Cataldo Baglio, Aldo olarak bilinen bir İtalyan sanatçı, komedyen, aktör, senaryo yazarı ve yönetmen olarak oynayan ve komedyen trio Aldo, Giovanni ve Giacomo’nun bir üyesi olarak ünlü oldu.
Angela Finocchiaro, İtalyan bir aktris olup, 20 Kasım 1955'te Milano'da doğmuştur. Ailesinin kökleri Catania'dadır, çünkü babasının ailesi oraya aittir. Kariyerine 1970'lerde Quelli di Grock deneysel grubuyla başlamış, 'Spariamo alle farfalle', 'Felice e Carlina' ve diğer performanslarda yer almıştır. 1979'da Maurizio Nichetti tarafından yönetilen Ratataplan filmiyle sinemaya adım atmıştır. Bu erken dönemde ayrıca 1980 yılında Carlina Torta ve Amato Pennasilico ile birlikte tiyatro gösterisi Panna Acida 'da çalışmış ve 1982 ile 1983 yılları arasında Venedik Karnavalı yapımında yer almıştır. Finocchiaro’nun kariyeri 1980’lerde gelişmeye devam etti. 1982'den 1983'e kadar Arsenik ve Eski Danteller oyununda başrol oynadı ve 1984 yılında Teatro di Porta Romana’da bir seminere katıldı. 1985 yılında Giancarlo Cabella’nın Bocconcini monoloğuyla kabareye geçti ve daha sonra 1988'den 1989'a kadar onun Çin Gülü Odası adlı oyununu sahneledi. Bu dönemde aynı zamanda 1988 ile 1989 yılları arasında La TV delle ragazze televizyon programında da yer aldı. Son yıllardaki çalışmaları arasında Zelig (2003-2004) ve Mammamia! (2004) programlarındaki performansları ile 2004 yılında Report programında Teatro anatomico monoloğunu sergilemesi sayılabilir. Angela Finocchiaro, oyunculuk yeteneği nedeniyle önemli bir tanınma kazanmıştır. En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında iki David di Donatello ödülü kazandı: biri 2006'da *Söylemeyin* filmiyle, diğeri ise 2007'de *Tek Çocuğum Var* filmindeki Amelia Benassi rolüyle. *La bestia nel cuore* (2005) filmindeki performansı da büyük beğeni topladı ve Nastro d'argento, David di Donatello, Ciak Ciak d'oro ve Premio Wella Cinema Donna gibi birçok ödül kazandı. 2006'dan 2007'ye kadar *Miss Universo* filminde rol alarak İtalyan sinema ve tiyatrodaki varlığını sürdürdü.
Caterina Guzzanti, 5 Haziran 1976'da Roma'da doğan İtalyan bir hicivci ve oyuncudur. Politik katılım ve sanatsal ifade geçmişine sahip bir aileden gelir; babası Paolo Guzzanti eski bir milletvekiliydi ve Sabina ve Corrado Guzzanti adlı iki kardeşi de aynı zamanda hicivcilerdir. Ebeveynleri Paolo Guzzanti ve Germana Antonucci'dir. Caterina'nın kariyeri, 1997'de kardeşi Corrado tarafından yaratılan Pippo Chennedy Show'da bir performansla başladı. Daha sonra 1998'de kız kardeşi Sabina ile birlikte La posta del cuore programında başrolü paylaştı. Guzzanti'nin komedi tarzı genellikle parodi ve karakter yaratımını içerir ve günümüz İtalyan toplumunu araştırır. Özellikle 2007'den 2010'a kadar üç sezon boyunca yayınlanan 'Boris' adlı televizyon dizisindeki Arianna rolüyle tanınır ve bu rolde 2022'de dördüncü sezonda da yer almıştır. 'Boris' döneminde 'contessina' Orsetta Orsini de dahil olmak üzere bir karakter galerisi geliştirmiştir. 2012'de 'Un due tre stella'da CasaPound aktivistinin parodisini canlandırdığı Vichi'yi canlandırmıştır. Ayrıca 2008'de 'Parla con me'de Mariastella Gelmini ve Sarah Palin'i de parodileştirmiştir. Çalışmaları, Mart 2013'ten itibaren 'La prova dell’otto'yu sunmayı ve 2011'den 2013'e kadar Stefano Bollani ile birlikte 'Sostiene Bollani'yi sunmayı, ardından 2012'den başlayarak Davide Demichelis ile birlikte 'Nanuk - Prove d'avventura'yı sunmayı içermiştir. Kariyeri boyunca Caterina Guzzanti, hicivli yorumlara ve çeşitli işbirliklerine bağlılığını göstermiştir. 2021 yılında baskı altında performans sergileyerek İtalyan komedi şovu 'LOL - Chi ride è fuori'da yer almıştır. 2014'te Lo Stato Sociale ile 'L'Italia peggiore' albümünde işbirliği yapmıştır. Çalışmaları gelişimini sürdürerek oyuncu ve hicivci olarak çok yönlülüğünü kanıtlamaktadır.
Corrado Guzzanti, 17 Mayıs 1965'te Roma'da doğdu. İtalyan bir aktör, yönetmen, senarist, komedyen ve taklitçi olup, çağdaş İtalyan komedisinin önde gelen figürlerinden biri olarak tanınmaktadır. Paolo Guzzanti'nin soyunda, babası gazeteci ve politikacı olan Paolo Guzzanti ile görülebilen kamu hizmetine bağlılık vardır; aynı zamanda eski Sağlık Bakanı Elio Guzzanti'nin torunu ve sismolog Corrado Luigi Guzzanti'nin de büyük torunudur. Roma'daki XXXI 'Nomentano' Bilimsel Lisesi'ne gitti, ancak eğitimini tamamlamadı; Roma 'La Sapienza' Üniversitesi'nde felsefe okudu ve burada on bir sınavı tamamladı. Guzzanti kariyerine 1987'de kız kardeşi Sabina'nın 'Il tempo restringe' adlı oyununda yazarak başladı ve 1988'de televizyon programları için yazmaya devam etti. 1989'dan 1991'e kadar Antonio Ricci ile Mediaset'te işbirliği yaptı ve Serena Dandini'nin hicivli tiyatro topluluğunda rol aldı. 1991'den 1993'e kadar Avanzi televizyon programının yaratımına katıldı ve 1992'de Rokko Smithersons'u canlandıran bir komedyen olarak ün kazandı. Komedisi Monty Python, Saturday Night Live, İtalyan commedia all'italiana, Raimondo Vianello, Carlo Verdone, La Smorfia ve Renzo Arbore'den etkilenmiştir. Aynı zamanda 1992'de Avanzi 'den derlediği öğütleri içeren 'Il libro de Kipli' adlı kitabı yazdı ve yayınladı. Bu dönemde Speaker Dee Mò’nun ‘Questione di stile’ şarkısında yer aldı ve 1992'de Stefano Masciarelli ile birlikte 'Prima le donne' filminde ilk sinema deneyimini yaşadı. Guzzanti, politikacılar, gazeteciler ve ünlüler de dahil olmak üzere Vittorio Sgarbi, Gianni Minoli ve Gianfranco Funari gibi İtalyan figürlerini taklit etmesiyle tanınır. Televizyon için Pippo Chennedy (1997), sözde bir entelektüeli hicveden Brunello Robertetti ve sözde bir rahip olan Quelo gibi birçok akılda kalıcı karakter yarattı. 2006 yılında Fascisti su Marte (Mars'ta Faşistler) filmini yönetti. Çalışmaları arasında Il caso Scafroglia (2002) ve Aniene (2011-2012) gibi programlar oluşturmayı da içerir. Serena Dandini'nin 'Maddecheaò', 'Tunnel', 'Pippo Chennedy Show' ve 'L'ottavo nano' gibi birçok gösterisinde yer aldı ve Carla Signoris ile 'Avanzi'de komik skeçler sergiledi. 2010 yılında Forte dei Marmi Politik Satir Ödülü'nü aldı. Oyuncu, yönetmen, komedyen ve taklitçi olarak çalışmaya devam ediyor ve 'Milano-Roma' ve 'L'Ottavo nano' gibi gösterilerde yer alıyor.
Dado olarak bilinen, Gabriele Pellegrini sanat adı, komedi, kabare ve müzikle ilgilenen bir İtalyan sanatçıdır. Son yıllarda, etkinliğine şarkı tiyatrolarına odaklandı.
İtalya'da doğan Vincenzo “Enzo” Jannacci, şarkıcı-söz yazarı, cabarettist, piyanist, oyuncu, senaryo yazarı ve doktor, kendini savaş sonrası dönemin en önemli kahramanları arasında iddia ediyor.
Giacomo Poretti, İtalyan vatandaşıdır ve oyuncu, komedyen, film yönetmeni ve senarist olarak çalışmaktadır. 26 Nisan 1956'da Villa Cortese'de doğmuş olup, işçi sınıfı bir aileden gelmektedir. Erken dönemdeki tiyatro ilgisi, çocukken 'I Legnanesi' grubuna katılma girişimine yol açmış ancak başarılı olamamıştır. Oyunculuğa odaklanmadan önce jeolog, metalci ve hemşir gibi çeşitli işlerde çalışmış ve daha sonra 11 yıl boyunca Legnano'daki bir hastanede hasta bakıcılığı yapmıştır. Bu dönemde aynı zamanda kabare gösterilerinde yer almış ve politik aktivizme katılmıştır. Poretti'nin kariyeri, tiyatro eğitimi ve işbirlikleri aracılığıyla şekillendi. 1983 yılında Busto Arsizio'daki bir tiyatro okulundan mezun oldu, başlangıçta 'Il Conte di Carmagnola'da Francesco Sforza gibi rollerde sahne aldı ve 'Questa sera...'daki Sarelli karakteriyle tanındı. 'Hansel e Strüdel' kabare ortaklığı 1984 yılında kuruldu ve Giacomo Poretti ile Marina Massironi'yi bir araya getirdi. Kritik bir an, 1985 yılında Sardinya'da bir tatil köyünde şef olarak çalışması ve o sırada 'I Suggestionabili' grubunun bir parçası olan Aldo Baglio ve Giovanni Storti ile tanışmasıyla geldi. Daha önceki işbirliğinin bir sonucu olarak 1991 yılında 'Aldo, Giovanni e Giacomo' adlı komedi grubu ortaya çıktı. 'Aldo, Giovanni e Giacomo' üçlüsü, birçok film ve sahne gösterisiyle önemli bir tanınma kazandı. Poretti özellikle Carlo Turati ile birlikte yarattığı Tafazzi karakteri ve buna bağlı olarak 'tafazzista' ve 'tafazzismo' terimleri ile bilinir. Üç Adam ve Bir Bacak (1997), Hayat İşte (1998), Bana Mutlu Muyum Diyin (2000) ve Al, John ve Jack Efsanesi (2002) gibi filmlerde ortak yazarlık ve oyunculuk yaptı. Üçlüyle yaptığı çalışmaların yanı sıra Poretti, solo projelerde de yer aldı; 2018'de televizyon programı Scarp de' tenis 'i sunarak ve aynı yıl tiyatro oyunu 'Fare un’anima'da rol alarak. 2019'dan beri Milano'daki Teatro Oscar'ı yönetiyor ve 2022'de PoretCast podcast'ini başlattı. Aynı zamanda yayınlar için de yazarlık yaptı; 2010'larda La Stampa 'da köşe yazarı oldu ve Cizvit dergisi Popoli'ye 'Scusate il disagio' sütunuyla katkıda bulundu. Giacomo Poretti ve Marina Massironi 1986'dan 1990'a kadar evli kaldı; şu anda Daniela Cristofori ile evli ve birlikte 2006 doğumlu bir oğulları var, Emanuele.
Giovanni Storti, İtalyan profesyonel olarak, bir komedyen, aktör, ekran yazarı ve yönetmen ve yönetmen ve ünlü trio Aldo, Giovanni ve Giacomo'ın üç üyesinden biridir.
Oreste Lionello bir tercüman, cabaret sanatçısı, yönetmen, diyalog yazarı, mizahcı ve İtalyan televizyon sunucusu olmuştur.
İtalya'nın Torino kentinde 29 Ekim 1964'te doğan Luciana Littizzetto, komedi oyuncusu, radyo kişiliği ve mizah ustası olarak çalışan İtalyan bir eğlence insanıdır. Ailesinin Bosconero kökenleri olmasına rağmen, Torino'nun San Donato semtinde büyüdü. Babası Pietro Littizzetto ve annesi Antonietta Dezzutto'dur. Sık sık 'Lucianina' ismiyle şefkatle anılır. Littizzetto'nin kariyeri, G. Verdi Konservatuvarı'nda aldığı eğitimle başladı. Littizzetto, 1984 yılında burada piyano diplomasını tamamladı; daha sonra 1990 yılında Torino Üniversitesi İnsan Bilimleri Fakültesi'nden lisans derecesi aldı. Ayrıca Moncalieri'de bir oyunculuk okuluna gitti ve Carlo Levi okulu bünyesinde dokuz yıl boyunca kısa bir süre öğretmenlik yaptı. Daha geniş kitleler tarafından tanınmadan önce Littizzetto, Torino ve çevresindeki tiyatrolarda sahne aldı ve aynı zamanda uluslararası diziler için seslendirme çalışmaları yaptı. Rai Radio 2'deki Hit Parade programıyla debut yaptı ve Maurizio Costanzo Show'a katılarak daha geniş bir tanınırlık kazandı; bu da onun eğlenceye odaklanmasını sağladı. 1990'larda Zelig kabare gösterisi, İtalyan komedisindeki yerini daha da sağlamlaştırdı. Littizzetto, hiciviyetçi mizahı sayesinde öne çıkmıştır ve sıklıkla hükümet yetkililerini ve dini liderleri hedef almaktadır. 1993 yılında Cielito Lindo adlı televizyon dizisinde Sabrina karakterini canlandırmış ve "Minchia Sabbry!" repliğiyle hatırlanır. 2014 yılına kadar 14 mizah kitabı yazmış, genellikle genital organlara Walter ve Iolanda isimlerini vermiştir. Çalışmaları arasında Avanzi (Rai Tre) gösterileri ve Tutti giù per terra ve Tre uomini e una gamba gibi filmlerdeki rolleri bulunmaktadır. 1997'den beri Mai dire gol programında düzenli konuk olmuştur ve 2013 ve 2014 yıllarında Fabio Fazio ile birlikte Sanremo Müzik Festivali'ni sunmuştur. 2007 yılında İtalyan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı tarafından De Sica Ödülü ile onurlandırılmış ve 2013 ve 2014 yıllarında İtalyan televizyonunda Yılın En İyi Kadın Oyuncusu olarak tanınmıştır. Şu anda düzenli olarak Rai 3'ün akşam programı Che tempo che fa'da yer almaktadır ve 15 Ekim 2023 tarihinden itibaren Littizzetto ve Fabio Fazio, Warner Bros Discovery ağına (NOVE) geçiş yapacaklardır. Özellikle, Bari bölgesinde zeka ve aklı temsil eden bir onur nişanı olan "Gran cornuta 2021" unvanını Putignano Karnavalı'ndan almıştır.
Massimo Ghini, 12 Ekim 1954'te Roma'da doğan İtalyan bir oyuncudur. Ebeveynleri üç yaşındayken ayrılmış; babası Parma'lıyken annesi Romalıydı. Kariyerine turistik köylerde eğlence insanı olarak başladı ve erken dönemlerde seslendirme sanatçısı ve radyo sunucusu olarak da çalıştı. Bu şekillenme yıllarında Fabrizio Bentivoglio ve Armando De Razza ile arkadaş oldu ve tiyatro oyuncusu olarak erken tanınırlık kazandı. Massimo Ghini, Franco Zeffirelli, Giorgio Strehler, Giuseppe Patroni Griffi ve Gabriele Lavia gibi önemli yönetmenlerle işbirliği yapmış ve hatta Shakespeare'in Otello 'sunda Vittorio Gassman ile birlikte sahneye çıkmıştır. Ghini’nin film kariyeri, Speed Cross (1979) filmindeki bir rolle başladı. Kariyeri boyunca birçok filmde rol aldı, bunlar arasında La neve nel bicchiere (1984), Secrets Secrets (1984), Lethal Obsession (1987), Federico karakterini canlandırdığı Italia-Germania 4-3 (1990) ve Living It Up (1994) sayılabilir. Ayrıca Celluloide (1996) filminde Roberto Rossellini'yi canlandırdı ve Via da Las Vegas filminde Nicolas Cage'in seslendirmesini yaptı. Uluslararası tanınırlığı, La tregua (1997) filmindeki rolüyle kazandı. Filmografisi Paolo Virzì’nin La bella vita (1994) ve babasını canlandırdığı Tea with Mussolini (1999) filmlerinde yer aldığı gibi uzanıyor ve 1999'da Francis Ford Coppola tarafından yönetilen bir Illycaffè reklamında da rol aldı. Massimo Ghini'nin çalışmaları sinemayla sınırlı kalmıyor. Segreti segreti (1984) filminde Kaptan Felici olarak rol aldı ve Compagni di scuola (1988) filminde Valenzani'yi canlandırdı. Minidizi Papa Giovanni - Ioannes XXIII (2002) filminde daha sonra Papa II. John olarak tanınan Angelo Roncalli'yi canlandırdı ve 2005 yılında telefonun icadı hakkında çekilen bir televizyon filminde Antonio Meucci'yi oynadı. Raccontami dizisinde (2006-2008) başrolü üstlendi ve 2005 ile 2010 yılları arasında Neri Parenti'nin çeşitli cinepanettoni filmlerinde yer aldı. 2011 yılında şarkı yarışması Lasciami cantare! 'ı kazandı ve La Cage aux Folles müzikalinde rol aldı. 2014 yılında Agon Channel'ın lansman etkinliğini sundu ve Non si ruba a casa dei ladri (2016) filminde yer aldı. Şu anda Hotel Costiera (2025) filminde rol alması planlanıyor ve en son olarak The New Pope (2020) filminde başrolü üstlendi.
İtalyan bir film oyuncusu, komedyen ve televizyon sunucusu olan Raimondo Vianello, 7 Mayıs 1922'de Roma'da doğdu. Gençliğini Pula'da geçirdi ve 87 yaşında, böbrek yetmezliği nedeniyle 15 Nisan 2010'da Milano'da hayata veda etti. Sanatsal kariyeri altmış yılı kapsayarak Mike Bongiorno ve Corrado ile birlikte İtalyan televizyonunun kurucu babalarından biri olarak yerini aldı. Vianello Roma'da doğdu ancak dalma kıyılarında onlarca yıl geçirdikten sonra Milano'ya taşındı ve burada yaşadı ve öldü. Vianello'nun kariyeri 1940'ların sonlarında başladı; başlangıçta filmde komik bir oyuncu ve senarist olarak çalıştı. İtalyan Sosyal Cumhuriyeti sırasında Bersaglieri'de kısa bir süre er olarak görev yaptı, 1943'te yaklaşık 20-21 yaşında katıldı ve II. Dünya Savaşı sırasında Amerikan askerleri tarafından esir alındı. Pisa yakınlarındaki bir savaş esiri kampında zaman geçirdi; bu deneyim, ebeveynlerinin arzuladığı askeri veya hukuk kariyerinin yerine oyunculuk yapma kararı vermesini etkilemiş olabilir. Bu dönemde Dario Fo, Enrico Maria Salerno ve Walter Chiari gibi gelecekteki önde gelen isimlerle aynı kampta bulundu. 1954'ten 1959'a kadar Ugo Tognazzi ile birlikte hicivli şov olan Un due tre 'yi sundu; bu program, 1959'da Başkan Giovanni Gronchi hakkındaki bir skeç nedeniyle durduruldu. Kariyeri boyunca Vianello, 1947 ile 1968 yılları arasında 79 filmde rol aldı ve birçok televizyon programını sundu. Bunlar arasında 1970'lerde RAI'deki çeşitli Cumartesi şovları, Zig Zag ve Il gioco del 9 gibi bilgi yarışmaları ve 1991'den 1999'a kadar olan spor tartışma programı Pressing yer alıyordu. Vianello ayrıca 1998 yılında Sanremo Müzik Festivali'nin sunuculuğunu da yaptı. Belki de en iyi bilinen çalışması, hem kendisinin hem de oyuncu eşi Sandra Mondaini'nin rol aldığı sitcom Casa Vianello 'ydu; ikisi de 1962'de evlenmişti. Şov 1988'den 2008'e kadar yayınlandı ve Canale 5 ile daha sonra Rete 4'te yayınlandı; Vianello ve Mondaini kendilerini canlandırdılar. Son ortak görünümleri ise 2008 yılında çekilen televizyon filmi Crociera Vianello 'da gerçekleşti.
Arnavutluk
Ermenistan
Arjantin
Avusturya
Avustralya
Azerbaycan
Belçika
Bulgaristan
Benin
Brezilya
Kanada
İsviçre
Şili
Kamerun
Çin
Kolombiya
Çekya
Almanya
Danimarka
Dominik Cumhuriyeti
Cezayir
Estonya
Mısır
İspanya
Finlandiya
Fransa
Birleşik Krallık
Gana
Yunanistan
Guatemala
Macaristan
Endonezya
İrlanda
İsrail
Hindistan
Irak
İran
İtalya
Jamaika
Japonya
Kenya
Güney Kore
Kazakistan
Lübnan
Letonya
Fas
Myanmar (Burma)
Malta
Malavi
Meksika
Malezya
Nijerya
Nikaragua
Hollanda
Norveç
Nepal
Yeni Zelanda
Peru
Filipinler
Pakistan
Polonya
Portekiz
Katar
Romanya
Sırbistan
Rusya
Suudi Arabistan
İsveç
Slovenya
Slovakya
Tayland
Tunus
Türkiye
Tayvan
Ukrayna
Uganda
Amerika Birleşik Devletleri
Uruguay
Özbekistan
Vietnam
Güney Afrika
