Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

1588 κωμικοί

Ίσα Μπελίνι

Η Ίζα Μπελίνι, γεννημένη Ιζαμπέλλα Κάλω στις 19 Ιουνίου 1922 στη Μάντουα της Ιταλίας, ήταν Ιταλίδα διασκεδάστρια με καριέρα που διήρκεσε από το 1941 έως το 1997. Ο πατέρας της ήταν από την Απουλία και η μητέρα της από τη Λομβαρδία. Μετανάστευσε στη Γαλλία σε ηλικία επτά ετών και κατοίκησε εκεί για περίπου μια δεκαετία μέχρι την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το έργο της Μπελίνι περιλάμβανε διάφορα είδη, όπως κωμωδία, δράμα, κωμωδία-δράμα, μουσική και ρομαντισμός, με υποείδη όπως το μιούζικαλ και η ρομαντική κωμωδία. Απεβίωσε στη Ρώμη στις 5 Φεβρουαρίου 2021 σε ηλικία 98 ετών. Η Μπελίνι ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο κατά τη διάρκεια και λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, συμμετέχοντας σε παραστάσεις με καλλιτέχνες όπως ο Τότο, ο Ρενάτο Ρασέλ, ο Ουάλτερ Κιάρι και ο Ούμπερτο Σπαράρο. Το 1940, συμμετείχε σε έναν εθνικό διαγωνισμό τραγουδιού και στη συνέχεια εντάχθηκε στους τραγουδιστές της EIAR (Ιταλική Ραδιοφωνική Εταιρεία). Υιοθέτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ίσα Μπελίνι, εν μέρει για να αποφύγει προβλήματα που σχετίζονται με το οικογενειακό της όνομα κατά την εποχή των φυλετικών νόμων. Ηχογράφησε αρκετά δίσκους 78 στροφών το 1940, συμπεριλαμβανομένου του 'Chi Lo Sa' με την ορχήστρα της Eiar. Ερμήνευσε επίσης ως τραγουδίστρια τόσο σόλο όσο και με το Trio Primavera, με τις Thea Prandi και Wilma Mangini· το τρίο εμφανίστηκε στην ταινία L’allegro fantasma του 1941 δίπλα στον Τότο. Η Μπελίνι κέρδισε έναν εθνικό διαγωνισμό τραγουδιού και εργάστηκε με την EIAR ως σόλο τραγουδίστρια και μέλος του 'Trio Primavera'. Η Μπελίνι απέκτησε δημοτικότητα τη δεκαετία του 1950 ως προσωπικότητα του ραδιοφώνου, εμφανιζόμενη σε εκπομπές όπως το Il motivo in maschera (1954) μαζί με τους Mike Bongiorno και Lelio Luttazzi, και το Il labirinto (1956) με τον Nino Manfredi. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1954 με το Italia. Nati per la musica . Οι κινηματογραφικές της εμφανίσεις περιλάμβαναν τις ταινίες Una famiglia impossibile (1940), The Happy Ghost (1941), Without Family (1972), Love and Anarchy (1973) και Camere da letto (1997). Επίσης, έδωσε φωνή σε χαρακτήρες σε αρκετές κινούμενες ταινίες, αξιοσημείωτα την κυρία Featherby στο DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp , τη θεία Sarah στο Lady and the Tramp και έναν χαρακτήρα στο Pinocchio . Η δουλειά της Μπελίνι ως ηθοποιός φωνής περιλάμβανε μεταγλώττιση για ηθοποιούς όπως οι Katharine Hepburn, Maggie Smith, Shelley Winters, Joan Plowright και Angela Lansbury.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Γκιόμπε Κοβάτα

Ο Ιταλός διασκεδαστής Τζόμπε Κονβάτα κατέχει πολλούς ρόλους, μεταξύ άλλων κωμικός, ηθοποιός, συγγραφέας και πολιτικός. Γεννημένος Τζιάνι Μαρία Κονβάτα στις 11 Ιουνίου 1956 στην Ταράντο, Απούλια, μετακόμισε με την οικογένειά του στη Νάπολη σε ηλικία τριών ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός με το καλλιτεχνικό όνομα «Τζόμπε» γύρω στο 1977 στο Derby Club στη Μιλάνο. Ο Κονβάτα εργάστηκε ως δάσκαλος ιστιοπλοΐας και animator κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και αργότερα άνοιξε μια σχολή ιστιοπλοΐας στο Κάπο Βατικάνο, Καλαβρία. Η εκπομπή του Μάουριτσο Κόσταντσο παρουσίαζε τον Κοβάτα ως τακτικό καλεσμένο από το 1990. Τα κωμικά σκίτσα του στην εκπομπή βασίζονταν στην Βίβλο, εμπνεύοντας το βιβλίο του Parola di Giobbe του 1991. Αυτό το βιβλίο, μια αναθεώρηση της Βίβλου, πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα και είχε πάνω από τριάντα εκδόσεις. Έχει δημοσιεύσει και άλλα βιβλία, συμπεριλαμβανομένου του Pancreas , μια παρωδία του Heart του Εντόλμο Ντε Αμίκις. Ο Κοβάτα έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το 1987 στο Odeon TV με το 'Una notte all'Odeon', και εμφανίστηκε σε προγράμματα της Rai 2 όπως το 'Tiramisù' και το 'Fate il vostro gioco' το 1988. Πρωτοπαρουσίασε το θεατρικό έργο Parabole Iperboli στο θέατρο Ciak στη Μιλάνο το 1991. Εκτός από το κωμικό του έργο, ο Κοβάτα έχει παίξει σε διάφορες κινηματογραφικές, τηλεοπτικές και θεατρικές παραγωγές· αξιοσημείωτα παραδείγματα περιλαμβάνουν το 'Pacco, doppio pacco e contropaccotto' (1993) και το 'Muzungu - Uomo bianco' (1999). Συνεργάστηκε με το Greenpeace το 1994 για να δημιουργήσει την εκπομπή Aria Condizionata σχετικά με τη διατήρηση των φαλαινών. Το 2006, εξελέγη σύμβουλος για το κόμμα της Ομοσπονδίας των Πρασίνων στη Ρώμη, λαμβάνοντας 3.586 ψήφους. Αργότερα έγινε εθνικός εκπρόσωπος του ίδιου κόμματος το 2015, αν και ισχυρίζεται ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του πολιτικό. Ο Κοβάτα εμφανίστηκε στο Zelig το 2007 και πάλι το 2023 για να γιορτάσει την 30ή επέτειο του, με την τελευταία του εμφάνιση στο Canale 5 στις 14 Οκτωβρίου 2023 μαζί με τους Ale & Franz και την Michelle Hunziker. Είναι παντρεμένος με την Paola Catella και έχουν μια κόρη που ονομάζεται Olivia Covatta.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Δάσος Μάγκο

Ο Μιτσέλε Φορέστα, γνωστός επαγγελματικά ως Mago Forest, είναι Ιταλός που εργάζεται ως κωμικός, παρουσιαστής τηλεόρασης και ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Νισσιώση, Σικελία, στις 22 Φεβρουαρίου 1961 και έχει μια μακρά και ποικίλη καριέρα στον χώρο της διασκέδασης. Αποφοίτησε με δίπλωμα ως Λογιστής και Εμπορικός Ειδικός, αποδεικνύοντας ένα πρώιμο ενδιαφέρον για δομημένα πεδία πριν ακολουθήσει μια δημιουργική πορεία. Ο Φόρεστ ξεκίνησε το ταξίδι του στην ερμηνεία σπουδάζοντας υποκριτική στη σχολή 'Quelli di Grock' του Μάουριτσια Νικέτι στο Μιλάνο. Συμμετείχε στο παιχνίδι γνώσεων Autostop το 1984 και στη συνέχεια άρχισε να εμφανίζεται σε καμπαρέ παραστάσεις στο Μιλάνο, το Λονδίνο και το Παρίσι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αναπτύσσοντας την θεατρική του προσωπικότητα, τον Mago Forest (γνωστό και ως Mr. Forest). Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση έγινε το 1988 στην εκπομπή του Ρέντσο Άρμπορε, Indietro tutta . Συνεργάστηκε συχνά με τον Νίνο Φράσικα στις αρχές της δεκαετίας του '90, εμφανιζόμενος σε εκπομπές όπως Grazie mille , Acqua calda , La grande sfida και I cervelloni . Επίσης, έκανε την εμφάνισή του στην τηλεοπτική σειρά Cri Cri από το 1990 έως το 1991. Ο Μάγκο Φόρεστ απέκτησε μεγαλύτερη αναγνώριση στα τέλη της δεκαετίας του 1990 μέσα από τις εμφανίσεις του στην κωμική εκπομπή του Mediaset, *Zelig*, όπου ήταν συχνός καλεσμένος από το 1997 έως το 2001. Συνέγραψε μαζί με τον Νίνο Φράσικα το κωμικό βιβλίο *Come diventare maghi in 15 minuti* (Πώς να γίνεις μάγος σε 15 λεπτά), που δημοσιεύτηκε το 1996. Από το 2001 έως το 2009, παρουσίασε την *Mai dire Maik* και άλλες εκπομπές εντός του franchise *Mai dire*, μια συνεργασία με τους Gialappa's Band. Συν-παρουσίασε την έκδοση του 2006 του *Festivalbar* μαζί με τις Κριστίνα Κιάμποτο και Ιλάρι Μπλάσι. Το κωμικό του στυλ χαρακτηρίζεται από σουρεαλισμό και ανοησία. Το 2022, συμμετείχε και κέρδισε το *LOL Xmas Special*, αποδεικνύοντας την συνεχιζόμενη ικανότητά του να διασκεδάζει. Έκτοτε παρουσιάζει την *GialappaShow* (από το 2023) και πρωταγωνιστεί στην *Motel Forest* (2024). Έχει εμφανιστεί επίσης σε ταινίες, όπως η *Anni 90 - Parte II* (1993), η *La grande prugna* (1999) και η *Improvvisamente Natale* (2022) και έχει δώσει τη φωνή του στον Δρ. Neo Cortex στα βιντεοπαιχνίδια *Crash Bandicoot*.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Λίνο Τόφολο

Γεννημένος στο Μουράνο στις 30 Δεκεμβρίου 1934, ο Λίνο Τοφόλο ήταν Ιταλός που εργάστηκε ως τηλεοπτικός παρουσιαστής, συγγραφέας, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Η οικογένειά του ανήκε στην εργατική τάξη και είχε ρίζες στην τοπική κοινότητα τεχνιτών, με τον πατέρα του να είναι υαλουργός (maestro vetraio). Αναδείχθηκε ως σημαντική προσωπικότητα στο ιταλικό ψυχαγωγικό κόσμο κατά τη διάρκεια του μεσαίου 20ού αιώνα και η καριέρα του διήρκεσε πάνω από πέντε δεκαετίες. Ο Τοφφόλο άρχισε να συνθέτει τραγούδια στη βενετσιάνικη διάλεκτο τη δεκαετία του 1950. Η πρώτη του επιτυχία ήρθε στο Derby Club στη Μιλάνο από το 1963, όπου υποδυόταν έναν χαρακτήρα απεικονίζοντας έναν μεθυσμένο Βενετσιάνo μαζί με άλλους ανερχόμενους κωμικούς όπως ο Εντσο Τζανάτσι. Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1968 υπό την Λίνα Βερμούλερ και εμφανίστηκε σε 24 ταινίες μεταξύ 1968 και 1978, συνεργαζόμενος με σκηνοθέτες όπως ο Ντίνο Ρίζι και ο Μάριο Μονισελι. Σημειώνονται οι ρόλοι του ως Πανιγκότο στο *Ο Μπρανκαλεόνε στις Σταυροφορίες* (1970) και Άρτουρο Κανεστάρι στο *Η ενοικιάστρια πάνω από την πόρτα* (1978). Επίσης, εμφανίστηκε χωρίς αναφορά ως κομπάρσος στην ταινία *Οι Βιτελλόνι* το 1953. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Τοφόλο κυκλοφόρησε τρία μουσικά άλμπουμ και πολλά singles. Το τραγούδι του "Johnny Bassotto," γραμμένο από τους Bruno Lauzi και Pippo Caruso, έφτασε στην δεύτερη θέση του Ιταλικού Hit Parade το 1972 και χρησίμευσε ως το θέμα τραγούδι για ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα. Ο Τοφόλο έγραψε τα *A Gratis* και *A Ramengo*, καθώς και τα θεατρικά έργα *Fisimat* και *Gelati caldi*. Από το 1960 έως το 1965, ήταν μέλος της 'Compagnia dei Delfini' στη Βενετία, συνθέτοντας μουσική για το θέατρο και τραγούδια. Η δημιουργική παραγωγή του Τοφόλο απεικόνιζε τις καθημερινές προκλήσεις, το χιούμορ και τη δύναμη των απλών Ιταλών.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Λούκα Λαουρέντι

Ο Λούκα Λορέντι, ένας Ρωμαίος διασκεδαστής που είναι επίσης ηθοποιός, μουσικός, κωμικός και τηλεοπτική προσωπικότητα, ήρθε στον κόσμο στις 29 Απριλίου 1963. Η καταγωγή της οικογένειας Λορέντι βρίσκεται στην περιοχή Μόλισε της κεντρικής Ιταλίας. Πριν ξεκινήσει την τηλεοπτική του καριέρα, ο Λορέντι βελτίωσε τις δεξιότητές του παίζοντας σε μπαρ με πιάνο στη Ρώμη, καθώς και ψυχαγωγώντας τους επισκέπτες σε τουριστικά θέρετρα και άλλα τοπικά καταστήματα. Οι πρώτες δουλειές του Λορέντι περιλάμβαναν εμφανίσεις σε εκπομπές όπως τα «Provini» και «Dibattito!» το 1988, και στο «Grandi sceneggiati» με τον Τζιάνι Ιππολίτι το 1987. Εργάστηκε επίσης στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Radio Deejay και Capital. Ένα σημαντικό μέρος της επαγγελματικής ζωής του Λορέντι έχει οριστεί από τη συνεργασία του με τον Πάολο Μπονόλις, μια συνεργασία που ξεκίνησε το 1991 μετά την πρώτη τους συνάντηση. Μαζί, έχουν εργαστεί σε πολυάριθμα δημοφιλή προγράμματα, συμπεριλαμβανομένου του Urka! Από το 1990, ο Λορέντι έχει συμμετάσχει σε διάφορες εκπομπές, αξιοσημείωτα στο Avanti un altro!, Il senso della vita, Ciao Darwin και Chi ha incastrato Peter Pan? (από το 2011). Η συνεργασία τους καλύπτει σχεδόν τριάντα χρόνια, με τον Λορέντι να θεωρείται συχνά συμπρωταγωνιστής δίπλα στον Μπονόλις. Αυτή η καλλιτεχνική συνεργασία περιλαμβάνει εμφανίσεις σε εκπομπές όπως το ‘Tira e molla’ (1996-1997) και σύντομα καθήκοντα παρουσιαστή στο 'Striscia la Notizia' το 2000. Επίσης, συνυποδέχτηκε το ‘Buona Domenica’ από το 1997 έως το 2001, μαζί με διάφορους παρουσιαστές. Η καριέρα του Λούκα Λορέντι εκτείνεται πέρα από την τηλεόραση. Ο ηθοποιός εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το «Ο Δον Λούκα υπάρχει», το «Body Guards – Φρουροί του σώματος» και το «Οι φοβικοί» (από το 1998 έως το 1999), ενώ το 1997 ήταν πρωταγωνιστής στο «Torino Boys». Η δουλειά του περιλαμβάνει επίσης ηχογραφήσεις για κινούμενα σχέδια, με αξιοσημείωτες φωνές όπως ο Στούαρτ Λίτλ στις ταινίες «Στούαρτ Λίτλ» και «Στούαρτ Λίτλ 2» (2000-2001) και ο Ρέιμοντ στην ταινία της Disney «Η πριγκίπισσα και ο βατράχος» το 2009. Ο Λορέντι εξέδωσε ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο με τίτλο «Μας κάνεις ή δεν μας κάνεις;» τον Μάιο του 2003. Περιγράφεται ως εσωστρεφής, αλτρουιστής, γενναιόδωρος, πιστός και ειλικρινής. Απολαμβάνει τη φύση, τη θάλασσα και τα ζώα, συμπεριλαμβανομένου ενός σκύλου wolfhound με το όνομα Έρος και μιας γάτας Σιάμης με το όνομα Λίλι, τα οποία και υιοθέτησε. Ο Λορέντι είναι παντρεμένος με την Ραφαέλλα Φεράρι από το 1994 και έχουν έναν γιο που ονομάζεται Ανδρέας Λορέντι, γεννημένο το 1997. Το εκτιμώμενο καθαρό του περιουσιακό στοιχείο είναι 3 εκατομμύρια δολάρια. Διατηρεί παρουσία στο διαδίκτυο με λογαριασμούς στο Instagram (@lucalaurentiofficial) και στο Facebook (Luca Laurenti).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Λούκα Μπιζάρι

Ο Λούκα Μπιζάρι, Ιταλός, εργάζεται ως ηθοποιός, κωμικός και παρουσιαστής στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Γεννήθηκε στη Γένοβα στις 13 Ιουλίου 1971 και είναι γιος αξιωματικού της Carabinieri (υπολοχαγού). Η καριέρα του ξεκίνησε το 1986, όταν συμμετείχε στην θεατρική εταιρεία διαλέκτου «Gilberto Govi» σε ηλικία 15 ετών. Αποφοίτησε από τη σχολή υποκριτικής του Teatro Stabile di Genova το 1994, ολοκληρώνοντας την τελική του εργασία με το έργο 'Il suicida' και συμμετέχοντας σε παραγωγές τραγωδιών όπως το 'Riccardo III', το 'Amleto' και το 'Ivanov' κατά τη διάρκεια των σπουδών του. Γνώρισε τον Πάολο Κεσισόγλου κατά τη διάρκεια ακροατηρίων για σχολή υποκριτικής το 1991, οδηγώντας στη δημιουργία του κωμικού ντουέτου Λούκα ε Παόλο. Μαζί, ίδρυσαν την καμπαρέ ομάδα «I Cavalli Marci» το 1991 και αργότερα εξελίχθηκαν σε μια επιτυχημένη συνεργασία. Η δουλειά τους περιλαμβάνει εμφανίσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως οι «Le Iene» από το 2001 έως το 2009 (με διαλείμματα), και πρωταγωνιστικούς ρόλους στην τηλεοπτική σειρά «Camera Café» από το 2003 έως το 2004. Επίσης, πρωταγωνίστησαν στην ταινία «E allora mambo!» το 1999 και έδωσαν φωνή σε χαρακτήρες στην ταινία της Disney «Le follie dell'imperatore» το 2001, αποδεικνύοντας μια ευελιξία σε διάφορα μέσα. Ο Λούκα και ο Πάολο απέκτησαν περαιτέρω αναγνώριση συν-παρουσιάζοντας το Φεστιβάλ Μουσικής του Σανρέμο τόσο το 2011 όσο και το 2012. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μπιτσάρι έχει αναλάβει διάφορους ρόλους, συμπεριλαμβανομένης μιας θητείας ως πρόεδρος του Πολιτιστικού Ιδρύματος Παλάτσο Ντουκάλε στη Γένοβα από το 2017 έως το 2022. Ο Μπιτσάρι και ο Πάολο Κεσισόγλου πέτυχαν ένα αξιοσημείωτο νίκη το 2023, καθώς ανακηρύχθηκαν πρωταθλητές της τρίτης σεζόν του LOL - Chi ride è fuori. Επιστρέφει επί σκηνής αυτή τη στιγμή με παραστάσεις στην Πιέμοντο, συμπεριλαμβανομένων ημερομηνιών στο Teatro Maggiore di Verbania στις 19 Οκτωβρίου 2026 και στο Teatro Balbo di Canelli στις 20 Οκτωβρίου 2026.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Τζίμι ιλ Φενόμενο

Luigi Origene Soffrano, conosciuto artisticamente come Jimmy il Fenomeno, è stato un attore italiano che si è distinto per i suoi ruoli di supporto nel cinema nazionale. (στα αγγλικά).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Τζιανκάρλο Καλαμπρούγκοβιτς

Ο Τζιανκάρλο Καλαμπρούβοβιτς είναι Ιταλός κωμικός και καμπαρέ performer, γεννημένος Τζιανκάρλο Καλαμπρέττα στις 2 Οκτωβρίου 1966, στο Μπολάτε. Η καταγωγή του αντικατοπτρίζει ένα μείγμα ιταλικών περιοχών, με τον πατέρα του να κατάγεται από την Καλαβρία και τη μητέρα του από την Εμίλια. Αναγνωρίζεται ως κωμικός από το Μιλάνο που εμφανίζεται σε όλη την Ιταλία, συμμετέχοντας σε θέατρα, δημόσιες πλατείες και ζωντανές εκδηλώσεις για διάφορες περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένων εταιρικών συναντήσεων και ιδιωτικών εορτασμών. Το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Καλαμπρούγκοβιτς προήλθε από παιδικές φάρσες, όπου εκείνος και οι φίλοι του τροποποιούσαν διασκεδαστικά επώνυμα για να μιμηθούν ποδοσφαιριστές, ιδίως από την Γιουγκοσλαβία. Άρχισε να ασχολείται με το κωμικό θέατρο το 2001, μετά από ένα μάθημα υποκριτικής στο σχολείο Campo Teatrale στη Μιλάνο το 2000. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση έγινε το 2002 με την παράσταση 'Sbarlusc,' η οποία παρουσιάστηκε σε αξιόλογους χώρους όπως το θέατρο Verdi στη Μιλάνο και το θέατρο Valle στη Ρώμη. Στη συνέχεια, έλαβε ρόλους σε ένα διαφημιστικό της Breil (2003) και την ταινία 'Fame chimica' (2003), υποδυόμενος τον χαρακτήρα Bifo. Ένα σημαντικό σημείο καμπής στην καριέρα του ήρθε το 2005 όταν εντάχθηκε στο καλλιτεχνικό εργαστήριο Zelig. Από το 2007 έως το 2008, ήταν τακτικός καλεσμένος στην 'Zelig Off,' και εμφανίστηκε επίσης στο 'Buona la prima!' (2007-2008) δίπλα στους Ale και Franz, υποδυόμενος τον Mimmo, τον γιο του θυρωρού. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τον χαρακτήρα του ‘Pino dei Palazzi,’ έναν ‘μετροπολιτικό φιλόσοφο’ από δημόσια στέγη, ο οποίος απέκτησε δημοτικότητα στο Zelig από το 2007. Ο Kalabrugovic υποδύθηκε τον Pino dei Palazzi σταθερά από το 2007 έως το 2011, με επανεμφανίσεις το 2013, το 2021 και το 2026. Το στυλ της κωμωδίας του περιγράφεται ως ‘της περιφέρειας,’ ειρωνικό και ποιητικό. Ο ράπερ Marracash έχει αναφερθεί στον Pino dei Palazzi σε πολλά τραγούδια, ενισχύοντας περαιτέρω τον πολιτιστικό αντίκτυπο του χαρακτήρα. Έπαιξε στο 'Zelig Time' μεταξύ 2018 και 2020, και συνεχίζει να επιστρέφει στο Zelig για τις διάφορες εκδόσεις του.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Τζιανλούκα Φουμπέλι

Ο Τζιανλούκα Φουμπέλλι, γνωστός και ως Σκίντιλα, είναι Ιταλός ηθοποιός, κωμικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής, γεννημένος στη Ρώμη στις 9 Απριλίου 1973. Η καριέρα του ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 με δουλειές animation και ψυχαγωγίας σε τουριστικά θέρετρα από το 1996 έως το 1999. Εργάστηκε ως οδοντοτεχνίτης μέχρι να γίνει 22 ετών. Το 1998, συνίδρυσε την κωμική ομάδα I Turbolenti με τους Τζιανλούκα Ιμπαστάτο, Στεφάνο Βογκόνια και Έντσο Πολιντόρο, και παρέμεινε μέλος από το 1998 έως το 2013. Οι I Turbolenti απέσπασαν σημαντική αναγνώριση, κερδίζοντας το Φεστιβάλ Nazionale del Cabaret το 2000 και λαμβάνοντας το Premio della Critica στο Premio Charlot το 2002. Η ομάδα εμφανίστηκε στην Colorado στο Italia 1 από το 2003 έως το 2013, συμβάλλοντας σημαντικά στη δημοτικότητα της εκπομπής. Ο Gianluca Fubelli είναι γνωστός για εμβληματικούς χαρακτήρες όπως ο Romolo Prinz και ο Giulio Cesare dei giorni nostri που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Colorado. Συν-παρουσίασε την Colorado από το 2003 έως το 2019 και επίσης παρουσίασε την House of Gag από το 2015 έως το 2017, και πάλι το 2023. Το κωμικό του στυλ συνδυάζει ειρωνεία, παρωδία και παρατηρήσεις της καθημερινής ζωής. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Φουμπέλλι έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες, όπως το *Eccezzziunale veramente - Capitolo secondo... me* (2006), το *Area Paradiso* (2012), το *L'ultimo crodino* και το *Tutto molto bello* (2014). Έχει επίσης συμμετάσχει σε θεατρικές παραγωγές όπως το *Gli Artificieri* (2004) και το *La bellezza non è tutto* (2024). Το 2011, έγραψε το κωμικό βιβλίο *Gaius Iulius Caesar. La vera storia di Giulio Cesare dittatore massimo!*. Εμφανίστηκε στο *Enjoy - Ridere fa bene* το 2020 και στο *Back to School* τα έτη 2022 και 2023, όπου υποδύθηκε έναν άτακτο καθηγητή. Το 2023, παντρεύτηκε τη τραγουδοποιό Federica Camba, και θα συμμετάσχουν στο *Pechino Express* το 2025. Επίσης, παρουσιάζει μια ζωντανή παράσταση με τίτλο *La bellezza non è tutto*, η οποία περιλαμβάνει αυθορμητισμό και αλληλεπίδραση με το κοινό.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Τζιανφράνκο Ντ'Άντζελο

Ο Τζιανφράνκο Ντάντζελο, γεννημένος Τζιανφράνκο Ντάντζελο Μάνι στις 19 Αυγούστου 1936 στη Ρώμη της Ιταλίας, ήταν Ιταλός ηθοποιός και κωμικός. Απεβίωσε στη Ρώμη στις 15 Αυγούστου 2021, στο νοσοκομείο Τζεμέλλι, λίγες μέρες πριν από τα 85α γενέθλιά του. Μεγάλωσε στην περιοχή Εσκουιλίνο μετά τον θάνατο των γονιών του σε ηλικία τριών ετών και ανατράφηκε από τη θεία και τον θείο του. Αφού αποφοίτησε από λογιστική, ο Ντάντζελο ξεκίνησε την θεατρική του καριέρα το 1963 ως ηθοποιός στο σατιρικό έργο «I Teleselettivi». Η επαγγελματική καριέρα του D’Angelo στην κωμωδία ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Απέσπασε νωρίς επιτυχία με την θεατρική εταιρεία Il Bagaglino και, μαζί με φίλους, ίδρυσε το Teatro Cordino στην Τραστέβερε, όπου έπαιξε θεατρικά έργα που είχε γράψει ο Maurizio Costanzo. Εργάστηκε επίσης στο Teatro Puff στη Ρώμη από το 1968 έως το 1970. Η καριέρα του σημείωσε σημαντική πρόοδο στα μέσα της δεκαετίας του ’70, με εμφανίσεις σε διάφορες επιτυχημένες τηλεοπτικές εκπομπές ποικίλης διασκέδασης, όπως οι Mazzabubù, C'era una volta Roma, La Sberla, Drive In, Odiens και Striscia la notizia. Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά 'La porta sul buio' το 1973, υποδυόμενος αστυνομικό επιθεωρητή, και συν-παρουσίασε την 'Foto di gruppo' το 1974. Από το 1974 έως το 1982, ο Ντάντζελο ήταν ενεργός στον κινηματογράφο, εμφανιζόμενος κυρίως σε «ερωτικές κωμωδίες» και ταινίες Β'. Υποδύθηκε διάφορους ρόλους, συμπεριλαμβανομένου ενός γερμανικού αρχιεπισκόπου στην 'Alleluja brava gente' (1970), του καθηγητή Πούντιγλιο στην *L'insegnante* (1975) και εμφανίστηκε στο *Mondo Candido* (1975). Οι κινηματογραφικές του εμφανίσεις συνεχίστηκαν στη δεκαετία του 1980, με ρόλους στις ταινίες *The Gorilla* και *Young, Beautiful... Probably Rich* (1982) και *Girls of Miss Italy* (2002). Συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες Ντίνο Ρίζι και Μπρούνο Κορμπούτσι και τους ηθοποιούς Άλβαρο Βιτάλι και Νάντια Κασίνι. Από το 1983 έως το 1988, πρωταγωνίστησε στο πρόγραμμα του Italia 1 'Drive In', υποδυόμενος τον χαρακτήρα του κ. Αρμάντο, και συν-παρουσίασε την πρώτη σεζόν του 'Striscia la notizia' με τον Έτσιο Γκρέγιο το 1988. Επίσης, σχολίασε τον ποδηλατικό αγώνα Giro d'Italia τα έτη 1978 και 1979. Ο Ντάντζελο έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο 'Gianfranco D'Angelo racconta drive in'. Απέκτησε τέσσερα βραβεία Telegatti και το Delfino d'oro για την καριέρα του το 2001. Το 2015, εμφανίστηκε ως καλεσμένος διαγωνιζόμενος στο 'Italia's Got Talent', και περιόδευσε θεατρικά το 2017 με την παράσταση 'Quattro donne e una canaglia'. Μια πλατεία στο κέντρο παραγωγής Mediaset πήρε το όνομά του τον Σεπτέμβριο του 2023. Συνάδελφοι όπως η Μπάρμπαρα ντ’Ούρσο, ο Αντόνιο Ρίτσι και ο Πάολο Ρουφίνι τον θυμήθηκαν με αγάπη, επισημαίνοντας την ικανότητά του να κάνει τους ανθρώπους να γελούν και τον διαρκή αντίκτυπό του στην ιταλική ψυχαγωγία.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Τζιοβάνι Εσπόζιτο

Giovanni Esposito, attore italiano noto anche come comico e cabarettista, si esibisce sia sul palco teatrale che sul grande schermo e nella programmazione televisiva. (στα Αγγλικά).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιταλία

Τζιόελ Ντιξ

Ο Τζιοέλ Ντίξ, γεννημένος Ντέιβιντ Οτολένγκι στο Μιλάνο στις 3 Ιανουαρίου 1956, είναι Ιταλός ηθοποιός και κωμικός. Προέρχεται από μια εβραϊκή οικογένεια και σπούδασε κλασική φιλολογία, αποφοιτώντας με δίπλωμα λυκείου. Η θεατρική του καριέρα ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με το Teatro degli Eguali, μια συνεταιριστική εταιρεία στο Μιλάνο. Οι πρώτες παραγωγές περιλάμβαναν έργα όπως «Ένα καλοκαιρινό βράδυ» σε σκηνοθεσία Gabriele Salvatores και «Ένας Άρης στη Ρώμη» σε σκηνοθεσία Antonio Salines. Εμφανίστηκε επίσης στα «Ο Ασθενής Φανταστής» και «Ο Δόλος» του Μολιέρου μαζί με τον Franco Parenti. Ο Ντιξ καθιέρωσε τον εαυτό του ως σόλο κωμικός, παρουσιάζοντας σε μιλαρέζικα καμπαρέ όπως το Derby Club και το Zelig, υιοθετώντας το καλλιτεχνικό όνομα Gioele Dix το 1987 μετά από ακρόαση με τους Gino e Michele και τον Giancarlo Bozzo. Απέκτησε ευρεία αναγνώριση το 1988 μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής 'Cocco' στο Rai 2, όπου υποδύθηκε έναν χαρακτήρα του ‘θυμωμένου οδηγού’. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1990, οι εμφανίσεις του επεκτάθηκαν στην μίμηση ποδοσφαιριστών, και έγραψε και παρουσίασε θεατρικά έργα όπως το 'La mia patente non scade mai' (1988–89), το 'Mai a stomaco vuoto' (1990), και το 'Antologia di Edipo' (1991–92). Επίσης, εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές όπως το 'Tre passi nel delitto' (1993), το 'Olimpo Lupo' (1995), και το 'Uno di noi' (1996). Το έργο του Ντίξ περιλαμβάνει κινηματογράφο, τηλεόραση και λογοτεχνία. Έπαιξε σε ταινίες όπως το «Cuori pazzi» (2000) και το «The Libertine» (2001), πραγματοποιώντας μια διάσημη εμφάνιση γυμνός στη σκηνή, κάτι πρωτοφανές για τους Ιταλούς ηθοποιούς. Εμφανίστηκε επίσης στο «Corto Maltese» (2003–04) και σε άλλες ταινίες όπως το «Se fossi in te» (2004) και το «Ora e per sempre» (2004). Ο Ντίξ έχει γράψει αρκετά κωμικά βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των «Il manuale del vero automobilista» (1991), «Cinque Dix» (1995), «La Bibbia ha quasi sempre ragione» (2003) και «Manuale dell’automobilista incazzato» (2007). Από το 2007 έως το 2017, εμφανιζόταν συχνά στο Zelig, παρουσιάζοντας επίσης το «Tutta colpa di Garibaldi» το 2008 και σκηνοθετώντας θεατρικά έργα όπως το «Dixplay» το 2008. Σκηνοθέτησε το «Oblivion Show» για την ομάδα Oblivion, περιοδεύοντας στην Ιταλία από το 2009 έως το 2014. Πιο πρόσφατα, παρουσίαζε το «Giovedix letterari» στο Teatro Franco Parenti από το 2014 έως το 2017 και έπαιξε τον «Il malato immaginario» από το 2015 έως το 2017.

Προβολή προφίλ