Chuck - fıkra anlatan GiggleTime çizgi film komedyeni
Android için GiggleTime
Google Play'de ücretsiz
Uygulamayı indirin
GiggleTime - fıkralar, komedyenler ve komedi gösterileri GiggleTime
Menü
Premium'a Yükselt Şaka Gönder Komedyenler Komedi gösterileri En çok takip edilen komedyenler Hakkımızda SSS İletişim Komedyen ekle
Uygulamayı indirin
Bizi takip edin

Yasal
Gizlilik Politikası Hizmet Şartları Çerez Politikası İade ve İptal Politikası Kaynaklar
Giriş yap
Dil
Kategoriler
Ayarlar
Dil Türkçe Türkçe
Güvenli Mod
Rastgele Şaka Otomatik Oynatma
Bildirimler
Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

E ile başlayan Doğrulanmış Tümünü temizle
79 komedyenden 49-60 gösteriliyor
Elisabeth Volkmann (1936–2006), komedyen (Almanya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Almanya

Elisabeth Volkmann

Elisabeth Volkmann, eine deutsche Darsteller ve Funnyerin, erlangte größte Bekanntheit durch ihre Mitwirkung in der saçmaen Fernsehkomödie Klimbim, die von 1973 bis 1979 ftf und ein Milyoner Später yalanh sie der Figur Marge Simpson ihre Stimme für die deutsche Synchronisation von The Simpsons. Essen geboren'de Sie wurde ve München'da bir sürü yıldız.

Elke Winkens, komedyen (Almanya) – Kabare
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Almanya

Elke Winkens

Elke Winkens, Alman bir aktris, 25 Mart 1970'te Linnich'te doğdu ve şu anda 56 yaşında. Bekar ismi Fischer olan Elke’nin ailesi, babasının Alman mühendisi olarak çalışması nedeniyle sık sık taşındı ve bu durum, Ratheim, Hückelhoven (Almanya) gibi Almanya’nın yanı sıra Hollanda, Belçika ve Afrika’da da çocukluk deneyimleri yaşamasına neden oldu. Düsseldorf, Salzburg, Viyana ve Berlin gibi çeşitli yerlerde yaşıyor ve Avrupa Birliği çalışma izinlerine sahip. Elke Winkens’in ilk eğitimi, altı yaşında bale dersleri alarak ve dokuz yaşında sahneye çıkarak başladı. 1978 ile 1986 yılları arasında profesyonel bir jimnastikçi olarak kariyerine devam etti ve yer hareketlerinde birçok galibiyet elde etti. 1989'dan 1991'e kadar Londra Studio Centre School'da burslu olarak eğitimine devam etti, ardından 1991'den 1994'e kadar Viyana’daki Musical School am Theater an der Wien’de şarkı, dans ve oyunculuk alanlarında devlet diploması aldı. KG Roathemer Wenk için 'Tanzmariechen' olarak dans ve tiyatro yapımlarında yer aldı. Elke Winkens, Die Hektiker kabare grubuyla çalışmaya başlayarak televizyonda yer aldı. 1996-1997 yılları arasında Cell-O-Fun (1996-1997), 1998’de One ve özellikle 2002’den 2004’e kadar Inspector Rex'te Niki Herzog rolünü üstlenerek Almanya'da büyük bir başarı elde etti. 2000 yılından itibaren birçok film ve dizide yer aldı; bunlardan 2010 yapımı Arschkalt'ta Lieke karakterini canlandırdığı ve 2010 yapımı Adel dich'te Corona Gräfin von Hepp olarak rol aldığı dikkat çekicidir. 2025 yılında *Nasıl Normal Olunur ve Diğer Dünyanın Tuhaflığı* filminde önemli bir rolü oldu; bu çalışma daha sonra 75. Berlin Uluslararası Film Festivali’nin Perspektifler bölümünde gösterilmek üzere seçildi. Bu film için 2026 yılında En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında Avusturya Film Ödülü'nü kazandı ve Filmde En Popüler Kadın Oyuncu olarak Romy ödülüne aday gösterildi.

Emilio Disi (1943–2018), komedyen (Arjantin) – Skeç komedisi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Arjantin

Emilio Disi

Emilio Disi, 2 Ocak 1943'te Buenos Aires'de Emilio Roberto Parada olarak doğdu ve neredeyse beş on yılı kapsayan bir kariyeri olan Arjantinli bir oyuncuydu. Eğlence yolculuğuna 1959'da Historia de jóvenes programıyla başladı ve 1968'den 2017'ye kadar aktif olarak çalışmaya devam etti. Sanatçı adı olan "Disi", 'Óptica Disi' adlı bir optik dükkanın numarasından türetilen telefon rehberinden rastgele seçilmiştir. Akciğer kanseriyle mücadele ettikten sonra 14 Mart 2018'de Buenos Aires'de 75 yaşında vefat etti. Kariyeri boyunca Disi, birçok film ve televizyon dizisinde rol aldı. Başlangıçtaki rolleri arasında El Tobogán (1971), Los Golpes bajos (1974) ve La Aventura explosiva (1977) yer alıyordu. Los hijos de López (1980) filmindeki rolüyle önemli bir tanınma kazandı ve 1980'lerde El telo y la tele (1985), Los bañeros más locos del mundo (1987) ve Bañeros II, la playa loca (1989) gibi birçok başarılı filmde başrol oynadı. Guillermo Francella ile birlikte Los Extermineitors film serisinde de yer aldı, ancak Francella ile anlaşmazlık nedeniyle son iki filmde yer almadı. Televizyon çalışmaları arasında Dinamitados (2004), Tercer tiempo (2003) ve 099 Central (2002) yapımlarında rol aldı, ayrıca sık sık 'Susana Spadafucile' skeçinde Mariano Garipetti karakterini canlandırdığı Susana Giménez (1998) programında da yer aldı. Disi’nin komik yeteneği, Stress (1990 ve 1998) ve Rompeportones (1998) gibi çeşitli rollerde kendini gösterdi. Ayrıca Iturralde, Los (2000) dizisinde Emilio Iturralde karakterini canlandırdı ve Todas las azafatas van al cielo (2002) ve Soy tu karma (2017) filmlerinde yer aldı. Kariyerinin ilerleyen dönemlerinde, Muerte en Buenos Aires (2014) ve Los únicos (2011) filmlerinde başrol oynadı ve Todos contra Juan (2008) filminde kendisini canlandırdı. 2008’den 2009’a kadar süren La jaula de las locas oyununda da sahne aldı. Son performansı ise 2017 yılında gerçekleşti.

Emma Molin, komedyen (İsveç)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İsveç

Emma Molin

Emma Molin, 16 Mayıs 1979'da Västerhaninge'de doğan İsveçli bir aktris, komedyen, yönetmen, senarist ve program sunucusudur. 1997'de Grotesco komedi grubuna katılmasıyla birlikte İsveç eğlence dünyasında önde gelen bir figür olarak yer edinmiştir. Grotesco üyesi olarak hem yazarlık yapıyor hem de performans sergiliyor, bu da onların kendine özgü mizah anlayışına katkıda bulunuyor. Grotesco ile olan ilişkisi kariyerinin başlarında başlamış ve profesyonel yolculuğunun önemli bir başlangıcı olmuştur. Molin’in çok yönlülüğü çeşitli mecralarda kendini gösteriyor. 2018 yılında Amanda Ooms ile birlikte sahne aldığı Grammis Ödülleri gibi prestijli etkinlikleri sunmuş ve SVT’de 2019 ve 2020 yıllarında Gulbaggegalan’ı sunmuştur. Televizyon ve film çalışmalarının yanı sıra, oyuncu Kanal5 komedi programı 'Partaj'da yer almış ve Sveriges Radio’nun ‘Pang Prego’ programında da rol almıştır. Ayrıca 'Labyrint,' 'Robins' ve 'Scoop' gibi televizyon programlarında ve 'Puss' ile 'The Stig-Helmer Story' filmlerinde de görülmüştür. Dahası, 2018 yılında komedi mesleğindeki cinsiyet eşitsizliğine odaklanan bir çalışma olan Grotesco bölümü 'Ladies Night'ı yönetmiş ve yazmıştır. 2022 yılında da 'Göta kanal 4 – Vinna eller försvinna' filmini yönetmiştir. 2013'ten 2015'e kadar Molin, Sveriges Radio UR dizisi 'Livet i Bokstavslandet' içinde önemli bir görev üstlendi. 2018'de Hanna Dorsin ile birlikte 'På spåret' programına katıldı ve daha sonra COVID-19 kısıtlamaları nedeniyle bir otelde düzenlenen 2021 P3 Guld'unun sunuculuğunu paylaştı. Aynı zamanda 'Alla mot alla' adlı oyun şovunda da birçok kez yer aldı. Özel hayatında, Grotesco üyesi olan Jakob Setterberg ile evlendi ve ondan iki çocuğu oldu; çift 2020 yılında boşandı. 2018'de 'Sommar i P1' programını sundu ve hayatı ve kariyeri hakkında bilgiler paylaştı.

Enrique Pinti (1939–2022), komedyen (Arjantin) – Hiciv
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Arjantin

Enrique Pinti

Enrique Pinti, 7 Ekim 1939'da Buenos Aires'de doğan, tiyatro, sinema, televizyon ve yazarlık alanlarını kapsayan çok yönlü bir kariyere sahip Arjantinli bir aktör ve komedyendi. 83 yaşında, 27 Mart 2022'de Buenos Aires'de hayata veda etti. Pinti’nin çalışmaları oyuncu, mizahçı, tiyatro yönetmeni, senarist, yazar ve oyun yazarı gibi çeşitli rolleri içeriyordu; hem çocuklar hem de yetişkinler için yazdı. Erken dönemdeki eğitimi İspanyolca, edebiyat ve Latin öğretmenliği olmak üzere dersler almayı kapsadı ve daha sonra Tiyatro Tarihi dersleri vererek Mario Pasik gibi öğrencilere rehberlik etti. Pinti'nin komedi tarzı, hızlı konuşma tarzıyla sıklıkla küfürler ve hakaretler içeren Arjantin siyaseti ve tarihi üzerine uzun monologlarla karakterizeydi. Müzikal bölümler bu performansların içine entegre ediliyordu. Gösterileri, sık sık Arjantin'in geçmişi ve bugünü hakkında alternatif bir bilgi kaynağı olarak görülüyordu. Antonio Gasalla ve Carlos Perciavalle ile birlikte Río de la Plata bölgesinin önde gelen kafe-konser türü figürlerinden biri olarak kabul edilir. "Salsa Criolla" (1990'ların başı) ve "Candombe Nacional" gibi önemli yapımlar, önemli başarılar elde etti. Kariyeri boyunca Historias recogidas (1973-1975), El show de Enrique Pinti (1980-1981), Vote Pinti (1983) ve Antes de que me olvide (2010) gibi birçok gösteride sahne aldı. Perde sonrası, Pinti birkaç Arjantin filminde hem hicivli hem de trajik karakterleri canlandırarak yer aldı. Juan que reía (1976), Esperando la carroza (1985), Flop (1990), Perdido por perdido (1993), Tango (1998) ve Arregui, la noticia del día (2001) gibi yapımlarda başrol oynadı. Aynı zamanda 1969'dan itibaren La Botica del Ángel , Casino ve La luna de canela gibi televizyon programlarına da katkıda bulundu. Pinti, Chicago , Filomena Marturano , Yo quiero a mi mujer ve Los locos Addams gibi tiyatro eserlerini uyarladı ve The Young Frankenstein 'dan şarkıları da yeniden yorumladı. Ayrıca Hairspray , The Producers ve Anything Goes gibi müzikal komedilerde de rol aldı. Diyabet komplikasyonları nedeniyle 5 Mart 2022'de Buenos Aires'te hastaneye kaldırıldı ve ölümünden önce tedavi gördü. Antonio Gasalla ile 1973'ten 1980'lerin başlarına kadar Gasalla'nın tüm gösterilerini ortak yazarlığı yaparak Arjantin eğlence dünyasındaki yerini daha da sağlamlaştırdı.

Enrique San Francisco (1955–2021), komedyen (İspanya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İspanya

Enrique San Francisco

Quique San Francisco, Rogelio Enrique San Francisco Cobo olarak da bilinen, İspanyol bir oyuncu ve komedyendi. 10 Mart 1955'te Madrid'de doğmuş ve 1 Mart 2021'de orada, şiddetli bilateral pnömoni için hastaneye kaldırıldıktan sonra pnömoni nedeniyle hayatını kaybetmiştir. Babası oyuncu Vicente Haro ve annesi Enriqueta Cobo (Queta Ariel) idi ve Vicente Haro Vidal adında bir erkek kardeşi vardı. Çocukluğunu annesiyle birlikte Barselona'da geçirmiştir. San Francisco, oyunculuk kariyerine çok genç yaşta başladı; altı yaşında reklam işlerinde yer aldı ve 1965'te on yaşındayken Televisión Española'daki Santi, botones de hotel programında rol aldı. İki yıl sonra El sueño de una noche de verano ile tiyatro sahnesine adım attı ve ardından Frankie y la boda (1965) filminde yer aldı. 1975'ten itibaren kendini oyunculuğa adadı, kısa bir süre Madrid Aktörler Atölyesi'ne katıldıktan sonra aynı yıl Madrid'e taşındı. 1975 yılında Fernando Fernán Gómez'in yönettiği El pícaro dizisinin iki bölümünde rol aldı. 1970'lerin ve erken 1980'lerin boyunca sinemada aktif olarak çalıştı, özellikle Eloy de la Iglesia tarafından yönetilen 'cine quinqui' türünde filmlerde yer aldı; bunlar arasında Navajeros (1980), Colegas (1982) ve El pico (1983) sayılabilir. Ayrıca Ernesto (1979) ve Maravillas (1981) gibi filmlerde de rol aldı. San Francisco’ın kariyeri sinema, televizyon, tiyatro ve radyo gibi alanları kapsıyordu. Loquillo y Trogloditas ve La Fuga gibi grupların kayıtlarında sesiyle katkıda bulundu ve Rosario Flores ve diğerlerinin müzik videolarında rol aldı. 2001'den 2008'e kadar popüler televizyon dizisi Cuéntame cómo pasó ’da Tinín karakterini canlandırdı. Ayrıca El club de la comedia ve No somos nadie gibi programlarda da yer aldı. En İyi Yardımcı Aktör dalında iki Goya Ödülü'ne aday gösterildi; 1990'da Orquesta Club Virginia ile, 1993'te ise El baile del pato ile. Son film görünüşleri 4 latas (2017) ve Sin rodeos (2018) yapımlarında oldu. Film Akademisi’nin bir üyesiydi ve kendini güldürme yeteneği vardı. İspanyol mizahına ve oyunculuğuna katkılarıyla hatırlanıyor; Mariano Barroso onu 'grandísimo actor, vulnerable, brillante y querido por todos' (büyük oyuncu, savunmasız, parlak ve herkes tarafından sevilen) olarak tanımladı.

Enrique Serrano (?–1965), komedyen (İspanya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İspanya

Enrique Serrano

Serrano, 1902'de on bir yaşında Humberto Zurlo’nun topluluğuyla 'Tranquera'da sahne alarak kariyerine başladı. Ayrıca Pepe Podestá’nın grubunda ışıkçı ve rekvizit ustası olarak çalıştı ve Tony Tranquerita ve Pierrot Saltarín isimleriyle sirklerde performans sergiledi. Labardén Çocuk Tiyatrosu’nda eğitim gördü ve erken yaşta sahneye olan bağlılığını gösterdi. Serrano'nun film kariyeri, 1910'da *La batalla de Maipú* ile başladı ve 1916'da başka bir sessiz film olan *Hasta después de muerta* izledi. 1935 ile 1964 yılları arasında yaklaşık 40 filmde yer aldı; *Muchachas que estudian* (1939) ve *Así es la vida* (1939) gibi filmlerde başrol oynadı. Kariyeri boyunca 80'den fazla filmde rol aldı, bunlar arasında 1935 yapımı *El alma del bandoneón* da vardı. Sık sık 'çanta' veya dolandırıcı karakterlerini canlandırarak komik kişiliğine katkıda bulundu. Arjantin sinemasının Altın Çağı'nda, 1940 ile 1955 yılları arasında 30'dan fazla filmde başrol oynadı. 1941 yılında Mirtha Legrand ile birlikte çekilen başarılı film *Los martes, orquídeas*’da yer aldı ve sık sık yönetmen Manuel Romero ve komedyen Niní Marshall ile işbirliği yaptı. Serrano, klasik Arjantin sinemasının en büyük komedi oyuncularından biri olarak kabul ediliyordu ve komik performanslarıyla tanınıyordu. Lumiton stüdyoları için geniş çapta çalıştı ve 1940'lar ve 1950'ler boyunca birçok filmde rol aldı, bunlar arasında Un hombre solo no vale nada (1949) da yer alıyordu. Son film görünümü 1964 yılında Cuidado con las colas filminde oldu. Florencio Parravicini’nin ekibinde Roberto Casaux ve Guillermo Battaglia ile birlikteydi. Buenos Aires'te 20 Aralık 1965'te, 74 yaşında hayatını kaybetti. Arjantin sinemasına katkılarıyla hatırlanıyor ve oyuncu Tina Serrano kızı olarak geride kaldı.

Enzo Iacchetti, komedyen (İtalya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Enzo Iacchetti

Vincenzo Iacchetti, profesyonel olarak Enzo Iacchetti olarak tanınır, stand-up komedi, oyunculuk, televizyon sunuculuğu ve şarkıcılığı kapsayan çeşitli bir kariyere sahip İtalyan bir eğlence insanıdır. 31 Ağustos 1952'de Castelleone'da doğdu ve çocukluğunu Varese iline bağlı Maccagno'da geçirdi. Ebeveynleri Antonio (1918-1975) ve Maria (1926-2016)'ydı. Erken dönemdeki etkileri arasında Adriano Celentano, Giorgio Gaber ve Enzo Jannacci yer aldı ve bu da onu oratoryo tiyatrosunda performans yapmaya başlaması için ilham verdi. Iacchetti'nin profesyonel yolculuğu, vaftizler ve düğünler gibi etkinlikler için pizzacılarda ve restoranlarda sahne alarak başladı. Muhasebe eğitimi almıştı ancak bunu bir kariyer olarak takip etmedi, bunun yerine komünist olarak siyasi aktivizmle uğraştı ve 1971'de seçilmiş belediye meclisi üyesi olarak görev yaptı. 1976'dan 1978'e kadar Lugano'daki Globus seyahat acentesinde sınır görevlisi olarak çalıştı. 1978'de Radio Tresa'da programcı ve röportajcı rolünü üstlendi ve tüm programlama görevlerini yürüttü. Komedi kariyeri, 1978'in sonlarında Milano'daki Derby Kulübü'nde Francesco Salvi, Giorgio Faletti, Walter Valdi, Giobbe Covatta, Malandrino e Veronica ve I Gatti di Vicolo Miracoli gibi diğer komedyenlerle birlikte sahne almaya başladığında ivme kazandı; bu işbirliği 1985'e kadar devam etti. Iacchetti’nin televizyon debut’u 1981 yılında Il Sabato dello Zecchino programıyla gerçekleşti. 1990’ların başlarında Maurizio Costanzo Show’a katılarak geniş çaplı popülerlik kazandı ve kendine özgü ‘bonsai’ şarkılarıyla tanındı—kısa, gerçeküstü ve çoğu zaman anlamsız besteler. 1991 yılında bu şiirleri ve şarkıları içeren bir albüm yayınladı. 1994’ten 2026’ya kadar Ezio Greggio ile birlikte popüler televizyon programı Striscia la notizia’yı sundu. Çalışmaları televizyonla sınırlı kalmadı; 1995 yılında Come quando fuori piove filminde başrol oynadı ve Rai, Mediaset ve Telemontecarlo için birçok başka programda da yer aldı. 2009 yılında hafızası olmayan bir SüngerBob KarePant’ın seslendirmesini yaptı. Iacchetti’nin mesleğine olan bağlılığı, televizyonda ve sahnedeki devam eden performanslarıyla örneklendiriliyor; 2010 yılında Velone’u sunması ve 2009 yılında yayınlanan Giorgio Gaber şarkılarının cover’larından oluşan bir albüm olan Chiedo scusa al signor Gaber gösterisi için 2010 yılında ‘Riccio d'argento’ ödülünü alması gibi.

Enzo Maggio (1902–1978), komedyen (İtalya) – Taklitler, Fiziksel komedi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Enzo Maggio

Enzo Maggio, Vincenzo Maggio olarak 10 Ekim 1902'de İtalya’nın Napoli şehrinde doğdu; İtalyan bir aktör ve komedyendi. Büyük bir sanatçı ailesinden geliyordu; on iki kardeşi vardı ve ebeveynleri de sanatla ilgileniyordu. Babası Domenico Maggio, Neapolitan sceneggiata gösterilerini öncülük etmesiyle tanınan bir aktör, şarkıcı ve tiyatro yönetmeniydi. Enzo Maggio, 75 yaşında, 13 Temmuz 1978'de Napoli’de vefat etti. Maggio’nun kariyeri tiyatroda başladı; II. Dünya Savaşı öncesinde ve sırasında avanspettacolo tiyatrolarında çıraklık eğitimi aldı. Özellikle macchiette performanslarında uzmanlaştı, pantomim, karakter çalışması ve komik zamanlamaya odaklandı. Özellikle komedyen Larry Semon’u (Ridolini) taklitleriyle tanınırdı. Sık sık Dante, Beniamino, Pupella ve Rosalia Maggio kardeşleriyle sahne paylaştı, genellikle Neapolitan komedi yapımlarında yer aldı. Sanatsal eğitimi ağırlıklı olarak sahne üzerinde gerçekleşti. Savaşın ardından Maggio, çoğu zaman karakter rolleriyle tanınan, üretken bir sinema kariyerine yöneldi. İlk film deneyimini 1950’de à arrivato il cavaliere! ve Vita da cani ile yaşadı. Lo sceicco bianco (1952) – Federico Fellini tarafından yönetildi –, Totò a colori (1952) ve Ulisse (1954) gibi 40’tan fazla filmde rol aldı. Ayrıca Totò ile La banda degli onesti (1956) filminde işbirliği yaptı ve Napoletani a Napoli (1955-1956) ve La Venere coi baffi (1956-1957) gibi tiyatro yapımlarında yer aldı. Eleştirmenler onun komedi tarzını, iyi Napolili oyuncularının tipik olan, doğaçlama ve karikatürize olarak tanımladılar. Mario Monicelli, Steno, Aldo Fabrizi, Giuseppe De Santis, Mario Mattoli ve Renato Rascel gibi yönetmenlerin filmlerinde rol aldı. Son filmi Dino Risi’nin Primo amore (1978) filmiydi ve ölümünden sonra yayınlandı.

Eric Morecambe (1926–1984), komedyen (Birleşik Krallık) – Skeç komedisi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Birleşik Krallık

Eric Morecambe

Eric Morecambe, 14 Mayıs 1926'da Lancashire, Morecambe'de John Eric Bartholomew olarak doğan İngiliz bir komedyen ve eğlence insanıydı. Doğduğu kasabadan türetilen 'Morecambe' sahne adını kullandı. Doğumunun yüzüncü yıldönümü 2026'da kutlanacak. 28 Mayıs 1984'te 58 yaşında hayatını kaybetti. Genç yaşlardan itibaren hem komedyen hem de eğlence insanı olarak bir kariyer geliştirdi ve birçok yetenek yarışmasında başarı kazandı, özellikle 1940 yılında Hoylake'de düzenlenen bir yarışmada. 14 yaşında, 1940 yılında okulu bıraktı ve Ernest Wise ile düo olarak çalışmaya başladı. 1940 civarında vaudeville tiyatroları çevresinde tanıştılar ve 1940 yılında Liverpool Empire'da sahneye çıktılar. Ortaklık, II. Dünya Savaşı tarafından kısa bir süre kesintiye uğradı; Mayıs 1944'ten itibaren 11 ay boyunca Accrington'da madenci olarak hizmet etti ve sağlık sorunları nedeniyle emekliye ayrıldı. George Formby ve Ernie'nin soyadını kısaltmasından ilham alarak Morecambe ve Wise sahne isimlerini benimsediler. Ortaklık, Morecambe'in 1984'teki ölümüne kadar sürdü. Morecambe ve Wise ikilisi, 'Sunday Night at the London Palladium' ve 'Double Six' gibi televizyon programlarında yer aldı ve Associated Television tarafından yayınlanan 'Two of a Kind' dizisinin (1961-1968) başrolünü üstlendiler; 1963 yılında The Beatles bu programa konuk olarak katıldı. 1968'de BBC'ye geçişleri büyük bir popülariteye yol açtı ve Eddie Braben 1969'dan itibaren ana yazar olarak görev yapmaya başladı, bu da şov için 'altın çağ'ı temsil etti. 'The Morecambe & Wise Show' muazzam bir popülarite kazandı ve görünmek için can atan ünlüler çekti; ünlü bir skeçte Eric, orkestra şefi Andre Previn'i 'Andrew Preview' olarak hicivle eleştirdi. 1968 ile 1977 yılları arasında BBC, her yıl Noel performanslarını yayınladı ve bunlar önemli televizyon etkinlikleri haline geldi; 1977 Noel yayını 28 milyondan fazla izleyiciyi ekrana bağladı. 'Ruhani evleri' olarak kabul edilen Morecambe'de 1000'den fazla kez sahne aldılar. Morecambe genellikle ikilinin daha komik olanı olarak kabul edilirken, Wise ise ciddi rolü üstleniyordu. 1969'dan itibaren 'Bring Me Sunshine' şarkısını tema müziği olarak kullandılar. ITV için 1983 Noel özel gösterisi, ikili olarak son performanslarını işaret etti. 1985'te yayınlanan 'Night Train to Murder' (1983) filminde rol aldı ve 'The Passionate Pilgrim'da da oyunculuk yaptı.