GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Komicy: Wielka Brytania

Katalog komików: Wielka Brytania. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

Dodaj komika
Reset
325 Komicy
Alan Bennett, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Alan Bennett

Urodzony w Armley, Leeds, 9 maja 1934 roku, Alan Bennett to wszechstronny angielski twórca znany ze swojej pracy jako aktor, autor, dramaturg i scenarzysta. Po ukończeniu szkoły Christ Church, Upper Armley, Church of England School oraz Leeds Modern School, Alan Bennett podjął studia wyższe na Uniwersytecie Oxfordzkim, gdzie uzyskał tytuł z historii (pierwszy stopień). Początkowo dążąc do zostania historykiem średniowiecza, Bennett przez kilka lat wykładał historię średniowieczną na Oxfordzie, zanim przeszedł na pracę zawodowego pisarza. Jego twórczość często odzwierciedla kulturę Yorkshire i nadmorskie wakacje z dzieciństwa. Bennett zyskał sławę w 1960 roku na Festiwalu Edynburskim jako część satyrycznego rewia Beyond the Fringe, otrzymując za udział Specjalną Nagrodę Tony’ego. Od tamtej pory jego twórczość odniosła sukces w różnych mediach, w tym na scenie, w filmie i na papierze. Napisał wiele sztuk teatralnych, w tym "Forty Years On" (1968), "Getting On" (1971), "Habeas Corpus" (1973) i "The Old Country" (1977). Jego prace zostały zaadaptowane do filmów, takich jak "The Madness of King George" (1994), "The History Boys" (2006) i "The Lady in the Van" (2015). Bennett jest również znany z tworzenia popularnego serialu telewizyjnego "Talking Heads" (1988) oraz napisania "On the Margin" (1966), serii szkiców, która została później odzyskana. Nie pisze na zamówienie. "Historia Chłopaków", która miała swoją prapremierę w Narodowym Teatrze w 2004 roku, jest uważana przez Bennetta za jeden z jego najszczęśliwszych spektakli do napisania, zajmując mniej niż zwykle pięć lat. Ta sztuka, osadzona w latach 80. w Wielkiej Brytanii, przedstawia doświadczenia ośmiu uczniów w szkole gramatycznej dla chłopców w Sheffield i bada tematy takie jak nastoletnie pożądanie, relacje zawodowe między nauczycielami, seksualność, dojrzewanie oraz istota historii i edukacji. Następnie przenieziono ją na Broadway, gdzie zdobyła sześć nagród Tony i trzy nagrody Oliviera. Sztuka powraca do londyńskiego West Endu w kwietniu 2027 roku, z próbami rozpoczynającymi się 10 kwietnia 2027 roku i kończącymi 24 lipca. Bennett otrzymał liczne nagrody, w tym cztery nagrody BAFTA, cztery nagrody Laurence Oliviera, dwie nagrody Tony oraz specjalną nagrodę Society of London Theatre w 2005 roku. Wielu uważa go za najwybitniejszego angielskiego dramatopisarza swojego pokolenia, znanego z przedstawiania codziennego brytyjskiego życia z wdziękiem, humorem i szacunkiem.

Alan Young, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Alan Young

Alan Young, urodzony jako Angus Young 19 listopada 1919 roku w North Shields, Northumberland, Anglia, miał karierę obejmującą radio, film i telewizję. Jego rodzice byli Szkoci; ojciec pracował zarówno jako górnik, jak i tancerz, a matka była śpiewaczką. Przed szóstymi urodzinami rodzina przeniosła się z Edynburga w Szkocji do West Vancouver, Kolumbia Brytyjska, Kanada, po początkowym przeniesieniu się tam, gdy był jeszcze niemowlęciem. Wczesne zainteresowanie radia u Younga rozwinęło się z powodu astmy w dzieciństwie. Zaczął dostarczać komediowe monologi na scenie w wieku 13 lat i, w latach 30. i na początku lat 40., miał już zabezpieczoną pracę w radiu zarówno w Kanadzie, jak i w Stanach Zjednoczonych. Podczas II wojny światowej Young służył w Królewskiej Kanadyjskiej Marynarce Wojennej. Opuścił Marynarkę po przydzieleniu do pisania dla programu morskiego; jak donoszono, próbował wstąpić do Kanadyjskiej Armii, ale został odrzucony z powodu astmy z dzieciństwa. Po odbyciu służby wojskowej Young rozpoczął występy w rolach głównych w programach rozrywkowo-komediowych, znanych jako "The Alan Young Show", nadawanych w radiu i telewizji od lat 40. do lat 50. XX wieku. Jego rola Wilbura Posta w serialu telewizyjnym "Mister Ed" (1961–1966) to to, za co jest najbardziej rozpoznawany. Przez całą swoją karierę pojawiał się nadal w filmach i programach telewizyjnych, w tym w "Kaciku" (1958), "Sokołu piekarza" (1976), "Kocie z kosmosu" (1978), "Boże Narodzenie Myszki Mickiego" (1983), "Ducktales: Film" (1990), "Love Boat" (1983) oraz "Agatha Christie: Kłopotliwe zagadki" (1986), a także w serialu operowym "General Hospital". Od 1974 roku do śmierci podkładał głos Sknerusowi McDuckowi, użyczając go w filmach i grach wideo. Podkładał również głos Flavershamowi w "Wielkim detektywie mysiej" (1986), używając szkockiego akcentu. Young wystąpił w krótkotrwałym sitcomie "Coming of Age" (1988-89). Alan Young zmarł 19 maja 2016 roku.

Anna Russell, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Anna Russell

Anna Claudia Russell-Brown, znana zawodowo jako Anna Russell, urodziła się w Londynie, w Anglii, 27 grudnia 1911 roku. Zmarła 18 października 2006 roku. Urodziła się w rodzinie Clouda Russella Browna, pułkownika Royal Engineers i amatorskiego pianisty, oraz Beatrice Tandy, która później uzyskała obywatelstwo kanadyjskie ze względu na swoje kanadyjskie pochodzenie. Była angielsko-kanadyjską śpiewaczką i komikiem. Anna uczęszczała do szkoły St Felix w Southwold, Suffolk, a następnie studiowała w Harrogate College, Brukseli i Paryżu. Jej edukacja muzyczna kontynuowana była w Royal College of Music, gdzie uczyła się pod kierunkiem nauczyciela fortepianu Marmaduke’a Bartona, uzyskując dyplom z zakresu muzykologii i kompozycji między 1934 a 1939 rokiem. Kariera Russell rozpoczęła się od występów w operze, w tym od głośnego niepowodzenia jako Santuzza w *Kawalerii rycerskiej*. W 1931 roku wystąpiła w radiu BBC jako śpiewaczka ludowa, a później pracowała dla działu edukacji BBC. Po śmierci ojca w 1939 roku Russell i jej matka przeniosły się do Toronto w Kanadzie, osiadając w Unionville, Ontario, i uzyskując obywatelstwo kanadyjskie w 1943 roku, a następnie obywatelstwo amerykańskie w 1955. Już w 1940 roku szybko zyskała renomę jako artystka w lokalnych rozgłośniach radiowych, współprowadząc program rozrywkowy *Syd i Anna* na CJBC we wczesnych latach 40. XX wieku. W 1942 roku Toronto Imperial Order of the Daughters of the Empire zorganizował jej debiutancki koncert solowy. Russell zyskała międzynarodowe uznanie dzięki pomocy Sir Ernesta MacMillana w 1944 roku. Zadebiutowała w Nowym Jorku w 1948 roku i odbyła rozległe tournée po świecie anglojęzycznym, występując na koncertach, śpiewając i grając komiczne skecze muzyczne na pianinie. Jej styl komediowy charakteryzował się suchym humorem i wyśmiewaniem pretensjonalności, często podkreślając absurd w utartych historiach. Najbardziej znana jest z Pierścienia Nibelunga (Analiza) , 22-minutowego humorystycznego streszczenia opery Wagnera, którą wykonywała i wydała na albumie w 1975 roku. Do innych godnych uwagi dzieł należały Jak napisać własną operę Gilberta i Sullivana oraz role w animowanym filmie Hansa i Greta (1954), a także role w New York City Opera (1954) i Cosmopolitan Opera (1957). Pojawiła się na Broadwayu w All by Myself (1960) oraz w programie The Ed Sullivan Show , występując w Carnegie Hall i Royal Albert Hall. Założyła Grow Productions, Inc. w 1963 roku i napisała swoją autobiografię, I’m Not Making This Up, You Know! , w 1985 roku. W 2001 roku wydano specjalny program wideo zatytułowany The First Anna Russell Farewell Special .

Armando Iannucci, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Armando Iannucci

Armando Iannucci to szkocki satyryk, pisarz, reżyser, producent i performer. Urodził się 28 listopada 1963 roku w Glasgow i pochodzi z rodziny o włoskich korzeniach; jego ojciec był z Neapolu, a matka urodziła się w Glasgow. Historia jego ojca jako pisarza dla antyfaszystowskiej gazety oraz udział w włoskim ruchu oporu jako nastolatek prawdopodobnie wpłynęły na światopogląd Iannucciego. Ukończył studia wyższe na Uniwersytecie w Glasgow, a następnie na Uniwersytecie Oxfordzkim, uzyskując tytuł z literatury angielskiej. Iannucci rozpoczął swoją karierę współpracując z Chrisem Morrisem przy seriach radiowych takich jak 'On the Hour', które w 1994 roku zaadaptowano na potrzeby telewizji jako 'The Day Today'. Jest również znany ze współtworzenia postaci Alana Partridge'a u boku Steve'a Coogana, co zaowocowało kilkoma programami, w tym ‘Knowing Me Knowing You’ (1994-1995) i ‘I’m Alan Partridge’ (1997-2002), oraz filmem 'Alan Partridge: Alpha Papa' (2013). Prowadził 'The Armando Iannucci Shows' w 2001 roku i stworzył parodię dokumentalną 'Time Trumpet'. Jego wczesna praca radiowa obejmowała Meanwhile in Glasgow z Arnoldem Brownem oraz The Mary Whitehouse Experience , zyskując znaczną rozpoznawalność w 1991 roku dzięki On The Hour . Najbardziej znane dzieła Iannucciego to polityczny sitcom "The Thick of It" (2005-2012), który otrzymał 13 nominacji do nagrody BAFTA i zdobył 5, oraz jego filmowa adaptacja, "In the Loop" (2009), za którą był nominowany do Oscara. Stworzył i był showrunnerem serialu HBO "Veep" w latach 2012-2015, otrzymując dwie nagrody Emmy w 2015 roku – za wybitny serial komediowy i wybitne scenariusze; serial ten zdobył łącznie cztery nagrody Emmy za wybitny serial komediowy. Wyreżyserował filmy "The Death of Stalin" (2017), nominowany do dwóch nagród BAFTA i zdobywający nagrodę za najlepszą komedię na Europejskich Festiwalach Filmowych, oraz "The Personal History of David Copperfield" (2019), który zdobył nagrodę za najlepszy scenariusz na WGBA i BIFA i otrzymał nominację do Złotego Globu. Kontynuuje tworzenie komedii, obecnie pracując nad "Avenue 5" i "The Franchise" z Samem Mendisem. Jesienią 2024 roku planowana jest produkcja w londyńskim West End, gdzie Steve Coogan powróci do swojej roli, a Armando Iannucci zaadaptuje "Dr Strangelove" Stanleya Kubricka na scenę i zadebiutuje jako dramaturg z "Pandemonium", ponownie spotykając się z Cooganem. W 2017 roku wydał książkę "Hear Me Out" o muzyce klasycznej i został wybrany członkiem Royal Society of Literature (RSL).

Bernard Manning, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Bernard Manning

Bernard Manning był komikiem urodzonym 13 sierpnia 1930 roku w Harpurhey, Lancashire, a wychowanym w Ancoats, Manchester. Jego ojciec pochodził z Rosji żydowskiej, a rodzina miała również korzenie irlandzkie. Porzucił szkołę w wieku 14 lat i początkowo pracował na fabryce tytoniowej, a przez krótki czas pomagał w warzywniaku swojego ojca. Służył w brytyjskiej armii podczas służby obowiązkowej, rozpoczynając ją w 1950 roku. Podczas stacjonowania w Niemczech Manning zaczął śpiewać, aby bawić innych żołnierzy, co doprowadziło go do darmowych występów, a następnie do pobierania opłat za wstęp, dostrzegając szansę w show-biznesie. W latach 50. Manning podjął karierę zawodowego piosenkarza i pracował jako konferansjer, m.in. prowadząc big bandy takie jak Oscar Rabin Band. W 1959 roku kupił klub Embassy, przekształcając go z opuszczonego bilardowego lokalu. Beatles podobno wystąpili w klubie Embassy na początku swojej kariery. Następnie przeszedł do komedii, debiutując w telewizji w 1971 roku w programie Granada TV The Comedians . Jego styl komediowy charakteryzował się tradycyjnym podejściem i wykorzystywaniem stereotypów, włączając dowcipy z pubów, rasistowskie komentarze i sentymentalne materiały. Manning prowadził program The Wheeltappers and Shunters Social Club od 1974 roku, rola uważana za jedną z jego najbardziej znanych prac. Kariera Manninga obejmowała występy w krótkim filmie A Couple of Beauties (1972) oraz prowadzenie dokumentalnego filmu krótkometrażowego The Great British Striptease (1980), a także krótkotrwałego komediowego programu quizowego Under Manning (1981). W 1994 roku stanął przed sądem pracy w związku z zarzutami o dyskryminację rasową związaną z jego występami, a w 1998 roku przyznał się do bycia rasistą w programie The Mrs. Merton Show . Pomimo tych kontrowersji, zachował lojalną grupę fanów, którzy uważali go za „bezkompromisowego bohatera”. Ku końcowi życia Manning przeżywał niewielki renesans telewizyjny, w tym występował w Bombaju. Zmarł w czerwcu 2007 roku na chorobę nerek w wieku 76 lat, pozostawiając po sobie syna, Bernarda Jr, który zarządzał klubem Embassy od 1999 roku i kontynuował prowadzenie go po śmierci ojca.

Charlie Hall, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Charlie Hall

Charlie Hall, urodzony 19 sierpnia 1899 roku w Ward End, Birmingham, Warwickshire, był angielskim aktorem filmowym i wszechstronnym komikiem. Dorastał w Providence, Rhode Island, gdzie ukończył naukę w Rhode Island School of Design. Początkowo ucząc się stolarki jako zawodu, wkroczył do świata rozrywki jako nastolatek, dołączając do trupy scenicznych komików Freda Karno. To wczesne doświadczenie doprowadziło do pracy jako scenografa w Nowym Jorku i ostatecznie, pod koniec lat 20., do zatrudnienia u Hala Roacha. Kariera Halla obejmowała różne role, w tym współpracę z Busterem Keatonem i Charleym Chase’em, co świadczyło o jego wszechstronności w krajobrazie komediowym. Zdobył znaczną rozpoznawalność dzięki występom w prawie 50 filmach u boku Laurel i Hardy’ego, często obsadzany jako złośliwy właściciel lub przeciwnik. To powiązanie uczyniło go najbardziej znanym jako nemesis ikonicznego duetu. Jego praca filmowa wykraczała poza to partnerstwo, obejmując rolę w "Światłach sceny" (Limelight) Charliego Chaplina (1952) oraz film z Frankiem Faylenem w 1941 roku. Uznawany jest za członka Rhode Island Comedy Hall of Fame, co odzwierciedla jego znaczący wkład w świat komedii. Humor Halla często koncentrował się na Rhode Island, włączając do swoich występów tematy takie jak lokalny akcent, postaci takie jak Buddy Cianci i znane punkty orientacyjne. Stworzył kabaretowy program komediowy „Ocean State Follies”, który zdobył uznanie za swoje parodystyczne piosenki o Rhode Island. Ponadto, przypisuje mu się napisanie „Rhode Island’s It for Me”, które jest oficjalną pieśnią stanu. Dodatkowo, współpracował przy scenkach dla NBC-10 z Joe Rocco i pełnił wiele ról – współwłaściciela, wykonawcy i rezerwującego – w Periwinkle’s, pierwszym klubie komediowym w Rhode Island, który gościł takie występy jak Louis C.K., Dave Chappelle i Joe Rogan. Wspólnie stworzył Comedy Connection, który otwarty został w East Providence w 1989 roku. Zmarł 7 grudnia 1959 roku w North Hollywood w Kalifornii na raka jelita grubego, ale jego dziedzictwo trwa dzięki jego pracy i obecnym współpracom z Doreen Collins przy programie komediowym „Aging Disgracefully”.

Charlotte McDonnell, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Charlotte McDonnell

Charlotte McDonnell to komik z Wielkiej Brytanii, urodzona 1 października 1990 roku w Bath, Somerset. Początkowo zdobyła rozpoznawalność pod pseudonimem Charlie McDonnell, budując znaczącą obecność online wraz z uruchomieniem jej kanału YouTube 'charlieissocoollike' 3 kwietnia 2007 roku. Kanał szybko się rozwinął, osiągając kamień milowy w postaci miliona subskrybentów w czerwcu 2011 roku, co uczyniło go pierwszym brytyjskim kanałem, który osiągnął ten wynik. W tym okresie eksplorowała również ścieżki muzyczne; wydała solowy album zatytułowany 'This Is Me' w 2010 roku i brała udział w zespole Chameleon Circuit o tematyce Doctor Who od 2009 do 2011 roku, a także uczestniczyła w krótkotrwałym projekcie muzycznym Sons of Admirals do maja 2011 roku. Jej kariera kontynuowała się dzięki różnorodnym współpracom. W latach 2015–2016 McDonnell współprowadziła program śniadaniowy na YouTube 'Cereal Time' z Jimmy Hill. W latach 2013–2014 wyreżyserowała serię krótkich filmów. W grudniu 2018 roku zakończyła regularne wrzucanie filmów na YouTube, ale pozostała aktywna w innych dziedzinach kreatywnych. W 2017 roku przeniosła się do Toronto w Kanadzie. Znaczącym wydarzeniem było ogłoszenie w styczniu 2023 roku, że jest transpłciową kobietą, używającą zaimków ona/one. Po tym ogłoszeniu rozpoczęła strumieniowanie na Twitchu pod nazwą użytkownika coollike. Obecnie Charlotte McDonnell jest znana z prowadzenia podcastu komediowego "What’s All This Then" wraz z Libby Watson. Pełni również funkcję producentki i gospodyni tego podcastu, który koncentruje się na tematach związanych z Wielką Brytanią i publikuje odcinki co tydzień, trwające około 120 minut. Do tej pory wydano 80 odcinków. W podcaście gościli liczni goście, w tym Brendan James, Max Read, Alec Robbins, Jamie Loftus i Demi Lardner, którzy dyskutowali o różnych brytyjskich zjawiskach kulturowych, takich jak "Ghostwatch", "The Wicker Man", "Neopets", "Boohbah" i "Keeping Up Appearances". McDonnell gościła również w podcaście "International Waters". Poleca zarówno podcasty "What’s All This Then", jak i "Be Gay Solve Crimes", co świadczy o jej dalszym zaangażowaniu w świat podcastów.

Eric Morecambe, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Eric Morecambe

Eric Morecambe, urodzony jako John Eric Bartholomew 14 maja 1926 roku w Morecambe, Lancashire, był brytyjskim komikiem i artystą rozrywkowym. Używał pseudonimu scenicznego „Morecambe”, pochodzącego od jego rodzinnego miasta. Sto lat od jego urodzenia zostanie uczczonych w 2026 roku. Zmarł 28 maja 1984 roku w wieku 58 lat. Od najmłodszych lat rozwijał karierę zarówno jako komik, jak i artysta rozrywkowy, osiągając sukces w wielu konkursach talentów, w tym w jednym zorganizowanym w Hoylake w 1940 roku. W wieku 14 lat opuścił szkołę w 1940 roku i rozpoczął występ w duecie z Ernestem Wise'em. Poznali się na teatralnym obwodzie około 1940 roku i zadebiutowali w Liverpool Empire w 1940 roku. Współpraca została krótko przerwana przez II wojnę światową; służył jako Bevin Boy (górnik) od maja 1944 roku, pracując w Accrington przez 11 miesięcy, zanim został zwolniony z powodu problemów zdrowotnych. Przyjęli pseudonimy Morecambe i Wise, zainspirowane George'em Formby'm i Ernie skracającym swoje nazwisko. Współpraca trwała do śmierci Morecambe'a w 1984 roku. Komediowy duet Morecambe i Wise pojawiali się w programach telewizyjnych takich jak 'Sunday Night at the London Palladium' i 'Double Six', oraz byli gwiazdą serialu 'Two of a Kind' (1961-1968) nadawanego przez Associated Television; w 1963 roku The Beatles wystąpili jako goście w tym programie. Ich przeniesienie do BBC w 1968 roku doprowadziło do ogromnej popularności, a Eddie Braben został ich głównym scenarzystą od 1969 roku, co oznaczało 'złotą erę' dla programu. 'The Morecambe & Wise Show' zyskał ogromną popularność, przyciągając celebrytów chętnych do występu; słynna skecz polegała na tym, że Eric parodiował dyrygenta Andre Previna jako 'Andrew Preview'. W latach 1968-1977 BBC nadawało ich coroczne występy świąteczne, które stały się ważnymi wydarzeniami telewizyjnymi; audycja świąteczna z 1977 roku zgromadziła ponad 28 milionów widzów. Wystąpili ponad 1000 razy w Morecambe, uważanym za ich 'dom duchowy'. Uważa się, że Morecambe był generalnie śmieszniejszy od Wise'a, który grał rolę 'prosta człowieka'. Od 1969 roku używali 'Bring Me Sunshine' jako swojej muzyki tematycznej. Specjalny odcinek świąteczny dla ITV w 1983 roku oznaczał ich ostatni występ jako zespołu. Zagrał w 'Night Train to Murder' (1983), nadawanym w 1985 roku, i wystąpił w 'The Passionate Pilgrim'.

Mark Gatiss, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Mark Gatiss

Mark Gatiss, urodzony 17 października 1966 roku w Sedgefield, Durham, w Anglii, jest wszechstronnym angielskim talentem. Pełni funkcję aktora, komika, scenarzysty, reżysera, producenta i powieściopisarza. Jego rodzicami byli Winifred Rose O'Kane i Maurice Gatiss. Gatiss uczęszczał do szkoły podstawowej Heighington Church of England Primary School oraz szkoły średniej Woodham Comprehensive School przed rozpoczęciem studiów z zakresu sztuk teatralnych w Bretton Hall College, Uniwersytecie Leeds. Zdobył znaczne doświadczenie w branży rozrywkowej, a jego występy aktorskie sięgają lat sprzed 1997 roku, a wczesne prace pisarskie obejmują projekty science fiction. Gatiss jest najlepiej znany ze swoich komediowych współprac z Stevenem Moffatem, a w szczególności ze wspólnego stworzenia The League of Gentlemen . Ten zespół komediowy, w skład którego wchodził Gatiss, zdobył nagrodę Perrier na Festiwalu Fringe w Edynburgu w 1997 roku. Serial, który łączył absurdalny humor obserwacyjny dotyczący życia w Wielkiej Brytanii, nadawany był od 1999 do 2002 roku. Współtworzył, współpisał i grał w The League of Gentlemen . Ponadto napisał kilka odcinków serialu Doctor Who , przyczyniając się zarówno pod kierunkiem Stevena Moffata, jak i Russella T Daviesa, oraz zagrał Franka Renfielda w miniserialu z 2020 roku Dracula . Jego praca obejmuje również filmy i telewizję, w tym role w Game of Thrones (2014–2017), Wolf Hall (2015) i Coalition (2015), a także występy w filmach takich jak Victor Frankenstein (2015), Denial (2016), Christopher Robin (2018), The Favourite (2018), The Father (2020), Operation Mincemeat (2021) i Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One (2023). Kariera Gatissa charakteryzuje się znaczącym uznaniem. Otrzymał dwie nagrody Laurence Oliviera, wygrywając w 2016 roku za *Miesiąc na wsi* i ponownie w 2023 roku za *Motyw i sygnał*. Posiada również nagrodę BAFTA TV, nagrodę Primetime Emmy oraz nagrodę Peabody. Znany jest z roli Mycrofta Holmesa w serialu BBC *Sherlock* (2010–2017), w tym z zapadającego w pamięć występu w "Sherlock: Niewiarygodna Panna" (2016). Do innych godnych uwagi ról należą Menenius w *Koriolanusie* Szekspira (2013) i Król Jerzy III w nowej inscenizacji *Szaleństwa Jerzego III* Alana Bennetta (2018). Eksplorował również różne gatunki, występując w czarnej komedii 'Nighty Night' i komedii science fiction 'Clone'. Od 2014 roku współtworzy i gra w serialu 'Inside No. 9', a także prowadził programy takie jak 'Polowanie na duchy z Gatiss i Coles' (2022) i 'W poszukiwaniu Drakuli z Markiem Gatiss' (2020), co dowodzi jego ciągłej obecności w telewizji.

Simon Bird, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Simon Bird

Simon Bird, komik, aktor i reżyser, pochodzi z Wielkiej Brytanii i urodził się 19 sierpnia 1984 roku w Guildford, Surrey. Uczęszczał do Cranmore School w West Horsley, następnie do Royal Grammar School w Guildford, a ostatecznie do Queens' College na Uniwersytecie Cambridge, gdzie studiował angielski i pełnił funkcję prezesa Footlights. Później uzyskał tytuł magistra sztuki z Birkbeck College, specjalizując się w studiach kulturowych i krytycznych. W latach 2007 i 2008 wczesna kariera komediowa Birda obejmowała występy z grupą 'The House of Windsor' na Festiwalu Edynburskim, a także udział w ogólnopolskich studenckich nagrodach Chortle. Zajął drugie miejsce w konkursie w 2008 roku, prezentując rutynę o swoich wielokrotnych próbach. Zdobył szeroką rozpoznawalność grając Willa McKenziego w serialu komediowym *The Inbetweeners*, który nadawany był na antenie E4 od 2008 do 2010 roku; kolejne filmy pojawiły się w latach 2011 i 2014. Za tę rolę otrzymał Brytyjską Nagrodę Komedii dla Najlepszego Nowego Aktora w 2008 roku oraz za Najlepszą Różę w 2009 roku, a serial został zaadaptowany na udany film. Ponadto Bird grał Adama Goodmana w *Friday Night Dinner*, serialu nadawanym na Channel 4 w latach 2011–2020, z Tomem Rosenthalem jako współgraczem, który wcielał się w jednego z dwóch braci żydowskiego pochodzenia. Współtworzył, współpisał i zagrał w sitcomie "Chickens" w 2013 roku, wcielając się w rolę Cecila. W 2016 roku zadebiutował jako reżyser krótkometrażowym filmem *Ernestine and Kit*, a następnie w 2020 roku nakręcił swój pierwszy pełnometrażowy film, *Days of Bagnold Summer*. Jego praca jako reżysera obejmuje również telewizję, w tym reżyserię 3. serii mockumentu *Pls Like* oraz inauguracyjnej serii programu skeczowego *Ellie & Natasia*. W 2027 roku ma wystąpić w filmie "Star Wars: Starfighter". Niedawno wyreżyserował "Such Brave Girls" (2023) i pojawił się w "Everyone Else Burns" (2023).

Tommy Cooper, komik z Wielka Brytania
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Tommy Cooper

Thomas Frederick Cooper, znany zawodowo jako Tommy Cooper, był walijski komik i iluzjonista. Urodził się 19 marca 1921 roku w Caerphilly, w Walii, syna Thomasa H. Coopera, byłego rekrutera do armii, który później został górnikiem węglowym, oraz Catherine Gertrude Wright. Jego rodzina przeniosła się do Exeter, w Devon, gdy miał trzy lata, prawdopodobnie z powodu problemów zdrowotnych związanych z zanieczyszczeniem węglem. Uczęszczał do szkoły Mount Radford dla chłopców i rozwinął zainteresowanie magią w wieku ośmiu lat po otrzymaniu zestawu magicznego od cioci Lucy. Od 1940 roku spędził siedem lat w brytyjskiej armii, początkowo jako żołnierz w Royal Horse Guards, a następnie dołączył do Montgomery'ego Desert Rats w Egipcie. W tym czasie, podczas występów dla towarzyszy z Navy, Army and Air Force Institutes (NAFI), zaczął nosić czerwoną fezę, która stała się jego znakiem rozpoznawczym, po tym jak publiczność zareagowała dowcipnie na to, że zabrał ją kelnerowi w Kairze. Jego profesjonalna kariera artystyczna rozpoczęła się w wigilię Bożego Narodzenia w 1947 roku, a krótko później dołączył do The Magic Circle. Styl komediowy Coopera koncentrował się wokół „nieudanych” sztuczek magicznych, często prezentowanych jako widowiskowa, zatańczona niekompetencja. To podejście okazało się bardziej zabawne niż udawanie czarodzieja. Krytycy uważali go za osobę finansowo oszczędną, a znany był ze swojej umiejętności rozśmieszania ludzi, często dzieląc się żartami z publicznością. W 1947 roku poślubił Gwen Henty i mieli dzieci o imionach Thomas Henty i Vicky Cooper. Tommy Cooper zmarł 15 kwietnia 1984 roku w wieku 63 lat; jego śmierć nastąpiła w wyniku zawału serca podczas występu jego „słynnego magicznego płaszcza” w Her Majesty's Theatre w Londynie, wydarzenia obejrzanego przez około 12 milionów osób.

Brytyjscy Komicy i Scena Komediowa w Wielkiej Brytanii

Wielka Brytania ma długą i wpływową tradycję komediową, produkującą komików, którzy zyskali popularność nie tylko w całej Wielkiej Brytanii, ale i na całym świecie. Od komików wystęujących na scenie i aktorów komediowych po osobowości telewizyjne, pisarzy i wykonawców, brytyjska komedia obejmuje ogromny zakres stylów i formatów.

W GiggleTime łączymy profile brytyjskich komików, komików z Wielkiej Brytanii, aktorów komediowych i innych osób związanych ze światem komedii i rozrywki. Przeglądaj powyższe profile, aby dowiedzieć się więcej o ich karierach, występach i wkładzie w brytyjską scenę komediową.

Brytyjscy komicy występowi

Stand-up comedy jest ważną częścią brytyjskiej sceny komediowej, z komikami występującymi w różnych miejscach – od dedykowanych klubów i teatrów komediowych, po festiwale, puby i duże obiekty rozrywkowe.

Brytyjski stand-up obejmuje szeroki wachlarz stylów. Niektórzy komicy koncentrują się na komedii obserwacyjnej i codziennych doświadczeniach, podczas gdy inni zgłębiają opowiadanie historii, satyrę, tematy polityczne i społeczne, humor absurdalny lub osobiste przeżycia. Scena komediowa w Wielkiej Brytanii dała również platformę wielu komikom, którzy później stali się znanymi twarzami w telewizji, radiu i na platformach streamingowych.

Londyn jest jednym z głównych centrów komedii w Wielkiej Brytanii, ale stand-up comedy można znaleźć w całym kraju, z aktywnymi scenami komediowymi w miastach takich jak Manchester, Birmingham, Edynburg, Glasgow, Bristol, Liverpool i wielu innych.

Znani Brytyjscy Komicy

Wielka Brytania wydała pokolenia komików, którzy zyskali sławę dzięki telewizji, filmowi, radiu, teatrowi i występom na żywo.

Niektórzy brytyjscy komicy są najbardziej znani ze swoich występów stand-upowych, podczas gdy inni zbudowali swoje kariery dzięki sitcomom, programom z improwizacją, talk-showom komediowym, filmom komediowym lub fikcyjnym postaciom. Wielu z nich pracowało również w różnych dziedzinach rozrywki, łącząc występy z pisaniem, aktorstwem, prowadzeniem programów lub produkcją.

Brytyjski humor wywarł również znaczący wpływ na arenie międzynarodowej. Brytyjscy komicy i programy komediowe zyskały publiczność na całym świecie, a brytyjskie formaty i style komediowe zostały zaadaptowane dla odbiorców w innych krajach.

Brytyjski Humor w Telewizji i Filmie

Telewizja odegrała znaczącą rolę w rozwoju współczesnej brytyjskiej komedii. Programy z krótkimi scenkami, sitcomy, programy panelowe, seriale komediowe i satyryczne wprowadziły pokolenia widzów w świat nowych komików i wykonawców.

Brytyjski humor można znaleźć również w filmach, radiu, podcastach i platformach internetowych. Dziś komicy mogą budować publiczność za pomocą YouTube, mediów społecznościowych, podcastów i serwisów streamingowych, obok tradycyjnej telewizji i występów na żywo.

To połączenie mediów tradycyjnych i cyfrowych stworzyło możliwości zarówno dla uznanych komików, jak i wschodzących artystów, by dotrzeć do publiczności w całej Wielkiej Brytanii i poza jej granicami.

Odkryj brytyjskich komików na GiggleTime

Odkryj naszą kolekcję brytyjskich komików i osobowości komediowych powyżej i poznaj artystów z różnych pokoleń i obszarów brytyjskiej sceny komediowej.

Możesz użyć funkcji wyszukiwania, aby znaleźć konkretnego komika lub przejrzeć katalog, aby odkryć nowe nazwiska. Profile poszczególnych osób mogą zawierać informacje biograficzne, szczegóły kariery, występy, zdjęcia i inne ciekawe fakty.

Niezależnie od tego, czy szukasz brytyjskich komików stand-up, znanych brytyjskich komików, aktorów komediowych, komików telewizyjnych czy wschodzących talentów komediowych, GiggleTime ułatwia odkrywanie kolejnych komików z Wielkiej Brytanii.

Katalog stale się powiększa wraz z dodawaniem nowych komików i osobowości komediowych.