Chuck - ο κωμικός κινουμένων σχεδίων του GiggleTime που λέει ανέκδοτα
Το GiggleTime για Android
Δωρεάν στο Google Play
Κατεβάστε την εφαρμογή
GiggleTime - ανέκδοτα, κωμικοί και κωμικές παραστάσεις GiggleTime
Μενού
Αναβάθμιση σε Premium Υποβολή ανέκδοτου Κωμικοί Κωμικές παραστάσεις Οι κωμικοί με τους περισσότερους ακόλουθους Σχετικά Συχνές Ερωτήσεις Επικοινωνία Προσθήκη κωμικού
Κατεβάστε την εφαρμογή
Ακολουθήστε μας

Νομικά
Πολιτική Απορρήτου Όροι Χρήσης Πολιτική Cookie Πολιτική Επιστροφών και Ακυρώσεων Αναφορές
Σύνδεση
Γλώσσα
Κατηγορίες
Ρυθμίσεις
Γλώσσα Ελληνικά Ελληνικά
Ασφαλής λειτουργία
Αυτόματη αναπαραγωγή τυχαίων ανεκδότων
Ειδοποιήσεις
Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Ξεκινά με P Επαληθευμένο Καθαρισμός όλων
Εμφάνιση 49-60 από 103 κωμικούς
Πέτιο Πέτκοφ – Το Πακ, κωμικός (Βουλγαρία) – Κωμωδία σκετς
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Βουλγαρία

Πέτιο Πέτκοφ – Το Πακ

Πέτρος Πέτκοφ – ο Σαϊμπάτα είναι Βούλγαρος ηθοποιός και τηλεοπτικός παρουσιαστής, γνωστός κυρίως για την συμμετοχή του στο κωμικό σόου «Οι Κρατικοί» (Komitsite) στον σταθμό bTV. Γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1978 στη Σόφια. Τα πρώτα βήματά του στην σκηνή τα έκανε σε ηλικία των 16 ετών στο παιδικό θεατρικό εργαστήρι «Η Καμπάνα» (Kambanata), και αργότερα σπούδασε υποκριτική στη Εθνική Ακαδημία Θεатраτικής και Κινηματογραφικής Τέχνης. Απέκτησε δημοτικότητα με τους αστείους μονολόγους του για καθημερινά και βιοτικά θέματα, στα οποία διακρίνεται από το χαρακτηριστικό κωμικό στυλ. Αφού έγινε μέλος των «Κρατικών», αρχικά ήταν παρουσιαστής της εκπομπής, αλλά αργότερα άρχισε να συμμετέχει ενεργώς και στους σκίτσους του. Το 2000 έλαβε μέρος στο βιντεοκλίπ για το τραγούδι «Άνεμοι» (Vetrove) της Λιλι Ιβάνοβα. Ο Πέτκοφ έχει συμμετοχές σε τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές. Για αρκετά χρόνια έπαιξε τον ρόλο του Πετρ Πειτσέβ – ο Πεπί στην δημοφιλή σειρά «Οι Σόφοι» (Stoliciani v poveche). Το 2016 συμμετείχε επίσης στην ταινία «Μπόικα: Ο Αγαπημένος IV», γυρισμένη στη Βουλγαρία, όπου υποδύεται τον Ντομινίκ.

Πιερ Εταΐξ (1928–2016), κωμικός (Γαλλία) – Σωματική κωμωδία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Πιερ Εταΐξ

Ο Πιέρ Ετέ, γεννημένος στις 23 Νοεμβρίου 1928 στην Ρουάν, Γαλλία, ήταν Γάλλος κλόουν, κωμικός και κινηματογραφιστής. Οι γονείς του ήταν ο Εντόν Ετέ, έμπορος δερμάτινων ειδών, και η Μπερτ Τσαχέρ. Αρχικά ακολούθησε σπουδές γραφικών τεχνών, μελετώντας βιτρό με τον Θεόδωρο-Ζεράρ Χάνσεν και υποστηρίζοντας τον εαυτό του ως εικονογράφος περιοδικών. Στα πρώτα στάδια της καριέρας του, έκανε παραστάσεις σε διάφορα καμπαρέ και μουσικά θέατρα, όπως το Le Cheval d'Or, Les Trois Baudets, l'ABC, l'Alhambra, Bobino και το Olympia, και εργάστηκε επίσης ως ακροβάτης με τον κλόουν Νίνο. Η καριέρα του Εταίξ πήρε μια σημαντική τροπή όταν άρχισε να εργάζεται για τον Ζακ Τατί το 1954. Συνέβαλε ως σχεδιαστής καρτούν και δημιουργός αστείων στο *Ο Θείος μου* (Mon Oncle), βοηθώντας στα γυρίσματα του το 1958, και σχεδίασε αφίσες για την ταινία και την μεταγενέστερη επανακυκλοφορία της, *Οι Διακοπές του κ. Χιουλό* (Les Vacances de Monsieur Hulot). Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία *Μια Μέρα Γιορτής* (Jour de fête) του Τατί στο Olympia το 1960. Επηρεασμένος από κωμικούς slapstick όπως ο Buster Keaton, ο Harold Lloyd, ο Harry Langdon, ο Max Linder, ο Charlie Chaplin και οι Laurel and Hardy, ο Εταίξ άρχισε να διαμορφώνει το δικό του κωμικό στυλ, που χαρακτηριζόταν από κομψότητα στο slapstick και σχολαστικό χρονισμό. Σκηνοθέτησε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, *Διακοπή* (Rupture), με συνυπογραφή του Ζαν-Κλοντ Καριέρ, και ακολούθησε αυτήν με τη βραβευμένη με Όσκαρ μικρού μήκους ταινία *Χαρούμενα γενέθλια* (Heureux Anniversaire) το 1963, επίσης με συνυπογραφή του Καριέρ. Οι ταινίες μυθοπλασίας του Εταίξ περιλαμβάνουν το *Ο Γαμπρός* (1962), το *Γιο-γιο* (1965), το *Όσο έχουμε υγεία* (1965), το *Το Μεγάλο Έρωτας* (1968) και το *Γη της Αφθονίας* (1971). Οι ταινίες του συχνά σατιρίζουν τη σύγχρονη ζωή, τον θόρυβο και τη διαφήμιση. Μια νομική διαμάχη οδήγησε στην απρόσιτη των ταινιών του Εταίξ από τη δεκαετία του 1970· ωστόσο, μετά από δικαστική απόφαση, αποκαταστάθηκαν και προβλήθηκαν δημόσια ξανά το 2010. Ο Εταίξ και η Ανι Φρατελίνι ίδρυσαν μαζί την Εθνική Σχολή Κυρκόλεπτων το 1973· είχαν παντρευτεί το 1969 και στη συνέχεια περιόδευσαν με το δικό τους τσίρκο, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Εταίξ έπαιζε ως λευκόπριστος κλόουν. Έλαβε το Βραβείο Λυκού Ντελλούκ το 1962 για το *Le Soupirant* και του απονεμήθηκε ο Τάγμα των Τεχνών και των Γραμμάτων το 2013. Ο Πιέρ Εταίξ απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου 2016, στο Παρίσι, σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά ως δάσκαλος του ποιητικού μπουρλέσκ και σημαντική μορφή στον γαλλικό κινηματογράφο σλάπστικ.

Πιερ Ντακ (?–1975), κωμικός (Γαλλία) – Σάτιρα, Μουσική κωμωδία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Πιερ Ντακ

Ο Πιέρ Ντακ, γεννημένος Αντρέ Ισαάκ στις 15 Αυγούστου 1893, στο Σαλόν-συρ-Μαρν, Γαλλία, ήταν Γάλλος χιουμορίστας. Η οικογένειά του, αρχικά από την Αλσατία (Ούτενχαϊμ και Νιεντερμπρον-λε-Μπαιν), είχε εβραϊκές ρίζες και μετανάστευσε μετά τον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο. Ο πατέρας του, Σαλόμον Ισαάκ, ήταν κρεοπώλης, και η οικογένεια μετακόμισε στο Παρίσι όταν ο Ντακ ήταν τριών ετών. Παρακολούθησε μαθήματα βιολιού στην παιδική του ηλικία αλλά αποβλήθηκε από το σχολείο το 1908 για ένα πείραγμα. Η καριέρα του Ντακ ξεκίνησε τη δεκαετία του 1920 ως τραγουδιστής σε καμπαρέ όπως το La Muse rouge και το La Vache enragée. Το 1938 ίδρυσε το σατιρικό περιοδικό *L'Os à moelle*, το οποίο απέκτησε δημοτικότητα πριν σταματήσει λόγω της ναζιστικής λογοκρισίας. Εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το *Voilà Montmartre* (1934) και το *Juanita* (1935). Το 1941, διαφυγώντας από τον πόλεμο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, βρήκε καταφύγιο στο Λονδίνο. Εκεί, συνέβαλε στο Radio Londres, μια υπηρεσία της BBC που έφτανε στη ναζιστικά κατεχόμενη Γαλλία, συνθέτοντας χιουμοριστικά τραγούδια και εκτελώντας κωμικά σκετς. Συνελήφθη στην Ισπανία ενώ προσπαθούσε να φτάσει στο Λονδίνο και πέρασε μήνες στις φυλακές του Φράνκο. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ντακ σχημάτισε ένα κωμικό ντουέτο με τον Φρανσίσκο Μπλάνς και δημιούργησαν και παρουσίασαν δημοφιλείς ραδιοφωνικές σειρές όπως το *Malheur aux barbus*, το *Signé Furax* και το *Bons Baisers de partout*. Ο Ντακ επινόησε τον κωμικό όρο «Schmilblick», ο οποίος περιγράφεται ως «αυστηρά ολοκληρωμένο, που δεν εξυπηρετεί απολύτως τίποτα και μπορεί επομένως να εξυπηρετήσει τα πάντα», και δημοφιλοποίησε τη λέξη «loufoque». Επίσης, εφεύρε το biglotron και τη συνταγή για μαρμελάδα noodles. Εντάχθηκε στη μασονία το 1926 και δημιούργησε ένα παρωδικό μασονικό τελετουργικό με τίτλο «Le rite des Voyous». Ο Pierre Dac αναγνωρίστηκε με πολλές διακρίσεις κατά τη διάρκεια της ζωής του· αυτές περιλάμβαναν το Croix de Guerre (τόσο για τις περιόδους 1914-1918 και 1939-1945), το Μετάλλιο Αντίστασης και την ιδιότητα του να διοριστεί Ιππότης του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής. Μέχρι τον θάνατό του στις 9 Φεβρουαρίου 1975, στο Παρίσι, παρέμεινε ενεργός στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, με ρόλους σε παραγωγές όπως το *La Famille Anodin* (1956) και το *Ne jouez pas avec les Martiens* (1968).

Πιέρ Ντεσπρόζ (1939–1988), κωμικός (Γαλλία)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Πιέρ Ντεσπρόζ

Ο Pierre Desproges, γεννημένος στις 9 Μαΐου 193 9 στο Παντέν και πέθανε στις 18 Απριλίου 1988 στο Neuilly‐sur‐Seine, ήταν Γάλλος χιουμορίστας διάσημος για το μαύρο του χιούμορ, την αντικομφορμιστική του στάση και την κλίση του προς το παράλογο.

Πιερ Παλμάιντ, κωμικός (Γαλλία) – Κωμωδία σκετς
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Πιερ Παλμάιντ

Ο Πιέρ Παλμά, γεννημένος στις 23 Μαρτίου 1968 στη Βορντώ, Γαλλία, είναι ένας πολυπράγματος Γάλλος διασκεδαστής. Ασχολείται ως ηθοποιός, κωμικός, σκηνοθέτης θεάτρου και συγγραφέας θεατρικών έργων. Παρακολούθησε το σχολείο Paul-Antin, το κολέγιο Alain-Fournier και το λύκειο Michel-Montaigne στη Βορντώ, αλλά εγκατέλειψε τις προπαρασκευαστικές σπουδές του στο HEC για να ακολουθήσει καριέρα στο Παρίσι. Ο Παλμά απέκτησε φήμη ως χιουμορίστας στα τέλη της δεκαετίας του 1980, αρχικά συμμετέχοντας σε εκπομπές κωμικών σκετς και αργότερα εμφανιζόμενος στην τηλεοπτική εκπομπή La Classe το 1988. Το κωμικό του στυλ συχνά περιλαμβάνει την απεικόνιση δυσάρεστων ή εκνευριστικών χαρακτήρων, και είναι γνωστός για το είδος της κωμωδίας που αφορά χαρακτήρες και καταστάσεις. Στη δεκαετία του 1990, ο Palmade άρχισε να γράφει και να παρουσιάζει δικά του stand-up acts και έγραψε ένα θεατρικό έργο, Pièce montée , για την Jacqueline Maillan το 1991. Συνεργάστηκε με τις Muriel Robin και Michèle Laroque στην σειρά θεατρικών έργων Ils s'aiment , η οποία έκανε πρεμιέρα το 1996 και συνεχίστηκε το 2001. Αυτές οι παραγωγές ήταν υποψήφιες για τα Βραβεία Μολιέρ, μια σημαντική γαλλική θεατρική διάκριση. Ο Palmade έγραψε επίσης για καλλιτέχνες όπως οι Jean-Marie Bigard, Mimie Mathy και Guy Bedos. Η καριέρα του Παλμά ντε εκτείνεται πέρα από τη σκηνή· έχει εμφανιστεί σε 67 ταινίες και έχει γράψει για 12 ταινίες, συμπεριλαμβανομένης της συν-συγγραφής των *Pédale douce* και *Pédale dure*. Έπαιξε τον Ασουρανσετουρίξ στην *Αστερίξ και Οβέλικος εναντίον Καίσαρα* (1998) και υποδύθηκε τον Ζακ Σαζό στην βιογραφική ταινία *Σαγκάν* (2008), η οποία έλαβε αρνητικές κριτικές. Από το 1993 έως το 2021, συμμετείχε στις εκπομπές *Enfoirés*. Παρουσίασε την εκπομπή σκετς *Made in Palmade* στο France 3 από τον Σεπτέμβριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2007. Τα τελευταία χρόνια, η ζωή του έχει σημαδευτεί από νομικές και προβλήματα υγείας· παραδέχτηκε ότι αντιμετώπιζε εθισμό στα ναρκωτικά το 2019 και αντιμετώπισε κατηγορίες που σχετίζονται με ναρκωτικά. Εμπλέχθηκε σε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα τον Φεβρουάριο του 2023 ενώ οδηγούσε υπό την επήρεια κοκαΐνης, με αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς σε άλλους και τον θάνατο ενός μωρού. Τον Νοέμβριο του 2024, σε ηλικία 56 ετών, βρίσκεται περιορισμένος σε κέντρο αποκατάστασης με ηλεκτρονική παρακολούθηση, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες όπως σωματική βλάβη και αμέλεια που προκάλεσε θάνατο.

Πιερ Ρεπ (1909–1986), κωμικός (Γαλλία) – Κωμωδία σκετς
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Πιερ Ρεπ

Ο Πιέρ Ρεπ, γεννημένος ως Pierre Alphonse Léon Frédéric Bouclet στις 5 Νοεμβρίου 1909, στο Saint-Pol-sur-Ternoise, ήταν Γάλλος χιουμορίστας και ηθοποιός. Αρχικά σπούδασε στο Ωδείο του Λιλ και απέκτησε πτυχίο Baccalauréat πριν υπηρετήσει στον στρατό στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Μετά την στρατιωτική του θητεία, μετακόμισε στο Παρίσι και ξεκίνησε την καριέρα του εμφανιζόμενος σε καμπαρέ. Ο γάμος του με τη Ferdinande Alice Andrée Bouclet, ξαδέλφη του, έγινε στις 14 Αυγούστου 1930, στο Λιλ. Συχνά έκανε παραστάσεις σε μουσικά θέματα και καμπαρέ τόσο στο Παρίσι όσο και σε περιοδεία, καθιερώνοντας τον εαυτό του ως σημαντική μορφή στη Γαλλική ψυχαγωγία. Ο κωμικός τρόπος του Ρεπ χαρακτηριζόταν από το μοναδικό του «ταλέντο ντε μπαφουγιέ», δηλαδή το ταλέντο του να μιλάει ακατάστατα. Χιουμοριστικά προσομοίωνε το τραύλημα, συχνά αντικαθιστώντας λέξεις με εκπληκτικές εναλλακτικές και χρησιμοποιώντας λογοπαίγνια. Ένα ιδιαίτερα διάσημο σκίτσο, "Les crêpes", παρουσίαζε μια συνταγή με κωμικά λανθασμένες προφορές και παραμένει μια αστεία αναφορά, όπως σημείωσε ο Στεφάν ντε Γκρόντ. Το σκίτσο αυτό κυκλοφόρησε επίσης ως τραγούδι σε δίσκο το 1960, μαζί με άλλα τραγούδια όπως το 'La Machine à laver'. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Μπορίς Βιάν και ο Φερνάν Ρεϊνό, και εμφανίστηκε σε πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων των τηλεοπτικών εκπομπών του Γκι Λυξ τη δεκαετία του 1970 και των εκπομπών του Μισέλ Ντρουκέ. Οι εμφανίσεις του έφτασαν και στην βελγική τηλεόραση στο 'Zygomaticorama'. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ρεπ είχε ρόλους σε περίπου 100 ταινίες, συχνά ως υποστηρικτικός χαρακτήρας, συμπεριλαμβανομένων αξιόλογων τίτλων όπως το «Bonjour sourire» και το «Les Quatre Cents Coups», συμβάλλοντας στη θέση του στην ιστορία του γαλλικού κινηματογράφου. Συμμετείχε επίσης στο «Le Nouveau Testament» μαζί με τον Φερνάν Γκρέιβ. Το 1982, έδωσε παραστάσεις στο Casino de Paris για το Fondation Perce-Neige. Ήταν μέλος της Société des Rosati. Ο Πιέρ Ρεπ απεβίωσε στις 1 Νοεμβρίου 1986, σχεδόν στα 77 του χρόνια, στο Plessis-Trévise και τάφη στο νέο νεκροταφείο των Βενσέν. Το 2018, μια μελέτη με τίτλο «Pierre Repp, Bégayer, exister, écrire» του Νικολά Λε Γκόλβαν εξέτασε τη ζωή και το έργο του.

Πιερ-Φρανσουά Μαρτέν-Λαβάλ, κωμικός (Γαλλία)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Γαλλία

Πιερ-Φρανσουά Μαρτέν-Λαβάλ

Ο Πιέρ-Φρανσουά Μάρτιν-Λαβάλ, που συχνά αναφέρεται ως PEF ή Pef, ήταν Γάλλος ηθοποιός, σκηνοθέτης ταινιών, σεναριογράφος και θεατρικός σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στο Μασσαλία στις 25 Ιουνίου 1968, γιος του Ντενί Μάρτιν-Λαβάλ, και ξεκίνησε την εκπαίδευσή του ως ηθοποιός από το 1988 έως το 1991 υπό τις Ιζαμπέλ Ναντί και Ντενίζ Μπονάλ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, γνώρισε τη Μαρίνα Φουά, την Ελίζ Λαρνικόλ, τον Μωρίς Μπαρτέλεμί, τον Ζαν-Πολ Ρούβ και τον Πασκάλ Βινσέν, άτομα που αργότερα θα γίνονταν αναπόσπαστα μέλη μιας κωμικής ομάδας. Το δίδυμο της κωμωδίας «Les Robins des Bois» ιδρύθηκε από τον Martin-Laval το 1996 μαζί με τους συμμαθητές του. Αρχικά ονομαζόταν «The Royal Imperial Green Rabbit Company», αλλά σύντομα άλλαξαν όνομα μετά την πρώτη τους επιτυχημένη παράσταση, «Robins des bois». Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Théâtre des Sablons στη Fontainebleau και παρουσιάστηκε πάνω από 250 φορές στο Théâtre de la Gaîté-Montparnasse και στη συνέχεια στο Splendid. Ο Dominique Farrugia ανακάλυψε τους Les Robins des Bois και τους παρήγαγε στο κανάλι Comédie!, όπου εμφανίστηκαν στην εκπομπή «La Grosse Emission» από τον Νοέμβριο του 1997 έως τον Ιούνιο του 1999, και αργότερα στην εκπομπή «Nulle part ailleurs» του Canal+ από τον Σεπτέμβριο του 1999 έως το 2001. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στους Les Robins des Bois, η οποία διήρκεσε από τη δεκαετία του 1990 έως τη δεκαετία του 2000, υποδύθηκε επαναλαμβανόμενους χαρακτήρες όπως ο Pouf le Cascadeur, ο Commissaire Van Loc, ο Monsieur Merdocu, ο Maître Marcadet, η Madame Marcadet και ο Professeur Cigalon. Πέρα από τη συνεργασία του με τους Les Robins des Bois, ο Μαρτίν-Λαβάλ έχει ακολουθήσει μια ποικιλόμορφη καριέρα. Σκηνοθέτησε τις 'Éric et Ramzy' από το 1996 έως το 1998 και την ταινία 'Essaye-moi' το 2006, με πρωταγωνιστές τους Ζυλί Ντεπαρντιέ, Πιέρ Ρισε, Καντ Μεράντ και Μαρίνά Φουά. Σκηνοθέτησε επίσης το 'Serial Teachers' το 2013 και τη συνέχεια του το 2015, καθώς και το 'Gaston Lagaffe' το 2018. Στα credits του ως ηθοποιός περιλαμβάνονται ρόλοι σε ταινίες όπως η Vilaine (2008), η Modern Love (2008), η L'un dans l'autre (2016), η Mon poussin (2016) και η Un jour mon prince ! (2016). Επίσης, έδωσε τη φωνή του στον Έμιλ στην γαλλική έκδοση του 'Ratatouille' το 2007, εμφανίστηκε στο 'Capitaine Marleau' το 2018 και στο 'The Disappearance' το 2015. Σκηνοθέτησε και υποδύθηκε στο θεατρικό έργο 'Robin des Bois d'à peu près Alexandre Dumas' το 1997, και σκηνοθέτησε το μιούζικαλ Spamalot στο Théâtre Comédia το 2010, επαναλαμβάνοντας τον ρόλο του Βασιλιά Αρθούρου από το 2013 έως το 2014 στο Bobino.

Πίνκο Ιζούμι, κωμικός (Ιαπωνία) – Καμπαρέ
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ιαπωνία

Πίνκο Ιζούμι

Η Πίνκο Ιζούμι, γνωστή και ως ピンクイズミ σε αστεία ιστοσελίδα, είναι μια Ιαπωνέζα ηθοποιός και τραγουδίστρια, γεννημένη Σάγιο Τακεμότο στην Νιχονμπάσι, Τόκυο, στις 11 Σεπτεμβρίου 1947. Παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο Higashi-Shinagawa του Μετροπολιτικού Δήμου Τόκυο και το Γυμνάσιο Hino του Δήμου Shinagawa πριν εγκαταλείψει το Λύκειο Μουσικής της Ιαπωνίας το 1966. Η πρώιμη καριέρα της ξεκίνησε ως καγό ενκαγκακούσα (τραγουδίστρια και παρουσιάστρια) με το όνομα Μαρί Μισάκα, με μέντορα τον Μακότο Μακί. Αυτή η περίοδος περιλάμβανε εργασία σε καμπαρέ κλαμπ, όπου βίωσε δύσκολες συνθήκες, συμπεριλαμβανομένου εκφοβισμού και υβριστικών σχολίων από το κοινό. Η μετάβαση της Ιζούμι στην τηλεόραση έγινε το 1975, όταν ο αστείος τρόπος ομιλίας της οδήγησε σε ρόλο ως ανταποκρινόμενη στο Television Sanmen Kiji Weekender , προκαλώντας μια αλλαγή ονόματος σε Pinko Izumi. Η πρώτη της αναφορά περιλάμβανε την παρατήρηση της σεξουαλικής συμπεριφοράς των χοίρων και γρήγορα κέρδισε την προσοχή, οδηγώντας σε προσκλήσεις σε τηλεοπτικά δράματα από τον Νόμπουιτσι Καμικάτα, σκηνοθέτη του TBS. Έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός το ίδιο έτος με το Kobe International Gang και πρωταγωνίστησε στο πρώτο της δράμα, το Hanafubuki Hashigo Kazoku . Το 1977, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της single, “Airen Chō” (Melancholy Butterfly), το οποίο σημείωσε μέτρια επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 37 στα charts του Oricon και πουλώντας 109.000 αντίτυπα. Εξέφρασε μια μακροχρόνια επιθυμία να εμφανιστεί στο NHK Kohaku Uta Gassen , επιτυχία την οποία πέτυχε τελικά το 2014. Η καριέρα της Πίνκο Ιζούμι έχει διαρκέσει δεκαετίες και περιλαμβάνει διάφορους ρόλους στην τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο. Είναι ιδιαίτερα αναγνωρισμένη για τον ρόλο της ως Φουτζι στο δραματικό έπος της NHK *Οσίν* (1983-1984), για το οποίο έλαβε σημαντική αποδοχή. Έχει εμφανιστεί συχνά σε έργα του Μπρίντα Σουγκίτα μετά από επαίνους από τον σεναριογράφο του *Οσίν*. Έπαιξε στις ταινίες *Σάνγκα Μογιού* (1984), *Ίνοτσι* (1986) και *Ονά Ταϊκόκι* (1981) ως Ασάχι νο κατά. Από το 1990, είναι βασικό μέλος της σειράς *Wataru Seken wa Oni Bakari*, υποδυόμενη την Κοτζίμα Σατσούκι. Επίσης, εμφανίστηκε στην *Onna to Ai to Mystery* από το 2001 μέχρι σήμερα και υποδύθηκε την Κανέκο Ακίκο στο *Blackjack ni Yoroshiku* (2003) και την Κατό Κιμίε στο *Misora Hibari Tanjo Monogatari* (2005). Έπαιξε στην ταινία *Old Car* (2023) και είναι προγραμματισμένο να εμφανιστεί στο *Zagin de Shisu!* (2024). Το 1989, παντρεύτηκε τον γαστρεντερολόγο Μότοε Καμπεμότο. Οι συνεισφορές της στην ιαπωνική ψυχαγωγία αναγνωρίστηκαν το 2019 με το Βραβείο Επίσημου Πολιτιστικού Επιτρόπου και τον Τάγμα του Ανατέλλοντος Ηλίου, 4η Κατηγορία, Χρυσές Ακτίνες με Ροζέτα.

Πίρκκα-Πέκκα Πετελίου, κωμικός (Φινλανδία)
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Φινλανδία

Πίρκκα-Πέκκα Πετελίου

Ο Πίρκκα-Πέκκα Πιτέλιους, ένας Φινλανδός ηθοποιός που επίσης σκηνοθετεί, παράγει, γράφει σενάρια και συμμετέχει στην πολιτική, έχει βγάλει έξι δίσκους τραγουδιστών. Ανήκει στην Πράσινη Λίγκα και κέρδισε κοινοβουλευτική έδρα στις εκλογές του 2019 με 6.331 προσωπικές ψήφους, αν και δεν υπηρετεί πλέον στο κοινοβούλιο.

Πιτ Μπαρμπούτι, κωμικός (Ηνωμένες Πολιτείες) – Κούκλες και εγγαστριμυθία
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ηνωμένες Πολιτείες

Πιτ Μπαρμπούτι

Ο Πήτ Μπαρμπούτι, νόμιμα ορθογραφημένος «Μπαρμπούτι» αλλά συχνά διατυπωμένος ως «Μπαρμπούτι», είναι Αμερικανός κωμικός και μουσικός, γεννημένος Πήτερ Ρόκο Μπαρμπούτι στις 4 Μαΐου 1934 στην Σκράντον της Πενσυλβάνια. Το οικογενειακό του υπόβαθρο περιλαμβάνει ιρλανδική καταγωγή μέσω της μητέρας του, της Μαίρης Μπαρμπούτι, η οποία εργαζόταν ως καθαρίστρια, και ιταλική καταγωγή μέσω του παππού του που μετανάστευσε από τη Νάπολη της Ιταλίας. Μεγάλωσε με δύο αδελφές και ξεκίνησε την καριέρα του ως performer στην εφηβεία του παίζοντας το ακορντεόν ποΛκά. Αυτό το πρώιμο μουσικό θεμέλιο αποδείχθηκε ανθεκτικό, καθώς αργότερα ενσωμάτωσε τη μουσική στις κωμικές του ρουτίνες, καταφέρνοντας τελικά να χειριστεί όργανα όπως το πιάνο, η τρομπέτα και ακόμη και το μπάσο. Άρχισε να εμφανίζεται στο Λας Βέγκας γύρω στο 1960 αρχικά με ένα jazz combo που ονομαζόταν The Millionaires, περνώντας σε σόλο παραστάσεις μετά τη διάλυση του συγκροτήματος. Η καριέρα του Μπαρμπούτι άνθησε με συχνές εμφανίσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές ποικιλιών. Επίσης, έκανε guest εμφανίσεις σε εκπομπές όπως το The Steve Allen Show, το The Alan Thicke Show και πολλές άλλες, συμπεριλαμβανομένων των The Hollywood Palace, Kraft Music Hall και Playboy After Dark. Το χιούμορ του συνδυάζει μακροσκελή ανέκδοτα με μουσικά ενδιάμεσα, παρουσιάζοντας ρουτίνες όπως το 'Cordeen School', το 'The Mustang Ranch' και πιάνο-βασισμένα αστεία. Ακόμη τόλμησε την υποκριτική, εμφανιζόμενος σε επεισόδια των Get Smart και Benson. Το “Pete’s Place”, ένα καναδικό πρόγραμμα που συνδύαζε στοιχεία talk show, ποικιλίας και sitcom, τον φιλοξένησε το 1983, αν και δεν κράτησε πολύ. Από το 1960 κατοικεί μόνιμα στο Λας Βέγκας και ο Barbutti συνεχίζει να εμφανίζεται τακτικά σε νυχτερινά κέντρα και μπαρ ξενοδοχείων. Επί του παρόντος, είναι μέλος της κωμικής ομάδας 'The Four Jokers', με έδρα τη Νεβάδα, μαζί με τον κουκλοθέτη Jay Johnson. Συνοδευόμενος από την γυναικεία του βοηθό, Donni, παρουσιάζει παραστάσεις στο ξενοδοχείο Ahern. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει διατηρήσει μια σταθερή παρουσία στη βιομηχανία του θεάματος, εμφανιζόμενος σε πολυάριθμες talk shows και διασκεδάζοντας συνεχώς το κοινό με τον μοναδικό συνδυασμό κωμωδίας και μουσικής.

Πίτερ Μπάτεργουορθ (1915–1979), κωμικός (Ηνωμένο Βασίλειο) – Κωμωδία σκετς, Μιμήσεις
Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο
Ηνωμένο Βασίλειο

Πίτερ Μπάτεργουορθ

Ο Πήτερ Ουίλιαμ Σόροκς Μπάτεργουορθ, γεννημένος στις 4 Φεβρουαρίου 1915 στο Μπράμαλ, Τσέσιρ, ήταν Βρετανός ηθοποιός και κωμικός. Η καριέρα του διήρκησε από το 1965 έως το 1978, καλύπτοντας 85 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Η σημαντικότητα του Μπάτεργουορθ στην ιστορία της Βρετανικής κωμωδίας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους ρόλους του στην σειρά ‘Carry On’. Η Τζάνετ Μπράουν, ηθοποιός και μιμήτρια, ήταν σύζυγος του Μπάτεργουορθ· μαζί είχαν δύο παιδιά: τον Τάιλερ και την Έμμα. Η πρώιμη ζωή του Μπάτεργουορθ επηρεάστηκε σημαντικά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1940, ενώ υπηρετούσε ως υπολοχαγός με το Αεροπορικό Στόλο του Βασιλικού Ναυτικού, αιχμαλωτίστηκε ως αιχμάλωτος πολέμου μετά την κατάρριψη του αεροσκάφους του. Κρατούμενος στο Stalag Luft III κοντά στη Sagan στην Πολωνία, σχημάτισε ντουέτο με τον Talbot Rothwell, συμμετέχοντας σε παραστάσεις στο στρατόπεδο. Αυτές οι παραστάσεις περιλάμβαναν ένα τραγούδι με τίτλο «Το γράμμα με μαύρη περίμετρο». Συμμετείχε σε σχέδια απόδρασης από τη φυλακή, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής του στην οργανωτική επιτροπή του «Ξύλινο Άλογο» και συμβάλλοντας στις προετοιμασίες για την «Μεγάλη Απόδραση», και ήταν μέλος της MI9. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Μπάτεργουορθ άρχισε να λαμβάνει ευρύτερη αναγνώριση μέσω παραστάσεων παντομίμας σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και στη συνέχεια έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο στην ταινία «Ο Γουίλιαμ έρχεται στην πόλη» (1948). Εμφανίστηκε στην εκπομπή σκετς του Τέρι-Θόμας, «Πώς βλέπετε;» (1953) ως Lockitt, και παρουσίασε παιδικά τηλεοπτικά προγράμματα όπως το «Σάββατο Ειδικό» (1951-1953) και το «Butterworth Time». Συμμετείχε στη σειρά ταινιών «Carry On» το 1965 με το «Carry On Cowboy», εμφανιζόμενος σε δεκαέξι ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των «Carry On Abroad» (1973), «Carry On Henry» (1971), «Carry On Behind» (1975) και «Carry on Dick» (1976). Συχνά υποδυόταν ήσυχους και διακριτικά εκκεντρικούς χαρακτήρες, συχνά ως βοηθός, και συνεργάστηκε με την Joan Sims σε 21 έργα. Άλλοι συχνοί συνεργάτες περιλάμβαναν τους Sid James, Bernard Bresslaw και Kenneth Williams.

Κωμικοί ανά χώρα

Κωμικοί: Αλβανία Αλβανία 1 Κωμικοί: Αρμενία Αρμενία 2 Κωμικοί: Αργεντινή Αργεντινή 36 Κωμικοί: Αυστρία Αυστρία 27 Κωμικοί: Αυστραλία Αυστραλία 52 Κωμικοί: Αζερμπαϊτζάν Αζερμπαϊτζάν 1 Κωμικοί: Μπανγκλαντές Μπανγκλαντές 1 Κωμικοί: Βέλγιο Βέλγιο 13 Κωμικοί: Βουλγαρία Βουλγαρία 57 Κωμικοί: Μπενίν Μπενίν 2 Κωμικοί: Βολιβία Βολιβία 1 Κωμικοί: Βραζιλία Βραζιλία 27 Κωμικοί: Λευκορωσία Λευκορωσία 2 Κωμικοί: Καναδάς Καναδάς 125 Κωμικοί: Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό 3 Κωμικοί: Ελβετία Ελβετία 17 Κωμικοί: Ακτή Ελεφαντοστού Ακτή Ελεφαντοστού 1 Κωμικοί: Χιλή Χιλή 15 Κωμικοί: Καμερούν Καμερούν 1 Κωμικοί: Κίνα Κίνα 8 Κωμικοί: Κολομβία Κολομβία 4 Κωμικοί: Κούβα Κούβα 4 Κωμικοί: Τσεχία Τσεχία 7 Κωμικοί: Γερμανία Γερμανία 188 Κωμικοί: Δανία Δανία 17 Κωμικοί: Δομινικανή Δημοκρατία Δομινικανή Δημοκρατία 1 Κωμικοί: Αλγερία Αλγερία 2 Κωμικοί: Ισημερινός Ισημερινός 2 Κωμικοί: Εσθονία Εσθονία 5 Κωμικοί: Αίγυπτος Αίγυπτος 10 Κωμικοί: Ισπανία Ισπανία 74 Κωμικοί: Αιθιοπία Αιθιοπία 1 Κωμικοί: Φινλανδία Φινλανδία 15 Κωμικοί: Γαλλία Γαλλία 214 Κωμικοί: Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμένο Βασίλειο 365 Κωμικοί: Γεωργία Γεωργία 1 Κωμικοί: Γκάνα Γκάνα 3 Κωμικοί: Ελλάδα Ελλάδα 18 Κωμικοί: Γουατεμάλα Γουατεμάλα 1 Κωμικοί: Κροατία Κροατία 2 Κωμικοί: Αϊτή Αϊτή 1 Κωμικοί: Ουγγαρία Ουγγαρία 7 Κωμικοί: Ινδονησία Ινδονησία 23 Κωμικοί: Ιρλανδία Ιρλανδία 31 Κωμικοί: Ισραήλ Ισραήλ 10 Κωμικοί: Ινδία Ινδία 47 Κωμικοί: Ιράκ Ιράκ 3 Κωμικοί: Ιράν Ιράν 6 Κωμικοί: Ισλανδία Ισλανδία 4 Κωμικοί: Ιταλία Ιταλία 136 Κωμικοί: Τζαμάικα Τζαμάικα 1 Κωμικοί: Ιαπωνία Ιαπωνία 37 Κωμικοί: Κένυα Κένυα 3 Κωμικοί: Νότια Κορέα Νότια Κορέα 20 Κωμικοί: Καζακστάν Καζακστάν 3 Κωμικοί: Λίβανος Λίβανος 5 Κωμικοί: Σρι Λάνκα Σρι Λάνκα 1 Κωμικοί: Λιθουανία Λιθουανία 1 Κωμικοί: Λετονία Λετονία 1 Κωμικοί: Μαρόκο Μαρόκο 17 Κωμικοί: Μιανμάρ (Βιρμανία) Μιανμάρ (Βιρμανία) 1 Κωμικοί: Μάλτα Μάλτα 1 Κωμικοί: Μαλάουι Μαλάουι 2 Κωμικοί: Μεξικό Μεξικό 28 Κωμικοί: Μαλαισία Μαλαισία 7 Κωμικοί: Νιγηρία Νιγηρία 19 Κωμικοί: Νικαράγουα Νικαράγουα 2 Κωμικοί: Κάτω Χώρες Κάτω Χώρες 2 Κωμικοί: Νορβηγία Νορβηγία 12 Κωμικοί: Νεπάλ Νεπάλ 3 Κωμικοί: Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία 9 Κωμικοί: Περού Περού 2 Κωμικοί: Φιλιππίνες Φιλιππίνες 35 Κωμικοί: Πακιστάν Πακιστάν 7 Κωμικοί: Πολωνία Πολωνία 8 Κωμικοί: Πορτογαλία Πορτογαλία 7 Κωμικοί: Κατάρ Κατάρ 1 Κωμικοί: Ρουμανία Ρουμανία 1 Κωμικοί: Σερβία Σερβία 4 Κωμικοί: Ρωσία Ρωσία 9 Κωμικοί: Σαουδική Αραβία Σαουδική Αραβία 4 Κωμικοί: Σουηδία Σουηδία 101 Κωμικοί: Σιγκαπούρη Σιγκαπούρη 3 Κωμικοί: Σλοβενία Σλοβενία 4 Κωμικοί: Σλοβακία Σλοβακία 2 Κωμικοί: Ελ Σαλβαδόρ Ελ Σαλβαδόρ 1 Κωμικοί: Συρία Συρία 1 Κωμικοί: Ταϊλάνδη Ταϊλάνδη 2 Κωμικοί: Τυνησία Τυνησία 4 Κωμικοί: Τουρκία Τουρκία 5 Κωμικοί: Ταϊβάν Ταϊβάν 1 Κωμικοί: Ουκρανία Ουκρανία 11 Κωμικοί: Ουγκάντα Ουγκάντα 7 Κωμικοί: Ηνωμένες Πολιτείες Ηνωμένες Πολιτείες 213 Κωμικοί: Ουρουγουάη Ουρουγουάη 4 Κωμικοί: Ουζμπεκιστάν Ουζμπεκιστάν 1 Κωμικοί: Βενεζουέλα Βενεζουέλα 5 Κωμικοί: Βιετνάμ Βιετνάμ 1 Κωμικοί: Νότια Αφρική Νότια Αφρική 3 Κωμικοί: Ζιμπάμπουε Ζιμπάμπουε 1