Chuck - ο κωμικός κινουμένων σχεδίων του GiggleTime που λέει ανέκδοτα
Το GiggleTime για Android
Δωρεάν στο Google Play
Κατεβάστε την εφαρμογή
GiggleTime - ανέκδοτα, κωμικοί και κωμικές παραστάσεις GiggleTime
Μενού
Αναβάθμιση σε Premium Υποβολή ανέκδοτου Κωμικοί Κωμικές παραστάσεις Οι κωμικοί με τους περισσότερους ακόλουθους Σχετικά Συχνές Ερωτήσεις Επικοινωνία Προσθήκη κωμικού
Κατεβάστε την εφαρμογή
Ακολουθήστε μας

Νομικά
Πολιτική Απορρήτου Όροι Χρήσης Πολιτική Cookie Πολιτική Επιστροφών και Ακυρώσεων Αναφορές
Σύνδεση
Γλώσσα
Κατηγορίες
Ρυθμίσεις
Γλώσσα Ελληνικά Ελληνικά
Ασφαλής λειτουργία
Αυτόματη αναπαραγωγή τυχαίων ανεκδότων
Ειδοποιήσεις
Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Ξεκινά με G Επαληθευμένο Καθαρισμός όλων
Εμφάνιση 37-48 από 91 κωμικούς
Γκάι Τζοντόιν, κωμικός (Καναδάς)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Καναδάς

Γκάι Τζοντόιν

Ο Γκι Γιόντουάν είναι ένας Καναδός κωμικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής από το Κεμπέκ, γεννημένος στις 27 Δεκεμβρίου 1966 στο Σέρμπρουκ του Κεμπέκ. Η καριέρα του ξεκίνησε στην παιδική τηλεόραση, αποκαλύπτοντας ένα πρώιμο ενδιαφέρον για την ερμηνεία. Πριν ακολουθήσει το θέατρο, απέκτησε πτυχίο σε καθαρές επιστήμες. Στη συνέχεια, σπούδασε θέατρο στο Κολλέγιο Λιονέλ-Γκρουλξ, αποφοιτώντας πρώτος της τάξης το 1989. Αυτό το υπόβαθρο τόσο στην επιστήμη όσο και στις τέχνες έχει πιθανότατα επηρεάσει τους ποικίλους ρόλους του σε όλη την καριέρα του. Ο Ζοδάν αναγνωρίζεται ευρέως για την ερμηνεία του στον ρόλο του Καπιταίνου Σαρλ Πατενό στο σίριαλ και τις ταινίες *Dans une galaxie près de chez vous*, καθώς και στην καλοκαιρινή εκπομπή *Sucré Salé*, την οποία παρουσίαζε για δώδεκα χρόνια μέχρι το 2014. Εμφανίστηκε επίσης ως Βίκτωρ-Υγκό Λαμότ στην ταινία του 2022 *Niagara*, και έχει εμφανιστεί σε άλλες ταινίες όπως οι *Mon ami Walid*, *Tight Lettuce (Tissé serré)* και *Contre toute espérance*. Τα credits του στην υποκριτική εκτείνονται σε τηλεοπτικές σειρές όπως οι *Histoires de filles* και την κινέζικη προσαρμογή του *Brooklyn Nine-Nine*, με τίτλο *Escouade 99*, η οποία έκανε πρεμιέρα το 2020. Είχε επίσης έναν ρόλο στο θεατρικό έργο *Ma grosse chum de fille* το 1998. Εκτός από την υποκριτική, ο Jodoin έχει επιδείξει ευελιξία ως τηλεοπτικός παρουσιαστής, με πιο αξιοσημείωτη τη διοίκηση του τηλεπαιχνιδιού του TVA, Le Tricheur , από το 2012 έως το 2026. Το 2022, έλαβε ένα βραβείο Gémeaux για τον καλύτερο πρωταγωνιστή άνδρα στην Alertes . Κοιτάζοντας στο μέλλον, είναι προγραμματισμένο να συν-πρωταγωνιστήσει στην τρίτη σεζόν του Sortez-moi d’ici με τη Rosalie Vaillancourt το 2025 και θα συμμετάσχει στην τέταρτη σεζόν του LOL: Qui rira le dernier? το 2026. Έχει επίσης προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο Fear Factor Célébrités το 2026, συνεχίζοντας τη δέσμευσή του με την τηλεόραση και τη διασκέδαση του Κεμπέκ.

Γκαμπριέλ ντε Λωτρέκ (1867–1938), κωμικός (Γαλλία) – Καμπαρέ
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Γκαμπριέλ ντε Λωτρέκ

Ο Γκαμπριέλ ντε Λοτρές, γεννημένος στην Βεζιέρ στις 21 Φεβρουαρίου 1867 και τελειωθείς στο Παρίσι στις 25 Ιουλίου 1938, ήταν Γάλλος συγγραφέας, χρονικογράφος, μεταφραστής και ποιητής. Απομακρυσμένος συγγενής του ζωγράφου Ενρί ντε Τολουσό-Λοτρές, αν και δεν είχαν στενή σχέση, παρουσιαζόταν ως ένας κυρίαρχος με μονόφθαλμο γυαλί και διασκέδαζε συχνά την παρισινή κοινωνία γύρω στο 1900 με τα εύστοχα σχόλιά του. Απέκτησε πτυχίο στη φιλολογία (licence ès Lettres) και, από το 1889 έως το 1893, ήταν σύντροφος του Αλφόνς Αλαί στο Le Chat Noir, όπου δημοσίευσε τα πρώτα του πεζά γραπτά. Η καριέρα του Ντε Λοτρές ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1890, όταν μετακόμισε στο Παρίσι και άρχισε να συνεισφέρει σε περιοδικά όπως το *La Vie drôle*. Συχνάζει σε λογοτεχνικά καφέ της Λατινικής συνοικίας και γνωρίζει τον Αλφόνς Αλαί στο καμπαρέ Chat noir, γινόμενος μαθητής του. Το έργο του χαρακτηρίζεται από χιούμορ και φαντασία, συχνά συνδεδεμένο με παραεπιστημονικούς και αποκρυφιστικούς κύκλους. Μια συλλογή σε πεζά ποιήματα, «Poèmes en prose», δημοσιεύτηκε το 1898, ανοίγοντας πόρτες στη λογοτεχνική σκηνή του Παρισιού. Διοργάνωνε σαλόνι στην Πασύ όπου συγκεντρώνονταν σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Ζαν Λωράν, ο Ουίλι, ο Ζαμ ντε Τινάν, ο Όσκαρ Ουάιλντ και ο Πολ Βερλαίν. Ήταν ιδιαίτερα κοντά στον Πολ Βερλαίν, φροντίζοντας μάλιστα το σώμα του μετά τον θάνατό του. Μεταξύ 1890 και 1911, ισχυρίστηκε ότι είχε δημοσιεύσει πάνω από διακόσια διηγήματα, χρονικά και φανταστικά έργα σε διάφορα περιοδικά, όπως το *Le Chat Noir*, το *La Vie drôle*, το *Le Rire*, το *Fantasio*, το *La Revue blanche*, το *Le Sourire* και το *Le Mercure de France*. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντε Λωτρεκ μετέφρασε έργα των Μαρκ Τουέν, Χάβελoκ Έλις, Άλφρεντ Λέβιν, Μάθιου Φίπς Σίελ και Όσκαρ Ουάιλντ (σε συνεργασία με τον Ενρί-Ντ. Νταβρέ), συχνά για το *Mercure de France*. Συνίδρυσε επίσης τη *La Petite Semaine* το 1900 και την Académie de l’Humour το 1920 μαζί με τους Κουρνόνσκι και Κορτέλιν. Δίδαξε λατινικά και αρχαία ελληνικά στο Μασσαλία μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1929, επιστρέφοντας σύντομα στη συνέχεια στο Παρίσι. Έδωσε στη δημοσιότητα την αυτοβιογραφία του, *Souvenirs des jours sans souci*, το 1938. Παρά τις προσπάθειές του να αναγνωριστεί, συμπεριλαμβανομένης μιας υποψηφιότητας για τη Γαλλική Ακαδημία το 1923, ένιωσε απογοητευμένος από την έλλειψη λογοτεχνικής αναγνώρισης. Του απονεμήθηκε το *Légion d'honneur* το 1936 και άφησε πίσω του δημοσιευμένα έργα όπως τα 'Poèmes en prose,' 'Les Roses noires,' 'Monsieur de Crac,' και *Souvenirs des jours sans souci*.

Γκασπάρ Χεναίν (1926–2011), κωμικός (Μεξικό) – Κωμωδία σκετς
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Μεξικό

Γκασπάρ Χεναίν

Ο Γκασπάρ Ενέιν, ευρέως γνωστός ως Καπουλίνα, ήταν ένας πολυτάλαντος Μεξικανός διασκεδαστής. Γεννημένος ως Γκασπάρ Ενέιν Πέρες στις 6 Ιανουαρίου 1927, στο Τσιγνάουαπαν, Πουέμπλα, αναγνωρίστηκε ως κωμικός, ηθοποιός, τραγουδιστής, παραγωγός ταινιών, σεναριογράφος, μουσικός και σκηνοθέτης. Οι γονείς του ήταν ο Αντόνιο Ενέιν Χελύ, με καταγωγή από τη Λιβάνη, και η Κονσέπιον Πέρες δε Λεόν, η οποία ήταν Μεξικανή. Η οικογένεια μετακόμισε στην Πόλη του Μεξικού λίγο μετά τη γέννησή του, και πάλι όταν ήταν έξι ετών. Η καλλιτεχνική καριέρα του Ενέιν ξεκίνησε το 1943 ως τραγουδιστής και ηθοποιός. Έκανε το ντεμπούτο του στην υποκριτική σε ηλικία δέκα ετών στην ταινία *Allá en el rancho grande* (1936) και έλαβε βραβείο για τον «καλύτερο δραματικό παιδικό ηθοποιό» από την ακαδημία του. Ήταν τραγουδιστής με το κουαρτέτο Los Excéntricos del Ritmo, και αργότερα έγινε μέλος του τρίο Los Trincas, περιοδεύοντας τόσο στο Μεξικό όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα καθοριστικό σημείο στην καριέρα του ήρθε το 1951 όταν συνεργάστηκε με τον Marco Antonio Campos, γνωστό ως Viruta, σχηματίζοντας το εορτασμένο ντουέτο Viruta και Capulina. Το πρώιμο κωμικό τους στυλ άντλησε έμπνευση από τους Laurel and Hardy, και απέκτησαν φήμη μέσω των εμφανίσεών τους στο πρόγραμμα XEW *Cómicos y canciones*. Έκαναν μαζί 26 ταινίες, και ο Roberto Gomez Bolaños (Chespirito) συνέβαλε σε κάποια από τα σκετς τους. Μετά από μια επαγγελματική διαφωνία, οι Χενάινε και Καμπός χώρισαν το 1966. Ο Καπουλίνα συνέχισε την καριέρα του ανεξάρτητα, πρωταγωνιστώντας σε 58 επιπλέον ταινίες, φτάνοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των εμφανίσεών του σε ταινίες στα 84. Ηχογράφησε 12 μουσικά άλμπουμ και συμπρωταγωνίστησε με τον Ελ Σάντο στην ταινία Santo contra Capulina (1969). Μια σειρά κόμικς με πρωταγωνιστή τον Καπουλίνα δημοσιεύθηκε κατά τις δεκαετίες του 1970 και της πρώιμης δεκαετίας του 1980. Ο τελευταίος του ρόλος σε ταινία ήταν στην Mi compadre Capulina (1989), και εμφανίστηκε επίσης στις τηλεοπτικές σειρές Las aventuras de Capulina (1989) και την τηλενουβέλα El diario de Daniela (1996). Παρουσίαζε σόου stand-up κωμικού μέχρι το 1997. Ο Gaspar Henaine απεβίωσε στις 30 Σεπτεμβρίου 2011, σε ηλικία 84 ετών, συνεπεία επιπλοκών που σχετίζονται με πνευμονία και έλκος στομάχου, μετά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο νωρίτερα τον ίδιο μήνα.

Γκαστόν Μπέργκμανς (1926–2016), κωμικός (Βέλγιο) – Κωμωδία σκετς
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Βέλγιο

Γκαστόν Μπέργκμανς

Ο Γκαστόν Πετρους Μπερναρδίνα Μπεργκμάνς ήταν Βέλγος ηθοποιός και κωμικός, γεννημένος στις 11 Μαρτίου 1926 στο Μερκσέμ, το οποίο πλέον αποτελεί μέρος της Αντβέρπ. Απέθανε στις 21 Μαΐου 2016 στο Σχότεν, επίσης στην επαρχία της Αντβέρπ. Ο πατέρας του εργαζόταν ως κοσμηματοκόπος διαμαντιών και αργότερα ως οδηγός διανομής, ενώ η μητέρα του βοηθούσε στο κρεοπωλείο της αδελφής της. Ο Μπεργκμάνς θυμάται ως «τοπικός ήρωας» και ήταν γνωστός για τις εμφανίσεις του στα ολλανδικά με αντβέρπικη προφορά. Ο Μπεργκμάνς ξεκίνησε την καριέρα του εμφανιζόμενος στην αίθουσα συναυλιών Ancienne Belgique, γεμίζοντας τις αίθουσες με τις επιθεωρήσεις του. Δημιούργησε για λίγο ένα ντουέτο με τον Στάφ Περμέντιερ και εμφανίστηκε στην τηλεόραση το 1958 κατά τη διάρκεια της Expo 58. Οι πρώτοι του ρόλοι στον κινηματογράφο ήρθαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950, σε σκηνοθεσία του Γιαν Βάντερχέιντεν, συμπεριλαμβανομένων των *Een zonde waard* (1959), *Den duivel te slim* (1960), *Hoe zotter hoe liever* (1960) και *De stille genieter* (1961). Ανακάλυψε το κωμικό του ταλέντο παίζοντας ένα σκίτσο στο σωματείο του κορφμπάλλου. Το 1957, συνάντησε τον Λέο Μάρτιν στο Billiard Palace, γεγονός που οδήγησε σε μια σημαντική συνεργασία. Από το 1972 έως το 1993, ο Μπεργκμάνς σχημάτισε ένα κωμικό δίδυμο με τον Λέο Μάρτιν, γνωστό ως Gaston και Leo. Παρουσίασαν εκτεταμένα σε φλαμανδικά θέατρα και πολιτιστικά κέντρα και εμφανίστηκαν στο τηλεοπτικό δίκτυο BRT, συμπεριλαμβανομένων δημοφιλών παραστάσεων για την Πρωτοχρονιά και της αστυνομικής κωμικής σειράς De Kolderbrigade . Κυκλοφόρισαν αρκετά κωμικά άλμπουμ και ένα κόμικ με βάση το έργο τους, και έκαναν τέσσερις ταινίες μαζί μεταξύ 1982 και 1988. Μετά τη μετάβασή τους στον εμπορικό σταθμό VTM το 1989, παρουσίασαν την εβδομαδιαία εκπομπή 'De Gaston en Leo show'. Ακολούθησε τον θάνατο του Λέο Μάρτιν το 1993, μια ειδική εκπομπή, '20 χρόνια Gaston και Leo', προβλήθηκε στο VTM. Καθ' όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής του ζωής, ο Μπεργκμάνς αναγνωρίστηκε με πολλές τιμές· αυτές περιλάμβαναν την ονοματοποίησή του ως Αξιωματικός του Τάγματος της Στέμμας το 2006 και την απονομή ενός Βραβείου Καριέρας στα βραβεία Flemish TV Stars το 2009. Το 2005, η φλαμανδική έκδοση του 'The Greatest Belgian' κατέταξε τον Μπεργκμάνς στην 459η θέση. Το 2023 αποκαλύφθηκαν σχέδια για ένα μουσικό αφιέρωμα στον Μπεργκμάνς, με τίτλο 'Gaston and Leo, de hommage'. Τα τελευταία χρόνια, μια εκπομπή με τίτλο 'Gaston & Leo 2.0' έκανε πρεμιέρα, με τους Frank van Erum, Jan Wuytens και Eric De Vos, με στόχο να αποτυπώσει το χιούμορ και τη γοητεία του αρχικού διδύμου.

Γκεντ Μάρλον, κωμικός (Γαλλία) – Σουρεαλιστικό και παράλογο
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Γκεντ Μάρλον

Ο Ζέντ Μάρλον, γεννημένος Γκεράρ Μπρουνετίνι στις 10 Απριλίου 1954 στο Παρίσι, είναι Γαλλός χιουμορίστας και ηθοποιός. Μεγαλώμενος από τους Ιταλούς παππούδες του, αρχικά ακολούθησε τον αθλητισμό, γινόμενος πρωταθλητής Γαλλίας στην ελευθέρα παλέ της ρώμαϊκής τέχνης. Η πρώιμη καριέρα του περιλαμβάνει συνεργασίες με τον Ρομπέρ Οσέν για να υποδυθεί έναν φορέα σε 'Ζαν ντ' Αρκ' και 'Ποτέμκιν'. Ο Μάρλον αντλεί εμπνεύσματα από τους Κίτον, Τατί, Μπουνιούελ και Νταλί, φαινόμενο στο μοναδικό του κωμικό στύλο. Εμφανίστηκε στην ταινία Flic ou Voyou το 1979 και στη συνέχεια πρωταγωνιστήσε στην μικρότερη ταινία Mambo-scratch το 1983. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1980, ο Γκεντ Μάρλον συνέχισε να αυξάνει τα credits του ως ηθοποιός, εμφανιζόμενος σε ταινίες σκηνοθετών όπως ο Μπερτράν Ταβερνιέ ( Autour de minuit το 1986), ο Κλοντ Λελύς ( Viva la vie το 1984) και ο Ζεράρ Ουρί. Εμφανίστηκε επίσης στο Games στο Θέατρο Fontaine το 1984 και έπαιξε στην L'Embarras du soi , την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε στο Θέατρο Montparnasse το 2010. Μια συνεργασία με τον Φαρίτ Σοπέλ οδήγησε στην επιτυχημένη παράσταση του 1980, 'Aviateurs'. Συχνά υποδύεται τον μέσο Γάλλο με φαλάκρα και μουστάκι, συνδυάζοντας το παράλογο με την κομψότητα στις ερμηνείες του. Η θεατρική δουλειά του Μάρλον περιλαμβάνει σόλο παραστάσεις σε σκηνοθεσία Ζαν-Μισέλ Ρίμπες στο Θέατρο du Splendid το 1989 και το Un simple froncement de sourcil , το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο du Rond-Point το 2002, εγκαινιάζοντας τον χώρο Roland Topor. Οι παραστάσεις του συχνά εξερευνούν φιλοσοφικά και πρακτικά ζητήματα, κάνοντας συγκρίσεις με τον Ραϋμόν Ντεβός. Η κινήσιο-παράσταση είναι απαραίτητη, με το σώμα του να αντικαθιστά συχνά τις λέξεις· προτιμά «το μη ειπωμένο» από «το υπερβολικά ειπωμένο». Έχει παίξει σε έργα όπως το 'Brèves de comptoir', και έργα των Labiche, Courteline και Feydeau. Παρουσίασε επίσης την σόλο παράσταση 'Ged Marlon / Solo' στο Θέατρο du Petit Montparnasse, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 28 Αυγούστου 2008, εξερευνώντας θέματα απογοητευμένου έρωτα με τρεις χαρακτήρες που αναζητούν την ευτυχία. Ο Ged Marlon σκηνοθετεί επί του παρόντος μια ταινία με τίτλο Les Talents d'Achille , προγραμματισμένη για κυκλοφορία το 2025.

Γκεόργκι Μάμαλεφ, κωμικός (Βουλγαρία) – Μουσική κωμωδία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Βουλγαρία

Γκεόργκι Μάμαλεφ

Ο Γεώργιος Μαμαλέβ, γνωστός και ως Γεώργιος Αναστάσοβ Μάμελεβ, είναι Βούλγαρος ηθοποιός που γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1952, στο χωριό Μαμάρτσεβο (Βολυάροβο). Αποφοίτησε από την Εθνική Ακαδημία Θεάτρου και Κινηματογράφου (ΕΑΘΚ) «Κραστγιό Σαράφοβ» το 1977. Από τότε, έχει εμφανιστεί συχνά στο Βουλγάρικο Εθνικό Θέατρο «Ιβάν Βάζοβ». Έχει υποδυθεί πολλούς ρόλους, όπως ο Αβράμ Σοβάλκατα στην «Προσπάθεια Πτήσης», ο Σρέτσκο Ροζμαρίνα και ο Μπάτο στο «Σημείο Συνάντησης», και ο Ζαγκόρετσκι στο «Άσσοι από Λάθη». Το θεατρικό του ρεπερτόριο περιλαμβάνει επίσης παραστάσεις ως Φρατιού στο «Οι Μεγάλοι Δούκες», ο Ντρόμιο της Συρακουσών στην «Κωμωδία των Σφαλμάτων», ο Πάκ στο «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας», ο Σούρα Μπαλαγκάνοβ στο «Ο Μεγάλος Συνδυαστής» και ο Ραφαέλε στα «Φαντάσματα στη Νάπολη». Οι κωμικές συνεισφορές του Μαμαλέφ εκτείνονται πέρα από τη σκηνή. Συν-δημιούργησε το δημοφιλές project NLO με τον Παβέλ Ποπάντοφ και τον Βέλκο Κάνεφ, μια συνεργασία που εξελίχθηκε στην τηλεοπτική εκπομπή «Club NLO». Έχει επίσης πραγματοποιήσει σόλο ηχογραφήσεις, ορισμένες ειδικά για το φεστιβάλ χιουμοριστικών τραγουδιών «Χρυσή Λύρα». Το ραδιοφωνικό του έργο περιλαμβάνει ηχογραφήσεις για την Ελληνική Ραδιοφωνία (ΕΡΤ). Το 2002, σημείωσε ένα σημαντικό ορόσημο με την μονομελή παράσταση «Με Καταλαβαίνετε Σωστά;». Για μια σύντομη περίοδο το 2005, παρουσίαζε την τηλεοπτική εκπομπή «Ελεύθερος με τον Μαμαλέφ» στην ΕΡΤ. Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιους. Πέρα από το θέατρο και την κινηματογραφική οθόνη, ο Μαμαλέβ έχει αποδείξει την ικανότητά του να συνδέεται με το κοινό σε διάφορες μορφές. Συμμετείχε στην βουλγάρικη εκπομπή «Χορεύοντας Αστέρια» το 2008. Από το 1989 είναι μέλος της Ένωσης Βούλγαρων Κινηματογραφιστών. Σήμερα, εμφανίζεται συχνά στην τηλεοπτική σειρά «Κανέτο», συνεχίζοντας την ενεργή του καριέρα ως ηθοποιός και διασκεδαστής. Η μακροχρόνια σχέση του με το Εθνικό Θέατρο «Ιβάν Βάζοβ» υπογραμμίζει τη δέσμευσή του προς το βουλγάρικο θέατρο, εδραιώνοντας τη θέση του ως σημαντική προσωπικότητα στο πολιτιστικό τοπίο της χώρας.

Γκέρμπουργκ Γιάνκε, κωμικός (Γερμανία) – Καμπαρέ
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γερμανία

Γκέρμπουργκ Γιάνκε

Η Γκέρμπουργκ Γιαχνκέ είναι μια γνωστή κωμικός στη Γερμανία, γεννημένη στις 18 Ιανουαρίου 1955 στο Όμπερχάουζεν-Όστερφελντ. Μεγάλωσε στην περιοχή του Ρουρ και θεωρεί τον εαυτό της «πολεμίστρια» για το γυναικείο καμπαρέ. Το όνομά της, Γκέρμπουργκ, είναι γερμανικής καταγωγής και σημαίνει «συλλέκτης ακόντιων» ή «πολεμίστρια ακόντιων», αντανακλώντας ένα πνεύμα που ενσαρκώνει. Η Γιαχνκέ είναι επίσης Γερμανίδα καμπαρέ καλλιτέχνης, παρουσιάστρια, ηθοποιός και σκηνοθέτρια, αποδεικνύοντας την ευελιξία της στον χώρο του θεάματος. Αρχικά ήθελε να γίνει δασκάλα, ολοκληρώνοντας δύο κρατικά εξετάσεις, αλλά τελικά επέλεξε να εργαστεί στο θέατρο λόγω ανησυχιών για την ανατροφή των παιδιών και την έλλειψη γονικής υποστήριξης. Η καριέρα της Γιάνκε ξεκίνησε με περιοδείες στη Γερμανία και τη Γαλλία με μια γυναικεία θεατρική ομάδα του δρόμου. Περίπου το 1987, συνίδρυσε το κωμικό ντουέτο Missfits με την Στέφανι Ουμπεράλ, το οποίο έγινε ένα από τα πιο γνωστά γερμανικά καμπαρέ ντουέτα για 20 χρόνια. Η Γιάνκε και η Ουμπεράλ συνεργάστηκαν στην παραγωγή 'Sehnsucht im Oberhausener Ebertbad' το 2010 και δημοσίευσαν μαζί το βιβλίο 'Krapf und Krömmelbein' το 1996. Η κωμωδία της Γιάνκε πραγματεύεται θέματα όπως η σωματικότητα, η σεξουαλικότητα και οι καθημερινές αμηχανίες, και έχει περιγραφεί ως διχαστική και προκλητική. Η Γιάνκε απέκτησε αναγνώριση ως μέλος του ντουέτου Missfits, και ήταν ήδη γνωστή σε ένα ευρύ κοινό όταν ξεκίνησε το 'Ladies Night'. Από το 2007 έως το 2018, η Γιάνκε παρουσίαζε την τηλεοπτική σατιρική εκπομπή «Ladies Night», στην οποία είχε συμβάλει στη δημιουργία της και γιόρτασε την 18η επέτειο και το 100ό επεισόδιο. Παρουσίαζε την εκπομπή «Ladies Night» του ARD έως το 2018, εμφανιζόμενη σε αυτήν για 12 χρόνια. Επίσης, περιόδευσε με ένα πρόγραμμα που ονομαζόταν «Frau Jahnke hat eingeladen» το 2009 και συμμετείχε σε αρκετές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, όπως η «Die Oma ist tot» (1997) και η «Der Tod ist kein Beinbruch» (2002). Έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου «Πολίτης της περιοχής Ruhr» το 2004, του Prix Pantheon – Ehrenpreis Reif & Bekloppt το 2016, του Deutscher Comedypreis – Sonderpreis το 2018, του Deutscher Kleinkunstpreis – Ehrenpreis des Landes Rheinland-Pfalz το 2020 και του Hessischer Kabarettpreis (Ehrenpreis) το 2022. Σήμερα, παράγει ένα εβδομαδιαίο podcast «Frau Feller & Frau Jahnke» με τη Λίζα Φέλερ από τον Νοέμβριο του 2020 έως το 2024. Είναι αρραβωνιασμένη με τον Χάινο Σόμερς από το 1994, ο οποίος εμφανίζεται στις εκπομπές της ως «ο άνθρωπος στον κήπο», και φορούν δαχτυλίδια αρραβώνα που ταιριάζουν.

Γκέρτρουντ Λάρσον, κωμικός (Σουηδία) – Σάτιρα, Καμπαρέ
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Σουηδία

Γκέρτρουντ Λάρσον

Η Γερτρούδη Λάρσον, γεννημένη στις 10 Νοεμβρίου 1972 στην Κριστιανστάντ, είναι Σουηδή συγγραφέας θεατρικών έργων, συγγραφέας, δραματουργός, σκηνοθέτης και σατιρίστρια. Μεγάλωσε στην Κριστιανστάντ και τη Σκάνε, όπου ανέπτυξε άπταιστο τοπικό ιδίωμα, τη Σκονσκά. Η γερμανική της καταγωγή επίσης επηρεάζει τις απόψεις της. Η Λάρσον είναι γνωστή στους κατοίκους της Κριστιανστάντ. Η πρώιμη ενασχόληση της Larsson με το θέατρο ξεκίνησε στο λύκειο, όταν σχημάτισε την θεατρική ομάδα Trollpackorna μαζί με την Åsa Asptjärn και άλλους. Συνέχισε τις σπουδές της στο Δραματικό Ινστιτούτο στη Στοκχόλμη, παρακολουθώντας το τμήμα συγγραφέων από το 2001 έως το 2004. Μαζί με την Asptjärn, σχημάτισαν το κωμικό ντουέτο Åsa & Gertrud, μια συνεργασία που έχει αποτελέσει κεντρικό στοιχείο της καριέρας της. Παρουσίαζαν τακτικά εκπομπές στο σουηδικό ραδιόφωνο Freja από το 1996 έως το 2000 και επί του παρόντος δημιουργούν την σατιρική σειρά Utkantssverige για το Sveriges Radio από το καλοκαίρι του 2016. Η Larsson και η Asptjärn κυκλοφόρησαν επίσης το άλμπουμ 'Sketcher att älska till' το 1998. Η δουλειά της Λάρσον συχνά πραγματεύεται κοινωνικά ζητήματα, όπως σημείωσε η εφημερίδα Svenska Dagbladet με τη σύγκρισή της με τον Μπρέχτ. Έχει γράψει πολλά θεατρικά έργα, όπως το 'Babiandamen' (2003), το 'Blåvingar' (2011) και το 'Älgaslag.' Το 'Blåvingar,' προορισμένο για κοινό γυναικών, εξερευνά θέματα ειλικρίνειας και φιλίας μεταξύ γυναικών στην ηλικία των 60 τους και περιόδευσε εκτενώς το 2011. Έχει επίσης συνεργαστεί σε έργα όπως το 'Mary Wollstonecraft' (2005) και το 'Sparrisgulasch' (2005). Το σατιρικό καμπαρέ της Λάρσον, 'Svensksåld,' που παρουσιάζεται τώρα στο Scenkonst Sörmland, σχολιάζει την είσοδο των Sweden Democrats στο κοινοβούλιο. Έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία και αναγνώριση για τη δουλειά της, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Ankan από την Expressen για σάτιρα το 2020, του Βραβείου Πολιτισμού Kristianstadsbladet το 2009, του βραβείου πολιτισμού του δήμου Kristianstad το 2014 (συμπεριλαμβανομένων 50.000 σουηδικών κορωνών), του Βραβείου Ibsen της Σουηδικής Εταιρείας Ibsen το 2014, της Υποτροφίας Henning Mankell το 2014 και του Mediapriset το 2015. Έχει επίσης σκηνοθετήσει ραδιοφωνικά έργα όπως το 'Asylshopping' (2009, 2010) και την δραματοποιημένη συναυλία 'Ashewan' (2015). Επί του παρόντος, ασχολείται με τη συνεργασία με νέους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν εθισμούς από το 2021.

Γκι Μπεντός (1934–2020), κωμικός (Γαλλία) – Σάτιρα
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Γκι Μπεντός

Ο Γκι Μπετό, γεννημένος στις 15 Ιουνίου 1934, στην Αλγέρι, Αλγερία, απεβίωσε στις 28 Μαΐου 2020, στο Παρίσι. Ήταν ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης, που ταυτιζόταν ως «Πιε Νουάρ», όρος για τους Γάλλους στην Αλγερία, και γνωστός για το έργο του ως σεναριογράφος, κωμικός και ηθοποιός. Γεννήθηκε ενώ η Αλγερία ήταν γαλλικό διαμέρισμα, και η οικογένειά του περιλάμβανε τον Άλφρεντ Μπετό, τον πατέρα του που εργαζόταν ως υγειονομικός επισκέπτης, και την Ιλντεμπέρτ Βερδιέ, τη μητέρα του. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από αστάθεια, με μετακινήσεις μεταξύ σπιτιών και οικοτροφείων, συμπεριλαμβανομένου ενός καθολικού λυκείου στο Μπον και του λυκείου Μπουγκώ στην Αλγέρι. Η καριέρα του Μπεντό ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ως μέλος της ομάδας κωμικών «Bande du Conservatoire». Έφτασε στο Παρίσι με την οικογένειά του τον Ιούνιο του 1949 και έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ταινία στην «Futures Vedettes» το 1954. Για να αποφύγει τη στρατιωτική θητεία κατά τον Αλγερινό Πόλεμο, εξαπέλυσε απεργία πείνας και κρίθηκε ψυχικά ακατάλληλος. Έκανε το ντεμπούτο του στο μουσικό θέατρο Bobino το 1965 μαζί με τη Μπάρμπαρα, και αργότερα συνεργάστηκε με τους Μισέλ Μπουτζενά και Σμάιν στην «Coup de soleil à l'Olympia». Ο Μπεντό σκηνοθέτησε επίσης θεατρικά έργα όπως το «Arlequin poli par l’amour» σε ηλικία δεκαεπτά ετών και μισού. Ο Μπεντό είναι ιδιαίτερα αξέχαστος για τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του ως Σιμόν, ένας γιατρός, στις ταινίες *Un éléphant ça trompe énormément* (1976) και *Nous irons tous au paradis* (1977), με την τελευταία να του αποφέρει σημαντική αναγνώριση. Εμφανίστηκε επίσης στην *Les Aventures de Bidibi et Banban*, υποδυόμενος τον Bidibi, και συνέβαλε στο σατιρικό εβδομαδιαίο περιοδικό *Siné Hebdo*, στηρίζοντας τον Siné μετά την απόλυσή του από το *Charlie Hebdo*. Πολιτικά, στήριξε τον Φρανσουά Μιτεράν και μετακόμισε στο Ενίν-Μπομόντ το 2012 για να υποστηρίξει τον Ζαν-Λυκ Μελεντσόν. Προς το τέλος της ζωής του, διαγνώστηκε με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Γκιγιέρμο Φραντσέλα, κωμικός (Αργεντινή)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Αργεντινή

Γκιγιέρμο Φραντσέλα

Ο Γκιγιέρμο Έκτορ Φρανσέλλα, γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1955 στην Μπουένος Άιρες, είναι Αργεντινός ηθοποιός και κωμικός. Ειδικοί και κριτικοί τον θεωρούν έναν από τους πιο επιδραστικούς και δημοφιλείς ηθοποιούς στην Αργεντινή. Η οικογενειακή του καταγωγή περιλαμβάνει ιταλικές ρίζες· ο πατρικός του παππούς, Ντομένικο Φρανγκέλλα, ήταν μετανάστης από την Φαλακορά Αλμπάνεζε, Καλαβρία. Πέρασε τα πρώτα χρόνια του στη Βίγια ντελ Πάρκε πριν μετακομίσει στην Μπέκκαρ. Η πορεία του Φρανσέλα προς την κωμωδία ξεκίνησε μετά την αποφοίτησή του από το Instituto 20 de Junio de San Isidro το 1972. Αρχικά σπούδασε δημοσιογραφία για τρία χρόνια χωρίς να ολοκληρώσει το πτυχίο, και εργάστηκε επίσης σε διάφορες δουλειές, όπως δημοσιογράφος για το *Gente*, πωλητής ρούχων, πράκτορας ασφαλειών και στον κλάδο των ακινήτων. Η πρώτη του εμφάνιση ως ηθοποιός ήταν στην παράσταση *Charlatanes*. Απέκτησε πρώιμη αναγνώριση με ένα διαφημιστικό της Cinzano στις αρχές της δεκαετίας του 1980, και ακολούθησε η τηλεοπτική του πρεμιέρα στο *Los hnos. Torterolo* το 1980. Η καριέρα του εξελίχθηκε με σημαντικούς ρόλους όπως το *De carne somos* (1988) και το *Los extermineitors* (1989), το τελευταίο ένα παρωδία ταινιών δράσης. Η δουλειά του Φρανσέλλα έχει καλύψει τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, το θέατρο και είναι επίσης παραγωγός και σκηνοθέτης. Είναι γνωστός για τον ρόλο του ως Φραντσέλα στην *Brigada Cola* (1992-1994) και για την υποδυομένων τριών αδερφών στην *Trillizos, dijo la partera* (1999). Άλλοι αξιόλογοι ρόλοι περιλαμβάνουν εμφανίσεις στα *Un Argentino en New York* (αρχές δεκαετίας του '90), *Rudo y Cursi* (2008), *El secreto de sus ojos* (2009), *Corazón de León* (2013), *El Clan* (2015), *El robo del siglo* (2020) και *Homo Argentum* (2025). Παρουσίασε την κωμική εκπομπή *Poné a Francella* από το 2001 έως το 2002. Οι συνεισφορές του στην αργεντινή ψυχαγωγία έχουν αναγνωριστεί με πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων έξι Βραβείων Martín Fierro, τριών Sur Awards και του Ασημένιου Condor το 2010· έλαβε επίσης το Platino Award για την ερμηνεία του στην *El Clan*. Το 2026, θα λάβει το Επίτιμο Βραβείο Platino για τη καριέρα του.

Γκίντερ Λούντερς (1905–1975), κωμικός (Γερμανία)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γερμανία

Γκίντερ Λούντερς

Ο Γκίντερ Λίουντερχς, γεννημένος στις 5 Μαρτίου 1905 στη Λιέππη, ήταν Γερμανός ηθοποιός με καριέρα που διήρκεσε πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Προερχόταν από οικογένεια που ασχολούνταν με τη ναυτιλία· ο παππούς του, Ιωάννης Μένο Βίλχελμ Λίουντερχς, συνίδρυσε την εταιρεία ναυτιλίας Lüders & Stange το 1865, και ο πατέρας του, Καρλ, συνέχισε ως ιδιοκτήτης πλοίων και έμπορος. Αφού παρακολούθησε το Katharineum μέχρι να ενηλικιωθεί και ολοκλήρωσε μια επαγγελματική εκπαίδευση από το 1921 έως το 1923, ακολούθησε σπουδές υποκριτικής με τον Καρλ Χάιντμαν. Στα πρώτα στάδια της καριέρας του, ο Λίουντερχς εντάχθηκε στην Wanderbühne του Städtebund-Theater το 1923, παίζοντας σε πόλεις όπως η Λιέππη, η Ντέσσου και η Φρανκφούρτη επί του Μάιν κατά τη δεκαετία του 1920. Από το 1934 και έπειτα, εργάστηκε σε θέατρα του Βερολίνου, και η κινηματογραφική του πρεμιέρα έγινε το ίδιο έτος στην ταινία *Η Νησί*. Στην εργογραφία του περιλαμβάνονταν ρόλοι σε αξιόλογες ταινίες όπως η *Τρεις Άνδρες στον Χιόνι* (1951), η *Το Αμαρτωλό Χωριό* (1954) και η *Η Ταβέρνα στο Σπέσαρτ* (1958). Επίσης, τόλμησε να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία, με ταινίες όπως η *Αν Ήμασταν Όλοι Αγγέλοι* (1956) και η *Το 106ο Του Σό χρόνια* (1958). Μια σύντομη φυλάκιση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Έστερβέγκεν το 1935 προήλθε από τις επικριτικές του απόψεις για το ναζιστικό καθεστώς. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Λίντερ συνέχισε να εργάζεται εκτενώς στον θεατρικό χώρο, συμπεριλαμβανομένων συνεργασιών σε θέατρα στη Φλενσμπουργκ, τη Λιουμπέκη και το Αμβούργο. Από το 1947 έως το 1954, ήταν σημαντικό μέλος του Σάιμπσπιλχαους Ντίσελντορφ υπό τον Γκούσταφ Γκρύντενγκεν. Αναγνωρίστηκε ως ένας από τους πιο περιζήτητους θεατρικούς ηθοποιούς της εποχής του. Εκτός από το έργο του στο θέατρο και τον κινηματογράφο, συμμετείχε σε πάνω από εκατό ραδιοφωνικά έργα από το 1946 και μετά, συχνά αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ο Λίντερ συνέβαλε επίσης με κείμενα για τη «Die Rückblende» τη δεκαετία του 1960 και ήταν γνωστός για τις ερμηνείες του σε έργα ποιητών όπως ο Ιόαχιμ Ρίνγκελνατς, ο Χριστιαν Μόργκενστερν και ο Βίλχελμ Μπους. Κατοικούσε στο Ούρφελντ αμ Βάλτσενζε από το 1954 μέχρι τον θάνατό του στις 1η Μαρτίου 1975, στη Ντίσελντορφ, λίγο πριν κλείσει τα 70 του χρόνια. Οι συνεισφορές του στη γερμανική ψυχαγωγία αναγνωρίστηκαν με το Γερμανικό Βραβείο Μικροτέχνης (Kleinkunstpreis) το 1974.

Κωμικοί ανά χώρα

Κωμικοί: Αλβανία Αλβανία 1 Κωμικοί: Αρμενία Αρμενία 2 Κωμικοί: Αργεντινή Αργεντινή 36 Κωμικοί: Αυστρία Αυστρία 27 Κωμικοί: Αυστραλία Αυστραλία 52 Κωμικοί: Αζερμπαϊτζάν Αζερμπαϊτζάν 1 Κωμικοί: Μπανγκλαντές Μπανγκλαντές 1 Κωμικοί: Βέλγιο Βέλγιο 13 Κωμικοί: Βουλγαρία Βουλγαρία 57 Κωμικοί: Μπενίν Μπενίν 2 Κωμικοί: Βολιβία Βολιβία 1 Κωμικοί: Βραζιλία Βραζιλία 27 Κωμικοί: Λευκορωσία Λευκορωσία 2 Κωμικοί: Καναδάς Καναδάς 125 Κωμικοί: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 3 Κωμικοί: Ελβετία Ελβετία 17 Κωμικοί: Ακτή Ελεφαντοστού Ακτή Ελεφαντοστού 1 Κωμικοί: Χιλή Χιλή 15 Κωμικοί: Καμερούν Καμερούν 1 Κωμικοί: Κίνα Κίνα 8 Κωμικοί: Κολομβία Κολομβία 4 Κωμικοί: Κούβα Κούβα 4 Κωμικοί: Τσεχία Τσεχία 7 Κωμικοί: Γερμανία Γερμανία 188 Κωμικοί: Δανία Δανία 17 Κωμικοί: Δομινικανή Δημοκρατία Δομινικανή Δημοκρατία 1 Κωμικοί: Αλγερία Αλγερία 2 Κωμικοί: Ισημερινός Ισημερινός 2 Κωμικοί: Εσθονία Εσθονία 5 Κωμικοί: Αίγυπτος Αίγυπτος 10 Κωμικοί: Ισπανία Ισπανία 74 Κωμικοί: Αιθιοπία Αιθιοπία 1 Κωμικοί: Φινλανδία Φινλανδία 15 Κωμικοί: Γαλλία Γαλλία 214 Κωμικοί: Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμένο Βασίλειο 365 Κωμικοί: Γεωργία Γεωργία 1 Κωμικοί: Γκάνα Γκάνα 3 Κωμικοί: Ελλάδα Ελλάδα 18 Κωμικοί: Γουατεμάλα Γουατεμάλα 1 Κωμικοί: Κροατία Κροατία 2 Κωμικοί: Αϊτή Αϊτή 1 Κωμικοί: Ουγγαρία Ουγγαρία 7 Κωμικοί: Ινδονησία Ινδονησία 23 Κωμικοί: Ιρλανδία Ιρλανδία 31 Κωμικοί: Ισραήλ Ισραήλ 10 Κωμικοί: Ινδία Ινδία 47 Κωμικοί: Ιράκ Ιράκ 3 Κωμικοί: Ιράν Ιράν 6 Κωμικοί: Ισλανδία Ισλανδία 4 Κωμικοί: Ιταλία Ιταλία 136 Κωμικοί: Τζαμάικα Τζαμάικα 1 Κωμικοί: Ιαπωνία Ιαπωνία 37 Κωμικοί: Κένυα Κένυα 3 Κωμικοί: Νότια Κορέα Νότια Κορέα 20 Κωμικοί: Καζακστάν Καζακστάν 3 Κωμικοί: Λίβανος Λίβανος 5 Κωμικοί: Σρι Λάνκα Σρι Λάνκα 1 Κωμικοί: Λιθουανία Λιθουανία 1 Κωμικοί: Λετονία Λετονία 1 Κωμικοί: Μαρόκο Μαρόκο 17 Κωμικοί: Μιανμάρ (Βιρμανία) Μιανμάρ (Βιρμανία) 1 Κωμικοί: Μάλτα Μάλτα 1 Κωμικοί: Μαλάουι Μαλάουι 2 Κωμικοί: Μεξικό Μεξικό 28 Κωμικοί: Μαλαισία Μαλαισία 7 Κωμικοί: Νιγηρία Νιγηρία 19 Κωμικοί: Νικαράγουα Νικαράγουα 2 Κωμικοί: Κάτω Χώρες Κάτω Χώρες 2 Κωμικοί: Νορβηγία Νορβηγία 12 Κωμικοί: Νεπάλ Νεπάλ 3 Κωμικοί: Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία 9 Κωμικοί: Περού Περού 2 Κωμικοί: Φιλιππίνες Φιλιππίνες 35 Κωμικοί: Πακιστάν Πακιστάν 7 Κωμικοί: Πολωνία Πολωνία 8 Κωμικοί: Πορτογαλία Πορτογαλία 7 Κωμικοί: Κατάρ Κατάρ 1 Κωμικοί: Ρουμανία Ρουμανία 1 Κωμικοί: Σερβία Σερβία 4 Κωμικοί: Ρωσία Ρωσία 9 Κωμικοί: Σαουδική Αραβία Σαουδική Αραβία 4 Κωμικοί: Σουηδία Σουηδία 101 Κωμικοί: Σιγκαπούρη Σιγκαπούρη 3 Κωμικοί: Σλοβενία Σλοβενία 4 Κωμικοί: Σλοβακία Σλοβακία 2 Κωμικοί: Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ 1 Κωμικοί: Συρία Συρία 1 Κωμικοί: Ταϊλάνδη Ταϊλάνδη 2 Κωμικοί: Τυνησία Τυνησία 4 Κωμικοί: Τουρκία Τουρκία 5 Κωμικοί: Ταϊβάν Ταϊβάν 1 Κωμικοί: Ουκρανία Ουκρανία 11 Κωμικοί: Ουγκάντα Ουγκάντα 7 Κωμικοί: Ηνωμένες Πολιτείες Ηνωμένες Πολιτείες 213 Κωμικοί: Ουρουγουάη Ουρουγουάη 4 Κωμικοί: Ουζμπεκιστάν Ουζμπεκιστάν 1 Κωμικοί: Βενεζουέλα Βενεζουέλα 5 Κωμικοί: Βιετνάμ Βιετνάμ 1 Κωμικοί: Νότια Αφρική Νότια Αφρική 3 Κωμικοί: Ζιμπάμπουε Ζιμπάμπουε 1