Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Verenigd Koninkrijk

Overzicht van komieken uit Verenigd Koninkrijk: profielen, biografieën, foto's en sociale links.

325 Comedians

Alan Bennett

Geboren in Armley, Leeds, op 9 mei 1934, is Alan Bennett een veelzijdige Engelse creatieve figuur, bekend om zijn werk als acteur, auteur, toneelschrijver en scenarioschrijver. Na het volgen van Christ Church, Upper Armley, Church of England School en Leeds Modern School, studeerde Alan Bennett verder aan de Universiteit van Oxford, waar hij een diploma met lof behaalde in geschiedenis. Aanvankelijk streefde Bennett ernaar een middeleeuwse historicus te worden, en gaf hij enkele jaren les in de middeleeuwse geschiedenis aan Oxford voordat hij overging op fulltime schrijven. Zijn werk weerspiegelt vaak de Yorkshire-cultuur en de strandvakanties uit zijn jeugd. Bennett verwierf in 1960 bekendheid op het Edinburgh Festival als deel van de satirische revue Beyond the Fringe , waarmee hij een Speciale Tony Award won voor zijn deelname. Sindsdien is zijn werk succesvol gebleken in verschillende media, waaronder toneel, film en boek. Hij heeft talloze toneelstukken geschreven, waaronder Forty Years On (1968), Getting On (1971), Habeas Corpus (1973) en The Old Country (1977). Zijn werk is verfilmd in films zoals The Madness of King George (1994), The History Boys (2006) en The Lady in the Van (2015). Bennett staat ook bekend om het creëren van de populaire televisieserie Talking Heads (1988) en het schrijven van On the Margin (1966), een sketchserie die later herontdekt werd. Hij schrijft niet op aanvraag. De Geschiedenisjongens, die in 2004 in het National Theatre in première ging, wordt door Bennett beschouwd als een van zijn vrolijkste toneelstukken om te schrijven, en kostte minder dan zijn gebruikelijke vijf jaar. Dit stuk, dat zich afspeelt in het Groot-Brittannië van de jaren 80, toont de ervaringen van acht leerlingen aan een jongensschool voor grammaticaonderwijs in Sheffield en onderzoekt thema's als adolescent verlangen, werknemersdynamiek onder docenten, seksualiteit, volwassenwording en de essentie van geschiedenis en onderwijs. Het werd vervolgens overgeplaatst naar Broadway, waar het zes Tony Awards en drie Olivier Awards won. Het stuk keert in april 2027 terug naar Londens West End, met previews vanaf 10 april 2027 en een sluitingsdatum van 24 juli. Bennett heeft talloze prijzen ontvangen, waaronder vier BAFTA Awards, vier Laurence Olivier Awards, twee Tony Awards en een Special Award van de Society of London Theatre in 2005. Hij wordt door velen beschouwd als de belangrijkste Engelse toneelschrijver van zijn generatie, bekend om het portretteren van alledaagse Britse levens met charme, humor en respect.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Alan Young

Alan Young, geboren als Angus Young op 19 november 1919 in North Shields, Northumberland, Engeland, had een carrière die zich uitstrekte over radio, film en televisie. Zijn ouders waren Schots; zijn vader werkte zowel als mijnwerker als tapdanser, terwijl zijn moeder zong. Voor zijn zesde verjaardag verhuisde het gezin van Edinburgh, Schotland, naar West Vancouver, British Columbia, Canada, nadat ze zich aanvankelijk al verplaatst hadden toen hij nog een peuter was. Young’s vroege interesse in radio ontstond door astma tijdens de kindertijd. Hij begon op 13-jarige leeftijd met het brengen van komische monologen op het podium en had gedurende de jaren dertig en begin jaren veertig al radio-opdrachten binnengehaald, zowel in Canada als in de Verenigde Staten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende Young bij de Koninklijke Canadese Marine. Hij verliet de Marine nadat hij werd toegewezen om te schrijven voor een show van de Marine; naar verluidt probeerde hij zich aan te sluiten bij het Canadese leger, maar werd afgewezen vanwege astma uit de kindertijd. Na het voltooien van zijn militaire dienst begon Young met hoofdrollen in variété-comedyprogramma's, bekend als *The Alan Young Show*, die via radio en televisie werden uitgezonden vanaf de jaren 1940 tot en met de jaren 1950. Zijn rol als Wilbur Post in de televisieserie Mister Ed (1961–1966) is waar hij het meest bekend om staat. Gedurende zijn carrière verscheen hij nog steeds in films en televisieprogramma's, waaronder Tom Thumb (1958), Baker's Hawk (1976), The Cat From Outer Space (1978), Mickey's Christmas Carol (1983), Ducktales: The Movie (1990), The Love Boat (1983) en Murder, She Wrote (1986), evenals een rol in de soapserie General Hospital . Van 1974 tot aan zijn dood was hij de stem van Scrooge McDuck, en leende hij zijn stem aan films en videospelletjes. Hij gaf ook Flaversham een stem in The Great Mouse Detective (1986), met een Schots accent. Young speelde in de kortlopende sitcom Coming of Age (1988-89). Alan Young overleed op 19 mei 2016.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Anna Russell

Anna Claudia Russell-Brown, professioneel bekend als Anna Russell, werd geboren in Londen, Engeland, op 27 december 1911. Ze overleed op 18 oktober 2006. Ze was de dochter van Claud Russell Brown, een kolonel bij de Royal Engineers en amateurpianist, en Beatrice Tandy, die later de Canadese nationaliteit verkreeg vanwege haar Canadese afkomst. Ze was een Engels-Canadese zangeres en komiek. Anna bezocht de St Felix School in Southwold, Suffolk, en studeerde vervolgens aan Harrogate College, Brussel en Parijs. Haar muzikale opleiding zette ze voort aan het Royal College of Music, waar ze studeerde bij pianoleraar Marmaduke Barton en tussen 1934 en 1939 afstudeerde met een graad in muziekologie en compositie. Russell's carrière begon met optredens in opera, waaronder een opmerkelijk mislukte verschijning als Santuzza in *Cavalleria rusticana*. Ze verscheen op BBC-radio als volkszangeres in 1931 en werkte later voor de onderwijsafdeling van de BBC. Na de dood van haar vader in 1939 verhuisden Russell en haar moeder naar Toronto, Canada, waar ze zich in Unionville, Ontario, vestigden en in 1943 Canadese staatsburgers werden, voordat ze in 1955 de Amerikaanse nationaliteit verkregen. Ze vestigde zich al snel als entertainer op lokale radiostations tegen 1940, en co-hostte in de vroege jaren '40 de variétéshow *Syd en Anna* op CJBC. In 1942 presenteerde de Toronto Imperial Order of the Daughters of the Empire haar debuut solo optreden. Russell verwierf internationale erkenning met de hulp van Sir Ernest MacMillan in 1944. Ze maakte haar debuut in New York City in 1948 en toerde uitgebreid door de Engelstalige wereld, waarbij ze concerten gaf, zong en komische muzikale sketches op de piano speelde. Haar komische stijl werd gekenmerkt door droge humor en een spot met pretentie, waarbij ze vaak het absurde in geaccepteerde verhalen benadrukte. Ze staat het best bekend om De Ring der Nibelungen (Een Analyse) , een 22-minutige humoristische samenvatting van Wagners opera, die ze in 1975 uitvoerde en op een album uitbracht. Andere opmerkelijke werken waren onder meer Hoe u uw eigen Gilbert and Sullivan Opera schrijft en optredens in een animatiefilm van Hans en Grietje (1954), evenals rollen bij de New York City Opera (1954) en Cosmopolitan Opera (1957). Ze verscheen op Broadway in All by Myself (1960) en op The Ed Sullivan Show , met optredens in Carnegie Hall en Royal Albert Hall. Ze richtte Grow Productions, Inc. op in 1963 en schreef haar autobiografie, I’m Not Making This Up, You Know! , in 1985. Een video special genaamd The First Anna Russell Farewell Special werd in 2001 uitgebracht.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Anthony McPartlin

Anthony David McPartlin, een inwoner van Engeland, heeft een carrière opgebouwd als tv-presentator, producer, komiek, en eerder als zanger, rapper en acteur. Hij kreeg brede erkenning voor co-hosting met Declan Donnelly onder de naam Ant & Dec.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Armando Iannucci

Armando Iannucci is een Schotse satirist, schrijver, regisseur, producent en performer. Geboren op 28 november 1963 in Glasgow, komt hij uit een familie met Italiaanse wortels; zijn vader was afkomstig uit Napels en zijn moeder werd in Glasgow geboren. De achtergrond van zijn vader als schrijver voor een antifascistische krant en zijn deelname aan de Italiaanse verzetsstrijders als tiener heeft waarschijnlijk Iannucci’s wereldbeeld beïnvloed. Hij volgde hoger onderwijs aan de Universiteit van Glasgow en vervolgens aan de Universiteit van Oxford, waar hij een graad in Engelse literatuur behaalde. Iannucci begon zijn carrière met Chris Morris aan radioprogramma's zoals 'On the Hour', dat in 1994 werd bewerkt tot de televisieserie 'The Day Today'. Hij staat ook bekend om het medecreëren van het personage Alan Partridge samen met Steve Coogan, een samenwerking die resulteerde in verschillende shows waaronder ‘Knowing Me Knowing You’ (1994-1995) en ‘I’m Alan Partridge’ (1997-2002), en de film 'Alan Partridge: Alpha Papa' (2013). Hij presenteerde 'The Armando Iannucci Shows' in 2001, en creëerde de parodie documentaire 'Time Trumpet'. Zijn vroege radio werk omvatte Meanwhile in Glasgow met Arnold Brown en The Mary Whitehouse Experience , waarmee hij aanzienlijke erkenning kreeg in 1991 met On The Hour . Iannucci’s meest opvallende werken omvatten de politieke sitcom 'The Thick of It' (2005-2012), die 13 BAFTA-nominaties ontving en er 5 won, en de filmbewerking daarvan, 'In the Loop' (2009), waarvoor hij voor een Academy Award werd genomineerd. Hij creëerde en was showrunner voor de HBO-serie 'Veep' van 2012 tot 2015, waarmee hij in 2015 twee Emmys won – Outstanding Comedy Series en Outstanding Writing; de serie heeft in totaal vier Emmys gewonnen voor Outstanding Comedy Series. Hij regisseerde de films 'The Death of Stalin' (2017), die genomineerd werd voor twee BAFTAs en de prijs voor Beste Komedie op de European Film Awards won, en 'The Personal History of David Copperfield' (2019), die de prijs voor Beste Scenario won bij de WGBA en BIFA en een Golden Globe-nominatie ontving. Hij blijft comedy creëren, momenteel bezig met 'Avenue 5' en ‘The Franchise’ met Sam Mendes. In de herfst van 2024 is een productie gepland voor Londens West End, waar Steve Coogan zijn rol zal herhalen, terwijl Armando Iannucci Stanley Kubrick’s ‘Dr Strangelove’ aanpast voor het toneel en debuteert als toneelschrijver met 'Pandemonium', waarmee hij weer samenwerkt met Coogan. Hij publiceerde in 2017 'Hear Me Out', een boek over klassieke muziek, en werd gekozen tot Fellow van de Royal Society of Literature (RSL).

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Bernard Manning

Bernard Manning was een komiek geboren op 13 augustus 1930 in Harpurhey, Lancashire, en opgegroeid in Ancoats, Manchester. Zijn vaders afkomst was Russisch-Joods, terwijl zijn familie ook haar oorsprong naar Ierland kon doen terugvoeren. Hij verliet de school op 14-jarige leeftijd en werkte aanvankelijk in een tabaksfabriek en assisteerde kortstondig bij de groentewinkel van zijn vader. Hij deed dienst in het Britse leger tijdens de Nationale Dienst, beginnend in 1950. Tijdens een verblijf in Duitsland begon Manning te zingen om medesoldaten te vermaken, wat leidde tot gratis optredens en uiteindelijk tot het vragen van toegangsprijzen, waarbij hij een kans in de showbusiness herkende. In de jaren vijftig zette Manning een carrière als professionele zanger voort en werkte hij als presentator, onder andere als frontman van bigbands zoals de Oscar Rabin Band. In 1959 kocht hij de Embassy Club, waarmee hij het omvormde van een vervallen biljartzaal. Er wordt gezegd dat The Beatles in hun vroege carrière optraden in de Embassy Club. Hij maakte de overstap naar comedy en maakte zijn televisiedebuut in 1971 op Granada TV’s The Comedians . Zijn komische stijl werd gekenmerkt door een ouderwetse aanpak en het gebruik van stereotypen, waarbij hij pubgrapjes, racistische opmerkingen en sentimentele materiaal verwerkte. Manning presenteerde The Wheeltappers and Shunters Social Club vanaf 1974, een rol die tot zijn bekendste werk wordt beschouwd. Manning's carrière omvatte optredens in de korte film *A Couple of Beauties* (1972) en het presenteren van de documentaire korte film *The Great British Striptease* (1980), evenals de kortlopende comedy quizshow *Under Manning* (1981). In 1994 stond hij voor een industriële rechtbank wegens beschuldigingen van raciale discriminatie gerelateerd aan zijn act, en in 1998 bekende hij racist te zijn op *The Mrs. Merton Show*. Ondanks deze controverses behield hij een loyale fanbase die hem beschouwde als een ‘nuchtere held’. Tegen het einde van zijn leven beleefde Manning een kleine opleving van zijn televisiecarrière, waaronder optredens in Mumbai. Hij overleed in juni 2007 aan nierziekte op de leeftijd van 76 jaar, en liet zijn zoon Bernard Jr achter, die vanaf 1999 de Embassy Club beheerde en deze ook na de dood van zijn vader bleef runnen.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Charlie Hall

Charlie Hall, geboren op 19 augustus 1899 in Ward End, Birmingham, Warwickshire, was een Engels filmacteur en een veelzijdig komiek. Hij groeide op in Providence, Rhode Island, en voltooide zijn opleiding aan de Rhode Island School of Design. Aanvankelijk leerde hij timmeren als vak, maar hij betrad de entertainmentwereld als tiener door lid te worden van de Fred Karno groep toneelkomieken. Deze vroege ervaring leidde tot werk als klusjesman in New York City en uiteindelijk, midden jaren '20, tot een baan bij Hal Roach. Halls carrière omvatte diverse rollen, waaronder samenwerkingen met Buster Keaton en Charley Chase, wat zijn veelzijdigheid binnen het komische landschap aantoont. Hij verwierf aanzienlijke erkenning voor zijn optredens in bijna 50 films met Laurel en Hardy, vaak gecast als een norse verhuurder of tegenstander. Deze associatie maakte hem het best bekend als een nemesis van het iconische duo. Zijn filmwerk strekte zich verder uit dan dit partnerschap, inclusief een rol in Charlie Chaplins "Limelight" (1952) en een film met Frank Faylen in 1941. Hij wordt erkend als lid van de Rhode Island Comedy Hall of Fame, wat zijn substantiële bijdrage aan de wereld van de komedie weerspiegelt. Hall's komische focus lag vaak op Rhode Island, waarbij onderwerpen zoals het lokale accent, figuren als Buddy Cianci en bekende bezienswaardigheden in zijn optredens verwerkt werden. Hij creëerde de cabaret comedy show "Ocean State Follies," die prijzen won voor zijn parodieën over Rhode Island. Bovendien wordt hij gecrediteerd met het schrijven van "Rhode Island’s It for Me," dat dient als het officiële lied van de staat. Verder werkte hij samen aan sketches voor NBC-10 met Joe Rocco en bekleedde hij meerdere rollen – mede-eigenaar, performer en boeker – bij Periwinkle's, Rhode Island's eerste comedy club, een locatie die optredens van Louis C.K., Dave Chappelle en Joe Rogan trok. Hij co-creëerde ook Comedy Connection, dat in 1989 opende in East Providence. Hij overleed op 7 december 1959 in North Hollywood, Californië, aan darmkanker, maar zijn nalatenschap leeft voort door zijn werk en huidige samenwerkingen met Doreen Collins aan de comedy-skets show "Aging Disgracefully."

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Charlotte McDonnell

Charlotte McDonnell is een komiek uit het Verenigd Koninkrijk, geboren op 1 oktober 1990 in Bath, Somerset. Ze verwierf aanvankelijk bekendheid onder de naam Charlie McDonnell en bouwde een aanzienlijke online aanwezigheid op met de lancering van haar YouTube-kanaal 'charlieissocoollike' op 3 april 2007. Het kanaal groeide snel en bereikte in juni 2011 een mijlpaal van één miljoen abonnees, waarmee het het eerste VK-kanaal was dat dit aantal bereikte. Gedurende deze periode verkende ze ook muzikale paden; ze bracht in 2010 een soloalbum uit met de titel 'This Is Me' en nam van 2009 tot 2011 deel aan de Doctor Who-thema band Chameleon Circuit, naast betrokkenheid bij het kortlopende muziekproject Sons of Admirals tot mei 2011. Haar carrière zette zich voort met diverse samenwerkingen. Van 2015 tot 2016 was McDonnell co-host van de YouTube ontbijtshow 'Cereal Time' met Jimmy Hill. Tussen 2013 en 2014 regisseerde ze een reeks korte films. In december 2018 stopte ze met het regelmatig uploaden naar YouTube, maar bleef actief in andere creatieve vakgebieden. Ze verhuisde in 2017 naar Toronto, Canada. Een belangrijke ontwikkeling vond plaats in januari 2023 toen ze publiekelijk aankondigde dat ze een transgender vrouw is, en ze/they voornaamwoorden gebruikt. Na deze aankondiging begon ze te streamen op Twitch onder de accountnaam coollike. Momenteel staat Charlotte McDonnell bekend om het co-hosten van de comedy podcast 'What's All This Then' met Libby Watson. Ze is ook producent en host voor de podcast, die zich richt op onderwerpen gerelateerd aan Groot-Brittannië en wekelijks afleveringen uitbrengt, die elk ongeveer 120 minuten duren. Tot nu toe zijn er 80 afleveringen uitgebracht. De podcast heeft talloze gasten gehad, waaronder Brendan James, Max Read, Alec Robbins, Jamie Loftus en Demi Lardner, die uiteenlopende Britse culturele fenomenen bespreken zoals 'Ghostwatch', 'The Wicker Man', 'Neopets', 'Boohbah' en 'Keeping Up Appearances'. Ze verscheen ook als gast in de podcast 'International Waters'. McDonnell beveelt zowel de podcasts 'What’s All This Then' als ‘Be Gay Solve Crimes’ aan, wat haar voortdurende betrokkenheid bij de podcastwereld aantoont.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Eric Morecambe

Eric Morecambe, geboren als John Eric Bartholomew op 14 mei 1926 in Morecambe, Lancashire, was een Britse komiek en entertainer. Hij gebruikte de artiestennaam 'Morecambe', afgeleid van zijn geboortestad. Zijn honderdste geboortedag zal in 2026 gevierd worden. Hij overleed op 28 mei 1984, op de leeftijd van 58 jaar. Vanaf jonge leeftijd ontwikkelde hij een carrière als zowel komiek als entertainer, waarbij hij succes behaalde in vele talentenwedstrijden, met name een gehouden in Hoylake in 1940. Op 14-jarige leeftijd verliet hij in 1940 de school en begon een duo met Ernest Wise. Ze ontmoetten elkaar rond 1940 op de variététheatertournee en debuteerden in 1940 in het Liverpool Empire. Het partnerschap werd kort onderbroken door de Tweede Wereldoorlog; hij diende als Bevin Boy (kolenmijnwerker) vanaf mei 1944, waarbij hij 11 maanden in Accrington werkte voordat hij wegens ziekte werd ontheven. Ze namen de artiestennamen Morecambe en Wise aan, geïnspireerd door George Formby en Ernie die zijn achternaam verkortte. Het partnerschap duurde tot Morecambe's dood in 1984. De komische duo Morecambe en Wise verschenen in televisieprogramma's zoals 'Sunday Night at the London Palladium' en 'Double Six', en stonden centraal in de serie 'Two of a Kind' (1961-1968), uitgezonden door Associated Television; in 1963 traden The Beatles op als gasten in dit programma. Hun overstap naar de BBC in 1968 leidde tot enorme populariteit, waarbij Eddie Braben vanaf 1969 hun belangrijkste schrijver werd, wat een 'gouden tijdperk' voor de show markeerde. 'The Morecambe & Wise Show' werd immens populair en trok celebrities aan die graag wilden optreden; een beroemde sketch betrof Eric die dirigent Andre Previn parodieerde als 'Andrew Preview'. Tussen 1968 en 1977 presenteerde de BBC hun jaarlijkse kerstoptredens, die belangrijke televisiegebeurtenissen werden; de kerstuitzending van 1977 trok een publiek van meer dan 28 miljoen kijkers. Ze traden meer dan 1.000 keer op in Morecambe, beschouwd als hun 'spirituele thuis'. Morecambe werd over het algemeen beschouwd als de grappigere van de twee, met Wise die de rechte man speelde. Ze gebruikten 'Bring Me Sunshine' als hun themalied vanaf 1969. De kerstspecial van 1983 voor ITV markeerde hun laatste optreden als team. Hij speelde in 'Night Train to Murder' (1983), uitgezonden in 1985, en acteerde in 'The Passionate Pilgrim'.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Mark Gatiss

Mark Gatiss, geboren op 17 oktober 1966 in Sedgefield, Durham, Engeland, is een veelzijdig Engels talent. Hij fungeert als acteur, komiek, scenarioschrijver, regisseur, producent en romancier. Zijn ouders waren Winifred Rose O'Kane en Maurice Gatiss. Gatiss bezocht de Heighington Church of England Primary School en de Woodham Comprehensive School voordat hij Theater Arts studeerde aan Bretton Hall College, University of Leeds. Hij heeft aanzienlijke ervaring opgedaan in de entertainmentindustrie, met acteeroptredens die voorafgaan aan 1997 en vroeg schrijfwerk in sciencefictionprojecten. Gatiss staat het best bekend om zijn humoristische samenwerkingen met Steven Moffat, met name hun gezamenlijke creatie van The League of Gentlemen . Dit comedyteam, inclusief Gatiss, won de Perrier Award op de Edinburgh Festival Fringe in 1997. De serie, die absurd observatiehumor over het Britse leven bevatte, werd uitgezonden van 1999 tot 2002. Hij was ook mede-creëerder, mede-auteur en acteur in The League of Gentlemen . Bovendien heeft hij verschillende afleveringen van Doctor Who geschreven, en droeg bij onder zowel Steven Moffat als Russell T Davies, en speelde hij Frank Renfield in de miniseries Dracula uit 2020. Zijn werk strekt zich uit tot film en televisie, inclusief rollen in Game of Thrones (2014–2017), Wolf Hall (2015) en Coalition (2015), evenals optredens in films zoals Victor Frankenstein (2015), Denial (2016), Christopher Robin (2018), The Favourite (2018), The Father (2020), Operation Mincemeat (2021) en Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One (2023). Gatiss’s carrière is gekenmerkt door aanzienlijke erkenning. Hij ontving twee Laurence Olivier Awards, met een overwinning in 2016 voor *A Month in the Country* en opnieuw in 2023 voor *The Motive and the Cue*. Hij heeft ook een BAFTA TV Award, een Primetime Emmy Award en een Peabody Award op zijn naam staan. Hij staat bekend om zijn vertolking van Mycroft Holmes in de BBC-serie *Sherlock* (2010–2017), inclusief een memorabele verschijning in “Sherlock: The Abominable Bride” (2016). Andere opmerkelijke rollen zijn Menenius in Shakespeare’s *Coriolanus* (2013) en Koning George III in een revival van Alan Bennett’s *The Madness of George III* (2018). Hij heeft ook verschillende genres verkend, met optredens in de zwarte komedie ‘Nighty Night’ en de sciencefictionkomedie 'Clone'. Sinds 2014 is hij mede-creëerde en speelde hij in de serie 'Inside No. 9', en presenteerde hij programma's zoals 'Hunting Ghosts with Gatiss and Coles' (2022) en 'In Search of Dracula with Mark Gatiss' (2020), waarmee zijn voortdurende aanwezigheid op televisie wordt aangetoond.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Simon Bird

Simon Bird, een komiek, acteur en regisseur, komt uit het Verenigd Koninkrijk en werd geboren op 19 augustus 1984 in Guildford, Surrey. Hij bezocht Cranmore School, West Horsley, gevolgd door de Royal Grammar School, Guildford, en uiteindelijk Queens' College, Cambridge, waar hij Engels studeerde en president van de Footlights was. Later behaalde hij een Master of Arts-graad aan Birkbeck College, met een specialisatie in culturele en kritische studies. Tijdens 2007 en 2008 omvatte Bird’s vroege carrière in de komedie optredens met 'The House of Windsor' op het Edinburgh Festival, plus betrokkenheid bij Chortle’s nationale studentenawards. Hij behaalde een tweede plaats in de competitie van 2008, waarbij hij een routine gaf over zijn herhaalde inzendingen. Hij kreeg wijdverspreide aandacht door de rol van Will McKenzie in *The Inbetweeners*, een E4 komedieserie die liep van 2008 tot 2010; daaropvolgende films verschenen respectievelijk in 2011 en 2014. Deze prestatie leverde hem een British Comedy Award op voor Beste Man Nieuwkomer in 2008 en Beste Acteur in 2009, en de serie werd bewerkt tot een succesvolle film. Bovendien speelde Bird Adam Goodman in *Friday Night Dinner*, een Channel 4-serie die tussen 2011 en 2020 werd uitgezonden, met Tom Rosenthal als zijn co-ster die een van de twee broers van Joodse afkomst portretteerde. Hij co-creëerde, co-schreef en speelde in de sitcom *Chickens* in 2013, waarin hij Cecil speelde. In 2016 maakte hij zijn regiedebuut met de korte film *Ernestine and Kit*, en volgde daarop in 2020 zijn eerste speelfilm, *Days of Bagnold Summer*. Zijn werk als regisseur omvat ook televisie, waaronder het regisseren van seizoen 3 van de mockumentary *Pls Like* en de inaugurele serie van de sketchshow *Ellie & Natasia*. Hij zal in 2027 te zien zijn in *Star Wars: Starfighter*. Hij regisseerde onlangs *Such Brave Girls* (2023) en verscheen in *Everyone Else Burns* (2023).

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Tommy Cooper

Thomas Frederick Cooper, professioneel bekend als Tommy Cooper, was een Welsh komiek en goochelaar. Hij werd geboren op 19 maart 1921 in Caerphilly, Wales, als zoon van Thomas H. Cooper, een voormalig leger werving sergeant die later kolenmijnwerker werd, en Catherine Gertrude Wright. Zijn familie verhuisde naar Exeter, Devon, toen hij drie jaar oud was, vermoedelijk vanwege gezondheidsproblemen gerelateerd aan koolstofvervuiling. Hij bezocht de Mount Radford School for Boys en ontwikkelde op achtjarige leeftijd interesse in goochelen nadat hij een goochelset van zijn tante Lucy had gekregen. Vanaf 1940 bracht hij zeven jaar door in het Britse leger, aanvankelijk als een troepier binnen de Royal Horse Guards, en sloot zich later aan bij Montgomery's Desert Rats in Egypte. Gedurende die tijd begon hij, terwijl hij kameraden vermaakte met een Navy, Army and Air Force Institutes (NAFI) entertainment party, een rode fez te dragen, wat zijn handelsmerk zou worden, nadat een publiek humoristisch reageerde toen hij er een van een ober in Caïro pakte. Zijn professionele optreden begon op kerstavond 1947 en kort daarna sloot hij zich aan bij The Magic Circle. Cooper's komstijl draaide om "mislukte" goocheltrucs, die hij vaak presenteerde als spectaculaire, gechoreografeerde onbeholpenheid. Deze aanpak bleek humoristischer dan succesvol toveren. Critici beschouwden hem als een 'zuinige' persoon financieel, en hij stond bekend om zijn vermogen mensen aan het lachen te maken, vaak grappen deelt met het publiek. Hij trouwde in 1947 met Gwen Henty, en ze hadden kinderen genaamd Thomas Henty en Vicky Cooper. Tommy Cooper overleed op 15 april 1984, op de leeftijd van 63 jaar; zijn dood was het gevolg van een hartaanval die zich voordeed tijdens een uitvoering van zijn 'beroemde magische cape-sketch' in Her Majesty's Theatre in Londen, een evenement bekeken door ongeveer 12 miljoen mensen.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1

Armenië 1

Argentinië 24

Oostenrijk 28

Australië 22

Azerbeidzjan 1

België 13

Bulgarije 31

Benin 2

Bolivia 1

Brazilië 12

Canada 48

Zwitserland 17

Chili 8

Kameroen 1

China 7

Colombia 2

Tsjechië 7

Duitsland 188

Denemarken 17

Dominicaanse Republiek 1

Algerije 2

Estland 5

Egypte 4

Spanje 74

Finland 15

Frankrijk 214

Ghana 3

Griekenland 18

Guatemala 1

Hongarije 7

Indonesië 8

Ierland 28

Israël 9

India 11

Irak 3

Iran 6

Italië 136

Jamaica 1

Japan 35

Kenia 3

Korea, Zuid 20

Kazachstan 1

Libanon 5

Litouwen 1

Letland 1

Marokko 17

Myanmar 1

Malta 1

Malawi 2

Mexico 28

Maleisië 7

Nigeria 19

Nicaragua 2

Nederland 2

Noorwegen 12

Nepal 3

Nieuw-Zeeland 9

Peru 2

Filipijnen 35

Pakistan 7

Polen 8

Portugal 7

Qatar 1

Roemenië 1

Servië 3

Rusland 9

Saudi-Arabië 4

Zweden 101

Slovenië 4

Slowakije 2

Thailand 2

Tunesië 4

Turkije 5

Taiwan 1

Oekraïne 7

Oeganda 7

Verenigde Staten 213

Uruguay 1

Oezbekistan 1

Vietnam 1

Zuid-Afrika 2

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Komieken uit Verenigd Koninkrijk

Overzicht van komieken uit Verenigd Koninkrijk: profielen, biografieën, foto's en sociale links.

Alan Bennett

Alan Young

Anna Russell

Anthony McPartlin

Armando Iannucci

Bernard Manning

Charlie Hall

Charlotte McDonnell

Eric Morecambe

Mark Gatiss

Simon Bird

Tommy Cooper

Comedians per land bekijken

Britse Komieken en de Britse Comediescene

Britse Stand-up Comedians

Bekende Britse Komieken

Britse komedie op televisie en film

Ontdek Britse comedians op GiggleTime

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?