Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κωμικοί: Γαλλία

Κατάλογος κωμικών: Γαλλία. Προφίλ, βιογραφικά, φωτογραφίες και σύνδεσμοι κοινωνικών δικτύων.

Προσθήκη κωμικού

Επαναφορά

214 κωμικοί

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Γιόχαν Γκόλντεν

Ο Γιόχαν Γκόλντεν είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα από τη Νορβηγία, αναγνωρισμένος ως κωμικός, μουσικός, πρώην πολιτικός και παρουσιαστής ραδιοφωνικών/τηλεοπτικών εκπομπών. Απέκτησε αρχικά δημόσια προσοχή μέσω της εργασίας του στην ραδιοφωνική εκπομπή XL. Η πρώιμη καριέρα του περιλάμβανε επίσης μια είσοδο στην πολιτική, καθώς διεκδίκησε μια θέση στις νορβηγικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2001 στο Όσλο για το Det Politiske Parti, με σύνθημα «Ο σκλάβος σου στο κοινοβούλιο». Πέρα από αυτές τις δραστηριότητες, είναι μέλος του συγκροτήματος DDR, αποδεικνύοντας τα μουσικά του ταλέντα. Η κωμική συνεργασία του Γκόλντεν με τον Άτλε Αντόνσεν έχει αποτελέσει ένα σημαντικό στοιχείο της καριέρας του. Συν-παρουσίασαν το τηλεοπτικό πρόγραμμα «En L.U.N. Aften med Golden og Antonsen» στον Metropol, και αργότερα συνέχισαν τη συνεργασία τους στο P4 με το Misjonen, εξελίσσοντας το προηγούμενο ραδιοφωνικό τους πρόγραμμα. Επίσης, είχε προηγουμένως παρουσιάσει το «Kommisjonen» στο Kanal 24 μαζί με τον Άτλε Αντόνσεν. Σήμερα, ο Γιοχάν Γκόλντεν συν-παρουσιάζει την κωμική talk show «Golden Goal» με τον Χένρικ Έλβεσταντ, η οποία μεταδίδεται στο Νορβηγικό TV2. Η εκπομπή επικεντρώνεται στον αθλητισμό και περιλαμβάνει συνεντεύξεις με αθλητές, εξερευνώντας τόσο οικείες όσο και ασυνήθιστες αθλητικές δραστηριότητες από όλο τον κόσμο. Η εκπομπή «Χρυσός Στόχος» έκανε πρεμιέρα το 2006, με αξιόλογους καλεσμένους να εμφανίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια της πρώτης σεζόν, όπως οι Åge Hareide, John Shittu, Arne Scheie, Linn Githmark, Tommy Ingebrigtsen, Davy Wathne, Ståle Solbakken και Gunde Svan. Εκτός από το τηλεοπτικό του έργο, ο Golden είναι επίσης γνωστός για δημιουργικές δραστηριότητες· το 2011, εκείνος και ο Henrik Elvestad εφεύραν το bubble foot, μια διασκεδαστική παραλλαγή του ποδοσφαίρου, την οποία παρουσίασαν πρώτη φορά στην εκπομπή «Χρυσός Στόχος». Η εξερεύνηση αυτών των παραλλαγών από την εκπομπή αναδεικνύει την παιχνιδιάρικη προσέγγιση του Golden στην κωμωδία και τη διασκέδαση.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ερβέ Βιλεσέζ

Ο Ερβέ Ζαν-Πιέρ Βιγιέζε, γεννημένος στις 23 Απριλίου 1943 στο Παρίσι, ήταν Γάλλος ηθοποιός. Οι γονείς του ήταν η Έβελυν Ρεκκιόνι και ο Αντρέ Βιγιέζε· ο πατέρας του ήταν χειρουργός που προσπάθησε να βρει θεραπεία για τον νανισμό του Ερβέ, ο οποίος πιθανότατα οφειλόταν σε ενδοκρινική διαταραχή. Γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής του Παρισιού, είχε γερμανική καταγωγή και τρία αδέρφια: Φιλίπ, Πάτρικ και Ζαν-Πωλ. Είναι επίσης ο θείος του δημοσιογράφου και παρουσιαστή τηλεόρασης Τομά Βιγιέζε. Ο Βιλέσαιζ αρχικά ακολούθησε καριέρα στην τέχνη. Το 1959 παρακολούθησε την École des Beaux-Arts, και το 1961 η τέχνη του εκτέθηκε στο Μουσείο του Παρισιού. Στην ηλικία των 21 ετών, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1964 για να συνεχίσει τη ζωγραφική και τη φωτογραφία, εγκαθιστάμενος σε μια μποέμ συνοικία. Μάθεσε αγγλικά παρακολουθώντας τηλεόραση και εργάστηκε ως καλλιτέχνης, ζωγράφος και φωτογράφος, καθώς επίσης πόζαρε για φωτογραφίες για το National Lampoon . Εμφανίστηκε σε παραγωγές εκτός Μπρόντγουεϊ και εργάστηκε ως βοηθός χρωματισμού κόμικς για την Harvey Comics μεταξύ 1971 και 1973, συμπεριλαμβανομένων τίτλων όπως το Casper και το Richie Rich . Η κινηματογραφική του πρώτη εμφάνιση ήταν το 1966 στην γαλλο-αμερικανική ταινία Chappaqua . Ο Βιλέσαιζ απέκτησε διεθνή αναγνώριση για τον ρόλο του ως Νικ Νακ στην ταινία Τζέημς Μποντ του 1974, *Ο Άνθρωπος με την Χρυσή Σκοπιδιά*, και αργότερα ως Τατού στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά *Fantasy Island* από το 1977 έως το 1983, εμφανιζόμενος σε 131 από τα 155 επεισόδια. Επίσης, έδωσε τη φωνή στα πόδια του Όσκαρ ο Γκρούτς στην *Sesame Street* ξεκινώντας από το 1977. Η καριέρα του περιλάμβανε εμφανίσεις στο *Airplane II: The Sequel* (1982), *The Fall Guy* και *Forbidden Zone*. Μια διαφωνία για τον μισθό οδήγησε στην απόλυσή του από το *Fantasy Island* το 1983. Έκανε μια μεταθανάτια εμφάνιση σε μια διαφήμιση Heineken Τζέημς Μποντ το 2015, και η τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στο *The Ben Stiller Show* το φθινόπωρο του 1992. Ο Ερβέ Βιλέσαιζ αυτοκτόνησε στις 4 Σεπτεμβρίου 1993, στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια, σε ηλικία 50 ετών· οι στάχτες του διασκορπίστηκαν στο Point Fermin.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Κριστιάν Μαρέν

Ο Κριστιάν Μαρίν, γεννημένος στις 8 Φεβρουαρίου 1929 στη Λυών της Γαλλίας, ήταν ηθοποιός που απολάμβανε μια μακρά και ποικίλη καριέρα. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του εκπαίδευση σπουδάζοντας στις Σχολές Καλών Τεχνών το 1949 πριν φοιτήσει στη Δραματική Σχολή Λυών. Παρόλο που επιχείρησε να εισαχθεί στην Κομέντι Φρανσαί το 1951 χωρίς επιτυχία, σύντομα βρήκε ευκαιρίες στον θεατρικό κόσμο. Από το 1953 έως το 1955 ήταν μέλος της Comédie de Saint-Étienne του Ζαν Νταστέ και γύρω στο 1955 άρχισε να εμφανίζεται σε παριζιάνικα καμπαρέ. Εντάχθηκε στην ομάδα TNP του Ζαν Βιλάρ, όπου γνωρίστηκε με τον Ντανιέλ Σοράνο και τον Ζεράρ Φιλίπ, αποδεικνύοντας την πρώιμη αφοσίωσή του στις παραστατικές τέχνες. Η καριέρα του Μαρίν στον κινηματογράφο ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, με εμφανίσεις σε ταινίες όπως το *Les Tortillards* (1960), το *Le Tracassin ou Les Plaisirs de la ville* (1961), το *La Belle Américaine* (1961) και το *All the Gold in the World* (1961). Συνέχισε να εμφανίζεται σε διάφορες ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των *L'honorable Stanislas, agent secret* (1963) και *Bebert et le Train* (1963). Η αναγνώριση ήρθε με το *Pouic-Pouic* το 1963. Ίσως η σημαντικότερη συνεισφορά του ήταν ο ρόλος του ως στρατηγός Albert Merlot στα πρώτα τέσσερα επεισόδια της σειράς ταινιών *Le gendarme de Saint-Tropez*, από το 1964 έως το 1970. Εμφανίστηκε επίσης ως υπολοχαγός Ernest Laverdure στην τηλεοπτική σειρά *Les Chevaliers du ciel* μεταξύ 1967 και 1969. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, εμφανίστηκε σε περίπου πενήντα ταινίες που σκηνοθέτησαν οι Κλοντ Όταν-Λάρα, Κόστα Γκαβράς και Yves Robert. Η δουλειά του Μαρίν επεκτεινόταν πέρα από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση· συμμετείχε σε περίπου σαράντα θεατρικές παραστάσεις και ηχογράφησε αρκετά 45 στροφών δίσκους μεταξύ 1963 και 1972. Αρνήθηκε τον πέμπτο ρόλο στην ταινία Le Gendarme et les Extraterrestres το 1978. Αργότερα στην καριέρα του, εμφανίστηκε στην ταινία Le Gang des Seniors από το 2010. Συνέγραψε μαζί με τον Gilles Antonowicz τις απομνημονεύσεις του, Mémoires d’un chevalier du ciel . Ο Christian Marin ήταν μέλος της Ακαδημίας Alphonse Allais και ήταν παντρεμένος με την Monique για εξήντα χρόνια· είχαν τέσσερα παιδιά και οκτώ εγγόνια. Απεβίωσε στις 5 Σεπτεμβρίου 2012, στο Παρίσι, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά ως ένας ευέλικτος ηθοποιός, γνωστός κυρίως για τον ρόλο του «Merlot» στην κινηματογραφική σειρά Le gendarme και την τελευταία του εμφάνιση στην ταινία Dead Man Talking (2012).

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Μικαέλ Γιούν

Ο Μιχαέλ Γιούν, γεννημένος Μιχαέλ Μπεναγιούν στις 2 Δεκεμβρίου 1973, στο Σουρενέ (Ωτ-ντε-Σην), είναι ένας πολυπράγματος Γάλλος διασκεδαστής. Είναι ηθοποιός, κωμικός, τραγουδιστής, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, ραδιοφωνικός παραγωγός και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Η καταγωγή του περιλαμβάνει ουγγρικές, ιταλικές, εβραϊκές μαροκινές και εβραϊκές αλγερινές ρίζες. Οι γονείς του είναι πρώην καθηγητής μαθηματικών που έγινε ψυχολόγος επιχειρήσεων και επαγγελματίας διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού. Η καριέρα του Youn ξεκίνησε νωρίς· άρχισε να выступает στη σκηνή σε ηλικία τριών ετών και πήρε μαθήματα πιάνου στα πέντε. Παρακολούθησε προπαρασκευαστικό σχολείο και αποφοίτησε από το ESC Nice το 1996 με μεταπτυχιακό δίπλωμα στη διοίκηση επιχειρήσεων. Το 1998, αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του τόσο ως παρουσιαστής όσο και ως ηθοποιός θεάτρου, άρχισε να εργάζεται στον ραδιοφωνικό σταθμό Skyrock στο Παρίσι, όπου παρουσίαζε το πρωινό δελτίο ειδήσεων μέχρι το 2000. Στη συνέχεια, παρουσίασε την εκπομπή 'Morning Live' στο M6 από τον Ιούλιο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2002, όπου απέκτησε αναγνώριση μέσω παιχνιδιών κάμερας και της δημιουργίας παρωδιών με καλλιτέχνες όπως ο Jean-Michel Jarre και οι Γάλλοι ράπερ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην M6, ο Γιούν, μαζί με τους Βενσάν Ντεσανά και Μπενζαμίν Μοργκέιν, σχημάτισαν τους 'The Bratisla Boys' το 2000. Το κομμάτι 'Stach Stach,' που κυκλοφόρησαν το 2002, απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα, κατακτώντας τις γαλλικές μουσικές λίσες για δέκα εβδομάδες και καταλήγοντας τελικά ως το 30ό καλύτερα πωλούμενο CD στη Γαλλία μέχρι το 2004. Ο ίδιος και ο Ντεσανά έγραψαν και πρωταγωνίστησαν στην ταινία 'La Beuze' (2003), όπου ο Γιούν δημιούργησε το φανταστικό μουσικό στυλ 'frunkp'. Επιπλέον κωμικές περιπέτειες περιλαμβάνουν την περιοδεία 'Pluskapoil' (2003/04), τον ρόλο του Ιζνογκού στην κινηματογραφική διασκευή του 2005 και το σατιρικό act 'Fatal Bazooka,' που κατέκτησε τις λίσες με το 'Fous ta cagoule' το 2006. Η μουσική καριέρα του Γιούν συνεχίστηκε με το single ‘Mauvaise foi nocturne’ με τον Πασκάλ Ομπισπό το 2007. Έχει σκηνοθετήσει ταινίες όπως 'Fatal' (2010) και 'Vive la France' (2013), συχνά πρωταγωνιστώντας στα δικά του έργα. Από το 2014, ο Γιούν έχει αναλάβει δραματικούς ρόλους στην τηλεόραση και είναι επί του παρόντος μέλος της ερευνητικής επιτροπής στο 'Mask Singer' από το 2025.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Μους Ντιούφ

Ο Μουσ Ντιούφ, γεννημένος Πιέρ Μουστάφα Ντιούφ στις 28 Οκτωβρίου 1964 στο Ντακάρ, Σενεγάλη, ήταν Γαλλο-Σενεγαλέζος ηθοποιός, κωμικός και χιουμορίστας. Η οικογένειά του μετακόμισε στο Μασσαλία όταν ήταν τεσσάρων ετών, και αργότερα μεταφέρθηκε στο Μπομπινί, Ση-Σαιν-Ντενί, Γαλλία. Αρχικά ασχολούμενος με την πυγμαχία, ο Ντιούφ στράφηκε στην υποκριτική, ξεκινώντας την καριέρα του στο θέατρο με τον Ζερόμ Σαβάρ στο 'Le Bal des Cocus'. Η φιλμογραφία του Ντιούφ διεύρρευσε αρκετές δεκαετίες και περιλάμβανε ένα ευρύ φάσμα ρόλων. Εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το «Parole de flic» (1985) και το «Billy Ze Kick» (1985), ακολουθούμενο από το «Loulou Graffiti» τόσο το 1991 όσο και το 1992. Επιπλέον, στις κινηματογραφικές του πιστώσεις περιλαμβάνονται οι ταινίες «Les époux ripoux» (1991), «Les secrets professionnels du Dr Apfelglück» (1991), «Berlin Lady» (1991), «Inspecteur Médeuze» (1993), «Le Lyonnais» (1993) και «Acapulco H.E.A.T.» (1993). Είχε επίσης ρόλους στις ταινίες «Lévy et Goliath» (1987) και «Toubab Bi» (1991). Ο Ντιούφ υποδύθηκε τον πρωταγωνιστή στην ταινία «The Beast» (La bête) και ενσάρκωσε τον Μπάμπα στο «Asterix & Obelix: Mission Cleopatra». Πέρα από τον κινηματογράφο, ο Ντιούφ είχε σημαντική παρουσία στην τηλεόραση. Εμφανίστηκε στη σειρά «Ναβάρο» το 1991 και έπαιξε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο ως Επιθεωρητής Ν'γκουμά στην «Τζούλι Λεσκό» από το 1992 έως το 2006. Συμμετείχε επίσης στα «Les Anges gardiens» (1994) και «Les Deux Papas et la Maman» (1996), και έδωσε φωνή σε χαρακτήρες στις animated ταινίες της Disney «Ατλαντίδα: Το Χαμένο Βασίλειο» και «Λίλο & Στιτς» (2000). Ο Ντιούφ εξέρευνήσε τα κωμικά του ταλέντα μέσα από δύο μονολογικές παραστάσεις, «Avant, quand j'étais noir» και «Naturellement humain» (2008). Επίσης, εμφανίστηκε στο ριάλιτι σόου «La Ferme Célébrités» το 2004 και στη σειρά «Αλί Μπαμπα» το 2007. Ο Ντιούφ υπέστη δύο εγκεφαλικά επεισόδια το 2009, και απεβίωσε στις 7 Ιουλίου 2012, στο σπίτι του στο Μασσαλία, λόγω επιπλοκών από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Ένα επεισόδιο της «Τζούλι Λεσκό» αφιερώθηκε στη μνήμη του μετά τον θάνατό του.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Μοχάμεντ Σαΐντ Φέλαγκ

Ο Mohand Fellag, γνωστός και ως Mohamed Fellag, μερικές φορές απλά Fellag ή Mohamed Saïd Fellag, γεννήθηκε στις 3 1 Μαρτίου 1950 στο Αζεφούν της Αλγερίας. Εργάστηκε ως ηθοποιός, χιουμορίστας, σκηνοθέτης και συγγραφέας στην Αλγερία, και εκφράστηκε στο Καμπύλε, στα αραβικά και στα γαλλικά.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Μπέρναρντ Καμπάν

Ο Μπερνάρ Καμπάν είναι ένας Γάλλος που εργάζεται ως ηθοποιός, σκηνοθέτης ταινιών και συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1958 στην Αζέν, Λοτ-ε-Γκαρόν, Γαλλία, και έχει ιταλική καταγωγή. Ο πατέρας του ήταν Ιταλός καθηγητής που αργότερα έλαβε τον τίτλο Chevalier des Arts et des Lettres, ενώ η μητέρα του ήταν Γαλλίδα καθηγήτρια. Ο Καμπάν πέρασε την παιδική του ηλικία στην Τουρ. Η καριέρα του Καμπάν ξεκίνησε με εμφανίσεις στην τηλεοπτική εκπομπή *Le Petit Théâtre de Bouvard* στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όπου έκανε φίλους με τον Ντιντιέ Μπουρδόν και τον Πασκάλ Λεζιτίμου. Αυτές οι φιλίες οδήγησαν στη δημιουργία του κωμικού τρίο Les Inconnus στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Από το 1984 έως το 2001, ο Καμπάν ήταν μέλος αυτής της δημοφιλούς ομάδας. Οι Les Inconnus απέκτησαν σημαντική αναγνώριση για την σατιρική εκπομπή σκετς *La Télé des Inconnus*, η οποία προβλήθηκε από το 1990 έως το 1993. Μετά την απόκτηση του απολυτηρίου του, σπούδασε θέατρο στο Cours Simon στο Παρίσι. Η δουλειά του Καμπάν με τους Les Inconnus περιλαμβάνει τη συγγραφή και σκηνοθεσία του Les Trois Frères (1995), το οποίο απέσπασε το βραβείο César Καλύτερης Πρώτης Ταινίας, καθώς και τη συν-συγγραφή και σκηνοθεσία του Le Pari (1997). Εμφανίστηκε επίσης ως Bernard Latour στο Les Trois Frères και ως Melchior στην ταινία Οι Τρεις Μάγοι (2001), σηματοδοτώντας το τέλος της ενεργού περιόδου των Les Inconnus. Η καριέρα του ως ηθοποιός εκτείνεται πέρα από την κωμωδία, με ρόλους σε δράματα όπως το Se souvenir des belles choses (για το οποίο έλαβε υποψηφιότητα για Καλύτερο Ηθοποιό) και το Beautiful Minds . Περίπου το 2002, η φιλία του με τον φιλόσοφο Alexandre Jollien επηρέασε μια στροφή προς πιο δραματικούς ρόλους. Ο Καμπάν έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως τα Les Misérables: The Story of Jean Valjean , The Tasting και A Bag of Marbles . Ερμηνεύει σήμερα τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην Le Diplôme , μια μίνι-σειρά έξι επεισοδίων που προβάλλεται στον TF1, και θα εμφανιστεί ως Bishop Bienvenu Myriel στην ταινία Jean Valjean το 2025. Ο Καμπάν έχει εξερευνήσει τις ανθρώπινες ευπάθειες μέσα από τη δουλειά του, αναλαμβάνοντας ευαίσθητους ρόλους καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Η καριέρα του Καμπάν καλύπτει τρεις δεκαετίες και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ρόλων, από κωμωδία μέχρι δράμα. Περιγράφεται ως ένας δημοφιλής χιουμορίστας που είναι επίσης ένας βαθύς, αστείος και σοβαρός ηθοποιός. Έγγαμε την Αννέτον το 1989 και έχουν δύο κόρες, τη Νίνα Λουίζ και τη Λωάν. Τον Ιανουάριο του 2026, μίλησε για την εμπειρία του με εθισμό στα ναρκωτικά στο podcast *Sillage*, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες για ένα συγκεκριμένο έτος της ζωής του. Πρόσφατα εμφανίστηκε ως καλεσμένος στην εκπομπή 'Le Jardin secret' για να συζητήσει την καριέρα του, τονίζοντας τη μακρά σχέση του με τον κινηματογράφο.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Νικόλας Μπέδος

Ένας Γάλλος διασκεδαστής, ο Νικολά Μπεντό, εργάζεται ως κωμικός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός. Γεννημένος στις 21 Απριλίου 1979 στο Neuilly-sur-Seine, κατάγεται από μια οικογένεια με ισχυρούς δεσμούς με τις τέχνες· ο πατέρας του είναι ο χιουμορίστας Guy Bedos και η μητέρα του σεναριογράφος Joëlle Bercot. Παρακολούθησε διεθνές σχολείο με δίγλωσσο πρόγραμμα και το Lycée Pasteur, αλλά εγκατέλειψε πρόωρα χωρίς να αποφοιτήσει. Από μικρός, ο Νικολά Μπεντό είχε φιλοδοξίες να κάνει ταινίες και ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των δεκαοκτώ ως αναγνώστης και καλλιτεχνικός σύμβουλος για το Canal+, εργαζόμενος υπό τον Alain de Greef. Ο Μπεντός απέκτησε αναγνώριση το 2004 ως συγγραφέας θεατρικών έργων, δημιουργώντας τέσσερα έργα, συμπεριλαμβανομένου της επιτυχημένης 'Sortie de scène,' η οποία περιόδευσε για δύο χρόνια. Συνεργάστηκε με τον πατέρα του στην αρχή της καριέρας του, συν-γράφοντας σκηνές για μια παράσταση που περιόδευσε στη Γαλλία το 2000 και συμβάλλοντας στην εμφάνιση του πατέρα του στο Olympia όταν ήταν είκοσι ετών. Η εμπειρία του στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο, συμπεριλαμβανομένου ενός ραδιοφωνικού προγράμματος στο Oui FM και συνεισφορών στα 'Semaine critique!' και 'On n'est pas couché' από το 2010 έως το 2015, επηρέασε το συγγραφικό του στυλ, ενσωματώνοντας χιούμορ στη δουλειά του. Έλαβε βραβείο César για το καλύτερο πρωτότυπο σενάριο το 2020. Ο Νικολά Μπεδό έχει σκηνοθετήσει τέσσερις ταινίες: *Mr. & Mrs. Adelman* (2017), *La Belle Époque* (2019), *OSS 117: Alerte rouge en Afrique noire* (2021) και *Mascarade* (2022). Έχει γράψει σενάρια για οκτώ ταινίες, έχει συνθέσει μουσική για τέσσερις και έχει εργαστεί ως πρωτότυπος σεναριογράφος για δύο. Το δικαστήριο καταδίκασε τον Νικολά Μπεδό για σεξουαλική επίθεση τον Οκτώβριο του 2024 και επέβαλε ποινή φυλάκισης ενός έτους, συμπεριλαμβανομένων έξι μηνών με αναστολή, καθώς και υποχρεώσεις για θεραπεία εθισμού και ψυχολογικής υποστήριξης. Αυτή η καταδίκη, η οποία περιλαμβάνει την ένταξή του στον κατάλογο των σεξουαλικών παραβατών της Γαλλίας, ακολούθησε ισχυρισμούς που χρονολογούνται από το 2018 και περιλάμβανε περιστατικά που αναφέρθηκαν το 2023. Άρνηθηκε ότι είναι σεξουαλικός επιτιθέμενος, αποδίδοντας τις πράξεις του στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ντιεντονέ Μ'Μπαλά Μ'Μπαλά

Ο Ντιουντόν Μπαλά Μπαλά, ο οποίος χρησιμοποιεί συχνά τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα Ντιουντόν ή Ντιούντο, είναι Γάλλος διασκεδαστής που εργάζεται ως κωμικός, ηθοποιός και πολιτικός υποστηρικτής. Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1966 στην Φοντεναί-ο-Ροζ, στη Γαλλία, γιος λογιστή από την Καμερούν και Γαλλίδας κοινωνιολόγου. Μεταφέρθηκε στην ανατροφή του από τη μητέρα του μετά τον χωρισμό των γονέων του όταν ήταν ενός έτους και πέρασε την παιδική του ηλικία στα προάστια του Παρισιού. Αφού παρακολούθησε το Λύκειο Λακανάλ ντε Σο και το Λύκειο Μισέλ ντε Βανβέ χωρίς να ολοκληρώσει δίπλωμα, εργάστηκε ως αντιπρόσωπος πωλήσεων πριν ξεκινήσει καριέρα στην κωμωδία. Ο Ντιντονέ αρχικά απέκτησε αναγνώριση τη δεκαετία του 1990 ως μέλος του κωμικού ντουέτου «Έλι και Ντιντονέ» με τον Έλι Σεμούν. Το χιούμορ τους αρχικά χαρακτηρίστηκε ως αντιρατσιστικό και ίδρυσαν μαζί την Bonnie Productions το 1993. Στη συνέχεια, ακολούθησε σόλο καριέρα, δημιουργώντας θεατρικές παραστάσεις ενός ατόμου με κοινωνικό περιεχόμενο και εμφανιζόμενος επίσης σε ταινίες. Από το 2006 έως το 2020, είχε σχέση με την Νοέμι Μοντάνι και απέκτησε πέντε παιδιά. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο Ντιντονέ πολιτικοποιήθηκε, αρχικά αντιτιθέμενος στην ακροδεξιά, αλλά οι απόψεις του άλλαξαν σημαντικά με την πάροδο του χρόνου. Από τη δεκαετία του 2000 και μετά, οι δηλώσεις του Ντιντιονέ διογκούσαν τις κατηγορίες αντισημιτισμού και προκαλούσαν αντιπαραθέσεις. Ήλθε αντιμέτωπος με εκλογές για το νομοθετικό σώμα στην Σαμπαίνι-εν-Βανουάζ το 1997 και το 2001, αρχικά αντιτιθέμενος στο Εθνικό Μέτωπο. Αργότερα, το 2007, έγινε πολιτικός σύμμαχος και φίλος του Ζαν-Μαρύ Λεπέν, και σταδιακά κινήθηκε προς το «γαλλικό εθνικοσοσιαλισμό» του Αλαιν Σοράλ και το Εθνικό Μέτωπο. Γαλλία, Βέλγιο και Ελβετία έχουν εκδώσει καταδίκες εναντίον του για αδικήματα όπως ρητορική μίσους, προώθηση της τρομοκρατίας, άρνηση του Ολοκαυτώματος και δυσφήμιση. Σημαντικά περιστατικά περιλαμβάνουν ένα σκίτσο το 2003 που απεικόνιζε έναν ισραηλινό εποίκo ως Ναζί και κατηγορίες το 2013 για χλευασμό ενός εβραϊκού δημοσιογράφου. Μια χαρακτηριστική χειρονομία, η «κενέλ», έγινε γνωστή το 2013. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, αντιμετώπισε συχνές περιορισμούς από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης και πολυάριθμες παραστάσεις σταμάτησαν από τις τοπικές κυβερνήσεις· συγκεκριμένα, μια παραγωγή μεταξύ 2013 και 2014 οδήγησε σε επίσημο απαγορευτικό από την γαλλική κυβέρνηση. Τα μέσα ενημέρωσης, οι πολιτικοί και οι πολιτικοί επιστήμονες τον θεωρούν σε μεγάλο βαθμό αντισημίτη, και αυτός αυτοπροσδιορίζεται ως «αντι-συστημικός» και «αντισιωνιστής».

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Πασκάλ Λεγκίτιμους

Ένας Γάλλος ηθοποιός, κωμικός και θεατρικός σκηνοθέτης, ο Πασκάλ Λεζιτίμου γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1959, στην 17η συνοικία του Παρισιού. Εγγονός της κωμικού Ντάρλινγκ Λεζιτίμου και ανιψιός του τηλεοπτικού παραγωγού Ζεσίπ Λεζιτίμου, έχει οικογενειακούς δεσμούς με ένα δημιουργικό υπόβαθρο. Έχει επίσης σχέσεις με τον Ετιέν Λεζιτίμου και είναι ξάδερφος του Λωράν Βουλζί. Η μητέρα του, Μαδλέν Καμπουριάν, ήταν θεατρική ράφτρια από την Αρμενία, ενώ ο πατέρας του, Θέο Λεζιτίμου, ήταν ηθοποιός με καταγωγή από τις Αντίλλες και εθιοπική καταγωγή. Αυτή η ποικιλόμορφη καταγωγή φαίνεται να έχει επηρεάσει την επαγγελματική του πορεία. Η πρώιμη συμμετοχή του Légitimus στο θέατρο ξεκίνησε στο Λύκειο Claude-Bernard στο Παρίσι, όπου απέκτησε αναγνώριση ως ηθοποιός. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ίδρυσε μια θεατρική λέσχη με τους Éric Civanyan και Daniel Schick. Στη συνέχεια, εμφανίστηκε στο Le Petit Théâtre de Bouvard στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ως μέλος μιας ομάδας που αρχικά ονομαζόταν 'Les Cinq de Bouvard'. Απέκτησε σημαντική επιτυχία από το 1985 ως μέλος της κωμικής ομάδας Les Inconnus, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους Didier Bourdon και Bernard Campan. Η ομάδα είναι γνωστή για εμβληματικά σκίτσα όπως το ‘Rap-tout’ και το ‘Télémagouilles,’ και κυκλοφόρησε την κριτικά και εμπορικά επιτυχημένη ταινία Les Trois Frères το 1995, κερδίζοντας το βραβείο César Καλύτερης Πρώτης Ταινίας. Συνεργάζεται με τους Didier Bourdon και Bernard Campan εδώ και σαράντα χρόνια. Εκτός από τη δουλειά του με τους Les Inconnus, ο Légitimus έχει ακολουθήσει διάφορες δημιουργικές δραστηριότητες. Έγραψε, σκηνοθέτησε και παρήγαγε την ταινία Antilles sur Seine . Από το 1998 έως το 2003, πρωταγωνίστησε στην αστυνομική σειρά Crimes en série , και από το 2006 έως το 2009, υποδύθηκε τον πατριάρχη στο Les Tricheurs . Έχει επίσης σκηνοθετήσει θεατρικά έργα όπως το Plus si affinités και επί του παρόντος πρωταγωνιστεί στο Non à l'argent! από το 2017. Το 2011, έδωσε μια παράσταση stand-up με τίτλο Alone Man Show . Εμφανίζεται τώρα στο Le Duplex , το οποίο έκανε πρεμιέρα τον Φεβρουάριο του 2024 και θα επιστρέψει στις 12 Σεπτεμβρίου 2024 στο Théâtre de Paris, καθώς και στα Le Bémol και Vols au Musée de la Croûte . Ένα βιβλίο, La Bible des Inconnus , που καταγράφει τα σαράντα χρόνια της συνεργασίας τους, είναι προγραμματισμένο να εκδοθεί στις 2 Οκτωβρίου 2025. Συμμετέχει επίσης σε ένα διαδικτυακό σεμινάριο με τίτλο 'Bas les Masques' με τον Roméo Cournal και έχει πάθος για κοχύλια.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Τσάνιγκ

Ο Ζωρζ Κουίλιου, ο οποίος αυτοαποκαλείται Τσάνιγκ στη σκηνή, βλέπει την ημέρα στις 3 0 Νοεμβρίου 1950 στο Μπρεστ και έγινε βρετονός κωμικός. καρικατούρα ηλικιωμένων γυναικών από τη Βρετάνη, που χρησιμοποιούν γαλλικές κατασκευές δανεισμένες από τη Βρετονική ενώ αναπαράγουν τις ίδιες φωνητικές αντανακλάσεις.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Φράνσις Μπλανς

Ο Φρανσίσ Μπλανς, γεννημένος Φρανσουά Ζαν Μπλανς στις 20 Ιουλίου 1921 στο Παρίσι, ήταν ένας πολυπράγμων Γάλλος καλλιτέχνης. Εργάστηκε ως ηθοποιός, τραγουδιστής, κωμικός και συγγραφέας. Ο πατέρας του, Λυκούς Μπλανς, ήταν θεατρικός ηθοποιός, ενώ ο θείος του, Εμανουέλ Μπλανς, ήταν ζωγράφος. Τα πνευματικά του χαρίσματα ήταν εμφανή από την παιδική του ηλικία· ολοκλήρωσε το γυμνάσιο στα δεκατέσσερα, ένα ρεκόρ τότε για τον νεότερο άνθρωπο στη Γαλλία. Έμφραγμα, που προκλήθηκε από τον μη αντιμετωπισμένο Διαβήτη Τύπου 1, προκάλεσε τον θάνατό του στο Παρίσι στις 6 Ιουλίου 1974· ήταν 52 ετών. Η καριέρα της Μπλανς ξεκίνησε με πρώιμες εμφανίσεις στο ραδιόφωνο το 1944 στο Radio-Bretagne στη Ρεν. Απέκτησε φήμη τη δεκαετία του 1940 και του 1950 ως μέλος της θεατρικής εταιρείας του Ρομπέρ Ντερί, Les Branquignols, εμφανιζόμενος στην ταινία *Α! Οι όμορφες βακχίδες* (1954) μαζί τους. Συνεργάστηκε συχνά με τον Πιερ Ντακ, σχηματίζοντας ένα κωμικό ντουέτο που δημιούργησε έργα όπως το *Ο Σάρ Ραμπιντρανάθ Ντουβάλ* (1957). Μαζί, παρήγαγαν τη ραδιοφωνική σειρά *Μαλέρ στους μουστάφυδες*, η οποία μεταδόθηκε από το 1951 έως το 1952, και αργότερα την αναβίωσαν ως *Υπογεγραμμένο Φουράξ*, η οποία προβλήθηκε από το 1956 έως το 1960 με πάνω από 1.000 καθημερινά επεισόδια. Ήταν επίσης γνωστός για το ότι εφεύρει και έγραψε διάσημα τηλεφωνικά αστεία που μεταδόθηκαν στο ραδιόφωνο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μπλανς πρωταγωνίστησε σε πολυάριθμες θεατρικές παραγωγές, συμπεριλαμβανομένων των ΤαΡτούφ και Νέρων , και εμφανίστηκε στην οπερέτα Ιππότης του Ουρανού (1955). Έπαιξε σε πάνω από είκοσι ταινίες, μεταξύ των οποίων οι Φρεντερίκα (1942), Είναι Είκοσι (1950) και Οι Ανίμαλοι Σοπράντες (1963), όπου υποδύθηκε τον Μαιτρ Φολάς. Συνεργαζόταν συχνά με τον κινηματογραφιστή Ζωρζ Λοτνέρ, εμφανιζόμενος και στην Les Barbouzes (1964). Το κωμικό στυλ του Μπλανς περιλάμβανε συχνά την παρωδία της κλασικής μουσικής· για παράδειγμα, δημιούργησε ένα έργο βασισμένο στο 'Die Forelle' του Σούμπερτ και μεταμόρφωσε την 5η Συμφωνία του Μπετόβεν σε ένα μουσικό αφιέρωμα στη λαμπάδα. Έγραψε αρκετά έργα, όπως το Mon oursin et moi (1972) και το Pensées, répliques et anecdotes (1972). Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο της Έζε.

Προβολή προφίλ