ταλέντα και οι συνεισφορές του Núñez Cortés στον αργεντινό πολιτισμό, που καλύπτουν τη μουσική, την κωμωδία, την επιστήμη και τη λογοτεχνία, εδραιώνουν τη θέση του ως μια μοναδική και διαρκής μορφή.
Γεννημένος ως Juan Carlos Arroyo Urbina και γνωστός ως Carlos Faemino, εργάζεται ως χιουμορίστας και συγγραφέας, ενσωματώνοντας το κωμικό δίδυμο Faemino και Cassado. Επίσης, υπηρετεί ως γραφίστας, εικονογράφος, μουσικός, ζωγράφος και δημοσιογράφος.
Η Κάρμεν Σαλινάς Λοθάνο, γνωστή τρυφερά ως Καρμέλιτα Σαλινάς, ήταν μια πολυπράγμων Μεξικανή διασκεδάστρια και πολιτικός. Γεννήθηκε στην Τορεόν, Κοάουιλα, Μεξικό στις 5 Οκτωβρίου 1939 και ξεκίνησε την καριέρα της νωρίς, τραγουδώντας και μιμούμενη φωνές σε ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα στο Μοντερέι σε ηλικία δέκα ετών. Ανακαλύφθηκε από τον κινηματογραφικό παραγωγό Κάρλος Αμαδόρ Μαρτίνες το 1953 και έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους στο σινεμά Όπερα. Η τηλεοπτική της πρώτη εμφάνιση ακολούθησε το 1964, συμμετέχοντας στην τηλενουέλα «Η γειτονιά». Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, εργάστηκε σε διάφορα μέσα, επιδεικνύοντας ευελιξία ως ηθοποιός, μιμήτρια, κωμικός και επιχειρηματίας θεάτρου. Η πολυτάραχη καριέρα της Σαλίνας διήρκησε δεκαετίες και περιλάμβανε ένα ευρύ φάσμα ρόλων. Εμφανίστηκε σε 115 ταινίες, ξεκινώντας με το 'La vida inútil de Pito Pérez' το 1970, και συνεργάστηκε συχνά με τον Adalberto Martínez ‘Resortes’ κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Το εκτεταμένο έργο της περιλάμβανε επίσης 70 θεατρικές παραγωγές, 23 τηλεοπτικές σειρές και συμμετοχές σε εννέα τηλεοπτικές σειρές όπως το 'La vecindad', 'La frontera' και 'El chofer'. Παρουσίασε και παρήγαγε το μιούζικαλ 'Aventurera' το 1997, με το οποίο περιόδευσε. Σημειώνεται ότι μοιράστηκε τη σκηνή με τον Denzel Washington στην ταινία 'Man on Fire'. Ο γιος της, Pedro Plascencia Salinas, συνέβαλε μουσικά σε έργα για την Necaxa και την Televisa. Πέρα από τη διασκέδαση, η Κάρμεν Σαλίνας ασχολήθηκε με την πολιτική. Δηλώνοντας ότι ήταν μέλος του Ιδρυματικού Επαναστατικού Κόμματος (PRI) από την παιδική της ηλικία, υπηρέτησε ως αντιπρόσωπος στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το 2015 έως το 2018. Κατά τη διάρκεια της θητείας της ως ομοσπονδιακή αντιπρόσωπος, συμμετείχε στις Επιτροπές Ισότητας των Φύλων, Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης και Υγείας. Παντρεύτηκε τον Πέδρο Πλασκένσια Ραμίρες το 1956 και απέκτησαν δύο παιδιά: τον Πέδρο Πλασκένσια Σαλίνας και τη Μαρία Ευγενία Πλασκένσια. Δυστυχώς, ο Πέδρο Πλασκένσια Σαλίνας απεβίωσε το 1994 λόγω καρκίνου. Η Κάρμεν Σαλίνας Λοζάνο απεβίωσε στην Κουαούτεμοκ, στην Πόλη του Μεξικού στις 9 Δεκεμβρίου 2021, αφήνοντας πίσω της μια σημαντική κληρονομιά στον μεξικάνικο χώρο της διασκέδασης και της δημόσιας υπηρεσίας.
Ο Carol Edwin Spinney, ένας Αμερικανός μαριονέτας, σκιτσογράφος, συγγραφέας, εικαστικός καλλιτέχνης και ομιλητής, κέρδισε τη μεγαλύτερη φήμη του φέρνοντας στη ζωή το Big Bird και το Oscar the Grouch στην οδό Sesame, μια δουλειά που εκτέλεσε από την παρουσίαση της εκπομπής το 1969 έως το 2018.
Ένας ηθοποιός και κωμικός κινηματογράφου γαλλικής καταγωγής, ο Σαρλ Πρίνς, με το αρχικό όνομα Σαρλ Ερνέ Ρενέ Πετίντεμάνζ, γεννήθηκε στο Μαισόν-Λαφίτ στις 27 Απριλίου 1872. Ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο, κερδίζοντας ένα πρώτο βραβείο στην κωμωδία. Το πρόσωπό του, που διακρινόταν από μια ανυψωμένη μύτη, τον ταίριαζε πολύ για να υποδυθεί κωμικούς ρόλους. Ο Πρίνς αρχικά έπαιξε στο θέατρο και αργότερα προσλήφθηκε από την Pathé Frères το 1908. Εργάστηκε ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Ο Πρίνς απέκτησε διεθνή φήμη μέσα από τον χαρακτήρα του «Ριγκαντίν», τον οποίο δημιούργησε σε πολυάριθμες μικρού μήκους ταινίες που σκηνοθέτησε ο Ζωρζ Μονκά μεταξύ 1910 και 1920. Έπαιξε σε πάνω από 200 ταινίες «Ριγκατίν» μεταξύ 1909 και 1920, υποδυόμενος έναν χαρακτήρα που έμοιαζε με τον «Μαξ» του Μαξ Λίντερ, και οι δύο απεικονίζοντας άνδρες της ανώτερης τάξης που αντιμετωπίζουν συνεχώς προβλήματα. Αυτή η δημοτικότητα τον κατέστησε τον δεύτερο μεγαλύτερο κινηματογραφικό αστέρα παγκοσμίως πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά τον Μαξ Λίντερ, και θεωρήθηκε αντίπαλος του Λίντερ. Ο ερμηνευτής που έφερε το όνομα Ριγκατίν είχε διαφορετικά διεθνή ψευδώνυμα, όπως Moritz στη Γερμανία, Whiffles στην Αγγλία και τις ΗΠΑ, και Tartufini στην Ιταλία. Ταινίες με τον Πρίνς περιλάμβαναν το Rigadin Directeur de Cinéma (1912), το Rigadin et le Chien de la Baronne (1912), το Rigadin Peintre Cubiste (1912), το Rigadin aux Balkans (1912) και το Rigadin, Winetaster (1913). Παρόλο που η δημοτικότητά του μειώθηκε μέχρι το 1920, ο Πρινς συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες, συχνά σε δευτερεύοντες ρόλους. Σκηνοθέτησε ταινίες όπως το Le Contrôleur des wagons-lits (1913) και το La Mariée récalcitrante (1916), και συν-σκηνόθετησε αρκετές ταινίες με τον Ζωρζ Μονκά. Έγραψε επίσης το σενάριο για το Rigadin reçoit deux jeunes mariés (1914). Οι μεταγενέστερες εμφανίσεις του σε ταινίες περιλάμβαναν το A Royal Family (1915), το Kiss Me (1929), το Departure (1931), το His Highness Love (1931), το Buridan's Donkey (1932) και το His Best Client (1932). Ο Πρινς παντρεύτηκε την Αμέ Καμπόν το 1900, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Ρενέ Πετίτεμανζ (1901-1993). Διορίστηκαν στο διαζύγιο τον Απρίλιο του 1905. Στη συνέχεια, παντρεύτηκε την Έμιλι Στράχαμ Κάτζερ το 1908, χωρίζοντας τη σχέση τους το 1909, και στη συνέχεια την Γκαμπριέλ Μαρσού το 1909. Ο Τσαρλς Πρινς απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1933, στο Σαιν-Μωρ-ντε-Φοςέ, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που περιλαμβάνει τον προ-προσεγγιστή του, σκηνοθέτη Κρις Ουμπερμάν, και τη διατήρηση δύο μικρού μήκους ταινιών «Rigadin» το 2010.
Η Κατερίνα Γκουζάντι είναι Ιταλίδα σατιρίστρια και ηθοποιός, γεννημένη στη Ρώμη στις 5 Ιουνίου 1976. Προέρχεται από μια οικογένεια με ιστορία πολιτικής δέσμευσης και καλλιτεχνικής έκφρασης· ο πατέρας της, Πάολο Γκουζάντι, ήταν πρώην μέλος του κοινοβουλίου, και έχει δύο αδέρφια, τη Σαμπίνα και τον Κοράντο Γκουζάντι, οι οποίοι είναι επίσης σατιριστές. Οι γονείς της ήταν ο Πάολο Γκουζάντι και η Germana Antonucci. Η καριέρα της Κατερίνας ξεκίνησε το 1997 με μια εμφάνιση στην εκπομπή Pippo Chennedy Show, η οποία δημιουργήθηκε από τον αδελφό της, Κοράντο. Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε μαζί με την αδελφή της, Σαμπίνα, στην εκπομπή La posta del cuore το 1998. Η κωμική προσέγγιση της Γκουζάντι συχνά περιλαμβάνει παρωδία και δημιουργία χαρακτήρων, εξερευνώντας την σύγχρονη ιταλική κοινωνία. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τον ρόλο της ως Αριάνα στην τηλεοπτική σειρά 'Boris', η οποία προβλήθηκε από το 2007 έως το 2010 σε τρεις σεζόν, και επανέλαβε αυτόν τον ρόλο στην τέταρτη σεζόν το 2022. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στο 'Boris', ανέπτυξε μια γκαλερί χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένης της 'contessina' Ορσέτα Ορσίνι. Το 2012, υποδύθηκε την Βίτσι, μια παρωδία ενός ακτιβιστή CasaPound, στο 'Un due tre stella'. Παρωδίες της επίσης ήταν η Μαριαστάλλα Τζελμίνι και η Σάρα Πέιλιν στο 'Parla con me' το 2008. Το έργο της περιλάμβανε την παρουσίαση του 'La prova dell’otto' από τον Μάρτιο του 2013, και τη συν-παρουσίαση του 'Sostiene Bollani' με τον Στεφάνο Μπολάνι από το 2011 έως το 2013, πριν παρουσιάσει το 'Nanuk - Prove d'avventura' με τον Νταβίντε Ντεμικέλης ξεκινώντας από το 2012. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, η Κατερίνα Γκουζάντι έχει επιδείξει μια δέσμευση στον σατιρικό σχολιασμό και τις ποικίλες συνεργασίες. Βρέθηκε στην ιταλική κωμική εκπομπή 'LOL - Chi ride è fuori' το 2021, συμμετέχοντας υπό πίεση. Το 2014, συνεργάστηκε με τους Lo Stato Sociale στο άλμπουμ τους 'L'Italia peggiore.' Το έργο της συνεχίζει να εξελίσσεται, αποδεικνύοντας την ευελιξία της ως ηθοποιός και σατιρίστρια.
Ο Κουρτ Μπόις, γεννημένος Κουρτ Μπόας στις 5 Απριλίου 1901 στο Βερολίνο, ήταν Γερμανός ηθοποιός και κωμικός. Προερχόταν από μια γερμανική εβραϊκή οικογένεια, με γονείς τον Φίλιπ Μπόας και τη Μάρθα Σάουλ. Η καριέρα του διήρκεσε ένα αξιοσημείωτο διάστημα 79 ετών, καθιστώντας τον τον μακροβιότερο ηθοποιό κινηματογράφου στην ιστορία. Ο Μπόις απεβίωσε στο Βερολίνο στις 25 Δεκεμβρίου 1991, σε ηλικία 90 ετών. Ο Μπόις ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός αξιοσημείωτα νωρίς, εμφανιζόμενος στην παράσταση «Φάρμα και Κάστρο» το 1907 ως ένας από τους πρώτους παιδικούς ηθοποιούς. Συνέχισε να παίζει ως παιδικό αστέρι, συμπεριλαμβανομένων ρόλων στην ταινία «Ο Μικρός Ντετέκτιβ» (1909) και σε διάφορες ταινίες όπως «Μητρική Αγάπη» και «Σπίρτα, πουλά Σπίρτα!» (1908). Από το 1914 έως το 1919, εργάστηκε ως «σαλονίστικος χιουμορίστας» σε ρεβυού, καμπαρέ και μουσικές εκδηλώσεις σε ολόκληρη τη Γερμανία, την Ελβετία, την Αυστρία και την Ουγγαρία. Έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο σε ηλικία επτά ετών στις 23 Οκτωβρίου 1908, στο Θέατρο της Δύσης. Ο Μπόις σημείωσε επιτυχία το 1928 παίζοντας την «Θεία Κάρολ» στη Βιέννη, και τα κινηματογραφικά στούντιο προσπάθησαν να τον προωθήσουν ως έναν «Γερμανικό Χάρολντ Λόιντ». Κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας του Βάιμαρ, απέκτησε φήμη ως ερμηνευτής τραγουδιών. Ερμήνευσε στο Broadway και εμφανίστηκε σε μικρούς ρόλους σε ταινίες του Hollywood, συμπεριλαμβανομένης της Casablanca (1942) ως κλέφτης τσέπης και της Caught (1949) ως Franzi Kartos. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Bois επέστρεψε στη Γερμανία το 1950 και στη συνέχεια πέρασε πολλά χρόνια παίζοντας τόσο στο Θέατρο Schiller όσο και στο Theater des Westens. Οι κωμικοί χαρακτήρες ήταν ένα κοινό χαρακτηριστικό των παραστάσεων του Bois, συχνά περιλαμβάνοντας ρόλους όπως επικεφαλής σερβιτόροι ή αυτοαλαζονικοί υπάλληλοι. Το 1987, κέρδισε ένα Ευρωπαϊκό Βραβείο Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον ρόλο του ποιητή Ομήρου στην ταινία του Wim Wenders Wings of Desire (γνωστή και ως Der Himmel über Berlin ). Ο τελευταίος του κινηματογραφικός ρόλος ήταν στην μικρού μήκους ταινία Das letzte Band το 1989.
Ο Κέρτις Γουόκερ, γνωστός επαγγελματικά ως κωμικός, είναι Βρετανός ηθοποιός, συγγραφέας και πολίτης του Ηνωμένου Βασιλείου. Ξεκινώντας στα τελευταία στάδια της δεκαετίας του 1980, η επαγγελματική του ζωή ξεκίνησε ως μέλος του κωμικού ντουέτου Curtis & Ishmail, μαζί με τον Ishmael Thomas. Γρήγορα καθιερώθηκε στην κωμική σκηνή, εμφανιζόμενος σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές κατά την πρώιμη δεκαετία του 1990. Το 1991, ο Walker μοιράστηκε τα καθήκοντα της παρουσίασης για τη δεύτερη σεζόν του κωμικού προγράμματος της BBC *Paramount City*. Ακολούθως, την ίδια χρονιά, συμμετείχε και στα *The Real McCoy* και *Blouse and Skirt*. Επίσης, εμφανίστηκε στις εκπομπές The Lenny Henry Show και Ed Stone is Dead, αποδεικνύοντας την ευελιξία του ως ηθοποιός. Πέρα από την τηλεοπτική του δουλειά, το κωμικό στυλ του Walker περιλαμβάνει παραστάσεις stand-up. Παίζει τακτικά στα Jongleurs και έχει αναπτύξει μια μονομελή παράσταση με τίτλο *Right Now*. Το 1996, παρουσίασε μαζί με τη Gina Yashere την εκπομπή *Blouse And Skirt*. Οι ερμηνευτικές του πιστώσεις επεκτείνονται στην κινηματογραφία, συμπεριλαμβανομένου ενός ρόλου στην ταινία του 2007 *Mutant Chronicles*. Επίσης, υποδύθηκε τον χαρακτήρα Carlton στην παιδική κωμική σειρά του CBBC *Kerching!*, και πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική κωμωδία του CBBC *Kerching!*. Επιπλέον, εμφανίστηκε στην κωμική εκπομπή του BBC *Paramount City*. Οι συνεισφορές του Κέρτις Γουόκερ στην βρετανική κωμωδία έχουν αναγνωριστεί μέσω πολλών βραβείων. Έλαβε το βραβείο «καλύτερος άνδρας stand-up» από το Black Issues In Community Arts και κέρδισε το βραβείο Top Carlton TV Multicultural Entertainment & Comedy. Σημειώνεται ότι έκανε την εμφάνισή του ως προ-προγραμματισμένη ψυχαγωγία στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου 2012, μετά από την οποία εμφανίστηκε στο *Rob Brydon's Annually Retentive*.
Ο Κλάες Μάλμπεργκ είναι Σουηδός ηθοποιός και κωμικός, γεννημένος στις 8 Απριλίου 1961, στην ενορία Κριστίνε της Γοτεμπούργης. Το πραγματικό του όνομα είναι Κλάς-Πέτερ Μάλμπεργκ, και τα πρώτα χρόνια της ζωής του πέρασαν στην Έντεν της Γοτεμπούργης πριν μετακομίσει στο Μπεργσγιούν ως παιδί. Προέρχεται από μια οικογένεια με ιστορία στις τέχνες· ο πατέρας του, Γκέστορ Μάλμπεργκ, ήταν τραγουδιστής σε operetta, αν και πάλευε με τον αλκοολισμό και εγκατέλειψε την οικογένεια όταν ο Κλάες ήταν πέντε ετών. Ο πατρικός του παππούς ήταν αγρότης που εργαζόταν επίσης ως όπλουργός. Ο Μάλμπεργκ απέκτησε αρχικά φήμη ως ο χαρακτήρας Ρόνι Γιένσον, ξεκινώντας με ένα ραδιοφωνικό τμήμα στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ετοιμάστηκε να γίνει κασσίτερος πριν σπουδάσει θέατρο στο ABF. Έκανε stand-up comedy με τον Λένι Νόρμαν και μαζί παρουσίασαν το τηλεοπτικό πρόγραμμα *Måndagsklubben*, αργότερα μετονομασμένο σε *Onsdagsklubben*. Εμφανίστηκε επίσης στο *Parlamentet* από το 2000 έως το 2002, και πάλι το 2010. Το κωμικό στυλ του Μάλμπεργκ περιλαμβάνει μια σειρά παραστάσεων, συμπεριλαμβανομένων εμφανίσεων σε εκπομπές όπως *Så ska det låta*, *Doobidoo*, *Sing-A-Long* και *Pratmakarna*. Έχει περιοδεύσει ως stand-up κωμικός με τον Λένι Νόρμαν και έχει συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη Αντερς Άλνγκαρντ σε αρκετές παραστάσεις. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Malmberg έχει επιδείξει ευελιξία στη βιομηχανία του θεάματος. Έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως η Lotta på Bråkmakargatan και η Kalle Blomkvist – Mästerdetektiven lever farligt , και πρωταγωνίστησε στις τηλεοπτικές σειρές Saltön (2010) και Vem tror du att du är? (2009). Έχει επίσης παίξει σε μιούζικαλ όπως τα Les Misérables , Annie , Little Shop of Horrors και Det våras för Hitler . Αξιοσημείωτο είναι ότι συμμετείχε στο Let’s Dance στον τηλεοπτικό σταθμό TV4 το 2018 και στο Bäst i test το 2017, συγκεντρώνοντας 83 πόντους σε πέντε επεισόδια. Έχει παρουσιαστεί στη σκηνή στο Gunnebo House κοντά στην Γκέτενμποργκ και πρωταγωνίστησε ως ο κ. Manchini στο 15 minutes of FAME (2006) και υποδύθηκε τον Max Bialystock στο The Producers - Det våras för Hitler (2008 και 2009). Το 2013, συμμετείχε στο Melodifestivalen ως μέλος της ομάδας Ravaillacz. Έλαβε το βραβείο Guldmasken για τον Καλύτερο Άνδρα Καλλιτέχνη Μιούζικαλ το 2009. Πρόσφατα εμφανίστηκε στην ταινία Dancing Queens (2021). Ο Malmberg έχει πέντε παιδιά με τέσσερις διαφορετικές γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης της κόρης του Perla Rainey-Malmberg (γεννηθείσα το 2004), και υποστηρίζει τον ποδοσφαιρικό σύλλογο GAIS. Το καλοκαίρι του 2026, διορίστηκε καλλιτεχνικός διευθυντής του Fredriksdalsteatern στο Helsingborg, αλλά μια συμφωνία έληξε και απομακρύνθηκε απροσδόκητα από τη θέση λίγο αργότερα.
Γεννημένος Κλάιντ Ουίλφρεντ Κουκ στις 16 Δεκεμβρίου 1891, κοντά στο Πορτ Μακουάρι, στην Αυστραλία, ο Κλάιντ Κουκ έγινε ηθοποιός, κωμικός και καλλιτέχνης του βaudeville αμερικανο-αυστραλιανής καταγωγής. Οι γονείς του ήταν ο Τζον και η Έινι Κουκ· η οικογένεια μετακόμισε στο Σίδνεϊ όταν ήταν έξι ετών. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του καριέρα το 1901 ως ακροβάτης και χορευτής, αποκτώντας γρήγορα φήμη ως κωμικού διασκεδαστή το 1906. Η πρώιμη καριέρα του Κουκ περιλάμβανε εκτεταμένα ταξίδια και παραστάσεις. Ακολούθησε μια καριέρα στα μουσικά θέατρα του Λονδίνου το 1911 και έδωσε παραστάσεις στα Φωλιέ Μπεργέρ για 14 εβδομάδες. Παρόλο που επέστρεψε στην Αυστραλία το 1916, ο Κλάιντ Κουκ δεν μπόρεσε να καταταχθεί στον Πρώτο Αυστραλιανό Αυτοκρατορικό Στρατό λόγω σωματικών περιορισμών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμμετείχε σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και διασκέδαζε στρατιώτες. Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν στην ταινία «Το Μόνο Του Τυχερό» το 1918. Κατά τη διάρκεια των αρχικών του εμφανίσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Κουκ ήταν γνωστός ως ο «Άνθρωπος από την Ιντζά, ο Αφηνός», και έδωσε παραστάσεις στο Νέο Υόρκης Χίπποδρομο από τα μέσα του 1919 μέχρι τις αρχές του 1920. Το 1920, ο Γουίλιαμ Φοξ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Κλάιντ Κουκ για μια σειρά κωμικών ταινιών μικρού μήκους· στη συνέχεια, συνεργάστηκε με τον Χαλ Ροτς το 1925 και τη Warner Bros. το 1927. Ο κωμικός τρόπος του Cook συχνά παρουσίαζε τις ακροβατικές του ικανότητες, οι οποίες αναπτύχθηκαν σε σενάρια με τη βοήθεια του James Parrott. Έπαιξε σε μικρού μήκους κωμωδίες που σκηνοθέτησε ο Stan Laurel από το 1925 και εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το Should Sailors Marry? (1925), όπου πάλεψε με τον Noah Young, και το The Taming of the Shrew. Η καριέρα του διήρκεσε έως τη δεκαετία του 1950, με ρόλους μειωμένου μεγέθους. Εμφανίστηκε στις κινηματογραφικές σειρές Bulldog Drummond και Mr. Moto, καθώς και σε ένα επεισόδιο της σειράς The Adventures of Superman το 1953. Παντρεύτηκε την ηθοποιό Alice Draper το 1925· απέκτησαν μια κόρη με το όνομα Julia αλλά διαζεύχθηκαν οξύτατα το 1938. Η τελευταία του ταινία ήταν το Donovan’s Reef (1963) ως κορυφαίος. Ο Clyde Cook απεβίωσε στις 13 Αυγούστου 1984, στο Carpinteria της Καλιφόρνια.
Αλβανία
1
Αρμενία
2
Αργεντινή
36
Αυστρία
27
Αυστραλία
52
Αζερμπαϊτζάν
1
Μπανγκλαντές
1
Βέλγιο
13
Βουλγαρία
57
Μπενίν
2
Βολιβία
1
Βραζιλία
27
Λευκορωσία
2
Καναδάς
125
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
3
Ελβετία
17
Ακτή Ελεφαντοστού
1
Χιλή
15
Καμερούν
1
Κίνα
8
Κολομβία
4
Κούβα
4
Τσεχία
7
Γερμανία
188
Δανία
17
Δομινικανή Δημοκρατία
1
Αλγερία
2
Ισημερινός
2
Εσθονία
5
Αίγυπτος
10
Ισπανία
74
Αιθιοπία
1
Φινλανδία
15
Γαλλία
214
Ηνωμένο Βασίλειο
365
Γεωργία
1
Γκάνα
3
Ελλάδα
18
Γουατεμάλα
1
Κροατία
2
Αϊτή
1
Ουγγαρία
7
Ινδονησία
23
Ιρλανδία
31
Ισραήλ
10
Ινδία
47
Ιράκ
3
Ιράν
6
Ισλανδία
4
Ιταλία
136
Τζαμάικα
1
Ιαπωνία
37
Κένυα
3
Νότια Κορέα
20
Καζακστάν
3
Λίβανος
5
Σρι Λάνκα
1
Λιθουανία
1
Λετονία
1
Μαρόκο
17
Μιανμάρ (Βιρμανία)
1
Μάλτα
1
Μαλάουι
2
Μεξικό
28
Μαλαισία
7
Νιγηρία
19
Νικαράγουα
2
Κάτω Χώρες
2
Νορβηγία
12
Νεπάλ
3
Νέα Ζηλανδία
9
Περού
2
Φιλιππίνες
35
Πακιστάν
7
Πολωνία
8
Πορτογαλία
7
Κατάρ
1
Ρουμανία
1
Σερβία
4
Ρωσία
9
Σαουδική Αραβία
4
Σουηδία
101
Σιγκαπούρη
3
Σλοβενία
4
Σλοβακία
2
Ελ Σαλβαδόρ
1
Συρία
1
Ταϊλάνδη
2
Τυνησία
4
Τουρκία
5
Ταϊβάν
1
Ουκρανία
11
Ουγκάντα
7
Ηνωμένες Πολιτείες
213
Ουρουγουάη
4
Ουζμπεκιστάν
1
Βενεζουέλα
5
Βιετνάμ
1
Νότια Αφρική
3
Ζιμπάμπουε
1
