Leopoldo Fernández
Leopoldo Fernández, op het toneel bekend als Pototo en bij miljoenen luisteraars als Tres Patines, was een Cubaanse acteur, zanger en komiek die geldt als een van de invloedrijkste Spaanstalige humoristen van de twintigste eeuw. Hij werd op 26 december 1904 geboren als Leopoldo Augusto Fernández Salgado in de provincie Matanzas en groeide op in Güines in een eenvoudig gezin; zijn vader was tabaksarbeider. Hij verliet jong de school om het gezin te helpen onderhouden, bezorgde brood en werkte als telegrafist, sigarenmaker en waarzegger, tot hij in 1926 met vrienden een eigen theatergezelschap oprichtte. Dat jaar toerde hij ook door Cuba met Blanquita Gómez, en in de jaren dertig vestigde hij zich in het theatercircuit van het eiland. De grote roem kwam begin jaren veertig, toen de radiozender Cadena Azul hem en Aníbal de Mar aannam voor een nieuw programma. De Spaanse schrijver Cástor Vispo bedacht de teksten en personages van La tremenda corte, gestart in 1941, waarin Fernández José Candelario Tres Patines speelde, een kruimeldief die altijd in de problemen zat met de rechter van De Mar. Het succes was meteen daar: het programma was dagelijks te horen tot in Puerto Rico, Venezuela, Colombia, Peru, Panama en de Dominicaanse Republiek, en wordt nog steeds uitgezonden. Fernández zei dat veel personages waren gebaseerd op echte Cubaanse types. Op het toneel vormden hij en De Mar ook het duo Pototo y Filomeno, en Fernández vormde een beroemd koppel met actrice Mimí Cal als Nananina. Hij speelde in de films Hotel de muchachas (1951) en ¡Olé, Cuba! (1957) en nam comedyalbums op. Na 1959 bleef hij in Cuba werken; in maart 1962 speelde zijn gezelschap al 70 weken achter elkaar in het Teatro Nacional in Havana. Die april werd een voorstelling stilgelegd, zijn theater gesloten, en later dat jaar verliet hij Cuba met 1.170 vluchtelingen op het vrachtschip Shirley Lykes. Het populaire verhaal dat een grap over het ophangen van een portret hem in de gevangenis had gebracht, heeft hij altijd ontkend. In ballingschap werkte hij in Mexico, waar hij in 1968 met De Mar het album Tres Patines y El Señor Juez opnam, en in Peru, waar hij in 1969 met Antonio Salim de hoofdrol speelde in de serie El Guardia Tres Patines van Panamericana Televisión. In Puerto Rico leerde hij actrice Vilma Carbia kennen, zijn tweede vrouw. In 1971 vestigde hij zich in Miami. In 1976 startte hij het radioprogramma Los Problemas de Trespatines, met Carbia als zijn vrouw, dat op zenders in de hele Verenigde Staten te horen was; in 1977 speelde zijn gezelschap vijf maanden in het Teatro Lecuona in Hialeah; en in 1980 keerde hij terug naar de film met Misión 3K3, dat hij samen met zijn zoon Polito regisseerde. Zijn laatste toneelseizoen, Pototo odia a las mujeres, liep tot oktober 1984. Voor de eindeloze herhalingen van zijn werk kreeg hij nooit royalty’s. Leopoldo Fernández overleed op 11 november 1985 in Miami, en op zijn kist werd Cubaanse aarde gelegd.
