Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met A Geverifieerd Alles wissen
193-204 van 205 comedians
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Amy Jenkins

Amy Jenkins is een filmmaker en visueel kunstenaar die in Peterborough, New Hampshire woont. Haar carrière nam een andere wending, wat leidde tot de creatie en het schrijven van de televisieserie 'This Life'. De serie, die in 1996 debuteerde, onderzocht het leven van jonge professionals en werd gefilmd nabij Southwark Bridge in Londen, in een verlaten Victoriaans rijtjeshuis. Jenkins streefde naar realisme in ‘This Life’, waarbij ze handcamera's en documentaire-achtige filmtechnieken gebruikte. Het tweede seizoen in 1997 bestond uit 21 afleveringen, en tien jaar later volgde een speciale aflevering. Ze heeft de serie omschreven als “Spinal Tap-achtig”. Recensies op dat moment suggereerden een obsessie met seks, en de BBC stelde zelfs een quota in voor het gebruik van vloekwoorden per aflevering. Jenkins' werk onderging een aanzienlijke verschuiving met haar documentaire 'Adam's Apple', die de gender transitie van haar zoon Adam Sieswerda in kaart brengt. Ze regisseerde deze documentaire, in samenwerking met Adam bij de creatie ervan. De film documenteert de evoluerende relaties binnen het gezin tijdens Adams transitie en beleefde zijn wereldpremière op het 2026 SXSW Film & TV Festival in Austin, waar het ook zal worden vertoond op 27 april 2026 bij IFFBoston. 'Adam’s Apple' heeft als doel authentieke mensen, met name Adam, te presenteren tijdens zijn transitie, en verkent thema's van vreugde en kwetsbaarheid binnen transverhalen. Het verhaal van de film werd tijdens het montagewerk definitief vastgesteld, waarbij Kristina Motwani als editor fungeerde. Jenkins beschouwt het als een universeel verhaal over ouders die een transgender tiener opvoeden en richt zich op onvoorwaardelijke liefde binnen het gezin. De documentaire toont Adam Sieswerda, de zoon van Jenkins, die op 23-jarige leeftijd afstudeerde aan Columbia University met een studie in schrijven. Hij prijst de gemeenschap en scholen van Peterborough voor hun acceptatie. Zijn vader, John, drukt af en toe uit dat hij zijn dochter mist, maar houdt van zijn zoon, terwijl zijn broer Elias wordt afgebeeld als ondersteunend; het hele gezin heeft deelgenomen aan de opnames. Jenkins filmt vaak het dagelijks leven en de activiteiten van haar familie, waarbij ze fungeert als een instinctief archivaris. 'Adam’s Apple' streeft ernaar om sensationele verhalen over trans levens te weerleggen, met als doel een genuanceerder en empathischer perspectief op deze ervaring te bieden.

Geverifieerd Onopgeëist
Duitsland

Andreas Obering

Andreas Obering, professioneel bekend als Der OBeL, is een Duitse cabaretier, acteur en lokale politicus. Hij werd geboren op 29 maart 1964 in Hamm, Duitsland, en bracht zijn jeugd door in het westelijke deel van Hamm en Herringen voordat hij met zijn familie naar Welver-Eilmsen verhuisde. Hij bezocht het Freiherr-vom-Stein-Gymnasium en behaalde daar zijn Abitur. Obering studeerde aanvankelijk twee semesters economie in Münster, waarna hij een kantoorleerlingopleiding afrondde bij een platenhandelbedrijf in Kaarst. Zijn muzikale achtergrond begon vroeg; hij speelde drums en zong in de band Gegenlicht van 1980 tot 1985. Hij bleef drums spelen in de rock coverband Return van 1985 tot 1988, en was later lid van de Empty Bottle Blues Band van 1988 tot 2005. Obering begon vroeg met het ontwikkelen van zijn komische talenten, aanvankelijk optredend met Till Hoheneder. Hun groep, Till und Obel, begon in 1985. Ze wonnen de ZDF talentenshow 'Hut ab' in 1990 en verschenen in 'Geld oder Liebe' en in ZDF’s nieuwjaarsavondshow en RTL’s Silvester Nacht in 1990. In het hele Duitstalige gebied gaven Till und Obel tussen 1985 en 2000 ongeveer 1.000 live optredens en meer dan 100 televisieoptredens. Sinds 2003 treedt Obering solo op als Der OBeL. Hij verscheen als reporter Herbert Zimmermann in de film 'Das Wunder von Bern' (2003) en vierde zijn 25e toneeljubileum, de "Silberjubelustigung," in 2005, waarbij hij die zomer met "The Art of Mouth" op tournee ging. Hij schreef het nummer 'Sooo gehn die Deutschen' voor het UEFA Euro 2008 en bracht in mei 2010 een single uit, “Gurkentruppe & Der Obel / So geh’n die Deutschen.” Hij heeft ook opgetreden in de komische toneelvoorstelling 'Shakespeares sämtliche Werke, leicht gekürzt' in het Capitol Düsseldorf in 2006 en deed mee aan meerdere seizoenen van het Dortmundse alternatieve carnaval "Geierabend.” Obering is betrokken bij lokale activiteiten zoals carnaval en de schietvereniging sinds zijn familie in 2011 naar Rhynern verhuisde. Hij voltooide een opleiding tot evenementenmanager in 2017 en werkt parttime als evenementenmanager. Hij trad in 2017 toe tot de SPD (Social Democratic Party) en werd in 2020 gekozen tot ere-districtsburgemeester van Rhynern, een functie die hij van 2020 tot 2025 bekleedde voordat hij afstapte vanwege persoonlijke en professionele redenen. Momenteel presenteert hij de komische show SchönAbendZusamm! in Hamm en staat zijn programma "An sich" bol van hoogtepunten uit vier decennia comedy.

Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Andy Cameron

Andrew Graham Cameron, een Schotse stripverhaal die ook televisie- en radioprogramma's fronteert, lanceerde zijn optredenscarrière in de jaren zeventig, verschijnend in clubzalen. Hij wordt herinnerd voor het zingen van Ally. rallying lied gebonden aan de deelname van Schotland aan de 1978 World Cup. Sindsdien is hij betrokken gebleven bij het amusementsveld en werkt hij vaak als after-diner spreker.

Geverifieerd Onopgeëist
Cuba

Anibal de Mar

Aníbal de Mar, geboren als Evaristo Simón Domínguez, was een Cubaanse komische acteur die vooral wordt herinnerd als El Tremendo Juez, de zwaar beproefde rechter uit de radio- en televisiekomedie La tremenda corte, die nog altijd door radiozenders in heel Latijns-Amerika wordt uitgezonden en op cd, vhs en dvd wordt verkocht. Hij werd op een 26 oktober geboren in Yateras in de provincie Guantánamo in het oosten van Cuba. Hij begon zijn loopbaan in 1934 in theaters overal op het eiland. Hij had de gave om meerdere personages tegelijk te spelen: in een show in Santiago de Cuba speelde hij zowel Don Pancracio als diens zoon Felipito, een nummer dat later op het witte doek kwam in de film Una aventura peligrosa (1939). In 1934 werd hij ook de Chinese detective Chan Li Po in het gelijknamige radiohoorspel van Félix B. Caignet, later de schrijver van de beroemde radiosoap El derecho de nacer. Het was een van de eerste grote radiohits in Cuba, en in 1937 werd het La serpiente roja, de eerste Cubaanse geluidsfilm, met Pituka de Foronda en Carlos Badías, geregisseerd door Ernesto Caparrós. Vanaf 1941 werkte hij met Leopoldo Fernández, met De Mar als Filomeno en Fernández als Pototo in het radio- en later televisieduo Pototo y Filomeno. Hun blijvendste creatie was La tremenda corte, begin jaren veertig gestart, waarin De Mars geërgerde rechter tegenover Fernández’ onverbeterlijke José Candelario Tres Patines stond. In de loop der jaren werkte hij voor veel Cubaanse zenders, waaronder CMKD en CMKC in Santiago de Cuba en CMQ, COCO en RHC in Havana. Tot zijn andere films behoren Romance musical, met onder anderen Otto Sirgo, Rosita Fornés en Rita Montaner, Hitler soy yo met Adolfo Otero en Julito Díaz, Música, mujeres y piratas, Hotel de muchachas en ¡Olé, Cuba!. In 1947 nasynchroniseerde hij in New York het Chinese personage in de MGM-film Little Mister Jim in het Spaans. Aníbal de Mar overleed op 22 februari 1980 in Miami.

Geverifieerd Onopgeëist
Griekenland

Anna Panayiotopoulou

Anna Panagiotopoulou, geboren op 30 juli 1945 in de wijk Kypseli van Athene, was een Griekse actrice, scenarioschrijfster en toneelschrijver. Haar familie was afkomstig uit Lamperi, Achaia. Van jongs af aan uitte ze de wens om actrice te worden. Ze studeerde in Zwitserland maar keerde terug naar Griekenland om te auditeren voor het Nationale Theater. Ze overleed in Athene op 4 mei 2024, op de leeftijd van 78 jaar, als gevolg van complicaties door de ziekte van Alzheimer, en werd begraven op 9 mei op de Zografou Begraafplaats. Panagiotopoulou's carrière begon met deelname aan toneelproducties, waaronder ‘Alcestis’ van Euripides in 1968. Ze werd een belangrijk lid van het Vrije Theater (Eλεύθερο Θέατρο) vanaf de begindagen, samen met Stamatis Fasoulis, die ze ontmoette bij het Nationale Theater. Ze speelden in de eerste grote succesvolle productie van het theater, ‘Kai sy chtnizese’. In 1980 stopte het Vrije Theater met opereren en werd het vervangen door het Vrije Podium (Ελεύθερη Σκηνή), opgericht door Panagiotopoulou en Fasoulis. Ze verscheen in talloze televisieseries, aanvankelijk op de staatsomroep en later op commerciële zenders, en verwierf bekendheid na haar vertolking van Madam Sousou in de bewerking van de roman van Dimitris Psathas uit 1986-87. Gedurende haar carrière speelde Anna Panagiotopoulou in een verscheidenheid aan populaire shows. Ze staat wijdverspreid bekend om haar rol als Olga, een van de Haritou-zusters, in Oi Treis Harites van 1990 tot 1992, en als Christina Markatou in Ντόλτσε Βίτα vanaf 1995, een serie die hoge kijkcijfers genereerde. Ze verscheen ook in de Griekse serie Madam Sousou in 1986, wat haar aanzienlijke faam opleverde. Ze schreef en speelde in de serie Rosalia in 1993; deze werd echter na één seizoen stopgezet vanwege lage kijkcijfers. Haar filmcredits omvatten Safe Sex (1999) en To Klama Vgike Apo ton Paradiso (2001). Ze was getrouwd met Panagiotis Damoulakis in 1972, en ze kregen een zoon, Dimitris, geboren in 1973; ze werd weduwe in 2014. Vanaf 2020 leefde ze uit de schijnwereld vanwege de ziekte van Alzheimer.

Geverifieerd Onopgeëist
Bulgarije

Anton Radichev

Anton Radichev is een Bulgaarse toneel- en filmacteur wiens loopbaan het Nationaal Theater, meer dan veertig speelfilms en een van de bekendste comedyprogramma's van de Bulgaarse televisie omvat. Hij studeerde in 1974 af als acteur aan de Nationale Academie voor Theater- en Filmkunsten Krastjo Sarafov en kwam datzelfde jaar bij het gezelschap van het Nationaal Theater Ivan Vazov in Sofia. Hij stond ook op het podium van Theater 199. Tot zijn toneelwerk behoren Kinderen van de zon van Maksim Gorki, Opschudding van Jordan Raditsjkov, waarin hij Ivan Gamasja speelde, de rol van de Hadzji in Hasjove van Ivan Vazov en producties van De ooms, Duel en Januari. Voor zijn vertolking van Petleto (het Haantje) in Raditsjkovs Een poging tot vliegen won hij in 1979 de acteursprijs op de Zesde Nationale Revue van het Bulgaarse Drama en Theater. Zijn repertoire omvatte ook klassiekers als De kersentuin, De bruiloft van Figaro en Eindspel, en daarnaast Galaxy van generaties. Op het scherm speelde hij in meer dan veertig speelfilms, waaronder Manoeuvres op de vijfde verdieping, Orkest zonder naam, Onder het juk, Hotel Central, Veiling, Elegie en Een krekel in het oor. Zijn televisietoneel omvat Vazovs Sollicitanten en Is hij journalist?, Boelgakovs De gekke Jourdain, De neef van Pantsjo Pantsjev en Diogenes van Vladimir Konstantinov. Voor een breed televisiepubliek is Radichev vooral een van de gezichten van Klub NLO, het comedyprogramma waaraan hij van 1996 tot 2004 meewerkte. Later speelde hij in de sitcom Etazjna Sobstvenost (2011) van Nova Television. Ook leende hij zijn stem aan Doc Hudson en Ramone in de Bulgaarse versie van de Disney-Pixarfilm Cars (2006). Muziek loopt als een tweede lijn door zijn loopbaan. Hij nam veel liedjes op, sommige voor het festival De Gouden Merel, en in 2002 bracht hij het album Kasa Mi Se Sartseto (Mijn hart breekt) uit, met teksten van Zjivko Kolev. In 2009 stelde hij zich voor de partij LIDER kandidaat voor het parlement in het 23e kiesdistrict van Sofia. Sinds 1990 is hij lid van de Unie van Bulgaarse Filmmakers, en in 2023 ontving hij de IKAR-prijs voor zijn uitzonderlijke bijdrage aan het Bulgaarse theater.

Geverifieerd Onopgeëist
Zwitserland

Antonia Limacher

Antonia Limacher is een Zwitserse komiek en humoriste, geboren in 1953. Ze komt uit Luzern. Haar carrière omvat werk op het gebied van theater, film, radio en televisie. Limachers opleiding omvat studies aan de Schauspiel-Akademie Zürich, de Hochschule für Musik und darstellende Kunst (Reinhardtseminar) in Wenen, het Dramatisches Zentrum Wien en de Ecole Gaulier in Parijs. Ze heeft deelgenomen aan producties op diverse locaties zoals Mad Theater, Ensembletheater in Wenen, Steirischer Herbst in Graz, Vienna Art Orchestra, ARGE Kabarett in Wenen, Theater am Neumarkt in Zürich en Stadttheater Luzern. Limacher staat het best bekend om haar werk als deel van het comedy duo Duo Fischbach, gevormd met Peter Freiburghaus in 1987. Ze begonnen aanvankelijk als straatartiesten en in kelderzalen in Bern en Winterthur. Het duo werd officieel gevormd in 1990. Hun komische stijl draait om de voorstelling van een echtpaar, Lilian en Ernst Fischbach, die voortdurend ruzie maken; Limacher speelt Lilian. Hun doorbraak kwam in 1990 met de show 'Fischbachs Weihnachten,' die zes weken lang werd opgevoerd in de Mühle Hunziken in Rubigen. Het duo toerde met Circus Knie in 1998 en 2004, en tien afleveringen met hen werden in 1999 uitgezonden op TV3. Een sketch getiteld 'Der Weihnachtsbaum' werd een kersttelevisieklassieker op 'Kassensturz'. Duo Fischbach opende in september 2008 hun eigen theater in Küssnacht am Rigi. Ze ontvingen in 1997 een Prix Walo voor hun werk in de Kabarett/Kleinkunst categorie. Vanwege de diagnose huidkanker bij Peter Freiburghaus kondigde het duo in augustus 2017 hun afscheid van het optreden aan. Limacher wordt nog steeds erkend voor haar bijdragen aan de Zwitserse komedie als onderdeel van Duo Fischbach.

Geverifieerd Onopgeëist
Maleisië

AR Badul

A. R. Badul is een Singaporese komiek, acteur, regisseur en schrijver, bekend om zijn kenmerkende slapstickhumor en memorabele optredens in Maleis-talige entertainment. Geboren als Muhammad Badullahu bin Abdul Hamid , werd hij een vertrouwd gezicht in de populaire cultuur van Singapore en Maleisië door zijn werk in comedy, televisie en film. Badul begon zijn carrière in de entertainmentindustrie in de jaren zestig en wist zich te vestigen als een van Singapore's bekende Maleisische komieken. Zijn optredens combineren vaak fysieke humor, overdreven personages, expressieve reacties en alledaagse situaties, waardoor een energieke stijl ontstaat die bij het publiek van alle leeftijden in de smaak valt. Naast optreden heeft A. R. Badul ook achter de camera gewerkt als regisseur en schrijver, en heeft hij bijgedragen aan talrijke Maleis-talige producties. Zijn lange carrière en herkenbare komische stijl hebben hem tot een belangrijke figuur in de Maleisische entertainmentscene van Singapore gemaakt, met name voor zijn bijdrage aan klassieke comedy en film.

Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Arthur Haynes

Arthur Haynes was een Engelse komiek en entertainer, geboren in Fulham, Londen, op 14 mei 1914. Zijn vader werkte als bakker. Voordat hij de comedy ging bedrijven, had Haynes diverse banen gehad, waaronder schilderen, loodgieterswerk en timmeren, en streefde hij kortstondig een carrière als architect na. Hij begon op te treden in lokale pubs en clubs met beperkt succes. Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich aan bij de Stars in Battle Dress unit, waar hij troepen vermaakte samen met Charlie Chester en verscheen in Merry-Go-Round aan het einde van 1945. Deze samenwerking met Chester zette zich voort in Stand Easy, een BBC radioprogramma dat van 1946 tot 1949 werd uitgezonden. Hij herenigde zich kort met Charlie Chester voor BBC-uitzendingen in 1955 en werd vanaf februari 1956 een vaste gast bij ATV's Strike a New Note. Dit leidde tot zijn eigen televisieserie, The Arthur Haynes Show, die in januari 1957 debuteerde en vijftien series omvatte, bestaande uit 158 afleveringen. De show toonde sketches en muzikale items, met Nicholas Parsons als zijn rechte man tot kort voor Haynes' overlijden. Johnny Speight schreef scripts voor het programma, wat bijdroeg aan de populariteit ervan, en een terugkerend personage, Oscar Pennyfeather, werd bijzonder goed ontvangen. In 1961 ontving hij de Variety Club Award voor zijn status als ITV's Persoonlijkheid van het Jaar. Bovendien trad hij twee keer op tijdens de Royal Variety Performance, in 1961 en 1965, en Cary Grant prees hem als de beste comedy ster ter wereld. Haynes speelde ook in de film Strange Bedfellows (1965). Ondanks zijn succes is er heel weinig beeldmateriaal van zijn live shows bewaard gebleven, hoewel er voor een BBC 4 documentaire eerder ongezien materiaal is gevonden. Arthur Haynes overleed op 19 november 1966 aan een hartaanval in Ealing, Londen, en liet een nalatenschap achter als een van de eerste comedy sterren op televisie.

Geverifieerd Onopgeëist
Filipijnen

Ate Gay

Gil Aducal Morales, een Filipijnse strip- en televisiepresentator, treedt op onder de naam Ate Gay en staat bekend om zijn imitaties van actrice Nora Aunor. In 2010-2011 was hij co-host van de reeks Comedy Bar en in 2013 verscheen hij op Wowowillie. Morales kreeg ook aandacht voor zijn grappige mash-ups van populaire nummers.