Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Verenigd Koninkrijk

Overzicht van komieken uit Verenigd Koninkrijk: profielen, biografieën, foto's en sociale links.

325 Comedians

Ariane Sherine

Ariane Sherine, geboren als Ariane Sherine Juniper in Londen op 3 juli 1980, is een Britse komiek, schrijfster, auteur, journaliste en singer-songwriter. Ze staat professioneel bekend als Ariane Sherine. Haar diverse creatieve output omvat het schrijven voor televisie en publicaties, het optreden van stand-up comedy en het uitbrengen van muziek onder de artiestennaam Ariane X. Ze beschrijft zichzelf als een schrijfster en komiek uit Noord-Londen. Sherine’s carrière begon vroeg, met een ongewone connectie met Duran Duran. Op 16-jarige leeftijd werd ze van school gestuurd. Tijdens haar late tienerjaren bracht ze tijd door in hun studio en droeg zang en piano bij aan twee nummers voor hun album uit 1993, *Pop Trash*. Ze begon met journalistiek op 21-jarige leeftijd, waarbij ze albums recenseerde voor NME, en schreef later voor publicaties waaronder The Observer, The Spectator, The Sunday Times, The Independent, NME en New Humanist. Ze studeerde ook muziekproductie aan de University of Westminster vanaf haar 19de levensjaar en werkte als zangeres en pianiste in bars en hotels. Van 2002 tot 2008 maakten verschillende Britse shows gebruik van haar humor, waaronder 'My Family' en 'Two Pints of Lager and a Packet of Crisps'. Sherine's creatieve inspanningen hebben geleid tot verschillende opmerkelijke projecten. De Atheïst Bus Campagne, die zich uitbreidde over 13 naties, werd in 2009 door haar geïnitieerd. In 2003 bereikte ze de finale van de Laughing Horse New Act of the Year wedstrijd. Ook behaalde ze in 2002 een tweede plaats bij de BBC Talent New Sitcom Writers' Award. Sindsdien heeft ze meer dan 75 artikelen geschreven voor de Comment & Debate sectie van The Guardian, waarbij Charlie Brooker ongeveer in 2008 zijn goedkeuring gaf. 'Shitcom,' haar eerste roman, werd onafhankelijk uitgebracht in juli 2021 en put inspiratie uit haar werk als televisie comedy schrijver. Ze publiceerde het boek 'Talk Yourself Better' in 2018 en schreef de muziekbiografie 'The Real Sinéad O’Connor.' Haar muziekcarrière omvat de comedy pop groep The Lovely Electric, die in 2014 een album uitbracht. In juni 2021 lanceerde ze de podcast 'Love Sex Intelligence'. Haar debuut solo popalbum, 'Better,' onderzocht diepe, persoonlijke thema's waaronder ouderlijke scheiding en geweld; het verscheen in februari 2024 terwijl ze Universele Credit ontving. De collectie bevat correspondentie aan haar dochter, Lily, van 12 jaar oud, over depressie, angst, psychische ziekte, zelfmoordgedachten, abortus en huiselijk geweld.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Ben Elton

Benjamin Charles Elton, een Britse komiek en auteur, heeft bijgedragen aan scripts en producties over televisie, radio, film, romans, theater en muzikale shows, terwijl hij ook optreedt als stand-up act en op het scherm verschijnt. Hij was een prominente figuur in de alternatieve komediescène van de jaren tachtig, met linkse politieke satire in zijn vroege stand-up routines.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Brian Blessed

Brian Blessed, een Britse karakteracteur, spreker en ontdekkingsreiziger, werd geboren op 9 oktober 1936 in Mexborough, West Riding of Yorkshire. Zijn jeugd omvatte een socialistische steenkoolmijnwerker vader, William Blessed, en een moeder, Hilda Wall, die toen hij veertien was een zenuwinzinking kreeg en elektroshocksessies onderging. Hij staat bekend om zijn kenmerkende stem en grootsere-dan-het-leven aanwezigheid, kwaliteiten die zijn carrière van meer dan zes decennia hebben gedefinieerd. In zijn vroege jaren bezocht hij de Bolton on Dearne Secondary Modern School en onderscheidde zich als schoolbokskampioen. Na zijn schooltijd deed Blessed dienst in het RAF Regiment voor de nationale dienst. Daarna wijdde hij zich aan het acteren en behaalde hij in 1956 een studiebeurs voor de Bristol Old Vic Theatre School. Zijn acteercarrière begon met de rol van PC “Fancy” Smith in de politiedrama Z-Cars tussen 1962 en 1965. Er bleven mogelijkheden zich voordoen, waaronder een aanbod voor de rol van de Doctor in Doctor Who in 1966, die hij afwees. Blessed speelde ook in producties zoals Cats (1981), waarin hij Bustopher Jones en Old Deuteronomy vertolkte. Blessed toonde zijn aanleg voor komedie door personages zoals Koning Richard IV in het eerste seizoen van Blackadder (1983), en door te figureren in vier Shakespeareanse films van Kenneth Branagh: Henry V (1989, die een score van 97% op Rotten Tomatoes behaalde), Much Ado About Nothing (1993), Hamlet (1996) en As You Like It (2006). Naast zijn acteercarrière is hij een bekwame bergbeklimmer, met drie succesvolle beklimmingen van de Mount Everest en het veroveren van de top van de Mount Kilimanjaro. Voor zijn bijdragen aan zowel de kunst als liefdadigheidsdoelen ontving hij in 2016 de benoeming tot Officer of the Order of the British Empire (OBE). Hij blijft werken als after-dinner entertainer, waarbij hij grappige verhalen deelt over zijn acteercarrière en bergbeklimmingen, vaak met enthousiast applaus.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

David Frost

David Frost, geboren als David Paradine Frost op 7 april 1939 in Tenterden, Kent, was een Engels televisiepresentator, journalist, komiek, schrijver en mediapersoonlijkheid. Hij studeerde aan Gonville and Caius College, Cambridge, waar hij in 1958 afstudeerde met een Third in Engelse literatuur. Daar was hij ook redacteur van *Varsity* en *Granta*, en secretaris van de Footlights Drama Society. Aanvankelijk studeerde hij voor de geestelijkheid en volgde hij kortstondig een opleiding tot Methodist predikant, beïnvloed door zijn vader, die een Methodistische minister van Hugenotenafkomst was. Tijdens zijn schooljaren deed hij mee aan voetbal en cricket, en kreeg zelfs een contractaanbod van Nottingham Forest F.C. Frosts carrière kreeg bekendheid in 1962 toen hij het satirische programma *That Was the Week That Was* (TW3) presenteerde op de BBC. Hij bleef televisieprogramma's presenteren zoals *The Frost Report* (1966) en *The Frost Programme* (1966-1968). Ook deed hij in de jaren zestig optredens als stand-up comedian in locaties als Quaglinos en The Blue Angel in Londen. Gedurende zijn carrière interviewde hij talloze prominente figuren, waaronder alle acht Britse premiers van 1964 tot 2013 en alle zeven Amerikaanse presidenten van 1969 tot 2008. Een bijzonder opmerkelijk interview was met Richard Nixon in 1977; dit resulteerde in een toneelstuk en filmbewerking, *Frost/Nixon*. In 1983 nam Frost deel aan de oprichting van de ITV-zender TV-am; later presenteerde hij Breakfast with Frost op de BBC tussen 1993 en 2005, en was hij twintig jaar lang gastheer van Through the Keyhole. Van 2006 tot 2012 presenteerde hij Frost Over the World op Al Jazeera English, en The Frost Interview in 2012. Hij werd in 2005 geëerd met de BAFTA Fellowship en in 2009 met een Lifetime Achievement Award bij de Emmy Awards. De zinnen “Hello, good evening and welcome” en “Seriously, though, he's doing a grand job!” waren kenmerkend voor zijn carrière; David Frost overleed op 31 augustus 2013, op 74-jarige leeftijd, tijdens een reis aan boord van de MS Queen Elizabeth. In maart 2014 werd een gedenksteen ter ere van hem onthuld in Poets' Corner bij Westminster Abbey; na zijn dood bracht de Britse premier David Cameron een hommage waarin hij zijn waardering uitte.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Gracie Fields

Gracie Fields, geboren als Grace Stansfield op 9 januari 1898 in Rochdale, Lancashire, Engeland, was een Britse komiek, zangeres en actrice. Frederick Stansfield, die werkte als ingenieur, en Sarah Jane 'Jenny' Bamford Stansfield, een huisvrouw en wasvrouw, waren haar ouders. Ze woonde boven een vis-en-chipwinkel van haar grootmoeder, Sarah Bamford, en bracht haar jeugd door en bezocht de openbare scholen van Rochdale tot ze 13 jaar oud was. Aangemoedigd door haar moeder, Jenny Stansfield, die met haar naar theateroptredens zou kijken terwijl ze voor de bedrijven het wasgoed deed, begon Fields al vroeg aan haar carrière, met haar eerste optreden op het toneel in 1905 bij gezelschappen voor kindertheater. Fields' professionele debuut vond plaats in variété in het Rochdale Hippodrome in 1910. Ze werkte als halve kracht in een lokale katoenfabriek voordat ze het optreden ging nastreven en trouwde in 1923 met Archie Pitt, een komiek en impresario. Samen toerden ze door Groot-Brittannië van 1915 tot 1931, waarbij ze verschenen in de revue Mr Tower of London (1918-1924). Deze show bracht haar in 1924 naar Londen's West End, wat markeerde als haar eerste optreden daar. Fields en Pitt’s act combineerde zelfspot, komische liedjes, monologen en 'depressietijd'-liederen in een Noordelijke arbeidersklasse stijl. Ze nam haar eerste plaat op, My Blue Heaven , in 1928, die 500.000 exemplaren verkocht. Tijdens de jaren dertig verwierf Fields erkenning als een van Groot-Brittannië's tien toonaangevende filmsterren, waardoor ze de status kreeg van 's werelds bestbetaalde entertainer; soms vorderend een betaling van £200.000 voor vier films. Haar filmcarrière omvatte Sally in Our Alley (1931), met haar bekende liedje 'Sally', en daaropvolgende films zoals This Week of Grace (1933), Look Up and Laugh (1935), Queen of Hearts (1936), We’re Going to Be Rich (1938), Keep Smiling (1938) en Shipyard Sally (1939). Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1939-1945) vermaakte ze geallieerde troepen. Na verdere optredens in Holy Matrimony (1943) en Molly and Me (1945), vertolkte ze later Miss Marple in de Amerikaanse televisiefilm A Murder is Announced (1956). Gracie Fields werd benoemd tot CBE in 1938 en tot DBE in 1979. Ze maakte meer dan 500 opnames en gaf tien Royal Command Performances. Haar laatste publieke optreden was in 1978, en ze overleed op 27 september 1979 in Capri, Italië, op de leeftijd van 81 jaar.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

James Nesbitt

Hij komt uit Ballymena, waar zijn vader, James 'Jim' Nesbitt, als hoofdmeester werkte en zijn moeder, May Nesbitt, in overheidsdienst was. Opgegroeid met drie oudere zussen—Margaret, Kathryn en Andrea—bevatten Nesbits vroege jaren een korte periode waarin hij op 13-jarige leeftijd de fluit bespeelde bij de Ballymena Young Conquerors flute band, toen hij ook debuteerde als acteur in de rol van de Artful Dodger in Oliver!. Op 15-jarige leeftijd werkte hij als bingo-roeper voor Barry's Amusements in Portrush, en voordat hij zich aan de acteerie toegewijdde, studeerde hij kort Frans aan de Ulster Polytechnic. Oorspronkelijk wilde hij leraar worden, maar Nesbitt ging na een leerjaar bij een plaatselijk theater naar de drama school in Londen. Nesbitt’s carrière als acteur begon in de jaren 80; zijn optredens op het toneel begonnen in 1987 en omvatten producties van 'Up on the Roof' (zowel in 1987 als 1989) en 'Paddywack' (in 1994). Hij maakte zijn filmdebuut in 1991 met 'Hear My Song'. Erkenning kwam in de midden jaren 90 via rollen in 'Cold Feet' (1997–2003, 2016–2020) en 'Waking Ned' (1998). Hij wordt vaak in eerste instantie gezien als een tv-komedieacteur, grotendeels dankzij zijn werk aan 'Cold Feet', waar hij Adam Williams speelde. Als gevolg van deze rol ontving hij een British Comedy Award, een Television and Radio Industries Club Award en een National Television Award. Zijn prestatie in 'Waking Ned' leidde tot een Screen Actors Guild Award-nominatie. Hij speelde ook de rol van 'Pig' Finn in de film. Naast comedy heeft Nesbitt veelzijdigheid getoond in verschillende genres. In 2001 vertolkte hij de rol van Jimmy Hands in 'Lucky Break', en in 2002 speelde hij Ivan Cooper in de televisiefilm 'Bloody Sunday', een prestatie die resulteerde in een British Independent Film Award. Hij speelde Tommy Murphy in 'Murphy's Law' (2001–2007), een rol speciaal voor hem geschreven, en won daarvoor een Irish Film and Television Award. Verder blijk gevend van zijn bereik, speelde hij de dubbele rollen van Tom Jackman en Mr Hyde in 'Jekyll' (2007), en werd genomineerd voor een Golden Globe Award. Zijn filmografie omvat ook optredens in 'Five Minutes of Heaven' (2009), 'Millions' (2004), Woody Allen’s 'Match Point' (2005) en de 'The Hobbit'-filmserie (2012–2014). Hij speelt momenteel de hoofdrol in de medische dramaserie 'Monroe' (2011-), en is sinds 1994 getrouwd met Sonia, met twee dochters.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Jessica Hynes

Jessica Hynes, geboren in Lewisham, Londen, Engeland in 1972 en later opgegroeid in Brighton, is een Engelse actrice, regisseur en schrijfster. Ze bezocht de St Luke's Infant and Junior Schools en de Dorothy Stringer School voordat ze op vijftienjarige leeftijd lid werd van het National Youth Theatre gezelschap. Haar debuut op het toneel kwam in 1990 met Lionel Bart’s 'Blitz'. Vroege rollen omvatten optredens in Peter Greenaway’s 'The Baby of Macon' (1991) en Disney’s 'Swing Kids' (1993), evenals een rol in de televisiedrama 'Staying Alive' (1996) en sketchshows zoals 'Asylum'. Ze trad ook op met Katy Carmichael als het comedy duo 'The Liz Hurleys', wat een vroege interesse in komische performances liet zien. Hynes staat wellicht het best bekend om haar werk aan 'Spaced' (1999–2001), waar ze mede-schreef en speelde, een rol die door velen werd erkend. Ze verwierf ook aanzienlijke erkenning met de rol van Cheryl in 'The Royle Family' van 1998 tot 2010. Haar veelzijdigheid blijkt uit haar optredens in verschillende filmreeksen, waaronder de 'Bridget Jones'-films (2004–2016), de 'Nativity'-films (2012–2018) en de 'Paddington'-films (2017–2024). Andere opmerkelijke filmrollen zijn 'Shaun of the Dead' geregisseerd door Edgar Wright en een stemrol in 'Harry Potter and the Order of the Phoenix'. Ze is ook verschenen in films met wisselende kritische ontvangst, zoals 'Swallows and Amazons' (2016) die een beoordeling van 94% op Rotten Tomatoes kreeg, en 'Pudsey the Dog: The Movie' (2014) die een beoordeling van 0% kreeg. Gedurende haar carrière heeft Jessica Hynes talloze onderscheidingen ontvangen. Ze won twee BAFTAs van vijf nominaties, waaronder één in 2019 voor Vrouwelijke Prestatie in een Komedieprogramma. Ze heeft ook twee Royal Television Society Awards van drie nominaties en twee British Comedy Awards van drie nominaties. Ze werd twee keer genomineerd voor een International Emmy Award, een Tony Award in 2009 voor haar Broadway debuut in 'The Norman Conquests', en een Laurence Olivier Award in 2002. Meer recentelijk nam ze in 2023 deel aan de S4C-serie Iaith ar Daith om Welsh te leren. Ze blijft werken als actrice en regisseur, met recente optredens waaronder 'Paddington in Peru' en het regisseren van 'The Fight'. Haar rollen in shows zoals 'Twenty Twelve' (2011–2012) en 'W1A' (2014–2017), en de serie 'There She Goes' (2018–2023) bevestigen verder haar aanwezigheid in de Britse televisie.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Joanna Lumley

Joanna Lumley, geboren als Joanna Lamond Lumley op 1 mei 1946, begon haar leven in Srinagar, Jammu en Kasjmir, Brits-India. Haar vader, Major James Rutherford Lumley, diende in het Britse Indische leger tijdens de Tweede Wereldoorlog, terwijl haar moeder Thyra Beatrice Rose heette (geboren Weir). In 1954 reisde ze naar Engeland aan boord van de HMT Empire Windrush. Ze bezocht de Mickledene School in Rolvenden, Kent, vanaf haar achtste en later de Holmhurst St Mary's Convent School van haar elfde tot haar zeventiende. Een korte periode als fotografisch model voor Brian Duffy volgde, wat een vroege betrokkenheid bij de beeldende kunst liet zien. Lumley's acteercarrière begon in 1969 met een rol in *On Her Majesty's Secret Service*, waar ze verscheen als een Bond girl. Ze was te zien in *The Avengers* en *The New Avengers*. Haar werk in *Sapphire & Steel* hielp haar reputatie te vestigen, en ze verscheen ook in de film *Shirley Valentine* uit 1989. Critici merkten een risico op typecasting na het ontkomen aan een imago van stijfheid op, maar Lumley bleef diverse rollen verkennen. De rol die haar status als komische krachtpatser ontegenzeglijk bezegelde, is ongetwijfeld Patsy Stone in de BBC sitcom *Absolutely Fabulous*, die van 1992 tot 2012 liep. Critici omschreven Patsy als "onaakbaar grotesk en eindeloos grappig", en Lumley’s vertolking werd synoniem met het personage, vaak beschreven als "dronken, walgelijk en meedogenloos". Ze won twee BAFTA TV Awards voor deze rol, samen met een British Comedy Award. Haar werk zette zich voort met *Absolutely Fabulous: The Movie* in 2016. Naast televisie heeft ze opgetreden in toneelproducties zoals *Blithe Spirit* en *Private Lives*, en verscheen ze in films als *James and the Giant Peach*, *The Cat's Meow*, *EuroTrip*, *Ella Enchanted* en *The Wolf of Wall Street*. Ze werd geëerd met de Special Recognition Award bij de National Television Awards in 2013 en de BAFTA Fellowship award in 2017. Lumley is ook een voorstander van Survival International en de Gurkha Justice Campaign, en werd in 2022 benoemd tot dame (DBE) voor haar verdiensten op het gebied van drama, entertainment en liefdadigheid.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

John Lacy

John Lacy was een Engels komische acteur en toneelschrijver die bekendheid verwierf tijdens de Restauratieperiode. Geboren rond 1615, stamde hij waarschijnlijk af uit of nabij Doncaster. Zijn vader, eveneens genaamd John Lacy, was een muzikant die in 1621 overleed. Lacy had een zus, Elizabeth, die rond 1616 trouwde met Roger Parker. In zijn vroege leven begon hij in 1631 een leerlingplaats bij John Ogilby, die dienst deed als dansleraar en choreograaf. Deze training droeg waarschijnlijk bij aan zijn latere optreden op het toneel. Lacy’s carrière nam verschillende wendingen voordat hij zich op het toneel vestigde. Tegen 1639 was hij lid geworden van Beeston's Boys, waarmee zijn acteercarrière begon. Tijdens de Engelse Burgeroorlog diende hij in de royalistische troepen, met de rangen van luitenant en kwartiermeester. Na de Restauratie in 1662 werd Lacy acteur bij de King’s Company, een aanzienlijke aanstelling voor die tijd. Samuel Pepys documenteerde Lacy's komische optredens in zijn Dagboek, wat de populariteit en vaardigheid van de acteur aangaf. Hij vertolkte opmerkelijke rollen zoals de titelrol in 'The French Dancing-Mistress' en Johnny Thump in 'Love in a Maze', beide in 1662, en werd met name geprezen om zijn vertolking van Teague in 'The Committee' (1663). Zijn repertoire omvatte ook optredens in werken van Ben Jonson, waaronder 'The Alchemist', 'Epicene' en 'Volpone', evenals rollen zoals Galliard in 'The Variety' en Scruple in 'The Cheats'. Buiten het acteren was Lacy ook toneelschrijver. Hij schreef vier toneelstukken: ‘Sauny the Scot’ (1667), een bewerking van Shakespeare's 'The Taming of the Shrew'; 'De Stomme Dame' (1672); 'De Oude Troep' (1672); en 'Sir Hercules Buffoon' (1684). In 1667 werd Lacy kort geïncarcereerd vanwege kritische opmerkingen over corruptie aan het hof tijdens een voorstelling die werd bijgewoond door koning Charles II. Hij leidde een complex persoonlijk leven, met zeven kinderen bij Mary Dickons tussen 1639 en 1649, nog een kind bij Katherine Barnes, en minstens zes kinderen bij Margaret Pinnyfather nadat hij haar in 1659 huwde. John Lacy overleed op 17 september 1681, en liet een nalatenschap achter als een veelzijdig performer en toneelschrijver uit de Restauratieperiode.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Mackenzie Crook

Een Engelse acteur, regisseur, komiek en schrijver, Mackenzie Crook—Paul James Crook bij geboorte—zag het levenslicht in 1971. Hij bracht zijn jeugd door in Dartford, Kent, nadat hij aanvankelijk in Maidstone, Kent was geboren. Vanwege een groeihormoontekort onderging Mackenzie Crook drie jaar hormoontherapie tijdens zijn jeugd. Zijn opleiding omvatte de Sutton-at-Hone Primary School en de Wilmington Grammar School for Boys, hoewel hij uiteindelijk faalde voor zijn A-levels. Op zoek naar kansen buiten het beperkte aanbod van de school sloot hij zich aan bij een lokale jongerentheater. In het begin had hij banen bij Pizza Hut en Halfords, waarmee hij een divers scala aan ervaringen opdoet voordat hij zijn plek in de komedie vond. Crook begon optredens als de personages Mr. Bagshaw en Charlie Cheese op de comediecircuit in Londen, en deze persona's verschenen in Channel 4’s *Barking* (1998) en kortstondig in *The Eleven O'Clock Show* (1998). Hij presenteerde ook de kortlopende ITV1-show *Comedy Café* als Charlie Cheese in 1999. Zijn werk breidde zich uit tot een rol als Gareth Keenan in *The Office* (2001–2003), waarvoor hij genomineerd werd voor een British Comedy Award. Hij was deel van de cast van *TV to Go* (2001) en later speelde hij Ragetti in de *Pirates of the Caribbean*-filmserie (2003–2007). Zijn acteerkredieten omvatten ook optredens in *Game of Thrones* en een rol als Orell. Hij demonstreerde zijn veelzijdigheid verder met rollen in *The Merchant of Venice* (2004) als Launcelot Gobbo, *Three and Out* (2008), en *Christopher Robin*. Hij leverde stem en bewegingen voor een personage in *The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn* (2011). Crook's schrijf- en regietalent zijn met name zichtbaar in Detectorists , die hij creëerde, schreef en regisseerde. Deze serie kreeg aanzienlijke erkenning, waaronder een BAFTA voor Gescript Comedy en Auteur in 2015, evenals een Writers Guild Award in 2019 voor Beste Situatiekomedie en een Rose D’Or award in 2018 voor Beste Situatiekomedie. Hij ontving ook een Tony Award-nominatie in 2011 voor zijn vertolking in Jerusalem , en werd in 2010 genomineerd voor een Olivier Award voor dezelfde productie. Zijn komische gevoel wordt omschreven als "zachte humor." Momenteel regisseert hij zijn eerste speelfilm in Leeds, Yorkshire. Hij creëerde en speelt onlangs in Small Prophets op Apple TV, een show die verdriet en verlies combineert met buitenwijkse absurditeiten, met kleine, waarheidsprekende geesten genaamd homunculi. Veel van de rekwisieten voor Small Prophets werden met de hand gemaakt in een werkplaatsachtige schuur bij zijn huis. De show werd aanvankelijk uitgezonden op BBC Two in februari voordat deze werd voortgezet voor een tweede seizoen op BBC One.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Madeline Smith

Madeline Smith, een Britse actrice, begon als model in de late jaren 1960 en later ging verder in verschillende televisieprogramma's, toneelstukken en komedie- en horrorfilms in de jaren zeventig en tachtig.

Bekijk profiel

Geverifieerd Onopgeëist

Verenigd Koninkrijk

Matilda Ziegler

Matilda Ziegler, geboren als Matilda Florence Elizabeth Ziegler op 23 juli 1964, is een Engels theaterprofessional uit Ashford. Ze staat bekend om haar diverse acteercarrière over het toneel, in films en televisie. Ziegler begon haar carrière als actrice en kreeg erkenning voor haar vertolking van Donna Ludlow in de populaire televisieserie EastEnders van 1987 tot 1989. Deze rol omvatte het aanpakken van uitdagende verhaallijnen, waaronder prostitutie, een poging tot groepsverkrachting, heroïneverslaving en uiteindelijk Donna's overlijden door een overdosis, wat een significant periode in haar vroege carrière markeerde. Ze verliet EastEnders in april 1989. Gedurende de jaren '90 en daarna bleef Ziegler een indrukwekkend curriculum vitae opbouwen. Ze speelde Irma Gobb tegenover Mr. Bean, waarbij ze de rol hernam in zowel live-action (begin jaren '90) als geanimeerde versies (2002-2004 & 2015-2019). Haar toneelwerk omvat een optreden als Pearl Pratt in Lark Rise to Candleford (2008-2010), en de rol van Dr. Ruth Anderson in BBC Radio 4's Rigor Mortis (2004–2006). Ziegler’s talent werd erkend met nominaties voor zowel een TMA Award als een Laurence Olivier Award in 1994 voor haar vertolking in The Lady from the Sea. Ze toerde ook door Australië met een bekroonde productie van An Inspector Calls, waarin ze de rol van Sheila Birling vertolkte. In 2001 speelde ze Twelfth Night voor de Royal Shakespeare Company. Ze was ook betrokken bij co-producties zoals 'Downstate,' een samenwerking tussen het Steppenwolf Theatre Company en het National Theatre, die in première ging in Chicago en later in het voorjaar van 2019 naar Londen verhuisde. Critici prezen 'Downstate' als "ontvlambaar" en "belangrijk," terwijl The New York Times het beschreef als een “geweldige, ongemakkelijke morele-thrill-ride.” Pam MacKinnon regisseerde deze productie. In 2026 regisseerde Ziegler het toneelstuk 'Judgment Day,' waarbij ze een rol hernam die ze oorspronkelijk speelde in de Britse première van hetzelfde stuk in 1989. Haar dochter, Faye Ziegler, die rond 2026 afstudeerde aan de Oxford School of Drama, nam ook deel aan de productie van 2026.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1

Armenië 1

Argentinië 24

Oostenrijk 28

Australië 22

Azerbeidzjan 1

België 13

Bulgarije 31

Benin 2

Bolivia 1

Brazilië 12

Canada 48

Zwitserland 17

Chili 8

Kameroen 1

China 7

Colombia 2

Tsjechië 7

Duitsland 188

Denemarken 17

Dominicaanse Republiek 1

Algerije 2

Estland 5

Egypte 4

Spanje 74

Finland 15

Frankrijk 214

Ghana 3

Griekenland 18

Guatemala 1

Hongarije 7

Indonesië 8

Ierland 28

Israël 9

India 11

Irak 3

Iran 6

Italië 136

Jamaica 1

Japan 35

Kenia 3

Korea, Zuid 20

Kazachstan 1

Libanon 5

Litouwen 1

Letland 1

Marokko 17

Myanmar 1

Malta 1

Malawi 2

Mexico 28

Maleisië 7

Nigeria 19

Nicaragua 2

Nederland 2

Noorwegen 12

Nepal 3

Nieuw-Zeeland 9

Peru 2

Filipijnen 35

Pakistan 7

Polen 8

Portugal 7

Qatar 1

Roemenië 1

Servië 3

Rusland 9

Saudi-Arabië 4

Zweden 101

Slovenië 4

Slowakije 2

Thailand 2

Tunesië 4

Turkije 5

Taiwan 1

Oekraïne 7

Oeganda 7

Verenigde Staten 213

Uruguay 1

Oezbekistan 1

Vietnam 1

Zuid-Afrika 2

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?

Vertel ons over die persoon, of over jezelf als je comedian bent. We bekijken elk voorstel met de hand en vertalen goedgekeurde profielen in alle 26 talen.

Comedian toevoegen

Menu

Taal

Categorieën

Instellingen

Komieken uit Verenigd Koninkrijk

Overzicht van komieken uit Verenigd Koninkrijk: profielen, biografieën, foto's en sociale links.

Ariane Sherine

Ben Elton

Brian Blessed

David Frost

Gracie Fields

James Nesbitt

Jessica Hynes

Joanna Lumley

John Lacy

Mackenzie Crook

Madeline Smith

Matilda Ziegler

Comedians per land bekijken

Britse Komieken en de Britse Comediescene

Britse Stand-up Comedians

Bekende Britse Komieken

Britse komedie op televisie en film

Ontdek Britse comedians op GiggleTime

Ken je een comedian die op GiggleTime hoort?