Patrick Font
Ο Πατρίκ Φον, γεννημένος στις 27 Σεπτεμβρίου 1940 στο Βεσινέ, ήταν Γάλλος χιουμορίστας και σονετιέρης. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος (instituteur) από το 1961 έως το 1968. Από τη δεκαετία του 1970 μέχρι το 1995, σχημάτισε ένα κωμικό ντουέτο με τον Φιλίπ Βαλ, που ονομαζόταν Font et Val. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, έγραψε στίχους για άλλους καλλιτέχνες, όπως ο Τιερί Λε Λυρόν και ο Κριστόφ Αλεβέκ, αποδεικνύοντας την ευελιξία του στο γαλλικό χώρο της διασκέδασης. Έγραψε αρκετά βιβλία, συμπεριλαμβανομένου του *J'exagère, mais pas assez* το 1992 και του *Souvenirs d'un cow-boy d'opérette* το 2018. Το 1992, έγινε αρθρογράφος στο σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo , και επίσης συνέβαλε στην ραδιοφωνική εκπομπή Rien à cirer στον σταθμό France Inter. Ίδρυσε το Marie Pantalon, ένα σχολείο κατάρτισης παραστατικών τεχνών στην Haute-Savoie, το 1994. Από το 2007, ήταν μόνιμος κωμικός στο Théâtre des Deux Ânes στο Παρίσι, εμφανιζόμενος σε θεατρικά έργα όπως το 'Sarkozix Le Gavlois', 'Kadhafi à Paris' και 'Nicolas s'remarie'. Η κωμωδία του συχνά περιλάμβανε σατιρικά σκετς για τρέχοντα γεγονότα, που μερικές φορές περιγράφονταν ως « façon Riviera », αναφερόμενοι σε πρόσωπα όπως ο Σαρκοζί και ο Fillon. Η καριέρα του Φοντά επηρεάστηκε σημαντικά από δικαστικές διαδικασίες που ξεκίνησαν το 1996. Καταδικάστηκε για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων και υπηρέτησε τέσσερα χρόνια και δύο μήνες στη φυλακή από το 1996 έως το 2000, μετά από δίκη στην Ανέσι τον Μάρτιο του 1998. Παρά αυτά τα γεγονότα, παρέμεινε ενεργός σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες, συνιδρύοντας τους Les Auteurs Réunis το 2005, οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι για το Le Coq des Bruyères και το Le Bar des vieux cons . Συμμετείχε στον δίσκο La verVe et la Joie το 2011. Ο Πατρίκ Φοντά απεβίωσε στις 6 Απριλίου 2018, σε ηλικία 77 ετών, λόγω επιπλοκών από μια χρόνια πάθηση του ήπατος, αφήνοντας πίσω του μια περίπλοκη κληρονομιά στον γαλλικό χιούμορ.
