Chris Emmett
Chris Emmett is een Brits acteur en komiek, geboren op 13 december 1938 in Nuneaton, Warwickshire. Hij staat bekend om zijn uitgebreide werk in radio-komedie, met name zijn betrokkenheid bij The Burkiss Way (1976-1980) en Alison and Maud (2002-2004). Emmett’s carrière begon vroeg, en hij verscheen regelmatig in series met Roy Hudd, waaronder The News Huddlines , The Newly Discovered Casebook of Sherlock Holmes , Huddwinks en Crowned Hudds . Hij droeg ook bij aan de show Week Ending en verscheen in sketches op het televisie-spelprogramma 3-2-1 . Zijn associatie met Roy Hudd omvatte een aanzienlijke periode, waarbij hij 25 jaar lang meespeelde in 'The News Huddlines' en in andere shows zoals 'Huddwinks' en 'Crowned Hudds' verscheen. Emmett's komische stijl lijkt zowel schets- als karakterwerk te omvatten. Hij was lid van de cast van The Burkiss Way , waar hij soms het alias ‘Eric Pode of Croydon’ gebruikte. Een specifieke aflevering, "Lesson 6," aanvankelijk te kort bevonden voor uitzending, zou mogelijk een schets bevatten die een toespraak van Harold Macmillan parodieerde, waarbij Emmett mogelijk zelf Macmillan imiteerde. In 2003 speelde hij Kenny Truman, een oude diskjockey die op zoek was naar werk bij Gleam FM, in een BBC Radio 4 komische aflevering getiteld Talking to One Person uit Smelling of Roses . De politieke schetskomedieserie The News Huddlines , die in 1975 begon, profiteerde ook van zijn bijdragen. Censuur had invloed op twee afleveringen, lessen 28 en 47, tijdens hun eerste herhaling. Naast radio strekte Emmett's werk zich uit tot televisie. Hij was deel van de ITV-serie Phil Cool (1992), een show met een mix van stand-up comedy en sketch comedy geschreven door Phil Cool. De serie, bestaande uit vijf afleveringen en geregisseerd door Alistair Clark, bevatte imitaties van Britse beroemdheden. Paul Spencer produceerde het studio-gebaseerde programma, dat begon uit te worden gezonden op 1 augustus 1992. Emmett is ook lid van de Grand Order of Water Rats en was op een bepaald moment King Rat. Zijn carrière toont een consistente aanwezigheid in Britse humor over verschillende platforms gedurende meerdere decennia.