GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt
Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
العربية العربية Български Български Català Català česky česky Cymraeg Cymraeg dansk dansk Deutsch Deutsch Ελληνικά Ελληνικά English English español español eesti, eesti keel eesti, eesti keel français français हिन्दी, हिंदी हिन्दी, हिंदी Bahasa Indonesia Bahasa Indonesia Italiano Italiano 日本語 日本語 ქართული ქართული Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams polski polski Português Português Русский Русский svenska svenska Türkçe Türkçe Українська Українська Tiếng Việt Tiếng Việt 中文 中文
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
1635 Komicy
Alessandro Bergonzoni, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Alessandro Bergonzoni

Alessandro Bergonzoni, urodzony w Bolonii we Włoszech 21 lipca 1958 roku, jest wszechstronnym artystą. Określa się jako komik, aktor, dramaturg, pisarz, humorysta, artysta kabaretowy, artysta wizualny i autor tekstów piosenek. Na początku kariery współpracował z Claudio Calabrò, a przed uzyskaniem dyplomu prawnika uczęszczał do Accademia Antoniana. Bergonzoni zadebiutował w 1982 roku spektaklem teatralnym 'Scemeggiata'. Uważany jest za czołową postać włoskiej eksperymentalnej komedii i teatru, charakteryzującej się surrealizmem i zabawą językiem. Jego prace sceniczne często eksplorują surrealistyczne i paradoksalne sytuacje, często włączając absurd i odrzucając rzeczywistość jako punkt odniesienia artystycznego. Do godnych uwagi produkcji należą 'Madornale 33', 'Trascendi e sali' oraz 'Urge'. Napisał i wystąpił w ponad piętnastu spektaklach teatralnych, samodzielnie reżyserując i projektując scenografię. Zdobył uznanie na poziomie ogólnokrajowym po występie w programie Maurizio Costanzo Show w 1985 roku, a później wziął udział w 'Il bello della diretta' w 1986 roku. Poza teatrem, twórczość Bergonzoniego sięga literatury i sztuk wizualnych. Opublikował kilka książek, w tym 'Le balene restino sedute', za którą otrzymał Złotą Palmę Bordighera w 1989 roku, oraz 'Aprimi cielo'. Pojawił się również w filmach takich jak 'Pinokio' (2002) i 'Quijote' (2006). Od 2005 roku prezentuje instalacje i wystawy, eksplorując koncepcje takie jak 'Crealtà.' Regularnie przyczynia się do włoskich gazet i magazynów, takich jak La Repubblica i Corriere della Sera, pisząc rubryki takie jak ‘il s’abato di Alessandro Bergonzoni’ i 'Aprimi Cielo'. Praca Bergonzoniego często porusza problemy społeczne, w tym choroby, stan śpiączki, życie więzienne i pokój. Otrzymał liczne nagrody, w tym Premio della Critica (2004-2005), nagrodę Saint Vincent, nagrodę Gradara Ludens (1995) oraz Premio Nazionale Cultura della Pace w 2022 roku. Kontynuuje występy, a nadchodzące pokazy są zaplanowane w miejscach takich jak Teatro Romano w Weronie (2026) i Teatro Duse w Bolonii na Giornata dei Risvegli (Dzień Przebudzeń) na wsparcie badań nad stanem śpiączki.

Zobacz profil
Andrea Poltronieri, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Andrea Poltronieri

Andrea Armchairs, znany również jako PoltroSax lub Poltro, jest włoskim muzykiem i komikiem urodzonym w Ferrarze 5 listopada 1965 roku. Rozpoczął karierę grając na saksofonie w zespole Libagions w 1986 roku. Jego wykształcenie artystyczne obejmuje dyplom z Dosso Dossi Institute w programie Sztuk Zastosowanych w Ferrarze oraz tytuł z Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Te formalne studia przyczyniają się do jego unikalnego podejścia, łączącego sztuki wizualne z muzyką i komedią. Występuje już ponad trzydzieści lat, rozpoczynając około 1993 roku, i nadal bawi publiczność w całej Italii oraz na arenie międzynarodowej, w tym w Nowym Jorku. Występy Armchairs charakteryzują się jako 'komediowe pokazy muzyczne,' łączące kabaret i muzykę w angażujący sposób. Jego styl łączy dialekt ferrareski z piosenkami, często parodiując motywy przewodnie kreskówek lub przerabiając teksty dla efektu komicznego. Często występował jako postać ‘Nives,’ 83-letniej kobiety z Molinella w Bolonii, a także wciela się w superbohatera o imieniu Umàz’, parodię Spider-Mana, aby wzmocnić humor. Ludzie czasami nazywają go 'jednoskładnikowym zespołem' ze względu na to, że robi wiele rzeczy, choć często współpracuje z innymi wykonawcami. Pracował z grupami takimi jak Stadio i muzykami, takimi jak Sergio Sgrilli, a wspólnie stworzyli spektakl teatralny ‘Sgrillaus’ rozpoczynając w 2003 roku. W 1990 roku Libagions wydał swój pierwszy ogólnokrajowy singiel, korzystając z porad i doświadczenia Pino Daniele podczas jego nagrywania. Przez całą swoją karierę Andrea Poltronieri brał udział w licznych wydarzeniach, takich jak Rock Circus i Ferrara Music Park. Zagrał na koncertach z Cristiną D’Avena i Gem Boy po całej Italii, a w 2011 roku dołączył do Stadio jako saksofonista podczas trasy 'Diamanti e caramelle'. W 2007 roku zajął drugie miejsce w ogólnokrajowym konkursie kabaretowym. Podczas gdy 'Accademia del PoltroSax Club' we Frankfurcie opisuje jego wszechstronność jako kluczową cechę, a 'Scuola di Fenomenologia di Chicago' (lub ‘Scuola dell’obbligo della Nives’) podkreśla jego zdolność do wydawania dźwięków jako definiującą, Andrea Poltronieri nadal występuje w teatrach, studiach telewizyjnych, na placach publicznych i w różnych miejscach, demonstrując swoją trwałą obecność we włoskiej scenie rozrywkowej.

Zobacz profil
Andrea Pucci, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Andrea Pucci

Andrea Pucci, znany również jako Pucci, to włoski komik, artysta kabaretowy, aktor i prezenter telewizyjny. Urodził się jako Andrea Baccan w Mediolanie 23 sierpnia 1965 roku i dorastał w rodzinie o korzeniach z Wenecji. Jego rodzicami są Francesco Pietro Baccan ze Stanghella (PD) i Rosa di Pressana (VR), a siostrą Manuela. Obecnie mieszka w Mediolanie. Zanim zasłynął jako komik, Pucci pracował na różnych stanowiskach, w tym w sklepie z papierosami prowadzonym przez jego rodzinę, a później prowadził sklep jubilerski. Latem pracował jako animator w miejscowościach turystycznych Valtur, co przyczyniło się do rozwoju jego umiejętności obserwacyjnych. W 1994 roku dziennikarz Tiberio Timperi zauważył go i przedstawił autorowi programu telewizyjnego. Pseudonim "Pucci" otrzymał od postaci z dowcipów Pippo Franco. Karierę rozpoczął od wygranej w programie telewizyjnym “La sai l'ultima” w latach 1993/1994 na Canale 5, a następnie stał się regularnym gościem w latach 1994/1995 do 1999/2000. Komedie Pucciego koncentrują się na satyrze społecznej i kostiumowej, unikając tematów politycznych. Znany jest z monologów z frazą «È cambiato... tutto!» (Wszystko się zmieniło!). Jego styl polega na obserwowaniu codziennego życia i improwizowaniu groteskowych sytuacji z publicznością. W latach 2005-2016 był częścią obsady komediowego programu Colorado na Italia 1, a następnie kontynuował udział w 'Colorado Cafè' od 2005/2006 roku. Pojawiał się również w różnych innych programach telewizyjnych, takich jak Maurizio Costanzo Show , Quelli che il calcio (jako korespondent specjalny w latach 2003-2004) oraz Big Show (od 2017 roku). W 2010 roku współautorstwa książki Ho sposato l’esorcista z Raffaele Skizzo Bruscella. Jest zagorzałym kibicem Interu i często porusza temat piłki nożnej w swoich monologach, pojawiając się nawet na Quelli che il calcio , aby komentować mecze Interu. W trakcie swojej kariery Pucci otrzymał kilka nagród i wziął udział w licznych programach, takich jak „Sotto a chi tocca”, „Scherzi a parte”, „Passaparola”, „Lista d’attesa”, „Lo zoo di 105”, Radio Kiss Kiss, „Shake”, „Buon Domenica” oraz „All Together Now”. Pojawił się również w filmie *L'allenatore nel Pallone 2* w 2007 roku. W 2021 roku był jurorem w programie *Star in the Star*, a w 2022 roku wziął udział jako uczestnik w *Stasera tutto è possibile*. W sierpniu 2023 roku zdobył nagrodę dla najlepszego artysty na festiwalu Cirella Ruderi. W sezonie 2024/2025 wraca do teatru ze spektaklem *30 anni e non sentirli*. Niedawno miał współprowadzić fragment 76. edycji Sanremo w 2026 roku, ale odmówił z powodu kontrowersji i gróźb. Pucci mierzył się z wieloma kontrowersjami dotyczącymi tematów poruszanych w jego programach i postach w mediach społecznościowych, w tym zarzutami o mizoginię, homofobię, rasizm i negatywne nastawienie wobec południa. Wyrażał poparcie dla prawicowych poglądów politycznych i rządu Meloni, a także został oskarżony o mizoginię wobec Elly Schlein. Jego występy trwają zazwyczaj od 90 minut do dwóch godzin, a Vivid Seats sprzedaje bilety na jego przedstawienia. Pomimo tych kontrowersji Pucci pozostaje popularnym komikiem uważanym za jednego z czołowych artystów w scenie komediowej w 2026 roku.

Zobacz profil
Angelo Duro, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Angelo Duro

Angelo Duro, urodzony w Palermo w 1982 roku, jest włoskim komikiem, aktorem i osobowością telewizyjną. Rozpoczął karierę w 2010 roku, kiedy Davide Parenti, showrunner programu "Le Iene", odkrył go podczas występu stand-upowego i zatrudnił do programu. Pracując jako korespondent w "Le Iene", Duro występował w segmentach takich jak "Nuccio Vip" i "Il cantante senza pubblico". Pojawił się również w epizodzie serialu telewizyjnego "Squadra antimafia - Palermo oggi" w 2011 roku. Styl komediowy Duro charakteryzuje się skrajnym brakiem poprawności politycznej i stałą prowokacją, często opisywany jako "mistrz cynizmu". Jego język jest często uważany za obsceniczny. Debiut aktorski miał w filmie *Tiramisù* z 2016 roku, wyreżyserowanym przez Fabio De Luigi. W 2017 roku wystartował ze swoim solowym show *Dlaczego mnie tak patrzysz?*, który szybko zyskał popularność dzięki wielu wyprzedanym występom i pozytywnym recenzjom. Nagranie jednego z występów tego show w Teatro Manzoni w Mediolanie zostało później nadane w stacji Italia 1. Duro wyrażał opinie na temat szerokiego zakresu zagadnień, w tym płci, homoseksualizmu, analfabetyzmu i krytyki; ponadto twierdzi, że jest dumny z tego, że nie urodził się kobietą i preferuje społeczeństwo z większą ilością osób homoseksualnych. Poza występami na żywo, Duro poszerzył swoje twórcze działania. W 2018 roku wydał swoją pierwszą książkę, *Il piano B*. Opisano ją jako jego 'najgorszą' stronę. W lutym 2023 roku wystąpił na 73. Festiwalu Piosenki w San Remo, co wywołało kontrowersje. Duro aktualnie przygotowuje się do swojej czwartej trasy koncertowej, która rozpocznie się 19 lutego 2025 roku w Bari, Apulia, w Teatro Team, z nowym show zatytułowanym "HO TRE BELLE NOTIZIE". Następuje to po jego poprzedniej trasie, “Sono cambiato,” która obejmowała ponad 120 koncertów z wyprzedanymi biletami zarówno we Włoszech, jak i za granicą. Firma Duro, Da Solo Produzioni, organizuje jego trasy koncertowe. Obecnie jest w związku z aktorką Marilù Pipitone i deklaruje się jako ateista. Jego druga książka, *Come diventare stronzi ed essere amati*, jest planowana na wydanie w 2025 roku.

Zobacz profil
Bombolo, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Bombolo

Franco Lechner, znany zawodowo jako Bombolo, był włoskim aktorem charakterystycznym i komikiem. Urodził się w Rzymie 22 maja 1931 roku, w dzielnicy Ponte przy Via di Monte Giordano 13, a zmarł tam 21 sierpnia 1987 roku w wieku 56 lat. Pochodził z ubogiej rodziny, jego ojciec był byłym sprzedawcą naczyń i naprawiaczem pieców, a on porzucił szkołę po drugiej klasie w wieku ośmiu lat. Pracował jako uliczny handlarz ze swoim bratem Renato, sprzedając artykuły gospodarstwa domowego i talerze, a później parasole, aby się utrzymać. Około czterdziestego roku życia przestał sprzedawać towary na ulicy dzięki swojej karierze filmowej. Odkryty w tawernie przez Franco Castellacciego i Pierfrancesco Pingitore w 1975 roku podczas obiadu w 'Picchiottino,' Bombolo dołączył do kabaretu ‘Il Bagaglino’ i zadebiutował na scenie teatralnej w Salone Margherita w 1976 roku. Wybrał pseudonim ‘Bombolo,’ dziecięcy przydomek zainspirowany piosenką z 1932 roku, prawdopodobnie aby przeciwstawić się body shamingowi. Jego styl komediowy był głównie fizyczny, opierając się na wyrazach twarzy, wołowym spojrzeniu i używaniu onomatopei, szczególnie charakterystycznym dźwięku "Tzé tzé." Często występował w filmach różnych gatunków, w tym w komediach erotycznych i poliziotteschi (filmach kryminalnych), często grając role drugoplanowe u boku aktorów takich jak Tomas Milian, Enzo Cannavale i Pippo Franco. Jego występy z Il Bagaglino były później nadawane w Rai-Tv. Bombolo zyskał znaczną popularność dzięki występom w serii filmów poliziottesco, w tym w tych wyreżyserowanych przez Bruno Corbucciego, takich jak Squadra Antitruffa (1977) i Delitto al Blue Gay (1984). Szczególnie zasłynął jako Venticello, drobny złodziej i informator policyjny, występując w dziewięciu z jedenastu filmów z serii o inspektorze Nico Giraldim. Postać ta stała się ikoniczna i umocniła go jako wybitnego aktora włoskiego kina gatunkowego lat 70. i 80. Pojawiał się w około dziesięciu filmach ‘barzelletta’ (żartobycznych) rocznie, podczas ich popularności, występując w ponad czterdziestu filmach i programach telewizyjnych. Jego śmierć nastąpiła w wyniku powikłań po poważnej operacji chirurgicznej po ataku ostrego zapalenia opon mózgowych w 1986 roku, który doprowadził do śpiączki. Jego ostatni występ sceniczny miał miejsce w Salone Margherita w Rzymie z trupą Bagaglino w maju 1987 roku.

Zobacz profil
Giorgio Faletti, komik z Włochy
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Giorgio Faletti

Giorgio Faletti, autore, musicista, attore e cabarettista italiano, è nato ad Asti, in Piemonte, e ha vististo sull 'Isola d' Elba. Le sue opere sono state tradotte in venticinque lingue e hanno avuto grande successo in Europa, in Sud America, in Cina, in Giappone, in Russia e negli Stati Uniti.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania Armenia Argentyna Austria Australia Azerbejdżan Belgia Bułgaria Benin Brazylia Kanada Szwajcaria Chile Kamerun Chiny Kolumbia Czechy Niemcy Dania Dominikana Algieria Estonia Egipt Hiszpania Finlandia Francja Wielka Brytania Ghana Grecja Gwatemala Węgry Indonezja Irlandia Izrael Indie Irak Iran Włochy Jamajka Japonia Kenia Korea, Południe Kazachstan Liban Łotwa Maroko Mjanma Malta Malawi Meksyk Malezja Nigeria Nikaragua Holandia Norwegia Nepal Nowa Zelandia Peru Filipiny Pakistan Polska Portugalia Katar Rumunia Serbia Rosja Arabia Saudyjska Szwecja Słowenia Słowacja Tajlandia Tunezja Turcja Tajwan Ukraina Uganda Stany Zjednoczone Urugwaj Uzbekistan Wietnam Republika Południowej Afryki