Hindo Kasimov
Hindo Kasimov, urodzony jako Hulisi Muharemow Kasimov, był popularnym bułgarskim aktorem komediowym pochodzenia tureckiego. Urodził się w Burgas 11 października 1934 roku. W latach pięćdziesiątych czytał wiadomości po turecku w Bułgarskim Radiu Narodowym, nazywanym wówczas Radiem Sofia, w jego audycjach w języku tureckim. Od 1960 roku aż do śmierci był aktorem Teatru Satyrycznego im. Aleka Konstantinowa w Sofii. Jego bardziej znane role sceniczne to występy w Styczniu Jordana Radiczkowa, Ożenku Gogola, Autobusie Stanisława Stratiewa, Panu Bałkańskim Georgiego Danaiłowa i Doktorze Branislava Nušicia. Telewizja sprawiła, że znał go cały kraj. Słynął z humorystycznych skeczy, wykonywanych w pojedynkę lub z partnerami takimi jak Wasił Popow, Georgi Partsalev, Stoyanka Mutafova i Sotir Majnołowski, i wystąpił w uwielbianej inscenizacji Bułgarskiej Telewizji Narodowej z 1974 roku klasycznej sztuki Dobriego Wojnikowa Niezrozumiana cywilizacja. Wśród jego licznych spektakli teatru telewizji są Rozkaz zabić (1968), Wesoła antologia (1970), Rodzina w żałobie (1971), Nowy port (1972), Telerezada (1974), Morderstwo w bibliotece (1975), Biskup z Łowecza (1975), muzyczne wersje Wrażalec (1976) i Zeh ta, Radke, zeh ta! (1976), Wujkowie (1984) i Petenci (1985). W filmie grał szefa żandarmerii w Końcu święta (1964), taksówkarza w Szwedzkich królach (1968), komisjonera Banczo w Nagim sumieniu (1971), Pantatę w Nie taki pies jak każdy pies (1972), marynarza Petrowa w serialu Nako, Dako i Cako (1974) i Stanczo w Może fregata (1980), a także występował w serialach Na każdym kilometrze (1969–1971), Solista (1980), Droga Alego Dżerzeleza (1981) i Trzy spotkania z tajemniczym (1989). Hindo Kasimov zmarł 24 lipca 1986 roku w wieku 51 lat. Pozostawił żonę Setę Ilijewą i córkę Marię Kasimową-Moase.
