Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na P Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 49-60 z 103 komików
Paul Rudd, komik (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Paul Rudd

Paul Stephen Rudd, amerykański aktor, studiował dramat na University of Kansas i American Academy of Dramatic Arts przed jego pierwszą rolę w 1991 roku. W 2019 roku został uhonorowany przez magazyn People jako najseksowniejszy żyjący mężczyzna. Wśród jego uznania znajduje się nagroda Krytyków 'Choice Television Award i nominacje do dwóch Aktorów Awards, Złoty Globe i dwóch Primetime Emmy Awards.

Paul Varghese, komik (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Paul Varghese

Paul Varghese to amerykański komik i aktor, urodzony 4 stycznia 1977 roku w Dallas, Teksas. Określa się jako Amerykanin pochodzenia indyjskiego, jego rodzice wyemigrowali z Kerali. Varghese zaczął występować jako komik na scenie stand-up w czerwcu 2001 roku, co oznaczało początek kariery, która trwa do dziś. W 2000 roku Uniwersytet Północnego Teksasu przyznał mu tytuł licencjata z zakresu radia, telewizji i filmu; przed ukończeniem studiów odbył staż w programie talk-show Sally Jessy Raphael podczas trzeciego roku nauki. Kariera Varghese obejmowała liczne występy i pokazy. Dotarł do półfinału programu "Last Comic Standing 2" i pojawił się w programie Comedy Central "Live at Gotham" w lipcu 2007 roku, po nagraniu wcześniej w tym roku swojego występu. Jako stały współpracownik występował w radiowym programie Pugs and Kelly, który nadawany był na Live 105.3/Free FM w Dallas. W latach 2000. i 2010. otworzył koncerty dla znanych komików, takich jak Russell Peters w 2005 roku, Dave Chappelle w 2012 roku, Joan Rivers w 2014 roku i Gabriel Iglesias. Był również głównym występem podczas 16-miastoowej trasy koncertowej Gurus of Comedy wiosną 2006 roku. Jego twórczość była prezentowana na różnych platformach, w tym w programie Showtime "Russell Peter's Presents", Telemundo 2 "Loco Comedy Jam" oraz "Gabriel Iglesias Presents Stand-Up Revolution". Humor Varghesego charakteryzuje się przemyślanym, pewnym siebie i skromnym wykonaniem, unikając łatwych żartów na rzecz bardziej złożonego humoru. Czerpie z indyjskiego dziedzictwa jako źródła humoru i dumy. Dallas Observer uznał go za "Najlepszego Stand-Up Komika w Dallas" w 2007 roku, a później wygrał konkurs "Najzabawniejszy Komik w Teksasie" w 2009 roku. Posiada również specjalny występ na YouTube zatytułowany 'As I Was Saying'. Varghese jest związany z serią książek The Funny Muscle Book Series, która promuje naukę humoru poprzez praktykę i udostępnia bezpłatny zasób, The Business of Comedy, obejmujący tematy od przyciągania publiczności po tworzenie wielu strumieni dochodów.

Paul Varghese, komik (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Paul Varghese

Paul Varghese to amerykański komik i aktor, urodzony 4 stycznia 1977 roku w Dallas, Teksas. Określa się jako Amerykanin pochodzenia indyjskiego, jego rodzice wyemigrowali z Kerali. Varghese zaczął występować jako komik na scenie stand-up w czerwcu 2001 roku, co oznaczało początek kariery, która trwa do dziś. W 2000 roku Uniwersytet Północnego Teksasu przyznał mu tytuł licencjata z zakresu radia, telewizji i filmu; przed ukończeniem studiów odbył staż w programie talk-show Sally Jessy Raphael podczas trzeciego roku nauki. Kariera Varghese obejmowała liczne występy i pokazy. Dotarł do półfinału programu "Last Comic Standing 2" i pojawił się w programie Comedy Central "Live at Gotham" w lipcu 2007 roku, po nagraniu wcześniej w tym roku swojego występu. Jako stały współpracownik występował w radiowym programie Pugs and Kelly, który nadawany był na Live 105.3/Free FM w Dallas. W latach 2000. i 2010. otworzył koncerty dla znanych komików, takich jak Russell Peters w 2005 roku, Dave Chappelle w 2012 roku, Joan Rivers w 2014 roku i Gabriel Iglesias. Był również głównym występem podczas 16-miastoowej trasy koncertowej Gurus of Comedy wiosną 2006 roku. Jego twórczość była prezentowana na różnych platformach, w tym w programie Showtime "Russell Peter's Presents", Telemundo 2 "Loco Comedy Jam" oraz "Gabriel Iglesias Presents Stand-Up Revolution". Humor Varghesego charakteryzuje się przemyślanym, pewnym siebie i skromnym wykonaniem, unikając łatwych żartów na rzecz bardziej złożonego humoru. Czerpie z indyjskiego dziedzictwa jako źródła humoru i dumy. Dallas Observer uznał go za "Najlepszego Stand-Up Komika w Dallas" w 2007 roku, a później wygrał konkurs "Najzabawniejszy Komik w Teksasie" w 2009 roku. Posiada również specjalny występ na YouTube zatytułowany 'As I Was Saying'. Varghese jest związany z serią książek The Funny Muscle Book Series, która promuje naukę humoru poprzez praktykę i udostępnia bezpłatny zasób, The Business of Comedy, obejmujący tematy od przyciągania publiczności po tworzenie wielu strumieni dochodów.

Paul Whitehouse, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Paul Whitehouse

Walijski aktor, pisarz, prezenter i komik Paul Whitehouse, a jego pełne imię to Paul Julian Whitehouse, przyszedł na świat. Urodził się 20 maja 1958 roku w Stanleytown, Rhondda, w Walii, Wielka Brytania. Ojciec Paula, Harry Whitehouse, zajmował stanowisko w National Coal Board; jego matka, Anita Jones, występowała jako śpiewaczka dla Welsh National Opera. Rodzina przeniosła się do Anglii, gdy był jeszcze młody. Wczesna kariera Whitehouse’a wiązała się z działalnością muzyczną; uczęszczał na Uniwersytet w East Anglia od 1976 roku, ale porzucił studia. W tym czasie założył zespół punk rockowy The Right Hand Lovers z Charlie Higsonem, a później The Higsons. Pracował również sporadycznie jako tynkarz i dekorator. Współpraca pisarska z Higsonem i Harrym Enfieldem rozpoczęła się w 1982 roku, co zaowocowało występami w programie telewizyjnym Harry Enfield's Television Programme od 1990 roku przez dwie serie. Whitehouse stworzył postacie takie jak Stavros i Loadsamoney dla programów Harry’ego Enfieldera, oraz współpracował z Kathy Burke, Bobem Mortimerem i Vic Reevesem. Szeroko znany jest z pracy w komedii, szczególnie z programu "The Fast Show", który współtworzył z Charlie Higsonem w 1994 roku. Program nadawany był przez trzy serie (1994-2001) i zdobył kilka nagród, w tym BAFTA w 1998 roku. Whitehouse grał wiele postaci w "The Fast Show", takich jak Rowley Birkin QC, Nieszczęśliwy Alf, Arthur Atkinson, Ron Manager i Ted. Jest także autorem "Harry & Paul"), który zdobył BAFTA w 2009 roku. Jego owocna praca obejmuje pisanie, produkcję i aktorstwo w "Happiness" (2001-2002) oraz "Help" (2005), gdzie wcielił się w 25 ról. Pojawił się również w filmach takich jak "Księżniczka i żebrak" (2005), "Alicja w Krainie Czarów" (2010) i "Śmierć Stalina" (2017), często użyczając głosu. W ostatnich latach Whitehouse cieszy się dalszym sukcesem dzięki serialowi BBC Two "Mortimer & Whitehouse: Gone Fishing", który rozpoczął się w 2018 roku i jest współprowadzony z Bobem Mortimerem. Program otrzymał sześć nominacji do nagrody BAFTA TV i zdobył tytuł telewizyjnego mistrza czytelników magazynu Radio Times w 2018 roku. Napisał i wystąpił również w "Only Fools and Horses" na West Endzie w Londynie, a w 2021 roku napisał scenariusz do wersji teatralnej. Otrzymał pięć nagród BAFTA oraz nagrodę Gildii Scenarzystów Wielkiej Brytanii w 2013 roku. Whitehouse jest obecnie zaplanowany do roli Argusa Filcha w nadchodzącej telewizyjnej serii "Harry Potter" HBO.

Pavlos Chaikalis, komik (Grecja) – Lalki i brzuchomówstwo
Zweryfikowane Nieodebrane
Grecja

Pavlos Chaikalis

Pawlos Chaikalis, znany również jako Pawlos Haikalis, jest greckim aktorem i politykiem urodzonym 30 października 1959 roku w Katakolo, w regionie Elis. Po przeprowadzce rodziny do Patras, spędził tam dzieciństwo i uczęszczał do szkoły. Jego ojciec, Giorgos Haikalis, zmarł, gdy miał dziesięć lat, co przyczyniło się do trudnego dzieciństwa naznaczonego problemami finansowymi. Przed rozpoczęciem kariery aktorskiej pracował na różnych stanowiskach, m.in. jako kelner, robotnik fizyczny, magazynier, sprzedawca gazet i przez krótki czas jako prywatny detektyw. Był trzykrotnie żonaty: z Evdokią Pentzaki (z którą ma syna Giorgosa Haikalisa), Margarita Soldatou i Marią Lykou, rozwodząc się z nią w 2019 roku. Zainteresowanie aktorstwem u Chaikalisa zostało zachęcone przez Iliasa Logothetisa, co skłoniło go do studiów w Szkole Dramatycznej im. Giorgosa Theodosiadisa w Atenach. Ukończył ją w 1983 roku. Jego kariera rozpoczęła się od epizodów, a wczesne role obejmowały występy w „Loksandrze” i „Pijanej Polityce”. Służył w wojsku w siłach pancernych na granicach Grecji. Pojawił się w licznych greckich produkcjach telewizyjnych od wczesnych lat 80. do dziś, w tym Androklis i jego lwy (1985), Pięćdziesiąt na Pięćdziesiąt (2005-2007, 2010-2011) oraz Blok z Mieszkaniami (2008-2011). Pracował również jako aktor głosowy w serii kukiełkowej Froutopia (1985-1988) i zagrał w filmach takich jak Bezpieczny Seks (1999) i Limuzyna (2013), a scena z Bezpiecznego Seksu później powróciła podczas zarzutów o molestowanie seksualne. Jest znany ze swojego talentu komediowego i umiejętności transformacji w różne postacie. Chaikalis rozpoczął karierę polityczną w 1993 roku jako kandydat z listy Politycznej Wiosny i został wybrany posłem z listy Niezależnych Greków w maju 2012 roku, otrzymując 18 533 głosy. Odnowił mandat w czerwcu 2012 roku i pełnił funkcję wiceministra Pracy i Solidarności Społecznej od 18 lipca do 28 sierpnia 2015 roku. Później ogłosił, że poprowadzi koalicję ‘Attiki – Symmetochoi sto Avrio’ w wyborach regionalnych w Attyce. W lutym 2021 roku zarzucono mu nękanie seksualne przez cztery kobiety, co doprowadziło do usunięcia go z rejestru Związku Aktorów Greckich w kwietniu 2022 roku. Na stałe wycofał się z teatru i obecnie mieszka w Katakolo, w Ilii, gdzie studiuje astrologię, opisując ją jako ‘sztukę i naukę’. Obecnie występuje w nowej produkcji teatralnej zatytułowanej 'Jeden Niemowlę dla Trzech', grając rolę Michaela.

Pedro Reyes (1961–2015), komik (Hiszpania) – Surrealistyczny i absurdalny
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Pedro Reyes

Pedro Reyes Rodríguez, hiszpański komik, humorysta, aktor i prezenter telewizyjny, urodził się 8 maja 1961 roku w Tangerze, Maroko. Jego rodzina przeniosła się do Huelvy w Hiszpanii, gdy był jeszcze młody, gdzie spędził dzieciństwo i okres dojrzewania. Wcześnie wykazywał zainteresowanie występami, dołączając w 1977 roku do grupy teatralnej Centuria w Huelvie razem z przyjaciółmi, takimi jak Pablo Carbonell i Juan Romero Mancha. Około dwudziestego roku życia Reyes przeniósł się do Sewilli z Carbonellem, aby założyć duet komediowy Pedro y Pablo, rozpoczynając swoją karierę występami w lokalu na Calle Betis. Komediowy duet Pedro y Pablo zyskał rozgłos w latach 80., początkowo występując w Sewilli, a następnie przenosząc się do Madrytu w 1982 roku. Zauważył ich dziennikarz z El País podczas występu w Parku Retiro i zaprosił ich do programu El carro de la farsa autorstwa Rosany Torres. Ich występy w programie telewizyjnym La bola de cristal w latach 1984–1988 znacząco zwiększyły ich popularność. Reyes współprowadził również program telewizyjny Pero, ¿esto qué es? w latach 1989–1990, w którym wystąpili znani artyści, tacy jak Paul McCartney i Liza Minnelli. Kontynuował pracę w telewizji w programie No te rías, que es peor w latach 1990–1995 i był znany ze swojego surrealistycznego poczucia humoru. Poza telewizją, Reyes poszukiwał innych dróg twórczych. W 1995 roku napisał i wyreżyserował krótki film El niño pollo , który miał premierę na Gran Vía w Madrycie. Kontynuował pracę w teatrze, pisząc i reżyserując sztuki Las hermanas Wuachosky i Sapore di Amore w 2013 roku. Pojawiał się również w filmach, zdobywając nagrodę za „Najlepszą Różę Aktorską” na Festiwalu Filmowym w Alicante w 2010 roku za La curva de la felicidad . Pedro Reyes zmarł nagle 25 marca 2015 roku na zawał serca w Walencji, w wieku 53 lat. Został kremowany w Walencji 27 marca 2015 roku, pozostawiając po sobie spuściznę komediowej współpracy z Pablo Carbonellem oraz wkład w hiszpańską telewizję i film.

Peeter Oja, komik (Estonia) – Parodia
Zweryfikowane Nieodebrane
Estonia

Peeter Oja

Peeter Oja to wszechstronny estoński artysta, rozpoznawany jako aktor, piosenkarz, komik i osobowość medialna. Urodził się w Tallinie 2 lipca 1960 roku i ukończył szkołę średnią w 1978 roku w Tallinn 22nd Secondary School. Kontynuował studia na Wydziale Sztuki Scenicznej Estońskiej Państwowej Konserwatorium, gdzie ukończył je w 1986 roku jako część XII rocznika. Jego kariera rozpoczęła się od okresu formalnego zaangażowania teatralnego, początkowo pracując w Teatrze Vanemuine od 1986 do 1989 roku. Oja’s komediowy rozwój jest godny uwagi ze względu na kilka kluczowych ról i projektów. Prowadził program telewizyjny Kitsas king w latach 1985–1987, a w latach 1982–1987 grał rolę Villema. Później prowadził zespół komediowy Kreisiraadio w latach 1997–2003, gdzie wcielał się w takie postacie jak Alev Ström, Jürto i Kert Ämmapets. Kreisiraadio reprezentował Estonię na Eurowizji w 2008 roku, wykonując piosenkę 'Leto svet'. Eksplorował również ścieżki muzyczne, będąc członkiem zespołu muzycznego Kuldne Trio w latach 1989–1996, głównie jako wokalista i wydając album 'Perekonnatola' w 1995 roku. Inne projekty muzyczne to jego zaangażowanie w zespół Manana Estios Primi-Futu Bänd oraz wykonanie parodii Modern Talking z Andrusem Vaarikiem. Od 1994 roku Oja pracuje jako aktor na własnej działalności, z wcześniejszym okresem freelancingu między 1990 a 1992 rokiem. Był również liderem jednoosobowej grupy Bläck Rokit, wydając albumy takie jak 'Bläck Rokit – Esimene mees, kes ise lendab vol. 3' w 1996 roku i 'Bläck Rokit – Itid Vol. 1' w 1997 roku. W latach 2003–2013 współprowadził serial telewizyjny Ärapanija z Martem Juure, tworząc specjalne odcinki sylwestrowe od 2016 do 2019 roku. Był również członkiem Estońskiego Związku Teatralnego w latach 1988–2009 oraz Estońskiego Związku Aktorów w latach 1993–2009. W 2013 roku wziął udział w pierwszym sezonie programu Su nägu kõlab tuttavalt , a także przez krótki czas prowadził talk-show 'Tondi jutud' jako Richard Tonti w latach 2002–2003.

Per Pallesen, komik (Dania) – Satyra
Zweryfikowane Nieodebrane
Dania

Per Pallesen

Per Pallesen to duński aktor urodzony 30 kwietnia 1942 roku w Aars. Jest on znany ze swojej rozległej kariery obejmującej teatr, programy rozrywkowe, filmy, radio i telewizję, głównie w rolach komediowych. Przed rozpoczęciem kariery aktorskiej, Pallesen ukończył szkolenie jako pracownik banku oszczędnościowego. W latach 1962–1966 studiował w Skuespillerskolen (szkole aktorskiej) przy Aalborg Teater, co przygotowało go do jego późniejszej kariery. Filmografia Pallesena obejmuje występy w ponad 35 filmach od 1967 roku. Zadebiutował we wczesnej roli w 'Onkel Joakims hemmelighed' w 1967 roku, a później wystąpił w 'Girls at Arms' (1975) i 'Girls at Sea' (1977). Jego talent komediowy wykraczał poza film, co udowadnia jego zaangażowanie w Hjørringrevyen. Dołączył do rewii w 1978 roku, po przejęciu jej przez Eddie Skollera po śmierci Thøgera Olesens, i został jej liderem w 1979 roku. Przez dwadzieścia lat pełnił funkcję dyrektora i instruktora Hjørringrevyen, w znacznym stopniu przyczyniając się do jej humoru, który później został wykorzystany w programie satyrycznym telewizyjnym Dansk Naturgas. Jego praca w Dansk Naturgas jest szczególnie zapamiętywana, gdzie grał i instruował. Szczególnie pamiętany jest za rolę Mathisena i jego relację z fru Christoff, graną przez Tommy'ego Kenter'a. Współpracował również w musicalowym show Pallesen Pilmark Show z Sørenem Pilmarkiem od 1984 roku, co świadczy o jego wszechstronności. Poza telewizją, Pallesen występował w musicalach takich jak Styrmand Karlsens flammer, Spillemand på en tagryg i Les Misérables, oraz na scenie w Det kongelige Teater (Królewski Teatr) i Aveny Teatret. Od 2001 do 2007 roku reżyserował liczne przedstawienia teatralne i rewue w Nørrebros Teater. W 2010 roku wystąpił w sztuce Václava Havla Afsked w Odense Teater. Jego zainteresowania wykraczają poza aktorstwo; wydał Spis i Roms sidegader (Jedz w rzymskich zaułkach) w 2010 roku i Glæden ved vin (Radość wina) w 2009 roku, oraz regularnie wygłasza około 25 wykładów o winie rocznie. Przez całą swoją karierę Pallesen otrzymał uznanie za wkład w duński świat rozrywki. W 2008 roku plac w Aars nazwano jego imieniem. Jego życie prywatne obejmuje małżeństwo z Kirsten Peüliche od 1966 do 1991 roku, z którą ma dwie córki, Trine i Sofie Pallesen, obie aktorki. Od tamtego czasu miał inne znaczące związki, w tym z choreografką i aktorką Jeanette Binderup-Schultz, i obecnie jest w związku z dentystką Vivian Dencker.

Pete Barbutti, komik (Stany Zjednoczone) – Lalki i brzuchomówstwo
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Pete Barbutti

Pete Barbutti, prawnie pisany jako 'Barbuti', ale często widoczny jako 'Barbutti', jest amerykańskim komikiem i muzykiem, urodzonym 4 maja 1934 roku w Scranton, Pensylwania. Jego pochodzenie rodzinne obejmuje irlandzkie dziedzictwo ze strony matki, Mary Barbuti, która pracowała jako sprzątaczka, oraz włoskie korzenie ze strony dziadka, który wyemigrował z Neapolu we Włoszech. Dorastał z dwiema siostrami i rozpoczął karierę artystyczną jako nastolatek grając na akordeonie polka. To wczesne muzyczne fundamenty okazały się trwałe, ponieważ później włączył muzykę do swoich komediowych występów, opanowując instrumenty takie jak pianino, trąbka i nawet bas. Zaczął występować w Las Vegas około 1960 roku początkowo z jazzowym zespołem o nazwie The Millionaires, przechodząc później na solowe występy po rozpadzie zespołu. Kariera Barbuttiego rozkwitła dzięki częstym występom w programach rozrywkowych. Pojawiał się również w takich programach jak The Steve Allen Show, The Alan Thicke Show oraz wielu innych, w tym The Hollywood Palace, Kraft Music Hall i Playboy After Dark. Jego styl komediowy łączy długie dowcipy z interludiami muzycznymi, prezentując takie numery jak 'Cordeen School,' 'The Mustang Ranch' i żarty oparte na fortepianie. Spróbował nawet sił jako aktor, występując w odcinkach Get Smart i Benson. W 1983 roku prowadził program kanadyjski „Pete’s Place”, łączący elementy talk show, programu rozrywkowego i sitcomu, jednak nie przetrwał on długo. Obecnie mieszkający w Las Vegas od 1960 roku, Barbutti nadal regularnie występował w klubach nocnych i barach hotelowych. Obecnie jest częścią grupy komediowej 'The Four Jokers,' z siedzibą w Nevadzie, obok lalkarza Jaya Johnsona. Towarzyszy mu jego asystentka, Donni, i wspólnie prezentują występy w hotelu Ahern. Przez całą swoją karierę utrzymywał stałą obecność w branży rozrywkowej, pojawiając się w wielu talk show i konsekwentnie bawiąc publiczność swoim unikalnym połączeniem komedii i muzyki.

Peter Butterworth (1915–1979), komik (Wielka Brytania) – Komedia skeczowa, Parodie znanych osób
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Peter Butterworth

Peter William Shorrocks Butterworth, urodzony 4 lutego 1915 roku w Bramhall, Cheshire, był brytyjskim aktorem i komikiem. Jego kariera trwała od 1965 do 1978 roku i obejmowała 85 filmów i programów telewizyjnych. Znaczenie Butterwortha w historii brytyjskiego humoru zawdzięcza głównie rolom w serii „Carry On”. Janet Brown, aktorka i imitator, była żoną Butterwortha; razem mieli dwoje dzieci: Tylera i Emmę. Wczesne życie Butterwortha było znacząco naznaczone II wojną światową. W 1940 roku, służąc jako porucznik w Fleet Air Arm Royal Navy, został schwytany jako jeńczyk wojenny po zestrzeleniu jego samolotu. Był przetrzymywany w Stalag Luft III koło Saganu w Polsce, gdzie stworzył duet z Talbotem Rothwellem, występując na pokazach obozowych. Te występy obejmowały piosenkę zatytułowaną 'The Letter Edged In Black'. Brał udział w planach ucieczki z więzienia, w tym był członkiem komitetu organizacyjnego 'The Wooden Horse' i przyczynił się do przygotowań do 'The Great Escape', oraz był członkiem MI9. Po II wojnie światowej Butterworth zaczął zyskiwać szersze uznanie dzięki występom w pantomimach na terenie Wielkiej Brytanii i później zadebiutował na filmie w "William Comes to Town" (1948). Pojawił się w programie szkiców Terry'ego-Thomasa "How Do You View?" (1953) jako Lockitt, oraz prowadził programy telewizyjne dla dzieci takie jak "Saturday Special" (1951-1953) i "Butterworth Time". Do serii filmowej "Carry On" dołączył w 1965 roku z "Carry On Cowboy", występując w szesnastu filmach, w tym "Carry On Abroad" (1973), "Carry On Henry" (1971), "Carry On Behind" (1975) i "Carry on Dick" (1976). Często grał ciche i subtelnie ekscentryczne postacie, często obsadzany jako pomocnik, i współpracował z Joan Sims w 21 projektach. Innymi częstymi współpracownikami byli Sid James, Bernard Bresslaw i Kenneth Williams.