Chuck - ο κωμικός κινουμένων σχεδίων του GiggleTime που λέει ανέκδοτα
Το GiggleTime για Android
Δωρεάν στο Google Play
Κατεβάστε την εφαρμογή
GiggleTime - ανέκδοτα, κωμικοί και κωμικές παραστάσεις GiggleTime
Μενού
Αναβάθμιση σε Premium Υποβολή ανέκδοτου Κωμικοί Κωμικές παραστάσεις Οι κωμικοί με τους περισσότερους ακόλουθους Σχετικά Συχνές Ερωτήσεις Επικοινωνία Προσθήκη κωμικού
Κατεβάστε την εφαρμογή
Ακολουθήστε μας

Νομικά
Πολιτική Απορρήτου Όροι Χρήσης Πολιτική Cookie Πολιτική Επιστροφών και Ακυρώσεων Αναφορές
Σύνδεση
Γλώσσα
Κατηγορίες
Ρυθμίσεις
Γλώσσα Ελληνικά Ελληνικά
Ασφαλής λειτουργία
Αυτόματη αναπαραγωγή τυχαίων ανεκδότων
Ειδοποιήσεις
Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Ξεκινά με G Επαληθευμένο Καθαρισμός όλων
Εμφάνιση 25-36 από 91 κωμικούς
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
16 Νοε 2026 Βουλγαρία

Γκεόργκι Κιουτσούκοφ

6 739 ακόλουθοι

Ο Γκεόργκι Κιουτσούκοφ είναι Βούλγαρος stand-up κωμικός, γνωστός για τις πρωτότυπες κωμικές παραστάσεις του και το χαρακτηριστικό αφηγηματικό του ύφος. Γεννήθηκε το 1985 στο Γιάμπολ και αργότερα μετακόμισε στη Σόφια, όπου σπούδασε τουρισμό και εργάστηκε στον εμπορικό τομέα. Άρχισε να ασχολείται με τη stand-up κωμωδία το 2016, όταν συμμετείχε σε ερασιτεχνικό τουρνουά και κέρδισε την πρώτη θέση, παρόλο που μέχρι τότε δεν είχε ανέβει ποτέ στη σκηνή. Μετά την επιτυχία αυτή εντάχθηκε στο Inside Joke Stand Up Comedy και σταδιακά έγινε ένα από τα αναγνωρίσιμα ονόματα της βουλγαρικής stand-up σκηνής. Ο Κιουτσούκοφ ανέπτυξε το δικό του «Κιουτσούκοφ Κόμεντι Σόου», με το οποίο περιοδεύει σε κλαμπ και πολιτιστικούς χώρους σε όλη τη χώρα. Ανάμεσα στις πρωτότυπες παραστάσεις του είναι το «Μόνος άνδρας στις γιορτές» και το «Όχι, ευχαριστώ!», ενώ η κωμωδία του βασίζεται συχνά σε προσωπικές ιστορίες, καθημερινές καταστάσεις και παρατηρήσεις για τη βουλγαρική ζωή. Το 2021 κέρδισε το μεγάλο βραβείο «Χρυσό Μικρόφωνο» για τον καλύτερο stand-up κωμικό στα πρώτα εθνικά βραβεία stand-up κωμωδίας στη Βουλγαρία. Εκτός από ερμηνευτής, ο Κιουτσούκοφ συμβάλλει ενεργά στην ανάπτυξη της stand-up σκηνής στη Βουλγαρία και συμμετέχει σε φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες. Το 2022 ήταν επίτιμο μέλος της κριτικής επιτροπής της δεύτερης διοργάνωσης των «Golden Mic Awards», αφού την προηγούμενη χρονιά είχε κερδίσει τη μεγάλη διάκριση. Τα τελευταία χρόνια συνεχίζει να παρουσιάζει πρωτότυπες κωμικές παραστάσεις σε διάφορες πόλεις της χώρας, συμπεριλαμβανομένων κοινών εμφανίσεων με άλλους δημοφιλείς Βούλγαρους κωμικούς.

Γκαμπριέλε Μπένι, κωμικός (Ιταλία)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Γκαμπριέλε Μπένι

2 769 ακόλουθοι

Ο Γκαμπριέλε Μπένι, συχνά αναφερόμενος απλώς ως «Μπένι», είναι Ιταλός χιουμορίστας και επιχειρηματίας. Γεννημένος το 1955 στο Μοντσούνο, είναι επίσης κωμικός από τη Μπολόνια και επαγγελματίας μηχανικός από κατάρτιση. Αρχικά, ο Μπένι ονειρευόταν να ταξιδέψει και να ζήσει σαν χαρακτήρας από ένα γουέστερν του Τζον Γουέιν. Η πρώιμη καριέρα του περιλάμβανε εργασία στη γεωργία, ακολουθούμενη από μια περίοδο ως μηχανολόγος σχεδιαστής και προσπάθειες να βρει εργασία στο εξωτερικό τη δεκαετία του 1970. Αυτές οι εμπειρίες τροφοδότησαν εκτεταμένα ταξίδια σε όλο τον κόσμο, οδηγώντας τελικά στην εγκατάστασή του στη Νότια Αμερική. Ο κωμικός τρόπος του Benni αντλεί σε μεγάλο βαθμό από τις παγκόσμιες περιπέτειές του. Αφηγείται αυτές τις ιστορίες στο χιουμοριστικό μονόλογό του 'En la Lucha Total', ο οποίος διαρκεί πάνω από μιάμιση ώρα. Αυτή η παράσταση αναλύει τον πολιτισμό της Χιλής ('ιδιοσυγκρασία chilena') και περιγράφει τις εμπειρίες του Benni σε ηπείρους, συμπεριλαμβανομένης μιας τριήμερης διαμονής στην Ιωάννεσμπουργκ, Νότια Αφρική, όπου εργάστηκε ως σερβιτόρος κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας. Ταξίδεψε επίσης στην Αφρική, συναντώντας έναν Περούβιανό πρέσβη και την οικογένειά του στη Νιγηρία, και αργότερα βρήκε εργασία στο Περού με τη βοήθεια ενός Ναπολιτάνου γεωμετρικού μηχανικού, παρά το γεγονός ότι αρχικά δεν μιλούσε ισπανικά. Παντρεύτηκε μια γυναίκα που γνώρισε στο Περού και έχει τέσσερις κόρες μαζί της. Ο Benni έχει παρουσιάσει πολλά τηλεοπτικά προγράμματα, όπως το 'Show de Benni', το 'Lo peor de mi vida' και το 'De noche con Benni' στην Gran Santiago Televisión. Έλεγε ιστορίες και χρησιμοποιούσε ζωηρά λόγια ('garabatos') με την ιταλική του προφορά. Η καριέρα του Μένι περιλαμβάνει διάφορες δραστηριότητες. Είναι παρουσιαστής/ζωντανός τηλεοπτικός χαρακτήρας που εμφανίστηκε σε διάφορα προγράμματα τόσο ως μόνιμος όσο και ως καλεσμένος. Σημαντική δημοτικότητα απέκτησε ιδιαίτερα μετά από μια αμφιλεγόμενη απάντηση στην εκπομπή 'Vértigo'. Ακόμη, ηχογράφησε ένα reggaeton single που έγινε καλοκαιρινή επιτυχία και κυκλοφόρησε το "Enchufa" το 2006, με το μουσικό του βίντεο να γίνεται viral. Είναι επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική εκπομπή πραγματικότητας Año 0 στο Canal 13, όπου παρέμεινε για 113 ημέρες και αποχώρησε ως ο τελευταίος διαγωνιζόμενος πριν τους ημιτελικούς το 2011. Σήμερα, ο Μένι παρουσιάζει κωμικά σόου σε όλη την Χιλή, τα οποία προωθεί μέσω των κοινωνικών μέσων (@elshowdebenni). Περιγράφεται ως άνδρας ύψους πάνω από 1,9 μέτρα (πάνω από 6’3”) με ορθογώνια μουστάκια και αετωμένο ρύγχος, ο Gabriele Benni συνεχίζει να ψυχαγωγεί το κοινό.

Τζορτζ Φόρμπι (1904–1961), κωμικός (Ηνωμένο Βασίλειο)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ηνωμένο Βασίλειο

Τζορτζ Φόρμπι

2 500 ακόλουθοι

Ο Τζορτζ Φόρμπι, γεννημένος Τζορτζ Χόι Μπουθ στις 26 Μαΐου 1904, στο Γουίγκαν, Λάνκασαιρ, ήταν σημαντική μορφή στη βρετανική ψυχαγωγία. Προερχόταν από μια οικογένεια με βαθιές ρίζες στην παράδοση των μουσικών σκηνών· ο πατέρας του, Τζορτζ Φόρμπι Sr., επίσης έδινε παραστάσεις με το ίδιο όνομα. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του, ο Φόρμπι εργάστηκε ως βοηθός σταβλίσματος και ίππος, ξεκινώντας από την ηλικία των επτά ετών. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1921, άρχισε να δίνει παραστάσεις στη σκηνή, μιμούμενος αρχικά την ήδη καθιερωμένη παράσταση του πατέρα του. Ένα κομβικό σημείο έφτασε το 1923 όταν απέκτησε ένα ουκουλέλε και παντρεύτηκε την Μπερίλ Ίνγκχαμ· η οποία στη συνέχεια έγινε η μάνατζέρ του και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναμόρφωση της καριέρας του. Η επιρροή της Μπέριλ Ίνγκχαμ ήταν αμέσως εμφανής, καθώς επέμενε σε επίσημο ντύσιμο για τις παραστάσεις του Φορμπί και ενσωμάτωσε το ουκουλέλε στο πρόγραμμά του. Ξεκίνησε να ηχογραφεί μουσική το 1926, διευρύνοντας περαιτέρω την απήχησή του. Από το 1934, ο Φορμπί εισήλθε στον κόσμο του κινηματογράφου, κερδίζοντας γρήγορα δημοτικότητα και επιτυγχάνοντας μεγάλη φήμη στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και τη δεκαετία του 1940. Ο ιστορικός του κινηματογράφου Μπράιαν ΜακΦάρλαν περιέγραψε τους χαρακτήρες του ως απεικονίσεις «αφελών Λανκασιρέζων αθώων», μια απεικόνιση που συνέδεσε με το κοινό. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Φορμπι αφιέρωσε τον εαυτό του στη διασκέδαση τόσο των στρατιωτικών όσο και των αμάχων μέσω της ENSA, παρουσιάζοντας για περίπου τρία εκατομμύρια υπηρετούντες. Μετά τον πόλεμο, ξεκίνησε περιοδείες σε όλο το Κοινοβούλιο. Η τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση συνέβη τον Δεκέμβριο του 1960. Δυστυχώς, ο Τζορτζ Φορμπι απεβίωσε στις 6 Μαρτίου 1961, σε ηλικία 56 ετών, και τάφη στο Warrington. Ο Jeffrey Richards πίστευε ότι ο Φορμπι ενσωμάτωνε το Lancashire, την εργατική τάξη και ολόκληρη τη χώρα. Άφησε μια διαρκή επιρροή, επηρεάζοντας μεταγενέστερους κωμικούς όπως οι Charlie Drake και Norman Wisdom, ακόμη και μουσικούς όπως οι Beatles. Η Εταιρεία George Formby, που ιδρύθηκε το 1961, συνεχίζει να τιμά την κληρονομιά του, με συνέδρια προγραμματισμένα για τα έτη 2026 και 2027, και διαθέτει εκτενή αρχείο και μια ενότητα με τίτλο «Sounds Like George» στον ιστότοπό της.

Ζεράλντ Νταχάν, κωμικός (Γαλλία) – Μιμήσεις, Κούκλες και εγγαστριμυθία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
14 Μαρ 2027 Γαλλία

Ζεράλντ Νταχάν

1 740 ακόλουθοι

Ο Ζεράλ Νταχάν, γεννημένος Ζεράλ Μπερτελό στις 17 Μαΐου 1973 στην Κονιάκ της Γαλλίας, είναι Γάλλος χιουμορίστας, μιμητής, ραδιοφωνικός παραγωγός και ηθοποιός. Άρχισε να επιδεικνύει το ταλέντο του στις μιμήσεις σε ηλικία τεσσάρων ετών. Οι γονείς του ήταν έμποροι, και ο ένας σπούδασε γαλλικό δίκαιο. Υιοθέτησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ζεράλ Νταχάν γύρω στην ηλικία των δεκαέξι ετών, εμπνευσμένος από τη σορό της μητρικής του θείας Εμίλι Νταχάν, και μετακόμισε στο Παρίσι για να ακολουθήσει μια καριέρα στον χώρο της επίδειξης. Η πρώιμη καριέρα του Dahan περιλάμβανε την κατάκτηση του τίτλου «Νεότερος Μιμητής της Γαλλίας» σε ηλικία δώδεκα ετών στην Ανγκουλέμ, καθώς και το βραβείο «Καλύτερος Νέος Κωμικός του Έτους» στο Bobino το 1992. Από το 1993 έως το 1998, έδωσε πολλές από τις ανδρικές φωνές για μαριονέτες στην παιδική τηλεοπτική σειρά Les Minikeums στο France 3. Συμμετείχε επίσης στην ραδιοφωνική εκπομπή του Laurent Ruquier, Rien à cirer στο France Inter από το 1993 έως το 2000 και εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Vivement dimanche με την ομάδα του «Les 6 Clones» μεταξύ 1998 και 1999. Είναι ειδικός στις μιμήσεις και στα τηλεφωνικά πειράγματα, δημιουργώντας πιστευτές καταστάσεις μέσω των φωνητικών του μεταμορφώσεων. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Dahan έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις, όπως οι L’imposteur , Érection Présidentielle , Sarkoland και Gérald Dahan tombe les masques . Δημιούργησε και παρουσίασε τη δική του τηλεοπτική εκπομπή, Les missions de Gérald Dahan , στο France 3 το 2006. Η συνεργασία του με το Rire et Chansons έγινε γνωστή για τα τηλεφωνικά του πειράγματα που στόχευαν προσωπικότητες όπως οι Jean-Pierre Raffarin, Adrien Zeller και Zinedine Zidane. Έχει εμφανιστεί στην ταινία La Boîte (2001) και στην τηλεταινία La famille Zappon (2005). Το 2026 έκανε πρεμιέρα το 'J'imite donc je suis,' με περίπου πενήντα μιμήσεις και πιάνο. Σήμερα, παρουσιάζει μια θεατρική παράσταση ενός ατόμου για τον Molière, με τίτλο 'Il était une voix… Molière!', η οποία έκανε πρεμιέρα στις 29 Μαρτίου και συνεχίζεται το 2027, απεικονίζοντας προσωπικότητες όπως ο Emmanuel Macron ως Alceste και ο Nicolas Sarkozy ως Molière.

Γκερντ Κνέμπελ (1953–2026), κωμικός (Γερμανία) – Κωμωδία σκετς
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γερμανία

Γκερντ Κνέμπελ

1 010 ακόλουθοι

Ο Γκέρντ Κνεμπέλ, γεννημένος στις 30 Μαρτίου 1953, στο Ρόντγκαου της Γερμανίας, ήταν ένας πολυπράγμων διασκεδαστής, γνωστός ως μουσικός, κωμικός και ηθοποιός. Πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του συνεργαζόμενος με άλλους, ιδιαίτερα ως ιδρυτικό μέλος του δίδυμου κωμωδίας Badesalz, το οποίο ιδρύθηκε το 1982 μαζί με τον Χέντρικ Νάχτσαϊμ. Πριν από αυτό, από το 1988, ήταν ο τραγουδιστής της κωμικού ροκ συγκροτήματος Flatsch. Τα πρώτα έργα του Κνεμπέλ έδειξαν ένα ξεχωριστό κωμικό στυλ, χαρακτηριζόμενο από σκίτσα που εκτελούνταν με έντονη έμφαση της Έσσης. Τα Badesalz απέκτησαν σημαντική δημοτικότητα καθ’ όλη τη δεκαετία του 1990 και του 2000. Το ντουέτο εμφανίστηκε σε διάφορα τηλεοπτικά προγράμματα, όπως το 'Och Joh' (ARD), το 'Comedy-Stories' (Sat.1) και ένα πρόγραμμα με τον απλό τίτλο 'Badesalz' στο Comedy Central. Κυκλοφόρησαν πολυάριθμα άλμπουμ μεταξύ 1990 και 2018, με αρκετά να καταλαμβάνουν σημαντικές θέσεις στα charts. Το άλμπουμ 'Nicht ohne meinen Pappa' (1991) έφτασε στο #70, ενώ το 'Diwodaso' (1993) έφτασε στο #15. Επιπλέον επιτυχίες περιλάμβαναν το 'Zarte Metzger' (1995), το οποίο κατατάχθηκε στο #9, και το 'Wie Mutter und Tochter' (1997), φτάνοντας στο #4. Στη filmography τους περιλαμβάνονται οι ταινίες 'Das Super Dong Dong' (1989) και 'Abbuzze! Der Badesalz-Film' (1996). Το ντουέτο ξεκίνησε επίσης πολλαπλά τουριστικά προγράμματα από το 1985, συμπεριλαμβανομένης της περιοδείας 'Das Super Dong-Dong'. Το 1993, δημοσίευσαν ένα βιβλίο με τίτλο 'Badesalz, Vaz Daz Den;’ Μετά τη διάλυση των Badesalz, ο Knebel συνέχισε να ηχογραφεί και να παρουσιάζει ζωντανά. Από το 2005 έως το 2007, ήταν μέλος της ομάδας Die Groben Junggesellen. Το 2006, ξεκίνησε ένα σόλο πρόγραμμα με τίτλο 'Um was geht’s hier eigentlich?' και δημιούργησε ένα αφιερωματικό πρόγραμμα για τον Matthias Beltz. Εξερεύνησε επίσης διάφορες μουσικές συνεργασίες, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής του στο γκρουπ Deutschrock Angst vor Clowns τα έτη 2007 και 2008, και της κυκλοφορίας ενός CD με τον Olaf Mill το 2010 με τίτλο Nette Rabenväter. Άλλα εγχειρήματα περιλάμβαναν τη δημιουργία του metal συγκροτήματος GiftDwarf με τον Olaf Mill το 2011 και την έναρξη του σόλο project 'Die Knebells' το 2016. Κυκλοφόρησε ένα CD με τους Mädness με το όνομα 'Dirty Dabbes' το 2018, και ένα άλμπουμ με ισπανικά τραγούδια με το ψευδώνυμο Gerdo Sintrenza το 2022. Ο Gerd Knebel απεβίωσε στις 24 Ιανουαρίου 2026, στο Nieder-Roden, αφήνοντας πίσω του δύο παιδιά. Είχε διαγνωστεί με καρκίνο.

Γιάννης Μπέζος, κωμικός (Ελλάδα)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ελλάδα

Γιάννης Μπέζος

107 ακόλουθοι

Ο Γιάννης Μπέζος, γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1956 στην Αθήνα, είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και τραγουδιστής. Μεγάλωσε στην περιοχή του Φιλοπάππου στην Αθήνα και η οικογένειά του κατάγεται από το Κεραστάρι της Αρκαδίας. Αναγνωρισμένος ως ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς της εποχής του, έλαβε την πρώτη του εκπαίδευση στο Πρώτο Γυμνάσιο της Αθήνας και στη συνέχεια ακολούθησε θεατρική κατάρτιση στο Θέατρο Εργαστήρι «Δημήτρη Κωνσταντινίδη», αποφοιτώντας το 1978. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του συνεργάστηκε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο θέατρο, ενώ ο σκηνοθέτης Θύμιος Καρακατσάνης τον ανακάλυψε κατά τη διάρκεια μιας θεατρικής παράστασης στο Θέατρο Σμαρούλα. Επίσης, υπηρέτησε στρατιωτική θητεία 28 μηνών ως έφεδος αξιωματικός στο Πυροβολικό. Η καριέρα του Μπέζος καλύπτει δεκαετίες, περιλαμβάνοντας τηλεόραση, κινηματογράφο, θέατρο και μουσική. Απέκτησε σημαντική αναγνώριση μέσα από ρόλους του σε διάφορες δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, όπως οι Απαράδεκτοι (1991–1993), Τα Παιδιά της Ελλάδας (1993–1995), Εγώ κι Εκείνος (1996–1998), Η ζωὴ ανθίζει (1998–1999), Ακρόασμα Οικογενειακόν (2001–2003) και Εύτυχισμένοι Μαζί (2007–2010). Έχει εμφανιστεί σε πέντε ταινίες μεγάλου μήκους και δάνεισε τη φωνή του στον χαρακτήρα του Μάνι στην κινηματογραφική σειρά Η Πάγο. Ασπάστηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια ελληνική διασκευή του La Cage aux Folles στο Θέατρο Παλλάς τον Μάρτιο του 2009· στη συνέχεια, σκηνοθέτησε μια παρουσίαση του έργου του Μολιέρου Ο Ασθενής Φανταστής στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, υποδυόμενος τον Άργκαν. Έχει συνεργαστεί συχνά με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Μορφονιού. Πέρα από την υποκριτική, ο Μπέζος έχει εξερευνήσει και άλλους δημιουργικούς δρόμους. Έχει ηχογραφήσει φωνητικά για άλμπουμ των Γιώργου Χατζηνάσιου, Νότη Μαυρουδή και Θάνου Μικρούτσικου, αποδεικνύοντας το ταλέντο του στο τραγούδι. Παρουσίασε την εκπομπή-ντοκιμαντέρ για τις τέχνες *Μιλώντας για θέατρο* στην ΕΡΤ2 από τον Απρίλιο του 2016. Σήμερα, είναι προγραμματισμένο να πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά *Υπερήρωες* στο ANT1, την οποία έχει δηλώσει ότι θα είναι ο τελευταίος του ρόλος στην τηλεόραση. Η σειρά, που σχεδιάστηκε από τους Νίκο Παπαδόπουλο και Αντώνη Μπούμπα, απεικονίζει την καθημερινή ζωή σε ένα ελληνικό σούπερ μάρκετ. Συχνά περιγράφει τον εαυτό του ως «κάπου αλλού» και αγκαλιάζει αυτό το πρόσωπο.

Τζίνο Μπραμιέρι (1928–1996), κωμικός (Ιταλία) – Σουρεαλιστικό και παράλογο
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιταλία

Τζίνο Μπραμιέρι

Ο Τζίνο Μπραμιέρι, γεννημένος Λουίτζι Μπραμιέρι στις 20 Ιουνίου 1928 στη Μιλάνο της Ιταλίας, ήταν Ιταλός κωμικός και ηθοποιός. Οι γονείς του ήταν ο Άντζελο Μπραμιέρι, ξυλουργός, και η Τζιούλια Μποτούρι. Μεγάλωσε σε ένα πολυκατοικία εργατικής τάξης στην περιοχή Μπρέρα της Μιλάνο. Το καλλιτεχνικό ταξίδι του Μπραμιέρι ξεκίνησε στα τέλη του 1943 με μια ερασιτεχνική εμφάνιση σε φιλανθρωπικό θεατρικό έργο στην Ροβέλασκα. Την πρώτη του θεατρική εμφάνιση με λεκτικές ατάκες έκανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1944, στο θέατρο Αυγούστειο του Μιλάνου. Το 1949, ξεκίνησε το επαγγελματικό του ταξίδι, εντάσσοντάς τον στην ομάδα επιθεωρήσεων του Ερμίνιο Μακάριο, οδηγώντας στην πρώτη του αμοιβόμενη δουλειά με το τρίο Μπραμπίτο στο θέατρο Αντέο. Απέκτησε γρήγορα εμπειρία συνεργαζόμενος με διάσημους Ιταλούς κωμικούς όπως ο Τότο, ο Πεπίνο Ντε Φιλίπο και ο Άλντο Φάμπριτσι. Το ψευδώνυμο «Il Re della barzelletta» («Ο Βασιλιάς των αστείων») αντικατόπτριζε την κωμική του προσέγγιση, η οποία χαρακτηριζόταν από την αφήγηση χιουμοριστικών ιστοριών, που συχνά παραδίδονταν γρήγορα και παρουσίαζαν σουρεαλιστικές ιδιότητες. Απέκτησε πτυχίο λογιστικής μέσω μαθημάτων βραδυπορίας. Καθ’ όλη τη δεκαετία του ’60 και του ’70, ο Μπραμιέρι σημείωσε σημαντική επιτυχία στην τηλεόραση, εμφανιζόμενος σε εκπομπές όπως το *Tigre contro tigre*, το *Il signore ha suonato?* και το *E noi qui*. Παρουσίασε τη δική του εκπομπή, το *G.B. Show*, από το 1982 έως το 1988. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε δημοφιλείς διαφημίσεις του Carosello για την Moplen, και έγινε γνωστός για το σύνθημα «e mó e mó Moplen». Εμφανίστηκε σε περίπου τριάντα ταινίες και σκηνοθέτησε το *Ride bene... chi ride ultimo*. Ο Μπραμιέρι είχε το παρατσούκλι «il Gino nazionale» και «Re della barzelletta». Συγκέντρωσε τα αστεία του σε μια σειρά βιβλία, συμπεριλαμβανομένου του *50 chili fa*, εμπνευσμένο από την απώλεια βάρους του. Ο καρκίνος του παγκρέατος έκλεψε τη ζωή του Μπραμιέρι στις 18 Ιουνίου 1996, σε ηλικία 67 ετών· εν συνεχεία τάφη στο Μνημειώδες Νεκροταφείο του Μιλάνου. Οδοί και πλατείες μετονομάστηκαν προς τιμήν του στο Μιλάνο και τη Ρώμη.

Γαζέλα, κωμικός (Γερμανία)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γερμανία

Γαζέλα

Η Γκαζέλ είναι Γερμανίδα κωμικός και προσωπικότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, γνωστή ως Γκαζέλ Φόλχεζε. Είναι 37 ετών όπως το 2026. Θεωρείται από κάποιους η πιο αστεία γυναίκα στο διαδίκτυο αυτή τη στιγμή και δημιουργεί χιουμοριστικό περιεχόμενο στο TikTok και το Instagram από το 2021. Το όνομα που επέλεξε, «Γκαζέλ», αντικατοπτρίζει την ταυτότητά της ως τρανς γυναίκα, και χρησιμοποιεί την πλατφόρμα της για να ενημερώσει σχετικά με την ταυτότητα και τη μετάβαση των τρανς. Απέκτησε αναγνώριση μέσω αστείων βίντεο, εμφανιζόμενη αρχικά με το όνομα χρήστη @diehuebsche. Πριν επικεντρωθεί στην δημιουργία περιεχομένου, η Gazelle εργάστηκε για δέκα χρόνια στον τομέα ανθρώπινων πόρων σε μια μεγάλη εταιρεία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πραγματοποίησε συνεντεύξεις και προσέλαβε διάφορους επαγγελματίες, συμπεριλαμβανομένων στελεχών μάρκετινγκ, λογιστών, διευθυνόντων συμβούλων και μηχανικών λογισμικού. Για τρία χρόνια, υπερασπίστηκε τη μεγαλύτερη ποικιλομορφία στον εργασιακό χώρο, αντιμετωπίζοντας σύγχρονες πρακτικές προσλήψεων και θέματα DEI (Διαφορετικότητα, Ισότητα, Ένταξη) στο LinkedIn. Πρόσφατα παραιτήθηκε από τη δουλειά της για να αφοσιωθεί πλήρως στη δημιουργική της εργασία και ερευνά επί του παρόντος εξελίξεις που έχει παρατηρήσει τόσο επαγγελματικά όσο και στην προσωπική της κοινότητα. Η κωμωδία της Gazelle εξετάζει κριτικά την κοινωνία και διερευνά τη δική της ταυτότητα, συχνά σατιρίζοντας ό,τι θεωρείται «τυπικά γερμανικό». Το περιεχόμενό της αγγίζει θέματα Queer και μετάβασης φύλου, μοιράζοντας τόσο επιτυχίες όσο και προκλήσεις που σχετίζονται με τη δική της μετάβαση. Εστιάζει τις σκέψεις και τις προσπάθειές της στην κοινότητα των trans*, πιστεύοντας ότι αντιμετωπίζει δομικές μειονεκτηματικές καταστάσεις όπως έλλειψη ευκαιριών εργασίας και προβλήματα ψυχικής υγείας, τονίζοντας τη σημασία της αλληλεγγύης. Η Gazelle θα ξεκινήσει την πρώτη της σόλο περιοδεία ζωντανής κωμωδίας το φθινόπωρο του 2026, με παραστάσεις σε εννέα μεγάλες γερμανικές πόλεις. Η παράσταση θα εξερευνήσει θέματα όπως η ενηλικίωση ως κόρη τεχνίτη και οι εμπειρίες μιας «Hundy-Mommy» στο Βερολίνο, υποσχόμενη ανήλεο χιούμορ, αυτάκιρονοία και ιστορίες που δεν είναι κατάλληλες για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ παράλληλα θα μοιραστεί τη σκηνή με άλλους καλλιτέχνες που θαυμάζει. Έχει προγραμματιστεί να μιλήσει στο re:publica 24 ως ειδική στον ψηφιακό μετασχηματισμό στην εκπαιδευτική εργασία, με κεντρικό θέμα τον τίτλο "Ψηφιακή αλλαγή στην εκπαιδευτική εργασία, ενδυνάμωση των χρηστών & δημιουργία κοινότητας". Έχει προταθεί για το EXPRESS Queer Award 2023 και συμμετέχει ενεργά σε εκδηλώσεις όπως το Lead Today Shape Tomorrow (Female Founders), NW2023 και FFFDay, μιλώντας για την Ποικιλομορφία & την Ένταξη.

Γκάβιν Μίτσελ, κωμικός (Ηνωμένο Βασίλειο) – Κωμωδία σκετς, Αφήγηση ιστοριών
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ηνωμένο Βασίλειο

Γκάβιν Μίτσελ

Προερχόμενος αρχικά από το Σπρίνγκμπερν του Γλασκόου, ο Gavin Mitchell είναι ένας Σκωτσέζος καλλιτέχνης που εργάζεται τόσο ως ηθοποιός όσο και ως κωμικός. Η καριέρα του ξεκίνησε κάπως απροσδόκητα, με πρώιμη εργασία ζωγραφικής σκηνικών στο Θέατρο των Πολιτών στο Γλασκόου γύρω στο 1990, όπου απέκτησε μια κάρτα συμμετοχής. Στη συνέχεια, πέρασε περίπου τέσσερα ή πέντε χρόνια εργαζόμενος ως κομπάρσος σε διάφορα γυρίσματα πριν κάνει το ντεμπούτο του στο σανίδιο στην παράσταση «Είναι κρίμα που είναι πόρνη», υποδυόμενος έναν κομπάρσο σε μια σκηνή με μια φωτιά. Ο Mitchell απολαμβάνει την ποικιλία των ρόλων που αναλαμβάνει, καλύπτοντας τόσο κωμικές όσο και δραματικές ερμηνείες. Ο Μίτσελ είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Ρόμπερτ “Boabby” Τέιλορ, ο μπάρμαν, στην δημοφιλή τηλεοπτική κωμωδία Still Game, εμφανιζόμενος και στις εννέα σειρές και σε εξήντα δύο επεισόδια μεταξύ 2002 και 2019. Αυτός ο ρόλος του έφερε ευρεία αναγνώριση, συμβάλλοντας στη διεθνή δημοτικότητα της εκπομπής, με θαυμαστές ακόμα και από χώρες όπως η Ιαπωνία και η Ζιμπάμπουε. Η επιτυχία του "Still Game" ήταν αξιοσημείωτη, και απέσπασε πολυάριθμες διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων 14 μεγάλων βραβείων, ενώ οι ζωντανές του παραστάσεις έπαιξαν 51 φορές στο Hydro, προσελκύοντας περίπου 12.000 θεατές ανά παράσταση. Τον Ιούνιο του 2019, κέρδισε το βραβείο 'Καλύτερος Ηθοποιός' στα Scottish Comedy Awards για την ερμηνεία του ως Boabby, με την ίδια την εκπομπή να κερδίζει το ‘Καλύτερη Τηλεοπτική Εκπομπή’ τον ίδιο χρόνο. Πέρα από το Still Game, ο Μίτσελ έχει μια ποικιλόμορφη καριέρα. Εμφανίστηκε σε διάφορους ρόλους στο σκετς show Velvet Soup και σε τηλεοπτικές κωμωδίες όπως τα Empty, Happy Hollidays και You Instead. Ο Μίτσελ εμφανίστηκε επανειλημμένα στις τηλεοπτικές σειρές Monarch of the Glen και The Field of Blood, και υποδύθηκε τον Andy Malvin στην τηλεοπτική σειρά Nightsleeper της BBC το 2024. Στα credits του ως ηθοποιός περιλαμβάνεται ένας ρόλος στην ταινία του 1994 Being Human με τον Robin Williams, και έχει παίξει τον Μεγάλο Δούκα Sergei Alexandrovich της Ρωσίας στη σειρά The Last Czars του Netflix (2019). Το 2024, ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ανδρικό ρόλο στην Casablanca: The Gin Joint Cut, μια κωμική διασκευή του Casablanca, η οποία περιόδευσε σε όλη τη Βρετανία, το Παρίσι και τα Μπαρμπάντος· οι παραστάσεις περιλάμβαναν μια σεζόν στο Edinburgh Fringe. Αυτή τη στιγμή, ο Μίτσελ περιοδεύει τη Σκωτία με την προσωπική του θεατρική παράσταση 'Look Who It Isnae' (2024-2025) και θα ξανασυναντηθεί με άλλα μέλη του καστ του Still Game για το ‘Auld Pals – An Evening with the Stars of Still Game’ το 2025· αυτή η περιοδεία ήταν sold out το 2024. Το 2019, το Glasgow Caledonian University τον απένειμε έναν τιμητικό διδακτορικό τίτλο Γραμμάτων, και δέχτηκε την μεταθανάτια αποδοχή του Bowie στο Hall of Fame τον Μάρτιο του 2016. Είναι γνωστός για το χάρισμα, τη διάνοιά του και την ικανότητά του να αφηγείται ιστορίες, και έχει μια καριέρα που καλύπτει πάνω από τέσσερις δεκαετίες.

Γκαέλ Μπιέν-Αϊμέ, κωμικός (Αϊτή)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Αϊτή

Γκαέλ Μπιέν-Αϊμέ

Η Γκαέλ Μπιεν-Εμέ είναι Αϊτινή χιουμορίστρια, ηθοποιός, θεατρική συγγραφέας, δημοσιογράφος και ακτιβίστρια, καθώς και καθηγήτρια σώματος και φωνής στη δραματική σχολή ACTE. Γεννήθηκε στο Πορτ-ο-Πρενς στις 22 Δεκεμβρίου 1987. Είναι αρθρογράφος και μέλος της φεμινιστικής οργάνωσης Nègès Mawon. Μετά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μπήκε το 2006 στο Le Petit Conservatoire, σχολή θεάτρου και τεχνών του λόγου, όπου ολοκλήρωσε τριετή εκπαίδευση στις παραστατικές τέχνες. Το 2010 παρακολούθησε μαθήματα εθνοδράματος, «Θέατρο και τελετουργία», στην ESACT, την ανώτερη σχολή ηθοποιών κινηματογράφου και θεάτρου της Λιέγης, και τον Νοέμβριο του 2015 παρακολούθησε εντατικό σεμινάριο κωμωδίας στην École nationale de l’humour του Μόντρεαλ. Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Ζαν Ρενέ Λεμουάν στο «Παιχνίδι του έρωτα και της τύχης» του Μαριβό, ο Γκι Ρεζίς Τζούνιορ στο Migrant και ο Πιέτρο Βαράσο στο Un arc-en-ciel pour l’occident chrétien του Ρενέ Ντεπέστρ. Το 2018 συνίδρυσε την ACTE, όπου διδάσκει σώμα και φωνή και κωμική γραφή, και το 2019 διασκεύασε για τη σκηνή μια παράσταση βασισμένη στα τραγούδια του Αϊτινού μουσικού Μάνο Σαρλμάν, το Limyè. Το χιούμορ της είναι εργαλείο του ακτιβισμού της. Πολύ ενεργή στο Facebook, το Twitter, το Instagram, το TikTok και το YouTube, που τα θεωρεί την ευρύτερη πλατφόρμα για αυτό που αποκαλεί «καλλιτεχνικό ακτιβισμό» της, απευθύνεται σε χιλιάδες ακολούθους. Στην εκπομπή Anriyan, Kèskonfe σατιρίζει την πολιτική επικαιρότητα για να την αμφισβητήσει, ενημερώνει για τα δικαιώματα γυναικών και κοριτσιών και επισημαίνει τα ανεπαίσθητα σημάδια του καθημερινού σεξισμού σε συνηθισμένες χειρονομίες και κουβέντες. Το σκηνικό της έργο περιλαμβάνει το stand-up σόου Je suis Gaëlle (2017), το Le Genre et le nombre, μια κωμική παράσταση για τη σεξουαλική αγωγή, καθώς και τα Talon aiguille Talon d’Achille (2015), Un dous un show (2017), Que ton règne vienne (2019), Tranzit (2020), Aimer en stéréo (2021) και Illégale (2022). Συνολικά έχει γράψει έξι θεατρικά έργα, δύο μονολόγους, δύο stand-up σόου και δύο εικαστικά έργα. Το 2022 κέρδισε τη γαλλόφωνη συγγραφική φιλοξενία Afriques-Haïti και πέρασε τρεις μήνες στη γαλλική περιφέρεια Νέα Ακουιτανία, στο La Maison des écritures της Λα Ροσέλ, στο Maison des auteurs et autrices des Francophonies της Λιμόζ και στο La Prévôté του Μπορντό. Εκεί έγραψε το Port-au-Prince et sa douce nuit, που κέρδισε το Βραβείο Θεάτρου RFI 2022, το οποίο της απονεμήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου στο Festival des Francophonies της Λιμόζ.

Γκάι Γκρόσο (1933–2001), κωμικός (Γαλλία)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Γκάι Γκρόσο

Ερμήνευσε με το ψευδώνυμο Guy Grosso σε όλη του την καριέρα. Από μικρή ηλικία, έδειξε ενδιαφέρον για το χιούμορ και το θέατρο, επηρεασμένος από τις γαλλικές κωμωδίες. Οι πρώτες του προσπάθειες στην ερμηνεία ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1950 με ρόλους σε παραγωγές θεάτρου μπουλβάρ, συμπεριλαμβανομένων έργων των Georges Feydeau και Marc Camoletti· μια αξιοσημείωτη πρώιμη εμφάνιση ήταν στο 'Boeing Boeing' το 1960, όπου αναγνωρίστηκε ο κωμικός του χρονομέτρης. Η πορεία της καριέρας του Grosso άλλαξε σημαντικά μετά από συνάντηση με τον σκηνοθέτη André Hunebelle. Ο Γκρόσο απέκτησε σημαντική φήμη μέσω της συνεργασίας του με τον Μισέλ Μοντό, σχηματίζοντας το κωμικό δίδυμο Γκρόσο και Μοντό. Αυτή η συνεργασία οδήγησε σε σημαντικούς ρόλους σε αρκετές δημοφιλείς κινηματογραφικές σειρές. Εμφανίστηκε στην τριλογία «Οι Τρεις Α Musketeers» (1961) και στο «Le Capitan», και στις δύο ταινίες σκηνοθετημένες από τον Χούνεμπελ. Ίσως ο πιο αναγνωρίσιμος ρόλος του ήταν αυτός του Λυσιέν Φουγκάς στην σειρά «Οι Αστυνόμεροι» (Gendarmes), η οποία προβλήθηκε από το 1964 έως το 1982 μαζί με τον Λουί ντε Φουνές. Άλλες κινηματογραφικές του εμφανίσεις περιλάμβαναν έναν ρόλο ως σερβιτόρος στο «Le Grand Restaurant» (1966) και την υποδύση ενός πιστού βοηθού στο «Oscar» (1967). Επίσης, συμμετείχε στο «L'Homme Orchestre» (1970), επιδεικνύοντας την ευελιξία του. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Grosso συνέχισε να εμφανίζεται στη σκηνή, συμμετέχοντας σε παραγωγές όπως το 'La Puce à l'oreille' (1970) και το 'Un fil à la patte' (1980). Ο Louis de Funès υπήρξε σημαντική επιρροή, με τον Grosso να θαυμάζει την κωμική του ενέργεια και το χιούμορ του. Επίσης, άντλησε έμπνευση από τα έργα των Sacha Guitry, Robert Dhéry, Francis Blanche, Marcel Pagnol και Georges Courteline. Ο Guy Grosso συνέχισε να παίζει μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 πριν τον θάνατό του στις 14 Φεβρουαρίου 2001.

Κωμικοί ανά χώρα

Κωμικοί: Αλβανία Αλβανία 1 Κωμικοί: Αρμενία Αρμενία 2 Κωμικοί: Αργεντινή Αργεντινή 36 Κωμικοί: Αυστρία Αυστρία 27 Κωμικοί: Αυστραλία Αυστραλία 52 Κωμικοί: Αζερμπαϊτζάν Αζερμπαϊτζάν 1 Κωμικοί: Μπανγκλαντές Μπανγκλαντές 1 Κωμικοί: Βέλγιο Βέλγιο 13 Κωμικοί: Βουλγαρία Βουλγαρία 57 Κωμικοί: Μπενίν Μπενίν 2 Κωμικοί: Βολιβία Βολιβία 1 Κωμικοί: Βραζιλία Βραζιλία 27 Κωμικοί: Λευκορωσία Λευκορωσία 2 Κωμικοί: Καναδάς Καναδάς 125 Κωμικοί: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 3 Κωμικοί: Ελβετία Ελβετία 17 Κωμικοί: Ακτή Ελεφαντοστού Ακτή Ελεφαντοστού 1 Κωμικοί: Χιλή Χιλή 15 Κωμικοί: Καμερούν Καμερούν 1 Κωμικοί: Κίνα Κίνα 8 Κωμικοί: Κολομβία Κολομβία 4 Κωμικοί: Κούβα Κούβα 4 Κωμικοί: Τσεχία Τσεχία 7 Κωμικοί: Γερμανία Γερμανία 188 Κωμικοί: Δανία Δανία 17 Κωμικοί: Δομινικανή Δημοκρατία Δομινικανή Δημοκρατία 1 Κωμικοί: Αλγερία Αλγερία 2 Κωμικοί: Ισημερινός Ισημερινός 2 Κωμικοί: Εσθονία Εσθονία 5 Κωμικοί: Αίγυπτος Αίγυπτος 10 Κωμικοί: Ισπανία Ισπανία 74 Κωμικοί: Αιθιοπία Αιθιοπία 1 Κωμικοί: Φινλανδία Φινλανδία 15 Κωμικοί: Γαλλία Γαλλία 214 Κωμικοί: Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμένο Βασίλειο 365 Κωμικοί: Γεωργία Γεωργία 1 Κωμικοί: Γκάνα Γκάνα 3 Κωμικοί: Ελλάδα Ελλάδα 18 Κωμικοί: Γουατεμάλα Γουατεμάλα 1 Κωμικοί: Κροατία Κροατία 2 Κωμικοί: Αϊτή Αϊτή 1 Κωμικοί: Ουγγαρία Ουγγαρία 7 Κωμικοί: Ινδονησία Ινδονησία 23 Κωμικοί: Ιρλανδία Ιρλανδία 31 Κωμικοί: Ισραήλ Ισραήλ 10 Κωμικοί: Ινδία Ινδία 47 Κωμικοί: Ιράκ Ιράκ 3 Κωμικοί: Ιράν Ιράν 6 Κωμικοί: Ισλανδία Ισλανδία 4 Κωμικοί: Ιταλία Ιταλία 136 Κωμικοί: Τζαμάικα Τζαμάικα 1 Κωμικοί: Ιαπωνία Ιαπωνία 37 Κωμικοί: Κένυα Κένυα 3 Κωμικοί: Νότια Κορέα Νότια Κορέα 20 Κωμικοί: Καζακστάν Καζακστάν 3 Κωμικοί: Λίβανος Λίβανος 5 Κωμικοί: Σρι Λάνκα Σρι Λάνκα 1 Κωμικοί: Λιθουανία Λιθουανία 1 Κωμικοί: Λετονία Λετονία 1 Κωμικοί: Μαρόκο Μαρόκο 17 Κωμικοί: Μιανμάρ (Βιρμανία) Μιανμάρ (Βιρμανία) 1 Κωμικοί: Μάλτα Μάλτα 1 Κωμικοί: Μαλάουι Μαλάουι 2 Κωμικοί: Μεξικό Μεξικό 28 Κωμικοί: Μαλαισία Μαλαισία 7 Κωμικοί: Νιγηρία Νιγηρία 19 Κωμικοί: Νικαράγουα Νικαράγουα 2 Κωμικοί: Κάτω Χώρες Κάτω Χώρες 2 Κωμικοί: Νορβηγία Νορβηγία 12 Κωμικοί: Νεπάλ Νεπάλ 3 Κωμικοί: Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία 9 Κωμικοί: Περού Περού 2 Κωμικοί: Φιλιππίνες Φιλιππίνες 35 Κωμικοί: Πακιστάν Πακιστάν 7 Κωμικοί: Πολωνία Πολωνία 8 Κωμικοί: Πορτογαλία Πορτογαλία 7 Κωμικοί: Κατάρ Κατάρ 1 Κωμικοί: Ρουμανία Ρουμανία 1 Κωμικοί: Σερβία Σερβία 4 Κωμικοί: Ρωσία Ρωσία 9 Κωμικοί: Σαουδική Αραβία Σαουδική Αραβία 4 Κωμικοί: Σουηδία Σουηδία 101 Κωμικοί: Σιγκαπούρη Σιγκαπούρη 3 Κωμικοί: Σλοβενία Σλοβενία 4 Κωμικοί: Σλοβακία Σλοβακία 2 Κωμικοί: Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ 1 Κωμικοί: Συρία Συρία 1 Κωμικοί: Ταϊλάνδη Ταϊλάνδη 2 Κωμικοί: Τυνησία Τυνησία 4 Κωμικοί: Τουρκία Τουρκία 5 Κωμικοί: Ταϊβάν Ταϊβάν 1 Κωμικοί: Ουκρανία Ουκρανία 11 Κωμικοί: Ουγκάντα Ουγκάντα 7 Κωμικοί: Ηνωμένες Πολιτείες Ηνωμένες Πολιτείες 213 Κωμικοί: Ουρουγουάη Ουρουγουάη 4 Κωμικοί: Ουζμπεκιστάν Ουζμπεκιστάν 1 Κωμικοί: Βενεζουέλα Βενεζουέλα 5 Κωμικοί: Βιετνάμ Βιετνάμ 1 Κωμικοί: Νότια Αφρική Νότια Αφρική 3 Κωμικοί: Ζιμπάμπουε Ζιμπάμπουε 1