Globalny Katalog Talentów

Komicy: Wielka Brytania

Katalog komików: Wielka Brytania. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

325 Komicy

Ariane Sherine

Ariane Sherine, urodzona jako Ariane Sherine Juniper w Londynie 3 lipca 1980 roku, jest brytyjską komikiem, pisarką, autorką, dziennikarką i piosenkarką-kompozytorką. Profesjonalnie znana jest jako Ariane Sherine. Jej różnorodne twórcze osiągnięcia obejmują pisanie dla telewizji i publikacji, występy stand-up comedy oraz wydawanie muzyki pod pseudonimem Ariane X. Opisuje się jako pisarkę i komik z północnego Londynu. Kariera Sherine rozpoczęła się wcześnie, dzięki niezwykłemu połączeniu z Duran Duran. W wieku 16 lat została wyrzucona ze szkoły. Podczas późnych lat nastoletnich spędziła czas w ich studio i wniosła wokale oraz grę na pianinie do dwóch utworów na ich album z 1993 roku, *Pop Trash*. Zaczęła pracę jako dziennikarka w wieku 21 lat, recenzując albumy dla NME, a później pisała dla publikacji takich jak The Observer, The Spectator, The Sunday Times, The Independent, NME i New Humanist. Studiowała również produkcję muzyczną na Uniwersytecie Westminster od 19 roku życia i pracowała jako wokalistka i pianistka w barach i hotelach. W latach 2002–2008 jej poczucie humoru wykorzystało kilka brytyjskich programów, w tym 'My Family' i 'Two Pints of Lager and a Packet of Crisps'. Kreatywne przedsięwzięcia Sherine zaowocowały kilkoma znaczącymi projektami. W 2009 roku zainicjowała kampanię "The Atheist Bus Campaign", która rozszerzyła się na 13 krajów. W 2003 roku dotarła do finału konkursu Laughing Horse New Act of the Year. Ponadto, w 2002 roku zajęła drugie miejsce w konkursie BBC Talent New Sitcom Writers' Award. Od tamtej pory napisała ponad 75 artykułów do sekcji Comment & Debate w The Guardian, a Charlie Brooker udzielił jej poparcia około 2008 roku. Jej pierwszy powieściowy debiut, "Shitcom", został wydany niezależnie w lipcu 2021 roku i czerpie inspirację z jej pracy jako scenarzystki komediowych programów telewizyjnych. W 2018 roku wydała książkę "Talk Yourself Better" i napisała biografię muzyczną "The Real Sinéad O’Connor". Jej kariera muzyczna obejmuje grupę comedy pop The Lovely Electric, która wydała album w 2014 roku. W czerwcu 2021 roku uruchomiła podcast "Love Sex Intelligence". Jej debiutancki solowy album pop, "Better", poruszał głębokie, osobiste tematy, takie jak rozpad rodziny i przemoc; ukazał się w lutym 2024 roku, gdy otrzymywała zasiłek uniwersalny. Zbiór zawiera korespondencję do jej córki Lily, lat 12, na temat depresji, lęku, chorób psychicznych, myśli samobójczych, aborcji i przemocy domowej.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Ben Elton

Benjamin Charles Elton, brytyjski komik i autor, wnosił scenariusze i produkcje w telewizji, radiu, filmie, powieściach, teatrze i muzyce, a także występował jako stand-up i pojawiał się na ekranie. Pojawił się jako wybitna postać w alternatywnej scenie komediowej z lat 80. XX wieku, zatrudniając lewicową satyrę polityczną we wczesnych stawach.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Brian Blessed

Brian Blessed, brytyjski aktor charakterystyczny, mówca i odkrywca, urodził się 9 października 1936 roku w Mexborough, West Riding of Yorkshire. Jego wychowanie odbyło się pod opieką socjalistycznego górnika węgla, Williama Blesseda, oraz matki, Hildy Wall, która doznała załamania nerwowego i otrzymała elektrowstrząsy, gdy miał czternaście lat. Jest rozpoznawany ze względu na swój charakterystyczny głos i monumentalną prezencję, cechy, które zdefiniowały jego karierę trwającą ponad sześć dekad. We wczesnych latach życia uczęszczał do Bolton on Dearne Secondary Modern School i wyróżnił się jako mistrz szkoły w boksie. Po ukończeniu szkoły, Blessed służył w Regiment RAF na odbycie obowiązkowej służby wojskowej. Następnie poświęcił się aktorstwu, uzyskując stypendium do Bristol Old Vic Theatre School w 1956 roku. Jego kariera aktorska rozpoczęła się rolą sierżanta policji „Fancy” Smitha w serialu policyjnym Z-Cars w latach 1962–1965. Pojawiały się kolejne możliwości, w tym oferta roli Doktora w Doctor Who w 1966 roku, którą odmówił. Blessed występował również w produkcjach takich jak Cats (1981), grając Bustophera Jonesa i Old Deuteronomy. Blessed wykazał się talentem komediowym dzięki postaciom takim jak król Ryszard IV w pierwszym sezonie serialu Blackadder (1983), oraz występując w czterech filmach Shakespeare'a w reżyserii Kennetha Branagha: Henryk V (1989, który uzyskał wynik 97% na Rotten Tomatoes), Poskromienie złośnicy (1993), Hamlet (1996) i Jak lubicie (2006). Oprócz kariery aktorskiej jest również utalentowanym alpinistą, który z powodzeniem zdobył Mount Everest trzykrotnie i pokonał szczyt Mount Kilimandżaro. Za swoje wkład w dziedzinę sztuki i działalność charytatywną otrzymał w 2016 roku mianowanie Oficerem Orderu Imperium Brytyjskiego (OBE). Kontynuuje pracę jako artysta występujący po kolacji, dzieląc się zabawnymi anegdotami ze swojej kariery aktorskiej i doświadczeń alpinistycznych, często spotykając się z entuzjastycznymi oklaskami.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

David Frost

David Frost, urodzony jako David Paradine Frost 7 kwietnia 1939 roku w Tenterden, Kent, był angielskim prowadzącym programy telewizyjne, dziennikarzem, komikiem, pisarzem i osobowością medialną. Uczęszczał na Gonville and Caius College w Cambridge, gdzie ukończył studia z zakresu literatury angielskiej z oceną trzecią w 1958 roku. Tam również pełnił funkcję redaktora naczelnego magazynu i , oraz sekretarza Towarzystwa Dramatycznego Footlights. Początkowo studiował teologię, krótko szkolił się jako miejscowy kaznodzieja metodystów, pod wpływem swojego ojca, który był pastorem metodystów pochodzenia hugenota. W czasie nauki szkolnej uczestniczył w grach w piłkę nożną i krykieta, a nawet otrzymał ofertę kontraktu z Nottingham Forest F.C. Kariera Frosta zyskała na znaczeniu w 1962 roku, kiedy prowadził satyryczny program "That Was the Week That Was" (TW3) w BBC. Kontynuował prowadzenie programów telewizyjnych takich jak "The Frost Report" (1966) i "The Frost Programme" (1966-1968). W latach 60. występował również z komedią stand-up w miejscach takich jak Quaglinos i The Blue Angel w Londynie. Przez całą swoją karierę przeprowadził liczne wywiady z wybitnymi postaciami, w tym ze wszystkimi ośmioma premierami Wielkiej Brytanii od 1964 do 2013 roku oraz ze wszystkimi siedmioma prezydentami USA od 1969 do 2008 roku. Szczególnie godny uwagi był wywiad z Richardem Nixonem w 1977 roku; doprowadził on do powstania sztuki teatralnej i adaptacji filmowej zatytułowanej "Frost/Nixon". W 1983 roku Frost uczestniczył w powstaniu stacji telewizyjnej TV-am; następnie prowadził program Breakfast with Frost na BBC w latach 1993–2005 oraz przez dwadzieścia lat był gospodarzem programu Through the Keyhole. W latach 2006–2012 prowadził program Frost Over the World na Al Jazeera English oraz The Frost Interview w 2012 roku. W 2005 roku otrzymał nagrodę BAFTA Fellowship, a w 2009 roku nagrodę za całokształt twórczości na gali Emmy Awards. Frazy „Hello, good evening and welcome” i „Seriously, though, he's doing a grand job!” były znakiem rozpoznawczym jego kariery; David Frost zmarł 31 sierpnia 2013 roku w wieku 74 lat podczas podróży statkiem MS Queen Elizabeth. W marcu 2014 roku odsłonięto pomnik ku jego pamięci w Poets' Corner w Opactwie Westminsterskim; po jego śmierci brytyjski premier David Cameron wygłosił hołd wyrażając swój szacunek.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Gracie Fields

Gracie Fields, urodzona jako Grace Stansfield 9 stycznia 1898 roku w Rochdale, Lancashire, Anglia, była brytyjską komediantką, piosenkarką i aktorką. Jej rodzicami byli Frederick Stansfield, który pracował jako inżynier, oraz Sarah Jane 'Jenny' Bamford Stansfield, gospodyni domowa i pracownica pralni. Mieszkając nad sklepem z fish and chips należącym do jej babci, Sarah Bamford, spędziła dzieciństwo i uczęszczała do szkół publicznych w Rochdale aż do 13 roku życia. Zachęcana przez matkę, Jenny Stansfield, która oglądała przedstawienia teatralne z nią podczas prania uborów dla firm, Fields rozpoczęła karierę wcześnie, debiutując na scenie w 1905 roku z grupami repertuarowymi dla dzieci. Początek kariery zawodowej Fields miał miejsce w programie różnorodnościowym w Rochdale Hippodrome w 1910 roku. Pracowała jako pracownica na pół etatu w lokalnej fabryce bawełny przed rozpoczęciem kariery artystycznej i poślubiła Archiego Pitta, komika i impresario, w 1923 roku. Razem koncertowali po całej Brytanii od 1915 do 1931 roku, występując w rewii "Mr Tower of London" (1918-1924). Ten spektakl przeniósł ją na West End w 1924 roku, co oznaczało jej pierwszy występ tam. Akt Fields i Pitta łączył autoironiczne żarty, komiczne piosenki, monologi oraz piosenki w stylu "lat depresji" w stylu północnej klasy robotniczej. Nagrała swoją pierwszą płytę, "My Blue Heaven", w 1928 roku, która sprzedała się w 500 000 egzemplarzy. W latach 30. Fields zyskała uznanie jako jedna z dziesięciu czołowych gwiazd filmowych w Wielkiej Brytanii, co zapewniło jej status najwyżej opłacanego na świecie artysty rozrywki; czasami pobierając zapłatę w wysokości 200 000 funtów za cztery filmy. Jej kariera filmowa obejmowała rolę Sally w filmie "Sally z naszej ulicy" (1931), z jej słynną piosenką "Sally", oraz kolejne filmy takie jak "Ten tydzień Grace" (1933), "Spójrz w górę i śmiej się" (1935), "Królowa serc" (1936), "Będziemy bogaci" (1938), "Uśmiechaj się dalej" (1938) i "Sally z stoczni" (1939). Podczas II wojny światowej (1939-1945) występowała dla wojsk alianckich. Po kolejnych rolach w "Świętym małżeństwie" (1943) i "Molly i ja" (1945), później zagrała Miss Marple w amerykańskim filmie telewizyjnym "Zgłoś zabójstwo" (1956). Gracie Fields otrzymała tytuł CBE w 1938 roku, a DBE w 1979 roku. Nagrała ponad 500 płyt i wystąpiła dziesięciokrotnie na Royal Command Performances. Jej ostatni publiczny występ odbył się w 1978 roku, a zmarła 27 września 1979 roku na Kapri we Włoszech w wieku 81 lat.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

James Nesbitt

Pochodzi z Ballymena, gdzie jego ojciec, James 'Jim' Nesbitt, pracował jako dyrektor szkoły, a matka, May Nesbitt, jako urzędniczka państwowa. Wychowywany z trzema starszymi siostrami – Margaret, Kathryn i Andreą – wczesne lata Nesbitta obejmowały krótki epizod gry na flecie w orkiestrze flecistów Ballymena Young Conquerors w wieku 13 lat, kiedy to zadebiutował również jako aktor, wcielając się w rolę Artfull Dodgera w "Oliverze!". W wieku 15 lat pracował jako prowadzący losowania bingo dla Barry's Amusements w Portrush, a przed podjęciem decyzji o karierze aktorskiej, krótko studiował francuski na Ulster Polytechnic. Początkowo pragnąc zostać nauczycielem, Nesbitt uczęszczał do szkoły teatralnej w Londynie po ukończeniu stażu w lokalnym teatrze. Kariera aktorska Nesbitta rozpoczęła się w latach 80. XX wieku; jego występy na scenie zaczęły się w 1987 roku i obejmowały produkcje takie jak 'Up on the Roof' (zarówno w 1987, jak i w 1989) oraz 'Paddywack' (w 1994). Debiut filmowy miał w 1991 roku w filmie 'Hear My Song'. Uznanie nadeszło w połowie lat 90. dzięki rolom w serialu 'Cold Feet' (1997–2003, 2016–2020) i filmie 'Waking Ned' (1998). Często postrzegany jest początkowo jako aktor komediowy z telewizji, głównie ze względu na swoją pracę w 'Cold Feet', gdzie grał Adama Williamsa. W rezultacie tej roli otrzymał British Comedy Award, Television and Radio Industries Club Award oraz National Television Award. Jego rola w 'Waking Ned' zapewniła mu nominację do Screen Actors Guild Award. Zagrał również rolę 'Piga' Finna w tym filmie. Poza komedią, Nesbitt wykazał się wszechstronnością w różnych gatunkach. W 2001 roku zagrał rolę Jimmy’ego Handsa w filmie 'Lucky Break', a w 2002 roku wcielił się w postać Ivana Coopera w filmie telewizyjnym 'Bloody Sunday', za co otrzymał nagrodę British Independent Film Award. Grał Tommy'ego Murphy'ego w serialu 'Murphy's Law' (2001–2007), rolę stworzoną specjalnie dla niego, otrzymując za nią nagrodę Irish Film and Television Award. Dalszym dowodem na jego umiejętności jest podwójna rola Toma Jackmana i Pana Hyde’a w 'Jekyll' (2007), za którą otrzymał nominację do Złotego Globu. W jego filmografii znajdują się również role w filmach 'Five Minutes of Heaven' (2009), 'Millions' (2004), 'Match Point' Woody’ego Allena (2005) oraz serii filmów 'Hobbit' (2012–2014). Obecnie występuje w serialu medycznym 'Monroe' (2011-), a od 1994 roku jest żonaty z Sonią i ma dwie córki.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Jessica Stevenson

Jessica Hynes, urodzona w Lewisham, Londyn, Anglia w 1972 roku i później dorastająca w Brighton, jest angielską aktorką, reżyserką i pisarką. Uczęszczała do szkół podstawowych i gimnazjum St Luke's oraz Dorothy Stringer School, a w wieku piętnastu lat dołączyła do National Youth Theatre. Debiutowała na scenie w 1990 roku w 'Blitz' Lionela Barta. Wczesne role obejmowały występy w filmie Petera Greenawaya 'Dziecko z Macon' (1991) i 'Swing Kids' Disneya (1993), a także rolę w dramacie telewizyjnym 'Staying Alive' (1996) oraz programach komediowych, takich jak 'Asylum'. Występowała również z Katy Carmichael jako duet komediowy 'The Liz Hurleys', co świadczyło o jej wczesnym zainteresowaniu występami komediowymi. Hynes jest być może najbardziej znana ze swojej pracy nad serialem 'Spaced' (1999–2001), gdzie współtworzyła go i grała główną rolę, za którą została doceniona przez wielu. Zyskała również znaczną rozpoznawalność wcielając się w postać Cheryl w serialu 'The Royle Family' w latach 1998–2010. Jej wszechstronność jest widoczna w jej występach w różnych seriach filmowych, w tym w filmach z serii 'Dziennik Bridget Jones' (2004–2016), filmach z serii 'Narodziny gwiazdy' (2012–2018) oraz filmach z serii 'Paddington' (2017–2024). Inne godne uwagi role filmowe to 'Shaun of the Dead' w reżyserii Edgara Wrighta i rola głosowa w 'Harry Potter i Zakon Feniksa'. Pojawiła się również w filmach, które spotkały się z różnymi reakcjami krytyków, takich jak 'Swallows and Amazons' (2016), który otrzymał 94% pozytywnych opinii na Rotten Tomatoes, oraz 'Pudsey the Dog: The Movie' (2014), który otrzymał 0% pozytywnych opinii. Przez całą swoją karierę Jessica Hynes otrzymała liczne nagrody. Zdobyła dwie statuetki BAFTA z pięciu nominacji, w tym jedną w 2019 roku za najlepszą rolę żeńską w programie komediowym. Posiada również dwie nagrody Royal Television Society z trzech nominacji oraz dwie British Comedy Awards z trzech nominacji. Była dwukrotnie nominowana do Międzynarodowej Nagrody Emmy, otrzymała nominację do Tony Award w 2009 roku za swój debiut na Broadwayu w 'The Norman Conquests' i nominację do Laurence Olivier Award w 2002 roku. Niedawno wzięła udział w serii S4C Iaith ar Daith w 2023 roku, aby nauczyć się walijskiego. Nadal pracuje jako aktorka i reżyserka, z niedawnymi rolami w 'Paddington in Peru' oraz reżyserką filmu 'The Fight'. Jej role w serialach takich jak 'Twenty Twelve' (2011–2012) i 'W1A' (2014–2017), a także serialu 'There She Goes' (2018–2023) dodatkowo umacniają jej pozycję w brytyjskiej telewizji.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Joanna Lumley

Joanna Lumley, urodzona jako Joanna Lamond Lumley 1 maja 1946 roku, rozpoczęła swoje życie w Srinagar, Dżammu i Kaszmir, Brytyjskie Indie. Jej ojciec, pułkownik James Rutherford Lumley, służył w Brytyjskim Armii Indyjskiej podczas II wojny światowej, a jej matkę nazywano Thyra Beatrice Rose (z domu Weir). W 1954 roku podróżowała do Anglii statkiem HMT Empire Windrush. Uczęszczała do szkoły Mickledene w Rolvenden, Kent, od ósmego roku życia, a później do szkoły z internatem Holmhurst St Mary's Convent School w latach 11–17. Krótki okres pracy jako modelka fotograficzna dla Briana Duffy nastąpił później, co świadczyło o jej wczesnym zaangażowaniu w sztuki wizualne. Kariera aktorska Lumley rozpoczęła się w 1969 roku rolą w filmie "W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości", gdzie wystąpiła jako dziewczyna z Bondem. Pojawiła się również w serialach "The Avengers" i "The New Avengers". Praca w "Sapphire & Steel" pomogła ugruntować jej reputację, a także wystąpiła w filmie "Shirley Valentine" z 1989 roku. Krytycy zauważyli ryzyko wpadnięcia w stereotyp po uwolnieniu się od wizerunku surowości, jednak Lumley kontynuowała eksplorowanie różnorodnych ról. Rola, która utrwaliła jej status komediowej potęgi, bez wątpienia to Patsy Stone w brytyjskim sitcomie "Absolutely Fabulous", który nadawany był od 1992 do 2012 roku. Krytycy opisywali Patsy jako „bezkompromisowo groteskową i nieskończenie zabawną”, a kreacja Lumley’a stała się synonimem tej postaci, często opisywanej jako „pijana, odrażająca i bezlitosna”. Za tę rolę otrzymała dwie nagrody BAFTA TV Awards oraz British Comedy Award. Jej praca trwała dalej z filmem "Absolutely Fabulous: The Movie" w 2016 roku. Poza telewizją występowała w spektaklach teatralnych takich jak "Anioł Stróż" i "Życie prywatne", oraz w filmach takich jak "Dżordż Czarowniczy", "Kocie miauczenie", "Eurotrip", "Ella, Ella, Czego chcesz?" i "Wilkołak z Wall Street". W 2013 roku uhonorowano ją specjalną nagrodą na National Television Awards, a w 2017 roku otrzymała nagrodę BAFTA Fellowship. Lumley jest również orędowniczką Survival International i Gurkha Justice Campaign, a w 2022 roku mianowano ją damą (DBE) za zasługi dla teatru, rozrywki i działalności charytatywnej.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

John Lacy

John Lacy był angielskim komikiem i dramaturgiem, który zyskał popularność w okresie Restauracji. Urodził się około 1615 roku i prawdopodobnie pochodził z Doncaster lub okolic. Jego ojciec, również John Lacy, był muzykiem, który zmarł w 1621 roku. Lacy miał siostrę, Elizabeth, która wyszła za mąż za Rogera Parkera około 1616 roku. Na początku swojego życia, w 1631 roku, rozpoczął staż u Johna Ogilby, który pracował jako nauczyciel tańca i choreograf. To szkolenie prawdopodobnie przyczyniło się do jego późniejszej prezencji scenicznej. Kariera Lacy’ego przeszła przez kilka etapów, zanim ostatecznie osiadła na scenie. Do 1639 roku dołączył do grupy Beeston's Boys, co oznaczało początek jego kariery aktorskiej. Podczas angielskiej wojny domowej służył w wojskach royalistycznych, zajmując stopnie porucznika i kwatermistrza. Po Restauracji w 1662 roku Lacy został aktorem w King’s Company, co było znaczącym osiągnięciem w tamtym czasie. Samuel Pepys udokumentował komediowe występy Lacy’ego w swoim Dzienniku, co świadczyło o popularności i umiejętnościach aktora. Zdobył znaczące role, takie jak tytułowa rola w 'The French Dancing-Mistress' oraz Johnny Thump w 'Love in a Maze', obie w 1662 roku, a szczególnie chwalono go za interpretację Teague’a w 'The Committee' (1663). Jego repertuar obejmował również występy w utworach Bena Jonsona, takich jak 'The Alchemist', 'Epicene' i 'Volpone', a także role takie jak Galliard w 'The Variety' i Scruple w 'The Cheats'. Poza aktorstwem, Lacy był również dramaturgiem. Napisał cztery sztuki: ‘Sauny Szkot’ (1667), będącą adaptacją 'Podwładnej' Szekspira; 'Niema Lady' (1672); 'Stara Drużyna' (1672) oraz 'Sir Hercules Buffoon' (1684). W 1667 roku Lacy trafił na krótki pobyt w więzieniu za improwizowane krytyczne uwagi dotyczące korupcji dworskiej podczas występu, który obejrzał król Karol II. Prowadził skomplikowane życie osobiste, mając siedmiu dzieci z Mary Dickons między 1639 a 1649 rokiem, jedno dziecko z Katherine Barnes oraz co najmniej sześciu dzieci z Margaret Pinnyfather po ślubie z nią w 1659 roku. John Lacy zmarł 17 września 1681 roku, pozostawiając po sobie spuściznę wszechstronnego wykonawcy i dramatopisarza epoki Restauracji.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Mackenzie Crook

Brytyjski aktor, reżyser, komik i pisarz, Mackenzie Crook – Paul James Crook z pochodzenia – przyszedł na świat w 1971 roku. Dzieciństwo spędził w Dartford, w hrabstwie Kent, po tym jak urodził się początkowo w Maidstone, w hrabstwie Kent. Z powodu niedoboru hormonu wzrostu, Mackenzie Crook przeszedł trzyletnią terapię hormonalną w dzieciństwie. Jego edukacja obejmowała naukę w Sutton-at-Hone Primary School i Wilmington Grammar School for Boys, choć ostatecznie nie zdał egzaminów A-level. Szukając możliwości wykraczających poza ograniczone zasoby szkoły, dołączył do lokalnego teatru młodzieżowego. Początkowo pracował w Pizza Hut i Halfords, co świadczy o zróżnicowanym zakresie doświadczeń przed znalezieniem swojego miejsca w komedii. Crook rozpoczął występować jako postacie Mr. Bagshaw i Charlie Cheese na londyńskiej scenie komediowej, a te persony pojawiły się w serialu Channel 4 "Barking" (1998) oraz krótko w "The Eleven O'Clock Show" (1998). Prowadził również krótkotrwały program ITV1 "Comedy Café" jako Charlie Cheese w 1999 roku. Jego praca rozszerzyła się o rolę Garetha Keena w "The Office" (2001–2003), za którą otrzymał nominację do British Comedy Award. Był częścią obsady "TV to Go" (2001) i później zagrał Ragettiego w serii filmów "Piraci z Karaibów" (2003–2007). Jego dorobek aktorski obejmuje również role w "Grze o Tron" oraz rolę Orella. Jeszcze bardziej zademonstrował swoją wszechstronność, wcielając się w role w "Skazaniu kupca weneckiego" (2004) jako Launcelot Gobbo, "Three and Out" (2008) i "Christopher Robin". Dostarczył głos i ruchy dla postaci w "Przygody Tintina: Jednorożec" (2011). Talent reżyserski i pisarski Crooka jest szczególnie widoczny w serialu Detectorists , który stworzył, napisał i wyreżyserował. Serial ten zdobył znaczące uznanie, w tym nagrodę BAFTA dla Najlepszej Komedii Scenariuszy i Scenarzysty w 2015 roku, a także nagrodę Gildii Scenarzystów za Najlepszą Komedię Sytuacyjną w 2019 roku oraz nagrodę Rose D’Or za Najlepszą Komedię Sytuacyjną w 2018 roku. W 2011 roku otrzymał również nominację do Tony Award za swoją rolę w Jerusalem , a w 2010 roku do nagrody Olivier Award za tę samą produkcję. Jego poczucie humoru opisywane jest jako "delikatna komedia". Obecnie reżyseruje swój pierwszy film fabularny w Leeds, Yorkshire. Niedawno stworzył i występuje w serialu Small Prophets na Apple TV, który łączy żałobę i stratę z przedmieściami pełnymi dziwności, prezentując małe, prawdomównie duchy zwane homunkulami. Wiele rekwizytów do Small Prophets zostało wykonanych ręcznie w warsztatowej szopie na jego terenie. Serial początkowo był emitowany na BBC Two w lutym, a następnie kontynuowany w drugim sezonie na BBC One.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Madeline Smith

Madeline Smith, brytyjska aktorka, zaczynała jako modelka pod koniec lat 60., a później ruszyła dalej w latach 70. i 80.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Matilda Ziegler

Matilda Ziegler, urodzona jako Matilda Florence Elizabeth Ziegler 23 lipca 1964 roku, jest angielską działaczką teatralną z Ashford. Znana jest ze swojej różnorodnej kariery aktorskiej obejmującej teatr, film i telewizję. Ziegler rozpoczęła swoją przygodę z aktorstwem, zyskując uznanie za rolę Donny Ludlow w popularnym serialu telewizyjnym "EastEnders" w latach 1987-1989. Ta rola wiązała się z poruszaniem trudnych wątków fabularnych, takich jak prostytucja, próba gwałtu, uzależnienie od heroiny i ostatecznie śmierć Donny z przedawkowania, co stanowiło znaczący okres w jej wczesnej karierze. Opuściła "EastEnders" w kwietniu 1989 roku. Przez lata 90. i później Ziegler kontynuowała budowanie imponującego dorobku. Grała rolę Irmy Gobb u boku Pana Beana, powracając do tej roli zarówno w produkcjach aktorskich (wczesne lata 90.) jak i animowanych (2002-2004 & 2015-2019). Jej praca teatralna obejmuje rolę Pearl Pratt w "Wzloty i upadki Lark Rise" (2008-2010), oraz rolę Dr Ruth Anderson w "Rigor Mortis" na BBC Radio 4 (2004–2006). Talent Ziegler został doceniony nominacjami do nagrody TMA i nagrody Laurence Oliviera w 1994 roku za jej występ w "Dama z morza". Wystąpiła również w Australii w nagradzanym spektaklu "Inspektor Calls", wcielając się w postać Sheili Birling. W 2001 roku zagrała rolę w 'Dwadzieście czwartej nocy' dla Royal Shakespeare Company. Brała również udział w koprodukcjach, takich jak 'Downstate', współpraca między Steppenwolf Theatre Company a National Theatre, która miała premierę w Chicago, a następnie przeniesiona do Londynu wiosną 2019 roku. Krytycy chwalili 'Downstate' jako "płonącą" i "ważną", podczas gdy The New York Times opisał ją jako „wspaniałą, niepokojącą moralną jazdę na rollerze”. Pam MacKinnon wyreżyserowała tę produkcję. W 2026 roku Ziegler wyreżyserowała sztukę 'Dzień Sądu', powracając do roli, którą pierwotnie zagrała w brytyjskiej premierze tego samego spektaklu w 1989 roku. Jej córka, Faye Ziegler, która ukończyła Oxford School of Drama około 2026 roku, również uczestniczyła w produkcji z 2026 roku.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 1

Argentyna 24

Austria 28

Australia 22

Azerbejdżan 1

Belgia 13

Bułgaria 31

Benin 2

Boliwia 1

Brazylia 12

Kanada 48

Szwajcaria 17

Chile 8

Kamerun 1

Chiny 7

Kolumbia 2

Czechy 7

Niemcy 188

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Estonia 5

Egipt 4

Hiszpania 74

Finlandia 15

Francja 214

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Węgry 7

Indonezja 8

Irlandia 28

Izrael 9

Indie 11

Irak 3

Iran 6

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 35

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 1

Liban 5

Litwa 1

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 12

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 3

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Słowenia 4

Słowacja 2

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 7

Uganda 7

Stany Zjednoczone 213

Urugwaj 1

Uzbekistan 1

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 2

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Komicy: Wielka Brytania

Katalog komików: Wielka Brytania. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

Ariane Sherine

Ben Elton

Brian Blessed

David Frost

Gracie Fields

James Nesbitt

Jessica Stevenson

Joanna Lumley

John Lacy

Mackenzie Crook

Madeline Smith

Matilda Ziegler

Przeglądaj komików według kraju

Brytyjscy Komicy i Scena Komediowa w Wielkiej Brytanii

Brytyjscy komicy występowi

Znani Brytyjscy Komicy

Brytyjski Humor w Telewizji i Filmie

Odkryj brytyjskich komików na GiggleTime

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?