Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met H Geverifieerd Alles wissen
73-76 van 76 comedians
Geverifieerd Onopgeëist
Bulgarije

Hindo Kasimov

Hindo Kasimov, geboren als Hulisi Muharemov Kasimov, was een populaire Bulgaarse komische acteur van Turkse afkomst. Hij werd op 11 oktober 1934 in Boergas geboren. In de jaren vijftig las hij bij de Bulgaarse Nationale Radio, toen Radio Sofia geheten, het nieuws voor in de Turkstalige programma's. Van 1960 tot zijn dood was hij acteur bij het Satirisch Theater Aleko Konstantinov in Sofia. Zijn bekendere toneelrollen speelde hij in Januari van Jordan Raditsjkov, Het huwelijk van Gogol, De bus van Stanislav Stratiev, Meneer Balkanski van Georgi Danailov en De dokter van Branislav Nušić. De televisie maakte hem een bekende naam. Hij was beroemd om zijn humoristische sketches, alleen of met partners als Vasil Popov, Georgi Partsalev, Stoyanka Mutafova en Sotir Majnolovski, en hij speelde mee in de geliefde productie van de Bulgaarse Nationale Televisie uit 1974 van Dobri Vojnikovs klassieker De onbegrepen beschaving. Tot zijn vele televisietoneelproducties behoren Bevel tot doden (1968), Vrolijke bloemlezing (1970), Rouwende familie (1971), De nieuwe haven (1972), Telerezada (1974), Moord in de bibliotheek (1975), De bisschop van Lovetsj (1975), de muzikale versies van Vrazjalets (1976) en Zeh ta, Radke, zeh ta! (1976), De ooms (1984) en Sollicitanten (1985). In films speelde hij het hoofd van de gendarmerie in Het einde van een feestdag (1964), de taxichauffeur in De Zweedse koningen (1968), commissionair Bantsjo in Naakt geweten (1971), Pantata in Geen hond als elke hond (1972), matroos Petrov in de serie Nako, Dako en Tsako (1974) en Stantsjo in Misschien een fregat (1980), en hij was te zien in de series Bij elke kilometer (1969–1971), De solist (1980), De weg van Ali Djerzelez (1981) en Drie ontmoetingen met het mysterieuze (1989). Hindo Kasimov overleed op 24 juli 1986, 51 jaar oud. Hij liet zijn vrouw Seta Ilieva en zijn dochter Maria Kasimova-Moase achter.

Geverifieerd Onopgeëist
Japan

Hiroyuki Yabe

Negenennegentig, ook wel Nainai genoemd, is een Japans komediepaar van oorsprong uit Osaka en ondertekend met de entertainment powerhouse Yoshimoto Kogyo. De kombi, bestaande uit Takashi Okamura als de boke en Hiroyuki Yabe als de tsukkomi, kwamen samen in 1990.

Geverifieerd Onopgeëist
IJsland

Hugleikur Dagsson

Hugleikur Dagsson, geboren als Þórarinn Hugleikur Dagsson en bekend als Hulli, is een IJslandse cartoonist, toneelschrijver, comedyschrijver en stand-upcomedian, beroemd om zijn minimalistische stokpoppetjesstrips vol zwarte humor. Hij werd op 5 oktober 1977 geboren in Akureyri als zoon van journalist en schrijver Dagur Þorleifsson en schrijfster Ingibjörg Hjartardóttir. Het gezin verhuisde naar Zweden toen hij tien maanden oud was en keerde terug naar IJsland toen hij zes was, zodat hij daar naar school kon. Hij tekende vanaf zijn derde of vierde, ging vaak met zijn moeder mee naar haar werk in het theater en maakte op zijn zesde of zevende zijn eerste strip, Skrímslaeyjan. Hij rondde de middelbare school af aan het Kvennaskólinn in Reykjavik en behaalde in 2002 een bachelor aan de IJslandse Kunstacademie. Zijn doorbraak kwam bijna per toeval. In de zomer van 2001 had hij te weinig werk voor een tentoonstelling in Seyðisfjörður en tekende hij zo’n dertig eenvoudige plaatjes, die hij voor kerst 2002 zelf uitgaf als het boek Elskið okkur (Hou van ons). Uitgeverij JPV nam hem daarna onder contract, en er volgde een reeks boeken, waaronder Drepið okkur, Bjargið okkur, Fermið okkur en Kaupið okkur. Penguin Books gaf Engelstalige bundels van zijn cartoons uit: Should You Be Laughing at This? (2006), Is This Supposed to Be Funny? (2007) en Is This Some Kind of Joke? (2008). Zijn strips verschenen ook in The Reykjavík Grapevine, en in 2008 en 2009 tekende hij stripverhalen die op elke pagina van het IJslandse telefoonboek werden gedrukt. Hugleikur schreef drie toneelstukken: Forðist okkur (Vermijd ons), over drie disfunctionele gezinnen, waarvoor hij in 2006 de Gríman-prijs voor toneelschrijver van het jaar kreeg; Leg (Baarmoeder), een musical over tienerzwangerschap in een IJsland in de nabije toekomst; en Baðstofan, een duister beeld van het IJsland van de achttiende eeuw. Hij schreef in 2006 en 2008 sketches voor de oudejaarsavondsatire Áramótaskaupið en voor de comedyserie Hlemmavídeó (2010), en in 2011 schreef en speelde hij de stand-upshow Uppistand. Op de radio was hij filmcriticus van het populaire programma Tvíhöfði en presenteerde hij korte tijd zijn eigen programma, Hugleikur, op Radíó X, over maatschappelijke kwesties. Hij werkt ook met video en beeldende kunst en exposeerde in groeps- en solotentoonstellingen in Reykjavik, Helsinki, Trondheim, Kopenhagen en New York. Een amateurtoneelgezelschap dat zijn moeder en anderen in 1984 oprichtten, Leikfélagið Hugleikur, is naar hem vernoemd.