Chuck - fıkra anlatan GiggleTime çizgi film komedyeni
Android için GiggleTime
Google Play'de ücretsiz
Uygulamayı indirin
GiggleTime - fıkralar, komedyenler ve komedi gösterileri GiggleTime
Menü
Premium'a Yükselt Şaka Gönder Komedyenler Komedi gösterileri En çok takip edilen komedyenler Hakkımızda SSS İletişim Komedyen ekle
Uygulamayı indirin
Bizi takip edin

Yasal
Gizlilik Politikası Hizmet Şartları Çerez Politikası İade ve İptal Politikası Kaynaklar
Giriş yap
Dil
Kategoriler
Ayarlar
Dil Türkçe Türkçe
Güvenli Mod
Rastgele Şaka Otomatik Oynatma
Bildirimler
Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

C ile başlayan Doğrulanmış Tümünü temizle
128 komedyenden 97-108 gösteriliyor
Claudia Tagbo, komedyen (Fransa)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Claudia Tagbo

Claudia Tagbo, Fransız-Fildişi Sahilli bir aktris, komedyen ve televizyon kişiliğidir. 14 Haziran 1973'te Fildişi Sahili, Abidjan'da doğdu ve çocukluğunu orada geçirdi; 13 yaşında Fransa'nın Lozère bölgesindeki Chanac'a taşındı ve iki yıl orada yaşadı. Bundan sonra, 18 yaşına gelene kadar Gard, Alès'de yaşadı. Claudia Tagbo, genç yaşlardan itibaren sanat ve tiyatroya karşı bir tutku geliştirdi ve bu, gelecekteki kariyer yolunu şekillendirecekti. Montpellier Konservatuvarı'na girmeye çalışsa da başarılı olamadı; ancak mesleki eğitimler de dahil olmak üzere BEP ve muhasebe alanında profesyonel diploma alarak Université Paris-VIII'den Sahne Sanatları Yüksek Lisans derecesini aldı. Tagbo’nun kariyeri hem dramatik oyunculuk hem de komediyi kapsıyor. Stanislas Nordey, Elisabeth Rappeneau, Julien Leclercq ve Olivier Dahan gibi yönetmenlerle çalıştı ve Mama Aloko , La Valse des gros derrières , Ma vie n'est pas une comédie romantique ve Chrysalis gibi filmlerde rol aldı. Televizyon çalışmalarında Fatou la Malienne , Ma meilleure amie , Le tuteur ve R.I.S Police scientifique dizilerinde yer aldı. 2006 yılında Jamel Comedy Club’da gösteri dünyasına adım atarak başarılı bir stand-up komedi kariyerine başladı. Kasım 2010'dan Temmuz 2012'ye kadar Ce soir avec Arthur ekibinde yer aldı ve 2011 yılında United colors of Jean-Luc komedi dizisinde de rol aldı. Aynı yıl On n'demande qu'à en rire yarışmasında yarışmacı olarak yer aldı. Claudia Tagbo sadece oyunculuk ve stand-up yapmanın ötesinde bir şeyler yapıyor. Bu, televizyonda başarılı olduğunu gösteriyor. Aralık 2011'den beri Vendredi, tout est permis programına sık sık konuk oluyor. 2013 yılında, CéKeDuBonheur derneğine fayda sağlamak amacıyla düzenlenen bir komedi galası olan Claudia Tagbo & co 'yu sundu ve aynı zamanda Disco party 'yi de sunuculuğunu yaptı. 2014 yılında, À nous deux programında kanser deneyimini dile getirdi ve o yıl Sidaction için Kiss and Love single'ına katkıda bulundu. Eğlence sektöründe aktif olmaya devam ediyor ve oyunculuk, komedi ve televizyon görünümlerinden oluşan bir kariyer inşa ediyor.

Claudine Mercier, komedyen (Kanada) – Parodi, Taklitler
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Kanada

Claudine Mercier

Claudine Mercier, Kanada'lı bir mizah yazarı ve komedyendir, 11 Mart 1961 tarihinde Quebec'te doğmuştur. Performans kariyerine 1980'lerin başlarında Artishows ile şarkı söyleyerek başladı ve Norman Iceberg ile de sahne almıştır. Mercier, 1989 yılında UQAM'dan Tiyatro Ana Dalı diplomasıyla mezun olmuş ve 28 yaşında École nationale de l'humour'a katılmıştır. Québécois komedyeni, şarkıcı, oyuncu ve ses taklitçisi olarak tanınır ve mezun olduktan sonra Quebec'in en önde gelen komedyenlerinden biri haline gelmiştir. Kariyeri boyunca 750.000'den fazla bilet satmıştır. Mercier'in komedi tarzı, stand-up gösterileri, karakterler ve taklitleri içerir. Özellikle ünlülerden Sinéad O'Connor, Madonna, Lise Watier, Céline Dion, Lara Fabian, Diane Dufresne, Claire Lamarche ve Sonia Benezra gibi kişilerin taklitleriyle tanınır. En popüler taklidi ise iş kadını Lise Watier'dir ve bu performansıyla Olivier Ödülü kazanmıştır; ancak Lise Watier'den bir istek üzerine kısa süre sonra bu taklidi durdurmuştur. İlk tek kişilik gösterisi 1993'te yayınlanmış ve ona geniş çaplı tanınma kazandırmış, ardından 2003'te üçüncü tek kişilik gösterisini sergilemiştir. 1990 ve 2013 yıllarında Bye Bye programında yer almış ve 2001 Olivier Gala'sını Mario Jean ile birlikte sunmuştur. 2005 yılında Mercier, Yves Desgagnés'in yönettiği ve Denise Robert'in yapımcılığını üstlendiği Idole Instantanée filmiyle sinemaya adım attı ve filmde dört farklı karakter canlandırdı. Avrupa'da eleştirmenlerden övgü topladı ve 1998'de bir Felix ödülü ile 1999'da üç Olivier ödülü kazandı. 25 yıl boyunca sahneye çıktıktan sonra, pandemi zamanında (yaklaşık 2020) emekli oldu ve emekliliğinde resim yapıp şarkı söylemenin tadını çıkardı. Çocukluktan beri Fred Astaire ve Gene Kelly'e duyduğu hayranlık sayesinde her zaman bir müzikalde sahne alma hayali kurmuştu. Şimdi sahnelere geri dönüyor ve 2025'ten itibaren "Ménopause" adlı müzikal parodinin Quebec uyarlamasının kadrosunda yer alacak, Doğa Annesi rolünü canlandıracak. Danièle Lorain ve Alexis Pitkevicht'in yönettiği gösteri, Montreal ve Quebec City de dahil olmak üzere Quebec eyaletinde turne yapacak ve menopozu mizah ve samimiyetle ele alıyor.

Claudio Gregori, komedyen (İtalya) – Hiciv
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Claudio Gregori

Claudio Gregori, profesyonel olarak Greg olarak tanınan, Roma’da 17 Kasım 1963’te doğmuş çok yönlü bir İtalyan eğlence insanıdır. Komedyen, oyuncu, müzisyen, şarkıcı, senarist, karikatürist, televizyon ve radyo sunucusu ve çizgi roman sanatçısı olarak görev yapmaktadır. Kariyeri, 1970’lerin sonlarında müzik performanslarıyla başladı; 1979’da ilk grubu Jumpin Blues Boys’u kurdu, ardından 1982’de Jolly Rockers ile 1999 yılına kadar sahne aldı ve aynı yıl Blues Willies’i de kurarak 2004 ve 2006 yıllarında albümler yayınladı. Kariyeri boyunca Johnny Naso & the Vixinex, Le Tonsille Volanti, Il Duo Italia, I Ghepardi Blu, i Jazzophone, i Swing de Luxe, il Greg's Club, i Reeferbilly ve il Jazz Set gibi birçok başka müzikal projede yer almıştır. Lillo Petrolo ve Greg, geniş kitleler tarafından bu ortaklığın bir parçası olarak tanınan Greg ile birlikte Lillo & Greg komedi ikilisini oluşturuyor. İkisi de 1986'da bir yayın evinde çalışırken tanıştılar. Yaratıcı ortaklıkları, 1992'de rock müziği hicivli şarkı sözleri ve komediyle birleştiren Latte & i Suoi Derivati grubunun kurulmasına yol açtı. 1999'dan beri birçok film projesinde geniş çaplı işbirliği yaptılar ve birlikte Bagnomaria , Blek Giek , Colpi di fulmine , Colpi di fortuna , Un Natale stupefacente , Natale col boss ve Natale a Londra – Dio salvi la regina filmlerinde rol aldılar. 2020'de komedi filmi D.N.A.: Decisamente non adatti ’yi ortak yönettiler. Lillo Petrolo ile yaptığı çalışmaların yanı sıra, Greg kendini çok yönlü bir performans sanatçısı olarak kanıtlamıştır. 1985'te karikatürist olarak çalışmaya başladı ve Lupo Alberto, Cattivik ve Sturmtruppen gibi İtalyan çizgi romanları için karakterler yarattı. Ayrıca animasyon filmlerinde seslendirme yapmıştır; 2013 yapımı Epic ’in İtalyan versiyonunda Grub'u canlandırmış ve 2018 yapımı Early Man ’de Barry rolünü üstlenmiştir. Oyunculuk kariyeri filmle sınırlı kalmamıştır; Saluti e baci , Tivvù cumprà ve Un medico in famiglia gibi televizyon programlarında da yer almıştır. 2001 yapımı Three Wives ’da polis memoru Amedeo'yu canlandırmış ve yakın zamanda Massimo Ghini ve Antonio Catania ile birlikte 30 anni di meno (2024) filminde başrollerden birini paylaşmıştır. Greg'in yazarlık katkıları arasında 'Le Iene' ve Renzo Arbore’nin 'Speciale per me - Meno siamo, meglio stiamo!' programları için tema şarkıları ve Attilio Di Giovanni ile birlikte televizyon programları ve filmler için orijinal müzikler bulunmaktadır. 2008 yılında AgGregazioni adlı kısa öykü koleksiyonunu yayınlamıştır. Radyo kariyeri 1982'de Radio Città Futura’daki ‘Wolfman Greg Show’ ile başlamış ve 2003'ten 2019'a kadar Rai Radio 2'deki 610 radyo programını birlikte sunmuştur.

Claudio Reyes (1960–2024), komedyen (Şili)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Şili

Claudio Reyes

Claudio Reyes, 5 Mayıs 1960'ta Şili'nin Longaví kentinde doğan çok yönlü bir eğlence insanıydı. Kendisini Şili şarkıcısı, oyuncu, politikacı ve komedyen olarak tanımlıyordu. 1984'ten itibaren Reyes, 'La torre 10', 'La represa' ve 'Bellas y audaces' gibi çeşitli televizyon dizilerinde küçük rollerde görerek profesyonel oyunculuk kariyerine başladı. 2001 yılında 'Piel canela'da da oyunculuk yaptı ve 1989'da 'A la sombra del ángel'in hem soundtrack'inde yer aldı hem de oyunculuk görevini üstlendi. Reyes, 1989'da yayınlanan ve akılda kalıcı koro ile tanınan 'Por qué llora la tarde'nin popüler bir radyo yorumuyla müzikal yeteneğini de sergiledi. 1990'lar, Reyes'in 'Jappening con ja' ile komedi kariyerinin başlangıcını işaret etti. Bu dönemde 'El Huaso Clemente', 'Clementina', 'Tutín', 'Chalo' ve özellikle de 'Charly Badulaque' gibi çeşitli karakterler geliştirdi. 'Charly Badulaque' karakteri, 2000 civarında önemli bir popülerlik kazandı, bu da 'Morandé con compañía'da yer almasına ve 'Viva el lunes' programında konuk olarak katılmasını sağladı. Bu popülarite, 2000 civarında gösterime giren 'Kuma Channel: Charly Badulaque'nin Gerçek Hikayesi' filmiyle doruğa ulaştı. 1989 yılında Reyes, Vina del Mar Uluslararası Şarkı Festivali'nde jüri üyeliği görevini üstlendi. Eğlencenin ötesinde, Reyes siyasete girdi ve 2004'ten 2008'e kadar Puente Alto belediye meclisi üyesi olarak görev yaptı; Bağımsız Demokratik Birlik (UDI) adına temsil etti ve 12.000'den fazla oy aldı. Televizyonculukta çalışmaya devam etti, 2016'da ‘De aquí no sale’ programında ve 2021'de ‘Gato por Liebre’ programında yer aldı. Hayatı boyunca Reyes, altı farklı kadınla yedi çocuk sahibi oldu ve Yanet Alfaro onun son eşiydi. Nisan 2023'te hafif bir kalp krizi geçirdi ve iyileşti, ancak ne yazık ki Santiago'da bir arkadaşının doğum gününü kutlarken yaşanan sonraki bir kalp krizi nedeniyle 13 Temmuz 2024'te hayatını kaybetti. Reyes, Şili Üniversitesi Tiyatro Bölümü'nde okudu.

Claudio Zuccolini, komedyen (İsviçre) – Kabare
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İsviçre

Claudio Zuccolini

Claudio Zuccolini, İsviçreli bir komedyen ve sunucu olup, Grisons (Graubünden) kökenlidir. Medya kariyerine 1994 yılında Grisons'daki yerel radyolar için programcı olarak başladı, özellikle Radio Grischa'da. Ardından Zürih'e taşındı ve TELE 24 için bir VJ ve sunucu olarak çalıştı. 1998 ile 2003 yılları arasında Zuccolini, Tele24 ve İsviçre Televizyonu için program sunumu, düzenleme ve VJ olarak çalışarak daha geniş kitleler tarafından tanındı ve daha sonra 2003'ten 2005'e kadar İsviçre illüstrasyon dergisi ve People on Sat.1 Schweiz için editör olarak görev yaptı. Zuccolini'nin komedi kariyeri 2004 yılında "Eski Ünlü" adlı gösteriyle başladı. O zamandan beri kendine özgü bir tarz geliştirdi ve genellikle eski bir kamu figürü olarak yaşadığı deneyimleri hicveterek performanslarına gündelik gözlemleri dahil ediyor. Sonraki gösterileri arasında "Zucco'nun Kahve Yolculuğu" (2007), "Başarı Programı" (2010), "Sadece Zucco" (2015), "Neden" (2017) ve "Çünkü" (2020) yer alıyor. Komedisinde genellikle masa örtüleri, dövmeler, bulaşık makineleri ve yemek kitapları gibi konuları işliyor ve dedikodu yapmaktan hoşlanıyor, özellikle Kurt ve Erika hakkında. 2010 yılında Arosa Mizah Festivali'nde sahne almış ve 2017 yılında Arosa Humorfüller ödülünü kazanmıştır. Yedinci gösterisi "Der Aufreger" (Kışkırtıcı), sonbahar 2023'ten beri İsviçre'de turne yapıyor ve çoğu gösteri biletleri tükendi. Stand-up gösterilerinin ötesinde, Zuccolini'nin kariyeri çeşitli roller içeriyor. SRF zwei kanalında 'Genial daneben' programında yer aldı ve 2011 yılında 3+ kanalında 'Wer wird Millionär?' programını üç bölüm sundu. Ayrıca tiyatroda da rol aldı; "BOEING BOEING" (2009), "Saturday Night Fever" ve "Rocky Horror Show" gibi yapımlarda sahneye çıktı. İsviçre filmlerinde küçük rollerde bulundu ve 2007'den beri Graubünden turizm reklamlarında Steinbock Gian'ı seslendiriyor. Zuccolini'nin başarıları, 2020 yılında Swiss Comedy Award, 2020 yılında iki Swiss Comedy Award (Solo kategorisinde 'Because' için ve Seyirci Ödülü), 2011 yılında Cabaret/Komedi dalında Prix Walo ve 2024 yılında ikinci bir Prix Walo gibi birçok ödülle tanındı. Şu anda Radio SRF 3 için insanlara yönelik bir köşe yazarıdır, 2024'ten beri SRF1'de "Wie tickt die Schweiz?" programını sunuyor ve İsviçre Ulusal Hayvan Derneği (VNTS) başkanlığını yaparak İsviçre'nin ulusal hayvanı için savunuculuk yapıyor.

Clyde Cook (1891–1984), komedyen (Avustralya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Avustralya

Clyde Cook

16 Aralık 1891'de Avustralya'nın Port Macquarie yakınlarında Clyde Wilfred Cook olarak doğan Clyde Cook, Avustralyalı-Amerikalı bir aktör, komedyen ve vaudeville sanatçısı oldu. Ebeveynleri John ve Annie Cook idi; aile, altı yaşındayken Sydney'e taşındı. 1901 yılında trapezeci ve dansçı olarak sahne hayatına başladı ve 1906 yılına kadar komik bir eğlenceci olarak ün kazandı. Cook'un ilk kariyeri, kapsamlı seyahatler ve performanslar içeriyordu. 1911'de Londra müzik salonlarında bir kariyere başladı ve 14 hafta boyunca Folies Bergere'de sahne aldı. 1916'da Avustralya'ya geri dönse de, Clyde Cook fiziksel sınırlılıkları nedeniyle Birinci Avustralya İmparatorluk Gücü'ne yazılamadı. Bu dönemde hayırseverlik faaliyetlerine katıldı ve askerleri eğlenceye sundu. İlk film görünümü 1918'de "His Only Chance" (Tek Şansı) filminde oldu. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk performanslarında Cook, "Inja Rubber Idiot" olarak tanınıyordu ve 1919 ortasından 1920 başlarına kadar New York Hippodrome'da sahne aldı. 1920'de William Fox, Clyde Cook'u bir dizi komik kısa film için sözleşme imzaladı; daha sonra 1925'te Hal Roach ve 1927'de Warner Bros. ile işbirliği yaptı. Cook'un komik tarzı genellikle akrobatik yeteneklerini sergilerdi ve James Parrott bu yeteneklerin hikayelere dönüşmesine yardımcı oldu. 1925'ten itibaren Stan Laurel'in yönettiği kısa komedilerde rol aldı ve Should Sailors Marry? (1925) filminde Noah Young ile güreştiği gibi The Taming of the Shrew gibi filmlerde de yer aldı. Kariyeri 1950'lere kadar sürdü, ancak rollerinin boyutu giderek azaldı. Bulldog Drummond ve Mr. Moto film serilerinde ve 1953 yılında The Adventures of Superman dizisinin bir bölümünde rol aldı. 1925'te oyuncu Alice Draper ile evlendi; Julia adında bir kızları oldu, ancak 1938'de acımasız bir şekilde boşandılar. Son filmi Donovan’s Reef (1963) oldu ve figüran olarak yer aldı. Clyde Cook, 13 Ağustos 1984'te Kaliforniya, Carpinteria'da öldü.

Coco Legrand, komedyen (Şili)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Şili

Coco Legrand

Alejandro Javier González Legrand, más conocido como Coco Legrand, mizahsız, aktör y şef de televisión chileno. Su obra se compone anamente de monólogos que tarifn escenas cotidianas, Allowiendo observar y sat GOODar los rasgos psicológicos más comunes de la sociedad, y a su vez volver a perlarfilano chileno.

Coco Ponzoni, komedyen (İtalya) – Gerçeküstü ve absürt
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Coco Ponzoni

Cochi Ponzoni, 11 Mart 1941'de Milano'da Aurelio Ponzoni olarak doğmuş, İtalyan bir oyuncu, senarist, şarkıcı ve komedyendir. Annesi, çocuk dergisi Corriere dei Piccoli'deki bir karakterden ilham alarak ona 'Cochi' takma adını vermiştir. Hem İtalyan Liceo Classico'ya hem de Carlo Cattaneo Teknik Enstitüsüne devam etmiş ve muhasebe eğitimi almıştır. Gemonio'da başlayan Renato Pozzetto ile erken yaşlardaki arkadaşlığı, önemli bir sanatsal ortaklığa yol açmıştır. Ponzoni ilk ününü, Renato Pozzetto ile birlikte oluşturdukları Cochi e Renato komedi ikilisiyle kazandı ve bu ortaklık 1962'de başladı. 1964'te 'Cab 64'de gösterilere başladılar ve daha sonra 1965'ten itibaren Milano'daki Derby Kulübü'nde, gerçeküstü ve şiirsel bir komedi tarzı geliştirerek performans sergilediler. Enzo Jannacci bu dönemde arkadaş ve ortak yazar oldu ve 'Canzone Intelligente,' 'La gallina' ve 'Nebbia in Val Padana' gibi popüler şarkılarının yazımına katkıda bulundu. 1971'de minidizi Riuscirà il cav. papà Ubu? ile televizyonda ilk kez sahneye çıktılar ve 1973'te Il poeta e il contadino programını sundular. Solo kariyerine 1976'da başladı ve aynı yıl Cuore di cane filminde de yer alarak sinemaya adım attı; ayrıca The Career of a Chambermaid ve Sturmtruppen filmlerinde de rol aldı. Pozzetto ile yaptığı çalışmalarla tanındıktan sonra Ponzoni, film ve tiyatroya odaklanan solo bir kariyere yöneldi. Il marchese del Grillo (1981) ve Saxofone (1978) gibi filmlerde rol aldı. 1980'lerin başlarında Renato Pozzetto ile çalışma seçimleri konusunda anlaşmazlıklar yaşanması, odağını dramatik tiyatroya kaydırmasına neden oldu. 1987 yılında kısa bir süre Radikal Parti için siyasi görevlere aday oldu. Ponzoni, 2000'lerde televizyon ve sahne projeleri için Pozzetto ile yeniden bir araya geldi. Aralık 2024'te Asti Uluslararası Film Festivali'nde kariyer onur ödülü aldı ve City Angels'ın resmi temsilcisi oldu. 2023 yılında otobiyografisini, La versione di Cochi'yi yayınladı ve gösterinin 30. yıl dönümünü kutlamak için Şubat 2026'da Zelig'e katıldı.

Consuelo de Haviland, komedyen (Fransa)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Consuelo de Haviland

Consuelo de Haviland çok yönlü bir sanatçı olup, oyuncu, dansçı ve yazar olarak tanınmaktadır. 28 Nisan 1955'te New York Şehri'nde doğmuş, hem Fransız hem de Amerikan vatandaşlığını elinde bulundurarak Fransız-Amerikan mirasını yansıtmaktadır. Haviland porselen ailesinin köklü bir üyesidir. Erken dönem eğitiminde klasik bale yer almış ve Paris ile Sofya’da çalışmalar yapmıştır. Lady Oscar (1979) dizisinde yer alarak siyah topların Oscar'ının ortağını canlandırdı ve daha sonra 37°2 le matin (1986) filminde Lisa rolünü oynadı. Diğer önemli film çalışmaları arasında Hôtel du Paradis (1987) filmindeki Barbara, The Unbearable Lightness of Being (1988) filmindeki 'boylu esmer' ve Ne réveillez pas un flic qui dort (1988) filmindeki Corinne rolü yer alıyor. Ayrıca Dancing Machine (1990) filminde Liselotte Wagner ve Sans Rancune (1992) filminde Elisa ‘Bunny’ Grimaldi olarak da başrol oynadı. Televizyon çalışmaları arasında Maguy (1991) dizisinin 'Adolescence de l'art' bölümünde bir rol, Maigret voit double (2000) dizisinde Josette Keller olarak ve Louis la brocante (2001) dizisinde Brigitte olarak yer alıyor. Ayrıca Le Maître du Zodiaque (2006) filminde Betty Fersen'i de canlandırdı. 1996 yılında Théâtre Marigny'de Panique au Plazza'da başrol oynadı. Oyunculuk çalışmalarının yanı sıra, Consuelo de Haviland yayınlanmış bir yazardır ve 1987'de "Boulevard Dondoukov" romanını yayımlamıştır. Ayrıca 2002 yapımı "A Private Affair" filminde de rol almıştır. Profesyonel hayatı oyunculukla sınırlı değildir; Fransa'da Rus Demiryolları'nı temsil etmekte ve Paris ile Moskova arasındaki demiryolu bağlantısının restorasyonuna katkıda bulunmuştur. 1982 yapımı, nişanlılarına ulaşmak için bir otobüs çalan gençleri konu alan Fransız-Alman ortak yapımı "La Fac en délire" filminde de oyuncu olarak yer almıştır.

Consuelo Guerrero de Luna (1905–1972), komedyen (İspanya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İspanya

Consuelo Guerrero de Luna

Consuelo Guerrero de Luna, 9 Mart 1905'te Madrid'de Consuelo Texidor Mendo olarak doğan İspanyol bir oyuncu ve komedyendi. Kariyerine 1924'te Madrid'deki Teatro de la Zarzuela'da sahne sanatıyla başladı ve daha sonra Ricardo Calvo Agostí'nin dram topluluğuyla performans sergiledi. Kız kardeşi Irene Guerrero de Luna da oyunculuk kariyerine yöneldi ve seslendirme konusunda uzmanlaştı. İspanyol İç Savaşı'ndan sonra Consuelo Guerrero de Luna, 1930'ların sonlarında sürgüne gönderildikten sonra Meksika'ya göç etti. Kariyeri boyunca yaklaşık elli filmde rol alarak Meksika sinemasında hızla kendini kanıtladı. Film kariyerine 1941 yılında Oh, What Times, Don Simon! filmiyle başladı ve aynı yıl Bilinmeyen Polis 'te de yer aldı. 1940'ların başlarında Yıldızlar Seyahat Ettiğinde (1942), Don Porfirio ile Dans Ettim (1942) ve Arriba las mujeres (1943) gibi birçok filmde rol aldı. Ayrıca Diriliş (1943) ve Yaz Oteli (1944) filmlerinde, aynı zamanda Alayın Kızı (1944) ve Rahibe Kız (1944) filmlerinde de oyunculuk yaptı. Daha sonraki kariyerinden önemli filmler arasında Beyaz Rahip (1945), Hırsız (1947), Altın Koçlar (1948), Avucunun İçinde (1951) ve Beni Kollarının İçine Al (1954) yer almaktadır. Film ötesinde, Consuelo Guerrero de Luna, 'Doğma Hakkı', 'La Loba', 'Dört Yol' ve 'Meleklerin Deliliği' gibi tiyatro yapımlarında yer aldı. Aynı zamanda televizyona da katkıda bulunarak 1960 yılında Murallas blancas ve Amar fue su pecado dizilerinde rol aldı. Son yıllarını, Ulusal Aktörler Derneği (ANDA) tarafından sağlanan bir evde geçirdi. Consuelo Guerrero de Luna, 11 Ekim 1972'de Meksiko Şehri'nde hayata veda etti.

Cordula Stratmann, komedyen (Almanya) – Doğaçlama, Kabare
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Almanya

Cordula Stratmann

Alman asıllı Cordula Stratmann, komedyen, oyuncu ve yazar olarak çalışıyor ve aynı zamanda sistemik aile terapisti olarak da uygulamalar yapıyor. 10 Kasım 1963'te Düsseldorf'ta doğan Stratmann, bir öğretmen kızı olarak büyüdü. Düsseldorf'taki St.-Ursula-Gymnasium'a gitti ve 1980'lerin başlarında buradan mezun oldu. Stratmann, ilk olarak 1990'ların sonlarında Zimmer frei! (1998-2008) dizisindeki Annemie Hülchrath karakteriyle tanındı. Lise eğitimini tamamladıktan sonra Stratmann, Köln'deki Katholischen Hochschule Nordrhein-Westfalen'de sosyal hizmet okudu ve Diplom-Sozialarbeiterin unvanını aldı. Aile danışma merkezinde çalışırken sistemik aile terapisi konusunda ek eğitimler de aldı ve sekiz yıl (1988-1996) boyunca bir terapist olarak görev yaptı. Komediye yönelmeden önce 1990 yılında Fatal Banal kabare grubunu kurdu ve 1990 yılında komediyi keşfetti. 1992 yılında bir karnaval oturumu için Annemie Hülchrath karakterini yarattı. Stratmann’ın kariyeri 1996'da televizyona geçti ve aile danışmanlığı görevinden ayrıldı. Stratmann'ın televizyon debutu, tm3 ve ZDF'de yayınlanan Manngold ve Sonst gerne komedi programlarını sunmakla gerçekleşti ve burada başlangıçta Melanie rolünü canlandırdı. 1998'de Zimmer frei! filminde ‘Annemie Hülchrath’ karakterini canlandırdı; bu rol, Annemie auf Hausbesuch (2000-2002) ve Annemie Hülchrath – Der Talk (2002-2004) gibi yan ürünlere yol açtı. İlk sahne programı Andererseits wiederum …, 2001'de gösterime girdi ve kendisine Alman Komedi Ödülü adaylığı getirdi. 2002'den 2004'e kadar WDR'de Annemie Hülchrath – Der Talk programını sundu. Eylül 2004'ten itibaren, Nisan 2007'ye kadar süren ve kendisine Alman Komedi Ödülü (2005) ve Alman Televizyon Ödülü gibi çeşitli ödüller kazandıran doğaçlama komedi şovu Schillerstraße’de başrol oynadı. Ayrıca Ekim 2001 ve Ekim 2002'de de Alman Komedi Ödülü'ne aday gösterildi. Stratmann’ın özel hayatı zaman zaman çalışmalarına yansımıştır; Kasım 2005'te hamile kalmış ve bu durum Schillerstraße konusuna dahil edilmiştir. 31 Mart 2006'da Emil adında bir oğlu dünyaya gelmiştir. lit.Cologne'un kurucularından Rainer Osnowski ile evli ve oğullarıyla birlikte Köln'de yaşamaktadır. Ist dieses Buch ansteckend? (2008), Sie da oben (2011) ve Wo war ich stehengeblieben? (2024) gibi çeşitli kitapların yazarıdır. Kendi özel pratiğinde Köln'de yarı zamanlı olarak aile terapisti olarak uygulamaya devam etmekte ve Danni Lowinski (2013), Kroymann (2017-2019), Rocca verändert die Welt (2019) ve SMS für Dich (2016) gibi çeşitli televizyon dizilerinde ve filmlerde yer almıştır. Yakın zamanda 'LOL: Last One Laughing'ın dördüncü sezonunda yer almıştır (6 Nisan 2023 tarihinden itibaren).