Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Κωμικές παραστάσεις Πιο δημοφιλείς Προσθήκη κωμικού

Όλοι A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Χώρα:

Επερχόμενες παραστάσεις Επαληθευμένο Διεκδικημένα προφίλ

Ξεκινά με C Επαληθευμένο Καθαρισμός όλων

Εμφάνιση 49-60 από 127 κωμικούς

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Σουηδία

Κρίστιαν Άκεσον

1 120 ακόλουθοι

Ο Χριστιαν Åkesson είναι Σουηδός ηθοποιός, κωμικός, παρουσιαστής και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1986 και μεγάλωσε στο Staffanstorp. Είναι ένας κωμικός ηθοποιός, μιμητής και τραγουδιστής με δεκαπέντε χρόνια εμπειρίας στην κωμωδία, τόσο στην ερμηνεία όσο και στη συγγραφή. Η καριέρα του ξεκίνησε ως παιδί ηθοποιός στην Όπερα της Μάλμε και στον κόσμο των spex του Λουντ, και αργότερα μεταπήδησε από μια καριέρα αξιωματικού στην κωμωδία. Η επαγγελματική καριέρα του Åkesson ξεκίνησε το 2011 με σκίτσα στην εκπομπή *Ana Gina Show*. Απέκτησε αναγνώριση μέσα από τις εμφανίσεις του στην τηλεοπτική εκπομπή "Partaj" στο Kanal 5, όπου είναι γνωστός για τις παρωδίες του Andreas Isaksson και Jimmie Åkesson. Μεταξύ 2012 και 2015, ήταν μέλος σε οκτώ σεζόν της κωμικής εκπομπής *Partaj*, και επίσης συμμετείχε στο *Partajs humorshow*. Εμφανίστηκε στο *Ballar av stål* το 2012 ως ο χαρακτήρας Bemanningsmannen, και αργότερα έπαιξε στην φάρσα *Kuta och Kör*. Το 2021 πρωταγωνίστησε ως Τράζαν στο μιούζικαλ *Trazan och Banarne*, επιδεικνύοντας την ευελιξία του ως performer. Πέρα από την τηλεόραση, ο Åkesson συνδημιούργησε και πρωταγωνιστεί στην κωμική σειρά Kurt & Lang , και εμφανίζεται επίσης στην παιδική εκπομπή Mattemacken . Εργάζεται ως δημιουργός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου δημιουργεί σύντομα βίντεο που απεικονίζουν κοινωνικά ευαισθητούς άνδρες. Αυτά τα βίντεο συχνά διαθέτουν τίτλους όπως «Μάχη για το κλίμα στη Σέντερμαλμ» και «Οι κάτοικοι της Σέντερμαλμ σχεδιάζουν διακοπές», και περιλαμβάνουν σκηνικά που προφητεύουν μια φάση του 'μετά-αφύπνισης' και απεικονίζουν συζητήσεις για τον βεγανισμό. Το κωμικό του στυλ περιλαμβάνει την υπερβολή του ιδεαλισμού και το χιούμορ που τον συνοδεύει, σατιρίζοντας συχνά πτυχές του κινήματος 'αφύπνισης'. Απεικονίζει πολλαπλούς χαρακτήρες σε αυτά τα βίντεο, συμπεριλαμβανομένων γνωστών προσώπων. Η Lokko&Robson Reklambyrå τον επαίνεσε για την οξυδέρκειά του και την ικανότητά του να τραβάει την προσοχή, ενώ η Annie Lingstrand από τις Telia Consumer Services επαινέθηκε για το χιούμορ και τον επαγγελματισμό του. Συχνά κλείνεται ως συντονιστής και παρουσιαστής για συνέδρια, συζητήσεις, πάνελ και έναρξη δραστηριοτήτων, και είναι διαθέσιμος για εταιρικές εκδηλώσεις και συνεργασίες. Ο Χριστιαν Åkesson έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Έχει κερδίσει το βραβείο Humorpriset δύο φορές (ως ηθοποιός) και είναι τριπλάχος νικητής του βραβείου Kristallen. Σπούδασε στο Spykens teaterlinje και Medieinstitutet στη Στοκχόλμη, αναπτύσσοντας δεξιότητες ως ηθοποιός, δημιουργός και σεναριογράφος στο ρεβιού. Έχει εμπειρία τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα, και είναι γνωστός για τις εμφανίσεις του σε πάνω από 100 ξεχωριστούς χαρακτήρες σε σατιρικά σόου.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ισπανία

Γρηγόριο Εστεμπάν Σάντσεθ Φερνάντες

Γεννημένος στη Μάλαγα στις 28 Μαΐου 1932, ο Γρηγόριο Εστεμπάν Σάντσεθ Φερνάντες, ο οποίος χρησιμοποιούσε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Τσικίτο δε λα Καλθάδα, ήταν Ισπανός διασκεδαστής. Το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο προήλθε από την Καθάδα δε λα Τρινιδάδ, τον δρόμο όπου γεννήθηκε. Αρχικά ακολούθησε καριέρα τραγουδιστή φλαμένκο και ηθοποιού, πρωτοεμφανιζόμενος στη σκηνή σε ηλικία οκτώ ετών ως μέλος της «Καπουλίτος Μαλαγένος», μιας παιδικής ομάδας. Ο πατέρας του ήταν ηλεκτρολόγος και είχε δύο αδέλφια, τον Φρανσίσκο και τον Τομάς. Ανέπτυξε τις δεξιότητές του στο τραγούδι φλαμένκο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και αργότερα περιόδευσε διεθνώς, συμπεριλαμβανομένου ενός έτους και δύο μηνών στην Ιαπωνία. Μια σύντομη εμφάνιση στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά «Vacaciones en el mar» ως παλμέρο συνέβη το 1985. Ο Τσικίτο δε λα Καλθάδα απέκτησε ευρεία φήμη ως κωμικός stand-up μετά την ανακάλυψή του για την τηλεόραση από τον παραγωγό Τομάς Σάμερς το 1994. Απέκτησε γρήγορα δημοτικότητα στην ισπανική τηλεοπτική εκπομπή *Genio y figura* (1994–1995), η οποία αύξησε σημαντικά την ορατότητά του. Το στυλ της κωμωδίας του χαρακτηριζόταν από σουρεαλιστικά και δραματικά ανέκδοτα, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα, τα δεικτικά και τις κινήσεις. Ένα διακριτικό χαρακτηριστικό των εμφανίσεών του ήταν το να βάζει τα χέρια του στη μέση ενώ έλεγε αστεία, σαν να μιμούταν πόνο στην οσφυϊκή χώρα. Η επιτυχία της εκπομπής ήταν αξιοσημείωτη· τον Οκτώβριο του 1994, μια συλλογή από τα ανέκδοτά του συγκέντρωσε μεγαλύτερο κοινό από έναν αγώνα ποδοσφαίρου της Ρεάλ Μαδρίτης, και μια βιντεοταινία, με τον ίδιο τίτλο 'Genio y figura,' πούλησε 280.000 αντίτυπα μέσα σε τρεις μήνες. Εμφανίστηκε επίσης στον δίσκο 'Bolero Mix 11' το 1994. Πέρα από το Genio y figura , το έργο του Κικίτο δε λα Καλθάδα περιλάμβανε εμφανίσεις σε ταινίες όπως το Aquí llega Condemor, el pecador de la pradera (1996), το Papá Piquillo (1998) και το Torrente 5 (2014), καθώς και σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Señor alcalde (1998). Φράσεις και εκφράσεις που χρησιμοποιούσε, όπως το 'Fistro' ή το 'Jarl,' έγιναν δημοφιλή memes και μέρος της ισπανικής αργκό, ενώ αστείες συγκρίσεις, όπως «δουλεύεις λιγότερο από τον ράφτη του Ταρζάν», μπήκαν επίσης στην κοινή χρήση. Ρόλοι όπως ο Crispín Klander, ο Lucas Grijander και ο Nuñito de la Calzada αναδύθηκαν, διαμορφωμένοι από την ξεχωριστή υποκριτική και τον χαρακτήρα του Κικίτο δε λα Καλθάδα. Συνέβαλε σε ραδιοφωνικές εκπομπές όπως το 'La mañana,' το 'Hoy por hoy' και το 'Protagonistas,' και υπηρέτησε ως κήρυκας για την Feria de Málaga τον Αύγουστο του 1996. Πέθανε στη Μάλαγα στις 11 Νοεμβρίου 2017, μετά από μια περίοδο επιδείνωσης της υγείας του, συμπεριλαμβανομένων νοσηλειών τον Οκτώβριο του 2017. Μετά το θάνατό του στις 18 Φεβρουαρίου 2019, έλαβε το Μετάλλιο Χρυσό για την Αξία στις Καλές Τέχνες.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Κάθι Τζόουνς

Η Κέιθι Τζόουνς είναι Καναδή ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας, γεννημένη στις 6 Απριλίου 1955 στο Σαιντ Τζονς, Νιούφάουντλαντ. Προέρχεται από μια οικογένεια με κωμικές ρίζες· ο αδελφός της είναι ο κωμικός Άντι Τζόουνς. Η πρώιμη συμμετοχή της στο θέατρο ξεκίνησε στην ηλικία των 17 ετών, όταν ο αδελφός της τη βοήθησε να ενταχθεί στην Traveling Theatre Company του Νιούφάουντλαντ. Αυτή η αρχική εμπειρία έθεσε τις βάσεις για την μελλοντική της καριέρα στην ερμηνεία. Το 1973, η Τζόουνς μετακόμισε στο Τορόντο με τον Τομι Σέξτον, τον Γκρεγκ Μάλον, τη Μέρι Ουόλς και την Ντιάν Όλσεν, αναζητώντας ευκαιρίες στον θεατρικό χώρο. Λίγο αργότερα, ίδρυσε μαζί με άλλους το κωμικό σύνολο CODCO το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Η ομάδα μεγάλωσε στις αρχές του 1974 με την προσθήκη των Ρόμπερτ Τζόι και Άντι Τζόουνς. Το CODCO έγινε σημαντική παρουσία στον Καναδικό θεατρικό και τηλεοπτικό χώρο, με την Τζόουνς να εμφανίζεται σε μόνιμο ρόλο στην τηλεοπτική σειρά *Codco* το 1988. Επίσης, απέδειξε την ευελιξία της πρωταγωνιστώντας σε ταινίες όπως το *Secret Nation* (2001), όπου υποδύθηκε την Φρίντα Βόκεϊ, και σε άλλα έργα όπως τα *How to Be Deadly*, *Weirdos*, *Congratulations* και *Happyland*. Εξέπεμψε περαιτέρω το κωμικό της ταλέντο με μονοθεάματα, συμπεριλαμβανομένων των *Wedding in Texas* και *Me, Dad and The Hundred Boyfriends*. Η πιο αναγνωρίσιμη δουλειά της Τζόουνς είναι πιθανώς η μακροχρόνια παρουσία της στην τηλεοπτική σειρά *This Hour Has 22 Minutes*, την οποία συν-δημιούργησε με τους Ρικ Μέρσερ, Μαίρη Ουόλς και Γ Greg Θόμεϊ το 1992. Παρέμεινε μέλος του καστ για 28 χρόνια, αποχωρώντας το 2021 και καθιστώντας την το μοναδικό πρωτότυπο μέλος του καστ από το 2005 και μετά, μετά την αποχώρηση του Greg Θόμεϊ. Στο *22 Minutes*, είναι γνωστή για την υποδυση μιας ευρείας γκάμας χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένων ανδρών και γυναικών με διαφορετικές ταυτότητες φύλου, όπως η κυρία Ενίντ, η Μπέιμπ Μπένετ, ο Τζο Κροου και η Λώβ Μέρφι. Η ερμηνεία της ως Μις Ενίντ συνεχίστηκε στην διαδικτυακή σειρά του CBC Gem *Broad Appeal: Living with E's* το 2020. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Τζόουνς έχει λάβει σημαντική αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένων 18 βραβείων Gemini για συγγραφή σε κωμική σειρά και τρία Βραβεία Καναδικής Κωμωδίας για συγγραφή. Μια βιογραφία της Τζόουνς από το CBC Life and Times, *Keeping up with Cathy Jones*, προβλήθηκε το 2006. Εργάστηκε επίσης ως παραγωγός για την ειδική της εκπομπή του 2002, *Cathy Jones Gets a Special*. Έχει επίσης ενεργήσει ως εκπρόσωπος για τα Les Rendez-vous de la Francophonie το 2013.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Κάθριν Εθιέ

Η Κατερίνα Ετιέ είναι Καναδή αρθρογράφος ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, αναγνωρισμένη επίσης ως συγγραφέας. Περιγράφεται ως μια χιουμορίστρια με ζωηρό χιούμορ και γνωστή για την εκφραστική της γλώσσα. Το έργο της αντλεί έμπνευση από καλεσμένους ή τρέχοντα γεγονότα, συχνά ενσωματώνοντας πίνακες ζωγραφικής, χειροτεχνίες και στοιχεία της λαϊκής κουλτούρας. Για παράδειγμα, έχει παρουσιάσει ακουαρέλες με τον Ολιβιέ Πριμό στο ταξίδι του, καθώς και σκηνικά με τον Σερζ Ντενονκούρ ως γοργόνα και τον Ζαν-Σεμπαστιέν με φράντζα για να προστατευτεί από τις αρκούδες. Έχει επίσης δημιουργήσει μια ακουαρέλα που απεικονίζει ένα σεντόνι για τα φτερνίσματα, επιδεικνύοντας την ιδιαίτερη προσέγγισή της στα σχόλια. Η πρόσφατη δουλειά της Ethier επικεντρώνεται στην έκδοση του πρώτου της βιβλίου, «Une femme extraordinaire», που κυκλοφόρησε στις 6 Απριλίου 2022. Αυτό το μυθιστόρημα εξερευνά την ψυχολογική δυσφορία και ακόμη και την αυτοκτονία, υιοθετώντας μια φεμινίστρια οπτική. Η πρωταγωνίστρια, Corinne Gazaille, βιώνει συναισθήματα ανεπάρκειας παρά την δημόσια αναγνώριση, αντανακλώντας την κριτική της Ethier στην κουλτούρα της λατρείας των διασήμων. Περιγράφεται ως μια «μικρή θεραπεία», ένα «ημερολόγιο», και ένα «βιβλίο οργής», το βιβλίο αντιμετωπίζει αυτό που η Ethier αντιλαμβάνεται ως έλλειψη ανοιχτής συζήτησης για θέματα ψυχικής υγείας στον δημόσιο χώρο, εμπνευσμένη εν μέρει από τη συνέντευξη του Hubert Lenoir στην «Tout le monde en parle». Βρίσκει απογοητευτικό το γεγονός ότι οι συζητήσεις για την ψυχική υγεία συχνά καταστέλλονται. Πέρα από τη συγγραφή και τα σχόλιά της, η Ethier ασχολείται με κοινωνικά ζητήματα. Είναι εκπρόσωπος του Regroupement des maisons pour femmes victimes de violence conjugale (Συμμαχία Καταφυγίων για Γυναίκες Θύματα Ενδοοικογενειακής Βίας), γεγονός που υποδηλώνει μια δέσμευση στην υποστήριξη ευάλωτων ατόμων. Το έργο της επεκτείνεται στην αντιμετώπιση καθημερινών ανησυχιών, όπως η συγγραφή για το ζήτημα της δημόσιας ούρησης σε πάρκα. Η Ethier συνεργάζεται επίσης συχνά με άλλους ανθρώπους, υποδεικνύοντας μια δυναμική και συνεργατική προσέγγιση στις δημιουργικές της δραστηριότητες.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ηνωμένες Πολιτείες

Κάθριν Κοέν

Η Κάθριν Κόεν, η οποία επίσης ερμηνεύει με το όνομα Cat Cohen, είναι Αμερικανίδα κωμική, ηθοποιός και τραγουδίστρια. Στις ζωντανές της εκπομπές ενώνει stand‐up κωμωδία με καμπαρέ‐στυλ μουσικούς αριθμούς. Η Netflix έκανε πρεμιέρα το πρώτο της κωμικό σπέσιαλ, The Twist...; Είναι πανέμορφη, το 2022.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Κάθριν Ο' Χάρα

Η Καθρίν Άν Ο'Χάρα, ηθοποιός και κωμικός που κατείχε τόσο Καναδική όσο και Αμερικανική υπηκοότητα, είχε μια καριέρα που διήρκησε πάνω από πενήντα χρόνια. Γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1954, στο Τορόντο του Οντάριο, και μεγάλωσε μέσα σε μια καθολική οικογένεια ιρλανδικής καταγωγής μαζί με έξι αδέλφια. Η τυπική της εκπαίδευση περιλάμβανε την αποφοίτησή της από το Burnhamthorpe Collegiate Institute το 1974. Απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 2026, στο Σάντα Μόνικα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης καριέρας της, εργάστηκε επίσης ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Η επαγγελματική πορεία της O'Hara ξεκίνησε το 1974 όταν εντάχθηκε στο The Second City στον Τορόντο, αρχικά ως αναπληρωματική της Gilda Radner. Στη συνέχεια, έγινε μέλος της περιοδεύουσας ομάδας το 1976, αντικαθιστώντας την Rosemary Radcliffe. Τα κωμικά της ταλέντα αναδείχθηκαν περαιτέρω ως μόνιμη performer στο Second City Television (SCTV) από το 1976 έως το 1984. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνεργάστηκε με αξιόλογους κωμικούς όπως οι John Candy, Eugene Levy, Rick Moranis και Martin Short. Τα γραπτά του SCTV έλαβαν αναγνώριση, αποσχώντας πολλά βραβεία Primetime Emmy το 1982. Οι συνεισφορές της στο σόου αναγνωρίστηκαν επίσης ατομικά με ένα βραβείο Primetime Emmy. Πέρα από την κωμωδία σκετς, η O'Hara εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, συμβάλλοντας σε ακαθάριστα έσοδα παγκόσμιου box office άνω των 4,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Έπαιξε στην ταινία After Hours (1985) του Μάρτιν Σκορτσέζε και στο Beetlejuice (1988) του Τιμ Μπάρτον. Ο ρόλος της ως μητέρα στην σειρά ταινιών Home Alone , συμπεριλαμβανομένων των Home Alone (1990) και Home Alone 2: Lost in New York (1992), της έφερε ευρεία αναγνώριση. Έδωσε επίσης τη φωνή της σε αρκετές animated ταινίες, όπως το The Nightmare Before Christmas (1993), το Chicken Little (2005) και το Elemental (2023). Σημειώνεται ότι υποδύθηκε την Moira Rose στην τηλεοπτική κωμωδία του CBC, Schitt's Creek (2015–2020), έναν ρόλο για τον οποίο έλαβε ένα Emmy και ένα Χρυσό Σφαιρικό βραβείο. Συνέχισε να εργάζεται σταθερά μέχρι τα τελευταία της χρόνια, λαμβάνοντας υποψηφιότητες για Emmy για ρόλους στις ταινίες Temple Grandin (2010), The Last of Us (2025) και The Studio (2025) και εμφανιζόμενη ως Δρ. Georgina Orwell στην The Umbrella Academy (2017). Παντρεύτηκε τον Bo Welch στις 25 Απριλίου 1992. Ο Τάγμα του Καναδά της απέδωσε τον βαθμό του αξιωματικού το 2017.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Καμίλ Ντουμενί

Η Καμίλ Ζορζ Ρισόμμε, γνωστή ως Ντουμένι ή Καμίλ Ντουμένι, γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1854 στο Παρίσι και πέθανε στις 2 Αυγούστου 1854. 7 Ιουλίου 1920 στη Ναντούα. Εργάστηκε ως ηθοποιός θεάτρου στη Γαλλία.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Μεξικό

Καντίνες

Ο Μάριο Φορτίνο Αλφόνσο Μορένο Ρέγιες, γνωστός επαγγελματικά ως Καντιφλάς, γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού στις 12 Αυγούστου 1911. Απεβίωσε στις 20 Απριλίου 1993. Ως Μεξικανός κωμικός, ηθοποιός, κινηματογραφιστής, μιμικός, παραγωγός, σεναριογράφος και κωμικός, θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους Μεξικανούς κωμικούς. Οι γονείς του ήταν ο Πέδρο Μορένο Εσκίβελ και η Μαρία δε λα Σολιδάδ Ρέγιες Γκιθάρ· ήταν το έκτο παιδί από δεκατέσσερα, με οκτώ να επιβιώνουν. Πριν καθιερωθεί ως διασκεδαστής, ο Καντιφλάς εξέτασε και άλλους δρόμους, σκέφτοντας καριέρες στην ιατρική και την πυγμαχία, και εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, όπως βοηθός υποδητρια, καθαριστής παπουτσιών, αγγελιοφόρος, ταχυδρόμος, οδηγός ταξί, υπάλληλος σε τραπέζι μπιλιάρδου, πυγμάχος, και ακόμη υπηρέτησε για σύντομο χρονικό διάστημα στον Μεξικανό στρατό το 1928. Ο κωμικός τρόπος του Καντιφλάς ήταν διακριτικός. Αρχικά προσπάθησε να μιμηθεί τον Άλ Τζόλσον, αλλά τελικά ανέπτυξε το δικό του ρόλο ως κάτοικος παραγκούπολης. Το χιούμορ του ενσωματώνει μεξικανικά γλωσσικά χαρακτηριστικά όπως τονισμό, λεξιλόγιο και σύνταξη· συχνά υποδυόταν φτωχούς αγρότες ή χωρικούς. Το ψευδώνυμο 'Καντιφλάς' προέκυψε κατά τη διάρκεια των πρώτων του εμφανίσεων σε περιοδεύοντα τέντες, με σκοπό να κρύψει την καλλιτεχνική του καριέρα από τους γονείς του. Έλαβε έμπνευση από τον κωμικό Μανουέλ Μεδέλ, συνεργαζόμενος μαζί του στην αρχή της καριέρας του και πρωταγωνιστώντας σε τρεις ταινίες μαζί. Το μοναδικό του χιούμορ οδήγησε στη δημιουργία νέων λέξεων και φράσεων, όπως το 'ser un cantinflas,' που σημαίνει να είσαι σαν τον Καντιφλάς. Ο Καντιφλάς απέκτησε διεθνή φήμη μέσω των ταινιών του, συμπεριλαμβανομένων συνεργασιών στο Χόλιγουντ, στην Καλιφόρνια, ΗΠΑ. Συμμετείχε ως συμπρωταγωνιστής με τον Ντέιβιντ Νίβεν στην ταινία *Γύρω από τον Κόσμο σε 80 Μέρες* (1950), για την οποία απέσπασε ένα Χρυσό Σφαιρικό Βραβείο ως Καλύτερος Ηθοποιός – Μουσική ή Κωμωδία. Ο Τσάρλι Τσάπλιν τον θεωρούσε τον καλύτερο ζωντανό κωμικό, και αργότερα ο Τσαρλς Τσάπλιν τον έκρινε ως τον καλύτερο ζωντανό κωμικό. Ο Καντιφλάς συνέβαλε στην έναρξη της χρυσής εποχής του μεξικανικού κινηματογράφου και συνέβαλει σημαντικά στην ανάπτυξή του. Επίσης, διετέλεσε πρόεδρος της Asociación Nacional de Actores (ANDA) και πρώτος γενικός γραμματέας του Sindicato de Trabajadores de la Producción Cinematográfica (STPC), αποδεικνύοντας τη συμμετοχή του στα μεξικανικά πολιτικά και επιχειρηματικά πράγματα. Ο χαρακτήρας του συνδέεται με την μεξικανική εθνική ταυτότητα, και αντιτίθεται στην πρακτική της μονοπαρτιτικής διακυβέρνησης που ελέγχει τα συνδικάτα (charrismo sindical). Μια ταινία για την άφιξή του στο Χόλιγουντ κυκλοφόρησε το 2014.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ηνωμένο Βασίλειο

Κάρι Γκραντ

Ο Κάρι Γκραντ, ερμηνευτής τόσο της αγγλικής όσο και της αμερικανικής κληρονομιάς, έγινε γνωστός για την απρόσκοπτη μίξη του βρετανικού και αμερικανικού λόγου του, την κομψή του bearingλεμάν, το ζωηρό ύφος υποκριτικής του, και την απότομη κωμική του αίσθηση, καθιερώνοντας τον ως έναν πεμπτουσία πρωταγωνιστή του κλασικού Χόλιγουντ. Κέρδισε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ, τιμήθηκε με Επίτιμο Βραβείο Ακαδημίας το 1970, και έλαβε την Τιμή Κέντρου Κένεντι το 1981. Το 1999, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον κατέταξε ως το δεύτερο‐μεγαλύτερο αρσενικό αστέρι της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ηνωμένες Πολιτείες

Καρλ Μπαλαντίν

Ο Καρλ Μπάλανταϊν, γεννημένος στις Ηνωμένες Πολιτείες, ακολούθησε καριέρες ως μάγος, κωμικός και ηθοποιός. Προώθησε τον εαυτό του υπό monikers όπως “Ο Μεγάλος Μπαλαντάιν”, “Ο Καταπληκτικός Μπαλαντάιν”, και “Ballantine: The World’s Greatest Magician.” Στην βαριετέ‐ εμπνευσμένη πράξη του παρουσίασε προφανώς λανθασμένες ή σκόπιμα διαφανείς routineτίνες αυταπάτης που τακτικά υποχωρούσαν, παρακινώντας τον να προσποιηθεί υπερβολική απογοήτευση με ένα περίεργο χαμόγελο. Οι ιστορικοί του αποδίδουν την εφεύρεση της κωμικής μαγείας, και το ύφος του έχει αφήσει ένα σημάδι και στους δύο κωμικούς stand-up και στους μάγους σκηνής.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Κάρλο Βερντόνε

Ο Κάρλο Βέρντε είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, γεννημένος στη Ρώμη στις 17 Νοεμβρίου 1950. Η οικογενειακή του καταγωγή περιλαμβάνει έναν πατέρα, τον Μάριο Βέρντε, ο οποίος ήταν καθηγητής ιστορίας του κινηματογράφου και κριτικός, και μια μητέρα, τη Ροσσάνα Σκιαβίνα, η οποία ήταν καθηγήτρια λογοτεχνίας. Ο πατρικός του παππούς, ο Ορέστης, ήταν χημικός από την Ποζουόλι (Νάπολη). Παρακολούθησε το Collegio Nazareno στη Ρώμη, όπου γνώρισε τον Κριστιάν Ντε Σίκα, και αργότερα σπούδασε στο Liceo classico στη Ρώμη. Ο Βέρντε απέκτησε πτυχίο στη Νεότερη Λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο της Σαπιέντζα της Ρώμης τα έτη 1976-1977, με διατριβή για τον ιταλικό βωβό κινηματογράφο, και πτυχίο στη σκηνοθεσία κινηματογράφου από το Centro Sperimentale di Cinematografia το 1974. Ο Βέρντε ξεκίνησε την καριέρα του με το κωμικό του στυλ τη δεκαετία του 1970. Εμφανίστηκε σε διαφημίσεις για την εκπομπή Carosello και έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το 1977 στην ποικιλόμορφη εκπομπή Non stop . Παρουσίασε τους χαρακτήρες του στην τηλεόραση το 1978 στην κωμική σειρά Non Stop . Ο Σέρτζιο Λεόνε του έδωσε την κινηματογραφική του πρώτη εμφάνιση και τον καθοδήγησε σε τεχνικές κινηματογράφησης. Έφτιαξε ερασιτεχνικές μικρού μήκους ταινίες από νεαρή ηλικία, συμπεριλαμβανομένων των Poesia solare (1969), Allegoria di primavera (1971) και Elegia notturna (1973). Η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά ήταν το Un sacco bello (1980), ακολουθούμενο από το Fun Is Beautiful (1980) όπου υποδύθηκε τρεις χαρακτήρες. Συνέγραψε από κοινού το Journey with Papà με τον Σέρτζιο Λεόνε, και το Troppo forte με τους Βέρντε και Λεόνε. Το έργο του Βέρντε περιλαμβάνει την πολύτιμη Bianco, rosso e Verdone (1981), παραγωγής Σέρτζιο Λεόνε και με την Έλενα Φάμπριτσι, καθώς και τη μουσική της, που συνέθεσε ο Εννιο Μορικόνε. Σκηνοθέτησε το Talcum Powder (1982), το οποίο κέρδισε πολλά βραβεία David di Donatello, και το έγραψε σε συνεργασία με τον Enrico Oldoini. Από τη δεκαετία του 1990, το έργο του έχει εξερευνήσει πιο σοβαρά θέματα. Έγραψε το βιβλίο Fatti Coatti το 1999. Ο Βέρντε πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική σειρά Manual of Love (2005, 2007, 2011) και εμφανίστηκε στην ταινία του Πάολο Σορεντίνο The Great Beauty (2013). Σκηνοθέτησε το Blessed Madness (2018), το οποίο έγραψε σε συνεργασία με τους Nicola Guaglianone και Menotti. Έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία, συμπεριλαμβανομένων εννέα βραβείων David di Donatello, τεσσάρων Globi d’oro, έντεκα Nastri d'argento και δύο Premi Flaiano. Το 2017, του απονεμήθηκε τιμητικό διδακτορικό στη Πολιτιστική Κληρονομιά και Εδαφική Περιοχή από το Πανεπιστήμιο της Ρώμης Tor Vergata. Πρόσφατα πρωταγωνίστησε στην ταινία L'Abbiamo Fatta Grossa (2016), όπου υποδύεται τον Άρτουρο Μερλίνo, έναν ταπεινό ιδιωτικό ερευνητή, μαζί με τον Antonio Albanese ως Yuri Pelagatti.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Κάρλο Μπουτσιρόσσο

Ο Κάρλο Μπουτσιρόσο, γεννημένος στη Νάπολη στις 7 Ιουλίου 1954, είναι Ιταλός ηθοποιός, θεατρικός σκηνοθέτης και συγγραφέας θεατρικών έργων. Επιδιώκει σήμερα τη διαμονή του στη Νάπολη. Μετά το λύκειο, σπούδασε νομικά αλλά δεν ολοκλήρωσε το πτυχίο του· υπηρέτησε επίσης έντεκα μήνες στρατιωτικής θητείας στη Νοβάρα το 1978. Ο Μπουτσιρόσο άρχισε να συνεργάζεται με τον Τάτο Ρούσσο το 1978, σηματοδοτώντας την έναρξη της επαγγελματικής του καριέρας στον χώρο του θεάματος. Ο Μπουτσιρόσο είναι ιδιαίτερα γνωστός για τους κωμικούς του ρόλους σε ταινίες που σκηνοθέτησαν οι Βιντσέντσο Σαλέμμε και Κάρλο Βαντσίνα. Συχνά υποδύεται έναν στερεοτυπικό άνδρα από την κατώτερη μεσαία τάξη της Νάπολης σε αυτές τις ταινίες, συνεργαζόμενος συχνά με τους Σαλέμμε, Μαουρίτσιο Κασαγκράντε, Νάντο Πάονε και Μπιάτζο Ιτσό τόσο σε θεατρικές παραγωγές όσο και σε ταινίες. Αυτές οι συνεργασίες περιλαμβάνουν έργα όπως ...e fuori nevica! , L'amico del cuore και Premiata pasticceria Bellavista . Ο Μπουτσιρόσο συνέγραψε επίσης την θεατρική φάρσα Il miracolo di don Ciccillo . Ο Βιντσέντσο Σαλέμμε τον αναγνώρισε και εκτίμησε ως ηθοποιό χαρακτήρων, συμβάλλοντας στη μακροχρόνια επαγγελματική τους σχέση. Η δουλειά του έχει αποσπάσει σημαντική αναγνώριση. Έλαβε κριτικές επαίνους και μια υποψηφιότητα για το David di Donatello για τον ρόλο του ως Παόλο Τσιρίνο Πομικίνο στην ταινία Il Divo (2008), και αργότερα εμφανίστηκε στην ταινία The Great Beauty (2013) του Πάολο Σορεντίνο. Ο Μπουτσιρόσο κέρδισε ένα Nastro d'Argento για την καλύτερη υποστηρικτική ερμηνεία στην ταινία Song'e Napule (2013) το 2014. Στη συνέχεια, έλαβε ένα David di Donatello για την καλύτερη υποστηρικτική ερμηνεία στην ταινία The Legendary Giulia and Other Miracles (2015), γνωστή και ως 'Noi e la Giulia', το 2015. Η εκτεταμένη του φιλμογραφία περιλαμβάνει εμφανίσεις σε τίτλους όπως L'ultima scena , Amami , Febbre da cavallo - La mandrakata , Le barzellette , Guardiani delle nuvole , Eccezzziunale veramente - Capitolo secondo... me και πιο πρόσφατα, Mamma o papà? και Il giorno più bello . Εμφανίζεται επίσης στην τηλεοπτική σειρά που συνεχίζεται Imma Tataranni - Sostituto procuratore (2019-2025) και συμμετείχε στο μουσικό βίντεο για το τραγούδι των Clementino και Fabri Fibra 'Chi vuol essere milionario?' το 2019. Ο Μπουτσιρόσο έχει επίσης υποδυθεί τον Peppino Esposito στην τηλεοπτική σειρά Un ciclone in famiglia (2006-2008). Ενώ γενικά είναι ιδιωτικός σχετικά με την προσωπική του ζωή, ο Μπουτσιρόσο έχει δηλώσει ότι δεν παντρεύτηκε ποτέ ούτε απέκτησε παιδιά. Αστειευόμενος, ισχυρίστηκε ότι πάντα έπαιζε για να εντυπωσιάσει μια γυναίκα που ποτέ δεν αποκάλυψε. Εργαζόταν συχνά στον ιταλικό κινηματογράφο και την τηλεόραση, αποδεικνύοντας ότι μπορούσε να υποδυθεί πολλούς ρόλους και συμβάλλοντας στη δημιουργία ιταλικών κωμικών ταινιών.

Προβολή προφίλ