Chuck - fıkra anlatan GiggleTime çizgi film komedyeni
Android için GiggleTime
Google Play'de ücretsiz
Uygulamayı indirin
GiggleTime - fıkralar, komedyenler ve komedi gösterileri GiggleTime
Menü
Premium'a Yükselt Şaka Gönder Komedyenler Komedi gösterileri En çok takip edilen komedyenler Hakkımızda SSS İletişim Komedyen ekle
Uygulamayı indirin
Bizi takip edin

Yasal
Gizlilik Politikası Hizmet Şartları Çerez Politikası İade ve İptal Politikası Kaynaklar
Giriş yap
Dil
Kategoriler
Ayarlar
Dil Türkçe Türkçe
Güvenli Mod
Rastgele Şaka Otomatik Oynatma
Bildirimler
Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler Rehberi

Komedyen profillerine, biyografik özetlere, menşe ülkeye ve resmi bağlantılara göz at.

A ile başlayan Doğrulanmış Tümünü temizle
205 komedyenden 121-132 gösteriliyor
Alberto Sordi (1920–2003), komedyen (İtalya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Alberto Sordi

15 Haziran 1920'de Roma'da doğan Alberto Sordi, oyuncu, komedyen, seslendirme sanatçısı, yönetmen, şarkıcı, besteci ve senarist olarak çalışan çok yönlü bir İtalyan sanatçısıydı. 24 Şubat 2003'te Roma'da hayata veda etti. Kariyeri 60 yılı aşkın sürmüş ve 160 film içermişti; bunlardan 18'ini kendisi yönetmiştir. Commedia all'italiana'nın kilit figürlerinden biri ve İtalyan sinemasının en önemli aktörlerinden biri olarak tanınan Sordi, performanslarıyla sıklıkla İtalyan toplumundaki değişimleri canlandırmıştır. Sordi kariyerine, 1937'de Scipione l'Africano filminde figüran olarak yer alarak, 15 yıllık bir süreçte küçük rollerde, figüran veya yardımcı oyuncu olarak başladı. Başlangıçta müzik eğitimi almış, yedi yaşında Sistina Şapeli Korosu'nda şarkı söylemiş ve sesinin değişmesinden sonra birkaç yıl opera eğitimi görmüştü. Trastevere'deki Giulio Romano Ticaret Enstitüsü'nde kısa bir süre okusa da, annesini memnun etmek için muhasebeci olarak mezun oldu. Ayrıca Milano'daki Accademia dei filodrammatici'ye de devam etti ancak Roma lehçesi ve yetersiz olduğu düşünülen yeteneği nedeniyle okuldan atıldı. İlk başarısını seslendirme sanatıyla elde etti; özellikle 1937'den itibaren Oliver Hardy'yi seslendirdi. Tiyatro deneyimi, komedi yeteneklerini daha da geliştirdi. Sordi, 1950’lerin başlarında önde gelen bir oyuncu olarak tanınmış ve İtalyan komedisinin en büyük yorumcularından biri olarak kabul edilir. Sık sık Nino Manfredi, Vittorio Gassman ve Ugo Tognazzi ile işbirliği yaparak popüler bir dörtlü oluşturdu. Aldo Fabrizi ve Anna Magnani de önemli bir üçlüye dahil oldu ve Roma sinematografik temsiline katkıda bulundu. Erken dönem çalışmaları onu komedi alanında ön plana çıkardıysa, 1960’larda karmaşık dramatik karakterleri yorumlamaya başladı. Kariyeri boyunca Sordi, karakterleri için ilham kaynağını İtalyan toplumundan aldı ve önde gelen yönetmenler, yazarlar ve senaristlerle işbirliği yaptı. Beş Nastro d'argento ödülü, on David di Donatello ödülü ve bir Altın Küre ödülü kazandı. Sinemaya yaptığı kapsamlı katkılarından dolayı, Yaşam Boyu Başarı Ödülü olan Altın Aslan ile ödüllendirildi.

Aldo Baglio, komedyen (İtalya) – Gözlemsel komedi, Fiziksel komedi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Aldo Baglio

28 Eylül 1958'de Sicilya, Palermo'da Cataldo Baglio olarak doğan Aldo Baglio, oyuncu, komedyen, film yönetmeni ve senarist olarak çalışan İtalyan bir isimdir. Mütevazı bir ailede büyüyen Baglio, 1961 yılında ailesiyle birlikte Milano'ya taşınmıştır. Çalışma hayatının ilk dönemlerinde tornacı olarak ve Milano'daki Società Italiana per l'Esercizio Telefonico (SIP) şirketinde görev yapmıştır. Baglio'nun mizaha olan yolculuğu, 1978 yılında diploma aldığı Teatro Arsenale pantomim-drama okulunda aldığı eğitimle başladı. Başlangıçta Giovanni Storti ile komik bir ikili oluşturdu ve bu ortaklık yaklaşık on yıl, yani 1991 yılına kadar sürdü. 1985'ten 1990'a kadar Giacomo ve Marina Massironi ile birlikte Sardinya'daki Palmasera Village Resort'ta da performans sergilediler. 1991 yılında bu grup, daha önce 'Galline Vecchie Fan Buon Brothers' olarak bilinen ünlü komedi üçlüsü Aldo, Giovanni e Giacomo'ya dönüştü. Üçlü, tiyatro gösterileri ve televizyon programlarıyla önemli başarılar elde ederek, sıradan İtalyan yaşamına kök salmış gözlemci mizahıyla ün kazandı. Aldo, Giovanni e Giacomo, birçok başarılı film çıkardı, bunlar arasında *Üç Adam ve Bir Bacak* (1997), *İşte Hayat* (1998), *Bana Mutlu Muyum diye Sor* (2000) ve *Al, John ve Jack'in Efsanesi* (2002) sayılabilir. 1996 yılında Baglio, Elio e le Storie Tese ile çalışarak 'Mio cuggino' şarkısına katkıda bulundu. Baglio, üçlü ötesinde oyunculuk portföyünü genişletti, 2009'da Giuseppe Tornatore'nun *Baarìa* filminde yer aldı ve 2006'da *Bastardo dentro* ile seslendirme sanatçısı olarak ilk kez sahneye çıktı. Aldo Baglio, 2019'da *Evden Kaçıyorum* ile solo performans sergilemeye başladı ve aynı yıl belgesel *Kirpik Kırpmasıyla* dahil edildi. Daha sonra Baglio oyunculuğa devam etti, 2022'de *Tazeliğin Nefesi* ve 2025'te *Hayat İşte Böyle* filmlerinde yer aldı. Aynı yıl olan 2024'te Prime Video'daki *Kötü Adam*'ın ikinci sezonunda da rol aldı. 1996'dan beri oyuncu Silvana Fallisi ile evli ve Caterina ve Gaetano adında iki çocukları var. Yıllarca Lombardiya'da yaşadıktan sonra Baglio, ailesiyle birlikte Buccheri (SR) kasabasında yaşamaktadır.

Aldo Fabrizi (1905–1990), komedyen (İtalya) – Skeç komedisi, Doğaçlama
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
İtalya

Aldo Fabrizi

Roma'da 1 Kasım 1905'te Aldo Fabbrizi olarak doğan Aldo Fabrizi, aktör, yönetmen, senarist ve komedyen olarak çalışan İtalyan bir eğlence insanıydı. Babası Giuseppe Fabbrizi, 11 yaşındayken vefat etti ve annesi Angela Petrucci, Tivoli'den meyve satıcılığı yapıyordu. Fabrizi, kariyerine 1931'de Roma'daki banliyölerdeki bir tiyatroda başladı ve 'Reginella' şirketiyle birlikte komik skeçler ve monologlar sergileyerek yerel başarı kazandı. Roma revüsü ve avanspettacolo sahnesinde öne çıkan bir figür haline geldi, 'Rugantino' lehçe gazetesine katkıda bulundu ve 1928'de 'Lucciche ar sole' adlı bir Roma şiirleri kitabı yayınladı. Fabrizi’nin kariyeri sahnenin ötesine geçti. 1942’de Avanti c'è posto... filmiyle sinemaya adım attı ve daha sonra Roberto Rossellini’nin 1945 yapımı Roma, Açık Şehir filmindeki kahraman bir rahip, Don Morosini rolüyle önemli bir tanınma kazandı. Aynı zamanda Maddalena... zero in condotta (1940) ve Ladri di biciclette (1948) gibi filmlerdeki karakterler için seslendirme de yaptı. 1950’ler ve 1960’lar boyunca hem perde önünde hem de sahne üzerinde sık sık Totò ve Peppino De Filippo ile işbirliği yaptı; Fabrizi ve Totò yakın bir dostluğa sahipti ve doğaçlama oyunculuktan keyif alıyorlardı. 1948’de Göçmenler adlı dram filmini yönetti ve Prima comunione (1950) filmindeki performansıyla, ayrıca Babanın İkilemi filmindeki performansı ile de Gümüş Şerit ödülü kazandı. Fabrizi, 1964 yapımı Rugantino adlı müzikal komediyle sahnedeki başarısını daha da artırdı. Fabrizi'nin İtalyan eğlence dünyasına kattığı yetenek ve katkıları geniş çapta takdir edildi. 1988 yılında kariyeri nedeniyle özel bir David di Donatello Ödülü aldı ve Hepsi Birbirini Çok Sevdik dahil olmak üzere iki Nastro d'Argento Ödülü kazandı. Ayrıca, 1952 Cannes Film Festivali'nde Polis ve Hırsızlar filmiyle en iyi senaryo dalında da tanındı. Performanslarında genellikle araba sürücüleri ve tramvay şoförleri gibi Roma tipi karakterleri canlandırdı. Fabrizi, Avrupa, Latin Amerika ve Broadway'de turneler düzenledi ve 1937 civarında kısa bir süre için Alberto Sordi'yi oyunculuk grubunda bulundurdu. 1981'de ölümüne kadar şarkıcı Beatrice Rocchi (Reginella) ile evliydi. 2 Nisan 1990'da Roma'da hayatını kaybettikten sonra, İtalyan Posta İdaresi, o yıl daha sonra Aldo Fabrizi'nin anısına bir anıt pulu çıkardı.

Alejandra Azcárate, komedyen (Kolombiya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Kolombiya

Alejandra Azcárate

Alejandra Azcárate, çok yönlü bir Kolombiyalı eğlence insanı olup, model, sunucu, yayıncı, komedyen ve oyuncu olarak tanınır. 3 Mart 1977'de Bogotá, Kolombiya'da doğdu ve Boston, Massachusetts'teki Emerson College'da siyaset bilimi ve gazetecilik eğitimi aldı. Kariyeri, 2002 yılında Bogotá City TV'deki City Noticias için sunucu ve haber muhabiri olarak görev almasıyla başladı. Ayrıca Kasım 2003'te La Mega radyo istasyonunda sabah şovu El Mañanero'yu sundu. Azcárate'ın ilk çalışmaları arasında RCN Haberleri'nde bölümler sunmak yer aldı; 'Azcárate ile Şaşırt' gibi programlarla Cartagena'daki Güzellik Yarışması'nı kapsadı ve aynı etkinlik için Isabella Santodomingo ile birlikte Caracol Haberleri'ni sundu. Yayıncılık deneyimini genişletmeye devam etti, La hora del regreso programında W Radio'da yer aldı ve Los 40 Principales için El Gallo en Radioactiva ve La Cama radyo programlarını sundu. Rolleri arasında 2005 yılında Isabella Santodomingo ile birlikte 'Kabalılar Kaba Tercih Eder' programını sunmak ve Noticias Caracol'daki 'Melekler ve Şeytanlar' programında yer almak da vardı. Çeşitli televizyon dizilerinde rol aldı, Gözaltındaki Aşk (2009) dizisinde Renata Schewin, Havva'nın İzinde (2006) dizisinde Laura ve Vahşi Melek (2012) dizisinde Victoria Palacios Avila karakterlerini canlandırdı. Komediye yönelerek Azcárate, 2010 yılında ulusal çapta tiyatrolarda gösteriler yapmaya başladı ve 'Los comediantes de la noche' programında yer aldı. Aynı zamanda Poor Rico (2012), Women killer (2011) ve Diomedes, the chief of the board (2015) gibi filmlerde de rol aldı. 2012 yılında Colombia tiene talento programında jüri üyesi olarak görev yaptı. 2018 Viña del Mar Uluslararası Festivali'ndeki bir stand-up gösterisiyle uluslararası tanınırlık kazandı. 28 Aralık 2021'den beri Netflix'te, yaş, aşk ve seks gibi temaları işleyen, stand-up komediyi içeren bir talk show olan Azcárate: No Holds Barred programını sunmaktadır. 2021 yılında en iyi komedyen dalında Latin Plug Ödülü'ne aday gösterildi.

Alessandra De Rossi, komedyen (Filipinler)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Filipinler

Alessandra De Rossi

Alessandra de Rossi, kameranın önünde ve arkasında çalışan Filipinli bir performansçı, ilk kez 1997'den 1998'e kadar televizyonda ortaya çıktı. 2005 serisi Darna Valentina'nın rolü üzerine aldığı zaman, TV'de sayısız destek ve kötü karakterlere kapılarını açan bir rol kazandı. Onun şöhreti, bağımsız film ve televizyon sahnesi içinde hem drama hem de komediyi kapsar. Yıllar boyunca, de Rossi'nin çalışması, ASEAN Uluslararası Film Festivali ve Ödülleri de dahil olmak üzere çeşitli kurumlardan onur kazandı, üç FAMAS trophies, üç Gawad Urian ayrımı, Filmler için üç PM StarPC Star Awards ve a QCinema International Film Festivali accolade.

Alex Lutz, komedyen (Fransa)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
27 Kas 2026 Fransa

Alex Lutz

Alex Lutz, 24 Ağustos 1978'de Alsas, Strasburg'da doğan çok yönlü bir Fransız sanatçısıdır. Oyuncu, komedyen, yazar, oyun yazarı, yönetmen ve film yapımcısıdır. Strasburg'un güneyinde yaklaşık on beş kilometre uzaklıkta bulunan Limersheim'de büyüdü ve École du Conseil des XV, Collège international Vauban, lycée Jean-Monnet ve lycée international des Pontonniers gibi çeşitli okullara gitti. Lutz başlangıçta güzel sanatları takip etti, ancak tiyatro ilgisini çekti. Kariyeri, 1994 yılında Pascale Spengler tarafından 'Les Foirades' grubuna oyuncu ve yardımcı yönetmen olarak alındığında başladı ve 2000 yılına kadar bu görevde kaldı. 1996'da kendi şirketi 'Le Coût de la pomme'i kurdu. Lutz, Malik Bentalha, Pierre Palmade, Michèle Laroque, Jean-Loup Dabadie, Sylvie Joly ve Audrey Lamy gibi birçok komedyenle oyunlarda ve tek kişilik gösterilerde işbirliği yaptı. 2012'den 2019'a kadar Bruno Sanches ile birlikte yer aldığı televizyon dizisi Catherine et Liliane'deki Catherine rolüyle tanındı. Ayrıca OSS 117: Rio ne répond plus (2009) ve Female Agents (2008) gibi filmlerde de yer aldı ve Caméra Café 2 (2010) filminde 'fakir adam' rolünü canlandırdı. Lutz’un yönetmenlik çalışmaları arasında *Le Talent de mes amis* (2015) ve sahte müzikal belgesel *Guy* (2019) bulunuyor. *Guy*, 2019 yılında kendisine Lumière Ödülü ve César En İyi Erkek Oyuncu Ödülü kazandırdı. Ocak 2007'den beri Le Point-Virgule'de tek kişilik gösterisi *Triple lutz*'u sergiliyor. Lutz ve Tom Dingler tarafından yazılan ve Dingler tarafından yönetilecek olan yeni gösterisi 'Sexe, grog et rocking chair', 2025-2026 yıllarında sahnelenecek ve babasına bir saygı niteliği taşıyor. Oyuncu olarak çalışmaya devam ediyor; *Vortex* (2021) gibi filmlerde rol alıyor ve *Une comédie romantique* filminde de yer alması planlanıyor. Ayrıca 2024'te çıkacak olan *Despicable Me 4*'te Maxime Le Mal'ı seslendirecek.

Alex Métayer (1930–2004), komedyen (Fransa)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Fransa

Alex Métayer

Alex Métayer, 19 Mart 1930'da Berre-l'Étang'da Alexandre Marcel Jacques Métayer olarak doğmuş, Fransız bir mizah sanatçısıydı. Ailesi 1936'da Cezayir'e taşındı ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1945'te Fransa'ya dönene kadar gençlik yıllarını orada geçirdi. Erken yaşlarda müzikal yetenek sergiledi, klarnet çalmaya ilişkin birinci derece ödülünü kazandı ve başka roller peşinde düşmeden önce bir müzisyen olarak çalıştı; bunlar arasında animatör, köy başkanı ve Club Med'de eğlence yöneticisi gibi görevler yer alıyordu. Métayer kariyerine 1960'ların başlarında kabarelerde performans sergileyerek başladı ve 1964'te Bobino'da Georges Brassens'a açılış yaparak önemli bir tanıtım kazandı. 1966'dan 1968'e kadar 'L'Oreille en coin' radyo programında yer alarak ve Théâtre de la Ville, Olympia ve Casino de Paris gibi çeşitli prestijli tiyatrolarda performans sergileyerek itibarını geliştirmeye devam etti. Komedi tarzı sahnedeki beyaz takım elbise giymeyi ve sıradan insanları gözlemlemeyi içeriyordu; genellikle Cezayir'deki zamanından kalma bir 'pied-noir' aksanı kullanıyordu. Ayrıca 1983'te ‘Les femmes et les enfants d’abord’ da dahil olmak üzere Bobino'da gösteriler sundu. Kariyeri boyunca Métayer, 'Mémoire d'un amnésique' ile 1975'te başlayarak birçok tek kişilik gösteri yarattı ve ardından 'Nous on s'aime,' 'La Vie en VO' ve 'Merci disco' gibi yapımlarla devam etti. Üç film yönetti: 'La Vie des seins' (1973), 'Le bonheur se porte large' (1988) ve 'Mohamed Bertrand-Duval' (1991). 1993 yılında, 'L'Opéra comique' gösterisiyle Sacem’den Grand Prix de l’humour ödülünü kazandı ve Victoires de la musique’de yılın komedyeni dalında aday gösterildi. Son gösterisi olan 'Alex perd la tête,' 2000 yılında Théâtre du Palais Royal'de sunuldu, profesörsel bir tona sahipti ve insanların tutumlarını yansıtıyordu. Alex Métayer, kanserden dolayı 21 Şubat 2004’te Levallois-Perret’de hayatını kaybetti ve Montparnasse Mezarlığı’na defnedildi; Berre-l’Étang’da adı verilen bir cadde bulunmaktadır.

Alexander Armstrong, komedyen (Birleşik Krallık)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
24 Kas 2026 Birleşik Krallık

Alexander Armstrong

Alexander Armstrong, 2 Mart 1970'te Northumberland, Rothbury’de Alexander Henry Fenwick Armstrong olarak doğdu ve çeşitli bir kariyere sahip olan, komedi, televizyon sunuculuğu, oyunculuk, yayıncılık ve şarkıcılığı kapsayan İngiliz bir eğlence insanıdır. Kuzeydoğu İngiltere’deki Longframlington ve Pauperhaugh’da büyüdü ve çocukluğu halk kültürü ve müzik festivalleriyle zengin geçti. Mowden Hall Okulu, Edinburgh'daki St Mary's Müzik Okulu, Durham Okulu ve Cambridge Trinity College’ine gitmesi eğitiminin bir parçasıydı; Cambridge Trinity College’ında Cambridge Trinity College Korosu’nda koral bursiyer olarak görev yaparken aynı zamanda müzik ve komediyi de araştırdı. Çalışmaları sırasında piyano ve çello çaldı. Armstrong'ın komedi yolculuğu, 1992'de Footlights ile ilgilenmesiyle başladı ve 1996'da Edinburgh Festival Fringe'deki bir performansla devam etti; bu performans ona Perrier Ödülü adaylığı getirdi. En çok 1990'larda Ben Miller ile kurduğu Armstrong and Miller komedi ikilisiyle tanınır. Birlikte, dört sezonluk *Armstrong and Miller* (1997-2001) programında yer aldılar ve daha sonra *The Armstrong and Miller Show* programını 2010'da 62 gösteriyle turneye çıkardılar. Ayrıca Beast, Life Begins, Hunderby ve Danger Mouse gibi televizyon programlarında da rol aldı. Ortaklık, 2010 yılında *The Armstrong and Miller Book* adlı kitabı yayınlayarak İngiliz komedisindeki yerlerini pekiştirdi. Komedi dışında Armstrong çok yönlü bir yetenek. Classic FM'de hafta içi öğleden sonra bir program sunuyor, başlangıçta programa kapsamlı senaryolar yazıyordu. Hindistan, Sri Lanka, İzlanda ve Güney Kore'de çekilen birçok seyahat programına ev sahipliği yaptı. Vokal yeteneği, Sarah Jane Adventures ve Doctor Who'daki Bay Smith gibi seslendirme rollerine ve Hey Duggee ve Danger Mouse için seslendirmeler yapmaya kadar uzanıyor. Armstrong, Birleşik Krallık'ta Altın sertifikası kazanan (2015) üç stüdyo albümü yayınlamış bir bas-bariton şarkıcısıdır, bunlar arasında A Year of Songs da bulunmaktadır. Müzikal performansları, klasik crossover, geleneksel İngiliz şarkıları, Noel müziği, halk müziği ve müzikal tiyatro gibi çeşitli stilleri içeriyor. Aynı zamanda bir yazardır; yeni kitabı Evenfall: The Tempest Stone, 9-12 yaş arası çocuklar için olan edebi fantezi serisinin ikinci bölümüdür. Şu anda 2026'da Aled Jones ile The Big Christmas Sing-A-Long Tour kapsamında Birleşik Krallık turnesi için hazırlanıyor ve İngiliz eğlence dünyasında 20 yıldan fazla süredir öne çıkan bir figürdür.

Alexander Pereira, komedyen (Avusturya)
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Avusturya

Alexander Pereira

Alexander Pereira Avusturya'dan kültürel bir yöneticidir. 1991'den 2012'ye kadar yönetmen olarak Opernhaus Zürich'i yönetti, sonra 2012'den 2014'e Salzburg Festivali'nin direktörlüğünü devraldı. Ekim 2014 ve Aralık 2019 tarihleri arasında Milano Scala'nın başıydı ve 2020/2021 sezonunda Opera di Firenze'ye liderlik etti.

Alexis Dubus, komedyen (Birleşik Krallık) – Skeç komedisi
Doğrulanmış Sahiplenilmemiş
Birleşik Krallık

Alexis Dubus

Alexis Dubus, 1979 doğumlu İngiliz alternatif komedyen ve oyuncudur. Londra merkezli olup sık sık uluslararası sahnelerde performans sergiler. Kariyeri, Edinburgh Fringe'de Ubersausage ile skeç yazarı ve performans sanatçısı olarak başlamıştır. Warwick Üniversitesi'nde felsefe ve psikoloji alanlarında eğitim görürken aynı zamanda Ubersausage komedi grubunda yer almıştır. Nathan Barley, Pramface, Derek ve Red Dwarf XI gibi televizyon programlarında rol almış ve dünya çapında birçok TV ve radyo programında da yer almıştır. Fransız karakter Marcel Lucont, Dubus için iyi bilinen komik bir kişilikti ve onun aracılığıyla anlamsız diyaloglar ve taklitler sergiliyor. 2003 yılında Sy Thomas ile birlikte Londra Köprüsü'nde Falling Down With Laughter Komedi Kulübü'nü kurdu; kulüp 2010 yılına kadar faaliyet gösterdi ve yaklaşık altı yıl boyunca onun ortak sunuculuğunu yaptı. Marcel Lucont olarak Vive Lucont! (2013), Flâneur, Raconteur, Bon-Viveur (2018) ve For A Captive Audience (2021) gibi albümler yayınladı. Hem Alexis Dubus hem de Marcel Lucont olarak on canlı gösteri yazdı ve bunlardan birkaçı önemli takdir gördü. Örneğin, 'A R#ddy Brief History of Swearing' (2008/9) Three Weeks Editors’ ödülünü kazandı ve Marcel Lucont: Sexual Metro (2009) Buxton Fringe'de Best Comedy Individual Award'ı aldı. Marcel Lucont, komedi sahnesinde sürekli bir varlık olmuştur. Marcel Lucont: Galatik Sembol (2012), hem Amused Moose Laughter Ödülü'nü hem de Fringe World En İyi Komedi Ödülü'nü kazanmıştır. Chortle, Alexis Dubus'un 'Arabalar ve Kızlar (2013/14)'ı 2014'ün On Unutulmaz Gösterilerinden biri olarak kabul etti; ayrıca 'Marcel Lucont Var (2014)' Fringe World Ödülleri'nde En İyi Komedi Gösterisi dalında aday gösterildi. Comedy Cul-de-Sac podcast'ini ve Spirits Of The Fringe podcast'ini sunmaktadır. Alternatif Komedi Anıt Toplumu yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan Dubus, 2019'da Malcolm Hardee Çizgi Orijinallik Ödülü'nde finalist oldu ve hem 2016 hem de 2018'de Fringe World Ödülleri'nde En İyi Komedi Gösterisi dalında aday gösterildi. 2015 yılında bir Chortle Ödülü ve 2022 yılında UK Kids Comedy Festival/Leicester Comedy Festival'inde En İyi Çocuk Gösterisi ödülünü kazandı. Ayrıca Marcel Lucont takma adıyla 2011 yılında 'Biz Fransızlar Sizin İngilizler Hakkında Ne Düşünüyoruz...' adlı eseri yayınladı.