Küresel Yetenek Rehberi

Komedyenler: Fransa

Komedyenler rehberi: Fransa — profiller, biyografiler, fotoğraflar ve sosyal medya bağlantıları - Fransa.

211 komedyenler

Aristide Bruant

6 Mayıs 1851'de Fransa'nın Loiret bölgesindeki Courtenay'da doğan Aristide Bruant, bir gece kulübü sahibi, kabare sanatçısı ve komedyendi. Burjuva bir aileden geliyordu ve çocukken yerel rahip tarafından Latin dilini de içeren eğitim almıştı. On bir yaşında, Sens İmparatorluk Lisesi'nde çeşitli konularda, vokal müziği de dahil olmak üzere birçok ödül kazanarak başarı elde etti. Bruant'ın erken yaşamı finansal zorluklarla damgalanmıştı; ailesi 1863 ve 1867 yılları arasında beş kez taşındı. 1862'den itibaren şarkılar bestelemeye başladı. Babası 1866'da vefat ettikten sonra, Bruant on beş yaşında evden ayrılarak iş aramaya başladı. Bir mücevhercin çıraklığı yaptı ve daha sonra mücevherci olarak çalıştı. Kısa bir süre için 1870 Franco-Prusya Savaşı sırasında gönüllü keskin nişancı olarak görev yaptı. Ardından, Kuzey Demiryolu Şirketi için dört yıl çalıştı. Bu dönemde şarkı ve komedi gösterilerini geliştirdi, kafe konserlerinde ve 'goguettes' adı verilen küçük mekanlarda sahne aldı. Bu performanslar aracılığıyla tanındı ve Robinson, Concert des Amandiers ve Concert de l'Époque gibi mekanlarda sahne alması teşvik edildi. Bruant'ın sahne kişiliği tanınır hale geldi; yüksek botlar, uzun kırmızı bir eşarp, siyah kadife bir ceket ve sık sık kırmızı bir gömlek giyiyordu. Bruant'ın sanatsal zirvesi 1880 ile 1905 yılları arasında yaşandı. 1885 yılında kendi kulübü 'Le Mirliton'u açtı ve burada izleyicilerini hakaret komedisiyle eğlendirdi. Kulüp aynı adlı bir dergiye de ev sahipliği yaptı ve bu dergide Henri de Toulouse-Lautrec'in illüstrasyonları yer aldı; Toulouse-Lautrec, Bruant'ı tasvir eden ikonik bir afiş de yarattı. Bruant, chanson réaliste (gerçekçi şarkı) müzik türünü yaratmakla kredilendirilir ve Paris argosunun (slang) en büyük şairlerinden biri olarak kabul edilir. 'Nini Peau d'Chien', 'A la Bastille' ve 'Le Chat Noir' gibi şarkılar ona önemli bir tanınma sağladı. Bruant'ın da yardımcı olduğu gerçekçi chanson hareketi, Édith Piaf onun son yorumcularından biri olarak kabul edildiği 20. yüzyılın ortalarına kadar devam etti. 11 Şubat 1925'te Paris'te (18. arrondissement) hayatını kaybetti ve Aristide Bruant, Subligny mezarlığında gömüldü.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Gérard Rinaldi

Gérard Roger Louis Rinaldi, 17 Şubat 1943'te Fransa'nın Paris'in 14. bölgesinde doğan çok yönlü bir Fransız eğlence insanıydı. Oyuncu, müzisyen, şarkı sözü yazarı, sanat yönetmeni ve şarkıcı olarak görev yaptı. Tam adı, Paris kökenlerini yansıtıyordu ve gençlik yıllarında Latin çeviri yarışmasına katılarak Charlemagne lisesine gitti. Rinaldi, 1958'de bir klarnet keşfederek müzğe yönelik erken bir tutku sergiledi ve hem klarnette hem de saksofonda kendini eğitti; başlangıçta tenor çaldıktan sonra altoya geçti. Rinaldi’nin kariyeri, 1963 yılında radyo programı Inter-clocher 'de yer almasıyla başladı; burada Jean Sarrus ile tanıştı ve yakın bir dostluk kurdu ve ardından 1964'te Dick Rivers için saksofon çalmaya başladı. 1963'te kısa bir süre Les Rebelles’e katıldıktan sonra 1966'da Les Charlots’u kurdu. Jean Sarrus, Luis Rego ve Patrick Birot'u da içeren grup, 1970 ile 1992 yılları arasında Les Bidasses en folie , Les Fous du stade ve Le Grand Bazar gibi on dört film çekerek önemli bir popülerlik kazandı. Rinaldi, Les Charlots ile yaklaşık 300 şarkı ortak yazdı; bunlardan 1970 yılında büyük ilgi gören "Sois érotique" deydi ve Jean Sarrus onu 'Les Charlots'un ruhu' olarak tanımlayarak bestecilik yeteneğini ve mizah anlayışını takdir etti. La grande java ’dan Charlots connection ’a kadar Les Charlots ile birlikte 1984 yılına dek birçok filmde rol aldı. Les Charlots ile yaptığı çalışmaların ötesinde, Rinaldi 1986’da solo bir kariyer izledi ve 1986 ile 2004 yılları arasında Le Théâtre de la Michodière'de birçok kez sahneye çıktı. Aynı zamanda, şaşırtıcı derecede çok yönlü bir seslendirme sanatçısı olduğunu kanıtladı; Watership Down ’daki Hazel, The Great Mouse Detective ’deki Ratigan, An American Tail ’deki Henri, The Little Mermaid ’deki Şef Louis, A Goofy Movie ’deki Goofy ve Balto ’daki Steele gibi birçok animasyon karakteri için Fransız dublajı yaptı. Michel Modo'nun 2008'de ölümü üzerine, Rinaldi The Simpsons ’daki Kent Brockman, Seymour Skinner, Clancy Wiggum, Charles Montgomery Burns ve Krusty the Clown dahil olmak üzere çeşitli karakterlerin seslendirme rollerini devraldı. Fontenay-lès-Briis (Essonne) kentinde 2 Mart 2012'de 69 yaşında lenfoma nedeniyle hayatını kaybettiği ana kadar performanslarına devam etti. On gün sonra Le Théâtre de la Michodière’de onun anısına özel bir tören düzenlendi. Hayatı hakkında çekilen 'Gérard Rinaldi: confessions d'un ancien Charlot' adlı belgesel 2013'te yayınlandı ve mirasının yaşamaya devam etmesini sağladı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Pierre-François Martin-Laval

Pierre-François Martin-Laval, sıkça PEF veya Pef olarak anılan, Fransız bir oyuncu, film yönetmeni, senarist ve tiyatro yönetmenidir. 25 Haziran 1968'de Marsilya'da Denis Martin-Laval'ın oğlu olarak doğdu ve 1988'den 1991'e kadar Isabelle Nanty ve Denise Bonal yönetiminde oyunculuk eğitimi almaya başladı. Bu dönemde Marina Foïs, Élise Larnicol, Maurice Barthélemy, Jean-Paul Rouve ve Pascal Vincent ile tanıştı; bu kişiler daha sonra bir komedi ekibinin ayrılmaz parçaları haline geleceklerdi. 'Les Robins des Bois' komedi ikilisi, Martin-Laval tarafından 1996 yılında sınıf arkadaşlarıyla birlikte kuruldu. Başlangıçta 'The Royal Imperial Green Rabbit Company' adı altında faaliyet gösteren grup, ilk başarılı oyunları 'Robins des bois'tan sonra isimlerini değiştirdi. Oyun, Fontainebleau’daki Théâtre des Sablons’da sahnelendi ve daha sonra Théâtre de la Gaîté-Montparnasse’da ve Splendid’de 250’den fazla kez gösterildi. Dominique Farrugia, Les Robins des Bois’yi keşfetti ve onları Comédie! kanalında üretti; burada Kasım 1997'den Haziran 1999'a kadar 'La Grosse Emission'da ve daha sonra Eylül 1999'dan 2001'e kadar Canal+’daki 'Nulle part ailleurs'de yer aldılar. Les Robins des Bois ile 1990'lardan 2000'lere kadar süren döneminde Pouf le Cascadeur, Commissaire Van Loc, Monsieur Merdocu, Maître Marcadet, Madame Marcadet ve Professeur Cigalon gibi tekrar eden karakterleri canlandırdı. Les Robins des Bois ile yaptığı çalışmalarının ötesinde, Martin-Laval çeşitli bir kariyere sahip olmuştur. 1996'dan 1998'e kadar 'Éric et Ramzy'yi yönetti ve 2006 yılında Julie Depardieu, Pierre Richard, Kad Merad ve Marina Foïs'nın rol aldığı 'Essaye-moi' filmini yönetti. Ayrıca 2013'te 'Serial Teachers'ı ve 2015'te devam filmini, 2018'de de 'Gaston Lagaffe'ı yönetti. Oyunculuk kariyerinde Vilaine (2008), Modern Love (2008), L'un dans l'autre (2016), Mon poussin (2016) ve Un jour mon prince ! (2016) gibi filmlerdeki roller yer almaktadır. 2007 yılında 'Ratatouille'un Fransız versiyonunda Emile'i seslendirdi, 2018'de 'Capitaine Marleau'da ve 2015'te 'The Disappearance'da rol aldı. 1997'de 'Robin des Bois d'à peu près Alexandre Dumas' adlı oyunu yönetti ve oynadı, 2010 yılında Théâtre Comédia'da müzikal Spamalot 'u yönetti ve 2013'ten 2014'e kadar Bobino'da Kral Arthur rolünü canlandırdı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Richard Belzer

Richard Belzer, 4 Ağustos 1944'te Connecticut, Bridgeport'da doğan Amerikalı bir oyuncu, komedyen, yazar, senarist ve televizyon sunucusuydu. Ailesi Yahudiydi. Komedi kariyerine genç yaşta başladı ve başlangıçta annesine kahkaha ve dikkat dağıtma getirmeyi amaçlıyordu. Fairfield Warde Lisesi'nden mezun olduktan ve kısa bir süre Dean College'a devam ettikten sonra okuldan atıldıktan sonra Belzer, Pips, The Improv ve Catch a Rising Star gibi mekanlarda stand-up komediye yöneldi. Ayrıca 'The Groove Tube' için ilham kaynağı olan Channel One komedi grubuna katkıda bulundu. *Saturday Night Live* için bir ısınma komedyeni olarak görev yapması 1975 ile 1980 yılları arasında gerçekleşirken, 1973'ten 1975'e kadar *National Lampoon Radio Hour* programında özel oyuncu rolünü üstlenmişti. 1979 turunda Warren Zevon için sahne açtı ve 1970'lerin sonlarında WNBC radyosunda Brink & Belzer’ı birlikte sundu. Oyunculuk kariyerinde *Fame*, *Night Shift* ve *Scarface* gibi filmlerde yer aldı. Sık sık *The Howard Stern Show* programında yer aldı ve Cinemax'ta *The Richard Belzer Show* programını sundu. Belzer, özellikle 23 yıl boyunca farklı dizilerde canlandırdığı Dedektif John Munch karakteriyle tanınır. Homicide: Life on the Street (1993-1999) ve Law & Order: Special Victims Unit (1999-2013) dizilerinde Dedektif John Munch olarak rol aldı ve yedi diğer dizide de bu karakterle yer aldı, toplamda on bir yapımda bulundu. UFO'lar, JFK ve Elvis: İnanmak İçin Çılgın Olmanıza Gerek Olmayan Komplo Teorileri (2000) ve Stand-up Komedyen Nasıl Olunur (1988) gibi birçok kitap yazdı. Richard Belzer, 2013 yılında Fransa'nın Bozouls kasabasında bir ev satın aldı ve 19 Şubat 2023'te burada hayatını kaybetti. Bu kadar farklı dizide aynı karakteri canlandıran nadir oyunculardan biri olarak hatırlanıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Sim

Babaları Henri Berryer, bir mühendis ve elektrikçiydi ve Napolyon Bonaparte'ın çekimlerinde yardımcı olmuştu; annesi ise Marie-Thérèse Bonnemazou idi. Ailesi 1936'da Nantes'e taşınmadan önce, Paris'in 5. arrondissement'indeki küçük bir apartmanda çocukluğunu geçirdi. Sim’in komediye olan ilgisi genç yaşta başladı; yaklaşık on bir yaşında 'Sim-Art' komedi grubunu kurdu ve 1939'da Saint-Julien-de-Concelles'de düzenlenen komik yüz yarışmasını kazandı. Nantes'taki De Launey teknik okulunda ve daha sonra Joubert d’Ancenis lisesinde eğitimine devam ederken bu arada bir projeksiyoncu olarak çalıştı. 1941'den 1946'ya kadar ailesi Ancenis'teki L'Éden sinemasını işletiyordu. Étienne Perrin ile birlikte 'Etty et Balta' adlı komik palyaço gösterilerini sergiledi ve 1953'ün sonlarından itibaren Paris'teki kabare kulüplerinde turne yaptı, çoğu zaman kadın kılığına girerek performans sergiledi. Ayrıca Montmartre'daki Crazy Horse Salonu ve Madame Arthur'da kostümcü olarak da çalıştı. Sim'in kariyeri film ve televizyona yayıldı. Geriatrix karakterini canlandırarak hem *Asterix ve Obelix vs Caesar* hem de *Astérix Olimpiyat Oyunları* filmlerinde rol aldı ve aynı zamanda televizyon yayınlarında 'baronne de la Tronche-en-Biais' karakterini üstlendi. 1977'den itibaren radyo ve TV programı Les Grosses Têtes'ta yer alarak absürt mizah, parodili karakterler ve zekice müdahalelerle katkıda bulundu. 1970'lerde televizyon komedi programlarında yer aldı ve Édouard Caillau ile olan ortaklığı RTBF'nin *Chansons à la carte* programında devam etti. 6 Eylül 2009'da, zatürre tedavisi gördükten sonra 83 yaşında hayatını kaybetti; RTL, vefatının ardından özel bir anma programı yayınladı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Smaïn

Smaïn Fairouze, profesyonel olarak Smaïn olarak tanınan, Cezayir kökenli Fransız bir oyuncu ve mizah ustasıdır. 3 Ocak 1958'de, o dönemde Fransız Cezayiri'nin bir parçası olan Cezayir'in Kostantina şehrinde doğdu. Ailesi bilinmiyor; bir evlat edinme yoluyla büyüdü. Evlat edinme babası Kabili kökenli bir bekçi, annesi ise bir hizmetçiydi. Çocukluk döneminde Smaïn, sivil hastanelerde bulunduğunu ve daha sonra bir yetimhanede yaşadığını yaşamıştır. Notre-Dame de Saint-Mandé okulu ve Lycée Saint-Michel de Picpus'a gitti ve çocukluğunun uzun yıllarında korolu şarkıcılık yaptı. Smaïn, kariyerine 1980'lerde kafe-tiyatrolarda ve küçük Paris kabarelerinde sahne alarak başladı. Philippe Bouvard'ın Théâtre de Bouvard'ına katıldı ve burada Didier Bourdon, Bernard Campan, Pascal Légitimus ve Seymour Brussel ile tanıştı. Birlikte Les Cinq adlı bir komedi grubu kurdular ve birkaç yıl boyunca turne yaptılar. Solo kariyeri, 1986'da Uluslararası Performans Oyuncuları Festivali'nde çekilen 'English beur' ve 1989'daki 'T'en veux?' gibi gösterilerle ivme kazandı. 1987'de 'L'Œil au beur(re) noir' filminde yer aldı ve bu film, En İyi İlk Film César Ödülü'nü kazandı. Kariyeri boyunca Smaïn çalışmalarına dair önemli takdirler aldı. 1996'da 'Comme ça se prononce' adlı oyunuyla Molière Ödülü'nü En İyi Tek Kişilik Gösteri dalında kazandı ve ayrıca bir Victoire de la musique ve bir Grand Prix Sacem ödülü aldı. 1992'den 1998'e kadar çeşitli Enfoirés gösterilerinde yer aldı. 2009'da 'La France a un incroyable talent' programında jüri üyesi olarak görev yaptı ve Michel Legrand ile 'Délit de fa dièse' albümünde işbirliği yaptı. 2012'de 'Réactions en chaîne' adlı oyunda sahne aldı. 2024 yılında Smaïn, Ulusal Liyakat Nişanı Şövalyesi unvanına yükseltildi ve performanslarına devam ediyor, 2019'da ‘The Masked Singer’ programında yer alıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Sylvie Joly

18 Ekim 1934'te Paris'in 17. arrondissement'inde doğdu, Sylvie Joly dünyayı 4 Eylül 201 5'te aynı şehrin 7. arrondissement'de bıraktı. Fransız bir aktris ve komedyen olarak tanındı.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Tex Tex

Tex olarak bilinen Jean-Christophe Le Texier, 1 6 Nisan 1960 günü, Croisic, Loire-Atlantique'de görür; Fransa'daki bir mizahçı, animator ve aktör olarak çalışıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Thierry Lhermitte

2 4 Kasım 1952'de Boulogne-Billancourt'da, Seine bölümünde, Thierry Lhermitte Fransa'da bir aktör, ekran yazarı, playwright ve film yapımcısı olarak çalışıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Titoff

Titoff, gerçek adı Christophe Junca olan Fransız bir mizah sanatçısı ve oyuncudur. 18 Temmuz 1972'de Marsilya'da doğdu ve yaratıcı köklere sahip bir aileden geliyor; babası Gérard Junca bir ressam ve inşaatçı iken, annesi Aline Junca kuaför olarak çalıştıktan sonra ev hanımı oldu. Gençliğinde spor kariyerine yöneldi, kaleci olmayı hedefledi ve kısa bir süre için gençlik kulübünde Zinédine Zidane ile birlikte oynadı. Komediye olan yolculuğu 1989'da Delta-Théâtre'de derslere başladığında başladı. Titoff'un performans kariyeri, 1990'ların başlarında, yaklaşık 1990 yılında Saint-Tropez'deki kardeşinin restoranında sergilediği skeçlerle ivme kazandı. Anthony Sajan-Parker, Jean-Jerôme Esposito, Clara Michel ve Réda Ben Hassen ile birlikte Les Locos adlı bir komedi grubu kurdu. 1995'te Chocolat-Théâtre'de ilk tek kişilik gösterisini yarattı ve Romain Bouteille'den beğeni topladı. Kısa bir süre sonra Jean-Luc Delarue onun çalışmalarına ilgi duydu ve onu Paris'te sahneye çıkardı. 1998'den 2000'e kadar Titoff, Tout le monde en parle programında Laurent Baffie ile dönüşümlü olarak yer alan "nişancı" mizah anlayışıyla daha geniş bir kitle tarafından tanındı. 2000'ler boyunca Titoff, sayısız performans ve katılımıyla kariyerini geliştirmeye devam etti. 2007'de 'Métrosexuel'ü ve 2012'de 'Déjà de retour'u sahneledi ve 2014'te '15 ans de scène' kutlamasını yaptı. 2000 yılında Olympia, 2003 yılında Casino de Paris ve 2004 yılında Palais des Glaces gibi prestijli mekanlarda sahne aldı. Oyunculuk kariyerinde Comme Un Aimant (2000), Marion Cotillard ile birlikte Les Jolies Choses (2001), Stomy Bugsy ile birlikte Gomez et Tavarès (2003) ve L'Incruste, fallait pas le laisser entrer ! (2004) gibi filmlerde rol aldı. Ayrıca 2009 yılında Vive les vacances! dizisinde yer aldı ve 2007'den 2014'e kadar On va s'gêner radyo programında düzenli olarak yer aldı. Titoff, aynı zamanda aşk ve seks konusunda uzman olan karakteri Profesör Jacky Love'ı yaratmasıyla da tanınıyor ve çeşitli televizyon programlarında yer alıyor.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Vincent Dubois

Vincent Dubois, 14 Haziran 1964'te Fontenay-aux-Roses'da doğan Fransız bir mizah sanatçısı ve oyuncudur. Abilly, Indre-et-Loire'de beş kardeşiyle büyüdü. Sanatsal kariyerine başlamadan önce çeşitli işlerde çalıştı; başlangıçta bir marangoz olarak, daha sonra ise bir ambulans şoförü olarak görev yaptı. Bu deneyimler onun çalışmalarını önemli ölçüde etkiledi; örneğin Maria Bodin karakteri, ambulans şoförlüğü yaptığı sırada karşılaştığı bir büyükanneden ilham alınmıştır—özellikle, görevlerinden birinde bir Solex'ten düşen yaşlı bir kadın olan Maria'dan. Dubois'ın komedi yolculuğu, 1988'de Tours'da Le Petit Québec'te sahneye çıkmaya başladığında başladı. İlk olarak 1989'da 'Les aventures Solexines de Maria Bodin'ı seslendirdi ve aynı yıl 'Le cul entre deux chaises' adlı oyunda yer aldı. 1994 yılında Jean-Christian Fraiscinet ile tanıştı, bu da komedi ikilisi Les Bodin’s'ın kurulmasına yol açtı. İkilinin performanslarında Vincent, 87 yaşında bir aile reisi olan Maria Bodin'i canlandırırken, Jean-Christian onun oğlu Christian'ı canlandırıyor. Mizahları kırsal stereotiplere ve geleneklerin nazikçe hicvedilmesine dayanarak, kırsal Fransız mizahını temsil ediyor. Fransa'da beş milyondan fazla seyirciyi eğlendirdiler. Komedi çalışmalarının yanı sıra Vincent Dubois aynı zamanda bir konser organcısıdır. Paris'teki Ulusal Üstün Müzik Konservatuvarı'nda Olivier Latry, org çalışmalarıyla ilgilenmiş ve bunun sonucunda çeşitli müzikal alanlarda birincilik ödülleri kazanmıştır. Bir konser organcısı olarak Avrupa, ABD, Kanada ve Asya'da performanslar sergilemiştir; sık sık Los Angeles Filarmoni Orkestrası ve Hong Kong Filarmoni Orkestrası gibi topluluklarla güçlerini birleştirmiştir. 2016'dan beri Paris'teki Notre-Dame Katedrali'nde orgcu olarak görev yapmaktadır. Önemli performansları arasında 'Maria Bodin' (1993), 'Les Bodin’s en duo' (1995) ve 'L’Inauguration de la salle des fêtes' (2000-2006) sayılabilir. 'J'ai faim !!!' (2001) ve 'Cause toujours!' (2004) gibi filmlerde yer almıştır. Les Bodin’s eleştirmenlerden beğeni toplamış ve çalışmaları arasında 'Mariage chez les Bodin’s' (2008), 'Les Bodin’s en Thaïlande' (2021) ve 2025 yılında planlanan 30. yıl dönümü turnesi bulunmaktadır. Kariyeri boyunca Michigan Üniversitesi'nde ve Freiburg'un Musikhochschule'unda dersler vermiştir.

Profili Görüntüle

Doğrulanmış Sahiplenilmemiş

Fransa

Waly Dia

Waly Dia, 6 Aralık 1988'de Grenoble'de doğan Fransız bir mizah sanatçısıdır. Ailesi hem Fransız hem de Senegal asıllıdır. 2010 yılında komedi kariyerine odaklanmak için Grenoble'den Nantes'a taşındı. 'On n'demande qu'à en rire' programında 30 Haziran 2011'den 29 Ekim 2012'ye kadar yarışmacı olarak tanındı ve Kasım 2011'de düzenli sahne sanatçısı ('pensionnaire') oldu. Dia'nın komedi tarzı, enerjik performansları, ses modifikasyonları ve dansıyla karakterize edilir. 2012 yılında Paris Kumarhanesi'ndeki 'On n'demande qu'à en rire' gösterisinde yer aldı. Kişisel olarak 95/100 puanı elde etti. Bu başarının ardından 2012 yılında Jamel Comedy Club'a katıldı ve 'Garde la pêche!' gösterisiyle Fransa'yı dolaştı. Ayrıca çeşitli medyada da yer aldı, 2014 yılında Canal J'de 'Canal J Battle Dance' programını sundu ve 2014 yapımı 'À toute épreuve' filminde rol aldı. Soprano'nun "Fresh Prince" müzik videosunda da yer aldı. 2016'dan beri Dia, 'Commissariat Central' dizisinde tekrar eden bir role sahip ve 'Père fils thérapie!' filminde başrolü üstlenmiştir. 2018'de ikinci gösterisi olan 'Ensemble Ou Rien'i yayınladı ve Netflix dizisi 'Osmosis'te tekrar eden bir rol kazandı. 2020'den 2024'e kadar France Inter'de düzenli bir bölümü vardı. Şu anda, Ekim 2024'ten beri Mediapart'ta 'Une heure à tuer'dan kesitleri içeren haftalık bir bölüme sahiptir. 'Une heure à tuer' gösterisi, 2024 yılında siyasi içerik nedeniyle Paris metro reklamlarından yasaklanmıştır. Dia, güncel olaylara dayalı bir siyasi kroniği, sahne üzerinde canlı olarak kaydeder. 'Une heure à tuer' ile 2025 yılında Molière Ödülü'ne aday gösterilmiştir. Performansları genellikle güncel konuları ele alır; örneğin, 10 Ekim 2023'te Marsilya'da ve 6 Temmuz 2023'te Avignon'da tartışılanlar gibi.

Profili Görüntüle