Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κωμικοί από Γερμανία

Ο κατάλογος κωμικών από Γερμανία — προφίλ, βιογραφικά, φωτογραφίες και κοινωνικούς συνδέσμους για κωμικούς από Γερμανία.

Προσθήκη κωμικού

Επαναφορά

188 κωμικοί

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Έλκε Γουίνκενς

Elke Winkens, geborene Fischer, ist eine österreichisch-deutsche Schauspielerin (στα Αγγλικά). Sie wuchs im deutschen Ort Ratheim, einem Stadtteil von Hückelhoven, auf. (στα Αγγλικά). Wegen des Berufs ihres Vaters zog die Familie zunächst in die Niederlande und anschließend nach Belgien; für eine Weile lebte sie zudem in Afrika. Mit sechs Jahren starten sie Ballettunterricht, und im Alter von neun trat sie erstmals auf einer Bühne auf. (στα Αγγλικά). Anschließend war sie in zahlreichen Tanz‐ und Theaterproduktionen zu sehen. (στα Αγγλικά). Von 1978 bis 1986 war sie als professionelle Turnerin aktiv und gewann mehrere Titel im Bodenturnen. (στα Αγγλικά).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Ότο Γουάαλκες

Ένας Γερμανός διασκεδαστής, ο Ότο Γκέρχαρντ Βάλκες, ο οποίος αναγνωρίζεται ευρέως απλώς ως Ότο, εργάζεται ως κωμικός, ηθοποιός, μουσικός, συγγραφέας και δημιουργός κόμικς. Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1948 στην Έμεντεν της Γερμανίας και μεγάλωσε στη συνοικία Transvaal με τον μεγαλύτερο αδελφό του, Καρλ-Χάιντς. Οι γονείς του ήταν ο Καρλ Βάλκες, ζωγράφος, και η Αντέλε Λιπκές. Πρώτη φορά εμφανίστηκε δημόσια σε ηλικία έντεκα ετών, απαγγέλλοντας το Babysitter-Boogie και λαμβάνοντας ένα κουπόνι και ένα βιβλίο. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1964 και περίπου 1970, ο Ότο ήταν μέλος των The Rustlers, μιας ροκ & ρολ μπάντας που έπαιζε κυρίως τραγούδια των Beatles· ωστόσο, τα αυτοσχεδιαστικά σχόλιά του στη σκηνή απέκτησαν μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό από τη μουσική, οδηγώντας τελικά σε μια καριέρα στην κωμωδία. Ο Ότο ακολούθησε καλλιτεχνική εκπαίδευση στην Hochschule für bildende Künste Hamburg από το 1970, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ζούσε σε ένα κοινόχρηστο διαμέρισμα που ονομαζόταν Villa Kunterbunt στην Hamburg-Winterhude με άλλους δεκατέσσερις καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Udo Lindenberg και Marius Müller-Westernhagen. Ερμήνευε στο λαογραφικό κλαμπ Danny's Pan στην Hamburg. Το 1972, γνώρισε τον μάνατζέρ του Hans Otto Mertens. Το πρώτο του άλμπουμ, 'Otto,' κυκλοφόρησε το 1973 και πούλησε πάνω από 500.000 αντίτυπα, με τους Ottifanten στο εξώφυλλο. Η τηλεοπτική εκπομπή 'Otto Show' του 1973 σηματοδότησε ένα σημαντικό ορόσημο για αυτόν. Η κωμωδία του Ότο βασίζεται σε λογοπαίγνια, παιχνίδια με τις λέξεις και παράλογη γλώσσα, ήχους και σωματική έκφραση. Συχνά ενσωματώνει σατιρική διάθεση, πολιτικό σχολιασμό και κοινωνική κριτική στις παραστάσεις του. Τα βιβλία και τα δισκογραφικά έργα του 'Otto' γνώρισαν επιτυχία, καταλαμβάνοντας τις πρώτες θέσεις στα charts. Είναι γνωστός για χαρακτήρες όπως ο Harry Hirsch, η Frau Suhrbier, ο Oberförster Pudlich και ο Herbert von Karamalz, αλλά ο Ottifant είναι ο πιο διάσημος κωμικός του χαρακτήρας. Δημιούργησε την 13-μερή κινούμενη σειρά 'Ottos Ottifanten' το 1993 και την ταινία κινουμένων σχεδίων 'Kommando Störtebeker' το 2001. Ο Ότο έχει δανείσει επίσης τη φωνή του σε χαρακτήρες όπως ο Mushu στην ταινία της Disney, Mulan (1998) και ο Sid the Sloth στην ταινία Ice Age (2002). Έπαιξε στις ταινίες '7 Zwerge' (2004) και στην ακολούθησή τους (2006). Ζει σήμερα στο Hamburg-Blankenese και πουλάει εμπορεύματα, συμπεριλαμβανομένων τοστιέρας με λογότυπο 'Ottifant' και έναν ήχο που ονομάζεται 'Guten Appetit,' καθώς και μπλουζάκια με σχέδιο γελαστού Ottifant. Το 2023, μια επεξεργασία του τραγουδιού του 'Friesenjung' έφτασε στην κορυφή των γερμανικών Singles Charts.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Γιάκομπ Γκάις

Ο Ιάκωβος Γκέις, γνωστός και ως Παπάς Γκέις, ήταν Γερμανός καλλιτέχνης, τραγουδιστής δημοτικών τραγουδιών και μουσικός διευθυντής. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Δεκεμβρίου 1840 και μετακόμισε με την οικογένειά του στο Μόναχο όταν ήταν έξι ετών. Ο πατέρας του, Νικόλαος Γκέις, κατείχε θέση αξιωματούχου στη Βασιλική Ελληνική Αυλή. Ο Γκέις αρχικά προοριζόταν να γίνει καθολικός ιερέας, αλλά εγκατέλειψε τις θεολογικές σπουδές του στην ηλικία των 26 ετών για να ακολουθήσει καριέρα στο θέατρο. Απεβίωσε στο Μόναχο στις 3 Μαρτίου 1908, σε ηλικία 67 ετών, και τάφη στο Westfriedhof. Ο Γκέις ξεκίνησε την καριέρα του ως performer στη Βιέννη, εμφανιζόμενος για πρώτη φορά στο σανίδι στην ηλικία των 26 ετών. Από το 1869, έδινε τακτικά παραστάσεις ως κωμικός στο ξενοδοχείο Oberpollinger. Εντάχθηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο σύνολο του Anderl Welsch και τον Νοέμβριο του 1875 έγινε διευθυντής της δικής του ομάδας τραγουδιών, η οποία περιελάμβανε τους Christian Seidenbusch και Willy Schäffer, γνωστούς για τις γυναικείες τους μεταμφιέσεις. Το καλλιτεχνικό του όνομα, Papa Geis, μεταφράζεται ως «Μπαμπά Γκέις» και συχνά φορούσε μαύρα ρούχα που έμοιαζαν με αυτά ενός καθολικού ιερέα, μερικές φορές καλωσοριζόμενος ως «Πατήρ». Απέσπασε σημαντική επιτυχία με το καρικατούρα ενός ξεχασιάρη φοιτητή σώματος στην παράσταση με κοστούμια "Das bemooste Haupt". Περίπου το 1900, θεωρήθηκε ο πιο δημοφιλής λαϊκός τραγουδιστής στο Μόναχο. Ο κωμικός τρόπος του Γκέις περιλάμβανε την απεικόνιση χαρακτήρων με περίπλοκες ιστορίες ζωής και συχνά παρουσίαζε «απλές» μορφές όπως υπηρέτες και καλαθοφόρους. Ίδρυσε τη δική του μουσική και κωμική ομάδα, την Gesellschaft Geis, το 1878. Ο Πάουλ Ντάμας συνέθεσε μουσική για τα ζελέτου του, αργότερα τον διαδέχθηκε ο Γκέοργκ Χούμπερ. Τα ζελέτου του θεωρούνται αντανάκλαση της πολιτιστικής ιστορίας του Μονάχου. Το 1902, ηχογράφησε πέντε τίτλους για την Gramophone Co., συμπεριλαμβανομένων των 'Kalauer-Couplet', 'Daradl-Dadl' και μιας παρωδίας του 'Bachstelzenlied' (Tit-willow). Έγραψε μια αυτοβιογραφία, Jakob Geis: Selbstbiographie, το 1905. Γνωστά ζελέτου περιλάμβαναν τα 'Schimpfen tut a jeder', 'Verlassen bin i', 'Drah di Madl, drah di' και 'morgen kommt der Mahdi'. Η κληρονομιά του επηρέασε τις επόμενες γενιές τραγουδιστών λαϊκών τραγουδιών, ενώ οι εγγονές του περιλάμβαναν έναν δραματουργό και σκηνοθέτη.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Γουίλι Άστορ

Ο Βίλι Άστορ, γεννημένος Βίλχελμ Γκοτφρίντ Άστορ στο Μόναχο στις 6 Σεπτεμβρίου 1961, είναι Γερμανός καμπαρέ καλλιτέχνης, μουσικός και συνθέτης. Μεγαλώνοντας στην περιοχή Χασενμπέργκ του Μονάχου, παρακολούθησε τοπικά σχολεία πριν ξεκινήσει μια μαθητεία ως κατασκευαστής εργαλείων στη BMW το 1976. Συνέχισε την εκπαίδευσή του, αποκτώντας πτυχίο μηχανολογικής μηχανικής μέχρι το 1985. Το ποικίλο υπόβαθρο του Άστορ, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου του ως κατασκευαστής εργαλείων, επηρεάζει την προσέγγισή του στην κωμωδία, την οποία θεωρεί τέχνη. Αναγνωρίζεται ως ο πιο γνωστός Γερμανός καλλιτέχνης λογοπαίγνια και «ψαράς συλλαβών» εδώ και 35 χρόνια. Το μουσικό ταξίδι του Άστορ ξεκίνησε στην ηλικία των 14 όταν άρχισε να παίζει ακορντεόν, ακολουθούμενο από μαθήματα κιθάρας από το 1979 και έπειτα. Περίπου το 1983, άρχισε να γράφει τραγούδια και πεζά κείμενα, καθιερώνοντας τον εαυτό του στην καμπαρέ σκηνή του Μονάχου. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για τις καμπαρέ ρουτίνες του που χρησιμοποιούσαν λογοπαίγνια, συμπεριλαμβανομένων ομοιοτύπων και ομοηχών. Το κωμικό του στυλ βασίζεται στη δική του φαντασία και ακολουθεί τους γερμανικούς κανόνες ομοιοκαταληξίας, συχνά παρουσιάζεται με την περσόνα «Wolfgang Amadeus Notarzt». Από το 1990 έως το 1999, παρουσίαζε την κωμική εκπομπή «Die Feuchtgrubers» στο Antenne Bayern. Συνέβαλε επίσης με ένα εβδομαδιαίο κωμικό τμήμα που ονομαζόταν «Willys Wortstudio» για το Bayern 3. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Γουίλι Άστορ έχει αποκτήσει αξιόλογη αναγνώριση. Το 1997, συνέθεσε τον ύμνο της FC Bayern Munich, «Stern des Südens», συνεργαζόμενος με τον Στέφαν Λέμαν στους στίχους. Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά «Die Willy Astor-Show» μαζί με τον Γκίντερ Γκρύνβαλντ το 1996 και έδωσε παραστάσεις στο Φεστιβάλ Χιούμορ Arosa το 2009 και στο φεστιβάλ Songs an einem Sommerabend το 2004. Έχει κυκλοφορήσει πέντε άλμπουμ με οργανική μουσική μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, και το μουσικό του project «Sound Of Islands» είναι δημοφιλές στους θαυμαστές της οργανικής μουσικής. Συμμετείχε σε μια φιλανθρωπική ηχογράφηση «Weida» το 2013. Το κωμικό του ρεπερτόριο περιλαμβάνει πολλά τραγούδια που θεωρούνται κλασικά, όπως τα «Radkäppchen», «Alkoholnummer», «Fasermacker» και «Maschin scho putzt». Αυτή τη στιγμή περιοδεύει με το πρόγραμμά του «Pointe of no Return», παρουσιάζοντας τα «Greatest Witze» του, και διατηρεί ένα διαδικτυακό κατάστημα για τις δημοσιεύσεις του, συμπεριλαμβανομένου ενός CD που σχετίζεται με το πρόγραμμά του «Jäger des verlorenen Satzes». Οι παραστάσεις του στοχεύουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να ξεχάσουν τις καθημερινές τους ανησυχίες.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Κάγια Γιάναρ

Η Κάγια Γιανάρ είναι Γερμανός κωμικός, γεννημένος στις 20 Μαΐου 1973 στη Φρανκφούρτη αμ Μάιν. Οι γονείς του είναι Τούρκοι μετανάστες από την Αντακυά της Τουρκίας και παρακολούθησε το Γυμνάσιο Heinrich-von-Gagern στη Φρανκφούρτη, αποκτώντας το Abitur. Από μικρός, η Κάγια Γιανάρ ήθελε αρχικά να γίνει κωμικός. Ακολούθησε ανώτερη εκπαίδευση, σπουδάζοντας φωνητική, αμερικανικές σπουδές και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Ιωάννη Βόλφγκανγκ Γκέτε στη Φρανκφούρτη, αν και δεν ολοκλήρωσε πτυχίο. Το υπόβαθρό του ως Γερμανός πολίτης με Τουρκο-Αραβικής καταγωγής έχει συμβάλει στην μοναδική του οπτική. Ο Γιανάρ απέκτησε φήμη το 2001 μέσω της κωμικής εκπομπής του Sat.1, Was guckst du?! , στην οποία συμμετέχει παίζοντας με πολιτισμικά στερεότυπα. Η εκπομπή του έδωσε το Deutscher Fernsehpreis το 2001 και πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Γερμανικού Βραβείου Τηλεόρασης για Καλύτερη Κωμωδία και Καλύτερη Κωμική Εκπομπή το 2002. Έχει κυκλοφορήσει αρκετά CD, όπως το 'Suchst du' (2001) και το 'Welttournee durch Deutschland' (2003), και έχει εκδώσει ένα βιβλίο με τίτλο Made in Germany (2011). Κάνει περιοδείες στη Γερμανία με σόλο κωμικά προγράμματα, όπως το Made in Germany (2008), το Live und unzensiert (2009) και το All Inclusive! (2013), με ηχογραφήσεις που μεταδίδονται από το RTL. Είχε επίσης έναν ρόλο σε ταινία στην τηλεοπτική κωμωδία του 2008, Dekker & Adi – Wer bremst verliert! . Πέρα από τις κωμικές του εμφανίσεις, ο Kaya Yanar παρουσιάζει την εκπομπή του RTL «Geht's noch?! Kayas Woche» (από το 2014), συνδυάζοντας stand-up και πολιτικό σατιρικό σχολιασμό. Προηγουμένως παρουσίασε την «Kaya Yanar testet Deutschland – die Multi-Kulti-Show» στο ZDF το 2007 και ήταν συμπαρουσιαστής της «Stars bei der Arbeit» από το 2011 έως το 2012. Θεωρείται βασικό σχήμα στην προώθηση της πολυπολιτισμικής αποδοχής στις γερμανόφωνες χώρες, και από το 2012 είναι νο godfather του Heinrich-Middendorf-Oberschule Aschendorf, υποστηρίζοντας το «Σχολείο χωρίς ρατσισμό – σχολείο με θάρρος». Είναι επίσης μέλος της κριτικής επιτροπής του γερμανικού «Comedy Grand-Prix» και δραστήρια συμμετέχει στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, υποστηρίζοντας την PETA και ακολουθώντας μια vegan διατροφή. Ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τις περιοδείες μετά την περιοδεία του Lost το 2026.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Καρλ Βαλεντίν

Ο Καρλ Βαλεντίν, γεννημένος Βαλεντίν Λούντβιχ Φέι στις 4 Ιουνίου 1882 στο Μόναχο, ήταν ένας βαυαρός κωμικός και καμπαρέ performer. Προερχόταν από μια αστική οικογένεια· ο πατέρας του, Ιωάννης Βαλεντίν Φέι, ασχολιόταν με μια επιχείρηση μεταφοράς επίπλων, και οι γονείς του παντρεύτηκαν το 1869. Αρχικά εργάστηκε ως μαθητευόμενος ξυλουργός, ολοκληρώνοντας αυτήν την εκπαίδευση περίπου το 1896. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του, βίωσε απώλειες με τους θανάτους της αδελφής του Ελισάβετ το 1871 και των αδερφών του Καρλ και Μάξ το 1882· ο ίδιος επέζησε από τη διφθερίτιδα ως βρέφος χάρη σε ένα φάρμακο μιας ηλικιωμένης γυναίκας. Ο Βαλεντίν ξεκίνησε την καριέρα του ως καλλιτέχνης γύρω στο 1901 ως «Vereinshumorist». Το 1902, παρακολούθησε για τρεις μήνες σχολή ποικιλών στο Μόναχο υπό τον Χέρμαν Στρέμπελ και έκανε την πρώτη του εμφάνιση με το όνομα «Καρλ Βαλεντίν» στο θέατρο ποικιλών Zeughaus στη Νυρεμβέργη. Έλαβε μια τριετή παύση από τις εμφανίσεις για να κατασκευάσει μια ορχήστρα ενός ατόμου με είκοσι μέλη, με την οποία περιόδευσε το 1906, και επίσης διαχειρίστηκε για λίγο την οικογενειακή ναυτιλιακή εταιρεία Falk & Fey από το 1902 έως το 1906 μετά τον θάνατο του πατέρα του. Μελέτησε μουσική και έμαθε κιθάρα από τον Heinrich Albert, και εμφανιζόταν τακτικά σε καμπαρέ και ζυθοποιεία στο Μόναχο. Από το 1911, συνεργάστηκε με την Ελισάβετ Βελιάνο (Liesl Karlstadt), και ήταν γνωστοί για σύντομα κωμικά σκετς σε βαυαρική διάλεκτο. Ο δημιουργικός απολογισμός του Βαλεντίν περιλάμβανε πολυάριθμες αθόρυβες ταινίες τη δεκαετία του 1920, ξεκινώντας περίπου από το 1912 όταν ίδρυσε ένα κινηματογραφικό στούντιο στο Μόναχο. Εμφανίστηκε σε περίπου 40 μικρού μήκους ταινίες, συχνά βασισμένες στα σκίτσα του, συμπεριλαμβανομένων των *Μυστήρια ενός Κομμωτηρίου* (1923) που έγραψε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ και *Mysterien eines Frisiersalons* (1922). Σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην τελευταία του αθόρυβη ταινία, το 'Ο Ειδεχόμενος', το 1929. Έγραψε σκίτσα και ένα θεατρικό έργο με τίτλο 'Ιππότης Ούνκενσταϊν', και συνέθεσε το κλασικό τραγούδι ‘Ja so war'ns die oidn Rittersleut’. Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ σύγκρινε τον Βαλεντίν με τον Τσάπλιν για την αποδοχή του της μίμησης και της ψυχολογίας, και ο Μπρεχτ περιστασιακά έπαιζε κλαρίνο στα σκίτσα του Βαλεντίν, αναδεικνύοντας τη στενή τους φιλία. Ο Βαλεντίν αναφερόταν μερικές φορές ως ο 'Τσάπλιν της Γερμανίας'. Εμφανίστηκε στην πρώτη του ομιλούσα ταινία, *Η Πωλημένη Νύφη*, το 1932. Απεβίωσε στις 9 Φεβρουαρίου 1948, στο Planegg, από πνευμονία. Ένα Μουσείο Βαλεντίν ιδρύθηκε στο Μόναχο το 1959, και ένα άγαλμα του στέκεται στην Viktualienmarkt. Το έργο του επηρέασε καλλιτέχνες όπως ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, ο Σάμουελ Μπέκετ, ο Loriot και ο Helge Schneider, και πλέον θεωρείται ότι έχει επηρεάσει σημαντικά τον Γερμανικό πολιτισμό της Weimar.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Λευκό καρπούζι

Ο Βάις Φερντλ ήταν Γερμανός κωμικός και είναι ένας από τους πιο γνωστούς Βαυαρούς λαϊκούς τραγουδοποιούς και ερμηνευτές. Η φήμη του βασίζεται στην παράσταση τραγουδιού «Ein Wagen von der Linie 8» «, μια σάτιρα για το Τραμπάν του Μονάχου, το It έγινε ο ύμνος πολλών φίλων του τραμ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Λοριό

Μια ευέλικτη γερμανική προσωπικότητα, ο Βερνάρντ-Βίκτωρ Χριστόφ-Καρλ φον Μπίλοου, γνωστός ως Vicco ή Loriot, εκπλήρωσε διάφορους ρόλους, όπως κωμικός, ηθοποιός, γελοιογράφος, συγγραφέας, σκηνοθέτης ταινιών και χιουμορίστας. Γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1923 στην Μπρανδεμβούργο αν ντερ Χάβελ, Πρωσία (τώρα Μπρανδεμβούργο, Γερμανία), και χρησιμοποίησε κυρίως το ψευδώνυμο Loriot, που προέρχεται από τη γαλλική λέξη για τον κορυδαλό της Ευρασίας, το ζώο του εμβλήματος της οικογένειας φον Μπίλοου. Οι γονείς του ήταν ο Ιωάννης-Άλμπρεχτ Βίλχελμ φον Μπίλοου και η Χαρλόττε φον Ρέντερ· χώρισαν λίγο μετά τη γέννησή του. Μεγάλωσε στο Βερολίνο με τη γιαγιά του, μετά τον θάνατο της μητέρας του όταν ήταν έξι ετών. Υπηρέτησε ως Ομπερλεϊτενάντ στο Ανατολικό Μέτωπο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για τρία χρόνια, λαμβάνοντας το Σιδηρό Σταυρό 2ης και 1ης τάξης και το Panzerkampfabzeichen σε μπρούντζο. Η Λόριοτ αρχικά καθιερώθηκε ως γελοιογράφος, δημοσιεύοντας σκίτσα με το ψευδώνυμο Λόριοτ από το 1950 σε περιοδικά όπως τα *Die Straße*, *Stern* και *Quick*. Ο φον Μπίλο ολοκλήρωσε το απολυτήριό του το 1946 μετά την ολοκλήρωση σπουδών γραφικού σχεδίου καθώς και ζωγραφικής στην Landeskunstschule του Αμβούργου. Από το 1950, άρχισε να επεκτείνεται σε άλλους δημιουργικούς τομείς, εργαζόμενος ως ηθοποιός, σεναριογράφος, animator, παρουσιαστής, σκηνοθέτης και σχεδιαστής σκηνικών/κοστουμιών. Το 1971 δημιούργησε το σκίτσο Wum, δίνοντας τη φωνή του στον χαρακτήρα αυτόν· μάλιστα, το τραγούδι «Ich wünsch' mir 'ne kleine Miezekatze», που συνδέεται με τον Wum, απέκτησε ευρεία αναγνώριση κατά το 1972. Το κωμικό του στυλ περιλάμβανε ένα αμίμητο πρόσωπο, επιδιώκοντας το κοινό να γελάσει παρά τον ίδιον, συχνά σατιρίζοντας τη γερμανική τυπικότητα και ειλικρίνεια. Η πάπια της Μίλερ-Λίντενσάιντ στην μπανιέρα και σενάρια που αφορούν συμβουλευτική γάμου και τέλη στάθμευσης. Η τηλεοπτική σειρά «Loriot» έκανε πρεμιέρα το 1976, συνδυάζοντας αστεία σωματικά χιούμορ με πικρά ανέκδοτα για στερεότυπα της Γερμανίας. Σκηνοθέτησε τις ταινίες «Ödipussi» (1988) και «Pappa Ante Portas» (1991), και διοργάνωσε μια κωμική γκαλά συναυλία για τον εορτασμό των 100 χρόνων της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Βερολίνου το 1982. Τo Βαυαρικό Βραβείο Κινηματογράφου του απονεμήθηκε δύο φορές, το 1988 και το 1993, και το Πανεπιστήμιο του Wuppertal του απένειμε διδακτορικό τίτλο honoris causa το 2001. Το έργο του διαμόρφωσε σημαντικά τη γερμανική γλώσσα με τους γλωσσικούς του παιχνιδισμούς και το χιούμορ του, και είναι γνωστό για τις στοργικές, παράλογες και τρελές σκηνές του. Τα σκίτσα συχνά παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενα θέματα όπως ένα στραβό πλάτωμα στον τοίχο και διάσημες φράσεις όπως «Η πάπια μένει έξω». Ο Loriot απεβίωσε στις 22 Αυγούστου 2011, στο Münsing-Ammerland, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά από χιουμοριστικά προσχέδια, ιστορίες και ταινίες που συνεχίζουν να διασκεδάζουν το κοινό μέχρι σήμερα, συμπεριλαμβανομένων συνεχιζόμενων περιοδειών με τα σκίτσα του που παρουσιάζονται από την καμπαρέ ομάδα Leipziger Pfeffermühle.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Μάικλ Χέρμπιγκ

Ο Μίχαελ Ερμπίχ, γεννημένος στις 29 Απριλίου 1968 στο Μόναχο της Γερμανίας, είναι Γερμανός κωμικός, ηθοποιός, επιχειρηματίας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, ηθοποιός φωνής και παραγωγός. Είναι γνωστός επαγγελματικά ως Bully Herbig, ένα ψευδώνυμο που έλαβε ως παιδί από έναν καθηγητή και αργότερα υιοθέτησε. Από μικρός ονειρευόταν να κάνει ταινίες, αρχικά ακολουθώντας τη φωτογραφία κατόπιν αιτήματος της μητέρας του. Ο Έρμπιγκ ξεκίνησε την καριέρα του το 1991 με συμμετοχές σε ραδιοφωνικές εκπομπές όπως η Langemann und die Morgencrew και η Die Bayern-Cops . Συνέχισε να εργάζεται στο ραδιόφωνο, εμφανιζόμενος σε πολλές εκπομπές και αργότερα παρουσιάζοντας την Bully's Late Light Show από το 1997. Η δουλειά του επεκτάθηκε στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένης της κωμικής σειράς σκετς Bullyparade , η οποία προβλήθηκε από το 1997 έως το 2002 και μετείχαν οι Rick Kavanian, Christian Tramitz και Diana Herold. Τα σκετς της εκπομπής περιλάμβαναν παρωδίες του Star Trek , των γουέστερν και της ζωής της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Βαυαρίας (Sissi), με τους θεατές να ψηφίζουν για θέματα για μελλοντικές ταινίες. Ίδρυσε την herbX Medienproduktion GmbH το 1996, ακολουθούμενη από τα herbX Tonstudios το 1998 και την herbX Film GmbH το 1999. Ο Έρμπιγκ σημείωσε σημαντική επιτυχία στον κινηματογράφο, σκηνοθετώντας την πρώτη του ταινία, *Erkan & Stefan*, το 2000. Το *Der Schuh des Manitu* (2001) ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία, προσελκύοντας πάνω από 11,7 εκατομμύρια θεατές και λαμβάνοντας ένα Ειδικό Βραβείο στα Βαυαρικά Βραβεία Κινηματογράφου του 2001. Το *(T)Raumschiff Surprise – Periode 1* (2004) αποδείχθηκε επίσης εμπορικά επιτυχημένο. Έχει δώσει τη φωνή του στον Σερίφη Γούντι στις γερμανικές μεταγλωττίσεις των *Toy Story 3* και *Toy Story 4*. Σκηνοθέτησε μια ταινία live-action βασισμένη στο *Vicky the Viking* το 2009, και το θρίλερ *Balloon* το 2018. Επικοινωνεί επί του παρόντος την εκπομπή *Last One Laughing: Germany* στο Amazon Prime από τον Απρίλιο του 2021. Το έργο του έχει αναγνωριστεί με βραβεία, όπως το Βραβείο Bernd Eichinger στα 62α Γερμανικά Βραβεία Κινηματογράφου το 2012, ένα Βραβείο Bambi – Film National το 2001 και ένα Γερμανικό Βραβείο Κωμωδίας – Καλύτερος Κωμικός το 2001.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Μιχαήλ Μιτερμάιερ

Ο Μίχαελ Μίτερμάιερ είναι ένας Γερμανός κωμικός που γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1966, στο Ντόρφεν, Άνω Βαυαρία. Ο πατέρας του εργαζόταν ως δημοπράτης και φοίτησε σε γυμνάσιο στην Γκάρς αμ Ιν, αποκτώντας το απολυτήριο. Πέρασε την παιδική του ηλικία στη Βαυαρία και αρχικά φιλοδοξούσε να γίνει ροκ μουσικός, λαμβάνοντας μαθήματα πιάνου και κιθάρας και εμφανιζόμενος ως δρομέας μουσικής. Εμπνευσμένος από τον Αμερικανό κωμικό Τζέρι Λιούις, άρχισε να προετοιμάζει υλικό για παραστάσεις γύρω στο 1987 και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση σε ηλικία 15 ετών το 1981 στην εκπομπή Scooter του ZDF. Ο Μίτερμάιερ σπούδασε πολιτικές επιστήμες και αμερικανικές σπουδές στο Ludwig-Maximilians-Universität München, ολοκληρώνοντας μια μεταπτυχιακή διατριβή για την αμερικανική stand-up κωμωδία το 1994. Ξεκίνησε την καριέρα του με το κωμικό πρόγραμμα 'Zapped' το 1996, το οποίο περιλάμβανε παρωδίες γερμανικών διαφημίσεων και της αμερικανικής σειράς 'MacGyver'. Η παράσταση περιόδευσε εκτενώς στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία, σημειώνοντας sold-out παραστάσεις και κερδίζοντας το χρυσό βραβείο Europa για την κωμωδία το 1997. Κυκλοφόρησε ένα CD του 'Zapped!' στις αρχές του 1997 και κέρδισε το Prix Pantheon στο German Spaß-und-Satire-Open της Βόννης το 1996. Έκτοτε έχει κυκλοφορήσει πολυάριθμα κωμικά προγράμματα, όπως το 'Wahnsinnlich' (1990), το 'Zapped!' (1999), το 'Back to Life' (2002), το 'Paranoid' (2004), το 'Safari' (2007) και το 'Achtung, Baby!' (2010), καθώς και πιο πρόσφατες παραστάσεις όπως το '#13' (2022) και το 'Flashback – Die Rückkehr der Zukunft' (2024). Η δουλειά του Μίτερμάιερ έχει αποσπάσει σημαντική αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένου του Deutscher Comedypreis για τον Καλύτερο Κωμικό, συνεχώς από το 1999, κερδίζοντάς το συνολικά πέντε φορές. Έλαβε επίσης ένα βραβείο Fernsehpreis der ARD (Χρυσή Ευρώπη) το 1998 και ένα βραβείο ECHO για τον «καλύτερο εθνικό κωμικό αστέρα» το 2001. Έχει εμφανιστεί σε κλαμπ κωμωδίας στη Νέα Υόρκη και σε διεθνή φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Φεστιβάλ Κωμωδίας του Κέιπ Τάουν το 2009. Είναι επίσης γνωστός για τη δημοφιλία της λέξης «Arschgeweih» και για τη συνεργασία του με τους Guano Apes στο single «Kumba Yo!» με το όνομα Mittermeier vs. Guano Babes. Σήμερα, παρουσιάζει την τηλεοπτική εκπομπή «Βρες τον Ψεύτη, Μίτερμάιερ» (BR) και ετοιμάζει το νέο του πρόγραμμα, «OLDBOY …είμαστε σύντομα εκεί;» που θα κάνει πρεμιέρα το 2027. Άνοιξε το «Lucky Punch Comedy Club» στο Μόναχο το 2023 και μια δεύτερη τοποθεσία στη Βιέννη το 2026, παρέχοντας μια πλατφόρμα για ανερχόμενους κωμικούς.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Στέφαν Ράαμπ

Ο Στέφαν Κόνραντ Ράαβ γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1966 στο Κολωνία. Είναι Γερμανός διασκεδαστής, τηλεοπτικός και μουσικός παραγωγός, συνθέτης, μουσικός, τηλεοπτικός παρουσιαστής και επιχειρηματίας. Μεγάλωσε στην περιοχή Σούλτς του Κολωνίας μαζί με την αδελφή του και έλαβε το απολυτήριό του μετά την φοίτησή του στο εκκλησιαστικό σχολείο Ιησουιτών Aloisiuskolleg στο Μπόν-Μπάντ Γκότεσμπεργκ. Οι γονείς του είχαν ένα κρεοπωλείο και ο ίδιος ολοκλήρωσε μια μαθητεία ως κρεοπώλης, περνώντας τις εξετάσεις επαγγελματικής κατάρτισης τον Ιούνιο του 1990. Σπούδασε σύντομα νομική για πέντε εξάμηνα. Το 1990, ο Ράαμπ ακολούθησε μια καριέρα ως ανεξάρτητος παραγωγός και συνθέτης, ξεκινώντας με τη δημιουργία διαφημιστικών jingles. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση της Γερμανίας τη δεκαετία του 1990, αποκτώντας φήμη ως παρουσιαστής της μουσικοκωμικής εκπομπής Vivasion από το 1993 στο VIVA. Από το 1993 έως το 1998, παρουσίαζε το Vivasion. Το 1994 συνέθεσε μια επιτυχημένη παρωδία του ομοσπονδιακού προπονητή ποδοσφαίρου Berti Vogts. Επιπλέον, αναγνωρίζεται για την πρωτοπορία του στο wok racing και ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής του, RaabTV, το 1999. Η τηλεοπτική κωμική εκπομπή μεταμεσονύκτιου τύπου TV total, η οποία έγινε θεσμός στην τηλεόραση της Γερμανίας, είχε τον Ράαμπ ως παρουσιαστή από το 1999 έως το 2015. Ο Ράαμπ δημιούργησε και άλλες τηλεοπτικές εκπομπές, όπως το «Schlag den Raab», με παιχνίδια απέναντι σε καλεσμένους για μεγάλα χρηματικά έπαθλα, και το «Bundesvision Song Contest». Εμπλέκοταν στην παραγωγή των γερμανικών συμμετοχών στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision από το 1998 έως το 2012, και πάλι το 2025. Το 2000, ερμήνευσε το τραγούδι «Wadde hadde dudde da?» στην Eurovision και κατέλαβε την πέμπτη θέση. Ανακάλυψε και προώθησε μουσικούς όπως οι Max Mutzke, Stefanie Heinzmann, Lena Meyer-Landrut και Abor & Tynna, καθώς και ο παρουσιαστής Elton. Θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους διασκεδαστές της δεκαετίας του 1990 και του 2000, και έλαβε μια προσφορά για μακροχρόνιο συμβόλαιο επέκτασης από το ProSieben. Τερμάτισε την καριέρα του στην οθόνη το 2015, αλλά παρέμεινε τηλεοπτικός παραγωγός έως το 2024. Από τον Σεπτέμβριο του 2025, παρουσιάζει την «Die Stefan Raab Show», και από τον Μάρτιο του 2026, συμπαρουσιάζει την σαββατινιακή βραδινή εκπομπή «Wer weiß wie wann was war?» με τη Barbara Schöneberger. Το 2024, επανεμφανίστηκε δημόσια με την εκπομπή «Du gewinnst hier nicht die Million» στο RTL.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γερμανία

Χέλγκα Χάνεμαν

Η Έλγκα Χάνεμαν, μια Γερμανίδα καλλιτέχνιδα, καμπαρέ, τραγουδίστρια και ηθοποιός, γεννήθηκε στο Βερολίνο-Βίλχελμσρουχ στις 8 Σεπτεμβρίου 1937 και απεβίωσε στο Βερολίνο-Μπούχ στις 20 Νοεμβρίου 1991. Ήταν το μικρότερο από τέσσερα παιδιά. Το ταλέντο της για την κωμωδία ανακαλύφθηκε ενώ βρισκόταν ακόμα στο σχολείο. Από το 1956 έως το 1959, σπούδασε στην Ακαδημία Θεατρικής Τέχνης Έρνστ Μπους στο Βερολίνο-Νίντερσχένεβέιντε, την οποία παρακολούθησε ως Schauspielschule (Σχολή Υποκριτικής). Αυτή η εκπαίδευση την προετοίμασε για μια καριέρα στην ερμηνεία. Η Χάνεμαν ξεκίνησε την επαγγελματική της ζωή με ένα ντεμπούτο στο θέατρο το 1959 στο καμπαρέ Leipziger Pfeffermühle. Επέστρεψε στο Βερολίνο γύρω στα 1961 ή 1962, εστιάζοντας στο καμπαρέ και την κωμωδία. Μετά το 1962, εμφανίστηκε συχνά στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Από το 1969, έγινε μόνιμο μέλος του συνόλου της Γερμανικής Ραδιοτηλεόρασης (Deutscher Fernsehfunk). Έγινε γνωστή για τις εμφανίσεις της στο σατιρικό κωμικό πρόγραμμα 'Tele-BZ', όπου έπαιζε μαζί με την Ίνγκεμποργκ Κράμπε, την Ίνγκεμποργκ Νάς, τον Χανς-Γιοάχιμ Χάνις και τον Σέρχιο Γκίντερ, εμφανιζόμενη σε πάνω από 30 επεισόδια. Η δουλειά της στο 'Tele-BZ' της απέφερε το Βραβείο Τέχνης της Ελεύθερης Ένωσης Γερμανικών Εργατικών Συνδικάτων (FDGB) της ΛΔΓ. Η Χάνεμαν απέκτησε σημαντική δημοτικότητα στην Ανατολική Γερμανία στα τέλη της δεκαετίας του 1970, γνωστή για τη «Βερολινέζικη γλώσσα», δηλαδή την άμεση και ωμή αλήθεια. Παρουσίαζε την εκπομπή 'Helgas Top(p)-Musike' στον Berliner Rundfunk από εκείνη την εποχή, και είχε επιτυχίες όπως τα 'Wo ist mein Jeld bloß geblieben,' 'Jetzt kommt dein Süßer,' και 'U-Bahn-Beat.' Παρουσίαζε επίσης τακτικά το μουσικοθεατρικό σόου 'Ein Kessel Buntes' και υποδυόταν ρόλους όπως η Έρνα Μίσκε στην τηλεοπτική δραματική σειρά Maxe Baumann από το 1976 έως το 1980, και τη θετή μητέρα Μαριάννε στην ταινία παραμυθιού του 1976, Aschenbrödel . Έκανε ηχογραφήσεις φωνής για την Υβόννη Γένσεν σε τρεις από τις ταινίες της συμμορίας των Όλσεν. Η Χάνεμαν έλαβε το Βραβείο Τέχνης της ΛΔΓ το 1982 και το Εθνικό Βραβείο της ΛΔΓ για Τέχνη και Λογοτεχνία III Κατηγορία το 1987. Διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα τον Νοέμβριο του 1991, λίγο πριν τον θάνατό της σε ηλικία 54 ετών. Για να τιμήσει τη μνήμη της, δημιουργήθηκε το βραβείο 'Goldene Henne' το 1995, και το κοινοτικό κέντρο στο Σχέναιχε, όπου ζούσε, ονομάστηκε Helga-Hahnemann-Haus.

Προβολή προφίλ