GiggleTime GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Over Veelgestelde vragen Contact

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Comedian toevoegen
1532 Comedians
Alf Poier, Comedian van Oostenrijk
Geverifieerd Onopgeëist
Oostenrijk

Alf Poier

Alf Poier, geboren als Alfred Poier op 22 februari 1967 in Judenburg, Stiërië, Oostenrijk, is een Oostenrijkse kunstenaar en cabaretier. Hij bezocht de basisschool in Sankt Peter ob Judenburg en studeerde in 1987 af aan de commerciële academie in Judenburg. Voordat hij zijn artistieke carrière begon, had Poier tussen 1987 en 1995 diverse banen, waaronder nachtwachter, serveerster, kantoorbediende, student en journalist. Poier begon in 1995 met cabaretoptredens in Graz, waarbij hij aanvankelijk tweede werd bij de Kleinkunstvogel cabaretwedstrijd. Zijn carrière kreeg momentum met de uitgave van zijn eerste programma, 'Himmel, Arsch & Gartenzwerg,' in augustus 1995. Hij bleef hierna uitgebreid optreden in Oostenrijk en Duitsland. Hij won ook de Duitse Comedy Awards (Beste Nieuwkomer) in 2000 en de Österreichischer Kabarettpreis in 2002. Poier's werk wordt gekenmerkt door een unieke mix van cabaret, beelden en objecten, waardoor hij het een Gesamtkunstwerk noemt. Hij deed mee aan het Eurovisie Songfestival met het nummer 'Weil der Mensch zählt' in 2003, waarbij hij als zesde eindigde en verwijzingen naar verschillende dieren in een parodie op de wedstrijd verwerkte. Hij probeerde Oostenrijk in 2005 opnieuw te vertegenwoordigen. Hij heeft verschillende albums uitgebracht, waaronder *Himmel, Arsch & Gartenzwerg* (1996), *Zen* (2001), *Alf singt die schönsten Lieder mit Band* (2003), *Lustige Lieder der Traurigkeit und Not* (2005) en *This Isn’t It* (2010). Hij bracht ook verschillende DVD's uit, zoals *Mitsubischi* (2008), *Zen* (2007), *Kill Eulenspiegel* (2007) en *Satsang* (2009). Een door hem geschreven lied, 'Good Old Europe Is Dying,' veroorzaakte controverse vanwege de tekst. Hij opende in september 2008 zijn privé-museum, 'Botschaft für Bewusstsein, Scheißdreck und Kunst,' in Eggendorf (Tullnerfeld). Na een carrière van 26 jaar ging Poier op 31 juli 2021 met pensioen, voornamelijk vanwege gezondheidsproblemen, waaronder chronische misselijkheid en gastritis.

Geverifieerd Onopgeëist
Bulgarije

Dimitar Donski

Dimitar Donsky is a popular Bulgarian stand-up comedian, screenwriter and internet creator known for his direct, self-deprecating and often provocative humor. After studying at Southern Illinois University in the USA for many years, he took his first steps on the stand-up stage there. After returning to Bulgaria, Donsky quickly established himself as a recognizable name in contemporary Bulgarian comedy scene. He creates authorial one-man shows and regularly participates in joint comedic evenings with other popular comedians. His distinctive style, which humorously describes as "Sensitive Villager," has earned him great popularity and numerous followers online. Among his most popular projects is the solo show "Daring & Shame” , with which he tours the country presenting his characteristic view of everyday life, society and human absurdities. In 2026, Donsky attracted additional attention through his participation in the television program “Cherry on Top” on NOVA.

Karl Farkas, Comedian van Oostenrijk
Geverifieerd Onopgeëist
Oostenrijk

Karl Farkas

Karl Farkas, geboren te Wenen op 28 oktober 1893, was een Oostenrijkse acteur en cabaretier. Hij groeide op in Wenen-Leopoldstadt met twee zusters en een oudere broer, terwijl zijn ouders, Moritz en Franziska Farkas, een schoenenwinkel dreven. De oom van zijn moeder was de auteur Felix Salten. Hoewel zijn ouders hem aanvankelijk wilden laten studeren voor de rechten, koos hij toch voor het toneel en bezocht hij de k.k. Staatsrealschule Glasergasse, waarna hij studeerde aan de Weense Academie voor Muziek en Toneelkunsten. Hij maakte zijn debuut in Olmütz als Tsarevich in 1903, waarmee een carrière begon die diverse optredens op het toneel in Oostenrijk en Mähren omvatte. Farkas' komische reis nam een aanzienlijke wending rond 1921 toen hij Kabarett Simpl onder leiding van Egon Dorn betrad, waar hij werkte als 'Blitzdichter,' ook bekend als 'Die Zecke.' Hij werkte samen met Fritz Grünbaum aan Doppelconférences en cabaretenummers die hun oorsprong hadden in Boedapest. In 1924 trouwde hij met actrice Anny Hán. Vanaf 1926 was hij werkzaam bij het Weense Burgtheater, en in 1927 presenteerden hij en Grünbaum de Marischka Revue, die een lange draai van 430 voorstellingen beleefde. Hij schreef ook teksten voor liederen zoals 'Wenn die Elisabeth nicht so schöne Beine hätt’' en 'Pflückt ein Mädl Ribisel.' Zijn werk strekte zich uit tot revues en musical comedies, waaronder Journal der Liebe (1926), Wien lacht wieder! (1926), Die Wunder-Bar (1929), Der Traumexpreß (1931), Hofloge (1936), Dixie (1938) en Marinka (1945). Er werden verschillende films gebaseerd op zijn werk, waaronder When the Soldiers (1931), By Candlelight (1933), Wonder Bar (1934) en bewerkingen van Hofloge en Bei Kerzenlicht . Vanwege zijn Joodse afkomst werd Farkas in 1938 verbannen en reisde hij via Brno, Parijs en uiteindelijk New York. Tijdens zijn verblijf in New York schreef hij het boek met gedichten Farkas entdeckt Amerika . Hij schreef ook het libretto voor de operette Marinka van Emmerich Kálmán. Hij diende aan de Russische, Roemeense en Italiaanse fronten tijdens de Eerste Wereldoorlog en ontving de Zilveren Moedmedaille. Na zijn terugkeer in Wenen in 1946 hertrouwde hij met zijn voormalige vrouw en hervatte hij in 1950 optredens bij Kabarett Simpl, waar hij tot aan zijn dood op 16 mei 1971 directeur was. Vanaf 1957 verscheen hij regelmatig op de Oostenrijkse televisie (ORF), bekend om zijn 'Balances,' en presenteerde hij het programma 'Aktualitätlichkeiten' op Sender Rot-Weiß-Rot. Zijn werk bleef erkend worden; in 2014 speelde hij in de Oostenrijkse revue stripboek Der Blöde und der Gscheite . Hij schreef ook scenario’s voor films zoals Lumpenkavaliere (1932) en Adventures on the Lido (1933).

Klas Eriksson, Comedian van Zweden
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Klas Eriksson

Klas Eriksson is een Zweedse acteur en komiek, momenteel 41 jaar oud. Geboren op 17 augustus, viert hij zijn naamdag op 7 juli en woont in een appartement in Nacka, Zweden, met een waarde tussen de 5.400.000 en 7.100.000 SEK. Hij woonde voorheen op Katarina bangata 73 in Stockholm en bezit een voertuig dat in april 2002 is aangeschaft. Eriksson staat bekend als een profiel binnen de komische groep Leif & Billy. Zijn carrière begon met het plaatsen van korte comedy-clips op Facebook en Vine. Hij maakte de YouTube-kanaal 'Jokemock!' samen met Alfred Svensson, en samen ontwikkelden ze de serie 'Nordic Hillbillies,' die evolueerde naar 'Leif & Billy.' 'Leif & Billy' werd uitgezonden op Sveriges Television (SVT) en TV4, en Eriksson staat het best bekend om zijn rol als Leif Öhman in dit programma. De serie heeft erkenning gekregen, met een Kristall-award en andere nominaties voor de humor. Hij verscheen ook in 'Leif & Billy' van 2017 tot 2023, evenals 'Laxbralla' in 2018 en 'Brorsor 4ever' in 2019. Erikssons aanwezigheid op sociale media is aanzienlijk; zijn Instagram-account stond in 2022 als elfde meest invloedrijk gerangschikt in Zweden, en zijn kanalen verschijnen regelmatig hoog op de Medieakademin Maktbarometer. Hij heeft zich verder ontwikkeld dan acteren, door in 2022 samen met Oscar Zia en Tina Mehrafzoon Musikhjälpen te presenteren, en 'Smartare än en femteklassare' op Kanal 5/Discovery+ in de lente van 2024 met Alfred Svensson. Zijn filmrollen omvatten 'Ett sista race' (2023) en hij is gepland om in 'Bert sabbar allt' te verschijnen in 2025. Eriksson nam ook deel aan 'The Island Sverige' in 2022 en verscheen in de tv-programma 'Över Atlanten' in 2020. Hij zit in de besturen van drie bedrijven, waaronder Barbro Media AB en Bröderna Öhman Merch AB. Recentelijk hebben Eriksson en zijn partner Julia Kvarnberg een diepgaand verlies ervaren. Hun dochter Elsa werd geboren op 26 april 2023, maar overleed tragisch kort na een bevalling die meer dan 14 uur duurde. Eriksson beschreef de ervaring als alsof het hele universum stilviel, en had aanvankelijk moeite om naar zijn dochter te kijken voordat hij haar uiteindelijk drie uur vasthield. Ondanks dit verdriet verwelkomden ze in maart 2023 een zoon, Nils, waarover Eriksson nieuws deelde op Instagram, waarbij hij gevoelens van geluk en dankbaarheid uitte terwijl hij de voortdurende rouw om Elsa erkende. Hij zal meer vertellen over deze ervaring in een 'Sommar i P1' interview, dat als podcast zal worden uitgebracht en via P1 wordt uitgezonden.

Liane Augustin, Comedian van Oostenrijk
Geverifieerd Onopgeëist
Oostenrijk

Liane Augustin

Liane Augustin, geboren als Liane Augustin op 18 november 1927 in Berlijn, Duitsland, was een Duits-Oostenrijkse zangeres en actrice. Haar familie verhuisde in 1944 naar Wenen vanwege de gevolgen van luchtaanvallen in Berlijn en de carrièreverandering van haar vader; haar vader, Karl Augustin, was een Weense acteur, en haar moeder een concertzangeres uit Frankfurt am Main. Geïnspireerd door Ilse Werner als tiener, kreeg ze zanglessen en studeerde later muziek. Aan het begin van haar carrière, rond 1946, trad ze op in een club voor Amerikaanse soldaten, en in 1949 sloot ze een platencontract af met Odeon, waarna ze overstapte naar Elite Special/Austroton. Augustin behaalde aanzienlijke successen als nachtclubsangeres in de Boheme Bar in Wenen na de Tweede Wereldoorlog. Ze trad vaak op met het Boheme Bar Trio, bestaande uit Michael Danzinger (piano), Laszlo Gatti (gitaar) en Willi Fantel (bas). Haar stem werd beschreven als een unieke keelklank, die speelse, kwetsbare, wellustige en sentimentele tonen combineerde. Vanaf 1951 gaf de Oostenrijkse Omroep (ORF) haar prominent aandacht, met radioprogramma's die haar bekendheid buiten Wenen uitbreidden. Ze maakte talloze opnames, voornamelijk voor het Vanguard-label, en haar eerste LP werd in 1952 in de VS uitgebracht door Vanguard Records. Ze verscheen in verschillende Oostenrijkse films vanaf 1953, waaronder Die Fiakermilli , Lavender , The Red Prince , And Who Is Kissing Me? , Liebe, die den Kopf verliert en Licht auf der Piazza . Augustins carrière omvatte het vertegenwoordigen van Oostenrijk op het Eurovisie Songfestival in 1958 met het lied "Die ganze Welt braucht Liebe," waarmee ze 8 punten behaalde en als vijfde eindigde van tien deelnemers. Ze speelde ook de rol van Polly Peachum in een opname uit 1956 van De Drie-penny Opera , een prestatie die haar de Grand Prix du Disque opleverde. Ze trad internationaal op, waaronder een succesvolle verblijf in New York's Town Hall in 1961. Ze werkte uitgebreid samen met Robert Stolz en nam talloze titels op met het Wiener Rundfunkorchester. Ze deed mee aan de Duitse Schlagerfestspiele in 1964, maar bereikte de finale niet. Liane Augustin overleed op 30 april 1978 in Wenen.

Michael Niavarani, Comedian van Oostenrijk
Geverifieerd Onopgeëist
Oostenrijk

Michael Niavarani

Michael Niavarani, wiens achtergrond Oostenrijks en Perzisch erfgoed combineert, presteert als stand-upstrip, schrijft en verschijnt op tv en in films en zet de Oostenrijkse cabarettraditie voort. Zijn grappen vloeien vaak voort uit de culturele mix van zijn opvoeding, waarbij hij als prominente figuur in de Oostenrijkse cabaretgemeenschap werd geplaatst. Sinds 1992 is hij artistiek directeur van de Weense Kabarett Simpl, een plaats die zijn deuren in 1912 voor het eerst opende. In 2010 kreeg hij de Oostenrijkse Kabarettprijs en hij heeft drie Romy-prijzen verzameld.

Richard Waldemar, Comedian van Oostenrijk
Geverifieerd Onopgeëist
Oostenrijk

Richard Waldemar

Richard Waldemar, geboren Kramer op 3 mei 1869 in Wenen, Oostenrijk-Hongarije, was een beroemde acteur en komiek. Hij overleed op 27 december 1946, eveneens in Wenen. Aanvankelijk werkte hij voor de spoorwegen voordat hij een theatercarrière nastreefde, waarbij hij een toneelschool bezocht om zich daarop voor te bereiden. Waldemar begon zijn carrière als uitvoerende kunstenaar in 1890 in Troppau en kreeg vervolgens engagements in Wiesbaden en München. Vanaf 1893 werd hij een vaste waarde in het Weense theaterlandschap, met optredens in verschillende locaties, waaronder het Theater in der Josefstadt, Ronacher en het Carl- en Raimundtheater. Hij concentreerde zich aanvankelijk op serieuze rollen, maar werd later bekend als komediant. Zijn optredens reikten verder dan Wenen, met gastoptredens zowel nationaal als internationaal. Hij verscheen in talrijke stomme films vanaf ongeveer 1908, waaronder "Der Stiefelputzer" (1908) en "Ein Walzertraum" (1908), en bleef gedurende zijn carrière in films te zien, met een hoogtepunt in de jaren dertig. Hij speelde ook in geluidsfilms zoals "Lumpenkavaliere" (1932) en "Hotel Sacher" (1939). Waldemar's komische talent was niet alleen op het toneel en het scherm duidelijk, maar ook in zijn opnames. “Cabaretliederen over de militaire situatie”, een zevenstrofische couplet, werd in 1915 opgenomen in opdracht van het k.k. Oostenrijkse Militair-, Weduwen- en Waisen fonds. Deze satirische verzen vernederden de vijand en bevestigden de zekerheid van de troepen over de overwinning, met één strofe die een infanterist imiteerde die aan zijn geliefde schreef in Weens dialect en een andere met de Russische tsaar die aan Hindenburg schreef. Hij verscheen ook in de komedie- en romantische film De Prins en de Danser ( Der Balletterzherzog ) uit 1926, geregisseerd door Max Neufeld, die negatieve recensies en censuur ondervond. Gedurende zijn carrière nam hij muziek op op grammofoonplaten. In 1939 ontving hij de Ehrenring der Stadt Wien (Ereteken van de Stad Wenen). Hij werd ook opgenomen in de ‘Gottbegnadeten-Liste’ (Lijst van Zegenlijken) in 1944, een lijst die door het Nazi-regime werd gebruikt om kunstenaars te beschermen. Na zijn dood werden verschillende plaatsen naar hem vernoemd, waaronder de Richard-Waldemar-Hof en het Richard Waldemar Park, dat een borstbeeld van hem bevat; hij ligt begraven op de Hietzinger Friedhof in een graf dat aan hem is gewijd.