Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κωμικοί από Γαλλία

Ο κατάλογος κωμικών από Γαλλία — προφίλ, βιογραφικά, φωτογραφίες και κοινωνικούς συνδέσμους για κωμικούς από Γαλλία.

Προσθήκη κωμικού

Επαναφορά

211 κωμικοί

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Smaïn

Ο Σμαΐν Φαϊρούζ, γνωστός επαγγελματικά ως Σμαΐν, είναι Γάλλος ηθοποιός και κωμικός αλγερινής καταγωγής. Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1958 στην Κωνσταντίνα, Αλγερία, η οποία τότε αποτελούσε μέρος της Γαλλικής Αλγερίας. Οι γονείς του είναι άγνωστοι· μεγάλωσε από ανάδοχη οικογένεια. Ο ανάδοχος πατέρας του ήταν ένας καβυλιανός καθαριστής και η ανάδοχος μητέρα του υπηρέτρια. Κατά την παιδική του ηλικία, ο Σμαΐν βίωσε περιόδους σε δημόσια νοσοκομεία και αργότερα έζησε με μια οικογένεια ανάδοσης. Παρακολούθησε το σχολείο Notre-Dame de Saint-Mandé και το Lycée Saint-Michel de Picpus, και συμμετείχε σε χορωδιακό τραγούδι για πολλά χρόνια κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Ο Σμαίν ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1980, εμφανιζόμενος σε καφέ-θέατρα και μικρά παρισινά καμπαρέ. Εντάχθηκε στο Θέατρο Μπουβάρ του Φιλίπ Μπουβάρ, όπου γνωρίστηκε με τους Ντιντιέ Μπουρδόν, Μπερνάρ Καμπάν, Πασκάλ Λεζιτίμου και Σέιμουρ Μπρούσσελ. Μαζί, σχημάτισαν μια ομάδα κωμωδίας που ονομαζόταν Les Cinq, η οποία περιόδευσε για αρκετά χρόνια. Η σόλο καριέρα του απέκτησε δυναμική με παραστάσεις όπως το 'English beur' το 1986, που γυρίστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ηθοποιών, και το 'T'en veux?' το 1989. Εμφανίστηκε στην ταινία 'L'Œil au beur(re) noir' το 1987, η οποία κέρδισε το βραβείο César Καλύτερης Πρώτης Ταινίας. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Σμαίν έχει λάβει σημαντική αναγνώριση για το έργο του. Το 1996, κέρδισε ένα βραβείο Μολιέρ για την καλύτερη μονομελής παράσταση για το 'Comme ça se prononce,' και έλαβε επίσης ένα βραβείο Victoire de la musique και ένα Grand Prix Sacem. Συμμετείχε σε αρκετές παραστάσεις των Enfoirés από το 1992 έως το 1998. Το 2009, ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 'La France a un incroyable talent' και συνεργάστηκε με τον Μισέλ Λεγκράν στο άλμπουμ του 'Délit de fa dièse.' Ερμήνευσε στο θεατρικό έργο 'Réactions en chaîne' το 2012. Το 2024, ο Σμαίν διορίστηκε Αξιωματικός της Εθνικής Τάξης Αξίας, και συνεχίζει να εμφανίζεται, συμμετέχοντας στο ‘The Masked Singer’ το 2019.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Αριστίντ Μπρούαντ

Γεννημένος στις 6 Μαΐου 1851 στην Κουρτενάι, Λουάρ-ετ, Γαλλία, ο Αριστίδης Μπρυάν ήταν ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων, καμπαρέ και κωμικός. Προερχόταν από μια αστική οικογένεια και ως παιδί έλαβε μόρφωση, συμπεριλαμβανομένων σπουδών λατινικών με τον τοπικό ιερέα. Στην ηλικία των έντεκα, πέτυχε επιτυχία κερδίζοντας πολλά βραβεία σε διάφορα θέματα, συμπεριλαμβανομένης της φωνητικής μουσικής, στο Αυτοκρατορικό Λύκειο του Σεν. Η πρώιμη ζωή του Μπρυάν σημαδεύτηκε από οικονομικές δυσκολίες· η οικογένειά του μετακόμισε πέντε φορές μεταξύ 1863 και 1867. Άρχισε να συνθέτει τραγούδια ήδη από το 1862. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1866, ο Μπρουντάν έφυγε από το σπίτι στα δεκαπέντε του για να βρει εργασία. Εργάστηκε ως μαθητευόμενος κοσμηματοπώλη και αργότερα ως κοσμηματοπώλης, πριν υπηρετήσει σύντομα ως εθελοντής σκοπευτής κατά τον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο του 1870. Στη συνέχεια, εργάστηκε για τέσσερα χρόνια στην Εταιρεία Βόρειας Σιδηροδρόμου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ανέπτυξε το τραγουδιστικό και κωμικό του πρόγραμμα, εμφανιζόμενος σε καφέ-κονσέρτα και μικρά στέκια που ονομάζονταν «γκογκέτες». Απέκτησε αναγνώριση μέσω αυτών των εμφανίσεων και ενθαρρύνθηκε να παρουσιαστεί σε χώρους όπως το Robinson, το Concert des Amandiers και το Concert de l'Époque. Η σκηνική προσωπικότητα του Μπρουντάν έγινε αναγνωρίσιμη, με ψηλές μπότες, ένα μακρύ κόκκινο φουλάρι, ένα μαύρο βελούδινο σακάκι, και συχνές εμφανίσεις με ένα κόκκινο πουκάμισο. Η καλλιτεχνική κορυφή του Μπρουάν σημειώθηκε μεταξύ των ετών 1880 και 1905. Άνοιξε το δικό του κλαμπ, το «Le Mirliton», το 1885, όπου χρησιμοποιούσε την κωμωδία των προσβολών για να ψυχαγωγήσει το κοινό του. Το κλαμπ φιλοξενούσε επίσης ένα περιοδικό με το ίδιο όνομα με εικονογραφήσεις από τον Ενρί ντε Τουλλούζ-Λοτρέκ, ο οποίος δημιούργησε μια εμβληματική αφίσα με θέμα τον Μπρουάν. Ο Μπρουάν θεωρείται ότι δημιούργησε το μουσικό είδος «chanson réaliste» και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της παρισιάνικης αργκό (argot). Τα «Nini Peau d'Chien», «A la Bastille» και «Le Chat Noir» είναι μερικά από τα τραγούδια που του έδωσαν σημαντική αναγνώριση. Το ρεαλιστικό κίνημα chanson, στο οποίο ο Μπρουάν συνέβαλε στην ίδρυσή του, συνεχίστηκε έως τα μέσα του 20ού αιώνα, με την Εντίθ Πιάφ να θεωρείται μία από τις τελευταίες ερμηνεύτριές του. Μετά τον θάνατό του στο Παρίσι (18ο διαμέρισμα) στις 11 Φεβρουαρίου 1925, ο Αριστίδης Μπρουάν τάφηκε στο νεκροταφείο του Σουμπλίνι.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Βενσάν Ντυμπουά

Ο Βενσάν Ντυμπόα, γεννημένος στις 14 Ιουνίου 1964, στην Φοντεναί-ο-Ροζ, είναι Γάλλος χιουμορίστας και ηθοποιός. Μεγάλωσε με πέντε αδέρφια στην Αμπιλιί, Ιντρ-ε-Λουάρ. Πριν ακολουθήσει την καλλιτεχνική του καριέρα, εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, αρχικά ως έπιπλος και αργότερα ως οδηγός ασθενοφόρου. Αυτές οι εμπειρίες διαμόρφωσαν σημαντικά το έργο του· ο χαρακτήρας της Μαρίας Μποντίν, για παράδειγμα, εμπνεύστηκε από μια γιαγιά που συνάντησε ενώ εργαζόταν ως οδηγός ασθενοφόρου—συγκεκριμένα, μια ηλικιωμένη γυναίκα με το όνομα Μαρία που έπεσε από ένα Solex κατά τη διάρκεια μιας αποστολής του. Το κωμικό ταξίδι του Dubois ξεκίνησε το 1988, όταν άρχισε να выступает στη σκηνή στην Τουρς, στο Le Petit Québec. Πρώτη φορά παρουσίασε το 'Les aventures Solexines de Maria Bodin' το 1989 και εμφανίστηκε στο 'Le cul entre deux chaises' το ίδιο έτος. Το 1994, γνώρισε τον Jean-Christian Fraiscinet, οδηγώντας στη δημιουργία του κωμικού ντουέτου Les Bodin’s. Στις παραστάσεις του ντουέτου, ο Vincent υποδύεται τη Μαρία Bodin, μια 87χρονη θεία, και ο Jean-Christian τον γιο της, Christian. Το χιούμορ τους βασίζεται σε αγροτικά στερεότυπα και ήπια σάτιρα των παραδόσεων, ενσαρκώνοντας το αγροτικό γαλλικό χιούμορ. Έχουν διασκεδάσει πάνω από πέντε εκατομμύρια θεατές στη Γαλλία. Πέρα από το κωμικό του έργο, ο Βενσάν Ντυμπόά είναι επίσης οργανίστας συναυλιών. Στο Εθνικό Συντηρητήριο Υψηλής Μουσικής στο Παρίσι, ο Ολιβιέ Λατρί καθοδήγησε τις σπουδές του στην οργανοπαιδεία, με αποτέλεσμα πρώτα βραβεία σε διάφορους μουσικούς τομείς. Ως οργανίστας συναυλιών, έχει παρουσιάσει παραστάσεις σε όλη την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Ασία, συχνά συνεργαζόμενος με σύνολα όπως η Φιλαρμονική του Λος Άντζελες και η Φιλαρμονική του Χονγκ Κονγκ. Από το 2016, υπηρετεί ως οργανίστας στον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας στο Παρίσι. Σημειώνονται παραστάσεις όπως το 'Maria Bodin' (1993), το 'Les Bodin’s en duo' (1995) και το 'L’Inauguration de la salle des fêtes' (2000-2006). Έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως το 'J'ai faim !!!' (2001) και το 'Cause toujours!' (2004). Οι Les Bodin’s έχουν λάβει διθυραμβικές κριτικές, και το έργο τους περιλαμβάνει την ταινία 'Mariage chez les Bodin’s' (2008), το 'Les Bodin’s en Thaïlande' (2021) και μια προγραμματισμένη περιοδεία για τον εορτασμό των 30 ετών το 2025. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας, δίδαξε επίσης στο Πανεπιστήμιο του Μίχικαν μαζί με το Musikhochschule του Φράιμπουργκ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Γουάλι Ντία

Ο Ουάλι Ντιά είναι Γάλλος κωμικός που γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1988 στο Γκρενόμπλ. Οι γονείς του είναι Γάλλοι και Σενεγαλέζοι. Μετακόμισε από το Γκρενόμπλ στο Ναντέ το 2010 για να ακολουθήσει καριέρα στην κωμωδία. Απέκτησε δημόσια αναγνώριση ως συμμετέχων στο 'On n'demande qu'à en rire' από τις 30 Ιουνίου 2011 έως τις 29 Οκτωβρίου 2012, και έγινε μόνιμος συνεργάτης ('pensionnaire') τον Νοέμβριο του 2011. Η κωμική προσέγγιση του Ντιά χαρακτηρίζεται από γεμάτες ενέργεια παραστάσεις, μετατροπές φωνής και χορό. Συμμετείχε στην εκπομπή 'On n'demande qu'à en rire' στο Casino de Paris το 2012. Έλαβε προσωπικό σκορ 95/100. Μετά από αυτή την επιτυχία, εντάχθηκε στο Jamel Comedy Club το 2012 και περιόδευσε στη Γαλλία με την παράστασή του 'Garde la pêche!'. Έχει εμφανιστεί επίσης σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, όπως στην παρουσίαση του 'Canal J Battle Dance' στο Canal J το 2014 και στην ταινία 'À toute épreuve' το 2014. Εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο του Soprano για το "Fresh Prince". Από το 2016, ο Ντιά έχει έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην τηλεοπτική σειρά «Επιθεώρηση Κεντρική» και πρωταγωνίστησε στην ταινία «Πατέρας, γιος, θεραπεία!». Το 2018, κυκλοφόρησε το δεύτερο του σόου, «Μαζί ή Τίποτα», και απέκτησε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην σειρά του Netflix «Όσμωση». Από το 2020 έως το 2024, είχε ένα τακτικό τμήμα στο France Inter. Σήμερα, από τον Οκτώβριο του 2024, έχει ένα εβδομαδιαίο τμήμα στο Mediapart με αποσπάσματα από το «Μία Ώρα για να Σκοτώσεις». Το σόου του «Μία Ώρα για να Σκοτώσεις» απαγορεύτηκε από τη διαφήμιση του Παρισιού τον Οκτώβριο του 2024 λόγω πολιτικού περιεχομένου. Ο Ντιά παρουσιάζει μια πολιτική χρονογραφία βασισμένη σε τρέχοντα γεγονότα, ηχογραφημένη ζωντανά στη σκηνή. Υποβάλλεται υποψήφιος για το βραβείο Μολιέρ το 2025 για το «Μία Ώρα για να Σκοτώσεις». Οι παραστάσεις του συχνά πραγματεύονται σύγχρονα ζητήματα, όπως αυτά που συζητήθηκαν στο Μασσαλία στις 10 Οκτωβρίου 2023 και στην Αβινιόν στις 6 Ιουλίου 2023.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ζεράρ Ρινάλντι

Ο Ζεράρ Ροζέ Λυσιέν Ρινάλντι, γεννημένος στις 17 Φεβρουαρίου 1943, στην 14η συνοικία του Παρισιού, Γαλλία, ήταν ένας πολυπράγμων Γάλλος καλλιτέχνης. Ασκήθηκε ως ηθοποιός, μουσικός, στιχουργός, καλλιτεχνικός διευθυντής και τραγουδιστής. Το πλήρες όνομά του αντανακλούσε την παρισινή του καταγωγή και παρακολούθησε το λύκειο Καρόλου-Μαγνητικού, συμμετέχοντας σε έναν διαγωνισμό λατινικής μετάφρασης κατά τη διάρκεια των σχηματικών του χρόνων. Ο Ρινάλντι έδειξε από νωρίς πάθος για τη μουσική, ανακαλύπτοντας ένα κλαρινέτο το 1958 και αυτοδίδακτος τόσο στο κλαρινέτο όσο και στο σαξόφωνο, παίζοντας αρχικά τένορο πριν αλλάξει σε άλτο. Η καριέρα του Ρινάλντι ξεκίνησε με εμφανίσεις το 1963, αρχικά στην ραδιοφωνική εκπομπή *Inter-clocher* όπου γνωρίστηκε με τον Ζαν Σαρούς, ο οποίος έγινε στενός φίλος, και στη συνέχεια παίζοντας σαξόφωνο για τον Ντικ Ριβερς το 1964. Εντάχθηκε σύντομα στους Les Rebelles το 1963 πριν συνιδρύσει τους Les Charlots το 1966. Η ομάδα, στην οποία περιλαμβάνονταν επίσης ο Ζαν Σαρούς, ο Λουίς Ρέγκο και ο Πατρίκ Μπιρό, απέκτησε σημαντική δημοτικότητα, κυκλοφορώντας δεκατέσσερις ταινίες μεταξύ 1970 και 1992, συμπεριλαμβανομένων των *Les Bidasses en folie*, *Les Fous du stade* και *Le Grand Bazar*. Ο Ρινάλντι συνέγραψε περίπου 300 τραγούδια με τους Les Charlots, συμπεριλαμβανομένου του επιτυχημένου "Sois érotique" του 1970, και ο Ζαν Σαρούς τον περιέγραψε ως τη «ψυχή των Les Charlots», θαυμάζοντας το ταλέντο του στο τραγούδι και το χιούμορ του. Εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες με τους Les Charlots από την *La grande java* έως την *Charlots connection* μέχρι το 1984. Πέρα από τη συνεργασία του με τους Les Charlots, ο Ρινάλντι ακολούθησε σόλο καριέρα ξεκινώντας το 1986, εμφανιζόμενος στη σκηνή του Le Théâtre de la Michodière πολλές φορές μεταξύ 1986 και 2004. Επίσης, απέδειξε αξιοσημείωτη ευελιξία ως ηθοποιός φωνής, παρέχοντας γαλλική αφήγηση για πολυάριθμους κινούμενους χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένης της Hazel στο Watership Down , του Ratigan στο The Great Mouse Detective , του Henri στο An American Tail , του Chef Louis στο The Little Mermaid , του Goofy στο A Goofy Movie και του Steele στο Balto . Μετά τον θάνατο του Michel Modo το 2008, ο Ρινάλντι ανέλαβε ρόλους ηθοποιού φωνής για αρκετούς χαρακτήρες στο The Simpsons , όπως ο Kent Brockman, ο Seymour Skinner, ο Clancy Wiggum, ο Charles Montgomery Burns και ο Krusty the Clown. Συνέχισε να παίζει μέχρι τον θάνατό του από λέμφωμα στις 2 Μαρτίου 2012, σε ηλικία 69 ετών, στο Fontenay-lès-Briis (Essonne). Μια ειδική τιμή πραγματοποιήθηκε για εκείνον στο Le Théâtre de la Michodière δέκα ημέρες αργότερα. Ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, 'Gérard Rinaldi: confessions d'un ancien Charlot,' κυκλοφόρησε το 2013, διασφαλίζοντας ότι η κληρονομιά του συνεχίζεται.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Πιερ-Φρανσουά Μαρτέν-Λαβάλ

Ο Πιέρ-Φρανσουά Μάρτιν-Λαβάλ, που συχνά αναφέρεται ως PEF ή Pef, ήταν Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης ταινιών, σεναριογράφος και θεατρικός σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στο Μασσαλία στις 25 Ιουνίου 1968, γιος του Ντενί Μάρτιν-Λαβάλ, και ξεκίνησε την εκπαίδευσή του ως ηθοποιός από το 1988 έως το 1991 υπό τις Ιζαμπέλ Ναντί και Ντενίζ Μπονάλ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, γνώρισε τη Μαρίνα Φουά, την Ελίζ Λαρνικόλ, τον Μωρίς Μπαρτέλεμί, τον Ζαν-Πολ Ρούβ και τον Πασκάλ Βινσέν, άτομα που αργότερα θα γίνονταν αναπόσπαστα μέλη μιας κωμικής ομάδας. Το δίδυμο της κωμωδίας «Les Robins des Bois» ιδρύθηκε από τον Martin-Laval το 1996 μαζί με τους συμμαθητές του. Αρχικά ονομαζόταν «The Royal Imperial Green Rabbit Company», αλλά σύντομα άλλαξαν όνομα μετά την πρώτη τους επιτυχημένη παράσταση, «Robins des bois». Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Théâtre des Sablons στη Fontainebleau και παρουσιάστηκε πάνω από 250 φορές στο Théâtre de la Gaîté-Montparnasse και στη συνέχεια στο Splendid. Ο Dominique Farrugia ανακάλυψε τους Les Robins des Bois και τους παρήγαγε στο κανάλι Comédie!, όπου εμφανίστηκαν στην εκπομπή «La Grosse Emission» από τον Νοέμβριο του 1997 έως τον Ιούνιο του 1999, και αργότερα στην εκπομπή «Nulle part ailleurs» του Canal+ από τον Σεπτέμβριο του 1999 έως το 2001. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στους Les Robins des Bois, η οποία διήρκεσε από τη δεκαετία του 1990 έως τη δεκαετία του 2000, υποδύθηκε επαναλαμβανόμενους χαρακτήρες όπως ο Pouf le Cascadeur, ο Commissaire Van Loc, ο Monsieur Merdocu, ο Maître Marcadet, η Madame Marcadet και ο Professeur Cigalon. Πέρα από τη συνεργασία του με τους Les Robins des Bois, ο Μαρτίν-Λαβάλ έχει ακολουθήσει μια ποικιλόμορφη καριέρα. Σκηνοθέτησε τις 'Éric et Ramzy' από το 1996 έως το 1998 και την ταινία 'Essaye-moi' το 2006, με πρωταγωνιστές τους Ζυλί Ντεπαρντιέ, Πιέρ Ρισε, Καντ Μεράντ και Μαρίνά Φουά. Σκηνοθέτησε επίσης το 'Serial Teachers' το 2013 και τη συνέχεια του το 2015, καθώς και το 'Gaston Lagaffe' το 2018. Στα credits του ως ηθοποιός περιλαμβάνονται ρόλοι σε ταινίες όπως η Vilaine (2008), η Modern Love (2008), η L'un dans l'autre (2016), η Mon poussin (2016) και η Un jour mon prince ! (2016). Επίσης, έδωσε τη φωνή του στον Έμιλ στην γαλλική έκδοση του 'Ratatouille' το 2007, εμφανίστηκε στο 'Capitaine Marleau' το 2018 και στο 'The Disappearance' το 2015. Σκηνοθέτησε και υποδύθηκε στο θεατρικό έργο 'Robin des Bois d'à peu près Alexandre Dumas' το 1997, και σκηνοθέτησε το μιούζικαλ Spamalot στο Théâtre Comédia το 2010, επαναλαμβάνοντας τον ρόλο του Βασιλιά Αρθούρου από το 2013 έως το 2014 στο Bobino.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Προσομοιωτής

Οι γονείς του ήταν ο Ενρί Μπεριέ, μηχανικός και ηλεκτρολόγος που βοήθησε στα γυρίσματα της ταινίας «Ναπολέων Βοναπάρτης», και η Μαρί-Τερέζ Μπονμαζού. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε ένα μικρό διαμέρισμα στην 5η συνοικία του Παρισιού, πριν η οικογένειά του μετακομίσει στο Ναντέ το 1936. Το ενδιαφέρον του Σίμ για την κωμωδία ξεκίνησε σε νεαρή ηλικία· ίδρυσε την ομάδα κωμωδίας 'Sim-Art' γύρω στην ηλικία των έντεκα, και κέρδισε έναν διαγωνισμό γκροτέσκας εκφράσεις στο Saint-Julien-de-Concelles το 1939. Συνέχισε τις σπουδές του στην τεχνική σχολή De Launey στο Ναντ και αργότερα στο λύκειο Joubert d’Ancenis, εργαζόμενος ως προτζεξιονίστας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Από το 1941 έως το 1946, η οικογένειά του διαχειριζόταν τον κινηματογράφο L'Éden στο Ancenis. Παρουσίαζε ένα κωμικό τσίρκο act με τίτλο 'Etty et Balta' με τον Étienne Perrin και περιόδευε σε καμπαρέ κλαμπ στο Παρίσι από τα τέλη του 1953, συχνά ντυμένος γυναίκα. Εργάστηκε επίσης ως βοηθός ενδυματολόγου στο Crazy Horse Saloon και την Madame Arthur στο Μονμάρτρη. Η καριέρα του Σιμ επεκτάθηκε στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ερμηνεύοντας τον Γκεριάτριξ, είχε ρόλους τόσο στην ταινία *Αστερίξ και Οβελίξ εναντίον Καίσαρα* όσο και στο *Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες*, και επίσης ανέλαβε τον χαρακτήρα της «βαρόνης ντε λα Τρονς-αν-Μπιά» για τηλεοπτικές μεταδόσεις. Από το 1977, ήταν μέλος της ομάδας στο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό πρόγραμμα *Les Grosses Têtes*, συνεισφέροντας παράλογο χιούμορ, παρωδικούς χαρακτήρες και εύστοχες παρεμβάσεις. Κατά τη δεκαετία του 1970, εμφανίστηκε σε τηλεοπτικά κωμικά προγράμματα, και η συνεργασία του με τον Εντουάρ Καγιό συνεχίστηκε στο *Chansons à la carte* της RTBF. Απεβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 2009, σε ηλικία 83 ετών, μετά από θεραπεία για πνευμονία· το RTL μετέδωσε ένα ειδικό αφιερωτικό πρόγραμμα μετά τον θάνατό του.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ρίτσαρντ Μπέλζερ

Ο Ρίτσαρντ Μπέλζερ, γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1944 στο Μπρίτζπορτ του Κονέκτικατ, ήταν Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός, συγγραφέας, σεναριογράφος και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Οι γονείς του ήταν Εβραίοι. Ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός σε νεαρή ηλικία, αρχικά επιδιώκοντας να φέρει γέλιο και αποσπάσματα στην μητέρα του. Αποφοίτησε από το Fairfield Warde High School και παρακολούθησε για σύντομο χρονικό διάστημα το Dean College πριν αποβληθεί, ο Μπέλζερ ακολούθησε την κωμική σκηνή σε μέρη όπως τα Pips, The Improv και Catch a Rising Star. Συνέβαλε επίσης στην ομάδα κωμικού Channel One, η οποία υπήρξε έμπνευση για το 'The Groove Tube'. Ως κωμικός προθέρμανσης για το *Saturday Night Live* εργάστηκε μεταξύ 1975 και 1980, ενώ από το 1973 έως το 1975 είχε τον ρόλο ενός βασικού μέλους στο *National Lampoon Radio Hour*. Άνοιξε τις εμφανίσεις του Warren Zevon κατά τη διάρκεια της περιοδείας του το 1979 και συν-παρουσίασε την εκπομπή Brink & Belzer στον ραδιοφωνικό σταθμό WNBC στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Στα credits του ως ηθοποιός περιλαμβάνονται εμφανίσεις σε ταινίες όπως το *Fame*, το *Night Shift* και το *Scarface*. Συχνά εμφανιζόταν στην εκπομπή *The Howard Stern Show* και παρουσίαζε την εκπομπή *The Richard Belzer Show* στο Cinemax. Ο Μπέλζερ είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως αστυνομικός Τζον Μαντς σε πολλές σειρές για 23 χρόνια. Έπαιξε τον αστυνομικό Τζον Μαντς στις σειρές *Homicide: Life on the Street* (1993-1999) και *Law & Order: Special Victims Unit* (1999-2013), και εμφανίστηκε ως ο χαρακτήρας σε επτά άλλες σειρές, συνολικά έντεκα εκπομπές. Έγραψε αρκετά βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των *UFOs, JFK, and Elvis: Conspiracies You Don't Have to Be Crazy to Believe* (2000) και *How to Be a Stand-Up Comic* (1988). Ο Ρίτσαρντ Μπέλζερ αγόρασε ένα σπίτι στο Μπουζούλ, στη Γαλλία, το 2013, όπου απεβίωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2023. Θυμάται ως ένας από τους λίγους ηθοποιούς που υποδύθηκαν τον ίδιο χαρακτήρα σε τόσες διαφορετικές σειρές.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Σιλβί Τζολί

Γεννημένη στις 18 Οκτωβρίου 1934 στο 17ο διαμέρισμα του Παρισιού, η Sylvie Joly εγκατέλειψε τον κόσμο στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 στο 7ο διαμέρισμα της ίδιας πόλης· Αναγνωρίστηκε ως Γαλλίδα ηθοποιός και κωμική.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Τίτοφ

Ο Τιτόφ, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Κριστόφ Ζούνκα, είναι Γάλλος κωμικός και ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1972 στο Μασσαλία και κατάγεται από μια οικογένεια με δημιουργικές ρίζες· ο πατέρας του, Ζεράρ Ζούνκα, είναι ζωγράφος και εργολάβος, ενώ η μητέρα του, Αλίν Ζούνκα, εργάστηκε ως κομμώτρια πριν γίνει νοικοκυρά. Στα νιάτα του, ακολούθησε καριέρα στον αθλητισμό, φιλοδοξώντας να γίνει τερματοφύλακας και έπαιξε για λίγο μαζί με τον Ζινεντίν Ζιντάν σε μια ομάδα νέων. Το ταξίδι του προς την κωμωδία ξεκίνησε το 1989 όταν άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο Delta-Théâtre. Η καριέρα του Τιτόφ άρχισε να αποκτά δυναμική στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ξεκινώντας με σκετσάκια που παρουσιάστηκαν στο εστιατόριο του αδελφού του στο Σαιν-Τροπέπε περίπου το 1990. Συνίδρυσε μια ομάδα κωμωδίας με την ονομασία Les Locos μαζί με τους Anthony Sajan-Parker, Jean-Jerôme Esposito, Clara Michel και Réda Ben Hassen. Το 1995, έκανε την πρώτη του μονολογική παράσταση στο Chocolat-Théâtre, κερδίζοντας την αναγνώριση του Romain Bouteille. Λίγο αργότερα, ο Jean-Luc Delarue έδειξε ενδιαφέρον για τη δουλειά του και τον παρήγαγε στο Παρίσι. Από το 1998 έως το 2000, ο Τιτόφ έγινε γνωστός σε ένα ευρύτερο κοινό ως χιουμορίστας "sniper" στην εκπομπή Tout le monde en parle , εναλλάσσοντας με τον Laurent Baffie. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 2000, ο Τιτόφ συνέχισε να χτίζει την καριέρα του με πολυάριθμες εμφανίσεις και παραστάσεις. Παρουσίασε το 'Métrosexuel' το 2007 και το 'Déjà de retour' το 2012, και γιόρτασε τα '15 ans de scène' το 2014. Ερμήνευσε σε αξιόλογους χώρους, όπως το Olympia το 2000, το Casino de Paris το 2003 και το Palais des Glaces το 2004. Στη filmογραφία του περιλαμβάνονται ρόλοι σε ταινίες όπως η Comme Un Aimant (2000), η Les Jolies Choses (2001) με την Μαριόν Κοτιγιάρ, η Gomez et Tavarès (2003) με τον Stomy Bugsy και η L'Incruste, fallait pas le laisser entrer ! (2004). Επίσης, εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Vive les vacances! το 2009 και ήταν μόνιμος συνεργάτης στην ραδιοφωνική εκπομπή On va s'gêner από το 2007 έως το 2014. Ο Τιτόφ είναι επίσης γνωστός για τη δημιουργία του χαρακτήρα του καθηγητή Jacky Love, ειδικού στα θέματα αγάπης και σεξ, ο οποίος έχει εμφανιστεί σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Τεξ

Ο Jean-Christophe Le Texier, γνωστός ως Tex, βλέπει την ημέρα στις 16 Απριλίου 1960, Croisic, Loire-Atlantique· Εργάζεται ως χιουμορίστας, animator και ηθοποιός στη Γαλλία.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Τιερί Λερμίτ

Γεννήθηκε στις 2 4 Νοεμβρίου 1952 στο Boulogne-Billancourt, στο τμήμα του Σηκουάνα, ο Τιερί Λερμίτ εργάζεται στη Γαλλία ως ηθοποιός, σεναριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και παραγωγός κινηματογράφου.

Προβολή προφίλ