Ο Λορν Μάικλς, ένας διπλός Καναδός‐Αμερικανός πολίτης, εργάζεται ως τηλεοπτικός και κινηματογραφικός παραγωγός, κωμικός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Ξεκίνησε και παράγει το Saturday Night Live και έχει επίσης παραγάγει τη σειρά Late Night, The Kids in the Hall, and The Tonight Show.
Ο Λότφι Αμπντέλλι είναι Τυνήσιος ηθοποιός και κωμικός, γεννημένος στην Τύνιδα στις 14 Μαρτίου 1970. Αναγνωρίζεται επίσης ως προσωπικότητα των μέσων ενημέρωσης και χιουμορίστας. Το καλλιτεχνικό του ταξίδι ξεκίνησε ως χορευτής στο Εθνικό Ωδείο Μουσικής και Χορού της Τύνιδας υπό την Άν-Μαρί Σελλάμι. Στη συνέχεια, έπαιξε με τη μπαλέτο του Εθνικού Θεάτρου υπό τον Μοχάμεντ Ντρίς και εργάστηκε με την εταιρεία χορού Théâtre de la danse του Ιμέτ Τζεμάα. Στα πρώτα στάδια της καριέρας του, συμμετείχε σε παραστάσεις όπως το 'Histoires d'elles' (1991) υπό τη σκηνοθεσία της Οντίλ Κουγκούλ και χόρευσε στην παράσταση ‘Hadhra’ του Φαντέλ Τζαζίρι. Η δουλειά του Αμπντέλλι περιλαμβάνει τόσο την υποκριτική όσο και την κωμική απόδοση. Έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, όπως το 'Φάτε τη Σκόνη' (1998), το 'Πλαστικές Κούκλες' (2002), το 'Η Πόλη' (2010), το 'Το Τέλος του Δεκέμβρη' (2010), το 'Πρόστιμο' (2008), το 'Φτιαγμένο στην Τυνησία' (2009) και το 'Borj Eddalou' (2006). Έλαβε επίσης ρόλους στις 'Bab El Ars' (2006), το 'Ο Εισβολέας' (2011), το 'Αιώνιος Μπράντο' (2011) και το 'Γάζα Χοίρος' (2011). Τα ταλέντα του στην υποκριτική έχουν αναγνωριστεί σε φημισμένα κινηματογραφικά φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Καρθάγης το 2006 για το 'Making Of' και πάλι το 2006 για το 'Τελευταία Ταινία' του Νουρί Μπουζίντ. Απέκτησε επίσης ένα βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ντουμπάι τον Δεκέμβριο του 2015 για το 'Les Frontières du ciel'. Οι κωμικές προσπάθειες του Αμπντέλλι περιλαμβάνουν την ακυρωμένη μονομερή παράσταση '100% Χαλάλ' τον Αύγουστο του 2012 και αργότερα, το 'Just Abdelli 100% Tabou' το 2019. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Αμπντέλι έχει παρουσιάσει διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων των 'Shams Alik' από το 1999 έως το 2001 και 'Chich Bich' στο Attessia TV τον Ιούνιο του 2015. Επίσης, παρουσίασε το 'Abdelli Showtime' από το 2017 έως το 2020. Έλαβε πολλά βραβεία για τη δουλειά του, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Καλύτερου Κωμικού το 2015 και το 2016 για το 'Bolice', βραβεία Ramadan star το 2015 και το 2016 από το Mosaïque FM, και το βραβείο 'Καλύτερος Τυνήσιος Ηθοποιός του 2018' το 2019. Τον Σεπτέμβριο του 2017 άνοιξε ένα τσαγέρικο, και τον Δεκέμβριο του 2017 λάνσαρε το 'Abdelli ShowTime' στο Attessia TV. Ανακοίνωσε την πρόθεσή του να γίνει μέτοχος στο Attessia TV τον Ιούνιο του 2019. Ο Αμπντέλι είναι παντρεμένος με την Ines Mazali και έχει δύο παιδιά. Τον Απρίλιο του 2026, ενώ ζούσε εξόριστος στη Γαλλία, καταδικάστηκε σε 18 μήνες φυλάκιση σχετικά με μια εκπομπή του 2022.
Στην Πάτερσον του Νιου Τζέρσεϋ γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1906 ο Λούις Φρανσίσκος Κριστίλλο, ο οποίος έγινε γνωστός με το επαγγελματικό όνομα Λου Κόστολο. Ο πατέρας του, Σεμπαστιάνο Κριστίλλο, ήταν πράκτορας πωλήσεων ασφαλειών ιταλικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του, Έλεν Ρέτζε, είχε καταγωγή από την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ιρλανδία. Ο Κόστολο παρακολούθησε το Δημόσιο Σχολείο 15 στην Πάτερσον και επέδειξε αθλητικές ικανότητες. Ασχολήθηκε με την πυγμαχία ως έφηβος με το όνομα Λου Κινγκ. Αναζητώντας ευκαιρίες στην υποκριτική, πήγε ομοβόηλα στο Χόλιγουντ το 1927 και ανέλαβε διάφορους ρόλους, εργαζόμενος ως εργάτης και κομπάρσος στα Metro-Goldwyn-Mayer και Hal Roach Studios. Έκανε επίσης ακροβατικά, συμπεριλαμβανομένης της δουλειάς στην ταινία *Το Μονοπάτι του '98* το 1928. Η καριέρα του Κόστέλο πήρε μια σημαντική τροπή όταν άρχισε να εμφανίζεται σε σόου μπουρλέσκο το 1929. Το 1936, συνεργάστηκε με τον Μπατ Άμποτ, ιδρύοντας επίσημα ένα κωμικό δίδυμο που σύντομα απέκτησε φήμη. Η συνεργασία τους σημείωσε αξιόλογη επιτυχία καθώς ανέβηκαν στην κορυφή, εμφανιζόμενοι ως πρωταγωνιστές στα κυκλώματα βαυδβίλ και μπουρλέσκο. Η χαρακτηριστική τους ρουτίνα, «Ποιος είναι ο Πρώτος;», έκανε το ντεμπούτο της στην ραδιοφωνική εκπομπή The Kate Smith Hour το 1938, γρήγορα καθιερώνοντας την ως ένα αγαπημένο κλασικό. Ο Κόστέλο συχνά υποδυόταν τον ενθουσιώδη, υπέρμετρο κωμικό, σε αντίθεση με την «ευθεία» προσωπικότητα του Άμποτ. Το ζευγάρι εμφανίστηκε σε μια μουσική παράσταση της Μπρόντγουεϊ, The Streets of Paris, το 1939. Η δεκαετία του 1940 σήμανε μια περίοδο σημαντικής επιτυχίας για τους Costello και Abbott. Έπαιξαν σε αρκετές ταινίες, όπως το «Μία Νύχτα στις Εξωτικές Περιοχές» (1940) και το «Στρατιώτες Αρχάριοι» (1941), και έγιναν σημαντικό έσοδο στα ταμεία της Universal. Από το 1942 έως το 1949, παρουσίασαν την εκπομπή «The Abbott and Costello Show» στον ραδιοφωνο, και συνέβαλαν σημαντικά στις πολεμικές προσπάθειες πουλώντας 85 εκατομμύρια δολάρια σε κρατικά ομόλογα κατά τη διάρκεια μιας εθνικής περιοδείας το 1942. Ωστόσο, η συνεργασία έληξε το 1957. Μετά τον χωρισμό τους, ο Costello έκανε σόλο εμφανίσεις στην τηλεόραση και πρωταγωνίστησε σε μία ταινία. Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στις 3 Μαρτίου 1959, σε ηλικία 53 ετών, και τάφη στο νεκροταφείο Calvary στο Λος Άντζελες.
Η Αγγλίδα κωμικός, συγγραφέας και ηθοποιός Λού Σάντερς γεννήθηκε στο Μπάρνσταπλ, Ντέβον, το 1978. Μεγάλωσε στο Μπρόντστερς, Κεντ, μετά τον χωρισμό των γονιών της όταν ήταν δύο ετών. Αφού έφυγε από το σπίτι στα δεκαπέντε της, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου Metropolitan με πτυχίο στις επικοινωνίες και τις πολιτισμικές σπουδές. Πριν ακολουθήσει την καριέρα της ως κωμικός, η Σάντερς εργάστηκε σε διοικητικές θέσεις· ανάμεσά τους, ήταν βοηθός διευθυντή και υπεύθυνη διαχείρισης παραπόνων για την Ofcom. Η Σάντερς τελειοποίησε το κωμικό της στυλ μέσω μαθημάτων με τον Λόγκαν Μέρρεϋ, αναπτύσσοντας περαιτέρω αυτό μέσω μαθημάτων και ενός ιστολογίου πριν ξεκινήσει την επαγγελματική της καριέρα. Η Σάντερς ξεκίνησε την καριέρα της ως κωμικός κάπου πριν το 2019 και έκτοτε έχει γίνει μόνιμο μέλος σε τηλεοπτικές εκπομπές με πάνελ. Οι εμφανίσεις της περιλαμβάνουν συμμετοχές στο Live at the Apollo το 2019 και στο The Late Late Show with James Corden. Έχει επίσης εμφανιστεί στις εκπομπές QI, Would I Lie to You?, Travel Man: 48 Hours in…, 8 Out of 10 Cats Does Countdown και Richard Osman’s House of Games. Οι παραστάσεις της στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου Fringe περιλαμβάνουν το 'Shame Pig' (2018), το οποίο κέρδισε το βραβείο Comedians’ Choice Award για την καλύτερη παράσταση, και το 'Say Hello to Your New Step Mummy' (2019). Τα credits της ως συγγραφέας περιλαμβάνουν εκπομπές όπως 8 Out of 10 Cats, Mock the Week και Miranda Hart, καθώς και τη μικρού μήκους ταινία *Elderflower*, για την οποία έγραψε και πρωταγωνίστησε. Η Σάντερς θεωρείται μία από τις πιο πρωτότυπες κωμικούς της Βρετανίας και έχει αποκτήσει σημαντική αναγνώριση. Το 2019, η Σάντερς πέτυχε τη νίκη στην όγδοη σειρά του *Taskmaster*, και από τον Απρίλιο του 2022 έως τον Σεπτέμβριο του 2023, παρουσίασε το *Taskmaster: The People's Podcast*. Από το 2021 έως το 2024, συνυποδέχτηκε την εκπομπή *Mel Giedroyc: Unforgivable*, και το 2023 εμφανίστηκε στην εναρκτήρια σειρά του *Last One Laughing UK*. Η αυτοβιογραφία «What's That Lady Doing?» δημοσιεύθηκε από την Σάντερς τον Αύγουστο του 2023. Η Σάντερς είναι απολύτως νηφάλια και vegan. Συνεχίζει να κάνει τακτικά stand-up παραστάσεις, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και διεθνώς, και έχει προγραμματιστεί να παρουσιάσει μια παράσταση στο Fringe by the Sea στις 5 Αυγούστου του 2026. Τον Μάρτιο του 2025, έχει προγραμματιστεί να συμμετάσχει στην αρχική σειρά του 'LOL: Last One Laughing UK' μαζί με την Harriet Kemsley, και καθ’ όλη τη διάρκεια του 2025, παρουσιάζει επί του παρόντος την τελευταία της παράσταση, «No Kissing in the Bingo Hall».
Ο Λουί ντε Φυνές, γεννημένος Λουί Γερμαίν Νταβίντ ντε Φυνές ντε Γκαλάρζα στις 31 Ιουλίου 1914, στην Κουρμπεβό, ήταν ένας εξέχωντος Γάλλος κωμικός ηθοποιός. Ο πατέρας του, Κάρλος Λουί ντε Φυνές ντε Γκαλάρζα, δικηγόρος από τη Σεβίλλη της Ισπανίας, και μέσω αυτού, καταγόταν από αριστοκρατική καταγωγή που είχε τις ρίζες της στο Φούνες. Η μητέρα του, Λεονόρ Σότο Ρέγκουερα, κόρη ενός Γαλικιανού συμβολαιογράφου, συνέβαλε στην κληρονομιά του με γαλικιανή καταγωγή. Μιλούσε γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά, αποδεικνύοντας από νωρίς μια έμφυτη ικανότητα στις γλώσσες. Η πορεία του Ντε Φυνές στην υποκριτική ξεκίνησε με διάφορες εμπειρίες. Αφού παρακολούθησε το Λύκειο Κοντόρσέ στο Παρίσι και σπούδασε για λίγο στο Σορβόννη, εγκατέλειψε τις σπουδές του και εργάστηκε σε διάφορες απλές δουλειές, συχνά απολυόμενος. Ακολούθησε μουσικά ενδιαφέροντα ως πιανίστας τζαζ στην Πιγκαλί, Παρίσι, διασκεδάζοντας τους πελάτες ενώ έδειχνε τα πρώτα σημάδια των χαρακτηριστικών εκφράσεων του προσώπου του. Επίσης, σπούδασε υποκριτική για ένα χρόνο στη σχολή υποκριτικής Simon. Η καριέρα του ξεκίνησε με ρόλους σε θεατρικές παραστάσεις και μικρούς ρόλους σε ταινίες πριν αποκτήσει δημόσια αναγνώριση το 1956 με το *La Traversée de Paris*. Έκανε γάμο με την Germaine Louise Élodie Carroyer το 1936, χωρίζοντας μαζί της στα τέλη του 1942· είχαν έναν γιο, τον Daniel. Αργότερα, παντρεύτηκε την Jeanne Barthelémy de Maupassant το 1943 και έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό του, αποκτώντας δύο γιους, τους Patrick και Olivier, μαζί της. Ο Ντε Φυνές έγινε γνωστός για τις γεμάτες ενέργεια ερμηνείες του, τις εκφράσεις του προσώπου και τους νευρικούς τικς του, συχνά υποδυόμενος συντηρητικούς μικροαστούς χαρακτήρες που προσπαθούσαν να καλοπιάσουν την εξουσία. Εμφανίστηκε σε πάνω από 150 ταινίες μεταξύ 1945 και 1983, σημειώνοντας σημαντική επιτυχία στον γαλλικό κινηματογράφο από τη δεκαετία του 1960 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Σημαντικά έργα περιλαμβάνουν το Pouic-Pouic , τη σειρά Le Gendarme de Saint-Tropez , την τριλογία Fantomas , το Le Corniaud , το La Grande Vadrouille , το Oscar και το Les Aventures de Rabbi Jacob . Η τελευταία ταινία του απέφερε μια υποψηφιότητα για Χρυσό Σφαιρικό Βραβείο το 1973. Το κωμικό του πρόσωπο ενσαρκώνει έναν παρορμητικό, παραπονιάρικo, αυταρχικό και εκκωφαντικό μέσο Γάλλο. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, καλύπτοντας περιοχές όπως η πρώην Ανατολική Ευρώπη, η πρώην Σοβιετική Ένωση, το Ιράν, η Τουρκία και το Ισραήλ, πέτυχε ευρεία αποδοχή· επιπλέον, οι κινηματογραφικές του ταινίες απήχησαν σε κοινά σε χώρες όπως η Ρωσία. Ο Ντε Φυνές έλαβε ένα τιμητικό βραβείο César το 1980 για την καριέρα του. Ο γιος του, Olivier de Funès, έγινε επίσης ηθοποιός και εμφανίστηκε σε ορισμένες από τις ταινίες του πατέρα του. Στις 27 Ιανουαρίου 1983, απεβίωσε στο Νάντη, και η κληρονομιά του διατηρείται από δύο μουσεία που τιμούν τη ζωή και την καριέρα του: ένα κοντά στο Νάντη, ένα άλλο στο Saint-Raphaël και ένα τρίτο που στεγάζεται στην πρώην αστυνομική επιθεώρηση του Saint-Tropez.
Ο Λουίς Μανουέλ Άβιλα Κρους, γεννημένος στην Πόλη του Μεξικού στις 30 Ιανουαρίου 1971, είναι ένας Μεξικανός ηθοποιός, κωμικός και τραγουδιστής. Είναι γνωστός για την ευελιξία του, εργαζόμενος στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και την αφήγηση φωνής (μετάφραση). Η καριέρα του στις παραστατικές τέχνες ξεκίνησε στις 20 Ιανουαρίου 1991 με το έργο «Το Παιχνίδι που Παίζουμε Όλοι». Η εκπαίδευσή του Άβιλα περιλάμβανε σπουδές στο Εργαστήριο Θεάτρου της ΦΚΑ του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού με τον Λουίς Λεόν Βέλα, μια υποτροφία στο Κέντρο Χορού και Θεάτρου Άλμπερτο Εστρέγια για δύο χρόνια, καθώς και μαθήματα στη σχολή της Σίλβια Πασκουέλ και στο στούντιο M&M υπό την Πατρίσια Ρέγες Σπίντολα. Σπούδασε επίσης διοίκηση επιχειρήσεων στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού, αποκτώντας πτυχίο και λαμβάνοντας αναγνώριση για τη διατριβή του, κερδίζοντας το βραβείο 'Καλύτερη Διατριβή Υποτρίτη σε Διοίκηση' σε εθνικό επίπεδο. Ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός το 1995, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στον διαγωνισμό κωμωδίας Riatatán, γεγονός που οδήγησε σε συνεργασία με το Centro Nocturno. Χρησιμοποιεί χαρακτήρες όπως ο Λιμπράντο, ο Τζούνιορ, ο Τομάς και ο Ζαμόρα στις κωμικές του εμφανίσεις. Ο Λουίς Μανουέλ Άβιλα απέκτησε αναγνώριση μέσα από σημαντικούς ρόλους, όπως ο Τομάς Μόρα στην ‘La fea más bella’ και ο Τζούνιορ Π. Λούτσε στην ‘La familia P. Luche’. Έχει εμφανιστεί επίσης σε τηλεοπτικές σειρές όπως οι 'Camaleones', 'Las Tontas No Van Al Cielo', 'Triunfo del Amor' και 'Por Ella Soy Eva'. Στη filmography του περιλαμβάνονται οι ταινίες 'Divina Confusión', 'El Octavo Pasajero', 'Aspiración', 'Debo No Niego' και 'En La Tierra'. Ως μέλος του ντουέτου LOS LUISES, που εμφανίζονται στο Μεξικό και σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ, έχει κυκλοφορήσει δύο albums: 'Biografía' και 'El Riesgo'. Επίσης, δίνει τη φωνή του σε ρόλους σε παραγωγές όπως το 'Dragon Ball Super: Super Hero' και το 'Saint Seiya: The Lost Canvas'. Ο Άβιλα έχει παρουσιάσει την προσωπική του παράσταση σε χώρους όπως το Frontón México, Teatro Blanquita και El Palacio de los Deportes, και έχει λάβει αναγνώριση για τη δουλειά του, συμπεριλαμβανομένου ενός βραβείου καλύτερου ηθοποιού στο Πρώτο Φεστιβάλ Θεάτρου Πανεπιστημίου UNAM και αναγνώρισης από τη Γερουσία του Μεξικού το 2014.
Nascido em Portugal, Luis Rego desenvolve sua carreira como ator, humirista, escritor e diretor, vivendo hoje na França. (στα Αγγλικά). Foi um dos fundadores do grupo musical e humorístico Les Charlots, do qual se afastou depois de alguns anos. (στα Αγγλικά).
Η Λούμπα Γκόι είναι Καναδή ηθοποιός, κωμικός και χιουμορίστρια με ουκρανική καταγωγή. Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1945 στο Χάλτερν της Γερμανίας και έφτασε στον Καναδά με τους ουκρανικούς γονείς της το 1951. Μεγάλωσε στην Οτάβα του Οντάριο και αποφοίτησε από το Glebe Collegiate Institute πριν φοιτήσει στη Εθνική Σχολή Θεάτρου του Καναδά το 1969. Μετά την αποφοίτησή της, απέκτησε εμπειρία συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις στο Στράτφορντ του Οντάριο. Η καριέρα της Goy’s πήρε μια σημαντική τροπή όταν εντάχθηκε στο 'The Jest Society' το 1971, το οποίο αργότερα έγινε Royal Canadian Air Farce το 1973. Είναι περισσότερο γνωστή ως αστέρι αυτού του μακρόβιου θεσμού της κωμωδίας, υποδυόμενη πολυάριθμους χαρακτήρες κατά τη διάρκεια της θητείας της, συμπεριλαμβανομένης της Βασίλισσας Ελισάβετ, της Kim Campbell και της Brenda, της κυρίας του Bingo. Η συνεργασία της με το Air Farce περιλαμβάνει επίσης την πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκπαιδευτική σειρά 'Bits and Bytes' στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και την αφήγηση χαρακτήρων στο franchise Care Bears της Nelvana, όπως ο ελέφαντας Lotsa Heart και το αρνί Gentle Heart. Έχει λάβει 15 βραβεία ACTRA για τις συνεισφορές της στο Air Farce. Πέρα από τη δουλειά της με το Air Farce, τα ταλέντα της Goy επεκτείνονται στην αφήγηση φωνής, εμφανιζόμενη σε διάφορες κινούμενες τηλεοπτικές σειρές όπως το The Elephant Show, το Babar και το Jayce and the Wheeled Warriors. Είχε επίσης ρόλους σε ταινίες όπως το Legend (1970) και το Vid'ma (Μάγισσα), όπου υποδύθηκε μια ιδιοκτήτρια πανδοχείου. Έλαβε πολυάριθμα βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας της, συμπεριλαμβανομένου ενός βραβείου Juno, ένταξης στο Διεθνές Επίσημο Χώρο του Χιούμορ και ενός Βραβείου Σημαντικής Επιτυχίας από τις Γυναίκες στον Κινηματογράφο και την Τηλεόραση. Το 1993, η ίδια και τα μέλη του καστ της Air Farce απονεμήθηκαν τιμητικοί διδακτορικοί τίτλοι Νομικής από το Brock University. Η Goy παρουσιάζει περιστασιακά κωμικά σκετς που αναδεικνύουν την ουκρανική της καταγωγή, μιλώντας άπταιστα τη γλώσσα και ενσωματώνοντάς την ακόμη και σε σκηνές για την ουκρανική κοινότητα, όπως αποδεικνύεται από τη συμμετοχή της στο Folklorama στο Winnipeg το 1999 και στο Φεστιβάλ Ουκρανικής Τέχνης του Τορόντο το 2011. Έκανε πρεμιέρα στην μονομελή παράστασή της 'Luba, Simply Luba' το 2012.
Ο Λουντβίκ Λαβίνσκι, γεννημένος Λουντβίκ Λατάινερ στις 19 Ιουνίου 1887 στην Λβίβ, ήταν Πολωνός ηθοποιός και σημαντική προσωπικότητα στο Πολωνικό θέατρο και καμπαρέ. Ήταν γιος του οδοντιάτρου Έμιλ Λατάινερ και της Άννα εκ Λέβινώφ. Η πρώιμη εκπαίδευσή του περιλάμβανε σπουδές νομικής στην Ακαδημία της Λβίβ και παρακολούθηση εμπορικής ακαδημίας στη Βιέννη. Η καριέρα του Λαβίνσκι ξεκίνησε με μαθήματα υποκριτικής από τον Ρομάν Ζελάζοφσκι στην Λβίβ, οδηγώντας στην θεατρική του πρεμιέρα το 1911 στο Δημοτικό Θέατρο της Λβίβ ως Παγκατόβιτς. Ο Λάβινσκι απέκτησε γρήγορα φήμη στην πολωνική σκηνή του θεάματος. Το 1911, συνίδρυσε το λογοτεχνικό καμπαρέ «Złoty Ul» στο Λβιβ, και μέχρι το 1913 έπαιζε σε θέατρα της Βαρσοβίας, τα «Warszawskie Miniatury» και «Dynasy». Από τον Ιούνιο του 1914, συνέχισε το θεατρικό του έργο στη Λódź στο θέατρο «Bi-Ba-Bo». Τα 1920s τον είδαν να γίνεται ένας από τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς ρεβιού και καμπαρέ της Βαρσοβίας, με συχνές περιοδείες σε πόλεις όπως το Πζέμυσλ, το Στανισλάβοφ, το Ράντομ, το Κρακοβία και το Ζακόπανε. Έγραψε επίσης μονόλογους και κείμενα για πολλά ρεβιού και καμπαρέ της Βαρσοβίας, συμπεριλαμβανομένων των Teatr Nowości, Qui Pro Quo, Stańczyka και Cyrulik Warszawski. Το 1925, ίδρυσε ένα σχολείο για ηθοποιούς όπερας και βαριαέτι μαζί με τους S. Nawrot και W. Jastrzębiec. Η καριέρα του Λαβίνσκι διήρκεσε πολλές δεκαετίες και περιλάμβανε διάφορες δύσκολες περιστάσεις. Εμφανίστηκε σε δώδεκα ταινίες μεταξύ 1927 και 1956, συμπεριλαμβανομένων τίτλων όπως το *Uśmiech losu* και το *Ziemia obiecana*. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έπαιξε στο Μικρό Θέατρο της Λβιβ σε όλη την ΕΣΣΔ, και αργότερα με θεατρικές ομάδες συνδεδεμένες με τον Πολωνικό Στρατό στην ΕΣΣΔ, τη Μέση Ανατολή και την Ιταλία. Μετά τον πόλεμο, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου συνδέθηκε με τις σκηνές 'Orzeł Biały' και 'Ognisko'. Έγραψε θεατρικά απομνημονεύματα, το *Kupiłem* (1958) και το *Aczkolwiek* (1962), και έκανε πολυάριθμες ηχογραφήσεις για δισκογραφικές εταιρείες όπως η Beka και η Parlophone. Γάμησε την Ανιέλα z Handzlików το 1916, και απέκτησαν δύο γιους· γιόρτασαν τον χρυσό γάμο τους στο Λονδίνο τον Ιανουάριο του 1966. Ο Λαβίνσκι έλαβε τον τίτλο του επίτιμου μέλους της ZASP το 1965 και η 60ή επέτειος του καλλιτεχνικού του έργου πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο το 1969. Απεβίωσε στις 15 Σεπτεμβρίου 1971, στο Λονδίνο.
Η Λουπί Ριβας Κάτσο, γεννημένη Γκουαδαλούπε Ριβας Κάτσο στην Πόλη του Μεξικού στις 8 Αυγούστου 1884, ήταν μια πολυπράγματη Μεξικανή περφόρμερ. Εργάστηκε ως ηθοποιός, κωμικός και βετέ, ξεκινώντας την καλλιτεχνική της καριέρα το 1897, όταν ήταν μόλις δώδεκα ετών. Αρχικά, έπαιζε σε ζαρζουέλες και οπερέτες, εμφανιζόμενη σε πόλεις όπως η Πόλη του Μεξικού, η Γκουαδαλαχάρα, η Μοντερέι και η Μερίδα. Περίπου το 1910, υιοθέτησε το όνομα Λουπί Ριβας Κάτσο και μεταπήδησε στο θέατρο ρεβιού, φτάνοντας να γίνει γνωστή ως «La Pingüica» λόγω του μικρού της αναστήματος. Υπηρέτησε ως η πρώτη σοπράνο του Λυρικού Θεάτρου και επέδειξε φωνητική δεξιοτεχνία τραγουδώντας δύσκολες μουσικές νότες με μια υψηλή φωνή. Η καριέρα της Ρίβας Κάτσο περιλάμβανε εκτεταμένες περιοδείες και ένα ξεχωριστό κωμικό στυλ. Παρουσίασε παραστάσεις διεθνώς, συμπεριλαμβανομένων εμφανίσεων στην Ισπανία, την Αργεντινή και τη Γαλλία σε χώρους όπως το Θέατρο της Αβένυ στο Παρίσι. Η δουλειά της κατά τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 επικεντρώθηκε σε κωμωδίες και πολιτικές σάτιρες, κερδίζοντας δημοτικότητα ανάμεσα σε περιθωριοποιημένες κοινότητες. Θεωρήθηκε πρωτοπόρος της μεξικάνικης σατιρικής επιθεώρησης και παρουσίαζε κωμικά σκίτσα σε θέατρα, παρόμοια με καμπαρέ. Η εικόνα της διαδόθηκε ευρέως από τα θέατρα μέσω φωτογραφιών. Μια ερωτική σχέση με τον Ντιέγκο Ριβέρα ξεκίνησε το 1921 και σχημάτισαν μια αριστερή πολιτική συμμαχία· ο Ριβέρα την αθανατοποίησε στη συνέχεια στο μιθριαλ του 'Η Δημιουργία' ως τη μορφή της 'la comedia'. Επίσης, είχε σκηνική αντιπαλότητα με τη Μιμί Ντερμπά. Η καριέρα της Λούπε Ριβας Κάτσο επεκτεινόταν πέρα από το θέατρο. Εισήλθε στον κινηματογράφο το 1949, εμφανιζόμενη σε τίτλους όπως η Comisario en turno , η El charro y la dama , η Mi canción eres tú και η Viva la juventud! . Αργότερα, το 1967, έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην τηλενουβέλα Atormentada . Ως εκδότρια «tiples», συνδύαζε το τραγούδι και την υποκριτική σε όλη τη διάρκεια της καριέρας της. Απεβίωσε στην Πόλη του Μεξικού στις 15 Σεπτεμβρίου 1975, σε ηλικία 91 ετών. Ο Monsiváis ερμήνευσε την εικόνα της ως σύμβολο της έναρξης της γυναικείας χειραφέτησης, υποδηλώνοντας τον διαρκή αντίκτυπό της στον μεξικανικό πολιτισμό.
Lucie Schejbal, με το ψευδώνυμο Sejroška, είναι μια τσεχική youtuberka, κόμικ και ομορφιά vlager. Το 2019, παρουσιάστηκε ως ηγετική εκπρόσωπος του Απαραίτητου Κόμματος ΝΑΙ, στόχος του οποίου ήταν να "τραλάρει" το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Ο Λυσιέν Ζαν-Μπατίστ είναι Γάλλος ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης, γεννημένος στις 6 Μαΐου 1964 στο Φορτ-ντε-Φρανς, Μαρτινίκα. Μετακόμισε στην περιοχή του Παρισιού με τη μητέρα του σε ηλικία τριών ετών, φτάνοντας στη Γαλλία στις 25 Δεκεμβρίου 1967. Ο Λυσιέν παρακολούθησε κολέγιο και λύκειο στην Κρετέιγ και αργότερα απέκτησε πτυχίο BTS στην επικοινωνία και τη διαφήμιση. Πριν ακολουθήσει την υποκριτική, εργάστηκε για περίπου δέκα χρόνια στη διοργάνωση εκδηλώσεων, συμπεριλαμβανομένης μιας περιόδου στο Palais omnisports de Paris-Bercy. Επίσης, έδειξε αθλητικό ταλέντο, κατακτώντας το πρωτάθλημα Γαλλίας στην ελληνορωμαϊκή πάλη (FSGT) το 1984. Η καριέρα του Ζαν-Μπατίστ περιλαμβάνει τόσο ζωντανές δράσεις όσο και ηχογραφήσεις φωνής. Σπούδασε υποκριτική στο Cours Florent και άρχισε να εμφανίζεται σε μικρού μήκους ταινίες και σειρές το 1998, αναλαμβάνοντας μικρούς ρόλους στις Du bleu jusqu'en Amérique και Jeu de cons . Απέκτησε φήμη για τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του ως Franck Marchand, ένας ψυχολόγος, στην πρώτη σεζόν του Caméra Café . Ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς του περιλαμβάνει την παροχή γαλλικών μεταγλωττίσεων για πολλούς Αμερικανούς ηθοποιούς. Είναι τακτικός ηχολόγος για τους Chris Rock, Martin Lawrence και Ice Cube, και έχει επίσης δώσει φωνή στους Terrence Howard, Will Smith, Kevin Hart, Jamie Foxx, Don Cheadle, Anthony Mackie, Omar Epps και Orlando Jones. Η δουλειά του ως ηχολόγος επεκτείνεται σε ρόλους στην Scrubs , όπου έδωσε φωνή στον Donald Faison. Οι σκηνοθετικές προσπάθειες του Λυσιέν Ζαν-Μπατίστ περιλαμβάνουν την οικογενειακή κωμωδία *La Première Étoile* (2009), η οποία του απέφερε τόσο το Μεγάλο Βραβείο όσο και το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Alpe-d'Huez εκείνο το έτος. Μετά από αυτή την επιτυχία, ίδρυσε την Zamba Productions το 2010 και κυκλοφόρησε τη συνέχειά της, *La Deuxième Étoile*, το 2017. Το 2016, κυκλοφόρησε το *Dieumerci!*, εμπνευσμένο από μια προσωπική εμπειρία. Έχει επίσης σκηνοθετήσει το *Il a déjà tes yeux* το 2017. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει εμφανίσεις στην τηλεοπτική σειρά *Munch*, και πρωταγωνίστησε στον πρωταγωνιστικό ρόλο στο *Emmenez-moi* το 2005.
Αλβανία
1
Αρμενία
2
Αργεντινή
36
Αυστρία
27
Αυστραλία
52
Αζερμπαϊτζάν
1
Μπανγκλαντές
1
Βέλγιο
13
Βουλγαρία
57
Μπενίν
2
Βολιβία
1
Βραζιλία
27
Λευκορωσία
2
Καναδάς
125
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
3
Ελβετία
17
Ακτή Ελεφαντοστού
1
Χιλή
15
Καμερούν
1
Κίνα
8
Κολομβία
4
Κούβα
4
Τσεχία
7
Γερμανία
188
Δανία
17
Δομινικανή Δημοκρατία
1
Αλγερία
2
Ισημερινός
2
Εσθονία
5
Αίγυπτος
10
Ισπανία
74
Αιθιοπία
1
Φινλανδία
15
Γαλλία
214
Ηνωμένο Βασίλειο
365
Γεωργία
1
Γκάνα
3
Ελλάδα
18
Γουατεμάλα
1
Κροατία
2
Αϊτή
1
Ουγγαρία
7
Ινδονησία
23
Ιρλανδία
31
Ισραήλ
10
Ινδία
47
Ιράκ
3
Ιράν
6
Ισλανδία
4
Ιταλία
136
Τζαμάικα
1
Ιαπωνία
37
Κένυα
3
Νότια Κορέα
20
Καζακστάν
3
Λίβανος
5
Σρι Λάνκα
1
Λιθουανία
1
Λετονία
1
Μαρόκο
17
Μιανμάρ (Βιρμανία)
1
Μάλτα
1
Μαλάουι
2
Μεξικό
28
Μαλαισία
7
Νιγηρία
19
Νικαράγουα
2
Κάτω Χώρες
2
Νορβηγία
12
Νεπάλ
3
Νέα Ζηλανδία
9
Περού
2
Φιλιππίνες
35
Πακιστάν
7
Πολωνία
8
Πορτογαλία
7
Κατάρ
1
Ρουμανία
1
Σερβία
4
Ρωσία
9
Σαουδική Αραβία
4
Σουηδία
101
Σιγκαπούρη
3
Σλοβενία
4
Σλοβακία
2
Ελ Σαλβαδόρ
1
Συρία
1
Ταϊλάνδη
2
Τυνησία
4
Τουρκία
5
Ταϊβάν
1
Ουκρανία
11
Ουγκάντα
7
Ηνωμένες Πολιτείες
213
Ουρουγουάη
4
Ουζμπεκιστάν
1
Βενεζουέλα
5
Βιετνάμ
1
Νότια Αφρική
3
Ζιμπάμπουε
1
