Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met L Geverifieerd Alles wissen
61-72 van 89 comedians
Lou Costello (1906–1959), comedian (Verenigde Staten)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Lou Costello

Geboren te Paterson, New Jersey, op 6 maart 1906, was Louis Francis Cristillo, die bekend werd onder de professionele naam Lou Costello. Zijn vader, Sebastiano Cristillo, was een assurantieagent van Italiaanse afkomst, terwijl zijn moeder, Helen Rege, voorouders had uit Italië, Frankrijk en Ierland. Costello bezocht Public School 15 in Paterson en toonde atletisch vermogen. Hij beoefende boksen als tiener onder de naam Lou King. Op zoek naar mogelijkheden in de acteerkunst, zong hij in 1927 naar Hollywood en speelde hij diverse rollen, waarbij hij werkte als arbeider en figurant bij Metro-Goldwyn-Mayer en Hal Roach Studios. Hij voerde ook stunts uit, waaronder werk in *The Trail of '98* in 1928. Costello's carrière maakte een belangrijke slag toen hij in 1929 begon op te treden in burlesque. In 1936 ging hij een partnerschap aan met Bud Abbott, waarmee formeel een comedy duo werd opgericht dat snel aan bekendheid zou winnen. Het partnerschap tussen hen behaalde aanzienlijke successen terwijl ze opklommen tot hoofdrolspelers die optraden in de vaudeville- en burlesque-circuit. Hun kenmerkende routine, 'Wie is er Eerst?', debuteerde in 1938 op de radio show The Kate Smith Hour , en werd al snel een geliefde klassieker. Costello speelde vaak de rol van de opgewonden, wat dikkere komiek, in contrast met Abbott's rechte man persona. Het duo verscheen in 1939 in een Broadway musical, The Streets of Paris . De jaren '40 waren een periode van aanzienlijk succes voor Costello en Abbott. Ze speelden in verschillende films, waaronder *One Night in the Tropics* (1940) en *Buck Privates* (1941), en werden een belangrijke trekpleister aan de kassa bij Universal. Van 1942 tot 1949 presenteerden ze *The Abbott and Costello Show* op de radio, en droegen aanzienlijk bij aan de oorlogsinspanningen door voor $85 miljoen aan oorlogssparen te verkopen tijdens een nationale tournee in 1942. Het partnerschap eindigde echter in 1957. Na hun breuk maakte Costello solo tv-optredens en speelde hij in één film. Hij overleed op 3 maart 1959 aan een hartaanval, op de leeftijd van 53 jaar, en werd begraven op de Calvary Cemetery in Los Angeles.

Lou Sanders, comédienne (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
2 dec. 2026 Verenigd Koninkrijk

Lou Sanders

De Engelse stand-up comedian, schrijfster en actrice Lou Sanders werd in 1978 geboren in Barnstaple, Devon. Ze groeide op in Broadstairs, Kent, nadat haar ouders scheidden toen ze twee jaar oud was. Na het verlaten van huis op vijftienjarige leeftijd behaalde ze vervolgens een graad van London Metropolitan University in communicatie en culturele studies. Voordat ze haar comedycarrière begon, werkte Sanders in administratieve functies; daartoe behoorde het werken als executive PA en klachtenbeheerder voor Ofcom. Sanders verfijnde haar komische stijl door lessen te volgen bij Logan Murray, en ontwikkelde deze verder via lessen en een blog voordat ze haar professionele carrière lanceerde. Sanders begon haar comedycarrière ergens voor 2019 en is sindsdien een vaste gast op panelshows geworden. Haar optredens omvatten verschijningen in Live at the Apollo in 2019 en The Late Late Show with James Corden. Ze is ook te zien geweest in QI, Would I Lie to You?, Travel Man: 48 Hours in…, 8 Out of 10 Cats Does Countdown, en Richard Osman’s House of Games. Haar Edinburgh Festival Fringe shows omvatten 'Shame Pig' (2018), die de Comedians’ Choice Award voor Beste Voorstelling won, en 'Say Hello to Your New Step Mummy' (2019). Haar schrijfcredits omvatten shows als 8 Out of 10 Cats, Mock the Week, en Miranda Hart, evenals de korte film *Elderflower*, waarvoor ze zowel het scenario schreef als erin speelde. Sanders wordt beschouwd als een van de meest originele komieken van Groot-Brittannië en heeft aanzienlijke erkenning gekregen. In 2019 behaalde Sanders de overwinning in het achtste seizoen van *Taskmaster*, en van april 2022 tot september 2023 presenteerde ze *Taskmaster: The People's Podcast*. Van 2021 tot 2024 was ze co-presentator van *Mel Giedroyc: Unforgivable*, en in 2023 verscheen ze in de openingsserie van *Last One Laughing UK*. De autobiografie 'What's That Lady Doing?' werd in augustus 2023 uitgegeven door Sanders. Sanders is onthoudend met alcohol en veganistisch. Ze blijft regelmatig stand-up comedy optredens geven, zowel in het Verenigd Koninkrijk als internationaal, en staat gepland om op te treden bij Fringe by the Sea op 5 augustus 2026. In maart 2025 staat ze gepland in de eerste serie van 'LOL: Last One Laughing UK' samen met Harriet Kemsley, en gedurende 2025 is ze momenteel bezig met haar nieuwste show, ‘No Kissing in the Bingo Hall’.

Louis Champagne, comedian (Canada) – Improvisatie
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Louis Champagne

Louis Champagne is een Canadese acteur, regisseur en schrijver afkomstig uit Quebec. Hij studeerde af aan de National Theatre School of Canada in 1994 en kreeg al vroeg in zijn carrière erkenning met de Newcomer of the Year award van de Ligue nationale d'improvisation datzelfde jaar. Gedurende zijn carrière is hij consistent verschenen in films en televisieseries, vaak in bijrollen, waarmee hij zich heeft gevestigd als een bekend gezicht in het entertainmentlandschap van Quebec. Champagne's werk omvat verschillende genres en rollen. Hij staat bekend om terugkerende optredens in de Radio-Canada serie *Minuit, le soir* van 2005 tot 2007, en *Escouade 99*, waar hij Goudreau vertolkt. Zijn diverse portfolio omvat de rol van Rodrigue 'Doggy' in *Les Boys* (1997), een buschauffeur in *C't'à ton tour, Laura Cadieux* (1998), en Norm in *Karmina 2* (2001). Hij heeft ook opmerkelijke personages vertolkt zoals Sergeant Bonneville in *Coteau rouge* (2011), Marc in *Amsterdam* (2013) en Bobby in *Roche Papier Ciseaux* (2013). Opvallend is dat hij de onafhankelijke film *Les Cavaliers de la canette* regisseerde in 2007, en tevens de rol van Louis in die productie speelde. Zijn veelzijdigheid wordt verder getoond door rollen zoals Elvis Presley vertolken in een aflevering van *Dans une galaxie près de chez vous* (1999), en Saint-Pierre in *Dieu reçoit* (1999). Naast televisie en film heeft Champagne zijn theatertalen laten zien. In 2013 speelde hij Edna Turnblad in een toneelproductie van Hairspray in Montreal's Théâtre Saint-Denis. Hij blijft actief in de industrie, met recente rollen waaronder François Vadeboncœur in Nous (2023), Jean-Robert ‘J-R’ Mailloux in La Candidate (2023), en een aankomende rol als Bruno Godin in Projet Innocence (2024). Toekomstige projecten omvatten de rol van Le gros Denis in Le Gouffre lumineux (2026), wat wijst op een voortdurende aanwezigheid in Canadese film en televisie.

Louis de Funès (1914–1983), comedian (Frankrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Louis de Funès

Louis de Funès, geboren als Louis Germain David de Funès de Galarza op 31 juli 1914 in Courbevoie, was een prominente Franse komische acteur. Carlos Luis de Funès de Galarza, een advocaat uit Sevilla, Spanje, was zijn vader, en via hem stamt hij af van een adellijke afkomst die oorspronkelijk uit Funes komt. Zijn moeder, Leonor Soto Reguera, een dochter van een Galicische notaris, droeg bij aan zijn erfgoed met Galicische voorouders. Hij sprak Frans, Spaans en Engels, wat een vroege aanleg voor talen aantoonde. De weg van Louis de Funès naar het acteerwerk begon met uiteenlopende ervaringen. Na het Lycée Condorcet in Parijs te hebben bezocht en kort aan de Sorbonne te hebben gestudeerd, stopte hij ermee en deed hij diverse klusjes, vaak werd hij ontslagen. Hij gaf zich toe aan muzikale interesses als jazzpianist in Pigalle, Parijs, waar hij klanten vermaakte en al vroeg tekenen vertoonde van zijn karakteristieke gezichtsuitdrukkingen. Hij volgde ook een jaar lang acteerlessen aan de Simon acteurschool. Zijn carrière begon met rollen in toneelstukken en bijrollen in films voordat hij in 1956 publieke erkenning kreeg met La Traversée de Paris . Hij trouwde in 1936 met Germaine Louise Élodie Carroyer, van wie hij aan het einde van 1942 scheidde; ze hadden samen een zoon, Daniel. Later trouwde hij in 1943 met Jeanne Barthelémy de Maupassant, en ze bleven samen tot aan zijn dood, met haar kregen ze twee zonen, Patrick en Olivier. De Funès verwierf bekendheid door zijn energieke optredens, gezichtsuitdrukkingen en tics, waarbij hij vaak conservatieve petitburgerlijke personages speelde die probeerden de autoriteit te sussen. Hij verscheen in meer dan 150 films tussen 1945 en 1983 en behaalde aanzienlijk succes in de Franse cinema van de jaren zestig tot begin jaren tachtig. Opmerkelijke werken zijn onder meer Pouic-Pouic , de Le Gendarme de Saint-Tropez serie, de Fantomas trilogie, Le Corniaud , La Grande Vadrouille , Oscar en Les Aventures de Rabbi Jacob . De laatste film leverde hem in 1973 een nominatie voor een Golden Globe Award op. Zijn komische persona belichaamde een impulsieve, klagende, autoritaire en spraakzame doorsnee Fransman. Over heel Europa, waaronder regio's als het voormalige Oostblok, de voormalige Sovjet-Unie, Iran, Turkije en Israël, behaalde hij brede erkenning; bovendien resoneerden zijn films met publiek in landen als Rusland. De Funès ontving in 1980 een eretitel van de César Award voor zijn carrière. Zijn zoon, Olivier de Funès, werd ook acteur en verscheen in enkele films van zijn vader. Op 27 januari 1983 overleed hij in Nantes, en zijn nalatenschap wordt bewaard door twee musea die zijn leven en carrière eren: een nabij Nantes, een andere in Saint-Raphaël, en een derde gehuisvest in de voormalige gendarmerie van Saint-Tropez.

Luba Goy, comédienne (Canada) – Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Luba Goy

Luba Goy is een Canadese actrice, komiek en humoriste met Oekraïense afkomst. Ze werd geboren op 8 november 1945 in Haltern, Duitsland, en arriveerde in 1951 met haar Oekraïense immigrantenouders in Canada. Ze groeide op in Ottawa, Ontario, en studeerde af aan de Glebe Collegiate Institute voordat ze in 1969 de National Theatre School of Canada bezocht. Na haar afstuderen kreeg ze ervaring met optredens in toneelproducties in Stratford, Ontario. Goy’s carrière maakte een belangrijke wending toen ze in 1971 lid werd van 'The Jest Society', dat in 1973 later Royal Canadian Air Farce werd. Ze staat het best bekend als een ster van deze langlopende comedy-instelling, waarin ze talloze personages vertolkte tijdens haar dienstverband, waaronder Koningin Elizabeth, Kim Campbell en Brenda de Bingo Dame. Haar werk met Air Farce omvat ook een rol in de educatieve serie 'Bits and Bytes' aan het begin van de jaren 80 en het inspreken van personages in Nelvana’s Care Bears franchise, zoals Lotsa Heart Elephant en Gentle Heart Lamb. Ze heeft 15 ACTRA-awards ontvangen voor haar bijdragen aan Air Farce. Naast haar werk met Air Farce strekken Goy's talenten zich uit tot stemacteren, waarbij ze te zien is geweest in diverse geanimeerde tv-series zoals The Elephant Show, Babar en Jayce and the Wheeled Warriors. Ze speelde ook rollen in films zoals Legend (1970) en Vid'ma (Heks), waar ze een herbergierster vertolkte. Gedurende haar carrière heeft ze talloze onderscheidingen ontvangen, waaronder een Juno Award, een toelating tot de International Humour Hall of Fame en een Outstanding Achievement Award van Women in Film and Television. In 1993 ontvingen zij en haar Air Farce-collega's ere-doctoraten in de rechten van Brock University. Goy treedt af en toe op met comedy die haar Oekraïense erfgoed benadrukt, spreekt de taal vloeiend en verwerkt deze zelfs in sketches voor de Oekraïense gemeenschap, zoals blijkt uit haar deelname aan Folklorama in Winnipeg in 1999 en het Toronto Ukrainian Festival in 2011. In 2012 debuteerde ze met haar eenpersoonsshow 'Luba, Simply Luba'.

Luciana Littizzetto, comédienne (Italië) – Satire, Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Luciana Littizzetto

Geboren in Turijn, Italië, op 29 oktober 1964, is Luciana Littizzetto een Italiaanse entertainer die werkt als komische actrice, radio persoonlijkheid en humoriste. Ze groeide op in de wijk San Donato van Turijn, met familiebanden in Bosconero. Haar ouders waren Pietro Littizzetto en Antonietta Dezzutto. Ze wordt vaak liefkozend 'Lucianina' genoemd. De carrière van Littizzetto begon met studies aan het G. Littizzetto volgde het Conservatorium Verdi in Turijn, waar ze in 1984 een pianodiploma behaalde; vervolgens behaalde ze in 1990 een bachelorgraad aan de Faculteit Geesteswetenschappen van de Universiteit van Turijn. Ze volgde ook een acteursopleiding in Moncalieri en werkte kort als schooljuffrouw gedurende negen jaar aan de Carlo Levi school. Voordat ze bredere erkenning kreeg, trad Littizzetto op in theaters door heel Turijn en omgeving, en deed ze stemgeluidwerk voor internationale soapoperas. Ze debuteerde op Rai Radio 2’s Hit Parade en verwierf bredere bekendheid door optredens in de show van Maurizio Costanzo, waardoor ze zich kon concentreren op entertainment. De cabaretshow Zelig in de jaren ’90 verstevigde verder haar positie in de Italiaanse komedie. Littizzetto heeft bekendheid verworven door haar satirische humor, die vaak gericht is op overheidsfunctionarissen en religieuze leiders. Ze speelde Sabrina in de tv-show Cielito Lindo in 1993, herinnerd om de catchphrase 'Minchia Sabbry!'. Tot 2014 heeft ze 14 humoristische boeken geschreven, waarbij ze vaak verwijst naar geslachtsorganen als Walter en Iolanda. Haar werk omvat optredens op Avanzi (Rai Tre) en rollen in films zoals Tutti giù per terra en Tre uomini e una gamba. Ze is sinds 1997 een vaste gast op Mai dire gol en co-host van het Sanremo Muziekfestival in 2013 en 2014 met Fabio Fazio. In 2007 ontving ze de De Sica Award van de president van de Italiaanse Republiek, en werd ze in zowel 2013 als 2014 erkend als Beste Vrouw op de Italiaanse televisie. Momenteel verschijnt ze regelmatig in het avondprogramma Che tempo che fa op Rai 3, en vanaf 15 oktober 2023 zullen Littizzetto en Fabio Fazio overstappen naar het Warner Bros Discovery netwerk (NOVE). Opmerkelijk is dat ze in 2021 de eretitel "Gran cornuta" ontving van het Carnaval van Putignano, een eer die intelligentie en vindingrijkheid in de regio Bari symboliseert.

Lucien Jean-Baptiste, comedian (Frankrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Lucien Jean-Baptiste

Lucien Jean-Baptiste is een Franse acteur, schrijver en regisseur, geboren op 6 mei 1964 in Fort-de-France, Martinique. Hij verhuisde met zijn moeder naar de regio Parijs toen hij drie jaar oud was, en arriveerde in Frankrijk op 25 december 1967. Lucien volgde middelbare school en hoger onderwijs in Créteil en behaalde later een BTS-diploma in communicatie en reclame. Voordat hij acteur werd, werkte hij ongeveer tien jaar in de evenementenindustrie, waaronder een periode bij het Palais omnisports de Paris-Bercy. Hij blonk ook uit in atletiek, en werd in 1984 Frans kampioen Grieks-Romeins worstelen (FSGT). Jean-Baptiste's carrière omvat zowel live-action als stemacteren. Hij studeerde toneelspel aan de Cours Florent en begon in 1998 in korte films en series te verschijnen, waarbij hij kleinere rollen speelde in Du bleu jusqu'en Amérique en Jeu de cons . Hij verwierf bekendheid door zijn terugkerende rol als Franck Marchand, een psycholoog, in het eerste seizoen van Caméra Café . Een belangrijk aspect van zijn werk is het leveren van Franse nasynchronisaties voor tal van Amerikaanse acteurs. Hij is een vaste stemacteur voor Chris Rock, Martin Lawrence en Ice Cube, en hij heeft ook de stemmen ingesproken van Terrence Howard, Will Smith, Kevin Hart, Jamie Foxx, Don Cheadle, Anthony Mackie, Omar Epps en Orlando Jones. Zijn stemacteren strekt zich uit tot rollen in Scrubs , waar hij Donald Faison insprak. Lucien Jean-Baptiste's regie-inspanningen omvatten de familiefilmkomedie La Première Étoile (2009), waarmee hij dat jaar zowel de Grand Prix als de Publieksprijs op het Alpe-d'Huez Filmfestival won. Na dit succes richtte hij in 2010 Zamba Productions op en bracht in 2017 de sequel, La Deuxième Étoile , uit. In 2016 bracht hij Dieumerci! uit, geïnspireerd door een persoonlijke ervaring. Hij regisseerde ook Il a déjà tes yeux in 2017. Zijn filmografie omvat optredens in de tv-serie Munch , en hij speelde de hoofdrol in Emmenez-moi in 2005.

Ludwik Lawiński (1887–1971), comedian (Polen) – Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Polen

Ludwik Lawiński

Ludwik Lawiński, geboren als Ludwik Latajner op 19 juni 1887 in Lviv, was een Poolse filmacteur en een belangrijke figuur in het Poolse theater en cabaret. Hij was de zoon van tandarts Emil Latajner en Anna z Lewinów. Zijn vroege opleiding omvatte een studie rechten aan de Academie van Lviv en een bezoek aan een handelsacademie in Wenen. Lawiński's carrière begon met acteerlessen bij Roman Żelazowski in Lviv, wat leidde tot zijn debuut op het toneel in 1911 bij het Gemeentelijk Theater in Lviv als Pagatowicz. Lawiński verwierf snel bekendheid in de Poolse entertainmentscene. In 1911 was hij medeoprichter van het literaire cabaret ‘Złoty Ul’ in Lviv, en al in 1913 trad hij op in de Warrewse theaters 'Warszawskie Miniatury' en 'Dynasy'. Vanaf juni 1914 zette hij zijn theaterwerk voort in Łódź bij het 'Bi-Ba-Bo' theater. De jaren twintig zagen hem uitgroeien tot een van Warszaws populairste revue- en cabaretacteurs, met frequente tournees naar steden als Przemyśl, Stanisławów, Radom, Kraków en Zakopane. Hij schreef ook monologen en teksten voor talrijke Warrewse revues en cabarets, waaronder Teatr Nowości, Qui Pro Quo, Stańczyka en Cyrulik Warszawski. In 1925 richtte hij samen met S. Nawrot en W. Jastrzębiec een school op voor operette- en variétéartiesten. Lawińskis carrière bestreken verschillende decennia en omvatte uiteenlopende moeilijke omstandigheden. Hij verscheen in dertien films tussen 1927 en 1956, waaronder titels als Uśmiech losu en Ziemia obiecana . Tijdens de Tweede Wereldoorlog trad hij op met het Lviv Miniatuurtheater door de hele USSR, en later met theatergroepen verbonden aan het Poolse leger in de USSR, het Midden-Oosten en Italië. Na de oorlog vestigde hij zich in Londen, waar hij verbonden was aan de 'Orzeł Biały' en 'Ognisko' podia. Hij schreef theatrale memoires, Kupiłem (1958) en Aczkolwiek (1962), en maakte talloze opnames voor labels zoals Beka en Parlophone. Hij trouwde in 1916 met Aniela z Handzlików, en ze kregen twee zonen; ze vierden hun gouden huwelijksjubileum in januari 1966 in Londen. Lawiński ontving in 1965 de titel erelid van ZASP en zijn 60e verjaardag van artistiek werk werd in 1969 in Londen gevierd. Hij overleed op 15 september 1971 in Londen.

Luis Manuel Ávila, comedian (Mexico)
Geverifieerd Onopgeëist
Mexico

Luis Manuel Ávila

Luis Manuel Ávila Cruz, geboren in Mexico-Stad op 30 januari 1971, is een Mexicaanse acteur, komiek en zanger. Hij staat bekend om zijn veelzijdigheid, waarbij hij werkt in film, televisie en voice-over (omtalen). Zijn carrière in de uitvoerende kunsten begon op 20 januari 1991 met het toneelstuk 'El Juego que Todos Jugamos'. Ávila’s training omvatte studies aan de Theater Workshop van de UNAM FCA met Luis León Vela, een beurs voor twee jaar aan het Alberto Estrella Dance and Theater Center, en cursussen aan de school van Sylvia Pasquel en M&M Studio onder Patricia Reyes Spíndola. Hij studeerde ook bedrijfskunde aan de UNAM, behaalde een bachelor’s degree en ontving erkenning voor zijn scriptie, waarbij hij nationaal de 'Beste Bachelor Scriptie in Administratie' won. Hij begon zijn carrière als comedian in 1995, waarbij hij derde werd in de Riatatán comedy contest, wat leidde tot werk op Centro Nocturno. Hij gebruikt personages zoals Librado, Junior, Tomás en Zamora in zijn komische optredens. Luis Manuel Ávila verwierf bekendheid door belangrijke rollen, waaronder Tomás Mora in ‘La fea más bella’ en Júnior P. Luche in ‘La familia P. Luche’. Hij is ook verschenen in televisieseries zoals 'Camaleones', 'Las Tontas No Van Al Cielo', 'Triunfo del Amor' en 'Por Ella Soy Eva'. Zijn filmcredits omvatten 'Divina Confusión', 'El Octavo Pasajero', 'Aspiración', 'Debo No Niego' en 'En La Tierra'. Als lid van het duo LOS LUISES, dat optreedt in Mexico en verschillende steden in de VS, heeft hij twee albums geproduceerd: 'Biografía' en 'El Riesgo'. Hij leent ook zijn stem aan rollen in producties zoals 'Dragon Ball Super: Super Hero' en 'Saint Seiya: The Lost Canvas'. Ávila heeft zijn solo show opgevoerd in locaties zoals Frontón México, Teatro Blanquita en El Palacio de los Deportes, en heeft erkenning ontvangen voor zijn werk, waaronder een prijs voor beste acteur op het Eerste Festival van Universiteitstheater UNAM en erkenning van de Senaat van Mexico in 2014.

Lupe Rivas Cacho (1899–1975), comédienne (Mexico) – Satire, Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Mexico

Lupe Rivas Cacho

Lupe Rivas Cacho, geboren Guadalupe Rivas Cacho in Mexico-Stad op 8 augustus 1884, was een veelzijdige Mexicaanse performer. Ze werkte als actrice, komediante en vedette, en begon haar artistieke carrière in 1897 toen ze slechts dertien jaar oud was. Aanvankelijk trad ze op in zarzuelas en operettes, en verscheen in steden als Mexico-Stad, Guadalajara, Monterrey en Mérida. Rond 1910 nam ze de naam Lupe Rivas Cacho aan en maakte ze de overstap naar theater van revue, en werd ze bekend als 'La Pingüica' vanwege haar kleine gestalte. Ze was de eerste sopraan van het Lyrische Theater en demonstreerde vocaal talent door moeilijke muzikale noten te zingen met een hoge stem. Rivas Cachos carrière omvatte uitgebreide tournees en een kenmerkende komische stijl. Ze toerde internationaal, waaronder optredens in Spanje, Argentinië en Frankrijk in locaties zoals het Théâtre de l’Avenue in Parijs. Haar werk in de jaren 20 en 30 richtte zich op komedies en politieke satires, waarmee ze populariteit verwierf onder gemarginaliseerde gemeenschappen. Ze werd beschouwd als een pionier van de Mexicaanse satirische revue en speelde komische sketches in theaters, vergelijkbaar met cabarets. Haar imago werd wijdverspreid door theaters via foto's. Een romantische relatie met Diego Rivera begon in 1921, en ze vormden een linkse politieke alliantie; Rivera vereeuwigde haar vervolgens in zijn muur 'La Creación' als de figuur van 'la comedia'. Ze had ook een podiumrivaliteit met Mimí Derba. Lupe Rivas Cachos carrière reikte verder dan het theater. Ze trad in 1949 toe tot de filmwereld en verscheen in titels zoals Comisario en turno , El charro y la dama , Mi canción eres tú en Viva la juventud! . Later, in 1967, maakte ze haar televisiedebuut in de telenovela Atormentada . Als 'tiples'-performer combineerde ze zingen en acteren gedurende het grootste deel van haar carrière. Ze overleed in Mexico-Stad op 15 september 1975, op de leeftijd van 91 jaar. Monsiváis interpreteerde haar imago als een vertegenwoordiging van het begin van de vrouwelijke emancipatie, wat haar blijvende impact op de Mexicaanse cultuur benadrukt.