GiggleTime GiggleTime
Menü
Premium'a Yükselt Şaka Gönder Komedyenler Hakkımızda SSS İletişim

Yasal
Gizlilik Politikası Hizmet Şartları Çerez Politikası İade ve İptal Politikası Kaynaklar
Giriş yap
Dil
Kategoriler
Ayarlar
Dil Türkçe
Güvenli Mod
Rastgele Şaka Otomatik Oynatma
Bildirimler
Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

Komedyen ekle
1635 komedyenler
Alessandro Bergonzoni, komedyen - İtalya
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Alessandro Bergonzoni

Alessandro Bergonzoni, 21 Temmuz 1958'de İtalya'nın Bologna kentinde doğan çok yönlü bir sanatçıdır. Kendisini komedyen, oyuncu, oyun yazarı, yazar, mizahcı, kabare sanatçısı, görsel sanatçı ve şarkı sözü yazarı olarak tanımlar. Kariyerinin başlarında Claudio Calabrò ile işbirliği yapmış ve Accademia Antoniana'ya gitmiş, ardından hukuk diploması almıştır. Bergonzoni, 1982 yılında 'Scemeggiata' adlı tiyatro gösterisiyle sahneye adım attı. İtalyan deneysel komedi ve tiyatrosunun önde gelen figürlerinden biri olarak kabul edilir; sürrealizm ve dil oyunlarıyla karakterizedir. Sahne çalışmaları sıklıkla gerçeküstü ve paradoksal durumları keşfeder, çoğu zaman anlamsızlığı benimser ve sanatsal bir referans olarak gerçekliği reddeder. Önemli yapımlar arasında 'Madornale 33', 'Trascendi e sali' ve 'Urge' sayılabilir. On beşin üzerinde tiyatro oyunu yazmış ve sahnelemiştir, sahneleri kendisi yönetmiş ve tasarlamıştır. 1985 yılında Maurizio Costanzo Show'a katılmasıyla ulusal tanınırlık kazanmış ve daha sonra 1986'da 'Il bello della diretta' programında yer almıştır. Tiyatro ötesinde, Bergonzoni'nin çalışmaları edebiyat ve görsel sanatlara uzanıyor. 1989'da Bordighera Altın Palmiyesi'ni kazandığı 'Le balene restino sedute' ve 'Aprimi cielo' gibi birçok kitap yayınladı. Ayrıca 'Pinocchio' (2002) ve 'Quijote' (2006) gibi filmlerde de rol aldı. 2005'ten beri, 'Crealtà' gibi kavramları keşfeden enstalasyonlar ve sergiler sunuyor. Düzenli olarak La Repubblica ve Corriere della Sera gibi İtalyan gazetelerine ve dergilerine 'il s’abato di Alessandro Bergonzoni' ve 'Aprimi Cielo' gibi sütunlar yazıyor. Bergonzoni'nin çalışmaları sıklıkla hastalık, koma, hapishane hayatı ve barış gibi toplumsal konuları ele alıyor. 2004-2005 yılları arasında Premio della Critica, Saint Vincent ödülü, Gradara Ludens ödülü (1995) ve 2022'de Premio Nazionale Cultura della Pace de dahil olmak üzere birçok ödül aldı. Performanslarına devam ediyor ve Verona'daki Teatro Romano'da (2026) ve koma araştırmalarını desteklemek amacıyla Bologna'daki Teatro Duse'de Giornata dei Risvegli (Uyanış Günü) için gösteriler planlanmış durumda.

Andrea Poltronieri, komedyen - İtalya
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Andrea Poltronieri

Andrea Armchairs, aynı zamanda PoltroSax veya Poltro olarak da bilinen, 5 Kasım 1965'te Ferrara'da doğan İtalyan bir müzisyen ve komedyendir. Kariyerine 1986'da Libagions grubunda saksafon çalarak başladı. Sanatsal geçmişi, Ferrara’daki Dosso Dossi Enstitüsü’nden Uygulamalı Sanatlar programından diploma ve Bologna Güzel Sanatlar Akademisi’nden derece içerir. Bu resmi çalışmalar, görsel sanatları müzik ve komediyle harmanlayan benzersiz yaklaşımına katkıda bulunur. 1993 civarında başlayarak otuz yılı aşkın süredir performans sergiliyor ve İtalya'da ve uluslararası alanda, New York Şehri de dahil olmak üzere seyircileri eğlendirmeye devam ediyor. Armchair'ların performansları, kabare ve müziği ilgi çekici bir şekilde birleştiren 'komik müzik gösterileri' olarak nitelendirilir. Tarzı, şarkılarına Ferrarese lehçesini dahil etmeyi, genellikle çizgi film tema şarkılarını parodi yapmayı veya komik etki yaratmak için şarkı sözlerini yeniden düzenlemeyi içerir. Sık sık 'Nives' karakteriyle sahne alır; bu, Molinella, Bologna'dan 83 yaşında bir kadındır ve aynı zamanda Spider-Man'in bir parodisi olan süper kahraman Umàz'ı canlandırarak mizahı artırır. Bazen birçok şey yaptığı için 'Tek Kişilik Orkestra' olarak adlandırılır, hatta çoğu zaman diğer performansçılarla çalışsa bile. Stadio gibi gruplarla ve Sergio Sgrilli gibi müzisyenlerle çalıştı ve birlikte 2003 yılında ‘Sgrillaus’ adlı tiyatro gösterisini sahneye koydular. 1990'da Libagions ilk ulusal single'ını yayınladı ve kaydı sırasında Pino Daniele'nin sağladığı tavsiye ve deneyimlerden faydalandı. Kariyeri boyunca Andrea Poltronieri, Rock Circus ve Ferrara Music Park gibi birçok etkinliğe katılmıştır. Cristina D’Avena ve Gem Boy ile İtalya turnesine çıkmış ve 2011 yılında 'Diamanti e caramelle' turnesi için Stadio’nun saksofoncusu olmuştur. 2007 yılında bir ulusal kabare yarışmasında ikinci olmuştur. Frankfurt’taki 'Accademia del PoltroSax Club' onun çok yönlülüğünü kilit bir özellik olarak tanımlarken, 'Scuola di Fenomenologia di Chicago' (veya ‘Scuola dell’obbligo della Nives’) gürültü çıkarma yeteneğini belirleyici olarak vurguluyor. Andrea Poltronieri, tiyatrolarda, televizyon stüdyolarında, meydanlarda ve çeşitli mekanlarda performans sergilemeye devam ederek İtalyan eğlence sahnesindeki kalıcı varlığını kanıtlıyor.

Andrea Pucci, komedyen - İtalya
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Andrea Pucci

Andrea Pucci, Pucci olarak da bilinen, İtalyan bir komedyen, kabare sanatçısı, oyuncu ve televizyon sunucusudur. Andrea Baccan adıyla 23 Ağustos 1965'te Milano'da doğdu ve Venedik kökenli bir ailede büyüdü. Babası Francesco Pietro Baccan, Stanghella (PD) asıllı; annesi ise Rosa di Pressana (VR) asıllıdır ve Manuela adında bir kız kardeşi vardır. Şu anda Milano'da yaşamaktadır. Komedyen olarak ünlenmeden önce Pucci, ailesinin tütün dükkanında çalışmak ve daha sonra bir mücevher mağazasını işletmek gibi çeşitli işlerde bulundu. Yazları, Valtur turizm köylerinde animatör olarak çalıştı ve bu durum gözlem yeteneğine katkıda bulundu. 1994 yılında gazeteci Tiberio Timperi onu fark etti ve bir televizyon programı yazarına tanıttı. Pippo Franco'nun şakalarındaki bir karakterden 'Pucci' lakabını aldı. Pucci, 1993/1994 sezonunda Canale 5'teki “La sai l'ultima” adlı televizyon yarışmasını kazanarak kariyerine başladı ve daha sonra 1994/1995'ten 1999/2000'e kadar düzenli konuk oldu. Pucci'nin komedisi, sosyal ve kostüm hicivine odaklanır, siyasi konuları önler. «È cambiato... tutto!» (Her şey değişti!) ifadesiyle bilinen monologlarıyla tanınır. Tarzı, gündelik hayatı gözlemlemek ve izleyicilerle birlikte grotesk durumlar yaratmaktır. 2005'ten 2016'ya kadar, Italia 1'deki komedi şovu Colorado 'nun kadrosunda yer aldı ve 2005/2006'dan itibaren 'Colorado Cafè'ye katılmaya devam etti. Ayrıca Maurizio Costanzo Show , Quelli che il calcio (2003'ten 2004'e özel muhabir olarak) ve Big Show (2017'den itibaren) gibi çeşitli diğer televizyon programlarında da yer aldı. 2010 yılında Raffaele Skizzo Bruscella ile birlikte Ho sposato l’esorcista adlı kitabı yazdı. Tutkulu bir Inter taraftarıdır ve monologlarında sık sık futbol hakkında konuşur, hatta Inter maçlarını yorumlamak için Quelli che il calcio 'ya bile katılmıştır. Kariyeri boyunca Pucci, "Sotto a chi tocca," “Scherzi a parte,” “Passaparola,” “Lista d’attesa,” “Lo zoo di 105,” Radio Kiss Kiss, “Shake,” “Buon Domenica” ve “All Together Now” gibi birçok gösteride yer alarak çeşitli ödüller aldı. 2007 yılında L'allenatore nel Pallone 2 filminde de rol aldı. 2021’de Star in the Star programında jüri olarak görev yaptı ve 2022’de Stasera tutto è possibile programında yarışmacı olarak yer aldı. Ağustos 2023'te Cirella Ruderi festivalinde yılın sanatçısı ödülünü kazandı. 2024/2025 sezonunda 30 anni e non sentirli gösterisiyle tiyatroya geri dönüyor. Yakın zamanda, 2026 yılında Sanremo'nun 76. edisyonunun bir bölümünü sunucu olarak yapması planlanmıştı ancak tartışmalar ve tehditler nedeniyle teklifi reddetti. Pucci, gösterilerindeki ve sosyal medya paylaşımlarındaki temalarla ilgili sayısız tartışmayla karşılaştı; mizoginoluk, homofobi, ırkçılık ve güney bölgelerine yönelik olumsuz tutum suçlamaları dahil. Sağcı siyasi görüşlere ve Meloni hükümetine destek açıkladığı ve Elly Schlein'e yönelik mizoginolukla suçlandığı biliniyor. Gösterileri genellikle 90 dakika ile iki saat arasında sürüyor ve Vivid Seats onun performanslarına bilet satıyor. Bu tartışmalara rağmen, Pucci popülerliğini koruyan ve 2026 komedi sahnesinin en iyi isimlerinden biri olarak kabul edilen bir komedyen olmaya devam ediyor.

Angelo Duro, komedyen - İtalya
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Angelo Duro

Angelo Duro, 1982'de Palermo'de doğan İtalyan bir stand-up komedyeni, oyuncu ve televizyon kişiliğidir. Kariyerine 2010 yılında Davide Parenti, Le Iene'nin yapımcısı tarafından bir stand-up gösterisi sırasında keşfedilmesiyle başladı ve programa alındı. Le Iene'de muhabir olarak çalışırken Duro, Nuccio Vip ve Il cantante senza pubblico gibi bölümlerde yer aldı. Ayrıca 2011 yılında Squadra antimafia - Palermo oggi adlı TV dizisinin bir bölümünde kısa birCameo yaptı. Duro'nun mizah anlayışı, aşırı derecede siyasi düzensizlik ve sürekli kışkırtıcılıkla karakterize edilir, çoğu zaman 'bir sinizm şampiyonu' olarak tanımlanır. Dilinin sık sık argo olduğu düşünülür. İlk oyunculuk deneyimini 2016 yapımı Fabio De Luigi yönetmenliğinde çekilen *Tiramisù* filminde yaşadı. 2017'de *Neden bana bakıyorsun?* adlı tek kişilik gösterisini sahneye koydu ve bu gösteri, birçok kapalı gişe gösterisi ve olumlu eleştirilerle hızla popülerlik kazandı. Bu gösterinin Milano'daki Teatro Manzoni'deki performansı daha sonra Italia 1'den yayınlandı. Duro, cinsiyet, eşcinsellik, cehalet ve eleştiri gibi çeşitli konularda görüşlerini dile getirdi; aynı zamanda kadın olarak doğmamaktan gurur duyduğunu ve daha fazla LGBTİ+ bireyin olduğu bir toplum tercih ettiğini belirtiyor. Canlı performansların ötesinde, Duro yaratıcı çıktısını genişletti. İlk kitabını, "Il piano B"yi 2018'de yayınladı. Bu, onun 'en kötü' tarafı olarak tanımlandı. Şubat 2023'te 73. Sanremo Müzik Festivali'nde yer alarak tartışmalara yol açtı. Duro şu anda 19 Şubat 2025'te Bari, Puglia'da Teatro Team'de başlayacak dördüncü turnesini hazırlıyor ve yeni gösterisi "HO TRE BELLE NOTIZIE" adını taşıyor. Bu, hem İtalya'da hem de yurt dışında 120'den fazla kapalı gişe gösteri içeren önceki “Sono cambiato” turnesinin devamı niteliğinde. Duro’nun şirketi, Da Solo Produzioni, turnelerini üretmektedir. Şu anda oyuncu Marilù Pipitone ile birlikte ve kendisini ateist olarak tanımlıyor. İkinci kitabı, "Come diventare stronzi ed essere amati", 2025'te piyasaya sürülmesi planlanıyor.

Bombolo, komedyen - İtalya
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Bombolo

Franco Lechner, profesyonel olarak Bombolo olarak tanınan İtalyan bir karakter oyuncusu ve komedyendi. 22 Mayıs 1931'de Roma'da, Ponte semtinde Via di Monte Giordano 13 numarada doğdu ve 21 Ağustos 1987'de orada 56 yaşında hayata veda etti. Yoksul bir aileden gelen Lechner’in babası eski bir tabak satıcısı ve fırın tamircisiydi ve sekiz yaşındayken ikinci sınıfta okulu bıraktı. Kardeşi Renato ile birlikte ev eşyaları ve tabaklar satan bir sokak satıcısı olarak çalıştı ve geçimini sağlamak için daha sonra şemsiyeler sattı. 40 yaşına geldiğinde, film kariyeri sayesinde sokakta mal satmayı bıraktı. 1975 yılında Franco Castellacci ve Pierfrancesco Pingitore tarafından 'Picchiottino'da yemek yerken bir meyhanede keşfedilen Bombolo, kabare grubu ‘Il Bagaglino’ya katılmış ve 1976'da Salone Margherita'da sahneye çıkmıştır. Sahne adını, 1932 tarihli bir şarkıdan ilham alan çocukluk lakabı olan 'Bombolo' olarak seçmiş, muhtemelen bedensel aşağılamaya karşı gelmek amacıyla. Komedi tarzı ağırlıklı olarak fizikseldi; yüz ifadelerine, öküzce bir bakışa ve özellikle de "Tzé tzé" gibi onomatopelere dayanıyordu. Sıklıkla seksi komediler ve poliziotteschi (suç filmleri) dahil olmak üzere tür filmlerinde yer aldı ve genellikle Tomas Milian, Enzo Cannavale ve Pippo Franco gibi oyuncularla birlikte yardımcı rollerde oynadı. Il Bagaglino ile yaptığı performanslar daha sonra Rai-Tv'de yayınlandı. Bombolo, bir dizi poliziottesco filminde, özellikle Bruno Corbucci'nin yönettiği filmlerdeki performanslarıyla önemli bir popülerlik kazandı; örneğin Squadra Antitruffa (1977) ve Delitto al Blue Gay (1984). Özellikle Dedektif Nico Giraldi serisinin on bir filminden dokuzunda, küçük hırsız ve polis muhbirliğini canlandırdığı Venticello karakteriyle tanındı. Bu karakter ikonikleşti ve onu 1970'li ve 1980'li yılların İtalyan tür sinemasının önde gelen aktörlerinden biri olarak yerleştirdi. Popülerliklerinin zirvesinde yılda yaklaşık on ‘barzelletta’ (şaka) filminde rol aldı, kırkın üzerinde film ve televizyon programında başrol oynadı. 1986 yılında akut bir menenjit atağı sonucu komaya girmesiyle başlayan ciddi bir cerrahi operasyonun komplikasyonları nedeniyle hayatını kaybetti. Son sahne görünüşü, Mayıs 1987'de Roma'daki Salone Margherita'da Bagaglino şirketiyleydi.